Ἀρχεῖα ἐτικέττας: αυθαίρετα

Να γιατί θα συνεχίσουμε να καιγόμαστε ζωντανοί

Γιατί καίγεται ο κόσμος και μετά το ξεχνάει πατέρα;
Τα πράγματα είναι πολύ απλά και δεν υπάρχει περίπτωση να σταματήσει αυτή η καταστροφή, γιατί πολύ απλά πρόκειται πλέον για ένα είδος συλλογικού και ασυνείδητου εθίμου.
Θέλετε τις αιτίες που κάηκε το Μάτι και πέθαναν τόσοι άνθρωποι;
Ορίστε οι αιτίες:
1] Κρατική ολιγωρία τα τελευταία 150 χρόνια. Ακόμα και σήμερα αμφιβάλλω αν έχει ολοκληρωθεί το περίφημο δασολόγιο που έπρεπε να υπάρχει από το 1900.
2] Καταπάτηση των δασικών αλλά και των καμένων εκτάσεων. Εκεί όπου καίγονται δάση ΑΜΕΣΩΣ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΗΜΕΡΑ ξεφυτρώνουν οικόπεδα, καλλιέργειες με ελιές ή σπαρτά και μετά από λίγο και αυθαίρετα κτίσματα.
3] Η μανία όλων να αγοράζουν όσο το δυνατόν πιο μικρά οικόπεδα και να χτίζουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερα σπίτια. Βλέπω στις γύρω περιοχές πολυτελή και τεράστια σπίτια πολλές φορές διώροφα ή τριώροφα να έχουν με το ζόρι 50 ή 60 μέτρα ελεύθερο χώρο. Οι φτωχότεροι στριμώχνονται σε οικοπεδάκια των 150 τετραγωνικών με άθλιες ξύλινες κατασκευές απόλυτα υποψήφιες για κάψιμο. Έχω δει ένα οικόπεδο που δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 50 τετραγωνικά, ενώ στον δρόμο μου σε ένα οικόπεδο 100 τετραγωνικών υπάρχει φαρδιά-πλατιά η πινακίδα αποθέωση του νεοελληνικού εγωισμού «Ιδιοκτησία τάδε»!!!
3] Έλλειψη δρόμων. Στην περιοχή που μένω υπάρχουν πολλοί παράλληλοι τυφλοί δρόμοι μήκους μέχρι και ένα χιλιόμετρο. Όσοι μένουν εκεί θα πρέπει να περάσουν από φωτιές, τρομοκρατημένους ανθρώπους και εγκαταλελειμμένα αυτοκίνητα για να φτάσουν στην θάλασσα. Φυσικά ούτε λόγος να μπορέσει να πλησιάσει πυροσβεστικό όχημα, αφού μετά θα πρέπει να φύγει από εκεί ΠΗΓΑΙΝΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΙΣΘΕΝ.
4] Την απίστευτη βλακεία των ανθρώπων που χτίζουν αυθαίρετα μέσα στα πευκοδάση και μετά περιμένουν από την πολιτεία να τους σώσει.
5] Την απίστευτη ηλιθιότητα όσων καίνε χόρτα ή ανάβουν μπάρμπεκιου χωρίς κανέναν έλεγχο. Από μία τέτοια παρατημένη θράκα κάηκε πριν μερικά χρόνια η Ρόδος.
6] Να προσθέσω και τους καπνιστές, οι οποίοι σχεδόν με ψυχαναγκαστικό τρόπο, απαξιούν να χρησιμοποιήσουν το τασάκι του αυτοκινήτου τους και πετάνε τις γόπες «όπου λάχει» έξω από το αυτοκίνητο. Είμαι αυτόπτης μάρτυρας στο εξής περιστατικό: Αθήνα, περιοχή κάπου στην Πετρούπολη, σε έναν δρόμο που περνάει δίπλα από ένα μικρό άλσος της περιοχής. Είναι καλοκαίρι, η ατμόσφαιρα μοιάζει να βγαίνει από πιστολάκι για τα μαλλιά και ο άνεμος είναι ισχυρός. Μία ΗΛΙΘΙΑ οδηγός περνάει από τον δρόμο και πετάει την γόπα της. Αυτή πέφτοντας άρχισε να διαλύεται δημιουργώντας πολλές κάφτρες, οι οποίες τελικά δεν έφτασαν μέχρι το άλσος. Ευτυχώς που ανέβαινε την ανηφόρα. Αν πήγαινε ανάποδα θα πέταγε την γόπα της πολύ πιο κοντά.
Για αυτόν τον λόγο εξάλλου έχει καεί το μεγαλύτερο μέρος των διαχωριστικών λωρίδων από την Αττική οδό και κάτω. Οι οδηγοί πετάνε αναμμένες γόπες αδιαφορώντας για το αποτέλεσμα. Μην μου πει κανένας ανεγκέφαλος ότι την νησίδα την καίνε καταπατητές…
Καλό Μάτι λοιπόν και για όσους δεν έγιναν ακόμα.

Η Φύση εκδικείται στην Μάνδρα

Το μεγαλύτερο πρόβλημα που έχουμε στην Ελλάδα είναι ο εγωισμός και η ιδιοτέλειά μας. Έξω από την πόρτα μας «γαία πυρί μιχθήτω».
Τα παράνομα κτίσματα στο Ελλαδιστάν είναι ένα είδος εθνικού σπορ μαζί με τις καταπατήσεις και τις πυρκαγιές.
Έχουμε καταστρέψει τεράστιες εκτάσεις πανέμορφης γης, πανέμορφα βουνά και πανέμορφες παραλίες με την μέθοδο καίω, καταπατώ, χτίζω παράνομα, πληρώνω και νομιμοποιώ. Στο Περιστέρι υπάρχει ένας «δρόμος» ποταμάκι. Από εκεί κατεβαίνουν τα νερά όταν βρέχει. Επάνω λοιπόν σε αυτόν τον δρόμο-ποτάμι κάποιος είχε χτίσει ένα σπίτι, του οποίου δυστυχώς δεν έχω φωτογραφία. Ήταν χτισμένο απάνω σε κολονάκια και άφηνε κάπου τριάντα πόντους από κάτω για να περνάει το νερό! Αν κατά λάθος τύχαινε να βουλώσει αυτό το σημείο, τα νερά θα έπνιγαν έναν κάθετο στενό δρόμο μήκους πάνω από πεντακόσια μέτρα. Πάλι καλά που τώρα το σπίτι κατεδαφίστηκε.
Εν τω μεταξύ το κράτος βοηθάει όσο μπορεί την κατάσταση. Δίνει νερό και ρεύμα στα αυθαίρετα με νομικίστικα παραθυράκια. Κανένας δεν θα έχτιζε παράνομα αν ήξερε ότι δεν θα πάρει ΠΟΤΕ νερό και ρολόι της ΔΕΗ.
Επιπλέον, το κράτος ΠΟΤΕ δεν έφτιαξε σχέδια οικιστικής ανάπτυξης. Απλά νομιμοποιούσε αυθαίρετα δημιουργώντας καταστρεπτικά οικιστικά περιβάλλοντα.
Και όταν τα αυθαίρετα χτίζονται από δημόσιους φορείς όπως συνέβη στην Μάνδρα με το αμαξοστάσιο, τότε μας αξίζει Όσκαρ βλακείας και εγκληματικής αμέλειας.
Από την άλλη μεριά η Φύση δεν ξέρει από μικροπολιτικά συμφέροντα, φακελάκια στους υπάλληλους, και άλλες ελλαδιστανικές κομπίνες. Όταν αποφασίσει ότι πρέπει να βρέξει κάπου θα βρέξει. Και θα ρίξει το νερό «που θα της καπνίσει».
Με έναν πρόχειρο υπολογισμό, στην Μάνδρα της Αττικής, η Φύση έριξε μέσα σε έξι ώρες 15.200.000 τόνους νερό. Το οποίο, επειδή τα βουνά είχαν καεί, κατέβηκε όλο μαζί στον ξεροπόταμο και μετά, επειδή υπήρχε το αμαξοστάσιο και άλλα κτίσματα στην κοίτη του, πέρασε μία βόλτα από το χαώδες οικιστικό περιβάλλον της Μάνδρας.
Περιμένατε μήπως ότι κάποτε δεν θα συνέβαινε αυτό;
Περιμένετε μήπως ότι αυτό δεν θα συμβεί και σε δεκάδες άλλα μέρη του Ελλαδιστάν;

Τριώροφα αυθαίρετα

Μία εικόνα χίλιες λέξεις.