Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ανθρωπισμός

Οι κλέφτες της αγάπης μας

Ανεβάζω και πάλι μία παλαιότερη ανάρτησή μου σχετικά με όλους αυτούς τους ζητιάνους που μας έχουν κατακλείσει. και συμπληρώνω με ένα βίντεο που τράβηξα μόλις σήμερα. Οι ζητιάνοι έχουν περάσει πλέον σε άλλο επίπεδο. Δείτε το βίντεο και θα καταλάβετε.

Κάθε τόσο γράφω κείμενα για την κατάστασή μας, η οποία έχει σχέση με την παγκόσμια κατάσταση, η οποία έχει σχέση με τον ανθρώπινο ψυχισμό, ο οποίος δεν έχει πλέον καμία σχέση με ανθρωπιά. Και ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα της κατάστασης αυτής είναι εκείνοι πού κλέβουν την αγάπη μας.
1] Πρόσφατα κυκλοφόρησε ένα κείμενο όπου ο αρθρογράφος έκανε μία συγκλονιστική ανακάλυψη: κατάλαβε ότι τα παιδιά που κρατάνε οι ζητιάνες είναι ναρκωμένα για να μην κινούνται.
Τι λες ρε παιδί!!!
Λες και θέλει πολύ μυαλό και πολύ έρευνα για να καταλάβεις ότι είναι αδύνατον για ένα παιδί τεσσάρων ετών να κάθεται συνέχεια ακίνητο και να κοιμάται. Ένα τέτοιο παιδί δεν μπορεί να κάτσει ήσυχο πάνω από ένα δευτερόλεπτο. Ο εγκέφαλός του διψάει για εμπειρίες και το σώμα του για κίνηση.
Αυτό βέβαια δεν είναι το μόνο παράδειγμα κλοπής της αγάπης μας.
2] Πριν πολλά χρόνια, ΞΑΦΝΙΚΑ, τα φανάρια γέμισαν από μικρά παιδιά πού ζητιάνευαν, καθάριζαν τζάμια ή πούλαγαν διάφορα. Και το κράτος δικαίου πού έχουμε (πολύ ωραίο αυτό το ανέκδοτο) δεν ενδιαφέρθηκε να μάθει γιατί παιδιά που έπρεπε να είναι σε κάποιο σχολείο τριγυρνάνε ανάμεσα στα αυτοκίνητα. Έπειτα, και πάλι τελείως ξαφνικά, τα παιδιά εξαφανίστηκαν. Προφανώς κάτι συνέβη το οποίο δεν θα μάθουμε ποτέ.
3] Σε φανάρι κάπου στην Αθήνα είδα έκθαμβος  την εξής σκηνή: Ένας «ανάπηρος» με στραβωμένο πόδι, κούτσαινε και πήγαινε από το ένα αυτοκίνητο στο άλλο ζητιανεύοντας. Ακριβώς στην απέναντι μεριά, στα απέναντι σταματημένα αυτοκίνητα, ένας άλλος «ανάπηρος» με στραβωμένο πόδι και αυτός, κούτσαινε και πήγαινε από το ένα αυτοκίνητο στο άλλο ζητιανεύοντας!  Απίστευτη σύμπτωση ἤ απίστευτο θράσος;
4] Στο Μοναστηράκι, Κυριακή πρωί, ένας πιτσιρικάς είναι καθισμένος στην άκρη του δρόμου ζητιανεύοντας από τούς περαστικούς. Τον είδα κατεβαίνοντας τον δρόμο. Μετά από μισή ώρα περίπου ξαναπέρασα από το ίδιο σημείο. Ο πιτσιρικάς είχε αφήσει το πόστο του και έκανε διάλειμμα! Είχε πάει δύο μέτρα παραδίπλα και κάπνιζε κάτω από ένα δεντράκι. Απίστευτο θράσος ή όχι;
5] Σε φανάρι κάπου στην Νίκαια ένας σκελετωμένος τύπος, κάπου στα σαράντα, βρώμικος, αξύριστος και αναμαλλιασμένος ζητιάνευε καπνίζοντας. Στην άκρη, στο πεζοδρόμιο υπήρχε ένα μισοάδειο μπουκάλι με μπύρα και ένα πακέτο τσιγάρα. Έπινε λίγη μπίρα και μετά αφήνοντας το μπουκάλι πήγαινε στα σταματημένα αυτοκίνητα και κλαιγόταν. Απίστευτο θράσος ή όχι;

Φυσικά υπάρχουν άνθρωποι αναξιοπαθούντες, οι οποίοι είναι αόρατοι για το «κράτος δικαίου». Αλλά υπάρχουν και πολλοί (ίσως οι περισσότεροι) οι οποίοι έχουν έναν σκοπό: να κλέψουν την αγάπη μας. Αυτός ο σκοπός είναι ένας πολύ ιδιαίτερος σκοπός. Έχει σχέση με εκείνο το Σύστημα, το οποίο αναφέρω κάθε τόσο στα κείμενά μου. Αυτό το Σύστημα (όχι οι πολυεθνικές, όχι οι Εβραίοι, όχι οι τάδε ούτε οι δείνα) επιδιώκει εδώ και πολύ καιρό την μεταμόρφωσή μας σε ζώα. Και ένα μέσον για να το επιτύχει αυτό είναι οι ζητιάνοι που κλέβουν την αγάπη μας.
Είναι τόσο εξόφθαλμα ορατή η ασυδοσία, η αυθάδεια και η κοροϊδία από πολλούς από αυτούς, ώστε το αποτέλεσμα είναι ένα: Κρυώνει την ψυχή μας.
Δεν μπορείς πλέον να πιστέψεις εκείνον που σου λέει «χρειάζομαι βοήθεια». 
Σιγά σιγά η καλοσύνη, η αγάπη και η ευαισθησία για τον συνάνθρωπό μας σβήνει. Σιγά σιγά η καρδιά μας μετατρέπεται σε ένα κομμάτι πάγο. 
Σιγά σιγά μετατρεπόμαστε σε ζώα, τα οποία μπορούν να χαίρονται και να τρώνε, την στιγμή που δίπλα τους ένα άλλο ζώο υποφέρει, πεθαίνει της πείνας ή τρώγεται ζωντανό.
Οι κλέφτες της αγάπης: άλλο ένα δείγμα του ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ Αντίχριστου.

Οι κακοί(;) Έλληνες;

Το ότι σαν φυλή έχουμε τεράστια ελαττώματα είναι ένα γεγονός.
Αυτό δεν είναι περίεργο, αφού ολόκληρη η ανθρωπότητα κατατρύχεται από τα ίδια ακριβώς ελαττώματα. Στο σημείο που διαφέρουμε από τους άλλους λαούς είναι ξεκάθαρα το οικονομικο-πολιτικό σύστημα μέσα στο οποίο μεγαλώνουμε. Συνέχεια

Γιορτή της μητέρας; Ποια γιορτή της μητέρας;

Με εξαίρεση μερικές ΕΛΑΧΙΣΤΕΣ ΤΥΧΕΡΕΣ που ζουν με ασφάλεια, υγεία, χρήματα και τα παιδιά τους δεν είναι ανισσόροπα, ορίστε ποιες μανάδες ΔΕΝ γιορτάζουν: Συνέχεια

Φασισμός με προγραμματισμό

Μια φορά και έναν καιρό, στην παλιά και ξεχασμένη προϊστορία, ήταν ένα δημοκρατικό (ΧΑ ΧΑ) κόμμα που το λέγανε ΝΔ. Ο πρόεδρός του -που ήταν και Εθνάρχης μας (ΧΑ ΧΑ)- μας έβαλε στην τότε ΕΟΚ.
Στην ΕΟΚ λέει  θα περνάγαμε τέλεια (ΧΑ ΧΑ), Συνέχεια

Και εγώ στον κόσμο μου (1)

Πώς να σωπάσω μέσα μου
την ομορφιά του κόσμου;
Ο ουρανός δικός μου
η θάλασσα στα μέτρα μου

Μπορεί αυτήν την εποχή να γίνονται κοσμογονικές αλλαγές, να έρχονται τα πάνω-κάτω και οι Έλληνες (κάτι λίγοι δηλαδή) να ανησυχούν ακόμα και για την επιβίωσή τους σαν κράτος και σαν πολιτισμός. Συνέχεια

Ο άνθρωπος-μηχανή

Η τεχνολογία έχει πολλά πλεονεκτήματα. Μπορεί να μας παρέχει μία ζωή ευκολότερη και καλύτερη.
Έχει όμως και ένα βασικό μειονέκτημα: την ανθρώπινη απληστία.
Ο παγκόσμιος πλούτος μαζεύεται στα χέρια όλο και λιγότερων ανθρώπων, ενώ οι πολλοί αναγκάζονται να δουλεύουν σε ότι δουλειά καταφέρουν να βρουν για να επιβιώσουν. Και επειδή ο σημερινός θεός είναι το κέρδος, οι εργαζόμενοι πρέπει να δουλεύουν όλο και εντατικότερα και να παράγουν όλο και περισσότερα και μάλιστα με όλο και λιγότερα χρήματα.
Σήμερα πλέον έχει εκπληρωθεί η «προφητεία» του Τσάρλι Τσάπλιν στην ταινία του «Μοντέρνοι καιροί, όπου φαινόταν να δουλεύει ασταμάτητα, σαν ένα γρανάζι, σε μία ατελείωτη αλυσίδα παραγωγής. Οι άνθρωποι έχουν σήμερα μηχανοποιηθεί τόσο ώστε -κυριολεκτικά- έχουν μετατραπεί σε εξαρτήματα.
Εξάλλου δεν αξίζουν και περισσότερο…

Σύγχρονη δυστυχία

Το άγχος, η δυστυχία επικρατούν στην ψυχολογία των ανθρώπων, οι οποίοι προσπαθούν απεγνωσμένα να επιβιώσουν στην σκληρή τεχνολογική εποχή μας, δουλεύοντας σκληρά.
Πολλοί δεν αντέχουν και αυτοκτονούν ή στρέφονται στα κάθε είδους ναρκωτικά (νόμιμα και παράνομα) τα οποία τόσο πλουσιοπάροχα κυκλοφορούν ΚΑΙ ΔΙΑΦΗΜΙΖΟΝΤΑΙ στην «πολιτισμένη» κοινωνία μας. Συνέχεια

Άνθρωπος και περιβάλλον

Πολύ μελάνι έχει χυθεί για το περιβάλλον και την λεηλασία του από τον αυτο-καταστροφικό πολιτισμό μας. Εγώ το μόνο που μπορώ να προσθέσω είναι το αρκετά παλιό αυτό βίντεο.

ΟΗΕ, σκλάβοι και πολιτισμός

Έχουμε συνηθίσει όλοι να ακούμε στο χαζοκούτι μεγαλοστομίες και υπερβολές για τον ΟΗΕ και τα ειρηνευτικά στρατεύματα που πάνε στις δύστυχες χώρες να κρατήσουν την τάξη μετά την  αποκατάσταση της δημοκρατίας από τους Αμερικανούς και την ΕΕ-τσιράκι τους. Συνέχεια

Στον «πολιτισμό» των «πολιτισμένων» (1)

-Κατά τα τελευταία 4.000 χρόνια η τιμή των σκλάβων κυμαινόταν κατά μέσο όρο  από 10.000 έως και 40.000 δολάρια σε σημερινή αξία. Σήμερα ένας σύγχρονος σκλάβος για τα χωράφια στοιχίζει στα περισσότερα μέρη του κόσμου λιγότερο από 100 δολάρια! (Εμείς όμως είμαστε πολιτισμένοι) Συνέχεια

Πραγματικός Άγγελος

Την Παρασκευή στην δράση καλαθιού για την σίτιση 300 ατόμων, ήταν ένας Άγγελος με την μορφή ρακοσυλλέκτη που έβαλε τα γυαλιά όχι μόνο σε μένα αλλά και σε πολλούς άλλους “πνευματικούς” ανθρώπους του Φβ και όχι μόνο. Αυτός λοιπόν ήταν παλιά εργαζόμενος στην Ζώνη των Ναυπηγείων και έχασε την δουλειά του, την δουλειά της έχασε και η γυναίκα του και τώρα μαζεύουν σίδερα από τα σκουπίδια προκειμένου να επιβιώσουν. Κάποια στιγμή πήγα να του προσφέρω μια σακούλα τρόφιμα και τότε γυρίζει και μου λέει, όχι όχι φίλε Παναγιώτη, αυτά να τα δώσεις σε κάποιον που δεν μπορεί να κάνει ούτε αυτά που κάνω εγώ, εγώ μπορώ να φάω ένα πιάτο φακές νερόβραστες. Τότε μπαίνει μέσα στο Super Market αγοράζει δύο πραγματάκια και τα ρίχνει στο καλάθι της δράσης…. Αυτός ήταν ένας Άγγελος Ρακοσυλλέκτης που δίδαξε πολλά στους Καθώς πρέπει τύπους της … κοινωνίας μας….!
Πηγή: https://www.facebook.com/panagiotis.kardaris.9

Φιλανθρωπία; ΓΙΑΤΙ;

Κάποιος φίλος έκανε μία ανάρτηση σχετικά με την βοήθεια που πρέπει ή που θέλουμε να δώσουμε τώρα τις γιορτές στους αναξιοπαθούντες συνανθρώπους μας.
Πάντα με ενοχλούσε βαθύτατα η φιλανθρωπία, οι έρανοι, η ελεημοσύνη και όλα τα σχετικά «ανθρωπιστικά».
Και για να εξηγούμαστε, και εγώ δίνω «κάτι» όποτε μπορώ ή όποτε κρίνω κατάλληλη την στιγμή. Αλλά το θέμα δεν είναι να δώσουμε κάτι και να αλλάξουμε πλευρό.
Το θέμα είναι ότι ουσιαστικά οι έρανοι, η βοήθεια, η φιλανθρωπία κλπ, δεν είναι παρά αποδοχή της σημερινής κατάστασης.
Γιατί πρέπει να δίνουμε λεφτά για να φάνε άνθρωποι χωρίς δουλειά;
Γιατί πρέπει να δίνουμε λεφτά για να γίνονται καλά άνθρωποι ανασφάλιστοι;
Γιατί πρέπει να δίνουμε λεφτά για άστεγους;
Γιατί πρέπει να δίνουμε λεφτά για να τρώνε τα φτωχά παιδιά της Αφρικής;
Γιατί πρέπει να δίνουμε λεφτά για τα παιδιά της Συρίας;
Γιατί πρέπει να δίνουμε λεφτά για να βοηθάμε τους σεισμοπαθείς;
Γιατί πρέπει να δίνουμε λεφτά την στιγμή που μερικές χιλιάδες άνθρωποι έχουν στην τσέπη τους το 80% του παγκόσμιου πλούτου;
Γιατί ΤΕΛΙΚΑ πρέπει να υπάρχει ανάγκη για φιλανθρωπία;
Πού είναι ο τόσο διαφημισμένος πολιτισμός μας;
Πού είναι το «κράτος δικαίου»;
Γιατί κανένας δεν ενδιαφέρεται να αλλάξει όλη αυτή η φρικτή κατάσταση εκμετάλλευσης, πείνας και πολέμων;
Γιατί όλοι προτιμάνε να δίνουν «κάτι» από το περίσσευμά τους για να κρατάνε ήσυχη την συνείδησή τους;

ΣΚΕΨΗ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ όχι φιλανθρωπία.
Σκεφτείτε και σκεφτείτε καλά.
Σκεφτείτε έτσι όπως ΔΕΝ ΣΑΣ ΣΥΜΦΕΡΕΙ…