Φανατισμός και απληστία

Η κυρίαρχη ιδιότητα-ικανότητα του ανθρώπου είτε σας αρέσει είτε όχι είναι ο φανατισμός και η απληστία. Η ιστορία έχει εκατοντάδες παραδείγματα προς ανάγνωσιν. Και ΦΥΣΙΚΑ ο φανατισμός και η απληστία προέρχονται από τον διεστραμμένο ανθρώπινο ψυχισμό.
Ένα γνωμικό λέει: «Το να μάχεσαι με τυφλό φανατισμό κατά της θρησκείας δείχνει ότι είσαι ένας άθρησκος θρησκόληπτος».
Δεν υπάρχει τίποτε χειρότερο από τον φανατισμό. Ο φανατικός εκλέγει «κάτι», το θεωρεί σαν απόλυτη αλήθεια και κινείται τυφλά με βάση αυτήν την «αλήθεια».
Ο φανατισμός και η απληστία δημιούργησαν την τραγωδία του Μεσαίωνα. Φανατικοί άνθρωποι, υπερασπιζόμενοι την «θρησκεία της αγάπης» προκάλεσαν απίστευτα αίσχη με την Ιερά Εξέταση και τους ιερούς πολέμους.
Εκατόμβες νεκρών στην πυρά, σκοταδισμός, προλήψεις και φυσικά και η κατάρρευση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας η οποία επέτρεψε στους μωαμεθανούς να πατήσουν στην Ευρώπη.
Αυτήν την στιγμή περνάμε έναν δεύτερο Μεσαίωνα, τον Μουσουλμανικό. Οι φανατικοί του Ισλάμ έχουν σαν σκοπό ζωής να καταστρέψουν τον Δυτικό πολιτισμό [ότι έχει απομείνει δηλαδή] και να ιδρύσουν μία παγκόσμια ισλαμική κοινωνία. Θα περάσει πολύς καιρός και θα χυθεί πολύ αίμα μέχρι να τελειώσει και αυτός ο Μεσαίωνας.
Αλλά το χειρότερο επίκειται.
Επικρατεί πλέον η λαίλαπα των πιο φανατικών ανθρώπων που θα υπάρξουν ποτέ στον πλανήτη. Και από αυτήν την λαίλαπα δεν θα ξεφύγουμε ποτέ. Μία μικρή καταστροφική «άποψη» βλέπετε σήμερα στην κομουνιστική κυβέρνηση της Ελλάδας.
Ο κομουνισμός [σαν πολιτική έννοια] είναι το καλύτερο δυνατόν πολίτευμα, το οποίο προσομοιάζει με την αρχαία ελληνική δημοκρατία. Όμως περιέχει μία εγγενή καταστροφική άποψη. Πρέπει «ντε και καλά» να καταστραφούν οι θρησκείες, γιατί θεωρούνται μέσον καταπίεσης του ανθρώπου. Και ΣΗΜΕΡΑ για να καταστραφούν οι θρησκείες πρέπει οι άνθρωποι να εκπαιδευτούν κατάλληλα με την μόδα, τους «σελέμπριτις» και τις διάφορες «πολιτικά ορθές ισότητες».

Η θρησκεία -όπως και κάθε τι άλλο- πράγματι χρησιμεύει στην καταπίεση των λαών. Ταυτόχρονα, μέσω του φόβου της αιώνιας τιμωρίας, χαλιναγωγεί λίγο τους ανθρώπους και δεν τους αφήνει «να ξεσαλώσουν».
Τώρα, η «τριαδική θεότητα» των δήθεν δημοκρατών/αριστερών είναι απλή και πιστεύουν σε αυτήν με φανατισμό χειρότερο των Ιεροεξεταστών:
1] Η θρησκεία είναι το όπιο των λαών.
2] Είμαστε όλοι ΙΔΙΟΙ [όχι ίσοι].
3] Αν δεν αποδέχεσαι τυφλά οποιονδήποτε «νεωτερισμό» είσαι φασίστας και οπισθοδρομικός.
Η νέα «θρησκεία της μη-θρησκείας» εξαπλώνεται ραγδαία [μέσω της μόδας] για έναν απλό λόγο. Επιβραβεύει τα κατώτερα και ζωώδη ένστικτα του ανθρώπου. Το ισχυρότερο από αυτά είναι το σεξουαλικό ένστικτο.
Και το σεξουαλικό ένστικτο σαν ένστικτο είναι ΑΧΟΡΤΑΓΟ, όπως και όλα τα άλλα ένστικτα. Θα σας δώσω ένα παράδειγμα:
Ένα αγόρι ήταν ευχαριστημένο όταν μίλαγε και πείραζε τα κορίτσια στο σχολείο. Αλλά αυτό δεν έφτανε.
Έπειτα ήταν ευχαριστημένο όταν κρατούσε από το χέρι το κορίτσι του. Αλλά αυτό δεν έφτανε.
Έπειτα ήταν ευχαριστημένο όταν αντάλλασσε αθώα φιλιά και χάδια. Αλλά αυτό δεν έφτανε.
Έπειτα ήταν ευχαριστημένο όταν είχε ερωτική επαφή. Αλλά αυτό δεν έφτανε.
Έπειτα ήταν ευχαριστημένο όταν έβρισκε καινούρια ερωτική σχέση. Αλλά τελικά ΟΥΤΕ αυτό δεν φτάνει.
Αργότερα στην ζωή του θα παντρευτεί και ταυτόχρονα θα ψάχνει για εξωσυζυγική σχέση, θα χωρίσει και θα ξαναπαντρευτεί και αυτή η ψυχοφθόρος διαδικασία θα συνεχίζεται επ΄ άπειρον εγκλωβίζοντας τα θύματα μέσα στο αέναο κυνήγι της ικανοποίησης που δεν θα έρθει ποτέ.
Την διαδικασία αυτή μπορείτε να την δείτε [αν είστε ειλικρινείς με τον εαυτό σας] σε κάθε ελάττωμα που έχετε.
Σαν τον Ηρακλή βρισκόσαστε μπροστά σε ένα δίλλημα:
Πρώτον: να συνεχίσετε με απληστία το κυνήγι της απόκτησης αγαθών ή της αέναης προσπάθειας ικανοποίησης ενστίκτων που δεν πρόκειται ποτέ να ικανοποιηθούν. Αυτό είναι το κυνήγι της απόλαυσης [και της κατανάλωσης] που μόνο δυστυχείς θα σας κάνει.
Δεύτερον: να προσπαθήσετε να ξεχωρίσετε αυτά που έχετε ανάγκη και τα οποία πραγματικά αξίζουν από αυτά που επιβάλλονται λόγω μόδας [σε κάθε εποχή από τα αρχαία χρόνια μέχρι σήμερα]. Αυτό είναι ένα «θεληματικό είδος φτώχειας» που οδηγεί κατά κάποιον τρόπο στην ευτυχία. Όπως λέει και ένα ρητό «πλούσιος δεν είναι αυτός που έχει πολλά αλλά εκείνος που χρειάζεται λίγα».
Το ποιο μονοπάτι θα διαλέξετε εναπόκειται στην δική σας θέληση.

Advertisements

Η ΦΑΓΟΥΡΑ

Διαβάστε ένα πολύ ωραίο διήγημα επιστημονικής φαντασίας. Δεν ξέρω ποιος είναι ο συγγραφέας. Η ιστορία διερευνά την δυνατότητα να μην είμαστε και τόσο πολύ “το κέντρο του κόσμου” σαν ανθρωπότητα όσο έχουμε εκπαιδευτεί να πιστεύουμε.

Χτες τη νύχτα είδα ένα πολύ παράξενο όνειρο. Ονειρεύτηκα ότι μία φωνή μου είπε:
-Με συγχωρείτε που διακόπτω το προηγούμενο όνειρο σας, άλλα έχω ένα επείγον πρόβλημα και μόνο εσείς μπορείτε να με βοηθήσετε.
Ονειρεύτηκα ότι απάντησα:
-Παρακαλώ, δεν ήταν και τόσο καλό το όνειρο. Αν μπορώ να σας βοηθήσω σε τίποτα…
-Μόνο εσείς μπορείτε να βοηθήσετε, είπε η φωνή. Αλλιώς ό κόσμος μου είναι καταδικασμένος.
-Χριστέ μου! είπα.
Το όνομα του ήταν Φρόκα και ήταν μέλος μιας πολύ αρχαίας φυλής. Ζούσαν εδώ και αμέτρητα χρόνια, σε μία φαρδιά κοιλάδα τριγυρισμένη από γιγαντιαία βουνά. Ήταν ένας ειρηνικός λαός. Και με τον καιρό είχαν βγάλει μερικούς εξέχοντες καλλιτέχνες. Οι νόμοι τους ήταν υποδειγματικοί και ανέτρεφαν τα παιδιά τους με αγάπη και κατανόηση. Αν και μερικοί μεθούσαν υπερβολικά μερικές φορές και υπήρξαν και μερικοί δολοφόνοι, θεωρούσαν τους εαυτούς τους καλά και αξιοπρεπώς σκεπτόμενα όντα πού…..
-Δεν προχωράτε στο επείγον πρόβλημα; τον διέκοψα.
Ο Φρόκα ζήτησε συγγνώμη για τη μακρηγορία του, άλλα εξήγησε ότι στον κόσμο του η σωστή σύνταξη μιας ικεσίας χρειαζόταν και μια μακριά δήλωση για το ήθος του ικέτη.
-Εντάξει, του είπα. Ας προχωρήσουμε στο πρόβλημα.
Ο Φρόκα πήρε μια βαθιά ανάσα και άρχισε. Μου είπε ότι πριν από εκατό χρόνια περίπου (όπως λογαριάζουν αυτοί τον χρόνο) μια τεράστια κοκκινοκίτρινη κολόνα κατέβηκε από τους ουρανούς και προσγειώθηκε κοντά στο άγαλμα του Άγνωστου Θεού, μπροστά από το Δημαρχείο, στην τρίτη μεγάλη πόλη τους.
Η κολόνα ήταν περίπου κυλινδρική και είχε κάπου δύο μίλια διάμετρο. Ανέβαινε προς τα πάνω, πέρα από το όριο των οργάνων τους και αψηφώντας κάθε φυσικό νόμο. Έκαναν πειράματα και βρήκαν ότι κρύο, ζέστη, μικρόβια, βομβαρδισμός πρωτονίων, και οτιδήποτε άλλο μπορούσαν να σκεφτούν, δεν επηρέαζε καθόλου την κολόνα. Στεκόταν εκεί, ακίνητη και απίστευτη επί πέντε μήνες, δεκαεννιά ώρες και έξι λεπτά ακριβώς. Τότε, χωρίς κανένα λόγο, η κολόνα άρχισε να κινείται σε βόρειο-βορειοδυτική κατεύθυνση. Η μέση ταχύτητά της ήταν 78,881 μίλια την ώρα (όπως λογαριάζουν αυτοί την ταχύτητα). Έσκαψε μια ρωγμή 183, 223 μίλια μήκος και 2,011 μίλια πλάτος και μετά εξαφανίστηκε. Οι επιστημονικές αρχές δεν μπορούσαν να καταλήξουν πουθενά σχετικά μ’ αυό το γεγονός. Τελικά, δήλωσαν ότι ήταν ανεξήγητο, μοναδικό και πολύ απίθανο να επαναληφθεί. Αλλά ξανάγινε, έναν μήνα αργότερα αυτήν την φορά, στην πρωτεύουσα. Η κολόνα κινήθηκε συνολικά 820,331 μίλια, σε μια φαινομενικά ακανόνιστη πορεία. Οι ζημιές ήταν ανυπολόγιστες. Χιλιάδες ζωές χάθηκαν. Δύο μήνες και μια μέρα αργότερα η κολόνα γύρισε πάλι, χτυπώντας και τις τρεις μεγάλες πόλεις. Τώρα όλοι είχαν καταλάβει ότι όχι μόνο οι ατομικές τους υπάρξεις άλλα όλος ό πολιτισμός τους, και αυτή η ίδια η ύπαρξη τους, εξαρτιόταν από ένα άγνωστο και ίσως απρόσιτο φαινόμενο. Αυτή η διαπίστωση βύθισε σε απελπισία τον πληθυσμό. Η υστερία και η απάθεια εναλλάσσονταν γοργά.
Η τέταρτη εμφάνιση έγινε στους αγριότοπους, ανατολικά τής πρωτεύουσας. Η πραγματική ζημιά ήταν ελάχιστη. Παρ’ όλα αυτά, επικράτησε μαζικός πανικός που είχε σαν αποτέλεσμα έναν τρομακτικό αριθμό αυτοκτονιών.
Η κατάσταση ήταν απελπιστική. Οι ψευδοεπιστήμες μπήκαν κι αυτές στον αγώνα δίπλα στις επιστήμες. Καμιά βοήθεια δεν περιφρονήθηκε, καμιά θεωρία δεν αγνοήθηκε, είτε ήταν βιοχημικού, χειρομάντη η αστρονόμου. Και η πιο απίθανη υπόθεση δεν μπορούσε να αγνοηθεί, προπαντός μετά από κείνη τη φοβερή καλοκαιριάτικη νύχτα που η όμορφη αρχαία πόλη Ράζ και τα περίχωρα της καταστράφηκαν τελείως.
-Με συγχωρείτε, είπα, λυπάμαι που είχατε τόσα προβλήματα άλλα δεν βλέπω τι σχέση έχω εγώ με όλα αυτά.
-Τώρα θα έφτανα και σ’ αυτό, είπε η φωνή.
-Τότε συνεχίστε, είπα, αλλά σάς συμβουλεύω να κάνετε γρήγορα, γιατί νομίζω ότι θα ξυπνήσω άσε λίγο.
-Είναι κάπως δύσκολο να εξηγήσω τον ρόλο μου σ’ όλα αυτά, συνέχισε ό Φρόκα. Το επάγγελμα μου είναι λογιστής. Αλλά σαν χόμπι ανακατεύομαι με διάφορους τρόπους για την διεύρυνση τής νοητικής αντίληψης. Πρόσφατα πειραματιζόμουν με ένα χημικό που εμείς ονομάζουμε Κόλλα και που συχνά προκαλεί καταστάσεις μεγάλου διαφωτισμού.
-Έχουμε παρόμοια χημικά, του είπα.
Τότε καταλαβαίνετε. Λοιπόν, ενώ ταξίδευα (χρησιμοποιείτε αυτόν τον όρο;), ενώ ήμουν κάτω από την επίδρασή του, έγινα κάτοχος μιας γνώσης, μιας πλήρους κατανόησης. Αλλά είναι δύσκολο να εξηγήσω.
-Συνεχίστε, διέκοψα ανυπόμονα, πηγαίνετε στο θέμα.
-Λοιπόν, είπε η φωνή, συνειδητοποίησα ότι ο κόσμος μου υπάρχει σε πολλά επίπεδα ατομικά, υποατομικά, παλμικά επίπεδα, μία απειρία επιπέδων της πραγματικότητας, και που όλα ανήκουν σε άλλα επίπεδα ύπαρξης.
-Ναι ξέρω, είπα. Πρόσφατα κατάλαβα το ίδιο πράγμα για τον κόσμο μου.
-Έτσι μού ήταν φανερό, συνέχισε ό Φρόκα, ότι ένα από τα επίπεδά μας είχε διαταραχτεί.
-Μπορείτε να γίνετε λίγο πιο σαφής;, είπα.
-Ή γνώμη μου είναι ότι ό κόσμος μου ζει μία παρεμβολή σε ένα μοριακό επίπεδο.
-Απίστευτο, του είπα, αλλά έχετε καταφέρει να εντοπίσετε την παρεμβολή;
-Νομίζω πώς ναι, είπε η φωνή, αλλά δεν έχω αποδείξεις. Όλα αυτά είναι καθαρή διαίσθηση.
-Πιστεύω κι εγώ στην διαίσθηση! του είπα. Πέστε μου… τι βρήκατε;
-Λοιπόν, κύριε, είπε η φωνή δισταχτικά, έχω συνειδητοποιήσει (από διαίσθηση πάλι) ότι ο κόσμος μου είναι ένα μικροσκοπικό παράσιτο σας.
-Πέστε το ξεκάθαρα!
-Εντάξει! Ανακάλυψα ότι από μια σκοπιά, σ’ ένα επίπεδο πραγματικότητας, ό κόσμος μας βρίσκεται ανάμεσα στο δεύτερο και τρίτο κόμβο των δακτύλων του αριστερού χεριού σας. Υπάρχει εκεί επί εκατομμύρια από τα δικά μας χρόνια, που είναι λεπτά για σας. Βέβαια δεν μπορώ να το αποδείξω αυτό και προπαντός δεν σας κατηγορώ.
Δεν πειράζει, του είπα. Λέτε ότι ο κόσμος σας υπάρχει ανάμεσα στον δεύτερο και τρίτο κόμβο του αριστερού χεριού. Εντάξει. Εγώ τι μπορώ να κάνω;
-Να, η γνώμη μου είναι ότι πρόσφατα έχετε αρχίσει να ξύνετε στην περιοχή του κόσμου μου.
-Να ξύνω;
-Νομίζω…
-Και νομίζετε ότι η τεράστια καταστροφική κοκκινωπή κολόνα είναι το δάχτυλό μου;
-Ακριβώς!
-Και θέλετε να σταματήσω να ξύνομαι;
-Μόνο σ’ αυτό το σημείο! είπε βιαστικά η φωνή. Είναι μια αγενής παράκληση και την κάνω μόνο με την ελπίδα να σώσω τον κόσμο μου από πλήρη καταστροφή. Και ζητώ συγγνώμη.
-Μην κάνετε τον κόπο, είπα, τα νοήμονα όντα δεν πρέπει να ντρέπονται για τίποτα.
-Είστε πολύ ευγενικός. Είπε η φωνή. Δεν είμαστε άνθρωποι ξέρετε, άλλα παράσιτα και Δεν έχουμε δικαιώματα πάνω σας.
-Όλα τα νοήμονα όντα πρέπει να πάνε μαζί, του είπα, έχετε και τον λόγο μου ότι ποτέ πια, όσο ζω, δεν θα ξύσω ανάμεσα στον πρώτο και δεύτερο κόμπο των δακτύλων του αριστερού χεριού μου.
-Το δεύτερο και τρίτο, μού υπενθύμισε.
-Δεν θα ξαναξύσω ανάμεσα σε κανένα κόμπο του αριστερού μου χεριού! Αυτό είναι ένας όρκος και μια υπόσχεση που θα κρατήσω όσο έχω αναπνοή.
-Κύριε, είπε η φωνή. σώσατε τον κόσμο μου. Δεν μπορώ να σάς ευχαριστήσω αρκετά. Αλλά παρ’ όλα αυτά σάς ευχαριστώ.
-Παρακαλώ, είπα.
Τότε έφυγε η φωνή και ξύπνησα.
Μόλις θυμήθηκα το όνειρο έβαλα ένα λευκοπλάστη πάνω στους κόμπους του αριστερού μου χεριού. Αγνόησα διάφορους ερεθισμούς σε αυτήν την περιοχή. Δεν έχω καν πλύνει το αριστερό μου χέρι. Φορώ αυτόν το λευκοπλάστη μια εβδομάδα τώρα. Στο τέλος τής επόμενης εβδομάδας θα βγάλω τον λευκοπλάστη. Υπολογίζω ότι αυτό τους δίνει είκοσι με τριάντα δισεκατομμύρια χρόνια με τον δικό τους χρόνο, που πρέπει να είναι αρκετός για οποιοδήποτε γένος.
Αλλά δεν είναι αυτό το πρόβλημα μου. Το πρόβλημα μου είναι ότι τώρα τελευταία έχω κάτι δυσάρεστες διαισθήσεις για τους σεισμούς στο ρήγμα του Αγίου Ανδρέα και στα ηφαίστεια στο κεντρικό Μεξικό. Θέλω να πω ότι σχεδόν όλα ταιριάζουν… και φοβάμαι.
Έτσι, κοιτάξτε… με συγχωρείτε που διακόπτω το προηγούμενο όνειρό σας, άλλα έχω αυτό το επείγον πρόβλημα και μόνο εσείς μπορείτε να με βοηθήσετε…

Άτμισμα: η νέα μορφή του παλιού ναρκωτικού

Στις αναρτήσεις μου εμπλέκω σε μεγάλο βαθμό ένα «άγνωστο» ψυχολογικό θέμα. Πρόκειται για αυτό που ξέρετε πολύ καλά σαν «ελάττωμα» και το οποίο ΟΛΟΙ προσπαθείτε να αγνοείτε ή να το δικαιολογείτε ή ακόμα και να το θεοποιείτε με την βοήθεια είτε των ψυχολόγων είτε των ανατολικών θρησκειών.
Το «ελάττωμα» ή ΕΓΩ όπως το αναφέρω συνήθως είναι «εσείς οι ίδιοι»! Πρόκειται για μία πλαστογράφηση του αληθινού εαυτού σας. Πρόκειται για έναν «ανήθικο εσωτερικό άνθρωπο» ο οποίος σας έχει μολύνει σαν ιός και εκδηλώνεται μέσα από το σώμα σας με τον ίδιο τρόπο που ένας ιός προσβάλλει τον υπολογιστή, αναγκάζοντάς τον να κάνει πράγματα που δεν πρέπει να κάνει.
Η Παγκόσμια Νέα Τάξη και ο Μεγάλος Αδελφός δεν είναι παρά η φυσική εκδήλωση αυτού του ανθρώπινου διαστρεβλωμένου ψυχισμού.
Αν και δεν περιμένω ούτε να καταλάβετε την παραπάνω περιγραφή, ούτε καν την πιθανότητα να την αποδεχθείτε σαν πιθανότητα, ορίστε μία ακόμα εκδήλωση αυτού του διαστρεβλωμένου ψυχισμού:
Η νέα μόδα στο κάπνισμα είναι το άτμισμα ή το ηλεκτρονικό τσιγάρο. Δύο διαφορετικές μορφές που για εμένα δεν έχουν και κάποια σπουδαία διαφορά.
Τα μαγαζιά της νέας μορφής του παλιού ναρκωτικού «νικοτίνη» ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια, αφού προφανώς έχουν τεράστια κέρδη.
Μην μου πείτε το βλακώδες «η νικοτίνη δεν είναι ναρκωτικό».
ΕΙΝΑΙ και μάλιστα ΙΣΧΥΡΟΤΑΤΟ. Σε εθιστική δύναμη ξεπερνάει την κοκαΐνη και την μεθαδόνη και έρχεται δεύτερη μαζί με το Κρακ μετά την ηρωίνη [Οι 10 πιο Εξαρτησιογόνες Ουσίες]. Βέβαια δεν χρειάζεται έρευνα για να καταλάβετε ότι η νικοτίνη είναι πανίσχυρο ναρκωτικό. Δεν έχετε παρά να προσέξετε πόσοι άνθρωποι δηλώνουν ανίκανοι να κόψουν το κάπνισμα. Πολλές φορές θα ακούσετε και την επίσης ΒΛΑΚΩΔΗ δικαιολογία: «Το κόβω όποτε θέλω αλλά μου αρέσει να καπνίζω». Η δικαιολογία αυτή είναι μία από τις καλύτερες αποδείξεις του διαστρεβλωμένου -από το ΕΓΩ- ανθρώπινου ψυχισμού.
Επίσης, δεν έχετε παρά να προσέξετε τους ναρκομανείς [σε αποτοξίνωση ή τους ΔΗΘΕΝ καθαρούς] σε κάποια τηλεοπτική συνέντευξη [τις σπάνιες φορές που γίνεται αυτό]. Όλοι τους καπνίζουν ΜΑΝΙΩΔΩΣ. Απλά έχουν αλλάξει την χρήση της ηρωίνης που είναι πολύ ακριβή με τα τσιγάρα που τα βρίσκουν παντού.
Είδα λοιπόν κατά τις βραδινές ώρες τις ημέρες του Πάσχα τουλάχιστον τέσσερα πιτσιρίκια [12-15 χρονών περίπου], ανάμεσα στον όχι πολύ κόσμο της παραλίας, να κρατάνε ηλεκτρονικά τσιγάρα. Βολτάριζαν το βράδυ και «άτμιζαν» αρειμανίως.
Η νεοταξική τεχνολογία επιτρέπει τα εξής «καλά»:
1] Αυξάνει τα κέρδη των τσιγαράδικων.
2] Δημιουργεί νέους «πελάτες» εθισμένους στην νικοτίνη, αφού είναι προφανές ότι τα πιτσιρίκια ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΠΟΤΕ να ξεφύγουν πλέον από την νικοτίνη.
3] Επιτρέπει στα πιτσιρίκια να κάνουν μία εύκολη «επανάσταση» και να μοιάσουν στα είδωλά τους [ράπερ, ηθοποιούς, μουσικούς και λοιπούς «διανοούμενους»], αφού τσιγάρο, μαγκιά, δήθεν εξυπνάδα και «ψάξιμο» πάνε πακέτο στην νεοταξική παγκόσμια διαφήμιση.
4] Τα πιτσιρίκια μπορούν να ξεφύγουν πανεύκολα από τον υποτυπώδη γονεϊκό έλεγχο, αφού ΔΕΝ ΜΥΡΙΖΟΥΝ ΤΣΙΓΑΡΙΛΑ όταν θα επιστρέφουν από την βόλτα.
5] Τα πιτσιρίκια αγοράζουν εύκολα τις φθηνές συσκευές των 50 ευρώ.
Παρεμπιπτόντως, στην έρευνα που ανέφερα παραπάνω, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ η μαριχουάνα και το χασίς [που πάνε πακέτο με τα τσιγάρα. Προφανώς οι ερευνητές έκαναν πολιτικά ορθή έρευνα. Η «νέα τάση» των «δημοκρατών» είναι να αποποινικοποιηθεί το χόρτο γενικά και αόριστα. Έτσι είναι σίγουρο ότι θα αντιμετώπιζαν κάθε είδους επιθέσεις και προβλήματα αν έβαζαν στην έρευνα και τα «χόρτα».
Πάντως, δεν μπορείτε να πείτε: Ο πολιτισμός μας πηγαίνει από το καλό στο καλύτερο! Έτσι;

Ευχές για το Πάσχα

Καλό Πάσχα; Πού το είδατε το καλό Πάσχα; Μόνο και μόνο επειδή το Σύστημα μας επιτρέπει να σουβλίζουμε αρνί δεν λέει τίποτε. Μια πολιτικά ορθή, συνηθισμένη, τυπική, ανούσια και ξενέρωτη ευχή δεν είναι ότι καλύτερο για την σημερινή κατάσταση.
Εγώ σήμερα θα σας δώσω μια πασχαλιάτικη ευχή λίγο διαφορετική. Και ας μην μου κάνετε λάικ και ας μην στείλετε καρδούλες και χαμογελάκια, όπως θα κάνατε αν έγραφα κάτι σαν «καλό πάσχα να έχουμε αγαπουλίνια μου, με υγεία και ευτυχία, και ευχές κλπ» συνοδευμένο με λουλουδάκια και κεράκια.
Ας σοβαρευτούμε λοιπόν γιατί το Πάσχα είναι μία επαναστατική εορτή και όχι απλά μία ευκαιρία για εκδρομές και ντερλίκωμα. Πιστοί ή άθεοι, ας αρέσει δεν σας αρέσει, αυτή η εορτή ΔΙΔΑΣΚΕΙ ότι πρέπει να πεθάνει ο άνθρωπος ύλη και να γεννηθεί ο άνθρωπος-Πνεύμα.
Τον ξέρετε τον Γάλλο Γουσταύο Λε Μπον; Σίγουρα δεν τον ξέρετε [και εγώ το ίδιο μέχρι προχθές]. Ήταν ανθρωπολόγος, κοινωνιολόγος, εθνολόγος, ψυχολόγος, και κάτι που συνήθως δεν αναφέρεται πειραματιστής φυσικός και εφευρέτης. Έγραψε αρκετά βιβλία αλλά το πιο γνωστό του είναι η «Ψυχολογία των Μαζών».
Από αυτό το βιβλίο λοιπόν είναι τα παρακάτω αποφθέγματα.
Τα αφιερώνω στους ανεγκέφαλους και ανάξιους [για να μην πω προδότες] οι οποίοι κυβερνούν την Ελλάδα, και σε όλους εμάς τους ανεγκέφαλους και ανάξιους Έλληνες, που ανεχόμαστε και στηρίζουμε τέτοιες άθλιες κυβερνήσεις, και που πραγματικά αξίζει να εξαφανιστούμε από προσώπου γης για να ξεβρομίσει το μέρος και να πάψουν να τρίζουν τα κόκκαλα των προγόνων μας.
Βέβαια, για να είμαστε και δίκαιοι, τα αποφθέγματα αυτά έχουν παγκόσμια εφαρμογή, γιατί ΟΛΗ η ανθρωπότητα είναι ανεγκέφαλη και ανάξια και αξίζει να εξαφανιστεί από προσώπου γης για να ξεβρομίσει η καημένη η γη.
Αλλά επειδή ως γνωστόν είμαι εθνικιστής, φασίστας, ρατσιστής και επομένως και ομοφοβικός, αφήστε που σαν τυπικός εγκληματίας τρώγω και κρέας, ΣΚΑΣΙΛΑ ΜΟΥ ΜΕΓΑΛΗ για την παγκόσμια ηθική, ψυχική, πολιτιστική κλπ κατάπτωση. Εγώ ενδιαφέρομαι ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ για αυτό το ταλαίπωρο κομμάτι γης με την τόσο βαριά πολιτιστική κληρονομιά.

1] Η ικανότητα χωρίς την εξουσία είναι τόσο ανίσχυρη όσο και η εξουσία χωρίς ικανότητα. [Σπάνια εκλέγεται κάποιος ικανός πολιτικός]
2] Να επαναστατείς ή να συμβιβάζεσαι. Δεν υπάρχουν άλλες επιλογές στην ζωή. [Μην παραπονιέστε λοιπόν που σας πατάνε κάτω].
3] Αν εξευτελίσετε τον χαρακτήρα των στρατιωτών θα έχετε τους όχλους του Ξέρξη. Αν εξυψώσετε τον χαρακτήρα των στρατιωτών θα έχετε τους πολεμιστές του Αλεξάνδρου. [Να γιατί είναι άθλια η εκπαίδευση των παιδιών μας και γιατί απαξιώνεται ο στρατός]
4] Το ένστικτο δίδασκε στους αρχαίους τον φόβο των ξένων. Γνώριζαν καλά ότι η αξία μιας χώρας δεν μετριέται με βάση τον αριθμό των κατοίκων της, αλλά με βάση τον αριθμό των πολιτών της. [ έχουμε δέκα εκατομμύρια έλληνες κατοίκους. Πόσοι είναι άραγε οι πολίτες;]
5] Όσο πιο αδύναμη είναι η κυβέρνηση, τόσο πιο δυνατή η γραφειοκρατία. [Πολιτικό κόστος: η μεγάλη πληγή μας]
6] Οι μάζες δεν διψούν για την αλήθεια. Όποιος τις προμηθεύσει με ψευδαισθήσεις γίνεται εύκολα ο κυρίαρχός τους. Και όποιος προσπαθήσει να διαλύσει τις ψευδαισθήσεις τους γίνεται εύκολα θύμα τους. [Με δύο λόγια «Προεκλογικές υποσχέσεις»]
7] Μεταμφιέζοντας κάτω από καλά επιλεγμένες λέξεις ακόμα και τις πιο τρελές θεωρίες, μπορείς να τις κάνεις να γίνουν αποδεκτές. [Οι γνωστές οικονομικές κοσμοσωτήριες θεωρίες που μας σερβίρουν κάθε τόσο]
8] Λίγοι βλέπουν τα πράγματα όπως ακριβώς είναι. Κάποιοι αντιλαμβάνονται μόνο αυτά που θέλουν να δουν και άλλοι αυτά που τους κάνουν οι άλλοι να δουν. [Πρόκειται κυριολεκτικά για τον ύπνο της ψυχής, τον ύπνο της συνείδησης. Πρόκειται για τον άνθρωπο-πρόβατο προς σφαγήν. Αυτό είναι το μόνο που θα καταλάβαινα που δεν το καταλάβατε]
9] Για να κυριαρχήσεις στους ανθρώπους είναι πιο εύκολο να εξάψεις τα πάθη τους παρά να υποστηρίξεις τα συμφέροντά τους. [Με δύο λόγια «ομιλίες πολιτικών»]
10] Σε πολλούς ανθρώπους η ομιλία προηγείται της σκέψης. Ξέρουν αυτό που σκέφτονται μόνο αφού έχουν ακούσει αυτό που είπαν. [Η γνωστή παγκόσμια και προσωπική πνευματική κενότητα]
11] Λίγο ενδιαφέρουν οι απώλειες. Η επιτυχία πηγαίνει με το μέρος εκείνου που γνωρίζει να τις αντιμετωπίζει με το μεγαλύτερο σθένος. [Ο φόβος μην πάθει τίποτε το εφήμερο σαρκίο μας είναι το καλύτερο εργαλείο για να μας κρατάνε υπόδουλους]

Αν τα διαβάσατε όλα αυτά και δεν καταλάβατε τίποτε τότε είναι προφανές ότι δεν έχουμε καμία ελπίδα πλέον. Αν «κάτι» καταλάβατε ίσως κάποια στιγμή, κάποτε, κάπου και κάπως να καταφέρουμε να γλυτώσουμε «το καπέλο από τον πνιγμένο».

Απληστία

Ο ανθρώπινος ψυχισμός έχει τρία βασικά χαρακτηριστικά:
Το πρώτο είναι η συνεχής και απροκάλυπτη αυτο-δικαιολόγηση των πράξεών του με κάθε τρόπο.
Το δεύτερο είναι ένας βαθύς, πανταχού παρών φόβος ο οποίος είναι δύσκολο να αναλυθεί και να γίνει κατανοητός.
Το τρίτο είναι η απληστία.

Αυτά τα τρία χαρακτηριστικά είναι ο σπόρος της καταστροφής οποιασδήποτε αυτοκρατορίας και οποιουδήποτε πολιτισμού.
Και σήμερα -στον τόσο αυτο-διαφημιζόμενο σύγχρονο «πολιτισμό»- είναι πιο ορατά από ποτέ. Ένα μικρό παράδειγμα είναι ελληνικό.

Η εφημερίδα «Παραπολιτικά», αποκάλυψε ότι τα τελευταία δυόμιση χρόνια η αναπληρώτρια Υπουργός Εργασίας Ράνια Αντωνοπούλου έχει λάβει συνολικά 29.000 ευρώ από το ελληνικό Δημόσιο ως επίδομα ενοικίου και μάλιστα με απόφαση των υπηρεσιών στις οποίες προΐσταται!
Αυτή και ο σύζυγός της, ο υπουργός Οικονομίας Δημήτρης Παπαδημητρίου, είναι το πιο πλούσιο ζευγάρι της κυβέρνησης.
Η κυρία Αντωνοπούλου δήλωσε ετήσια εισοδήματα 70.000 ευρώ, μετοχές περίπου 300.000 δολαρίων ΗΠΑ και καταθέσεις άνω των 250.000 δολαρίων στην J&P Morgan.
Ο κ. Παπαδημητρίου δήλωσε χαρτοφυλάκιο [μετοχές, αμοιβαία κεφάλαια και άλλα επενδυτικά προϊόντα] αξίας 2.725.881 δολαρίων, και εισοδήματα 453.429 δολαρίων.
Επίσης, το ζευγάρι διαθέτει διαμέρισμα 110 τ.μ. στις ΗΠΑ, και στην Σύρο οικόπεδο 4.950 τ.μ, με βίλα 300 τ.μ., με 180 τ.μ. βοηθητικούς χώρους και πισίνα 80 τ.μ.
Με τόσο χρήμα που έχουν και ενώ δεν είχαν καμία ανάγκη ΚΑΤΑΔΕΧΘΗΚΑΝ να πάρουν χρήματα [αν και ήταν νομότυπα] την στιγμή που οι ίδιοι οι ψηφοφόροι τους μένουν άνεργοι και πεινάνε.
Φυσικά μπορείτε να τους καταδικάσετε για αυτή τους την πράξη. Εξάλλου πως θα γινόντουσαν πλούσιοι αν είχαν οποιονδήποτε ηθικό φραγμό;
Αλλά το θέμα μου είναι άλλο:

Εσείς θα κάνατε κάτι διαφορετικό;
Θα ξεφεύγατε από την παγίδα της απληστίας; [εγώ θέλω περισσότερα]
Θα ξεφεύγατε από την παγίδα του εγωισμού; [εγώ αξίζω περισσότερο από τους άλλους]
Ακόμα και αν τελικά εμφανιζόσασταν «τίμιοι» θα ξεφεύγατε από την παγίδα της υπερηφάνειας; [εγώ δεν είμαι σαν τους άλλους]
Ο αγαπημένος μου συγγραφέας [μιλώντας για τον απεχθή ανθρώπινο εγωισμό] λέει:
«Υπάρχουν άνθρωποι που προσπαθούν άπληστα να μην είναι άπληστοι»!
Τελικά πόσο «μη άπληστοι» είσαστε;

Ο πολιτισμός της αισχροκέρδειας

Μπορεί να νομίζετε ότι ζείτε σε έναν πολιτισμένο κόσμο. Αφού αυτό σας λένε τα ΜΜΕ τόσα χρόνια θα πρέπει να είναι και αλήθεια!
Εγώ προσωπικά έχω αντίθετη γνώμη.
Ζείτε σε έναν σκληρό, άθλιο και αισχροκερδή κόσμο, διαφορετικά η παραγωγή τροφίμων και φαρμάκων ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΧΕ ΚΑΜΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ούτε με χρηματιστήρια ούτε με μετοχές ούτε με κέρδη.
Οι άνθρωποι άγονται και φέρονται από τον διεστραμμένο ψυχισμό τους. Και ο ανθρώπινος ψυχισμός είναι αυτός που χαρακτηρίζει τον πολιτισμό και όχι τα φανταχτερά μπιχλιμπίδια της τεχνολογίας.
Ένα βασικό στοιχείο του διεστραμμένου ψυχισμού είναι η απληστία. Και η απληστία δεν μπορεί να γίνει πουθενά αλλού καλύτερα ορατή παρά μόνο στο εμπόριο.
Εχθές έπεσε το μάτι μου στην τιμή ενός [αγγλικού και διάσημου] σκευάσματος σοκολάτας. Κόστιζε 9,11 ευρώ το κιλό. Στον κατάλογο των συστατικών και φυσικά με πολύ ψιλά γράμματα έγραφε: ζάχαρη 72,5%.
Ακριβώς στο διπλανό ράφι υπήρχε η γνωστή, άσπρη χάρτινη συσκευασία ζάχαρης του ενός κιλού. Η τιμή της ήταν 0,75 ευρώ.
Με λίγα λόγια οι καλοί, τίμιοι και εργατικοί άγγλοι αγοράζουν την ζάχαρη ΑΣ ΥΠΟΘΕΣΟΥΜΕ 0,75 ευρώ το κιλό, γιατί επειδή την αγοράζουν χονδρική η τιμή ΦΥΣΙΚΑ θα είναι πολύ κάτω από τα 0,75.
Με λίγα λόγια λοιπόν, οι καλοί, τίμιοι και εργατικοί άγγλοι σας μεταπουλάνε ζάχαρη κερδίζοντας πάνω από οκτώ ευρώ ανά κιλό, αφού αυξάνουν την τιμή κατά δώδεκα φορές.
Και φυσικά η ληστρική αυτή μέθοδος ισχύει ΓΙΑ ΟΛΑ τα προϊόντα.
Πρόκειται για το καλύτερο παράδειγμα απληστίας. Και αν προσέξετε και είσαστε ειλικρινείς με τον εαυτό σας θα διαπιστώσετε αυτήν την λειτουργία [λίγο ή πολύ μεταμφιεσμένη] μέσα σας.

2,1,0…

Ζούμε στον κόσμο των δύο αντιθέτων με τις ακραίες απολήξεις τους… Άσπρο-μαύρο, καλό-κακό, νέος-γέρος, αλήθεια-ψέμα, αρσενικό-θηλυκό, όμορφο-άσχημο, χαρά-λύπη, γοητεία-απογοήτευση κλπ…
Φυσικά υπάρχουν και οι ενδιάμεσες καταστάσεις, αλλά είναι πάντα διανθισμένες με ένα ποσοτικό μετρητή λιγότερου ή περισσότερου, σε σχέση με τα δύο άκρα.

Αναρωτιέμαι εάν υπάρχει τρόπος να περάσει κανείς πέρα από τα αντίθετα… Να ζει έξω από αυτά… Να μην τον επηρεάζουν και να μην ταυτίζεται, στην τελική, με αυτά… Υπάρχει;
Φυσικά και υπάρχει!!!
Γιατί όλα μας δόθηκαν σε αυτόν τον κόσμο, σε αυτήν την ζωή!!!

Απαιτείται εκ μέρους μας η κριτική σκέψη και η αναλυτικότητα σε πρώτη φάση. Απαιτείται να καταλάβουμε ότι όλα αυτά που αντιλαμβανόμαστε είναι μόνο όσα έχουμε διδαχθεί και αποκτήσει σαν εμπειρίες ζωής και που σπάνια τα έχουμε αμφισβητήσει για να δούμε εάν είναι μόνο έτσι ή είναι και αλλιώς…

Εάν αποφασίσουμε να το επιχειρήσουμε αυτό, θα δούμε πάνω στον προβληματισμό μας ότι αρχίζουμε να βγαίνουμε λίγο λίγο έξω από το καβούκι μας, έξω από τα πιστεύω μας για την ζωή, για τον άνθρωπο και για τον κόσμο… Τότε θα διαπιστώσουμε, ιδίοις όμμασι, ότι γύρω μας κυκλοφορούν ελεύθερα και άλλες ιδέες διαφορετικές, που έχουν την δική τους αλήθεια και την δική τους πραγματικότητα.
Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι θα ενστερνιστούμε ασυζητητί τις άλλες ιδέες απορρίπτοντας τις δικές μας, γιατί θα είναι σαν απλά να μετακομίζουμε από το ένα κελί της φυλακής μας σε ένα άλλο…
Ίσως όμως να σημαίνει ότι γινόμαστε πιο υποψιασμένοι για όσα σκεφτόμαστε, αισθανόμαστε ή κάνουμε από την σιδηρά, αμετακίνητη θέση μας, αφήνοντας και κάποια παράθυρα ελευθερίας ανοικτά, μπας και φέρνουν νέους αγέρες στην ύπαρξή μας.

Και ίσως κάποια στιγμή, σκέψη στην σκέψη και ανάλυση στην ανάλυση και ικεσία στην ικεσία, φτάσουμε να απορρίψουμε πολλά από τα πιστεύω μας, γιατί μοιάζει σαν να εισήλθε ένας ούριος άνεμος στην οικία του μυαλού μας, καθαρίζοντας τα παλιά και εμποτίζοντας με μία μόνο ιδέα το κεφάλι μας. Την ιδέα της ένωσης των δύο αντιθέτων σε ένα. Που αυτό το ένα είναι το μηδέν.
(+1)+(-1)=0
Και αυτό είναι μία σημαντική αλλαγή.

Γιατί από άλλη θέση και υπό το πρίσμα άλλης λογικής αρχίζεις να βλέπεις τα πράγματα. Από την θέση ενός παρατηρητή ανεξάρτητου, αποστασιοποιημένου από προσωπικές αντιλήψεις και έτοιμου να υποδεχτεί νέα Γνώση για τον ομολογουμένως Άγνωστο κόσμο που ανοίγεται και ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια του.
Έναν tabula rasa παρατηρητή!!!

ΥΓ. Ομολογώ ότι δεν είναι τόσο απλό όσο οι λέξεις μου επιτρέπουν να το εκφράσω… Είναι περισσότερο βιωματικό και λιγότερο περιγραφικό… Και δεν οφείλεται μόνο σε απλές νοητικές διεργασίες, όπως φάνηκε από τις παραπάνω περιγραφές μου… Απλά καταθέτω μέσω της γραφής, αυθόρμητα, τα λίγα που μπορώ…

Πηγή: ΙΔΟΥ