Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Ελληνική γλώσσα

Ο Ζολώτας και η ελληνική γλώσσα [1]

Το 1959, ο Ξ. Ζολώτας έδωσε μία άλλη ελληνοαγγλική ομιλία, ζητώντας να τον ακούσουν με προσοχή, ακόμα κι αν υπήρχε ο κίνδυνος να κουράσει τους ακροατές του. Ιδού ο λόγος και η ελληνική τουμεταγραφή“:
Kyrie. It is Zeus’ anathema on our epoch (for the dynamism of our economies) and the heresy of our economic method and policies that we should agonize the Skylla of nomismatic plethora and the Charybdis of economic anaemia.
Κύριοι. Είναι “Διός ανάθεμα” στην εποχή μας και αίρεση της οικονομικής μας μεθόδου και της οικονομικής μας πολιτικής το ότι θα φέρναμε σε αγωνία την Σκύλλα του νομισματικού πληθωρισμού και τη Χάρυβδη της οικονομικής μας αναιμίας.
It is not my idiosyncracy to be ironic or sarcastic but my diagnosis would be that politicians are rather cryptoplethorists.
Δεν είναι στην ιδιοσυγκρασία μου να είμαι ειρωνικός ή σαρκαστικός αλλά η διάγνωσή μου θα ήταν ότι οι πολιτικοί είναι μάλλον κρυπτοπληθωριστές.
Although they emphatically stigmatize nomismatic plethora, they energize it through their tactics and practices.
Αν και με έμφαση στιγματίζουν τον νομισματικό πληθωρισμό, τον ενεργοποιούν μέσω της τακτικής τους και των πρακτικών τους.
Our policies should be based more on economic and less on political criteria.
Η πολιτική μας θα έπρεπε να βασίζεται περισσότερο σε οικονομικά και λιγότερο σε πολιτικά κριτήρια.
Our gnomon has to be a metron between economic,strategic and philanthropic scopes.
Γνώμων μας πρέπει να είναι ένα μέτρο μεταξύ οικονομικής στρατηγικής και φιλανθρωπικής σκοπιάς.
Political magic has always been anti-economic.
Η πολιτική μαγεία ήταν πάντοτε αντιοικονομική.
In an epoch characterized by monopolies, oligopolies, monopolistic antagonism and polymorphous inelasticities, our policies have to be more orthological, but this should not be metamorphosed into plethorophobia, which is endemic among academic economists.
Σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από μονοπώλια, ολιγοπώλια, μονοπωλιακό ανταγωνισμό και πολύμορφες ανελαστικότητες, οι πολιτικές μας πρέπει να είναι πιο ορθολογιστικές, αλλά αυτό δεν θα έπρεπε να μεταμορφώνεται σε πληθωροφοβία, η οποία είναι ενδημική στους ακαδημαϊκούς οικονομολόγους.
Nomismatic symmetry should not antagonize economic acme.
Η νομισματική συμμετρία δεν θα έπρεπε να ανταγωνίζεται την οικονομική ακμή.
A greater harmonization between the practices of the economic and nomismatic archons is basic.
Μια μεγαλύτερη εναρμόνιση μεταξύ των πρακτικών των οικονομικών και νομισματικών αρχόντων είναι βασική.
Parallel to this, we have to synchronize and harmonize more and more our economic and nomismatic policies panethnically.
Παράλληλα με αυτό, πρέπει να εκσυγχρονίσουμε και να εναρμονίσουμε όλο και περισσότερο τις οικονομικές και νομισματικές μας πρακτικές πανεθνικώς.
These scopes are more practicable now, when the prognostics of the political and economic barometer are halcyonic.
Αυτές οι θεωρήσεις είναι πιο εφαρμόσιμες τώρα, όταν τα προγνωστικά του πολιτικού και οικονομικού βαρομέτρου είναι αλκυονίδων ημερών αίθρια.
The history of our didimus organization on this sphere has been didactic and their gnostic practices will always be a tonic to the polyonymous and idiomorphous ethnical economies.
Η ιστορία της δίδυμης οργάνωσης σε αυτήν την σφαίρα είναι διδακτική και οι γνωστικές τους εφαρμογές θα είναι πάντα ένα τονωτικό στις πολυώνυμες και ιδιόμορφες εθνικές οικονομίες.
The genesis of the programmed organization will dynamize these policies.
Η γένεση μιας προγραμματισμένης οργάνωσης θα δυναμώσει αυτές τις πολιτικές.
Therefore, i sympathize, although not without criticism one or two themes with the apostles and the hierarchy of our organs in their zeal to program orthodox economic and nomismatic policies, although I have some logomachy with them.
Γι’ αυτόν τον λόγο αντιμετωπίζω με συμπάθεια, αλλά όχι χωρίς κριτική διάθεση, ένα ή δύο θέματα με τους αποστόλους της ιεραρχίας των οργάνων μας στον ζήλο τους να προγραμματίσουν ορθόδοξες οικονομικές και νομισματικές πολιτικές.
I apologize for having tyranized you with my Hellenic phraseology.
Απολογούμαι που σας τυράννησα με την ελληνική μου φρασεολογία.
In my epilogue, Ι emphasize my eulogy to the philoxenous aytochtons of this cosmopolitan metropolis and my encomium to you, Kyrie stenographers.
Στον επίλογό μου δίνω έμφαση στην ευλογία μου, προς τους φιλόξενους αυτόχθονες αυτής της κοσμοπολίτικης μητρόπολης καθώς και το εγκώμιό μου προς εσάς, κύριοι στενογράφοι.

Ο Ζολώτας και η ελληνική γλώσσα

Ο πρώην πρωθυπουργός και καθηγητής κ. Ξενοφών Ζολώτας είχε εκφωνήσει δύο λόγους στην Ουάσιγκτον (στις 26 Σεπτεμβρίου 1957 και στις 2 Οκτωβρίου 1959), οι οποίοι έμειναν μνημειώδεις. Αιτία ως προς αυτό δεν ήταν μόνο το περιεχόμενό τους αλλά και η γλώσσα τους. Υποτίθεται ότι η γλώσσα των λόγων ήταν η αγγλική. Κατ’ ουσίαν όμως, με την αφαίρεση λίγων συνδέσμων, άρθρων και προθέσεων η γλώσσα είναι η Ελληνική. Το ακροατήριό του αποτελούσαν οι σύνεδροι της Διεθνούς Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης και δεν αντιμετώπισαν τότε κανένα πρόβλημα στην κατανόηση τού προφορικού κειμένου που ανέγνωσε ο Έλληνας καθηγητής. Εκείνο τον καιρό, κατείχε την θέση τού διευθυντή Τραπέζης Ελλάδος και διαχειριστή του ελληνικού Δημοσίου Χρέους. Ακολουθεί ο λόγος της 26/9/1957, χωρισμενος σε τμήματα για ευκολότερη σύγκριση:
“I always wished to address this Assembly in Greek, but realized that it would have been indeed “Greek” to all present in this room.
Επιθύμησα πάντα να απευθυνθώ σε αυτήν την συνέλευση στα ελληνικά, αλλά συνειδητοποίησα ότι θα ήταν πράγματι “ελληνικά” σε όσους είναι παρόντες σε αυτό το δωμάτιο.
I found out, however, that I could make my address in Greek which would still be English to everybody.
Ανακάλυψα, εντούτοις, ότι θα μπορούσα να κάνω τη διεύθυνσή μου στα ελληνικά που θα ήταν ακόμα αγγλικά για όλους.
With your permission, Mr. Chairman, l shall do it now, using with the exception of articles and prepositions, only Greek words.
Με την άδειά σας, κύριε πρόεδρε, θα το κάνω τώρα, χρησιμοποιώντας με εξαίρεση τα άρθρα και τις προθέσεις, μόνο ελληνικές λέξεις.
“Kyrie, I eulogize the archons of the Panethnic Numismatic Thesaurus and the Ecumenical Trapeza for the orthodoxy of their axioms, methods and policies, although there is an episode of cacophony of the Trapeza with Hellas.
Κύριοι, ευλογώ τους άρχοντες του Πανεθνικού Νομισματικού Θησαυρού και της οικουμενικής Τράπεζας για την ορθοδοξία των αξιωμάτων, των μεθόδων και των πολιτικών τους, αν και υπάρχει ένα επεισόδιο κακοφωνίας της Τράπεζας με την Ελλάδα.
With enthusiasm we dialogue and synagonize at the synods of our didymous organizations in which polymorphous economic ideas and dogmas are analyzed and synthesized.
Με ενθουσιασμό συνδιαλεγόμαστε στις συνόδους των δίδυμων οργανώσεών μας στις οποίες οι πολύμορφες οικονομικές ιδέες και δόγματα αναλύονται και συντίθενται.
Our critical problems such as the numismatic plethora generate some agony and melancholy.
Τα κρίσιμα προβλήματά μας όπως η νομισματική πληθώρα (πληθωρισμός) παράγουν κάποιες αγωνία και μελαγχολία.
This phenomenon is characteristic of our epoch. But, to my thesis, we have the dynamism to program therapeutic practices as a prophylaxis from chaos and catastrophe.
Αυτό το φαινόμενο είναι χαρακτηριστικό της εποχής μας. Αλλά, στην διατριβή μου, έχουμε το δυναμισμό να προγραμματίσουμε τις θεραπευτικές πρακτικές ως προφύλαξη από το χάος και την καταστροφή.
In parallel, a Panethnic unhypocritical economic synergy and harmonization in a democratic climate is basic.
Παράλληλα, μία πανεθνική ανυπόκριτη οικονομική συνεργασία και εναρμόνιση σε ένα δημοκρατικό κλίμα είναι (κάτι) βασικό.
I apologize for my eccentric monologue.
Ζητώ συγγνώμη για τον εκκεντρικό μονόλογό μου.
I emphasize my euharistia to you, Kyrie to the eugenic and generous American Ethnos and to the organizes and protagonists of his Amphictyony and the gastronomic symposia”.
Υπογραμμίζω την ευχαριστία μου σε σας, κύριοι στο ευγενικό και γενναιόδωρο αμερικανικό έθνος και στους οργανωτές και πρωταγωνιστές της Αμφικτυωνία του και τα γαστρονομικά συμπόσια.

Άρχισα να προτιμώ τους Τούρκους

Ψάχνοντας τις ειδήσεις στο διαδίκτυο έπεσα στον παρακάτω τίτλο: «Η πασίγνωστη Ελληνίδα έπεσε θύμα Τούρκων εθνικιστών».
Περίεργος για το πού έγινε το συμβάν μπήκα και είδα ότι και η Δήμητρα Αλεξανδράκη έπεσε θύμα Τούρκων εθνικιστών στο Ιnstagram.
Και στην εικόνα που υπήρχε διαβάζω έντρομος: «Το έκαναν και στην Jozephin η μαλακές»
Ξέρω βέβαια ότι το γράψιμο στο πληκτρολόγιο, κοιτώντας σε μία δυσδιάκριτη οθόνη των φθηνιάρικων κινέζικων -πλην πανάκριβων- κινητών ή τάμπλετ μπορεί να προκαλέσει τέτοια λάθη. Προσωπικά, γράφω ότι θέλω πρώτα σε ένα έγγραφο του Word και μετά το κάνω αντιγραφή και επικόλληση [συγνώμη copy-paste ήθελα να πω ο απολίτιστος] όταν θέλω να κάνω κάποιο σχόλιο.
Όμως τα μάτια μου έχουν αρχίσει να υποφέρουν [από κοκκίνισμα, τσούξιμο, καταρράκτη και διπλωπία] με τα φρικτά που βλέπω γραμμένα εδώ και εκεί, Το χειρότερο όλων είναι ότι τα τραγικά συντακτικά, γραμματικά και ορθογραφικά λάθη γίνονται ΣΕ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΠΟΣΟΣΤΟ από «ελληναράδες» που δήθεν υπερασπίζονται την ελληνική γλώσσα και την κακομοίρα την Ελλαδίτσα μας.
Έτσι από σήμερα άρχισα να προτιμώ τους Τούρκους, οι οποίοι ελπίζω να αρχίσουν να γράφουν κιόλας, πολλαπλασιάζοντας τις επιθέσεις τους. Αν βλέπω παντού την τουρκική γλώσσα, δεν θα μπορώ να καταλάβω τις φρικτές [και αναμενόμενα πολύ περισσότερες] τουρκικές ανορθογραφίες. Έτσι, εκτός του ότι θα ηρεμίσω, ίσως καλυτερέψει και η όρασή μου.

Γλωσσική μιζέρια

Η γλώσσα είναι ο δείκτης του πολιτισμού μίας χώρας. Πρόκειται για ένα γνωστό μότο.
Αυτό ισχύει όπως είναι λογικό και για την Ελλάδα. Οκέι? Φυσικά, δεν απαιτώ από όλους να διαχειρίζονται και να γνωρίζουν την γλώσσα σαν ειδήμονες γλωσσολόγοι. Υποθέτω ότι αντιλαμβάνεστε το κόνσεπτ. Ούτε εγώ εξάλλου γνωρίζω τόσο καλά να την σπικάρω. Όμως, τώρα στην τρέντι εποχή μας, που έχουμε τόσα γλωσσικά απς να τρέχουν στα γουίντοους μία υποτυπώδης γνωστική επάρκεια ΚΑΙ ΛΙΓΗ ΠΡΟΣΟΧΗ είναι πράγματα αρκετά ώστε το αποτέλεσμα να είναι τουλάχιστον σεταρισμένο. Ορίστε ένα κείμενο που αλίευσα στο διαδίκτυο εεεμ στο ίντερνετ ήθελα να πω. Το άλλαξα «προς το καλύτερο». Διαβάστε προσεκτικά το ρεζουμέ και διαλέξτε ποιο κείμενο από τα δύο προτιμάτε. Και σόρι για την πολυλογία.

Πρωτότυπο κείμενο: Κάνουμε σε μια λεκάνη ένα πολύ αραιό χυλό (αν χρειαστεί προσθέτουμε ή αφαιρούμαι γάλα ή αλεύρι). Αλευρώνουμε και λαδώνουμε ελαφρά ένα ταψί και στρώνουμε το χυλό από πάνω σε πάχος 2 εκατοστών. Περιχύνουμε λίγο ελαιόλαδο από πάνω και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο περίπου 45 λεπτά ή μέχρι να κάνει κρούστα από πάνω και να γίνει καφέ χρώματος.

Αλλαγμένο κείμενο: Σε μια λεκάνη φτιάχνουμε πολύ αραιό χυλό. Αν χρειαστεί προσθέτουμε ή αφαιρούμε γάλα ή αλεύρι. Λαδώνουμε και αλευρώνουμε ένα ταψί. Στρώνουμε τον χυλό ώστε να έχει πάχος δύο εκατοστών. Περιχύνουμε από πάνω λίγο ελαιόλαδο και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο για περίπου 45 λεπτά ή μέχρι να δημιουργηθεί κρούστα καφέ χρώματος.

Τώρα σκεφτείτε πόσες φορές κάτσατε να προσέξετε αυτά που γράφετε και ποιος άραγε να φταίει για την γλωσσική κατάντια μας και τελικά την πολύ πιθανή [και πολύ επικείμενη] εξαφάνισή μας. Θένκς.

Σύγχρονη αριστερή δημοκρατία

Υποθέτω ότι γενικά γνωρίζετε τα παγκόσμια προβλήματα: υπερπληθυσμός, καταστροφή του περιβάλλοντος, πόλεμοι, δουλεία, εμπόριο ναρκωτικών και όπλων, ακρίβεια τροφίμων και άλλων βασικών αγαθών, ανεργία, φτώχεια, πορνεία, εκμετάλλευση των εργαζομένων, ληστρικές φούσκες στα χρηματιστήρια, εγκληματικότητα, απάτες πολυεθνικών εταιρειών, διαφθορά πολιτικών κλπ, κλπ, κλπ δημιουργούν μία όμορφη κατάσταση με  την οποία μπορείτε να αγχωνόσαστε αδιαλείπτως.
Αλλά μην ανησυχείτε γιατί όλα αυτά δεν είναι τίποτε σπουδαία πράγματα. Εξάλλου έχουν δρομολογηθεί να λυθούν μέσα από την ταξική πάλη, στην οποία εργάτες, αγρότες και φοιτητές ενωμένοι με την πνευματική ιντελιγκέντσια (και προσφάτως και μαζί με τους ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΚΑ ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΟΥΣ λαθρομετανάστες) θα πολεμήσουν όλοι μαζί κατά του κεφαλαίου και μετά από ποταμούς αίματος, θυσίες και ηρωισμούς θα επιτύχουν την δικτατορία του προλεταριάτου, όπου όλοι θα ζουν ευτυχισμένοι!
Μάλιστα!
Την ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ του προλεταριάτου για να μην ξεχνιόμαστε όταν κάποιος αριστερός το φρόνημα μιλάει για δημοκρατία… όχι ότι οι δεξιοί και οι κεντρώοι εννοούν κάτι διαφορετικό όταν μιλάνε για δημοκρατία.
Η μόνη διαφορά της αριστερής ή κεντρώας ή δεξιάς δημοκρατίας είναι ότι την κουτάλα για τις μίζες την κρατάνε στο χέρι αριστεροί ή κεντρώοι ή δεξιοί πολιτικοί (στο αριστερό ή το δεξί χέρι κατά περίπτωση), ενώ ταυτόχρονα διορίζουν αριστερούς ή κεντρώους ή δεξιούς δημόσιους υπάλληλους από τους ψηφοφόρους-κοπάδι, οι οποίοι ΦΥΣΙΚΑ προσβλέπουν για ένα ξεροκόμματο/θέση.
Όλα λοιπόν αυτά τα προαναφερθέντα στην εισαγωγή προβλήματα δεν έχουν καμία σημασία, αφού μπορείτε όπως είπαμε να τα θεωρείτε λυμένα.
Εκείνο που έχει σημασία είναι να μπορεί ο καθένας να κάνει ότι του καπνίζει και «με την άδεια της αστυνομίας». Έτσι έχουν πέσει λυτοί και δεμένοι να διαλύσουν οτιδήποτε φασιστικό επιζεί ακόμα από τον προηγούμενο αιώνα.
Δήθεν σοσιαλιστικές και δήθεν αριστερές κυβερνήσεις ΞΑΦΝΙΚΑ κόπτονται για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Όχι βέβαια τα δικαιώματα των φτηνών εργατών/δούλων, ή τα δικαιώματα των σκλάβων του σεξ, ή των αρρώστων ή των θυμάτων πολέμου, ή των θυμάτων των πολυεθνικών, ή όποιων άλλων καταπιεζομένων. Εκείνο που επείγει είναι τα δικαιώματα των LGBT. Οι οποίοι επιπλέον με συνοπτικές «δημοκρατικές» διαδικασίες ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΟΥΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ σαν ηγετική, κοινωνική, πολιτική και πνευματική ομάδα.
Και όσον αφορά το Ελλαδιστάν (ή Ψωρο-Κώσταινα όπως ονομαζόταν η Ελλάδα τον προηγούμενο αιώνα από τους ιθαγενείς), την βαριά και δύσκολη (αλλά ευχάριστη για αυτούς) δουλειά της διάλυσης του κράτους-έθνους, της εκπαίδευσης, της οικογένειας, της θρησκείας και των όποιων ηθικών αρχών απέμειναν το έχει αναλάβει η δήθεν αριστερή κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, που την στιγμή που γράφω το κείμενο γλύφει ανηλεώς τον Τράμπ. Εξάλλου είναι γνωστό ότι οι σωστοί «αριστεροί» βγάζουν σπυριά όταν ακούνε για έθνος, θρησκεία και οικογένεια, αφού όλα αυτά είναι φασιστικά και αντιδημοκρατικά κατάλοιπα περασμένων εποχών, δεν συνιστούν πολιτισμό και ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΟΥΝ ΜΕ ΤΟ ΖΟΡΙ, εμμμ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ ήθελα να πω. Και φυσικά με ΔΗΘΕΝ δημόσιο διάλογο, όπου διάλογο εννοούμε στημένες συζητήσεις στην τηλεόραση με «ειδικούς», οι οποίοι απαντούν σε στημένες ερωτήσεις.
Πριν διαμαρτυρηθείτε όσοι είστε αμετανόητοι «αριστεροί δημοκράτες» κάντε μία μικρή έρευνα και θα διαπιστώσετε τι έπαθαν οι άνθρωποι όπου εγκαθιδρύθηκε η δήθεν δημοκρατική «δικτατορία του προλεταριάτου». Και αν συνεχίσετε να επιμένετε μπορείτε να πάτε στην «προλεταριακή δημοκρατία» της Βόρειας Κορέας και θα μάθετε από πρώτο χέρι.
Εκπληρώνοντας λοιπόν το δημοκρατικό όνειρό τους, οι δημοκράτες του ΣΥΡΙΖΑ (επικουρούμενοι από τους δεξιούς δημοκράτες) έλυσαν όλα τα προβλήματα που ταλανίζουν την ανθρωπότητα:
1) Επιτέλους, απελευθέρωσαν τους καλούς, ευγενικούς, ανθρωπιστές, πολιτισμένους LGBT από την απεχθή τυραννία των ομοφοβικών, μισάνθρωπων, φασιστών και γενικά καθαρμάτων που τους καταπίεζαν τόσα χρόνια. Για αυτό εξάλλου στην τηλεόραση, το θέατρο και τα ΜΜΕ δεν θα βρείτε LGBT ούτε για δείγμα!
2) Επιτέλους, θα μάθουν τα μικρά παιδιά  ότι είναι καλό, δημοκρατικό και επιθυμητό να μην είσαι αυτό που γεννήθηκες. ΟΧΙ φασιστόμουτρα που διαμαρτύρεστε. ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ πρώτα να μεγαλώσουν και μετά να αποφασίσουν… έτσι όπως ΕΠΙΣΗΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να διδάσκονται σωστά την θρησκεία της χώρας και είναι προτιμότερο να μάθουν για όλες τις άλλες, συμπεριλαμβανομένου και του δημοκρατικότατου μωαμεθανισμού, ο οποίος δεν είναι πλέον μωαμεθανισμός αλλά τζιχαντισμός.
3) Επιτέλους, τα δεκαπεντάχρονα, που η πολιτεία τους απαγορεύει να βγάλουν δίπλωμα οδήγησης ή να ψηφίσουν, μπορούν να αλλάξουν το φύλλο τους.
4) Επιτέλους, θα μπορούμε με δημοκρατική άνεση να βαφτίζουμε Έλληνα κάθε καρυδιάς καρύδι που έρχεται στο Ελλαδιστάν για πλιάτσικο.
5) Επιτέλους, το δικαστήριο θα μπορεί να δίνει την άδεια στους μουσουλμάνους λαθρομετανάστες να παντρεύονται δεκάχρονα κοριτσάκια, όπως και στην πατρίδα τους.
Όλα τα άλλα δεν είναι τίποτε. Μπορεί να δώσουμε την Θράκη και το Αιγαίο στους Τούρκους, την Ήπειρο στην Αλβανία, την Μακεδονία στα Σκόπια ή την Βουλγαρία (όποιος προλάβει πρώτος), να αποσχιστεί η Κρήτη μετατρεπόμενη ουσιαστικά σε αμερικανική αποικία [όλη η Ελλάδα θα μετατραπεί σε αποικία, αλλά να μην φανώ και υπερβολικός], όμως θα φάμε άφθονη δημοκρατία η οποία θα τρέχει από τα μπατζάκια μας και μάλιστα με χρυσά κουτάλια.
Για αυτό, μην ξεχάσετε να πάτε να ξαναψηφίσετε τον ΣΥΡΙΖΑ στις νέες εκλογές ΠΟΥ ΖΗΤΗΣΕ ο Ντάισελμπλουμ να γίνουν γρήγορα…
Όχι ότι αν ψηφίσετε Ποτάμι, μεταλλαγμένο ΠΑΣΟΚ, ΝΔ κλπ θα αλλάξει τίποτε.
Οι νόμοι που ψηφίστηκαν με δημοκρατικό τρόπο, δεν είναι παρά ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΠΑΙΤΗΣΗ της δημοκρατικής ΕΕ, και δημοκρατικός όρος για να πάρουμε νέα δημοκρατικά δάνεια, ώστε να βγούμε από την δημοκρατική λακκούβα στην οποία μας έβαλε ο δημοκράτης ΓΑΠ, τον οποίο μάλιστα βράβευσε με το  δημοκρατικό «Βραβείο Ηγετικής Προσφοράς», η δημοκρατική ILA (International Leadership Association), για το δημοκρατικό έργο του ως πρωθυπουργού της Ελλάδας την περίοδο 2009 – 2011.
Έ ρε δημοκρατικά γλέντια!

Νέος περίεργος χάρτης: Μισή Ελλάδα χωρίς Κρήτη!

Φυσικά δεν ξέρω αν πρόκειται για την τυχαία κατασκευή ενός -αγράμματου ιστορικά και γεωγραφικά- τύπου που έπρεπε να φτιάξει ένα βιντεάκι για κάποιο θέμα ή για μία «πονηρή κίνηση» με γεωπολιτικά κίνητρα.
Ανακάλυψα τον χάρτη σε βίντεο για την ανακήρυξη παγκόσμιας ημέρας για την ελληνική γλώσσα.
Στα τελευταία δευτερόλεπτα του βίντεο εμφανίζεται ο χάρτης της Μεσογείου. Όλες οι χώρες έχουν μαύρο χρώμα. Ο χάρτης φωτίζει τις χώρες που συμμετέχουν στην ανακήρυξη της παγκόσμιας ημέρας. Φυσικά είναι η Ελλάδα και η Κύπρος. Στον χάρτη λοιπόν εμφανίζεται με κόκκινο χρώμα η Κύπρος και η Ελλάδα μέχρι και την Θεσσαλία (λείπουν Ήπειρος, Μακεδονία και Θράκη} ενώ ΦΥΣΙΚΑ (συνηθισμένο πλέον) λείπει και η Κρήτη η οποία είναι μαυρισμένη όπως όλες οι άλλες χώρες. Για τα νησιά του Αιγαίου ΔΕΝ το συζητάμε…
Επιπλέον εμφανίζονται κάτι περίεργοι κύκλοι, οι οποίοι από πρώτη ματιά μοιάζουν με «διοικητικά κέντρα», ίσως κέντρα επιρροής σε μία μελλοντική ανακατανομή εδαφών.
Δείτε τις εικόνες για να έχετε δική σας άποψη.

Τι του λείπει του ψωριάρη; Μα η παγκόσμια ημέρα!

Έπεσα σήμερα επάνω σε μία ανάρτηση που ανέφερε ότι ο Τέρενς Κουίκ θα κηρύξει παγκόσμια ημέρα για την ελληνική γλώσσα. Βέβαια αμφιβάλλω αν θα την πάρει είδηση κανένας εκτός από τους κυβερνητικούς και τις ΜΚΟ που θα παίρνουν ζεστό χρήμα για να οργανώνουν φιέστες στην ομογένεια και εδώ.
Αλλά ρε συ Κουίκ, μήπως θα ήταν καλύτερα να βάλεις ένα χεράκι να σταματήσει αυτή η κατρακύλα στην εκπαίδευση των ελληνόπουλων; Ή  ως υφυπουργός εξωτερικών δεν σε ενδιαφέρει το θέμα; Προφανώς σου αρκεί να μαθαίνουν τα ελληνόπουλα πως θα αλλάξουν το φύλο τους πριν μάθουν καλά-καλά να γράφουν και να διαβάζουν…

Ο σκελετός και η παραχάραξη της ιστορίας

Προφανώς διαβάσατε για την ανακάλυψη του περίφημου ψηφιδωτού της Αντιόχειας.
Ένας σκελετός κάθεται και διασκεδάζει, ενώ υπάρχει δίπλα του η Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ λέξη «ΕΥΦΡΟΣΥΝΟΣ».

Καταγραφή
Συνέχεια

Ελληνοτουρκική φιλία

Δίπλα στις φυλακές του Ωρωπού ανακάλυψα ένα απεχθές μνημείο φυλετικού μίσους και εθνικισμού.
Είναι ένα εκκλησάκι που έχτισαν οι ΔΗΘΕΝ πρόσφυγες της ΔΗΘΕΝ καταστροφής του 1922. Το συντηρούν κάτι φασίστες και εθνικιστές Πόντιοι, Συνέχεια

Και εγώ στον κόσμο μου (1)

Πώς να σωπάσω μέσα μου
την ομορφιά του κόσμου;
Ο ουρανός δικός μου
η θάλασσα στα μέτρα μου

Μπορεί αυτήν την εποχή να γίνονται κοσμογονικές αλλαγές, να έρχονται τα πάνω-κάτω και οι Έλληνες (κάτι λίγοι δηλαδή) να ανησυχούν ακόμα και για την επιβίωσή τους σαν κράτος και σαν πολιτισμός. Συνέχεια

Δημοσιογραφική αμορφωσιά

Οι δημοσιογράφοι έχουν ένα δύσκολο καθήκον. Πρέπει να παρουσιάζουν ένα συνήθως μικρό γεγονός με όσο το δυνατόν πιο εντυπωσιακά λόγια, αφού αυτή είναι σήμερα η δουλειά των ΜΜΕ: να εντυπωσιάζουν και όχι να ενημερώνουν.
Αν σε αυτό προσθέσετε ότι η γνώση της γλώσσας είναι άθλια, τότε παρατηρείται το φαινόμενο ο δημοσιογράφος να πασχίζει απεγνωσμένα να μιλήσει εντυπωσιακά μπροστά στην κάμερα έχοντας ελάχιστες λέξεις στο λεξιλόγιό του. Οι μπαρούφες είναι απίστευτες σε αριθμό και ποικιλία.
Λόγω της νεροποντής είδα ειδήσεις για να μάθω τι συνέβη και σημείωσα μερικά από τα πιο χτυπητά για το θέμα:
Η δημοσιογράφος του καναλιού ανακοινώνει τι θα δούμε: εικόνες χάους των πληγείσων περιοχών!
Ο δημοσιογράφος (και ο εικονολήπτης) είναι προφανώς γίγαντας, αφού δείχνει, στο ύψος του στήθους του, το ίχνος από το νερό στον τοίχο και λέει: το νερό έφτασε το ένα και εβδομήντα.
Για ένα περιστατικό όπου ένα δέντρο έπεσε και έκλεισε τον δρόμο: Ξεριζώθηκαν δέντρα και κλαδιά!
Σε ένα σημείο όπου τα νερά παράσυραν μερικά αυτοκίνητα στέκεται ένας πυροσβέστης και μερικοί περίεργοι. Ο δημοσιογράφος λέει: Οι πυροσβέστες προσπαθούν να απεγκλωβίσουν τον δρόμο!
Ο ίδιος δημοσιογράφος μιλώντας για την μεγάλη νεροποντή: Έριχνε μεγάλη βροχόπτωση!
Με αυτά και άλλα πολλά τα ΜΜΕ συμπληρώνουν την ήδη στραβή εκπαίδευση συνηθίζοντας τους ανθρώπους να ακούνε βλακείες που δεν έχουν νόημα.
Έτσι κατά την γνώμη μου το τελευταίο από το οποίο κινδυνεύουμε σαν έθνος είναι ο έμπολα, το χρέος και οι τζιχαντιστές.

Τελευταία καταχώρηση για την Ελλάδα

Προσπαθούμε με κάθε τρόπο να καταστρέψουμε ότι έχει απομείνει από τον αρχαίο πολιτισμό μας. Υιοθετούμε ανενδοίαστα ότι μπούρδα έρχεται από το εξωτερικό (πχ ραπ μουσική) και μάλιστα θεωρούμε υποχρέωση όλων να ακολουθήσουν διαφορετικά «είναι φασίστες». Συνέχεια

Αρχείο Νεοελληνικών Αναγνωσμάτων

Εδώ θα βρείτε τα βιβλία που χρησιμοποιήθηκαν από το 1884 έως το 1977. Δείτε τις τεράστιες αλλαγές στην εκπαίδευση από τότε μέχρι σήμερα.

Τα βιβλία έχουν αντιγραφεί από το αρχείο της Χρ. Κουμπάρου-Χανιώτη (http://users.sch.gr/chkoumpar/NAfiles.html).

Πρόκειται για 129 σχολικά εγχειρίδια τα οποία διδάσκονταν στα σχολεία, στο μάθημα των «Νέων Ελληνικών» (Λογοτεχνίας) στους κύκλους εκπαίδευσης που αντιστοιχούν στη σημερινή Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Συνέχεια

Σταματάω τις αναρτήσεις στο πολυτονικό

Μέχρι τώρα έκανα αναρτήσεις στο πολυτονικό. Είχα αγοράσει και τον πολυτονιστή της Ματζέντα και μετέτρεπα αυτά που έγραφα. Δεν υπήρχε πρακτική σημασία, αλλά το έκανα «τιμής ένεκεν» για την αρχαία γλώσσα που είναι πλέον ξένη και άγνωστη.
Τελικά όμως απελπίστηκα. Δεν αξίζει τον κόπο ούτε και αυτό. Σταματάω να χαλάω την ζαχαρένια μου για μια «νεκρή» γλώσσα, που έτσι κι αλλιώς την θεωρούν νεκρή σχεδόν όλοι οι Έλληνες. Η Ρεπούση δεν χρειάζεται να κάνει τόση φασαρία, αφού οι χειρότεροι εχθροί της γλώσσας μας είμαστε εμείς οι ίδιοι. Συνέχεια