Ἀρχεῖα ἐτικέττας: άνθρωποι

Ο μύθος του υπερπληθυσμού και της έλλειψης τροφίμων

Τα ΜΜΕ έχουν από χρόνια εξαπολύσει έναν συνεχή καταιγισμό προπαγάνδας ότι:
– οι άνθρωποι είμαστε πάρα πολλοί
– λόγω του υπερπληθυσμού καταστρέφονται οι πόροι της γης
– τα τρόφιμα ακριβαίνουν επειδή υπάρχει μεγάλη ζήτηση
– απαιτούνται νέες τεχνολογίες παραγωγής, οπότε φυσικά θα πρέπει να αναλάβουν η «Μονσάντο και λοιποί συγγενείς» να μας σώσουν.
ΤΙΠΟΤΕ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΜΑΚΡΥΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ. Λίγα μαθηματικά θα σας πείσουν:
Ένα τετραγωνικό χιλιόμετρο είναι 1000 επί 1000 μέτρα δηλαδή 1.000.000 τετραγωνικά μέτρα.
Ας υποθέσουμε ότι αυτήν την στιγμή υπάρχουν 8 δις άνθρωποι. Αν τους συγκεντρώναμε όλους μαζί, υπολογίζοντας ένα τετραγωνικό μέτρο στον καθένα, τότε θα χρειαζόμασταν μία επιφάνεια από 8000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Οπότε μπορούμε να χωρέσουμε όλοι στην Κρήτη και θα έμενε χώρος για επιπλέον 303 εκατομμύρια ανθρώπους, αφού η Κρήτη έχει επιφάνεια 8.303 τετραγωνικά χιλιόμετρα! Δείτε στον παγκόσμιο χάρτη -στο τέλος της ανάρτησης- το μέγεθος της Κρήτης και θα καταλάβετε.
Ας υποθέσουμε τώρα ότι χτίζουμε για όλους τους ανθρώπους από ένα σπίτι 100 τετραγωνικά μέτρα, υπολογίζοντας άλλα 100 για δρόμους κλπ. Τότε θα χρειαζόμασταν 800.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Αν σας φαίνονται πολλά σας πληροφορώ ότι θα χωράγαμε όλοι μαζί στο Ιράν, που έχει έκταση 1.648.195 τετραγωνικά χιλιόμετρα και θα έμενε χώρος για άλλα 240 εκατομμύρια ανθρώπους! Δείτε στον παγκόσμιο χάρτη -στο τέλος της ανάρτησης- το μέγεθος του Ιράν και θα καταλάβετε.
Το τελικό συμπέρασμα είναι ότι ο υπερπληθυσμός είναι ένας μύθος. Εκείνο που δημιουργεί όλα τα προβλήματα, την πείνα, τους πολέμους, τις επιδημίες ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ η ποσότητα των ανθρώπων.
ΑΙΤΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ.
Αιτία είναι η απληστία, η μανία για εύκολο κέρδος και για συσσώρευση αγαθών με κάθε μέσον, με απάτες, με πρόκληση πολέμων, με σφαγές και λεηλασίες. Αιτία είναι οι εταιρείες κατεργασίας που πετάνε τεράστιες ποσότητες στην προσπάθειά τους να έχουν κέρδη.
Όταν το 10% των ανθρώπων κατέχει το 51% του παγκόσμιου πλούτου τί διαφορετικό περιμένετε να συμβεί εκτός από όλα τα τραγικά που συμβαίνουν;
Σκεφτείτε:
– Το κόστος της σπατάλης τροφίμων στην ΕΕ προσεγγίζει τα 143 δις ευρώ ετησίως! Πριν χρόνια σε ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ αναφέρθηκε ότι μία εταιρεία παραγωγής ψωμιού στην Γαλλία κάνει 35% οικονομία στο πετρέλαιο των φούρνων της επειδή καίει τα μπαγιάτικα ψωμιά [τα μερικών ωρών δηλαδή] που του επιστρέφονται!
– Ο αναπτυγμένος [ο θεωρητικά πολιτισμένος] κόσμος πεθαίνει από την παχυσαρκία.
– Ο FAO (Οργανισμός Επισιτισμού και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών) αναφέρει ότι το 30% της παγκόσμιας παραγωγής τροφίμων πετιέται στα σκουπίδια. Πρόκειται για 1,3 δισεκατομμύρια τόνους!!!!!!! που κοστίζουν περίπου 750 δισεκατομμύρια δολάρια!!!!!!!!!!!.
Τελευταίο και χειρότερο:
Το παραπάνω στοιχείο με έβαλε σε κάποιες σκέψεις.
Μία απλή διαίρεση δείχνει ότι τα τρόφιμα κοστίζουν 577 δολάρια ή 484 ευρώ τον τόνο!!! Σκεφτείτε: κάθε κιλό τροφίμων κοστίζει ΛΙΓΟΤΕΡΟ από μισό ευρώ. ΜΙΣΟ ΕΥΡΩ, όσο αγοράζουμε από την λαϊκή ένα ματσάκι μαϊντανό.
Αλλά τότε γιατί πληρώνουμε τόσο χρήμα καθημερινά για να φάμε; Υποθέτοντας ότι θα φάτε δύο κιλά φαγητό κάθε ημέρα [νομίζω ότι είναι υπεραρκετό], θα πληρώσετε ένα ευρώ.
Ποιος ωφελείται από τα παραπανίσια χρήματα;
Γιατί πρέπει κάθε ένας να πληρώνει περισσότερα από τριάντα ευρώ τον μήνα για διατροφή;
Πού είναι ο ΠΟΛΥΔΙΑΦΗΜΙΣΜΕΝΟΣ υπερπληθυσμός;
Πού είναι η ΠΟΛΥΔΙΑΦΗΜΙΣΜΕΝΗ έλλειψη τροφίμων που κάνει τα τρόφιμα ακριβά;
ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ, ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ, ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ.
Μην φοβηθείτε να σκεφτείτε έστω και λίγο. Ακόμα τουλάχιστον δεν βγήκε κάποιος «ειδικός» για να πει ότι η σκέψη βλάπτει.

Τελευταία καταχώρηση για την οικονομία

Έχω βαρεθεί να βλέπω μακροσκελείς αναλύσεις για την οικονομία, τις αγορές, τα δάνεια, την ανεργία κλπ.
Όλα αυτά μου προκαλούν πλέον μία έντονη απέχθεια. Όχι γιατί εγώ είμαι βολεμένος και οι άλλοι να πάνε να «μπιπ». Αλλά επειδή βλέπω την βραχύτητα του πνεύματος όλων και το πόσο προσκολλημένοι είναι στα συγκεκριμένα γεγονότα. Συνέχεια

Το ανθρώπινο ενυδρείο

Στο σαλόνι έχω ένα ενυδρείο. Είχα κάνει κάποια ανάρτηση στο παρελθόν, αλλά βαριέμαι να την βρω και να την παραθέσω σαν σύνδεσμο για να κερδίσω μερικά κλικ ακόμα…
Τα ψαράκια ενδιαφέρονται για ελάχιστα πράγματα:
-Nα φάνε όσο ΠΙΟ πολύ γίνεται.
-Να έρθουν σε σεξουαλική επαφή όσο ΠΙΟ πολλές φορές μπορούν.
-Να αποκτήσουν όσο ΠΙΟ πολύ ζωτικό χώρο γίνεται.
ΚΑΝΕΝΑ ψαράκι δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ για το τι συμβαίνει έξω από το τζάμι του ενυδρείου.
ΚΑΝΕΝΑ ψαράκι δεν ανησυχεί για τον λόγο που συμβαίνουν όσα συμβαίνουν στον μικρόκοσμο του ενυδρείου. Τρέχει να φάει όταν ανοίγω το καπάκι για να ρίξω τροφή. Απομακρύνεται φοβισμένο όταν καθαρίζω το φίλτρο ή τα τζάμια. Και όταν τα πράγματα επανέλθουν σε «αυτά που γνωρίζει», τότε χαλαρό και ήρεμο συνεχίζει τις ενασχολήσεις του.
Και ενώ το είχα φτιάξει επειδή είναι ωραίο και χαλαρωτικό να βλέπεις έναν μικρό, ήρεμο και πολύχρωμο υδάτινο κόσμο, τελευταία η παρατήρηση του ενυδρείου με θλίβει. Δεν βλέπω διαφορά από την ανθρωπότητα, η οποία γεννιέται, αναπαράγεται και πεθαίνει όπως ακριβώς τα ψαράκια στην γυάλα, χωρίς να αναρωτιέται για την αιτία των πραγμάτων.
Αλήθεια, εσείς (που υποτίθεται έχετε περισσότερο μυαλό από τα ψαράκια) έχετε καταλάβει ότι βρισκόσαστε εγκλωβισμένοι μέσα σε ένα ενυδρείο;

Μεγάλος Αδελφός και διαδίκτυο

Έχω μείνει κατάπληκτος με τις πληροφορίες που ζητιάνε τα διάφορα «κοινωνικά δίκτυα» για να μπορέσει να τα χρησιμοποιήσει κάποιος. Μόνο τί χρώμα σώβρακο φοράς δεν ρωτάνε. Και ο κόσμος (δεν ξέρω βάσει ποιάς λογικής) δίνει πρόσβαση σε όλα τα στοιχεία του:
Συνέχεια