Τα είδη των ανθρώπων

Η συνήθης και πολύ απλοϊκή θεώρηση των συγχρόνων «ειδικών» είναι η παρακάτω:
«Όλοι οι άνθρωποι είναι ελεύθεροι, ίδιοι και χωρίζονται σε δημοκράτες και φασίστες».
Σε αυτήν την θεώρηση φασίστες εννοούν (συνήθως) όσους επιμένουν στα «πατροπαράδοτα» της πατρίδας, της θρησκείας και της οικογένειας.
Δημοκράτες εννοούν όσους απορρίπτουν οτιδήποτε παραδοσιακό και λειτουργούν με την νεοταξική φιλοσοφία του «μπάτε σκύλοι αλέστε».
Αυτού του είδους ο διαχωρισμός δεν είναι παρά μία τεράστια νεοταξική απάτη. Η πραγματική ταξινόμηση των ανθρώπων μπορεί να γίνει μόνο από ψυχολογική άποψη.
Όχι βέβαια με τον θεωρητικό τρόπο της μοντέρνας ψυχολογίας, αλλά με έναν λίγο «διαφορετικό» τρόπο. Έτσι θα αναλύσω το θέμα αυτό λίγο ακόμα. Υπάρχουν, λοιπόν, οι παρακάτω κατηγορίες ανθρώπων:
Πρώτη κατηγορία: Οι «τετράγωνοι» άνθρωποι, οι οποίοι ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ να αλλάξουν τις πεποιθήσεις τους έστω και αν είναι απόλυτα λανθασμένες. Θα υπερασπιστούν αυτήν την σταθερότητά τους με νύχια και με δόντια επικαλούμενοι οποιαδήποτε φιλοσοφική ή θρησκευτική δικαιολογία. Εδώ θα βρείτε κάθε είδους φανατικό θρησκευόμενο ή φανατικό άθεο (μία άλλη μορφή φανατικού θρησκευόμενου) που δεν συγχωρεί ποτέ τους άλλους, δεν τους επιτρέπει να έχουν διαφορετική γνώμη και ευθύνεται για κάθε είδους βία σε αυτήν την γη.

Δεύτερη κατηγορία: Οι «στρογγυλοί» άνθρωποι, οι οποίοι ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΜΕ ΤΟ ΠΑΡΑΜΙΚΡΟ υιοθετώντας οποιαδήποτε πεποίθηση τους βολέψει. Θα υπερασπιστούν αυτήν την μεταβλητότητά τους με νύχια και με δόντια επικαλούμενοι κάποια φιλοσοφική ή αθεϊστική δικαιολογία. Πρόκειται για άτομα που δεν έχουν κανενός είδους ηθικό φραγμό και κάνουν τα πάντα «για την πάρτη τους», και μπορούν να πουν ψέματα, να κάνουν απάτες, ή να προκαλέσουν ακόμα και πόλεμους και σφαγές για τα προσωπικά τους συμφέροντα.

Τρίτη κατηγορία: Οι άνθρωποι οι οποίοι είναι πότε «τετράγωνοι» και πότε «στρογγυλοί». Η αλλαγή τους οφείλεται στην εμπειρία που κουβαλούν. Δεν οφείλεται στις πρόσκαιρες ηθικές και κοινωνικές «αξίες» κάθε εποχής ούτε και στην μόδα που σερβίρεται σαν «πρόοδος».
Αυτοί οι άνθρωποι μπορούν να συζητήσουν πολιτισμένα και καταφέρνουν να επιτρέπουν στους άλλους να είναι διαφορετικοί από αυτούς, έστω και αν κάτι τέτοιο δεν τους αρέσει μερικές φορές.

Τέταρτη κατηγορία: Οι σοφοί άνθρωποι. Αυτοί ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ είναι ΤΕΛΕΙΑ ΤΕΤΡΑΓΩΝΟΙ. Τους απαγορεύεται να αλλάζουν τις αντιλήψεις τους, διότι πρόκειται για αντικειμενικές αντιλήψεις. Είναι βιωμένες από μία καμαρωτή, άκαμπτη, σοφή, ξύπνια και πραγματική ΨΥΧΗ-ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ. Αυτούς μπορείτε να τους κρεμάσετε ανάποδα, να τους βασανίσετε να τους σκοτώσετε αλλά δεν θα τους κάνετε να παραβούν τον μοναδικό νόμο που αναγνωρίζουν και εκτελούν. Το να λένε την ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ.

Οι δύο πρώτες κατηγορίες είναι οι πιο πολυπληθείς.
Στην τρίτη κατηγορία ανήκουν πολύ λίγα άτομα.
Στην τέταρτη κατηγορία ανήκουν ελάχιστοι. Οι άνθρωποι της τέταρτης κατηγορίας περνάνε (ή έστω προσπαθούν να περνάνε) απαρατήρητοι. Διαφορετικά δεν γλυτώνουν από την μεταχείριση που τους επιφυλάσσουν οι δύο πρώτες κατηγορίες. Παράδειγμα; Ο Σωκράτης!
Για τους σοφούς οι υπόλοιποι άνθρωποι περνάνε από μπροστά τους απαρατήρητοι. Ένας σοφός άνθρωπος δεν θα παρατηρήσει ποτέ αν είσαστε μαύροι ή άσπροι, χριστιανοί ή μουσουλμάνοι, καλοί ή κακοί, όμορφοι ή άσχημοι.
Πολύ θα ήθελα να βρω έναν τέτοιον άνθρωπο. Το πρόβλημά μου είναι ότι εκτός του ότι ένας τέτοιος άνθρωπος είναι σπάνιος μάλλον αυτός ΔΕΝ ΘΑ ΗΘΕΛΕ να τον βρω. Αφήστε που το πιθανότερο είναι ότι θα τον καταδίκαζα μόλις τον έβλεπα…

Advertisements

Άνθρωπος…

Δεν θα κάνω την ετυμολογία της λέξης εδώ. Απλά θα καταθέσω κάποιες σκέψεις για αυτό το υπέροχο ον που λέγεται άνθρωπος.
Είναι πραγματικά απορίας άξιον το παρακάτω γεγονός. Παρά του ότι ερευνητές όλων των επιστημών και θρησκειών έχουν ενσκήψει, από παλαιοτάτων χρόνων μέχρι σήμερα, στην μελέτη του ανθρώπου, συνεχίζουν ακόμα να υπάρχουν κενά στην πλήρη κατανόηση των λειτουργιών του.
Και αυτό γιατί τα αποτελέσματα των ερευνών τους είναι αποσπασματικά, μονομερή, πολλάκις χρωματισμένα με υποκειμενικά στοιχεία και μη ικανά να λύσουν θεμελιώδεις απορίες περί της φυσιολογίας του δισυπόστατου αυτού όντος.

Γιατί ο άνθρωπος είναι ύλη και πνεύμα μαζί. Ακόμα και οι καθαρά σωματικές του λειτουργίες είναι πολυπλοκότατες και καθοδηγούμενες από την σοφία του ένστικτου κέντρου του.
Και τι να πει κανείς για τις πνευματικές και συνάμα ψυχολογικές του λειτουργίες. Εδώ υπάρχει τεράστιο πεδίο ανεξερεύνητο, ακόμα και από τους πιο σοβαρούς του είδους μελετητές.

Οπότε τι μπορώ να γράψω εδώ, που να μην έχει ήδη γραφεί… Μόνο την εμπειρία της ζωής μου και να τονίσω τις άπειρες δυνατότητες που έχει ο άνθρωπος και που του έχουν εμφυτευτεί από γεννήσεώς του και ενδεχομένως πολύ πριν από αυτήν.

Αυτό που έχω κατανοήσει καλά, είναι ότι το ανθρώπινο πνεύμα όχι μόνον υπερέχει της ύλης, αλλά την διαποτίζει κιόλας και είναι αυτό που κινεί τα νήματα της ύπαρξής της.
Εφόσον ο άνθρωπος γνωρίσει σε βάθος και πειστεί για αυτήν την παραδοχή, είναι σε θέση να εκφράζεται ποικιλοτρόπως, με αρωγό το πνεύμα του, προς όλες τις κατευθύνσεις.

Για να μπορέσει να φτάσει ο άνθρωπος σε αυτή την κατανόηση, οφείλει να εργαστεί πάνω στον εαυτόν του με επιμονή, υπομονή και συνεχή σκοπό.
Η εργασία αυτή είναι θεληματική και όχι υποχρεωτική και πραγματοποιείται βήμα-βήμα στην πορεία της ζωής του.
Απαραίτητη προϋπόθεση, είναι η πίστη στην ύπαρξη μιας δημιουργικής Δύναμης ανώτερης κατάστασης, από την οποία έχουν προέλθει τα πάντα. Αυτό από μόνο του, ‘αναγκάζει’ τον άνθρωπο να καταφεύγει συχνά πυκνά στην αναζήτηση βοήθειας από αυτήν την Δύναμη, γιατί από μόνος του αδυνατεί να προχωράει εκπληρώνοντας σε άριστο βαθμό όλα όσα απαιτούνται για την κατανόησή του.
Και είναι γεγονός ότι υπάρχει ανταπόκριση.

Έτσι λοιπόν, καθώς ο άνθρωπος μαθαίνει τον εαυτόν του, συγκρατεί όσα στοιχεία ωφελούν την προσπάθειά του και το πνεύμα του και απομονώνει όσα τον βλάπτουν. Με αυτές του τις δράσεις, αναπτύσσεται και εξελίσσεται ανοδικά.
Κάθε στιγμή είναι για αυτόν τον άνθρωπο μοναδική, γιατί από αυτήν εξάγει τις εμπειρίες που θα τον βοηθήσουν να πλησιάζει όλο και περισσότερο την Πηγή της ύπαρξής του.
Αυτήν με την οποία, εάν ταυτιστεί, θα έχει επιτελέσει το έργο του επί της γης!!!

Πηγή ΗΡΩ

Το πραγματικό παγκόσμιο πρόβλημα

Μεγαλωμένοι μέσα σε έναν υλιστικό πολιτισμό, εκπαιδευμένοι από ένα υλιστικό εκπαιδευτικό σύστημα (παρά τις όποιες αναφορές του σε οποιαδήποτε θρησκεία) είμαστε μάρτυρες (αλλά ΚΥΡΙΩΣ βασικά στηρίγματα) μιας σκληρής, αδυσώπητης και άδικης κατάστασης.
Η ανθρωπότητα στενάζει κάτω από εμφύλιες συρράξεις, συνεχείς πολέμους (θυμάστε τον Β παγκόσμιο πόλεμο που θα έφερνε την ειρήνη;), πείνα, φτώχεια, δυστυχία, εκμετάλλευση των φτωχών από τους πλούσιους, καταστροφή του περιβάλλοντος και όλα αυτά τα «καλά» με τα οποία μας βομβαρδίζουν τα ΜΜΕ.
Και όλοι μαζί οι άνθρωποι τρέχουν μπουλουκηδόν και ψηφίζουν νέους σωτήρες, καταναλώνουν νέα προϊόντα, ακολουθούν νέες μόδες, αγωνιούν και χτυπιούνται προσμένοντας «να έρθει η ευτυχία» από κάτι έξω από αυτούς.
Το πόσο λάθος κάνουν είναι δύσκολο να αποδειχθεί, γιατί κανένας [ακόμα και εγώ που σας το λέω ΚΑΤΑΒΑΘΟΣ δεν το έχω αποδεχθεί] δεν θέλει ποτέ να παραδεχθεί ότι κάνει λάθος και πολύ περισσότερο να προσπαθήσει το διορθώσει.
Αλλά ας κάνω μία ακόμα προσπάθεια. Διαβάστε παρακάτω τι λέει κάποιος συγγραφέας. Το κείμενο είναι γραμμένο πριν το 1970, σε μία εποχή που δεν υπήρχε το διαδίκτυο (ίντερνετ στα νέα ελληνικά), οι θεωρίες συνομωσίας, η παγκοσμιοποίηση και όόόόλα τα σημερινά καλούδια του τόσο σύγχρονου πολιτισμού (τρομάρα μας):

Το ανθρώπινο ον είναι υπερβολικά φτωχό πνευματικά. Έτσι, χρειάζεται χρήματα, κοινωνικές θέσεις και αποκτήματα για την προσωπική του ευχαρίστηση. Όταν κανείς είναι φτωχός εσωτερικά, ψάχνει έξω αυτό που του λείπει από μέσα. Για αυτό τα υλικά πράγματα κατέληξαν να πάρουν γιγάντιες αναλογίες, και λόγω αυτών, το ανθρώπινο ον είναι διατεθειμένο να κλέψει, να εκμεταλλευτεί, να πει ψέματα, να σκοτώσει. Όλο αυτό οδηγεί στην σύγκρουση μεταξύ του κεφαλαίου και της εργασίας, των αφεντικών και των εργατών, των εκμεταλλευτών και των εκμεταλλευομένων. Οι πολιτικές αλλαγές είναι άχρηστες χωρίς προηγουμένως να κατανοήσουμε την ίδια μας την εσωτερική φτώχεια. Είναι αλήθεια ότι όλοι χρειαζόμαστε τα χρήματα. Όμως είναι απαραίτητο να καταλάβουμε βαθιά την σωστή σχέση μεταξύ του ανθρώπου και των χρημάτων. Ούτε ο μυστικιστής ούτε ο κερδοσκόπος θα καταλάβουν ποτέ ποια είναι η σωστή σχέση μεταξύ του ανθρώπινου όντος και του χρήματος. Ούτε απαρνούμενοι το χρήμα ούτε ζηλεύοντάς το θα μπορέσουμε να καταλάβουμε αυτήν την σχέση. Χρειάζεται να καταλάβουμε τις υλικές μας ανάγκες χωρίς να εξαρτόμαστε ολοκληρωτικά από το χρήμα. Όταν θα έχουμε καταλάβει αυτήν την σχέση θα σταματήσει ο πόνος του αποχωρισμού και τα τρομερά βάσανα που δημιουργούνται από τον ανταγωνισμό. Πρέπει να μάθουμε να διακρίνουμε μεταξύ των άμεσων φυσικών μας αναγκών και της ψυχολογικής εξάρτησης από τα πράγματα. Η ψυχολογική εξάρτηση από τα πράγματα δημιουργεί την εκμετάλλευση και την σκλαβιά.

Φυσικά το παραπάνω κείμενο ΔΕΝ ισχύει για εσάς. Έτσι δεν είναι;

Υπάρχει θεός;

Ζούμε σε μία εποχή όπου όλο και περισσότερο επικρατεί η αθεϊστική «σύγχρονη» διδασκαλία στα σχολεία. Το αν υπάρχει θεός ή όχι είναι ένα θέμα που εμπίπτει κυριολεκτικά στην επιστημονική φαντασία.
Η [αναγκαστικά] υλιστική επιστήμη κάνει ένα τεράστιο λάθος επάνω σε αυτό το θέμα. Παίρνει σαν δεδομένη την μη-ύπαρξη κάποιου ανώτερου όντος  μόνο και μόνο γιατί δεν μπορεί να το μετρήσει στο εργαστήριο. Το παρακάτω ανέκδοτο είναι χαρακτηριστικό:

Ο «επαναστατικός» δάσκαλος προσπαθεί να πείσει τα παιδιά ότι παρά τα όσα τους λένε οι γονείς τους:
-Τον βλέπετε τον θεό; Όχι φυσικά.
-Τον πιάνετε τον θεό; Όχι φυσικά.
-Τον μυρίζετε τον θεό; Όχι φυσικά.
Επομένως δεν υπάρχει θεός.
Τότε ένα παιδί λέει στον διπλανό του:
-Βλέπετε το μυαλό του δάσκαλου; Όχι φυσικά.
-Πιάνετε το μυαλό του δάσκαλου; Όχι φυσικά.
-Μυρίζετε το μυαλό του δάσκαλου; Όχι φυσικά.
Επομένως δεν υπάρχει το μυαλό του δάσκαλου!!!

Η ευτυχία και ο σκορπιός της ζωής

Είναι καθήκον του ανθρώπου το να βοηθάει τους άλλους. Αλλά χρειάζεται και εξυπνάδα για να το κάνει σωστά. Πολλές φορές, δρώντας λανθασμένα μπορεί να βλάψει τον εαυτό τους ή αυτόν τον οποίο προσπαθεί να βοηθήσει:
Ένας μαθητής του Ζεν είδε έναν σκορπιό να πνίγεται και αποφάσισε να τον τραβήξει έξω από το νερό. Όταν το έκανε, ο σκορπιός τον τσίμπησε. Υπό την επίδραση του πόνου, αυτός τινάχτηκε και ο σκορπιός έπεσε στο νερό. Προσπάθησε να τον βγάλει και πάλι αλλά ο σκορπιός τον ξανατσίμπησε.
Τότε ο δάσκαλος πλησίασε τον μαθητή και του είπε:
-Γιατί συνεχίζεις; Δεν καταλαβαίνεις ότι κάθε φορά που προσπαθείς να τον βγάλεις από το νερό θα σε τσιμπάει; Η φύση του σκορπιού είναι να τσιμπάει και αυτό δεν θα αλλάξει ποτέ. Πως θα τον βοηθήσεις;
Στην συνέχεια, ο δάσκαλος με την βοήθεια ενός φύλλου έσωσε τον σκορπιό και είπε στους μαθητές του:
-Μην αλλάζετε τη φύση σας. αν κάποιος σας πονάει. Απλά πάρτε προφυλάξεις. Οι άνθρωποι σχεδόν πάντα είναι αχάριστοι όταν τους κάνετε κάποιο καλό. Αλλά αυτό δεν είναι λόγος για να σταματήσετε να κάνετε το καλό, και να εγκαταλείψετε την αγάπη που ζει μέσα σας.
Αφήστε στους άλλους την επιδίωξη της ευτυχίας. Να ανησυχείτε περισσότερο για την συνείδησή σας παρά για την φήμη σας, επειδή η συνείδησή σας είναι τα πάντα, ενώ η φήμη σας είναι ό,τι σκέφτονται οι άλλοι για εσάς…
Όταν η ζωή σας παρουσιάζει χίλιους λόγους να κλάψετε, εσείς να δείξετε ότι έχετε χιλιάδες λόγους για να χαμογελάτε.

Ποιος θα μας σώσει από τους ειδικούς; (ψυχοτρόπες ουσίες)

Διαβάζω έκπληκτος σε ένα από τα δεκάδες σάιτ-καρμπόν που παριστάνουν τα ειδησεογραφικά πρακτορεία αντιγράφοντας ειδήσεις:
«Πρώτες αποδείξεις για επίτευξη υψηλότερου επιπέδου συνείδησης μέσω ψυχοτρόπων ουσιών».
Οι τρομεροί επιστήμονες του πανεπιστημίου του Σάσεξ ανακάλυψαν ότι μπορούν να δημιουργήσουν αύξηση των εγκεφαλικών κυμάτων μαστουρώνοντας τους ανθρώπους-πειραματόζωα.
Και αυτό (πολύ χονδρικά) Συνέχεια

Η σοφή γελοιογραφία

Μέχρι τώρα πιστεύατε ότι ο νους σας είναι ένα χρήσιμο πράγμα.
Έχετε δίκιο να το πιστεύετε αφού έχετε εκπαιδευτεί έτσι από μικροί.
Όμως ο νους δεν είναι ένα «πολυεργαλείο» που μπορεί να κάνει τα πάντα. Έχει περιορισμένες ικανότητες και τελικά αποτελεί την πηγή όλων των προβλημάτων που συναντάει κανείς στην ζωή του.
Συνέχεια