Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ομορφιά

Η ταφική στήλη του μουσείου Θηβών

Η σημερινή εποχή παίρνει επάξια τον βραβείο της πολιτισμικά πιο κακόγουστης περιόδου της ανθρώπινης ιστορίας.
Η ζωγραφική, η ποίηση, η αρχιτεκτονική και κάθε άλλη καλλιτεχνική δημιουργία (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων) δημιουργούν τερατουργήματα.
Πριν πολλά χρόνια (τότε που δεν κρατούσα κανενός είδους αρχείο) είχα διαβάσει την εξής τραγελαφική είδηση σε μία εφημερίδα της εποχής:
Μία «καλλιτέχνις» διαμαρτυρόταν έντονα. Ο λόγος ήταν ότι οι εργάτες καθαριότητας του δήμου είχαν δει ένα γλυπτό της, που είχε στηθεί σε κάποια πλατεία. Το είχαν περάσει για παλιοσίδερα τα οποία είχε πετάξει κάποιος. Έτσι φόρτωσαν το «καλλιτέχνημα» στο φορτηγό και το πέταξαν στην χωματερή!
Μέσα στο σημερινό «καλλιτεχνικό» κλίμα δεν μπορεί κανείς παρά να ζηλέψει την απλή(;) τέχνη που εμφανίζεται ακόμα και σε επιτύμβιες στήλες πριν από δυόμιση (και βάλε) χιλιάδες χρόνια. Στην εικόνα βλέπετε την επιτύμβια στήλη πολεμιστή, που βρίσκεται στο μουσείο Θηβών. Επειδή η φωτογραφία δεν είναι καλή πέρασα με άσπρο τις πιο εμφανείς χαρακιές της πέτρας. Έτσι εμφανίστηκε ένα καταπληκτικό, απλό και πανέμορφο σχέδιο.
Θαυμάστε το και ζηλέψτε.

Υπέροχη φύση

Είμαστε μικρόβια που ζουν πάνω σε έναν γίγαντα: την γη.
Είμαστε δημιουργήματα μιας πανέξυπνης και γεμάτης φαντασία οντότητας: της Φύσης.
Η Φύση δεν ενδιαφέρεται καθόλου για τα χρηματιστήρια και τις μετοχές μας. Δεν ενδιαφέρεται καθόλου για τον δήθεν ανθρωπισμό μας ούτε για τον πολυδιαφημισμένο πολιτισμό που αναπτύξαμε.
Και αν έχουμε αυτήν την στιγμή τεχνολογία η οποία απειλεί την γήινη υγεία, έχουμε καταφέρει μόνο αυτό: σαν μικρόβια να κάνουμε την γη να «κρυολογήσει». Στην κατάλληλη ώρα η Φύση θα πάρει το κατάλληλο φάρμακο και η Γη θα μας τινάξει από πάνω της όπως εμείς τινάζουμε την σκόνη από το μανίκι μας. Δεν το πιστεύετε έ; Δείτε τους πολιτισμούς που έχουν εξαφανιστεί μέχρι τώρα και πείτε μου για ποιόν λόγο ο δικός μας δεν θα έχει την ίδια μοίρα.
Η Φύση παρουσιάζει μία ιδιαίτερη σκληρότητα. Δεν ενδιαφέρεται καθόλου για τις ελπίδες και τα όνειρα κανενός πλάσματος. Τα μεμονωμένα άτομα την αφήνουν παγερά αδιάφορη. Ενδιαφέρεται μόνο για την ισορροπία του «οργανισμού» της μέσω της επιβίωσης των ειδών. Και αυτή η επιβίωση επιτυγχάνεται μόνο με έναν τρόπο, την τεράστια ποικιλία σε σχήματα και χρώματα, η οποία αποδεικνύει ότι η Μητέρα Φύση έχει μια καταπληκτική και δημιουργικότατη Φαντασία.

Έτσι ασκημίζουν οι πόλεις μας

Κάποτε ακόμα και τα κτίρια με τους υποσταθμού της ΔΕΗ ήταν όμορφα.

Συνέχεια

Η δόξα του γκράφιτι

Τα γκράφιτι ξεκίνησαν στην Αμερική. Οι συμμορίτες σημάδευαν με υπογραφές στους τοίχους την επικράτεια της συμμορίας τους.
Σήμερα (ελέω παγκοσμιοποίησης) τα γκράφιτι μετατράπηκαν σε «τέχνη» και σε «τρόπο έκφρασης» των νέων.
Πρακτικά χρησιμεύουν για να εθίζουν τον ανθρώπινο ψυχισμό στην ασχήμια της βλακώδους πολυπλοκότητας των υπογραφών του κάθε «επαναστάτη».
Αν λοιπόν υποστηρίζετε τέτοιου είδους πολυπολιτισμικές και παγκοσμιοποιητικές επαναστατικότητες, επικροτείστε, χειροκροτείστε και δοξάστε τον ΗΛΙΘΙΟ που «επαναστάτησε» και «εκφράστηκε» μέσα στο μετρό.
Προφανώς τόσο όμορφο είναι το περιβάλλον στο οποίο θέλετε να ζείτε.

???????????????????????????????