Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ψηφοφόροι

Πολιτικοί και ψηφοφόροι: το διαχρονικό «μία από τα ίδια»

Το παρακάτω κομμάτι κειμένου μου το έστειλαν σε εικόνα με αυτά τα στοιχεία: Η ΠΑΡΑΚΜΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ – ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΡΟΕΣ
Θα προτιμούσα βέβαια να υπάρχει και το αρχαίο κείμενο, γιατί έτσι μπορεί κανείς να είναι σίγουρος ότι η μετάφραση είναι καλή.  Το λιγότερο η αντιγραφή από το κείμενο φαίνεται να είναι χάλια, αλλά αυτό έχουμε αυτό χρησιμοποιούμε.
Τελικά, όπως και να έχει μπορείτε να δείτε την διαχρονική σταθερότητα των απατεώνων-πολιτικών αλλά και την διαχρονική βλακεία των προβάτων-ψηφοφόρων.
Διαβάστε ενθυμούμενοι ότι ο πολιτισμός νοείται σαν πολιτισμός όχι όταν έχεις φθηνή κινέζικη τεχνολογία [παραγόμενη από σύγχρονους σκλάβους], αλλά όταν οι πολίτες αυτο-βελτιώνονται, απορρίπτουν την ιδιοτέλεια και την απληστία και  εξυπηρετούν το δημόσιο/κοινό συμφέρον.

,.. τοιαύτα πεπολιτευμένων (ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΚΑΤΑ ΑΘΗΝΑΙΩΝ)
Για να ευτυχήσετε, Αθηναίοι, δεν έχετε ανάγκη από ξένα παραδείγματα, αλλά από παραδείγματα της δικής μας ιστορίας.
Από εκείνους που δεν σας κολάκευαν και δεν σας αγαπούσαν όπως οι σημερινοί πολιτικοί, κατασκευάστηκαν τόσο ωραία και πλούσια μνημεία, που έμειναν αξεπέραστα. Όσο για την ιδιωτική τους ζωή, ήσαν τόσο μετρημένοι και εναρμονισμένοι με τα ήθη της πόλης, ώστε η οικία τους δεν διέφερε από την οικία του γείτονά τους. Διότι εκείνοι δεν πολιτεύονταν για να πλουτίσουν, αλλά για να αυξήσουν τον κοινό πλούτο. Αυτό θεωρούσαν καθήκον τους. Και έτσι, επειδή ήσαν ειλικρινείς προς τους άλλους Έλληνες, ευσεβείς προς τους θεούς και είχαν ως αρχή την ισότητα μεταξύ των πολιτών, απέκτησαν όπως ήταν φυσικό μεγάλη ευδαιμονία.
Στρέψτε το βλέμμα προς τους σημερινούς πολιτικούς: άλλοι από φτωχοί έγιναν πάμπλουτος άλλοι από άσημοι χόρτασαν τιμές, ορισμένοι έφτιαξαν σπίτια δίπλα στα οποία τα δημόσια οικοδομήματα είναι πιο σεμνά, και όσο ο πλούτος της πόλης ελαττωνόταν, τόσο ο δικός τους αύξανε.
Άνθρωποι μιαροί και κόλακες και χαμερπείς• ακρωτηρίασαν ο καθένας την πατρίδα του και, πίνοντας στην ελευθερία, την προσέφεραν δώρο στον εχθρό. Μέτρο της ευδαιμονίας τους είναι η κοιλιά τους και οι πιο ποταπές απολαύσεις. Έτσι, κατέλυσαν την ελευθερία και την ανεξαρτησία, που για τους παλαιότερους Έλληνες ήταν προϋπόθεση και κανόνας αγαθών.
Μου κάνει πράγματι εντύπωση ότι όλα αυτά οι Έλληνες τα ανέχονται, και τα αντιμετωπίζουν με τον ίδιο τρόπο που αντιμετωπίζουν το χαλάζι: ο καθένας εύχεται να μην πέσει πάνω του, ουδείς όμως επιχειρεί να εμποδίσει το κακό. Και ουδείς αμύνεται, όχι μόνο απέναντι σ’ όλες τις ύβρεις που δέχεται η Ελλάδα, αλλά ούτε απέναντι στα όσα ο καθένας χωριστά υφίσταται. Και αυτό είναι έσχατη κατάπτωση.
Η κατάσταση ξέφυγε από τον έλεγχό μας όχι γιατί δεν την εκτιμήσαμε σωστά, αλλά γιατί αρνηθήκαμε να κάνουμε το καθήκον μας.
Βλέπετε σε ποια κατάντια μας οδήγησε το γεγονός ότι ορισμένοι ρητορεύουν μόνο και μόνο για να σας ευχαριστήσουν.
Από την άλλη, ποιος εξαπατά την πόλη;
Δεν την εξαπατά όποιος δεν λέγει όσα σκέπτεται;
Υπάρχει μεγαλύτερο αδίκημα για τον πολιτικό άνδρα από το άλλα να λέει και άλλα να σκέπτεται; Ή μήπως νομίζετε ότι οι πολιτικοί που αγαπούν το λαό διακρίνονται από τα λόγια τους και όχι από τις πράξεις και τις πολιτικές τους;
Τα λόγια, όταν δεν συνοδεύονται από πράξεις είναι μάταια και κούφια.
Πολλές φορές, σε πολλές περιπτώσεις, Αθηναίος δεν συνειδητοποιήσατε ποιο ήταν το δίκαιο και παρασυρθήκατε από τις κραυγές, τη βιαιότητα και την αναισχυντία των ρητόρων.
Προσέξτε μην το πάθετε και τώρα.
Όποιος λοιπόν επιθυμεί, Αθηναίος κάτι καλό να κάνει για την πόλη μας, χρειάζεται να γιατρέψει τα αφτιά σας πρώτα• γιατί είναι διεφθαρμένα• έχετε συνηθίσει να ακούτε όλο ψέματα κι οτιδήποτε άλλο, παρά τα σωστά.
Όσοι αποβλέπουν σε εκλογή και σε κάποιο αξίωμα καταντάν δούλοι της εύνοιας που επιδιώκουν προκειμένου να εκλεγούν… παρέχοντάς σας ελπίδες και τίποτε περισσότερο.
Όπως φαίνεται πολύ σκοτάδι υπάρχει ανάμεσα σε σας και την αλήθεια.
Δεν ανέχεστε να σας λένε για όλα την αλήθεια. Και απορώ, πράγματι πώς με αφήσατε σήμερα να μιλήσω.

Πως αλλιώς να το κάνουμε πιο λιανά για την Μακεδονία;

Μόλις μου έστειλαν την εικόνα που θα δείτε παρακάτω. Δεν ξέρω την πηγή της αλλά είναι πολύ καλή. Κυριολεκτικά είναι αυτό που λέμε «μία εικόνα χίλιες λέξεις».
Με αυτήν είναι απολύτως σαφές το «πόσο στημένο είναι το παιχνίδι» για την Μακεδονία.
Το δεύτερο απολύτως σαφές εκτός από την χοντροπετσιά των πολιτικών είναι και το πόση ανοησία δέρνει τον κόσμο. Του χρόνου θα δείτε χιλιάδες οπαδούς να υπερασπίζονται κατά την προεκλογική περίοδο τον ΣΥΡΙΖΑ και να διαφημίζουν τα όσα καλά έκανε στην χώρα μας κουνώντας τα κοματικά τους σημαιάκια.
Αυτό το δεύτερο βέβαια δεν είναι παρά η θλιβερή επανάληψη όσων έκαναν οι οπαδοί των ΝΔ, ΠΑΣΟΚ κλπ που επίσης ψηφίζουν μανιωδώς τους παντός είδους νεκροθάφτες του Ελλαντιστάν. Να σας θυμίσω εκείνον τον ανόητο από την Κρήτη που είπε για τον Ανδρέα Παπανδρέου: «εμείς θα τον ψηφίζουμε μέχρι να μάθει να κυβερνάει»!!!!
Δεν είχε άδικο εκείνος που είπε ότι οι χειρότεροι εχθροί της Ελλάδας είναι οι Έλληνες…

Πολιτικός χαμαιλέων

Τυπικό δείγμα ενός τυπικού πολιτικού είναι ο Τσίπρας.
Πρώτα πρώτα έχει χρήμα. Ο πατέρας του είναι εργολάβος δημοσίων έργων. Όπως κυκλοφόρησε πρόσφατα ήταν συγγενής του Πατακού, έβγαλε χρήμα με τις ευλογίες του Πατακού, έκανε κομπίνες που ούτε ο Πατακός ήθελε να καλύψει, έφυγε στο εξωτερικό για να μην δικαστεί και ΦΥΣΙΚΑ επέστρεψε μετά ως αντιστασιακός. Συνέχεια