Ἀρχεῖα ἐτικέττας: γραφή

Γλωσσική μιζέρια

Η γλώσσα είναι ο δείκτης του πολιτισμού μίας χώρας. Πρόκειται για ένα γνωστό μότο.
Αυτό ισχύει όπως είναι λογικό και για την Ελλάδα. Οκέι? Φυσικά, δεν απαιτώ από όλους να διαχειρίζονται και να γνωρίζουν την γλώσσα σαν ειδήμονες γλωσσολόγοι. Υποθέτω ότι αντιλαμβάνεστε το κόνσεπτ. Ούτε εγώ εξάλλου γνωρίζω τόσο καλά να την σπικάρω. Όμως, τώρα στην τρέντι εποχή μας, που έχουμε τόσα γλωσσικά απς να τρέχουν στα γουίντοους μία υποτυπώδης γνωστική επάρκεια ΚΑΙ ΛΙΓΗ ΠΡΟΣΟΧΗ είναι πράγματα αρκετά ώστε το αποτέλεσμα να είναι τουλάχιστον σεταρισμένο. Ορίστε ένα κείμενο που αλίευσα στο διαδίκτυο εεεμ στο ίντερνετ ήθελα να πω. Το άλλαξα «προς το καλύτερο». Διαβάστε προσεκτικά το ρεζουμέ και διαλέξτε ποιο κείμενο από τα δύο προτιμάτε. Και σόρι για την πολυλογία.

Πρωτότυπο κείμενο: Κάνουμε σε μια λεκάνη ένα πολύ αραιό χυλό (αν χρειαστεί προσθέτουμε ή αφαιρούμαι γάλα ή αλεύρι). Αλευρώνουμε και λαδώνουμε ελαφρά ένα ταψί και στρώνουμε το χυλό από πάνω σε πάχος 2 εκατοστών. Περιχύνουμε λίγο ελαιόλαδο από πάνω και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο περίπου 45 λεπτά ή μέχρι να κάνει κρούστα από πάνω και να γίνει καφέ χρώματος.

Αλλαγμένο κείμενο: Σε μια λεκάνη φτιάχνουμε πολύ αραιό χυλό. Αν χρειαστεί προσθέτουμε ή αφαιρούμε γάλα ή αλεύρι. Λαδώνουμε και αλευρώνουμε ένα ταψί. Στρώνουμε τον χυλό ώστε να έχει πάχος δύο εκατοστών. Περιχύνουμε από πάνω λίγο ελαιόλαδο και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο για περίπου 45 λεπτά ή μέχρι να δημιουργηθεί κρούστα καφέ χρώματος.

Τώρα σκεφτείτε πόσες φορές κάτσατε να προσέξετε αυτά που γράφετε και ποιος άραγε να φταίει για την γλωσσική κατάντια μας και τελικά την πολύ πιθανή [και πολύ επικείμενη] εξαφάνισή μας. Θένκς.

Η επιστήμη που μας κρύβουν (Ελληνική γλώσσα)

Το Παγκόσμιο Σύστημα δεν μας κρύβει μόνο τις τεχνολογικές ανακαλύψεις της εποχής μας. Μας κρύβει επίσης και τις τεχνολογικές ανακαλύψεις από το απώτερο παρελθόν.
Με λίγα λόγια το Παγκόσμιο Εκπαιδευτικό Σύστημα μας πιπιλάει το μυαλό ότι ο άνθρωπος βγήκε ΞΑΦΝΙΚΑ από τις σπηλιές πριν μερικές χιλιάδες χρόνια ΚΑΙ ΣΤΑ ΚΑΛΑ ΚΑΘΟΥΜΕΝΑ αποφάσισε να ανακαλύψει τσάκα-τσάκα τον τροχό, την γεωργία, την μεταλλουργία, την γραφή, τις επιστήμες, την ναυτιλία, την ιατρική κλπ, κλπ.
Ο ισχυρισμός αυτός είναι απλά βλακώδης και οι επιμέρους ισχυρισμοί ακόμα περισσότερο. Για παράδειγμα, άκουσα πριν πολλά χρόνια στην ελληνική τηλεόραση έναν «ειδικό» που περιέγραφε πως δημιουργήθηκε η αρχαία ελληνική γλώσσα.
Οι αρχαίοι Έλληνες, που λέτε, έλεγαν από μνήμης τα ομηρικά έπη και ξαφνικά ανακάλυψαν ότι υπάρχει ανάγκη να τα καταγράψουν. Έτσι λοιπόν, πήραν τα σύμφωνα από τους Φοίνικες, πρόσθεσαν τα φωνήεντα και ΤΣΟΥΠ εμφανίστηκε η ελληνική γραφή με τις δεκάδες διαλέκτους, τα εκατομμύρια λεκτικών τύπων, και την περίπλοκη γραμματική και το συντακτικό της. Εμφανίστηκε κάπως έτσι όπως βγάζει το κουνέλι από το καπέλο του ο ταχυδακτυλουργός.
ΟΧΙ, δεν χρειάστηκαν χιλιάδες ή εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια για να αναπτυχθεί αυτό το «πράγμα» που λέγεται αρχαία ελληνική γλώσσα.
Κάποιος πήρε μερικά σύμβολα, ΤΣΟΥΠ πρόσθεσε μερικά άλλα, ΤΣΟΥΠ τα ταίριαξε με τους ήχους της γλώσσας του, ΤΣΟΥΠ σε ολόκληρο τον ελλαδικό χώρο όλοι μαζί υιοθέτησαν τα σύμβολα, και ΤΣΟΥΠ νάσου το ελληνικό αλφάβητο με το οποίο εκφράζεται το επιστημονικό «τέρας» της αρχαίας ελληνικής γλώσσας.
Έτσι απλά και γρήγορα, όπως φυτεύεις μαρούλια στον κήπο.
Εν τω μεταξύ, αν βρείτε πουθενά φοινικικό κείμενο να μου το πείτε να χαρώ και εγώ, γιατί από όσο έχω ψάξει στο διαδίκτυο δεν έχω βρει πουθενά τίποτε, εκτός από κάτι επιγραφές σε τάφους οι οποίες ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ (κατά τον συγγραφέα του άρθρου) ότι είναι φοινικικές.
Η συνέχεια στο επόμενο!

Αιώνιοι φοιτητές

Κάποιο έργο του Τζέιμς Μπόντ είχε τίτλο «Τα διαμάντια είναι παντοτινά».
Σήμερα όμως ανακάλυψα ότι και «οι αιώνιοι φοιτητές είναι παντοτινοί».
Μεταφράζω ένα βιβλίο σχετικό με την αρχαία Σουμερία και την σφηνοειδή γραφή της. Και έπεσα επάνω στο εξής.
Σε μία πινακίδα αναφέρεται το περιστατικό ενός μαθητή ο οποίος έπρεπε να δώσει εξετάσεις για να αποδείξει ότι έχει μάθει καλά τα διδασκόμενα γραφή, ανάγνωση, τραγούδι και μαθηματικούς υπολογισμούς. Έτσι θα μπορούσε να μπει στην προνομιούχο τάξη των γραφέων. Εξεταστής ήταν ο πατέρας του νέου, επίσης γραφέας. Οι σπουδές διαρκούσαν για κάπου δεκαπέντε χρόνια.
Δυστυχώς όμως ο μαθητής απέτυχε στις εξετάσεις και ο πατέρας του έξαλλος τον «έλουσε»:

Τι έχεις κάνει; Τι καλό βγήκε με το να κάθεσαι εδώ; Είσαι ήδη ώριμος άνθρωπος και κοντά στα γηρατειά! Δεν είσαι ικανός πια να μάθεις. Όπως τα μαραμένα σιτηρά έχει περάσει η εποχή σου. Πόσο καιρό θα παίζεις; Αλλά, ακόμα δεν είναι πολύ αργά! Αν μελετήσεις νύχτα-μέρα και αν εργαστείς όλη την ώρα σεμνά και χωρίς αλαζονεία, αν μπορείς να ακούσεις τους συμμαθητές και τους δασκάλους σου, μπορείς ακόμα να γίνεις γραφέας!

Αυτά λέει ο δύστυχος πατέρας στον γιό του περί το χίλια προ Χριστού! Έτσι λοιπόν αιώνιοι φοιτητές υπάρχουν εδώ και τουλάχιστον τρεις χιλιάδες χρόνια.
Είναι δυνατόν ο Τσίπρας να μπορέσει να λύσει το πρόβλημα αυτό;