Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Ευχές

Ευχές[;] για το νέο έτος…

Κάποτε τα παιδιά δεν είχαν iphone ούτε tablet.
Κάποτε τα παιδιά δεν φορούσαν σκουλαρίκια ούτε «χτυπούσαν» τατουάζ.
Κάποτε τα παιδιά δεν είχαν Reebok και Nike με αερόσολες.
Κάποτε τα παιδιά δεν είχαν Nintendo ούτε ήξεραν τι είναι το gaming.
Κάποτε τα παιδιά δεν είχαν flat-TiVi και τα όποια καρτούν έβλεπαν ήταν ζωγραφισμένα στο χέρι από ανθρώπους και όχι από υπολογιστές.
Κάποτε το πιο βίαιο καρτούν που έβλεπαν τα παιδιά ήταν οι γκάφες του λύκου όταν κυνηγούσε το μπίπ-μπιπ.
Κάποτε τα παιδιά [όσα ήταν τυχερά] έπαιρναν σαν δώρο παπούτσια ή ρούχα. Και τα πλούσια και τυχερά έπαιρναν μία μπάλα ή μία κούκλα.
Κάποτε τα παιδιά παίζανε [μέχρι αργά το βράδυ] στους δρόμους ποδόσφαιρο, κυνηγητό, γκαζές κλπ, χωρίς φόβο να τα χτυπήσουν αυτοκίνητα ή να τα πειράξουν κάποιοι ανώμαλοι.
Κάποτε τα παιδιά ήταν πανευτυχή όταν αγόραζαν από το περίπτερο μία μικρή σοκολάτα ή μία καραμέλα.
Κάποτε τα παιδιά κοιμόντουσαν τα καλοκαιρινά βράδια στις ταράτσες, στις αυλές ή με ανοιχτά παράθυρα στις μονοκατοικίες.
Κάποτε τα παιδιά ήταν «πετσί και κόκαλο» και δεν υπέφεραν από χοληστερίνη ή διαβήτη.
Κάποτε τα παιδιά γύριζαν και έλεγαν τα κάλαντα και κανένας δεν τα λήστευε.
Κάποτε τα παιδιά σηκώνονταν στο λεωφορείο για να κάτσει κάποιος γέρος.
Κάποτε τα παιδιά ήταν ακόμα παιδιά στα δεκαπέντε τους και όχι κακέκτυπα διεθνών «καλλιτεχνών».
Κάποτε…
Κάποτε…
Κάποτε…
Όντας 64 χρονών έχω ζήσει τέτοια ατμόσφαιρα ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ. Μπορείτε να με κατηγορήσετε ότι θεωρώ την παλαιότερη εποχή σαν πιο καλή λόγω γηρατειών.
Πως μπορείς όμως να ευχηθείς «καλή χρονιά» ξέροντας αυτήν την διαφορά;

Ευχές

Είμαι φανατικός εργένης και δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο με εκνευρίζει κάθε φορά που πηγαίνω σε κάποιον γάμο και όλοι μου εύχονται «άντε και του χρόνου η σειρά σου».
Τελικά βρήκα ένα κόλπο και με παράτησαν ήσυχο: Όταν τους συναντούσα σε κάποια κηδεία τους έλεγα: «άντε και του χρόνου η σειρά σου»…

Ευχές και κάλαντα για το 2017

Εύχομαι σε όλο τον κόσμο και ειδικά σε εκείνους που αντέχουν να διαβάζουν τις αναρτήσεις μου «Αίσιο και ευτυχές το Νέο Έτος».
Σας αφιερώνω επίσης ένα στιχάκι από τα σατιρικά κάλαντα που θυμάμαι να λέγονται όταν ήμουν μικρός κάπου στην δεκαετία του εξήντα.
Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά
το λάδι έχει δεκαεννιά
κι η ζά κι η ζάχαρη δεκάξι
κι ο φτωχός – κι ο φτωχός θα τα τινάξει!

Επιπλέον ορίστε και τα σύντομα κάλαντα της πρωτοχρονιάς:
Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά
του Τσίπρα ο μήνας έχει εννιά…

Συμπληρώστε εσείς τα υπόλοιπα. Δεν απαιτούνται ούτε ιδιαίτερες συγγραφικές ικανότητες ούτε και φαντασία!

Επίκαιρα κάλαντα

Καλήν εσπέραν άρχοντες
κι αν είναι ορισμός σας
των δανειστών την θέληση
να πω στ΄ αρχοντικό σας

Τα φάντς αρχίζουν σήμερον
τα σπίτια να μπανίζουν
εις την ΕΕ αγάλλονται
κι οι ιδιοκτήτες βρίζουν

Το σχέδιο ψηφίστηκε
και από την Βουλή μας
κι οι δανειστές θα πάρουνε
μέχρι και το βρακί μας.

Ο χρόνος που μας έρχεται
θα φέρει νέα χρέη
και πάλι θα ξεζουμιστεί
ο κόσμος που δεν φταίει.

Λουκέτα εις τα μαγαζιά,
φτώχεια, και απολύσεις,
είναι το αποτέλεσμα
που φέρνουνε οι κρίσεις.

Και τις αιτίες έψαξαν
εις την Βουλή εν τάχει
κι όλα τα φταίει ο λαός
που κακοχρονονάχει

Αλλά καλά να πάθουμε
μ’ αυτούς που κυβερνάνε
αφού εμείς ψηφίζουμε
κι αυτοί καλοπερνάνε.

Γιατί είναι πασίγνωστο
το ξέρουν κι οι κοκόροι
«ότι σκατά είν’ ο πρόεδρος
είναι κι οι ψηφοφόροι».

Τα συντομότερα κάλαντα του κόσμου

Στην περιοχή που μένω ζουν ελάχιστοι άνθρωποι. Υπολογίζω ότι είναι 4 ή 5 άτομα σε έναν δρόμο με μήκος περίπου 800 μέτρα. ΔΥΣΤΥΧΩΣ το καλοκαίρι γίνονται πολύ περισσότεροι με αποτέλεσμα να αυξάνεται ο θόρυβος αλλά δεν μπορεί να τα έχει όλα κάποιος στην ζωή του.
Το τελικό αποτέλεσμα είναι ότι φέτος δεν εμφανίστηκε κανένα παιδί να μας πει τα κάλαντα. Εκτός από έναν πιτσιρίκο πριν λίγο. Επρόκειτο για έναν μικροσκοπικό αλβανό που ήρθε με όλο τον αυθορμητισμό και την αθωότητα που έχουν τα παιδιά σε ολόκληρη την γη πριν καταντήσουν ενήλικες.
Ήξερε μόνο ένα τετράστιχο αλλά αυτό βέβαια δεν είναι πρόβλημα για κανέναν.

Χριστουγεννιάτικες ευχές

Μέτρα προστασίας για τους άστεγους; Γιατί;

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πιστεύετε τους εαυτούς σας πολιτισμένους ανθρώπους, που ζουν σε μία πολιτισμένη κοινωνία, σε έναν πολιτισμένο κόσμο.
Έτσι σίγουρα θα νοιώσετε συγκινημένοι όταν μάθετε ότι το κράτος παίρνει μέτρα για την προστασία των αστέγων. Και επιπλέον θα πείτε με θρησκευτική αγαλλίαση: «Μπράβο! Έτσι πρέπει να γίνεται σε έναν πολιτισμένο κόσμο σαν τον δικό μας. Έχουμε ανθρωπιά εμείς!».
Και επιπλέον θα καταδεχθείτε να δώσετε και κάποια (περισσευούμενα) λεφτά για την Γιούνισεφ, την Αβααζ, και άλλους συλλόγους που ασχολούνται με την ανθρώπινη μιζέρια.
Όμως…
Γνωρίζετε την παροιμία που λέει «Να σε κάψω Γιάννη μου να σε αλείψω μέλι»;
Πραγματικά τα όποια μέτρα είναι «παρηγοριά στον άρρωστο ώσπου να βγει η ψυχή του».
Αναρωτήθηκε ποτέ κανένας σας ΓΙΑΤΙ υπάρχουν άστεγοι;
Αναρωτήθηκε ποτέ κανένας σας ΓΙΑΤΙ γίνονται τόσοι πόλεμοι;
Αναρωτήθηκε ποτέ κανένας σας ΓΙΑΤΙ γιατί πεθαίνουν τόσα παιδιά από πείνα;
Αναρωτήθηκε ποτέ κανένας σας ΓΙΑΤΙ γιατί  καταστρέφεται η φύση;
Αναρωτήθηκε ποτέ κανένας σας ΓΙΑΤΙ τελικά υπάρχει τόσος πόνος, εκμετάλλευση και φρίκη στον ταλαίπωρο αυτόν πλανήτη;
Αναρωτήθηκε ποτέ κανένας σας ΓΙΑΤΙ πρέπει να υπάρχουν άρρωστοι που ΔΕΝ περιθάλπονται από το κράτος;
Όχι βέβαια. ΚΑΝΕΝΑΣ δεν αναρωτιέται, ούτε και αγανακτεί, και αν σας αναγκάσω να απαντήσετε θα πείτε:
ΕΓΩ δεν φταίω σε τίποτε. Φταίνε οι πολυεθνικές και όσοι θέλουν να κερδίζουν από τους πολέμους.
Και αν ρωτήσετε  τα 7 δις ανθρώπους που φυτοζωούν αυτήν την στιγμή, θα πάρετε την ίδια απάντηση:
Εγώ δεν φταίω. Οι άλλοι φταίνε.
Γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές:
Εσείς στηρίζετε τις σφαγές στην Αφρική, αγοράζοντας κολιέ και δαχτυλίδια και γενικά κοσμήματα με πολύτιμους λίθους.
Εσείς στηρίζετε την μόλυνση του περιβάλλοντος από τις πολυεθνικές θέλοντας να αγοράζετε όλο και μεγαλύτερα και φθηνότερα  αυτοκίνητα.
Εσείς στηρίζετε την καταστροφή του περιβάλλοντος από τις πολυεθνικές θέλοντας να αγοράζετε όλο και περισσότερα και φθηνότερα έπιπλα, όλο και περισσότερα και φθηνότερα από οτιδήποτε.
Εσείς συντηρείτε τους εμφύλιους που γίνονται για να βάζουν χέρι οι εταιρείες στα κοιτάσματα με τα σπάνια μέταλλα που χρειάζονται για να φτιαχτούν οι υπολογιστές και τα κινητά και τα τάμπλετ και όλες αυτά τα βλακώδη γκάτζετ τα οποία θεωρείτε αναφαίρετο δικαίωμά σας και δείγμα πολιτισμού (αν είναι δυνατόν κάτι τέτοιο!).
Εσείς στηρίζετε την παιδική εκμετάλλευση όταν αγοράζετε χαλιά με ψιλό κόμπο (φτιαγμένα αναγκαστικά από παιδιά-δούλους) ή άλλα προϊόντα που σας έρχονται πάμφθηνα από την Ινδία και τον «αναπτυσσόμενο κόσμο (φτιαγμένα αναγκαστικά από παιδιά-δούλους).
Εσείς στηρίζετε το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα ψηφίζοντας τον οποιονδήποτε γλοιώδη τύπο θα σας υποσχεθεί τα περισσότερα.
Εσείς τελικά είσαστε ο Αντίχριστος που ήρθε στην γη για να την αιματοκυλίσει.
Θα μπορούσατε ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ για μία στιγμή να σταματήσετε την κατανάλωση και να σκεφτείτε λίγο σε τι κόσμο ζούμε και πως τον καταντήσαμε έτσι;
Προφανώς δεν μπορείτε.

Καλή σας χρονιά. Και εις ανώτερα…

Πολυκατοικίσια κάλαντα

Στην πολυκατοικία μας έχουμε έναν σκασμό πιτσιρίκια. Η χαρά του Ηρώδη ένα πράμα.
Κάθε χρόνο λένε τα κάλαντα σε όλα τα διαμερίσματα και φέτος αποφάσισα να τα ανεβάσω στο διαδίκτυο.
Λόγω προχωρημένου Αλτσχάιμερ, δεν έβαλα σωστά το βίντεο και «εφαγα» λίγο από την αρχή. Αλλά και έτσι καλά είναι.
Καλή χρονιά λοιπόν, ας ελπίσουμε χωρίς Τσίπρες, Βενιζέλους, Σαμαράδες και όλους αυτούς τους καλικατζαραίους της Ελληνικής Βουλής.

Ευχές, τσελεμεντές και σαρδάμ για τις γιορτές

Έρχεται ο καινούριος χρόνος. Έτσι αποφάσισα να σας ευχηθώ για τις γιορτές με έναν αλλιώτικο τρόπο. Έχοντας την τύχη να ζήσω σε απλούστερες εποχές, όταν οι άνθρωποι έκαναν πραγματική παρέα, μιλούσαν μεταξύ τους και δεν επικοινωνούσαν μέσω κινητών θα σας γνωρίσω κάποια παλιά και προφανώς ξεχασμένα αστεία. Πρόκειται για τον αναγραμματισμό των λέξεων ώστε να βγαίνει ένα αστείο αποτέλεσμα. Για παράδειγμα την ιταλίδα τραγουδίστρια Ραφαέλα Καρά την λέγαμε Καραέλα Ραφά.
Επειδή, παρά την λιτότητα, όλοι θα προσπαθήσουν να έχουν ένα πλούσιο τραπέζι αυτές τις ημέρες, σας παραθέτω κατάλογο με εδέσματα για να διαλέξετε.
Ολή σας κάρεξη

Κρεατικά:
Καπάκι αρναμά
Κοσκίνι κουνελιστό
Γαστρόλες στην μπρίζα
Μελινό με χοίρι
Στιφός λαγάδο
Πατάκι με αρνάτες στον φούρνο
Φιλερινά χοιτάκια
Σμυρνουκάκια σουτζέικα

Πουλερικά:
Κοτάτο λεπονόπουλο
Γεμιστούλα γαλοπή
Ψητόπουλο κοτό
Φούρνορας στον κόκο
Ριζόπουλο με κοτότο
Μουστόπουλο με κοτάρδα
Γιουβόπουλο με κοτέτσι

Ορεκτικά:
Τυρέτα με ομελί
Λουκαλέτα με ομένικα
Τηγάνες πατατητές
Σαλτσαρόνια με μάκα
Καρβάτες στα πάτουνα
Ογκρατόνια μακαρέν
Γέχανο λαμιστό με κιμάνικα και λουκά
Βρυξελάκια Λαχανών
Φουρνάτες πάτου

Ψάρια:
Σαρδές ψητέλες
Σκορδαλιάρος μπακαλιά
Γαρές ψητίδες
Άχνια μυδιστά
Σύδια μαγανάκι
Στιπιές σουφάδο

Γλυκά:
Σιρολόπιτα βασιπιαστή
Τραγανέδες κουραμπιοί
Μπισκίδες με σταφότα
Τσίζμα με κρεκέϊκ
Γεμίστι τσουρεκό
Βουσκοτάκια μπιστύρου

Χριστά καλούγεννα, πόνια χρολά, και χρονισμένος ο νέος ευτύχης.

Μετατροπή πρωτοχρονιάτικης ευχής

Θυμόσαστε την παλιά διαφήμιση που έλεγε: «Ι μιλιόρι αουγκούρι από Μίσκο: Κρόνια πολλά»; Η Μίσκο μας έδινε μεν χίλιες ευχές γιατί ήθελε τους καταναλωτές να μακροημερεύουν και να έχει τζίρο.
Με την σημερινή κατάσταση η ευχή θα πρέπει να αλλάξει. Η ΕΕ χρειάζεται τους ανεγκέφαλους έλληνες ψηφοφόρους για να τους αρμέγει και να πηγαίνουν καλά οι οικονομικοί δείκτες της.
Έτσι εκ μέρους της ΕΕ, της Μέρκελ και των λοιπών αρμεχτών σας εύχομαι:
«Μιλιόρι αγκούρι από Μέρκελ: Χρόνια πολλά».