Ἀρχεῖα ἐτικέττας: κάλαντα

Ευχές[;] για το νέο έτος…

Κάποτε τα παιδιά δεν είχαν iphone ούτε tablet.
Κάποτε τα παιδιά δεν φορούσαν σκουλαρίκια ούτε «χτυπούσαν» τατουάζ.
Κάποτε τα παιδιά δεν είχαν Reebok και Nike με αερόσολες.
Κάποτε τα παιδιά δεν είχαν Nintendo ούτε ήξεραν τι είναι το gaming.
Κάποτε τα παιδιά δεν είχαν flat-TiVi και τα όποια καρτούν έβλεπαν ήταν ζωγραφισμένα στο χέρι από ανθρώπους και όχι από υπολογιστές.
Κάποτε το πιο βίαιο καρτούν που έβλεπαν τα παιδιά ήταν οι γκάφες του λύκου όταν κυνηγούσε το μπίπ-μπιπ.
Κάποτε τα παιδιά [όσα ήταν τυχερά] έπαιρναν σαν δώρο παπούτσια ή ρούχα. Και τα πλούσια και τυχερά έπαιρναν μία μπάλα ή μία κούκλα.
Κάποτε τα παιδιά παίζανε [μέχρι αργά το βράδυ] στους δρόμους ποδόσφαιρο, κυνηγητό, γκαζές κλπ, χωρίς φόβο να τα χτυπήσουν αυτοκίνητα ή να τα πειράξουν κάποιοι ανώμαλοι.
Κάποτε τα παιδιά ήταν πανευτυχή όταν αγόραζαν από το περίπτερο μία μικρή σοκολάτα ή μία καραμέλα.
Κάποτε τα παιδιά κοιμόντουσαν τα καλοκαιρινά βράδια στις ταράτσες, στις αυλές ή με ανοιχτά παράθυρα στις μονοκατοικίες.
Κάποτε τα παιδιά ήταν «πετσί και κόκαλο» και δεν υπέφεραν από χοληστερίνη ή διαβήτη.
Κάποτε τα παιδιά γύριζαν και έλεγαν τα κάλαντα και κανένας δεν τα λήστευε.
Κάποτε τα παιδιά σηκώνονταν στο λεωφορείο για να κάτσει κάποιος γέρος.
Κάποτε τα παιδιά ήταν ακόμα παιδιά στα δεκαπέντε τους και όχι κακέκτυπα διεθνών «καλλιτεχνών».
Κάποτε…
Κάποτε…
Κάποτε…
Όντας 64 χρονών έχω ζήσει τέτοια ατμόσφαιρα ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ. Μπορείτε να με κατηγορήσετε ότι θεωρώ την παλαιότερη εποχή σαν πιο καλή λόγω γηρατειών.
Πως μπορείς όμως να ευχηθείς «καλή χρονιά» ξέροντας αυτήν την διαφορά;

Ευχές και κάλαντα για το 2017

Εύχομαι σε όλο τον κόσμο και ειδικά σε εκείνους που αντέχουν να διαβάζουν τις αναρτήσεις μου «Αίσιο και ευτυχές το Νέο Έτος».
Σας αφιερώνω επίσης ένα στιχάκι από τα σατιρικά κάλαντα που θυμάμαι να λέγονται όταν ήμουν μικρός κάπου στην δεκαετία του εξήντα.
Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά
το λάδι έχει δεκαεννιά
κι η ζά κι η ζάχαρη δεκάξι
κι ο φτωχός – κι ο φτωχός θα τα τινάξει!

Επιπλέον ορίστε και τα σύντομα κάλαντα της πρωτοχρονιάς:
Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά
του Τσίπρα ο μήνας έχει εννιά…

Συμπληρώστε εσείς τα υπόλοιπα. Δεν απαιτούνται ούτε ιδιαίτερες συγγραφικές ικανότητες ούτε και φαντασία!

Επίκαιρα κάλαντα

Καλήν εσπέραν άρχοντες
κι αν είναι ορισμός σας
των δανειστών την θέληση
να πω στ΄ αρχοντικό σας

Τα φάντς αρχίζουν σήμερον
τα σπίτια να μπανίζουν
εις την ΕΕ αγάλλονται
κι οι ιδιοκτήτες βρίζουν

Το σχέδιο ψηφίστηκε
και από την Βουλή μας
κι οι δανειστές θα πάρουνε
μέχρι και το βρακί μας.

Ο χρόνος που μας έρχεται
θα φέρει νέα χρέη
και πάλι θα ξεζουμιστεί
ο κόσμος που δεν φταίει.

Λουκέτα εις τα μαγαζιά,
φτώχεια, και απολύσεις,
είναι το αποτέλεσμα
που φέρνουνε οι κρίσεις.

Και τις αιτίες έψαξαν
εις την Βουλή εν τάχει
κι όλα τα φταίει ο λαός
που κακοχρονονάχει

Αλλά καλά να πάθουμε
μ’ αυτούς που κυβερνάνε
αφού εμείς ψηφίζουμε
κι αυτοί καλοπερνάνε.

Γιατί είναι πασίγνωστο
το ξέρουν κι οι κοκόροι
«ότι σκατά είν’ ο πρόεδρος
είναι κι οι ψηφοφόροι».

Τα συντομότερα κάλαντα του κόσμου

Στην περιοχή που μένω ζουν ελάχιστοι άνθρωποι. Υπολογίζω ότι είναι 4 ή 5 άτομα σε έναν δρόμο με μήκος περίπου 800 μέτρα. ΔΥΣΤΥΧΩΣ το καλοκαίρι γίνονται πολύ περισσότεροι με αποτέλεσμα να αυξάνεται ο θόρυβος αλλά δεν μπορεί να τα έχει όλα κάποιος στην ζωή του.
Το τελικό αποτέλεσμα είναι ότι φέτος δεν εμφανίστηκε κανένα παιδί να μας πει τα κάλαντα. Εκτός από έναν πιτσιρίκο πριν λίγο. Επρόκειτο για έναν μικροσκοπικό αλβανό που ήρθε με όλο τον αυθορμητισμό και την αθωότητα που έχουν τα παιδιά σε ολόκληρη την γη πριν καταντήσουν ενήλικες.
Ήξερε μόνο ένα τετράστιχο αλλά αυτό βέβαια δεν είναι πρόβλημα για κανέναν.

Πολυκατοικίσια κάλαντα

Στην πολυκατοικία μας έχουμε έναν σκασμό πιτσιρίκια. Η χαρά του Ηρώδη ένα πράμα.
Κάθε χρόνο λένε τα κάλαντα σε όλα τα διαμερίσματα και φέτος αποφάσισα να τα ανεβάσω στο διαδίκτυο.
Λόγω προχωρημένου Αλτσχάιμερ, δεν έβαλα σωστά το βίντεο και «εφαγα» λίγο από την αρχή. Αλλά και έτσι καλά είναι.
Καλή χρονιά λοιπόν, ας ελπίσουμε χωρίς Τσίπρες, Βενιζέλους, Σαμαράδες και όλους αυτούς τους καλικατζαραίους της Ελληνικής Βουλής.

Τα φοβερά Χριστούγεννα

Θυμάμαι ότι όταν ήμουνα μικρός (την δεκαετία του 1960-70) τα πιτσιρίκα ξεκίναγαν να λένε τα κάλαντα από πρωί-πρωί. Έβγαιναν μόνα τους ή σε ομάδες και η «φασαρία» συνεχιζόταν μέχρι το μεσημέρι.
Έπειτα μας πολυ-πολιτίσμισαν (χάρη σε όλα αυτά τα καθάρματα που στέλνετε στην Βολή των ανθ-Ελλήνων) και γεμίσαμε εξαθλιωμένους αλλοδαπούς που άρχισαν να κλέβουν σπίτια, πορτοφόλια, γέρους και φυσικά τα παιδιά που λένε τα κάλαντα. Συνέχεια