Ἀρχεῖα ἐτικέττας: θάνατος

Απο-Χαιρετισμός στην ζωή

Σήμερα ξαφνικά εμφανίστηκε ένα από τα μικρά γατάκια μου χωρίς όρεξη, με πρησμένο σαγόνι και πολλά πηχτά σάλια. Από τότε που γεννήθηκε ήταν πιο ασθενικό από τα δύο αδέλφια του. Είχε πολλά προβλήματα στα μάτια και του τα καθάρισα αμέτρητες φορές βάζοντάς του το κατάλληλο οφθαλμικό διάλυμα.
Το έπιασα και του άνοιξα το στόμα του. Έτσι όπως ήταν σε άσχημο χάλι γουργούριζε! Είχε ένα μεγάλο γκρίζο έλκος στον ουρανίσκο, και μάλλον είχαν σαπίσει και όλα τα δόντια του στην δεξιά μεριά. Προφανώς υπέφερε μέρες πριν πάρει την κάτω βόλτα και φανεί έτσι ξαφνικά και έντονα η ασθένειά του.
Έμεινε απομονωμένο επάνω σε ένα πετσετάκι με μόνη συντροφιά την αδελφή του…

Μετά μερικές ώρες ψόφησε και η αδελφή του απλά καθόταν δίπλα του επάνω στο πανί.

Ήταν ένας συμπαθέστατος, ζωηρός και φουντωτός γατούλης.
Έπαιζε στα χόρτα με τα άλλα γατιά.
Σκαρφάλωνε στα δέντρα και πάλευε ανάμεσα στους μεγάλους για να φάει.
Ερχόταν και έξυνε τα νύχια του στο παντελόνι μου γουργουρίζοντας.
Τώρα έχει πεθάνει γιατί έτσι διάλεξε η Μητέρα Φύση.
Και εγώ κοιτάω όλη την διαδικασία στεναχωρημένος για τον συμπαθή γατούλη μου. ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΩΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΖΩΟΦΙΛΟΣ. Γιατί θα είχα στειρώσει την πανέμορφη, φουντωτή και πανέξυπνη μάνα του. Και θα είχα χάσει τα πάντα:
την εμφάνισή του σαν ένα μικροσκοπικό «ποντικάκι»…
τις αγριάδες του επειδή με φοβόταν που τον πλησίαζα να τον χαϊδέψω…
τα κόλπα του όταν πάλευε με τις άλλες γάτες…
τα γουργουρητά του όταν τριβόταν επάνω μου…
το γεμάτο προσμονή βλέμμα του όταν περίμενε να τον ταΐσω…
το πραγματικά περίεργο γουργουρητό του όταν εξέταζα το στόμα του…
Είμαι ένας άγριος άνθρωπος, με φρικτό ψυχισμό, και άγρια ένστικτα, ικανός να προκαλέσω γενοκτονίες αν είχα την δυνατότητα χωρίς να ανοιγοκλείσω τα μάτια μου.
Αλλά μπροστά στις διαδικασίες της Μητέρας Φύσης και μπροστά στον Άγγελο του Θανάτου δεν μπορώ παρά να πω ταπεινά:
Ας είναι όλα τα όντα ευτυχή. Ας είναι όλα τα όντα μακάρια. Ας είναι όλα τα όντα σε ειρήνη. [ακόμα και οι άνθρωποι]

Το νέο βιβλίο των πόνων του σώματος

Το σώμα μας είναι κυριολεκτικά προγραμματισμένο να καταστραφεί.
Η μοναδικά σίγουρη πληροφορία που έχουμε για την ζωή μας είναι ότι «αφού γεννηθήκαμε, πρόκειται να πεθάνουμε».
Και δεν υπάρχει μεγαλύτερη βλακεία από το να φοβάσαι να πεθάνεις. Είναι σαν να φοβάσαι επειδή αύριο θα ξαναβγεί ο ήλιος ή επειδή θα αρχίσει να βρέχει.
Αρχίζουμε να γερνάμε αργά και σταθερά, σχεδόν από την στιγμή που γεννιόμαστε. Πρακτικά βέβαια η γήρανση αρχίζει την στιγμή που σταματάει η ανάπτυξη του σώματος, όταν αυτό φτάνει στο απόγειο της αντοχής και της ευεξίας του, κάπου εκεί γύρω στο τέλος τη εφηβείας.
Και αυτήν την γήρανση την καταλαβαίνουμε όλοι, επειδή μέρα με την ημέρα «ξεφυτρώνουν» όλο και πιο συχνά μικρά προβλήματα και πόνοι, μέχρι που στο τέλος οι πόνοι γίνονται το κύριο χαρακτηριστικό της ζωής.
Εμείς, από την μεριά μας, κάνουμε τα πράγματα χειρότερα με κάθε δυνατό τρόπο. Ο ψυχισμός μας είναι το κλειδί για κάτι τέτοιο. Έχοντας την ψυχολογική τάση να τραβάμε τα πάντα στα άκρα τους, επιτείνουμε την διαδικασία της γήρανσης:

1) Τρώμε άθλιες έτοιμες σκουπιδοτροφές επειδή είναι φθηνές, στερώντας στον οργανισμό μας τις ζωτικές ενέργειες των φυσικών τροφίμων.
Ή
Αποκλείουμε από την διατροφή μας τρόφιμα μόνο και μόνο επειδή έτσι λέει κάποιος «ειδικός» (συνήθως ινδουιστής), στερώντας στον παμφάγο οργανισμό μας διάφορες κατά περίπτωση «κακές» κατηγορίες τροφίμων.

2) Περνάμε την ζωή μας «μέσα στην τρελή χαρά».
Ή
Περνάμε την ζωή μας μέσα στο άγχος, τον φόβο και την κατάθλιψη.

3) Καταστρέφουμε το σώμα μας με την ακινησία.
Ή
Καταστρέφουμε το σώμα μας με βίαια αθλήματα ή υπερβάλλοντας σε κάθε είδους άσκηση.

Για αυτό ανεβάζω την νέα έκδοση που ασχολείται με λίγο περισσότερες λεπτομέρειες για όλα αυτά.
ΟΧΙ. Δεν πρόκειται για ένα σούπερ βιβλίο, γραμμένο από έναν σούπερ καθηγητή πανεπιστημίου ή έναν σούπερ ινδό δάσκαλο.
ΟΧΙ. Δεν πρόκειται να γίνετε καλά με θαυματουργούς τρόπους.
ΟΧΙ. Δεν πρόκειται να σας προτείνω να αγοράσετε κάποιο θαυματουργό προϊόν που «όλα τα σφάζει όλα τα μαχαιρώνει».
Το βιβλίο προσπαθεί να περιγράψει την μέθοδο για να αποκτήσετε ισορροπία στην ζωή σας. Και αν το να αποκτήσετε ψυχολογική ισορροπία είναι πολύ δύσκολο, μπορείτε τουλάχιστον να αποκτήσετε μία σχετική σωματική ισορροπία και να σταματήσετε να υποφέρετε τόσο πολύ από τους πόνους, οι οποίοι ΦΥΣΙΚΑ θα συνεχίζουν να υπάρχουν.
Κατεβάστε λοιπόν Το βιβλίο των πόνων  του σώματος

Και καλή τύχη.

Αντισταθείτε (Μερικές ιδέες για να το κάνετε)

Διαβάσατε τις δύο προηγούμενες αναρτήσεις; Αν ναι να η τελευταία:
Για να μάθετε να μην ήσαστε τεμπέληδες και να σκεπτόσαστε εποικοδομητικά και όχι μίζερα, όπως θέλει το Κατεστημένο, διαβάστε παρακάτω μερικές ιδέες που θα σας βοηθήσουν να ξεκινήσετε:
-«Να είστε παρόντες στην ζωή σας». Αυτές οι λέξεις είναι η διαφορά ανάμεσα σε μία σοφή και ευτυχισμένη ή μία μίζερη και δυστυχισμένη ζωή. Ζώντας εδώ και τώρα, σε αυτήν την μοναδική στιγμή, μπορείτε να κάνετε θαύματα. Αυτό χρειάζεται τόμους ανάλυσης για να γίνει κατανοητό από ΕΛΑΧΙΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ. Οι περισσότεροι άνθρωποι δυστυχώς ζουν μηχανικά, σαν ρομπότ, σαν υπνωτισμένοι, ζώντας είτε στο παρελθόν με τα βάσανα και τις μιζέριες τους, είτε στο μέλλον με τους φόβους και τις ελπίδες τους.
-Ποια είναι τα πιο σημαντικά πράγματα για εσάς; Μην πείτε βλακείες όπως το ποδόσφαιρο ή το κόμμα που ψηφίζετε, ούτε καν τις θρησκευτικές πεποιθήσεις σας.
-Τι είναι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ πιο σημαντικό για εσάς;
-Τι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ εκτιμάτε περισσότερο;
-Ποιες είναι οι προτεραιότητες που ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ θέλετε να έχετε στην ζωή σας; Αρχίστε να ασχολείστε ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ με αυτές τις προτεραιότητες, αφήνοντας πίσω ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ όλα εκείνα που δεν έχουν σημασία, αλλά σας τρώνε ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ τον περισσότερο από τον πολύτιμο χρόνο σας.
-Δημιουργήστε μια «δήλωση απλότητας». Τι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ θέλετε από την μελλοντικά απλή ζωή σας; Πως θέλετε να μοιάζει ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ; Γράψτε τα όλα αυτά σε ένα χαρτί και κάθε τόσο να το συμβουλεύεστε. Θα σας βοηθήσει να θυμόσαστε γιατί δυστυχώς ΞΕΧΝΑΜΕ ΕΥΚΟΛΑ.
-Αξιολογήστε τις δεσμεύσεις σας εργασιακές, κοινωνικές και προσωπικές. Αξίζουν ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ την προσοχή σας; Αξίζουν ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ τον χρόνο σας; Αν όχι κόψτε κάθε δεσμό με αυτές και εξοικονομήστε κόπο, χρόνο, χρήμα και ενέργεια.
Είμαστε όντα της συνήθειας. Έτσι μετά από μερικές επαναλήψεις θεωρούμε ΙΕΡΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ να κάνουμε κάτι που δεν έχει καμία ιδιαίτερη σημασία, πχ να πάμε οπωσδήποτε σε μία ανούσια και ανιαρή εκδήλωση, μόνο και μόνο επειδή συνηθίσαμε να το κάνουμε ή επειδή το υποσχεθήκαμε.
-Αξιολογήστε τον χρόνο σας για να δείτε πως περνάτε την ημέρα σας από την στιγμή που θα ξυπνήσετε μέχρι την στιγμή που θα πάτε για ύπνο. Φτιάξτε έναν κατάλογο για να αξιολογήσετε το κατά πόσο οι δράσεις σας είναι σύμφωνες με τις προτεραιότητες σας. Σταματήστε όσα δεν είναι άξια λόγου και αρχίστε να ασχολείστε περισσότερο με εκείνα που έχουν σημασία.
-Απλοποιήστε την δουλειά σας. Αν και τα πράγματα γίνονται όλο και χειρότερα και πρέπει να καταναλώνετε όλο και περισσότερο χρόνο, το μεγαλύτερο πρόβλημα το προκαλούν οι επίκτητες καταναλωτικές συνήθειες.
-Με το ίδιο πνεύμα απλότητας, σκεφτείτε όλα τα πράγματα που κάνετε στο σπίτι. Απλοποιήστε το σπίτι σας. Όταν το έχετε φορτωμένο με μπιχλιμπίδια, συσκευές κάθε είδους, έπιπλα, κυριολεκτικά τόνους από ρούχα και παπούτσια, και τόσα καταναλωτικά είδη αμφίβολης ποιότητας και χρησιμότητας, χρειάζεστε καθημερινά πολλές ώρες για συγύρισμα και καθάρισμα.
-Πετάξτε τα άχρηστα έπιπλα, αδειάστε από την σαβούρα την αποθήκη και την ντουλάπα σας.
-Πετάξτε (ή καλύτερα χαρίστε) τα πολλά ρούχα και κρατήστε αυτά που ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ σας χρειάζονται.
-Ένα απλό και λιτό σπίτι, ίσως να μην χρησιμεύει για επίδειξη στους φίλους και στους συγγενείς, αλλά σας αφήνει περισσότερο χρόνο για πραγματικά σημαντικές δραστηριότητες.
-Αν έχετε (για οποιονδήποτε λόγο) ένα τεράστιο σπίτι προσπαθήστε να απαλλαγείτε από αυτό, πηγαίνοντας σε κάποιο μικρότερο. Μικρότερο σπίτι σημαίνει και μικρότερα έξοδα συντήρησης και λειτουργίας, μικρότερο κόπο για καθάρισμα και συγύρισμα και τελικά περισσότερο χρόνο για εσάς.
-Αλλάξτε αυτοκίνητο. Πάρτε ένα μικρό που να καλύπτει τις ανάγκες σας και θα είναι φθηνότερο. Μπορείτε να πάτε στην δουλειά σας με μία νταλίκα, αλλά μπορείτε να πάτε και με έναν «δίπορτο κουβά»! Κάτι τέτοιο μπορεί να πληγώνει τον εγωισμό σας, αλλά σημαίνει και λιγότερα έξοδα και λιγότερη δουλειά για να τα καλύψετε.
-Μάθετε να χρησιμοποιείτε τα πόδια σας. Αυτή η συνήθεια θα σας δώσει χρόνο να ζείτε περισσότερο, αντί να στριμώχνεστε στην άσφαλτο και να ψάχνετε που να παρκάρετε.
-Περιορίστε και τροποποιήστε τις αγοραστικές συνήθειες σας. Απεξαρτηθείτε από την μόδα που απαιτεί κάθε έξι μήνες να αγοράζετε κάθε είδους πανάκριβη ανοησία.
-Μάθετε να λέτε όχι στις απαιτήσεις των άλλων. Αυτό είναι πραγματικά μία από τις πιο βασικές συνήθειες για εκείνους που προσπαθούν να απλοποιήσουν την ζωή τους. Εάν δεν μπορείτε να πείτε όχι, τότε ξοδεύετε τον πολύτιμο χρόνο σας, τις πιο πολλές φορές τελείως άσκοπα.
-Περιορίστε τις «επικοινωνίες» σας. Η σημερινή τεχνολογία σας πλημμυρίζει με δήθεν «ανθρώπινη επικοινωνία». Το κατεστημένο σας χρειάζεται απασχολημένους με e-mail, κινητά τηλέφωνα, τηλε-φόρουμ, και δήθεν κοινωνικά δίκτυα. Ασχολείστε ατελείωτες ώρες για να πάρετε και να δώσετε κλικ σε ένα σωρό ανοησίες. Και όσο ποιο πολλά κλικ κάνετε τόσο περισσότερο ξοδεύεστε για να καταναλώσετε την νέα τεχνολογία και ΤΟΣΟ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΣΚΕΦΤΕΣΤΕ!
Είναι χαρακτηριστική η διαφήμιση του ανεγκέφαλου έλληνα τουρίστα, ο οποίος ενώ βρίσκεται στο Λονδίνο και υποτίθεται ότι πρέπει να κοιτάει τα αξιοθέατα όπως είναι φυσικό να κάνει ένας κανονικός άνθρωπος, αυτός είναι κολλημένος στην οθόνη του κινητού του ψάχνοντας για ασύρματα δίκτυα.
Έτσι ανεγκέφαλους σας θέλει το διαπλεκόμενο πολιτικο-οικονομικό σύστημα. Ο καλύτερος και πιο σίγουρος δούλος είναι εκείνος που δεν σκέφτεται.
8) Περιορίστε την παρακολούθηση-κατανάλωση των ΜΜΕ. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης (τηλεόραση, ραδιόφωνο, διαδίκτυο, περιοδικά, εφημερίδες) τρώνε τον χρόνο σας. Διαστρεβλώνουν τα γεγονότα, πολλές φορές κάνουν το άσπρο μαύρο, δημιουργούν ένα κλίμα φόβου και καταστροφής και σας καθηλώνουν σε μία απραξία που δεν σας ωφελεί καθόλου. Δεν έχετε ακόμα βαρεθεί να ακούτε ΣΥΝΕΧΩΣ για «συγκλονιστικά» γεγονότα και «συγκλονιστικές» λεπτομέρειες και να παρακολουθείτε ηλίθιες μακροσκελείς αναφορές σε άχρηστα και άνευ σημασίας γεγονότα;
-Κάντε ό, τι σας αρέσει. Αρκεί βέβαια να μην ενοχλείτε τους άλλους. Το να βάζετε μουσική στις τρεις το πρωί επειδή έχετε μερακλώσει μπορεί να σας αρέσει, αλλά οι άλλοι; Τους έχετε σκεφτεί ποτέ;
-Περάστε χρόνο με τους ανθρώπους που αγαπάτε. Είτε είναι ο σύζυγος, η πεθερά (!), ο συνεργάτης, τα παιδιά, οι γονείς, οι φίλοι, βρείτε χρόνο για να τον περάσετε μαζί τους.
-Κάθε τόσο να κάνετε μία παύση. Σταματήστε τα πάντα. Μην σκέφτεστε, μην ονειρεύεστε, μην σχεδιάζετε, μην τρώτε, μην κάνετε απολύτως τίποτε. Πάρτε μία βαθιά ανάσα, χαλαρώστε και έπειτα ρίξτε μία ψύχραιμη και αποστασιοποιημένη ματιά στην ζωή σας. Αυτό λέγεται αναδιάταξη προτεραιοτήτων.
-Θυμηθείτε την «δίαιτα της επιβίωσης» η οποία αναφέρθηκε πιο πάνω. Τρώτε αργά. Καταπίνοντας το φαγητό σας χάνετε την γεύση των τροφίμων. Δεν είναι αρκετό που τα σημερινά φαγητά έχουν γίνει άνοστα; Ο εγκέφαλος τρέφεται από τις εντυπώσεις της ζωής και η γεύση είναι μία εντύπωση.
Τρώγοντας αργά θα καταφέρετε να απολαμβάνετε το φαγητό σας, να τρώτε λιγότερο και να αδυνατίζετε ευκολότερα.
-Να οδηγείτε αργά και με ασφάλεια. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα πηγαίνετε με ταχύτητα χελώνας κλείνοντας την κυκλοφορία. Αργά μπορεί να οδηγείτε και πηγαίνοντας με εκατό. Το αργά και το γρήγορα έχει σχέση με την ψυχολογία σας. Αν οδηγείτε με μεγάλη ταχύτητα, επειδή ΒΙΑΖΕΣΤΕ να πάτε κάπου ή απλά επειδή είσαστε ανυπόμονος, τότε έχετε μεγάλες πιθανότητες να πάθετε κάποιο ατύχημα.
Δεν ζείτε «εδώ και τώρα» και έτσι δεν θα προσέχετε το περιβάλλον επειδή εκείνη την στιγμή θα «ζείτε» στον τόπο προορισμού σας. Οι περισσότεροι που σκοτώνονται ή τραυματίζονται το παθαίνουν για αυτόν τον λόγο. Βιάζονται, δεν προσέχουν το περιβάλλον και το αποτέλεσμα είναι γνωστό.
-Καθιερώστε μία ρουτίνα. Αυτό θα βάλει την συνήθεια στην υπηρεσία σας. Θα ζείτε απλούστερα, ποιοτικότερα και ευκολότερα. Όμως μην διστάσετε να σπάσετε την ρουτίνα σας όταν χρειάζεται, είτε γιατί ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ πρέπει να διασκεδάσετε, είτε γιατί ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ υπάρχει κάποια ανάγκη για κάτι τέτοιο.
-Ζείτε ταπεινά. Ο Επίκουρος, ο «σκοτεινός φιλόσοφος» όπως τον λένε πολλοί, προτρέπει από την ομίχλη του παρελθόντος: «Λάθρα βιώσαι». Όσο πιο ταπεινά ζεις, όσο λιγότερο τραβάς την προσοχή, και όσο λιγότερο επιθυμείς να τραβάς την προσοχή, τόσο απλούστερα, ηρεμότερα και ευτυχέστερα θα ζήσεις.
-Μάθετε να σταματάτε πριν ξεπεράσετε τα όρια και αναγκαστεί κάποιος άλλος να σας κάνει να σταματήσετε.
-Μάθετε να τρώτε απλά και υγιεινά. Μπορεί ένα γεύμα με καραμελωμένα κομμάτια χοιρινό, σάλτσα αβοκάντο, σαλάτα με εξωτικά φρούτα και ένα σωρό άλλες αηδίες που διατάζει η σύγχρονη μόδα να φαίνεται εντυπωσιακό, αλλά η απλή ταπεινή, υγιεινή και συνηθισμένη ελληνική κουζίνα θα σας παρέχει τροφή για το σώμα και το πνεύμα σας, τροφή που ούτε υποπτεύονται ότι υπάρχει οι διάσημοι σεφ που διαφημίζουν οποιονδήποτε απίθανο συνδυασμό υλικών.
-Να ασκείστε. Αποφύγετε τα βίαια αθλήματα όπως το ποδόσφαιρο, το μπάσκετ και το βόλεϊ. Προτιμήστε απλές δραστηριότητες όπως κολύμπι, τρέξιμο και πεζοπορία. Θα αποκτήσετε καλή φυσική κατάσταση χωρίς να καταστρέψετε το σώμα σας.
-Μάθετε να χαλαρώνετε. Υπάρχει ένα σοφό ρητό που λέει: Για δύο πράγματα δεν πρέπει να στενοχωριόμαστε. Για εκείνα που διορθώνονται και για εκείνα που δεν διορθώνονται.
Όλοι οι άνθρωποι ζουν πνιγμένοι στο άγχος και στην στεναχώρια. Αλλά αν το άγχος και η στεναχώρια έλυνα προβλήματα τότε θα ζούσαμε σε έναν παράδεισο. Πράγμα βέβαια ποτ δεν ισχύει.
-Βρείτε κάτι που να σας εκφράζει. Ζωγραφίστε, γράψτε ποιήματα, διαβάστε, μάθετε μουσική, γλυπτική, κατασκευές κλπ. Αξιοποιείστε δημιουργικά τον χρόνο σας αντί να τον ξοδεύετε άθλια με like στο διαδίκτυο.
-Μάθετε να πηγαίνετε από την ποσότητα στην ποιότητα. Δύο καταπληκτικά αρχαία ελληνικά ρητά είναι το «εύ ζειν» και το «ουκ εν τω πολλώ το ευ». Δεν είναι το πολύ που θα σας κάνει ευτυχισμένους είναι η ποιότητα που θα το καταφέρει αυτό. Όλοι θα προτιμήσετε να φάτε μία νόστιμη φέτα φρέσκο ψωμί από μία άνοστη φρατζόλα μπαγιάτικο. Εφαρμόστε το ίδιο στα πάντα.
-Γεμίστε την ημέρα σας με απλές απολαύσεις. Από το να καθίσετε δέκα λεπτά άπρακτοι στο μπαλκόνι ή στο πάρκο, χαζεύοντας την θέα, μέχρι το να κάνετε κάποιες απλές ασκήσεις και τεντώματα για να ανακουφίσετε και να χαλαρώσετε το σώμα σας.
-Φτιάξτε έναν μικρό κήπο στο μπαλκόνι σας. Αν έχετε κήπο ασχοληθείτε να τον καλλιεργήσετε λίγο.
-Κάνετε συνήθεια το να ρωτάτε για κάθε νέα δραστηριότητα: «Τι θα κερδίσω από αυτήν; Θα είμαι καλύτερα ή απλά θα αρχίσω να παιδεύομαι περισσότερο»;
Αν δείτε ότι αυτό που πρόκειται να κάνετε θα σας κάνει την ζωή δύσκολη αποφύγετέ το ή τροποποιείστε το.
Τελικά, είναι στο χέρι σας να γίνετε πιο ευτυχισμένοι, και για να γίνει αυτό πρέπει να ζείτε απλά και λιτά.
Η συνεχής επιδίωξη (μέχρι που καταντάει ψυχαναγκαστική μανία) για όλο και περισσότερα ΜΟΝΟ το Παγκόσμιο Οικονομικό Σύστημα συμφέρει.

Αντισταθείτε (Επιβίωση και απλή ζωή)

Η επιβίωση είναι ένα πολύ περίεργο πράγμα. Η λέξη έχει ΠΡΑΚΤΙΚΑ διαφορετική έννοια μέσα στο μυαλό του καθενός. Με απλά λόγια υπάρχουν επτά δισεκατομμύρια άνθρωποι και επτά δισεκατομμύρια διαφορετικά σενάρια επιβίωσης.
Υπάρχουν φυσικά οι βασικές κοινές αρχές. Για παράδειγμα όλοι χρειάζονται να πιουν νερό και όλοι χρειάζονται να μην δεχθούν μία σφαίρα.
Μία βασική αρχή, με την οποία ελάχιστοι ασχολούνται είναι η «ψυχολογική επιβίωση».
Σε κάθε περίπτωση, είτε υπάρχει ησυχία είτε τα πράγματα εκτραχυνθούν, οι άνθρωποι υποφέρουν συναισθηματικά, ψυχολογικά και διανοητικά, επειδή δεν έμαθαν να μην παρασύρονται. Όχι μόνο έχουν την τάση να το κάνουν, αλλά το Σύστημα τους εκπαιδεύει να το κάνουν.
Ψυχολογικά ταυτίζονται με οποιοδήποτε τυχαίο -μεγάλο ή μικρό, σπουδαίο ή όχι- γεγονός, το οποίο φυσικά δραματοποιείται κατάλληλα από τα ΜΜΕ. Υποφέρουν μέσα σε αυτό και στις φανταστικές προεκτάσεις του και την επόμενη στιγμή το ξεχνάνε για να ταυτιστούν με το επόμενο «δραματικό» γεγονός.
Πρέπει να μάθετε να απλοποιείτε την ζωή σας, να έχετε όσο το δυνατόν λιγότερες ανάγκες , να γίνετε εφευρετικοί και να μην παρασύρεστε από την καταναλωτική κοινωνία, η οποία τελικά -μέσω της κατανάλωσης- καταναλώνει εσάς και την ζωή σας.
Ο κάθε άνθρωπος πρέπει:
– να μάθει να απλοποιεί την ζωή του.
– να μάθει να χρειάζεται λιγότερα.
– να μάθει να σκέφτεται εποικοδομητικά.
– να μάθει να χρησιμοποιεί την φαντασία του.
– να μάθει να ξοδεύει πιο εποικοδομητικά τον χρόνο του.
– να μάθει να περνάει ευχάριστες ώρες με αγαπητά του πρόσωπα.
– να μάθει να βοηθάει τους άλλους.
– να μάθει να μην περιμένει τίποτε από κανέναν.
– να μάθει να αποφεύγει τις φασαρίες επιζητώντας την ειρήνη.
– να μάθει να προφυλάσσει τον εαυτό του και την οικογένειά του.
-να μάθει ότι ζει σε έναν κόσμο που πηγαίνει τρέχοντας προς ένα αβέβαιο και χαοτικό μέλλον.
– να μάθει να είναι απλός.
– να μάθει πως θα γίνεται λίγο καλύτερος κάθε ημέρα.
-ΝΑ ΜΑΘΕΙ, τελικά, ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ ΤΕΜΠΕΛΗΣ ΑΛΛΑ ΝΑ ΣΚΕΠΤΕΤΑΙ.

Αντισταθείτε (Ο φόβος του θανάτου)

Για κάποιον λόγο που είναι δύσκολο να γίνει αντιληπτός οι άνθρωποι φοβούνται τον θάνατο.
Για αυτό έχουν εφεύρει πολλές εναλλακτικές «πολιτικά ορθές» φράσεις για αυτό το αναπόφευκτο γεγονός. Οι πιο συνηθισμένες είναι οι παρακάτω:
-Κοιμήθηκε
-Ξεκουράστηκε
-Μας άφησε
-Έφυγε
-Τον χάσαμε
-Τον πήρε ο θεός
Παρ’ όλα αυτά, το σίγουρο είναι ότι κανείς δεν ζει αιώνια.
Όπως έχει πει και κάποιος:
«Γεννηθήκαμε υποφέροντας από μία ανίατη ασθένεια. Πρόκειται να πεθάνουμε»!
Υπάρχουν δεκάδες γνωμικά σχετικά με την σπουδαιότητα του θανάτου. Υπάρχουν δεκάδες πολύ σοφά γνωμικά για τον θάνατο από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Δεν καταφέρνουν όμως να κατευνάσουν αυτόν τον φόβο, ο οποίος πηγάζει από το ένστικτο της αυτοσυντήρησης.
Το ένστικτο επιτάσσει να προσπαθείς να παραμείνεις ζωντανός με κάθε τρόπο, κάνοντας όσες προσπάθειες μπορείς. Σε αυτό χρησιμοποιεί τον φόβο, ο οποίος θα θέσει σε συναγερμό το σώμα την κατάλληλη στιγμή.
Αυτό είναι μία κατανοητή κατάσταση. Όλα τα ζώα είναι πάντα ήρεμα, αν και σε κατάσταση εγρήγορσης. Όμως, αν παρατηρήσετε δεν φοβούνται μονίμως. Ξαφνικά, σε μία έκρηξη φόβου και αδρεναλίνης μάχονται, τρέχουν, πηδάνε και φωνάζουν στην προσπάθειά τους να επιβιώσουν σε έναν κίνδυνο. Αλλά μόλις περάσει ο κίνδυνος ξαναβρίσκονται αμέσως στην ίδια χαλαρή κατάσταση.
Οι άνθρωποι κάνουν το αντίθετο. Έχοντας την μανία να τραβάνε τα πάντα στα άκρα και να υπερβάλλουν έχουν μετατρέψει τον λογικό στιγμιαίο φόβο σε συνεχή πανικό.
Για παράδειγμα, ενστικτωδώς φοβάσαι και δεν θέλεις να περάσεις από ένα σκοτεινό σημείο όπου κάθονται μερικοί περίεργοι τύποι. Αυτό είναι λογικό.
Το παράλογο είναι να τρέμεις, να πιάνεται η αναπνοή σου και να είναι λυμένα τα πόδια σου στην θέα των ατόμων αυτών ή να βρίσκεσαι σε κατάσταση πανικού κάθε ώρα και στιγμή, επειδή ίσως να σου επιτεθεί κάποιος, σε κάποιο μέρος, κάποια χρονική στιγμή.
Αυτή η τάση πανικού επιτείνεται από το Σύστημα. Το εκμεταλλεύεται για να κρατάει τον κόσμο υποταγμένο, χωρίς βούληση και χωρίς θέληση.
Ο πανικός σε συνδυασμό με την (επίσης τραβηγμένη στα άκρα) τεμπελιά του ανθρώπου μας έχει οδηγήσει στην σημερινή κατάσταση.
Δείτε πως ζείτε εσείς σήμερα. Δείτε πως ζουν οι άλλοι σήμερα.
Όλη η ανθρωπότητα ζει σε καθεστώς φόβου. Ο Τρίτος Κόσμος έχει βέβαια κάθε λόγο να το κάνει.
Όμως οι δυστυχείς πολίτες της βιομηχανοποιημένης και «πολιτισμένης» Δύσης φοβούνται και την σκιά τους.
Φοβούνται μήπως πέσει το χρηματιστήριο, μήπως ανέβουν οι τιμές, μήπως χάσουν την δουλειά τους, μήπως τους τρακάρουν το αυτοκίνητο κλπ.
Φοβούνται τα μικρόβια, τα έντομα, τις ασθένειες, την χοληστερίνη, τον ήλιο κλπ.
Τελευταίο και ΚΥΡΙΟΤΕΡΟ φοβούνται ΤΙ ΘΑ ΠΟΥΝ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ.
Έτσι ζουν σε μία τελείως παράλογη κατάσταση. Ενώ έχουν απίστευτο πλούτο, γνώσεις, και τεχνολογία δεν διαφέρουν σε τίποτε από τους εξαθλιωμένους κατοίκους της υποσαχάριας Αφρικής.
Είναι ανίκανοι να κάνουν οτιδήποτε μόνοι τους και πάντα στηρίζονται στην καλή θέληση των άλλων ακόμα και για τα αυτονόητα.
Δουλεύουν σαν σκλάβοι, αγοράζουν συνέχεια οποιαδήποτε πανάκριβη και άχρηστη συσκευή τους πασάρουν και ζουν σε μία μόνιμη κατάσταση άγχους και πανικού. Ακόμα και στην εκκλησία πάνε όχι από αγάπη για τον θεό αλλά από φόβο για την κόλαση.
Έτσι οι πολυεθνικές φαρμάκων κάνουν χρυσές δουλειές με τα αγχολυτικά, τα ηρεμιστικά και όλα τα άλλα καλούδια με τα οποία κρατάνε σε καταστολή τις ανθρώπινες μάζες.
Τι άλλο μπορεί να θέλει ένα Παγκόσμιο Οικονομικό Σύστημα από ανθρώπους που φοβούνται και την σκιά τους, δουλεύουν ασταμάτητα και καταναλώνουν ασταμάτητα;
Ευτυχώς όμως υπάρχει η δυνατότητα να αναστρέψετε αυτήν την κατάσταση. Αυτή η αγχώδης, μπερδεμένη και ανθυγιεινή ζωή μπορεί να μετατραπεί σε απλή, χαλαρή και ήρεμη. Το μόνο εμπόδιο που έχετε είναι ο φόβος.

Ο Μέγας Τάδε πέθανε!

Ο ΜΕΓΑΣ Αλέξανδρος πέθανε…
Ο ΜΕΓΑΣ Κωνσταντίνος πέθανε…
Ο ΜΕΓΑΣ Θεοδόσιος πέθανε…
Ο ΜΕΓΑΣ Κάρολος (Καρλομάγνος) πέθανε…
Ο ΜΕΓΑΣ Πέτρος πέθανε…
Ο ΜΕΓΑΣ Φρειδερίκος πέθανε…
Ο ΜΕΓΑΣ Ναπολέων πέθανε…
Μέχρι ο Ιησούς, ο Βούδας και ο Μωάμεθ πέθαναν…
Εσείς με βάσει ποια λογική συμπεριφέρεστε σαν να επρόκειτο να αποφύγετε την ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΗ μοίρα όλων των ανθρώπων, ακόμα και των Μεγάλων;

Πομπώδεις άνθρωποι

Η αιτία του άρθρου βρίσκεται στην παρακάτω φωτογραφία. Κάποιος πέθανε στην παραλία. Οι φίλοι του έστησαν μία πομπώδη πλάκα, έβαλαν πλαστικά λουλούδια και ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΗΚΑΝ. Αδιάψευστος μάρτυρας η μαρμάρινη πλάκα που έχει ακόμα τις βίδες από τα πλαστικά λουλούδια. Και η ημερομηνία είναι πολύ πρόσφατη, μόλις το 2012. Συνέχεια

Ανάμνηση του θανάτου

Στους περισσότερους ανθρώπους είναι γνωστό αυτό που κάνουν οι μοναχοί. Βάζουν στην καθημερινή τους προσευχή την ανάμνηση του θανάτου.

Την υπενθύμιση της μικρότητάς μας μπροστά στο άπειρο, την ματαιότητα, την ψευδαίσθηση, την προσωρινότητα αυτού του κόσμου. Το πόσο γρήγορα κυλάει η ζωή, είναι φανερό, είναι το γνωστό. Και το τι μας περιμένει αύριο, είναι το άγνωστο.

Και όμως λέμε με σιγουριά: Σε εμένα δεν θα συμβεί.

Ποιος μας το είπε αυτό; Είμαστε οι εκλεκτοί της ζωής; Και εάν νομίζουμε ότι είμαστε, τι μας κάνει να το πιστεύουμε; Πάνω σε ποια ατράνταχτα και αδιαμφισβήτητα στοιχεία έχουμε στηριχτεί; Ποιος μας έχει διαβεβαιώσει ότι το αναπόφευκτο είναι μακριά, πολύ μακριά από εμάς; Μόνο και μόνο επειδή λέμε «μακριά από εμένα»;

Μήπως, λέω μήπως, θα πρέπει να κάνουμε ότι και οι μοναχοί;

Έχετε σκεφτεί ποτέ πόσα «κακά» μπορούμε να αποφύγουμε και πόσα «καλά» μπορούμε να κάνουμε με οδηγό αυτήν την δράση;

Για σκεφτείτε το…

Η απάτη της εξέλιξης

Ο σύγχρονος άνθρωπος έχει αποδεχθεί και υιοθετήσει την ύπουλα λανθασμένη θεωρία της εξέλιξης.

Ανθρώπινη εξέλιξη

Η θεωρία λέει ότι με την πάροδο του χρόνου εξελισσόμαστε. Ότι με την πάροδο του χρόνου γινόμαστε καλύτεροι, πιο πολιτισμένοι. Θέλετε και απόδειξη; Κοιτάξτε γύρω σας: Συνέχεια