Ο Αβαδδών επί της Ελλάδος [αλλά εγώ στον κόσμο μου]

Abaddon: ο άγγελος καταστροφέας των εβραίων, ο ελληνιστί Απολλύων λεγόμενος…
Περιέρχεται την χώρα μας και προκαλεί καταιγισμό εθνικών καταστροφών.
Μάλλον ανεπανόρθωτων…
Και όσα ήταν να ειπωθούν ειπώθηκαν. Μοιραία μπορείς να κάνεις μόνο επαναλήψεις. Και να πεις αυτά που πρέπει με ένα τραγούδι.
Στις 12/3/16 είχα κάνει την ανάρτηση Και εγώ στον κόσμο μου (1)
Δεν πίστευα ότι σήμερα θα ήταν περισσότερο επίκαιρη από ποτέ. Παρακαλώ διαβάστε την.

2 ἀπαντήσεις στὸ “Ο Αβαδδών επί της Ελλάδος [αλλά εγώ στον κόσμο μου]

  1. Πετρος Καλογεροπουλος

    Το διάβασα. Η καρδια μου σκίζεται πολλά χρόνια τώρα…αλλά με τις συγκρίσεις που αυτόματα,ανεξάρτητα,σχεδόν,από τη βούλησή μου,με συντάραζαν ,όταν άρχισα να εργάζομαι στη Ρωσία,ένιωθα πια ότι ο κόσμος χάνεται ΓΙΑ ΜΕΝΑ με απελπιστικούς ρυθμούς. Οι Ρώσοι νέοι αποτελούν τον αντίποδα των νεων της Ελλάδας ,ΑΚΡΙΒΩΣ γιατί έχουν όλα τα γνωρίσματα μιας γενιάς που σέβεται την ιστορία της,την αγωνιστική της παράδοση,το πνεύμα της ανδρείας και της σύστοιχης μ αυτό τιμής. Γι αυτό και βλέπεις πάρα πολύ σπάνια ξεχειλωμένους από τα κιλά της απόλαυσης(στείρας απόλαυσης)νέους. Η σπαρτιατική ηθική διαπερνά κάθε πτυχή της ζωής τους. Είναι αθώοι σαν παιδιά ,που,στην απαίτηση της στιγμής,μεταβάλλονται σε σκληρούς μαχητές , όταν οι δικοί μας είτε φεύγουν είτε πέφτουν δέκα πάνω σε έναν(!) Κι αναρωτιόμουν , τί φταίει , πώς καταντήσαμε έτσι , πώς χάσαμε τη γενιά,τη φύτρα μας ,τη συνείδησή μας !;
    Νομίζω πως η απάντηση βρίσκεται στην Ιστορία. Τα καλύτερα παιδιά μας,οι νέοι μας με ψυχή και σθένος, αποδεκατίστηκαν στον πιο καταστροφικό Εμφύλιο που έχει ζήσει λαός, τους τελευταίους αιώνες. Σκοτώνοντας ο ένας τον άλλον…επειδή ΠΙΣΤΕΥΑΝ σε ιδέες, ανεξάρτητα ποια ήταν η “καλύτερη”,η “ανώτερη”. Κι οι νικητές(!) επέβαλαν τρόπο ζωής σύμφωνο με το ιδανικό του καπιταλιστή-ιμπεριαλιστή ιθύνοντα (Άγγλοι) : Ο υπάκουος ανταμείβεται . ΜΕ ΧΡΗΜΑ . Με πολύ χρήμα. Και όσοι δεν σκοτώθηκαν,έφυγαν παίρνοντας των ομματιών τους. Οπου τους βγάλει η απελπισία . Γι αυτό και τα τραγούδια μας – αυτά που ο πλαδαροΦίλης ονόμασε παρακμιακά – απέκτησαν αυτόν τον χαρακτήρα του αδιέξοδου πόνου.
    Θεωρώ πως είμαστε υποχρεωμένοι να δώσουμε τον Εσχατο Αγώνα. Έστω και μόνο για τον απαραίτητο σπόρο . Είμαστε υποχρεωμένοι…

    Μοῦ ἀρέσει

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

Αὐτὸς ὁ ἱστότοπος χρησιμοποιεῖ τὸ Akismet γιὰ νὰ μειώσει τὰ ἀνεπιθύμητα μηνύματα. Μάθετε τί συμβαίνει μὲ τὰ δεδομένα τῶν σχολίων σας.