ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ Νο 2 – β μέρος

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Διαλογισμός

Το μυστήριο της Σελήνης

Η επιστήμη του διαλογισμού

Η Ωραία Ελένη

Πρακτική με το μάντραμ ΧΑΜ-ΣΑΧ

Το Είναι και το Ξέρω

Η αρχή

Ο ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ

Ειρήνη υμίν! Είναι επείγον να καταλάβουμε σε βάθος τις τεχνικές του διαλογισμού. Σήμερα θα μιλήσουμε σχετικά με το φωτισμένο κενό. Και αρχίζοντας αυτό το θέμα είμαι υποχρεωμένος να διηγηθώ όσα μπόρεσα άμεσα και προσωπικά να διαπιστώσω. Πιστεύω πως όλοι αυτοί που ακούνε αυτήν την κασέτα είναι πληροφορημένοι για τον θαυμάσιο νόμο της μετεν­σάρκωσης, επειδή σε αυτόν στηρίζω την παρακάτω διήγηση.

Όταν η δεύτερη υποφυλή της τωρινής Μεγάλης Άριας Φυλής μας άν­θισε στην αρχαία Κίνα, εγώ ήμουνα μετενσαρκωμένος εκεί, τότε ονομαζό­μουνα Τσού Λί. Πραγματικά εγώ ήμουν μέλος της δυναστείας Τσού. Σε εκείνη την ύπαρξη έγινα ενεργητικό μέλος του Τάγματος του Κίτρινου Δράκου, και είναι φανερό ότι σε εκείνο το Τάγμα μπόρεσα να μάθω με ακρίβεια την επιστήμη του διαλογισμού.

Έρχεται ακόμη στην μνήμη μου εκείνο το θαυμάσιο εργαλείο, ονο­μαζόμενο Άγια Ακαπάρους, το οποίο είχε 49 νότες. Ξέρουμε πολύ καλά το τι είναι ο Ιερός Νόμος του Αιώνιου Επτα-Παρα-Παρσινόκ, δηλαδή ο νόμος του Επτά. Αναμφισβήτητα 7 είναι οι νότες της μουσικής κλίμακας. Εάν πολλαπλασιάσουμε 7 επί 7, θα έχουμε 49 νότες τοποθετημένες σε 7 οκτά­βες.

Οι αδελφοί μαζευόμασταν στην αίθουσα του Διαλογισμού, καθόμα­σταν σε ανατολικό στυλ, με σταυρωμένα πόδια, τοποθετώντας τις παλάμες των χεριών με τέτοιο τρόπο ώστε το δεξί έμενε απάνω στο αριστερό. Καθό­μασταν σε κύκλο στο κέντρο της αίθουσας, κλείναμε τα μάτια μας και αμέ­σως βάζαμε πολλή προσοχή στην μουσική που ένας αδελφός πρόσφερε στον κόσμο και σε εμάς. Όταν ο καλλιτέχνης έκανε να δονήσει η πρώτη νότα στο Ντο, όλοι συγκεντρωνόμασταν. Όταν έκανε να δονεί η επόμενη νότα στο Ρε η συγκέντρωση γινόταν πιο βαθιά. Μαχόμασταν με τα υποκει­μενικά στοιχεία που φορτωνόμασταν στο εσωτερικό μας. Μπορούσαμε να τα αντεγκαλούμε, να τα κάνουμε να δούνε την αναγκαιότητα να τηρούνε απόλυτη σιωπή. Δεν είναι περιττό να υπενθυμίσουμε στους αγαπητούς μας αδελφούς ότι αυτά τα ανεπιθύμητα στοιχεία αποτελούν το εγώ, το εμένα τον ίδιο, το εσένα τον ίδιο, διάφορες οντότητες που προσωποποιούν ελατ­τώματα.

Όταν δονούσε η νότα Μι, εισχωρούσαμε στην τρίτη περιοχή του υποσυνείδητου και αντιμετωπίζαμε αυτό το πλήθος των διαφόρων ψυχικών επιπρόσθετων που σε αταξία κοχλάζουν μέσα στο εσωτερικό μας εμποδίζο­ντας την σιωπή και την ηρεμία του νου. Τα αντεγκαλούσαμε, προσπαθού­σαμε να τα καταλάβουμε και όταν το πετυχαίναμε εισχωρούσαμε πιο βαθιά με την νότα Φα. Είναι φανερό πως καινούριες μάχες μας περίμεναν με αυτήν την νότα, διότι το να φιμώσουμε όλους αυτούς τους δαίμονες της επιθυμίας δεν είναι τόσο εύκολο. Το να τους αναγκάσουμε να τηρούν ησυχία και σιωπή δεν είναι απλό πράγμα, όμως με υπομονή το πετυχαίνουμε. Έτσι προχωρούσαμε με κάθε μία από τις νότες της μουσικής κλίμακας.

Σε μια πιο ψηλή οκτάβα συνεχίζαμε με την ίδια προσπάθεια. Έτσι σιγά σιγά αντιμετωπίζοντας τα διάφορα μη ανθρώπινα στοιχεία που φορτω­νόμαστε στο εσωτερικό μας, πετυχαίναμε στο τέλος να τα φιμώσουμε όλα και στα 49 επίπεδα του υποσυνείδητου. Τότε ο νους έμενε ήρεμος στην πιο βαθιά σιωπή. Αυτή ήταν η στιγμή στην οποία η Ουσία, η Ψυχή, το πιο αγνό που έχουμε μέσα μας, ξέφευγε για να πειραματισθεί το Πραγματικό. Έτσι εισχωρούσαμε στο Φωτισμένο Κενό, έτσι το Φωτισμένο Κενό εισέβαλλε σε μας. Και κινούμενοι στο Φωτισμένο Κενό πετυχαίναμε να γνωρίσουμε τους Νόμους της Φύσης αυτής καθ’ εαυτής, έτσι όπως είναι και όχι όπως φαινο­μενικά είναι.

Σε αυτόν τον τρισδιάστατο κόσμο του Ευκλείδη γνωρίζονται μόνο αιτίες και μηχανικά αποτελέσματα αλλά όχι οι φυσικοί νόμοι καθ’ εαυτοί. Έτσι στο Φωτισμένο Κενό οι νόμοι είναι μπροστά μας όπως πραγματικά εί­ναι. Σε εκείνη την κατάσταση μπορούσαμε να αντιλαμβανόμαστε με την Ουσία, με τις υπερθετικές αισθήσεις του Είναι, τα πράγματα στον εαυτό τους, έτσι όπως είναι. Στον κόσμο των φυσικών φαινομένων πράγματι αντι­λαμβανόμαστε μόνο την εμφάνιση των πραγμάτων, γωνίες, επιφάνειες, αλλά ποτέ ένα ολόκληρο σώμα σε ολοκληρωτική μορφή. Και το λίγο που αντιλαμβανόμαστε είναι παροδικό. Κανένας δεν θα μπορούσε να αντιλαμ­βάνεται τι ποσότητα ατόμων έχει π.χ. ένα τραπέζι ή μία καρέκλα κλπ. Όμως στο Φωτισμένο Κενό αντιλαμβανόμαστε τα πράγματα στον εαυτό τους έτσι όπως είναι, ακέραια.

Ενώ βρισκόμασταν βυθισμένοι στο Μεγάλο Φωτισμένο Κενό, μπο­ρούσαμε να ακούσουμε την φωνή του Πατέρα που είναι εν κρυπτώ. Αναμ­φισβήτητα σε αυτήν την κατάσταση βρισκόμασταν σε αυτό που θα μπο­ρούσε να ονομασθεί έκσταση. Η προσωπικότητα έμενε σε παθητική κατά­σταση, καθισμένη εκεί πέρα στην αίθουσα του διαλογισμού. Το συγκινη­σιακό και κινητικό κέντρο συγχωνεύονταν με το διανοητικό κέντρο δη­μιουργώντας μία αντιληπτική και μοναδική ολότητα με τέτοιο τρόπο ώστε τα κύματα από όλα όσα βιώσαμε στο Κενό κυκλοφορούσανε από την αση­μένια χορδή και τα λαμβάναμε στα τρία κέντρα: συγκινησιακό, διανοητικό και κινητικό.

Όταν τελείωνε το Σαμάντι, επιστρέφαμε στο εσωτερικό του σώματός μας διατηρώντας τις αναμνήσεις από όλα όσα είχαμε δει και ακούσει. Όμως πρέπει να σας πω ότι το πρώτο που πρέπει να αφήσουμε για να μπορεί κά­ποιος να βυθιστεί για μεγάλο διάστημα στο Φωτισμένο Κενό είναι ο Φόβος. Το εγώ του φόβου πρέπει να κατανοηθεί. Ήδη ξέρουμε ότι η καταστροφή του γίνεται δυνατή ικετεύοντας στην θεϊκή Μητέρα Κουνταλίνη με σφοδρό­τητα και αυτή θα το εξαλείψει.

Μια οποιαδήποτε ημέρα, δεν έχει σημασία ποια, βρισκόμουνα στο Φωτισμένο Κενό, πιο πέρα από την προσωπικότητα, από το εγώ, από την ατομικότητα, βυθισμένος σε αυτό που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε το «Όχι», «Εκείνο», αισθάνθηκα ότι ήμουν όλα, όλα όσα έγιναν και θα γίνουν.

Πειραματίσθηκα την ενότητα της ζωής ελεύθερης στην κίνησή της. Τότε ήμουνα το λουλούδι, το ποτάμι που κρυστάλλινο τρέχει μέσα στην βραχώδη κοίτη του τραγουδώντας στην γλώσσα του ηδονές.

Ήμουνα το πουλί που κατακρημνίζεται στα αβυθομέτρητα βάθη, ήμουνα το πουλί που κατακρημνίζεται στα αβυθομέτρητα βάθη, ήμουνα το ψάρι που πλέει ηδονικά μέσα στα νερά, ήμουνα το φεγγάρι, οι Κόσμοι, ήμουνα όλα όσα είναι, ήταν και θα είναι.

Τα συναισθήματα του εαυτού μου, το εγώ είχε φοβηθεί, αισθάνθηκα ότι εξαλειφόμουνα, ότι θα σταματούσα να υπάρχω σαν άτομο, ότι ήμουνα όλα εκτός από ένα άτομο και ότι ο εαυτός μου ο ίδιος έτεινε να πεθάνει για πάντα.

Πραγματικά γέμισα από άφατο τρόμο και γύρισα στην μορφή. Και­νούριες προσπάθειες μου επέτρεψαν ξανά την εισβολή στο Φωτισμένο Κενό και ξανααισθάνθηκα ανακατεμένος με όλα.

Σαν άνθρωπος, σαν άτομο, σαν εγώ είχα πάψει να υπάρχω. Αυτή η κατάσταση της συνείδησης γινόταν κάθε φορά και πιο βαθιά, έτσι ώστε οποιαδήποτε πιθανότητα για την ύπαρξη τελείωνε.

Οποιαδήποτε πιθανότητα για την ατομική ύπαρξη έτεινε οριστικά να εξαφανισθεί. Δεν μπόρεσα να αντέξω παραπάνω και γύρισα στην μορφή. Την τρίτη προσπάθεια επίσης δεν μπόρεσα να την αντέξω, γύρισα στην μορφή.

Από τότε ξέρω ότι για να πειραματισθεί κανείς το Φωτισμένο Κενό, για να αισθανθεί το ΤΑΟ στον εαυτό του, χρειάζεται να εξαλείψει το εγώ του τρόμου, αυτό είναι αναμφισβήτητο.

Ανάμεσα στους αδελφούς της Ιερής Τάξης του Κίτρινου Δράκου, αυ­τός που ξεχώρισε περισσότερο ήταν ο φίλος μου ο Τσάνγκ. Σήμερα ζει σε έναν από τους πλανήτες του Χριστού, όπου η φύση δεν είναι φθαρτή και ποτέ δεν αλλάζει, επειδή υπάρχουν δύο φύσεις: Η φθαρτή που αλλάζει και η μη φθαρτή που ποτέ δεν αλλάζει. Στους πλανήτες του Χριστού υπάρχει η αιώνια φύση, μη φθαρτή που δεν αλλάζει. Και ο Τσάνγκ ζει σε έναν από αυτούς τους κόσμους όπου απαστράπτει ο Χριστός. Ο Τσάνγκ απελευθε­ρώθηκε πριν αρκετές εποχές και ζει εκεί πέρα, σε εκείνο τον απομακρυ­σμένο πλανήτη με μια ομάδα αδελφών, που όπως και αυτός επίσης απελευ­θερώθηκαν.

Έτσι λοιπόν θα ήθελα να διδάξω τα επτά Μυστικά του Τάγματος του Κίτρινου Δράκου, αλλά με μεγάλο πόνο βλέπω πως οι αδελφοί από όλα τα μέρη, ακόμη δεν είναι έτοιμοι για να μπορούν να τα λάβουν και αυτό είναι αξιοθρήνητο.

Επίσης είναι αλήθεια ότι σήμερα δεν είναι δυνατόν να χρησιμοποιη­θούν οι 49 ήχοι του Άγια Ακαπάρους, διότι αυτό το μουσικό όργανο δεν υπάρχει πια. Υπάρχουν πολλές καθοδικές εξελίξεις από αυτό το όργανο, όμως είναι διαφορετικές, δεν έχουν τις 7 οκτάβες. Καθοδικές εξελίξεις είναι όλα τα έγχορδα όργανα: βιολί, κιθάρα, πιάνο κλπ. Είναι όμως δυνατόν να φτάσουμε στην εμπειρία του Φωτισμένου Κενού με ένα απλό και πρακτικό σύστημα, που όλοι οι αδελφοί μπορούν να εξασκήσουν.

Θα σας περιγράψω αυτή την τεχνική, προσέξτε. Καθίστε στο ανατο­λίτικο στυλ με σταυρωμένα πόδια. Επειδή είστε δυτικοί αυτή η στάση είναι λίγο κουραστική για σας. Καθισμένοι στο δυτικό στυλ σε μια άνετη πολυ­θρόνα, τοποθετείστε ανοιχτή την παλάμη του αριστερού χεριού και το δεξί πάνω στο αριστερό. Θέλω να πω τον καρπό του δεξιού χεριού πάνω στην παλάμη του αριστερού χεριού. Χαλαρώστε το σώμα όσο περισσότερο είναι δυνατόν και μετά να εισπνεύσετε βαθιά και πολύ σιγά. Όταν εισπνέετε να φα­ντάζεστε ότι η δημιουργική ενέργεια ανεβαίνει από τα σπερματικά κανάλια μέχρι τον εγκέφαλο. Εκπνεύστε βραχέα και σύντομα. Όταν εισπνέετε να προφέρετε το μάντραμ ΧΑΜ και να εκπνέετε προφέροντας το μάντραμ ΣΑΧ. Αναμφισβήτητα εισπνέουμε από την μύτη και εκπνέουμε από το στόμα. Όταν εισπνέουμε από την μύτη προφέρουμε διανοητικά την ιερή συλλαβή ΧΑΜ, αλλά όταν εκπνέουμε μπορούμε να προφέρουμε ηχηρά την συλλαβή ΣΑΧ (το Χ ακούγεται σαν χι).

Η εισπνοή γίνεται σιγανή και αργή, η εκπνοή βραχεία και γρήγορη. Πραγματικά η δημιουργική ενέργεια ρέει σε κάθε άνθρωπο από μέσα προς τα έξω, δηλαδή με φυγόκεντρο τρόπο, αλλά εμείς πρέπει να ανατρέψουμε αυτή την τάξη με τον σκοπό της πνευματικής υπέρβασης. Η ενέργειά μας πρέπει να ρέει με κεντρομόλο τρόπο, θέλω να πω, από έξω προς τα μέσα. Αναμφισβήτητα αν εισπνέουμε σιγά, η δημιουργική ενέργεια θα ρέει με κε­ντρομόλο τρόπο, από έξω προς τα μέσα. Αν εκπνέουμε σύντομα και γρήγορα τότε η ενέργεια θα γίνεται κάθε φορά πιο κεντρομόλος.

Κατά την διάρκεια της πρακτικής δεν πρέπει να σκεφτόμαστε απολύ­τως τίποτα. Τα μάτια πρέπει να είναι κλειστά και τον νου μας να δονεί μόνο το ΧΑΜ-ΣΑΧ και τίποτε άλλο. Σύμφωνα με την εξάσκηση η εισπνοή γίνε­ται κάθε φορά πιο βαθεία και αργή και η εκπνοή πιο βραχεία και γρήγορη.

Οι μεγάλοι Δάσκαλοι του διαλογισμού φτάνουν να μετατρέπουν την αναπνοή σε καθαρή εισπνοή και τότε η αναπνοή αναστέλλεται. Αυτό είναι αδύνατον για τους επιστήμονες και όμως πραγματικό για τους μύστες. Σε τέ­τοια κατάσταση ο Δάσκαλος λαμβάνει μέρος στο Νιβικάλπα-Σαμάντι ή Μάχα-Σαμάντι, έρχεται η εισβολή του Φωτισμένου Κενού, και μπαίνει σε αυτό το Μεγάλο Κενό όπου δεν ζει κανένας και όπου ακούγεται μόνο ο Λό­γος του Πατέρα που ζει εν κρυπτώ.

Με αυτή την πρακτική πετυχαίνει κανείς την εισβολή του Φωτισμέ­νου Κενού με τον όρο να μην σκέφτεται τίποτα, να μην δέχεται στον νου καμία σκέψη, επιθυμία ή ανάμνηση. Ο νους πρέπει να μένει εντελώς ήρε­μος από μέσα, από έξω και στο κέντρο. Εκεί η σκέψη όσο ασήμαντη και αν είναι, γίνεται εμπόδιο για το Σαμάντι, για την έκσταση.

Αυτή καθ’ εαυτή η επιστήμη του διαλογισμού σε συνδυασμό με την αναπνοή προκαλεί καταπληκτικά αποτελέσματα.

Κανονικά οι άνθρωποι υποφέρουν από αυτό που λέγεται «ονειρώ­ξεις», άνδρες και γυναίκες υποφέρουν από αυτή την οδύνη, έχουν ερωτικά όνειρα, τα εγώ συνουσιάζουν τον ένα με τον άλλον, η δόνηση περνάει από την ασημένια χορδή μέχρι το φυσικό σώμα και έρχεται ο οργασμός με το χάσιμο της Δημιουργικής Ενέργειας. Αλλά αυτό συμβαίνει όταν η σεξουα­λική ενέργεια ρέει από μέσα προς τα έξω, με φυγόκεντρο τρόπο. Όταν η σε­ξουαλική ενέργεια ρέει από έξω προς τα μέσα, με κεντρομόλο τρόπο, οι ονειρώξεις σταματούν, τότε αυτό είναι κέρδος για την υγεία.

Το Σαμάντι γίνεται κατά την διάρκεια της πρακτικής του διαλογι­σμού επειδή οι δημιουργικές ενέργειες ρέουν από έξω προς τα μέσα και εμποτίζουν την συνείδηση και την κάνουν στο τέλος να εγκαταλείψει το εγώ και το σώμα. Η συνείδηση ελευθερωμένη από το εγώ, σε απουσία του εγώ και έξω από το φυσικό σώμα εισβάλλει αναμφισβήτητα στο Φωτισμένο Κενό, λαμβάνει το ΤΑΟ. Αν κάποιος εξαλείψει το εγώ του φόβου, του τρό­μου θα μπορεί να παραμείνει στο φωτισμένο κενό χωρίς καμία απασχό­ληση. Θα αισθανθεί ότι η ατομική του άποψη διαλύεται, θα αισθανθεί να ζει στην πέτρα και στον βράχο, στο απομακρυσμένο αστέρι και στο πουλί που τραγουδάει σε οποιονδήποτε πλανήτη, αλλά δεν θα φοβάται και στο τέλος θα έλκεται προς την καταγωγή του. Μετατρεμμένη η συνείδηση, η ουσία σε ένα τρομερά θεϊκό πλάσμα, πιο πέρα από το καλό και το κακό, θα μπορεί να αναπαύεται στον Ιερό Απόλυτο Ήλιο. Εκεί σαν μικροκοσμικό αστέρι θα γνωρίσει όλα τα Μυστήρια του Σύμπαντος. Διότι είναι καλό να ξέρουμε ότι το Σύμπαν στον εαυτό του, όλο το ηλιακό σύστημά μας, υπάρ­χει στην εξυπνάδα του Ιερού Απόλυτου Ήλιου σαν μία αιώνια στιγμή. Όλα τα φαινόμενα της φύσης διαδικάζονται σε μία αιώνια στιγμή στην εξυπνάδα του Ιερού Απόλυτου Ήλιου, αλλά αν φοβάται θα χάσει την έκσταση και θα γυρίσει στην πυκνή μορφή.

Αγαπητοί μου αδελφοί πρέπει να εγκαταλείψουμε τον φόβο. αναμφι­σβήτητα δεν αρκεί να πούμε «θα πάψω να φοβάμαι», υπάρχει ανάγκη να εξαλείψουμε το εγώ του φόβου. Ναι! Αυτό διαλύεται αυστηρά με την εξου­σία της θεϊκής Μητέρας Κουνταλίνη Σάκτι. Πρώτα πρέπει να το αναλύ­σουμε, να το καταλάβουμε και αργότερα να επικαλεσθούμε την Ντέβι Κου­νταλίνη, την Ιδιαίτερη Κοσμική Θεϊκή Μητέρα μας, για να καταστρέψει αυτή το εγώ του φόβου. Μόνο έτσι μπορεί να βυθίζεται κανείς στο φωτι­σμένο κενό με απόλυτο τρόπο. Όποιος το κάνει θα ελκυστεί προς τον Ιερό Απόλυτο Ήλιο και θα γνωρίσει τα θαύματα του σύμπαντος.

Οι αδελφοί μας πρέπει να εξασκήσουν την τεχνική του διαλογισμού έτσι όπως την έχουμε δώσει. Να μην ξεχνάμε ότι πρέπει να χαλαρώνουμε το σώμα, αυτό είναι απαραίτητο. ΧΑΜ-ΣΑΧ είναι η Μεγάλη Πνοή. ΧΑΜ-ΣΑΧ είναι η ψυχή μας, ΧΑΜ-ΣΑΧ είναι επίσης ένα μάντραμ που μεταβάλ­λει τις δημιουργικές ενέργειες. Ο διαλογισμός σε συνδυασμό με τον ταντρι­σμό είναι φοβερός, ΧΑΜ-ΣΑΧ είναι το κλειδί. Ξέρουμε καλά ότι η Δη­μιουργική Ενέργεια χρησιμεύει για την αφύπνιση της συνείδησης. Σε συν­δυασμό με τον διαλογισμό αναμφισβήτητα βγάζει την συνείδηση μέσα από το στοιχείο-εγώ και την απορροφάει στο φωτισμένο κενό. Πραγματικά το φωτισμένο κενό είναι πιο πέρα από το σώμα, τις συγκινήσεις και τον νου.

Στην ανατολή σε μία αίθουσα διαλογισμού ένας μοναχός ρώτησε τον δάσκαλο: «Ποιο είναι το φωτισμένο κενό;». λένε τα κείμενα ότι ο δάσκαλος κλώτσησε τον μαθητή στο στομάχι και αυτός έπεσε αναίσθητος. Μετά ο μαθητής σηκώθηκε και αγκάλιασε τον δάσκαλο: «Ευχαριστώ δάσκαλε, έχω πειραματισθεί το φωτισμένο κενό». Παράλογο θα έλεγαν πολλοί, όμως δεν είναι έτσι, αυτό που συμβαίνει είναι ότι παρουσιάζονται πολύ ειδικά φαινό­μενα για το φωτισμένο κενό. Όταν ένα πουλάκι είναι έτοιμο να βγει από το αυγό, η μάνα του το βοηθάει ραμφίζοντας το τσόφλι, το πουλάκι συνεχίζει να ραμφίζει και έτσι βγαίνει με την βοήθειά της. Έτσι όταν κάποιος ωριμά­σει λαμβάνει την βοήθεια της θεϊκής Μητέρας Κουνταλίνη, βγαίνει από το τσόφλι της προσωπικότητας και του εγώ για να πειραματισθεί το Φωτι­σμένο Κενό, όμως πρέπει να επιμένουμε στον διαλογισμό.

Πρέπει να συνδυάσουμε έξυπνα την συγκέντρωση με τον ύπνο. Ύπνος και συγκέντρωση αναμιγμένα προκαλούν φώτιση. Πολλοί εσωτερι­στές πιστεύουν ότι με κανένα τρόπο δεν πρέπει να συνδυάζεται ο διαλογι­σμός με τον ύπνο του σώματος. Όμως αυτοί που σκέφτονται έτσι σφάλ­λουν, διότι ο διαλογισμός χωρίς ύπνο καταστρέφει τον εγκέφαλο. Πρέπει πάντα να χρησιμοποιούμε τον ύπνο σε συνδυασμό με την τεχνική του δια­λογισμού, αλλά έναν ελεγχόμενο ύπνο, έναν εθελοντικό ύπνο, όχι έναν ύπνο χωρίς έλεγχο, όχι έναν παράλογο ύπνο, διαλογισμός και ύπνος συν­δυασμένα έξυπνα. Πρέπει να καβαλήσουμε τον ύπνο και όχι να μας καβα­λήσει ο ύπνος. Εάν δεν μάθουμε να καβαλάμε τον ύπνο θα έχουμε αποτύ­χει, αλλά να χρησιμοποιούμε τον ύπνο, τον διαλογισμό συνδυασμένο με τον ύπνο. Η τεχνική θα φέρει τους μαθητές στο Σαμάντι, στην εμπειρία του Φωτισμένου Κενού. Καθημερινά πρέπει να εξασκούμαστε, τι ώρα; την στιγμή που αισθανόμαστε διάθεση για να το κάνουμε και ιδιαίτερα όταν νυστάζουμε να το εκμεταλλευόμαστε για τον διαλογισμό. Εάν οι μαθητές ακολουθούν αυτές τις οδηγίες θα μπορούν κάποια μέρα να λάβουν το ΤΑΟ, θα μπορούν να πειραματισθούν την αλήθεια.

Πραγματικά υπάρχουν δύο τύποι διαλεκτικής: η λογική διαλεκτική του διανοητικού και η διαλεκτική της συνείδησης. Κατά την διάρκεια του Σατόρι δουλεύει η διαλεκτική της συνείδησης, τότε όλα τα εννοούμε από διαίσθηση ή δια μέσου λέξεων ή συμβολικών μορφών στην γλώσσα των πα­ραβολών του Χριστικού Ευαγγελίου, στην ζωντανή γλώσσα της Υπερθετι­κής Συνείδησης του Είναι. Στο Είναι για παράδειγμα, η διαλεκτική της συ­νείδησης ξεπερνάει πάντα την διαλεκτική της λογικής.

Ρώτησαν ένα μοναχό: «Γιατί το Μποντιντάρμα ήρθε από την δύση;». απάντηση: «Το κυπαρίσσι που είναι στον κήπο». Οποιοσδήποτε άνθρωπος θα έλεγε ότι αυτό δεν έχει καμία σχέση, όμως έχει σχέση, είναι μία απά­ντηση που βγαίνει από την ουσία και που ξεπερνάει την διαλεκτική της λογι­κής. Το κυπαρίσσι, το δέντρο της ζωής, βρίσκεται παντού, δεν έχει σημασία η δύση ούτε η ανατολή, αυτή είναι η έννοια της απάντησης. Στο φωτισμένο κενό όλα γνωρίζονται «γιατί έτσι», από άμεση εμπειρία της αλήθειας.

Ο μαθητής θα πρέπει να εξοικειωθεί με την διαλεκτική της συνείδη­σης. Δυστυχώς η ικανότητα διατύπωσης των λογικών συλλήψεων όσο λα­μπερή και αν είναι και χρήσιμη ακόμα για όλες τις απόψεις της πρακτικής ζωής, καταλήγει εμπόδιο για την διαλεκτική της συνείδησης. Με αυτό δεν θέλω να απορρίψω την ικανότητα διατύπωσης των λογικών συλλήψεων, διότι όλοι την χρειαζόμαστε στο πεδίο των πρακτικών γεγονότων της ύπαρ­ξης. Κάθε ικανότητα έχει αναμφισβήτητα την ιδιαίτερη τροχιά της και είναι χρήσιμη μέσα σε αυτήν, αλλά έξω από την τροχιά της καταλήγει να είναι άχρηστη και βλαβερή. Ας αφήσουμε την ικανότητα διατύπωσης των λογι­κών συλλήψεων μέσα στην τροχιά της. Μέσα στο Σαμάντι ή το Παν-Σαμά­ντι ή στον διαλογισμό πρέπει πάντα να συλλαμβάνουμε και να βιώνουμε την διαλεκτική της συνείδησης. Αυτό είναι ζήτημα πείρας που ο μαθητής θα αποκτήσει σύμφωνα με την εξάσκηση στην τεχνική του διαλογισμού.

Ο δρόμος του βαθύ διαλογισμού περικλείει πολλή υπομονή, οι ανυ­πόμονοι τότε δεν θα πετύχουν να θριαμβεύσουν. Όσο υπάρχει σε εμάς η ανυπομονησία δεν είναι δυνατόν να βιώσουμε την εμπειρία του φωτισμένου κενού. Το εγώ της ανυπομονησίας αφού κατανοηθεί πρέπει να εξαλειφθεί, ας γίνεται κατανοητό αυτό με διαύγεια. Εάν προχωράμε έτσι θα λάβουμε το ΤΑΟ, αυτό είναι φανερό. Ποτέ δεν θα μπορούσε να έρθει σε μας η εμπειρία του πραγματικού εφ’ όσον η συνείδηση θα συνέχιζε μποτιλιαρισμένη μέσα στο εγώ. Το εγώ αυτό καθ’ εαυτό είναι χρόνος. Όλη αυτή η πολλαπλότητα φαντασματικών στοιχείων που συνιστούν το «Εμένα τον Ίδιο» είναι μια σύ­νοψη του χρόνου. Η εμπειρία του φωτισμένου κενού είναι η αντίθεση, κα­ταλήγει έξω από τον χρόνο, πιο πέρα από τον χρόνο και τον νου. Ο χρόνος είναι όλη η πολλαπλότητα του εγώ, το εγώ είναι ο χρόνος. Έτσι λοιπόν ο χρόνος είναι υποκειμενικός, ασυνάρτητος, αδέξιος, βαρύς δεν έχει αντικειμε­νική πραγματικότητα.

Όταν κάθεται κάποιος σε μία αίθουσα διαλογισμού ή απλώς στο σπίτι του για να διαλογιστεί, όταν θέλει να εξασκήσει αυτή την τεχνική, πρέπει να ξεχάσει την ιδέα χρόνος και να ζήσει μέσα σε μια αιώνια στιγμή. Όποιοι αφοσιώνονται να διαλογίζονται και στην συνέχεια κοιτάνε το ρολόι, πραγ­ματικά δεν πετυχαίνουν την εμπειρία του φωτισμένου κενού. Εάν θα με ρω­τούσατε πόσα λεπτά πρέπει να χρησιμοποιούμε καθημερινά για τον διαλο­γισμό μισή, μία ώρα, δύο ώρες δεν θα υπήρχε απάντηση διότι αν κάποιος μπαίνει σε διαλογισμό και έχει την προσοχή του στον χρόνο δεν μπορεί να πειραματισθεί το φωτισμένο κενό, διότι αυτό δεν είναι του χρόνου. Αυτό είναι παρόμοιο με ένα πουλί που ενώ προσπαθεί να πετάξει το πόδι του εί­ναι δεμένο με ένα ξύλο. Έτσι δεν θα μπορούσε να πετάξει, θα υπήρχε ένα εμπόδιο. Για να πειραματισθούμε το φωτισμένο κενό θα πρέπει να απελευ­θερωθούμε από κάθε εμπόδιο. Πραγματικά το σημαντικό είναι να πειραματι­σθούμε την Αλήθεια, η Αλήθεια είναι στο Φωτισμένο Κενό. Όταν τον Ιησού, τον Μέγα Καμπίρ, τον ρώτησαν ποια είναι η Αλήθεια, ο δάσκα­λος διατήρησε βαθιά σιωπή. Όταν έκαναν την ίδια ερώτηση στον Γκαου­τάμα Σακιαμούνι, γύρισε την πλάτη και έφυγε. Η Αλήθεια δεν μπορεί να πε­ριγραφεί, δεν μπορεί να εξηγηθεί, ο καθένας πρέπει να την πειραματισθεί από μόνος του διαμέσου της Τεχνικής του Διαλογισμού.

Στο φωτισμένο κενό πειραματιζόμαστε την Αλήθεια, αυτό είναι ένα στοιχείο που μας μετατρέπει ριζικά. Πρέπει να εμμένουμε, πρέπει να είμα­στε επίμονοι. Μπορεί στην αρχή να μην πετύχουμε τίποτα αλλά με το πέ­ρασμα του χρόνου θα αισθανόμαστε ότι κάθε φορά γινόμαστε πιο βαθείς και μια οποιαδήποτε μέρα θα εισβάλλει στο νου μας η εμπειρία του φωτι­σμένου κενού.

Αναμφισβήτητα το φωτισμένο κενό στον εαυτό του είναι ο Άγιος Οκιντανόχ, ο πανταχού παρών, ο παν-διαπεραστικός, ο παντογνώστης, που αναθυμιάζει από τον εαυτό του τον Ιερό Απόλυτο Ήλιο. Μακάριος αυτός που θα πετύχει να κατακρημνισθεί μέσα στο Φωτισμένο Κενό, όπου δεν ζει κανένα πλάσμα, διότι εκεί ακριβώς είναι όπου θα πειραματισθεί το Πραγ­ματικό, την Αλήθεια. Η καρτερία γίνεται απαραίτητη. Καθημερινά πρέπει να εργαζόμαστε βαθιά μέχρι να πετύχουμε τον τελικό θρίαμβο. Η εμπειρία της Αλήθειας μέσω του διαλογισμού είναι θαυματουργή. Όταν πειραματίζε­ται κανείς την Αλήθεια αισθάνεται δύναμη για να επιμείνει στην εργασία πάνω στον εαυτό του.

Λαμπροί συγγραφείς έχουν μιλήσει για την ίδια την δουλειά, για το εγώ, για το εμένα τον ίδιο. Καλά έκαναν με το να μιλήσουν έτσι, αλλά ξέ­χασαν κάτι: την εμπειρία της Αλήθειας. Όσο ένα άνθρωπος δεν έχει πειρα­ματισθεί το Πραγματικό, δεν αισθάνεται εμψυχωμένος, δεν έχει αρκετή δύ­ναμη για να δουλεύει πάνω στον εαυτό του τον ίδιο, πάνω στο ίδιο το εγώ. Όταν κάποιος έχει περάσει αληθινά από τέτοια μυστικιστική εμπειρία, είναι διαφορετικός, τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει την επιθυμία του για Απε­λευθέρωση, θα δουλεύει αδιάκοπα πάνω στον εαυτό του για να πετύχει αληθινά μια ριζική, τελική και οριστική αλλαγή. Τώρα θα καταλάβετε αγα­πητοί μου φίλοι γιατί είναι απαραίτητες οι Αίθουσες Διαλογισμού.

Αληθινά αισθάνομαι λυπημένος όταν βλέπω ότι παρ’ όλο που έχω γράψει τόσα σχετικά με τον Διαλογισμό στα διάφορα χριστουγεννιάτικα μηνύματα των προηγούμενων χρόνων, δεν υπάρχουν ακόμα στις χώρες της νότιας και κεντρικής Αμερικής αίθουσες διαλογισμού ενώ θα έπρεπε ήδη να υπάρχουν. Τι είναι αυτό που έχει συμβεί; Υπάρχει Ραθυμία. Γιατί; Από έλ­λειψη κατανόησης, γίνεται απαραίτητο να καταλάβουμε. Το φτωχό διανοη­τικό ζώο, το λανθασμένα ονομαζόμενο άνθρωπος, χρειάζεται ενθάρρυνση. Χρειάζεται κάτι για να το εμψυχώνει στην μάχη του, χρειάζεται ερεθισμό για την εργασία πάνω στον εαυτό του. Ξέρω ότι το φτωχό διανοητικό ζώο από την φύση του είναι αδύνατο, βρίσκεται σε μία κατάσταση τελείως μειονεκτική: το εγώ είναι αρκετά δυνατό, η προσωπικότητα τρομερά αδύ­νατη και αν το αφήναμε έτσι μόνο του ίσα-ίσα θα μπορούσε να περπατήσει. Χρειάζεται κάτι που να τον ενθαρρύνει στην δουλειά, χρειάζεται ένα εσω­τερικό στήριγμα. Αυτό είναι δυνατόν μόνο μέσω του διαλογισμού. Δεν θέλω να πω ότι όλοι μια και καλή θα πειραματισθούν το φωτισμένο κενό. Πραγ­ματικά θα πρέπει να φθάσουμε σε αυτή την εμπειρία δια μέσου διαφόρων βαθμίδων. Ο ευλαβής θα τις καταλαβαίνει κάθε φορά και περισσότερο. Η εσωτερική ώθηση του Είναι θα δίνει βιώσεις λίγο πολύ λαμπερές. Θα φθά­σει μία ημέρα στην οποία θα έχει τις καλύτερες βιώσεις, την άμεση εμπει­ρία της Μεγάλης Πραγματικότητας, τότε θα λάβει το ΤΑΟ.

Εκείνοι που θα ακούσουν αυτή την κασέτα να ζυγίσουν καλά τα λό­για μου, να τα συλλογίζονται. Δεν αρκεί απλώς να ακούμε, πρέπει να Ξέ­ρουμε να Ακούμε και αυτό είναι διαφορετικό. Αλλά αυτός που ακούει τον Λόγο και δεν τον κάνει λέει ο απόστολος Ιάκωβος, στην παγκόσμια επι­στολή του, μοιάζει με άνθρωπο που κοιτάζεται στον καθρέπτη και μετά γυρνάει την πλάτη και φεύγει. Πρέπει να πραγματοποιούμε τον Λόγο μέσα στον ίδιο τον εαυτό μας. Δεν αρκεί να ακούσουμε αυτή την κασέτα. Πρέπει να τον μετατρέπουμε σε σάρκα, αίμα και ζωή εάν πράγματι θέλουμε την ρι­ζική μετατροπή. Πρέπει να επιμένουμε.

Μέχρι εδώ τα λόγια μου. Ειρήνη υμίν.

ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ

Θα αρχίσουμε να μιλάμε για κάτι ανησυχητικό, το οποίο παρ’ όλο που είναι του κοσμικού τύπου σχετίζεται κατά κάποιον τρόπο με την Εσωτε­ρική Αυτοπραγμάτωση του Είναι. Θέλω να αναφερθώ με έμφαση στην σε­λήνη. Είναι καλό να γνωρίζουμε τις επιδράσεις της σελήνης, την σχέση αυ­τού του δορυφόρου με εμάς τους ίδιους και με τον πλανήτη γη γενικά.

Υπάρχουν δύο αντιφατικές θεωρίες σχετικά με τον σεληνιακό δορυ­φόρο. Η μια βεβαιώνει με εμφατικό τρόπο πως η σελήνη είναι ένα κομμάτι της γης εκτοξευμένο στο διάστημα. Είναι μερικοί συγγραφείς του ψευδοε­σωτερικού τύπου που εκθειάζουν αυτή την θεωρία. Βεβαιώνεται πως πριν μερικά εκατομμύρια χρόνια, όταν ο κομήτης Κόντορ συγκρούστηκε με τον δικό μας κόσμο γη, δύο κομμάτια από τον δικό μας πλανήτη εκτοξεύτηκαν στο διάστημα. Να οι δύο σελήνες. Διότι είναι αλήθεια ότι οι άνθρωποι πι­στεύουν ότι έχουμε μία σελήνη, όμως στην πραγματικότητα έχουμε δύο, η μία τόσο μικρή που γίνεται αντιληπτή μόνο μέσω του τηλεσκοπίου σαν ένας κόκκος φακής. Είναι μερικά χιλιόμετρα σε έκταση και αρκετά απομα­κρυσμένη από τον δικό μας κόσμο γη. Ονομάζεται Λιλίτ και γυρίζει γύρω από τον κόσμο μας. Αυτή είναι η Μαύρη Σελήνη. Δεν θα ασχοληθούμε με την Λιλίτ. Είναι αναγκαίο να ασχοληθούμε με τον δορυφόρο που μας φωτί­ζει κάθε βράδυ, διότι διατηρεί μία εσωτερική σχέση με το ψυχολογικό μέ­ρος του καθένα από εμάς.

Στο όνομα της αλήθειας θα πρέπει να πούμε ότι ο δορυφόρος μας εί­ναι πιο παλιός από τον κόσμο μας και αποδείχθηκε τώρα με τα δείγματα του άνθρακα 14. Έχουνε εξετασθεί προσεκτικά οι πέτρες που έφεραν οι αστροναύτες και ξεκαθαρίστηκε οριστικά αυτή η θέση. Ο ανατολικός κό­σμος βεβαιώνει με έμφαση ότι η σελήνη είναι η μητέρα της γης. Να δύο γνώμες για τον δορυφόρο μας και εμείς πρέπει να ξεδιαλύνουμε το μυστή­ριό τους. Είναι ένα κομμάτι γης εκτοξευμένο στο διάστημα; Έτσι το βεβαι­ώνουν πολλοί ψευδοεσωτεριστές ακόμη και διάσημοι εσωτεριστές. Είναι πιο παλιά από την γη; Έτσι το βεβαιώνει ο ανατολικός κόσμος. Ποια από τις δύο θεωρίες είναι ακριβής; Τα γεγονότα θα πρέπει να μιλήσουνε.

Ένας συγκεκριμένος συγγραφέας του οποίου το όνομα δεν αναφέρω, διότι στ’ αλήθεια εμείς με κανένα τρόπο δεν πρέπει να κάνουμε κριτική σε κανένα, τόλμησε να πει πως είναι ένας καινούριος πλανήτης που γεννιέται. Βρίσκεται σε διαδικασία σχηματισμού και βαμπιρίζει ή απομυζά την Γη, ζει από την Γη αλλά οι Ανατολικοί λένε ότι η Γη είναι αυτή που την βαμπι­ρίζει. Ποιος έχει δίκιο; Ας πάμε στα γεγονότα: οι αστροναύτες ήταν στην σελήνη. Εσείς το ξέρετε, κανένας δεν το αρνείται. Έχουν πάρει φωτογρα­φίες και δεν υπάρχει τίποτα που να αποδεικνύει ότι η σελήνη απομυζά την γη. Αν την απομυζούσε θα υπήρχε ζωή στην σελήνη. Αλλά συμβαίνει να μοιάζει με μπάλα μπιλιάρδου, σβησμένα ηφαίστεια, θάλασσες χωρίς νερό, άμμος και περισσότερη άμμος, πέτρες και περισσότερες πέτρες, τεράστιοι βράχοι και τίποτα από ζώα ή φυτική ζωή. Τότε τα γεγονότα αποδεικνύουν ότι δεν απομυζά την γη, αλλά η γη ναι απομυζά την σελήνη. Αν και δεν έχει πια τι να της απομυζήσει, διότι έχει πλούσια ορυκτή, φυτική, ανθρώπινη ζωή. Δηλαδή, ναι, απορρόφησε την ζωή της σελήνης. Αν η σελήνη απομυ­ζούσε την γη θα είχε ζωή, αλλά είναι αρκετά πεθαμένη.

Λένε οι ανατολικοί πως είναι η μητέρα της γης, συμφωνώ με αυτή την αντίληψη. Αλλά πως θα μπορούσαμε να ξέρουμε κάτι στην πραγματι­κότητα γύρω από την σελήνη; Κάτι που να μην είναι απλή επανάληψη από αυτό που λένε οι ανατολικοί ή οι δυτικοί; Μόνο με την Εστεσχονεάνα όραση, μόνο με αυτό το είδος της όρασης και με κανένα άλλο. Είναι το μόνο που μπορεί να μας επιτρέψει να ερευνήσουμε κάτι γύρω από την σε­λήνη. Αλλά τι είδος όρασης είναι αυτή; Είναι ένας τύπος όρασης που δεν ανήκει στον κατώτερο ψυχισμό. Είναι ο τύπος όρασης εκείνου που γνωρίζει το Φως του Φωτός, την Εξυπνάδα της Εξυπνάδας, την Αλήθεια της Αλή­θειας, το Κρυμμένο του Κρυμμένου. Μήπως θα μπορούσε να κατέχει αυτόν τον τύπο όρασης αυτός που ακόμα δεν έχει καταστρέψει τα ψυχικά ακό­λουθα που φέρει στο εσωτερικό του; Πράγματι όχι. Μόνο με αυτόν τον βαθμό όρασης θα ήτανε δυνατό να ξέρουμε κάτι βέβαιο γύρω από την Σελήνη.

Στο όνομα της Αλήθειας πρέπει να σας πω ότι εγώ σαν μυημένος η Μποντισάτβα, έπρεπε να δουλεύω σε περασμένους Μαχανβαντάρας και γνώρισα την αρχαία Γη-Σελήνη. Τότε εκείνος ο δορυφόρος ήτανε ακόμα ένας κόσμος σαν τον δικό μας κόσμο. Είχε πλούσια ορυκτή ζωή, φυτική, ζωική, ανθρώπινη, θυελλώδεις θάλασσες, ενεργά ηφαίστεια κλπ. όλοι οι δορυφόροι του ηλιακού μας συστήματος έπαιρναν μέρος στο περασμένο ηλιακό σύστημα που στον εσωτερισμό ονομάζεται Σεληνιακή Αλυσίδα. Οποιοδήποτε ηλιακό σύστημα γεννιέται, μεγαλώνει, γερνάει και πεθαίνει. Έτσι έγινε με την Σεληνιακή Αλυσίδα, περιλαμβάνοντας και την σελήνη που μας φωτίζει το βράδυ. Ο χρόνος δράσης ονομάζεται στον εσωτερισμό Μαχανβαντάρα, η κοσμική νύχτα ονομάζεται Πραλάγια. Έτσι λοιπόν η σε­λήνη είχε ζωή και είναι η μητέρα της γης, αυτό πρέπει να το καταλάβουμε.

Όταν έφτασε η κοσμική νύχτα η σεληνιακή ζωή τραβήχτηκε στις ανώτερες διαστάσεις της φύσης και του κόσμου. Ο γεωλογικός φλοιός έμεινε εγκαταλελειμμένος, οι θάλασσες σιγά σιγά εξαντλήθηκαν, εξατμί­σθηκαν και τα ηφαίστεια εξάντλησαν τις φωτιές τους μετά την έβδομη με­γάλη φυλή. Η σελήνη είχε επτά μεγάλες φυλές, αλλά όταν τελείωσε η έβδομη μεγάλη φυλή, όλη η σεληνιακή ζωή απορροφήθηκε στην τέταρτη διάσταση, αργότερα στην πέμπτη, έπειτα στην έκτη και τέλος στην έβδομη διάσταση. Ο φυσικός φλοιός έμεινε εγκαταλελειμμένος, μετατράπηκε σε ένα πτώμα. Εκείνο το περασμένο ηλιακό σύστημα του οποίου οι μόνοι εκ­θέτες σήμερα είναι οι σεληνιακοί δορυφόροι του τωρινού συστήματός μας, πέθανε φυσικά αλλά συνεχίζει να υπάρχει από την σκοπιά εκείνου που λέ­γεται ουσία. Δηλαδή σε τελική σύνθεση μετατράπηκε σε κάτι που θα μπο­ρούσαμε να πούμε προ-ύλη, σε κάτι που ονομάζεται Ιλιάστερ.

Τι είναι το Ιλιάστερ; Θα λέγαμε ότι είναι η πρώτη ύλη για την φυσική μας ύλη. Όμως ούτε και αυτός ο πολύ μοντέρνος όρος μας ικανοποιεί. Είναι ουσία, είναι το Μουλαπρακρίτι των ανατολικών κλπ. Φαίνεται απίστευτο αλλά, σε τελική σύνθεση, το ηλιακό μας σύστημα θα μπορούσε να ελαττω­θεί σε ένα σπόρο σε Ιλιάστερ και αυτό είναι όλο. Ας πάρουμε ένα δέντρο, ένα δέντρο έχει αναπτυχθεί από ένα σπόρο και ο σπόρος βρίσκεται «σε δύ­ναμη» στον κορμό, τα κλαδιά, τα λουλούδια, τα φύλλα, τα φρούτα. Το Ιλιάστερ είναι ο σπόρος οποιουδήποτε ηλιακού συστήματος.

Έτσι λοιπόν, η Σεληνιακή Αλυσίδα ελαττώθηκε στο Ιλιάστερ της. Η ύλη έμεινε «σε δύναμη» στο Ιλιάστερ, έμεινε σε λανθάνουσα κατάσταση.

Έχω να πω στο όνομα της αλήθειας, πως δια μέσου εκείνου του αναφερόμενου τύπου όρασης, τύπου βαθιάς εσωτερικής φύσης, μπορέσαμε να ερευνήσουμε τους κόσμους στο Ιλιάστερ τους. Είναι πιο πέρα από τον χρόνο, πιο πέρα από την αιωνιότητα κατατεθειμένοι στο βαθύ διάστημα. Η Εστεσχονεάνα, να ο τύπος της όρασης που μας έχει επιτρέψει να ερευνή­σουμε το Μουλα-Πρακρίτι, κόσμους κατατεθειμένους στην βαθιά αγκαλιά του Ανεκδήλωτου, οι οποίοι περιμένουν μια καινούρια εκδήλωση. Πόσο ενδιαφέρον είναι αυτό!

Ωραία, όταν άρχισε το χάραμα της Καινούριας Δημιουργίας, του και­νούριου Μαχανβαντάρα, δηλαδή της καινούριας μεγάλης ημέρας στην οποία είμαστε τώρα, ο Αιτιατός Λόγος μπήκε σε δραστηριότητα. Αυτός εί­ναι εκείνος που άρχισε τον ηλεκτρικό ανεμοστρόβιλο, την Ηλεκτρική Λαί­λαπα, και ήτανε αυτός ο ηλεκτρισμός που διέκρινε τότε το πρωτόγονο Ιλιά­στερ, και μόλις αυτό διακρίθηκε μπήκε σε δράση ο Δυϊσμός. Όμως το Ιλιάστερ (αν και καθ’ εαυτό είναι δυϊκό) είναι μονιστικό. Περικλείει το Πουρούσα και το Πρακρίτι, δηλαδή το Πνεύμα και την Ουσία και έτσι είναι μονιστικό. Ο ηλεκτρισμός του Αιτιατού Λόγου στο Χάραμα της Δη­μιουργίας διέκρινε το Ιλιάστερ και ανέβλυσε το Ιντέος, δηλαδή το Χάος, το Μυστέριουμ Μάγκνουμ, το Μάγκνουμ Λίμβους. Υπάρχουν δύο υπαρ­ξιακά Λίμβους: Το Μάγκνους Λίμβους του Μακρόκοσμου και το Λίμβους του Μικρόκοσμου.

Έτσι όπως από το Μάγκνους Λίμβους αναβλύζει ξανά το σύμπαν και ξυπνάει σε μια καινούρια δραστηριότητα, έτσι επίσης από το Μικροκο­σμικό Λίμβους μας μπορεί να αναβλύσουν τα Ανώτερα Υπαρξιακά Σώματα του Είναι, αν έτσι το θελήσουμε. Όταν ανάβλυσε το Μάγκνους Λίμβους (σαν αποτέλεσμα της διαφοροποίησης που άρχισε ο Αιτιατός Λόγος) αμέ­σως μπήκε σε δραστηριότητα ο Ηλιακός Λόγος, η Φωτιά. Έτσι έπρεπε να είναι. Οι Ελοΐμ ξεδιπλώνοντας τον εαυτό τους μετατράπηκαν σε Πατέρα-Μητέρα, σε Υπέρτατη Δημιουργική Ένωση από Αυτόν και Αυτήν, από Όσιρις-Ίσις. Από εκεί ανάβλυσε ο Τρίτος Λόγος, ο Καμπίρ, η Φωτιά που έκανε εκείνο το Μάκγνους Λίμβους, όπου ήτανε ο σπόρος αυτού του Σύ­μπαντος. Εκεί περιέχονταν «σε δύναμη» η ύλη. Αυτή είναι η αυθεντική πρωτότυπη Πρώτη Ύλη, η Προ-Ύλη, και βρισκόταν εν δυνάμει περιμένο­ντας. Η φωτιά γονιμοποίησε το Μάγκνους Λίμβους και τότε η σεληνιακή ζωή μπήκε ξανά σε δραστηριότητα. Η Πρώτη Ύλη ανέβλυσε στην Ύπαρξη.

Τα τέσσερα στοιχεία, θεμελιακή βάση της ύπαρξης των πλασμάτων, Φωτιά, Αέρας, Νερό, Γη αναμφισβήτητα έχουν την πρωτότυπη Πρώτη Ύλη τους, το Ιλιάστερ τους. Όποιος κατορθώνει να χειρίζεται το Ιλιάστερ των στοιχείων, πραγματικά μετατρέπεται σε βασιλιά των στοιχείων της Φύσης και του Κόσμου. Έτσι ανέβλυσαν τα στοιχεία: η Φωτιά κρυσταλλώθηκε σε Αέρα, ο Αέρας σε Νερό, το Νερό σε Γη και ήλθε στην ύπαρξη ένας καινού­ριος κόσμος, ένα καινούριο ηλιακό σύστημα, μια καινούρια Γη κόρη της Σελήνης, κόρη του Σεληνιακού Πνεύματος.

Η Γη στην αρχή ήταν απλώς διανοητική κατά τον Πρώτο Γύρο, αστρική κατά τον Δεύτερο Γύρο, αιθερική κατά τον Τρίτο Γύρο και τώρα που είμαστε στον Τέταρτο Γύρο είναι φυσική. Στον Πέμπτο Γύρο θα γίνει πάλι αιθερική, στον Έκτο Γύρο θα ξαναγίνει αστρική, στον Έβδομο Γύρο θα ξαναγίνει διανοητική και στο τέλος η ζωή θα επιστρέψει στην Πρωταρ­χική Πρώτη Ύλη, στο Ιλιάστερ, στην Φύτρα από την οποία βγήκε, στον αυ­θεντικό σπόρο της. Π.χ. όπως στην φύτρα ενός δέντρου περιέχεται «σε δύ­ναμη» όλο το δέντρο, έτσι στην φύτρα του Σύμπαντος περιέχεται «σε δύ­ναμη» όλο το Σύμπαν. Ας δείτε ότι η ποικιλία είναι μονάδα.

Να καταλαβαίνετε πόσο λανθασμένοι είναι πολλοί ψευδοεσωτερι­στές, ψευδοαποκρυφιστές και επιστήμονες όταν λένε ότι η Σελήνη είναι ένα κομμάτι της γης εκτοξευμένο στο διάστημα. Αυτή η αντίληψη είναι ψεύ­τικη. Σήμερα αυτό το χοντροκομμένο κέλυφος που έχει μείνει, αυτό το πτώμα ήδη χωρίς ζωή, πεθαμένο γυρνάει γύρω από την κόρη του την Γη. Αυτή συνεχίζει να της απορροφά όλα τα στοιχεία της, αν και δεν έχει τι να απορροφήσει πλέον. Έτσι λοιπόν δεν είναι η Σελήνη που απομυζά την Γη, είναι η Γη που έχει απομυζήσει την Σελήνη.

Πρέπει να ερευνήσουμε κατευθείαν. Στο όνομα ης Αλήθειας πρέπει να δώσω μαρτυρία ότι σαν Μποντισάτβα έζησα στην αρχαία Γη-Σελήνη και γνώρισα τις επτά μεγάλες φυλές της και τους δυνατούς πολιτισμούς της. Θα έρθει μια μέρα στην οποία το φτυάρι των αστροναυτών, αρχαιολόγων, γεω­λόγων που θα πάνε εκεί, θα ανακαλύψει στο σεληνιακό υπέδαφος ίχνη από τις αρχαίες κουλτούρες. Τότε θα καταλάβουν ότι πραγματικά η Σελήνη εί­ναι πιο αρχαία από την Γη.

Αυτό το κρύο πτώμα δυστυχώς ακτινοβολεί σήμερα θάνατο και ερή­μωση. Υπάρχει κάπου ένας αδελφός που του ήλθε να κοιτάζει σταθερά την Σελήνη επί ώρες. Στο τέλος έχασε τα μάτια του, έμεινε τυφλός για πάντα, αυτός ο αδελφός έχει πλέον αποσαρκωθεί.

Η σελήνη επειδή είναι η μητέρα της Γης, έχει μεγάλη επιρροή στην παλίρροια και στην άμπωτη, στο χυμό των φυτών, στους κύκλους των ασθενειών κλπ. Είναι όμως και φίλη των μαγγανειοποιών και των μαύ­ρων μάγων. Ας θυμηθούμε τις μάγισσες της Θεσσαλίας που γνώριζαν σε βάθος τα Μυστήρια της Σελήνης. Ας θυμηθούμε τους μαύρους Ταντρικούς της Βεγγάλης και επίσης αυτούς πιο πέρα από τα Ιμαλάια, που δεν αγνοούν τα Μυστήρια της Σελήνης.

Οι Μύστες του συνειδητού Κύκλου της Ηλιακής Ανθρωπότητας που δρα πάνω στα ανώτερα κέντρα του Είναι, διατηρούν πολλά μυστικά σχετικά με την όγδοη βυθισμένη σφαίρα, που είναι του σεληνιακού τύπου. Όταν με­λετάει κανείς την Αινειάδα του Βιργιλίου, του ποιητού της Μάντουας, του Δάσκαλου του Φλωρεντινού Δάντη Αλιγέρη, μπορεί να θυμηθεί καλά αυτό που είπε τότε ο Μέγας Μυημένος Βιργίλιος όσον αφορά τα νησιά Στροφά­δες και εκείνη την μάγισσα ονομαζόμενη Κελαινώ.

Στο όνομα της αλήθειας λέμε ότι η Σελήνη είναι καταχθόνια, τρομα­χτικά μηχανική, δυστυχώς την κληρονομούμε στο αίμα, στα κόκαλα, στον ψυχισμό, σε όλα. Ναι, ο κόσμος μας Γη με όλα τα πλάσματά της, είναι κόρη της Σελήνης.

Ο κόσμος του Ιεσόντ, ο υδράργυρος ή ζωτικός ή αιθερικός κόσμος περιέχει στον εαυτό του την Σελήνη. Γη και σελήνη στον Ιεσόντ είναι σαν ένα αυγό με δύο κρόκους. Η κρυστάλλωση από κάθε σπόρο τόσο στα ζώα όσο και στα φυτά και σε όλα αυτά που ήταν, είναι και θα είναι οφείλεται στις σεληνιακές ακτινοβολίες. Ποιο είναι το μυστήριο π.χ. ενός δέντρου; ο σπόρος του, η βλάστησή του. Ποιο είναι το μυστήριο ενός ανθρώπου; το σπέρμα του. Τότε στο σπέρμα είναι το Μυστέριουμ Μάγκνουμ του ανθρώ­που. Αν εμείς δεν δουλεύουμε με το Μυστέριουμ Μάγκνουμ του ανθρώπι­νου σπέρματος, δεν θα πετύχουμε ποτέ την Εσωτερική Αυτοπραγμάτωση του Είναι, αυτό είναι φανερό.

Αναμφισβήτητα όταν ανάβλυσε το σύμπαν από την πρωταρχική Πρώτη ύλη του, όταν ο Κριός, το Αρνί, η Ιερή Φωτιά γονιμοποίησε το Μέγα Λίμβους ανάβλυσε η ζωή. Μόνο από την πλευρά του Κριού ή της Φωτιάς ή του Αρνιού, που μπορούν να γραφούν με τα τέσσερα γράμματα ΙΝΡΙ, είναι δυνατόν να ανεξαρτητοποιηθούμε από τις σεληνιακές δυνάμεις. Αλλιώς δεν είναι δυνατό, η μηχανικότητα είναι τρομαχτική.

Κάποτε σας είχα πει ότι ο Ήλιος έχει δημιουργήσει αυτή την φυλή για να κάνει ένα πείραμα, ποιο; Να δημιουργήσει Ηλιακούς Ανθρώπους, και οι δημιουργίες ήταν λίγες. Στην εποχή του Αβραάμ πραγματοποιήθηκαν μερικές ανθρώπινες δημιουργίες. Στην διάρκεια των πρώτων οκτώ αιώνων του χριστιανισμού υπήρξαν άλλες ανθρώπινες δημιουργίες. Στον Μεσαίωνα υπήρξαν μερικές και τώρα αυτές τις στιγμές ο Ήλιος κάνει υπερπροσπά­θειες για να δει αν πετύχει μερικές άλλες δημιουργίες. Το προσπαθεί πριν φτάσει ο Ερκόλουμπους, ο κόσμος που έρχεται να προκαλέσει την παγκό­σμια πυρκαϊά και την επανάσταση των αξόνων της γης με το επακόλουθο τέλος της Μεγάλης Άριας Φυλής. Μόνο μέσω της Φωτιάς του Λόγου, μέσω του Κριού, θα μπορούσαμε να απελευθερωνόμαστε από την σεληνιακή μη­χανικότητα.

Όλα τα ανθρώπινα πλάσματα είναι μηχανικά εκατό τοις εκατό, ασυ­νείδητα, δουλεύουν με την συνείδηση κοιμισμένη, ζουν κοιμισμένα, δεν ξέ­ρουν από πού έρχονται ούτε που πάνε, είναι βαθιά υπνωτισμένα. Η ύπνωση είναι συνολική. Συλλογική, ρέει σε όλη την φύση, προέρχεται από το βδε­λυρό όργανο Κουνταρτιγουαδόρ. Αυτή η φυλή είναι υπνωτισμένη, ασυνεί­δητη, βυθισμένη σε βαθύ ύπνο. Μόνο καταστρέφοντας το εγώ, εξαλείφο­ντάς το, ελαττώνοντάς το σε κοσμική σκόνη, είναι δυνατό να αφυπνι­στούμε.

Πρέπει να αναγνωρίσουμε με πλήρη σαφήνεια, ότι περίπου όλα τα ανθρώπινα όντα είναι σε ένα πολύ κατώτερο επίπεδο του Είναι. Πρώτα απ’ όλα ας σκεφτούμε λιγάκι, ας συλλογιστούμε για μια στιγμή πάνω στους ίδιους τους εαυτούς μας. Έχουμε αναβλύσει από μια ιδιαίτερη ακτίνα της δημιουργίας, ο καθένας από εμάς έχει την ιδιαίτερη ακτίνα της δημιουργίας του. Σε αυτή την ακτίνα στην οποία ανήκουμε υπάρχουν διάφορα επίπεδα του Είναι. Μερικοί είναι σε επίπεδα αρκετά κατώτερα, άλλοι σε επίπεδα λίγο πιο ψηλά.

Το να φωτίσουμε την Αντικειμενική Λογική του Είναι αναφέρεται στην εξάλειψη των υποκειμενικών στοιχείων, στην εξάλειψη των διαφόρων εγώ. Ένα είναι το επίπεδο του διανοητικού και άλλο του συγκινησιακού ατόμου. Ένα είναι το επίπεδο της τίμιας και μετριόφρονος γυναίκας και άλλο το επίπεδο της μη τίμιας και μη μετριόφρονος γυναίκας. Υπάρχουν διάφορα επίπεδα του Είναι.

Εσείς αγαπητοί μου αδελφοί, δια μέσου αυτών των διαλέξεων έχετε λάβει πολλή εσωτερική εκπαίδευση, σας έχουμε δείξει πώς να ανεξαρτητο­ποιείστε από τις σεληνιακές δυνάμεις που είναι μηχανικές και πώς να απο­κτήσετε την Ηλιακή Εξυπνάδα. Σας έχω πει ότι δια μέσου της Φωτιάς μπο­ρούμε να απελευθερωνόμαστε από την σεληνιακή μηχανικότητα, δια μέσου της Φωτιάς μπορούμε να μετατραπούμε σε Ηλιακούς Ανθρώπους, αλλά πρώτα από όλα πρέπει να είμαστε όλοι ειλικρινείς.

Καταλάβατε ήδη ποιο είναι το επίπεδο του Είναι σας; Το επίπεδο του Είναι στο οποίο βρίσκεστε; Είσθε συνειδητοί ότι είστε υπνωτισμένοι; Ότι είστε κοιμισμένοι; Έχετε καταλάβει ότι ταυτιζόσαστε όχι μόνο με τα εξω­τερικά πράγματα αλλά επίσης είστε ταυτισμένοι με τον ίδιο τον εαυτό σας; Με τις λάγνες σκέψεις σας, με την μέθη σας, με την φιλαργυρία σας, με τους θυμούς σας, με την αυτοσημασία σας, την ματαιοδοξία σας, την περη­φάνια σας, την μυστικιστική υπερηφάνεια σας, με την αυτοαξία σας; Κατα­λάβατε ήδη εσείς ότι όχι μόνο έχετε ταυτιστεί με το εξωτερικό αλλά και με αυτό που είναι η υπερηφάνεια, αυτό που είναι η ματαιοδοξία;

Π.χ. νικήσατε εσείς την ημέρα ή η ημέρα νίκησε εσάς; Τι κάνατε την σημερινή ημέρα αγαπητοί αδελφοί; Τι ψυχολογικό ελάττωμα εξαλείψατε; Είστε σίγουροι ότι δεν έχετε ταυτιστεί σήμερα με κάποια μοχθηρή σκέψη ή με κάποια φιλάργυρη σκέψη ή με την υπερηφάνεια ή με τον υβριστή ή με κάποια απασχόληση, με κάποιο χρέος κλπ.; Είστε σίγουροι γι’ αυτό; Νι­κήσατε την μέρα ή η μέρα νίκησε εσάς; Τι κάνατε σήμερα; Καταλάβατε το επίπεδο του Είναι στο οποίο βρίσκεστε; Περάσατε σε κάποιο ανώτερο επί­πεδο του Είναι ή μείνατε όπου είσαστε; Τι κάνατε ή σε τι αφοσιωθήκατε την σημερινή μέρα; Η ημέρα νίκησε εσάς ή εσείς νικήσατε την ημέρα;

Νομίζετε εσείς ότι είναι δυνατόν να περάσουμε σε ένα ανώτερο επί­πεδο του Είναι εάν δεν εξαλείψουμε ένα συγκεκριμένο ψυχολογικό ελάτ­τωμα ή μήπως είσθε ευχαριστημένοι με το επίπεδο του Είναι στο οποίο βρίσκεστε; Ξανά επαναλαμβάνω ότι στην ακτίνα στην οποία είμαστε υπάρ­χουν διάφορα επίπεδα του Είναι. Εάν όλη την ζωή μας μένουμε στο ίδιο επί­πεδο, τότε τι είναι αυτό που κάνουμε;

Για κάθε επίπεδο υπάρχουν συγκεκριμένες πίκρες, συγκεκριμένος πόνος, αυτό είναι φανερό. Όλοι παραπονιούνται ότι υποφέρουν, όλοι παρα­πονιούνται για προβλήματα, όλοι παραπονιούνται για την κατάσταση στην οποία βρίσκονται, για τις μάχες τους. Τότε αναρωτιέμαι ένα πράγμα: απα­σχολούνται οι αδελφοί να περάσουν σε ένα ανώτερο επίπεδο του Είναι; Πραγματικά όσο είμαστε σε κάποιο επίπεδο του Είναι, θα πρέπει να επανα­λαμβάνονται ξανά όλες οι ανάποδες καταστάσεις που ήδη γνωρίζουμε, όλες οι πίκρες στις οποίες βρισκόμαστε, θα πρέπει να αναβλύζουν κάθε φορά τα ίδια προβλήματα. Πολλοί παραπονιούνται και λένε: Ωραία, τι να κάνω για να περάσω σε ένα ανώτερο επίπεδο του Είναι; Τι να κάνω για να φύγω από το μπέρδεμα στο οποίο βρίσκομαι;

Τους εξηγώ ότι πρέπει να εξαλείψουν συγκεκριμένα ελαττώματα αλλά δεν θέλουν να καταλάβουν. Κάτω από εμάς, από καθένα από εμάς υπάρχουν διάφορα σκαλοπάτια. Στο επίπεδο στο οποίο βρισκόμαστε υπάρ­χουν προβλήματα, τις μάχες ήδη τις γνωρίζουμε, οι δυσκολίες είναι ίδιες και τίποτε δεν αλλάζει ενώ είμαστε σε αυτό το επίπεδο στο οποίο βρισκό­μαστε. Κάθε φορά θα αναβλύζουν οι ίδιες δυσκολίες. Θέλετε εσείς να αλ­λάξετε; Δεν θέλετε να έχετε τα προβλήματα που τόσο σας θλίβουν, τα οικο­νομικά, τα πολιτικά, τα κοινωνικά, τα πνευματικά, τα οικογενειακά, τα εμπορικά, τα της λαγνείας, τα του μίσους, τα της ζήλιας κλπ. Θέλετε να σωθείτε από τόσες δυσκολίες; Δεν έχετε παρά να περάσετε σε ένα ανώτερο επίπεδο του Είναι. Κάθε φορά που κάνουμε ένα βήμα σε ένα ανώτερο επί­πεδο του Είναι, απελευθερωνόμαστε λίγο από τις δυνάμεις της σελήνης, τις οποίες φέρουμε όπως ήδη σας είπα στην σάρκα, στο αίμα, στα κόκαλα, στο πνεύμα, στην ψυχή και σε όλα. Δυστυχώς είμαστε γιοι της σελήνης.

Μερικές φορές έχουμε μιλήσει γύρω από το ιδιαίτερο ψυχολογικό χαρακτηριστικό του κάθε ανθρώπου. Πραγματικά, κάθε άνθρωπος έχει τον χαρακτηριστικό ψυχολογικό χαρακτήρα του, αυτό είναι αλήθεια. Μερικοί έχουν σαν ιδιαίτερο χαρακτηριστικό την λαγνεία, άλλοι την φιλαργυρία, άλ­λοι το μίσος κλπ. Αλλά ο Ψυχολογικός Χαρακτήρας είναι μια πρόσθεση από ιδιαίτερους τυπικούς χαρακτήρες. Θέλω να σας πω αγαπητοί μου αδελφοί, ότι για κάθε ιδιαίτερο χαρακτήρα υπάρχει πάντα ένα ορισμένο γε­γονός, μια ορισμένη περίσταση. Ένας άνθρωπος είναι λάγνος; Ας παρατη­ρήσει μετά την ζωή του και θα υπάρχουν πάντα σε αυτήν καταστάσεις λα­γνείας συνοδευμένες από καθορισμένα προβλήματα. Αυτός ο άνθρωπος εί­ναι μέθυσος; Αυτό είναι το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του, παρατηρήστε την ζωή του. Εκείνος ο άνθρωπος είναι άπληστος; Ωραία, αυτό είναι το ιδιαί­τερο χαρακτηριστικό του και γύρω του θα υπάρχουν φυλακές, οικονομικά προβλήματα, δικηγόροι, φιλονικίες κλπ. Για κάθε ιδιαίτερο ψυχολογικό χαρακτήρα υπάρχει πάντα μια σειρά από καθορισμένες καταστάσεις που επαναλαμβάνονται πάντα, πάντα, πάντα!

Έτσι λοιπόν αν εμείς δεν γνωρίζουμε το ιδιαίτερο ψυχολογικό χαρα­κτηριστικό μας βαδίζουμε άσχημα, χρειάζεται να το γνωρίσουμε αν θέ­λουμε να περάσουμε σε ένα ανώτερο επίπεδο του Είναι. Χρειάζεται να εξα­λείψουμε από εμάς τα ανεπιθύμητα στοιχεία που συνιστούν αυτό το ιδιαί­τερο ψυχολογικό χαρακτηριστικό μας, αντίθετα πως θα περνούσαμε σε ένα ανώτερο επίπεδο; Εσείς θέλετε να πάψετε να υποφέρετε αλλά τίποτα δεν κάνετε για να αλλάξετε, δεν μάχεστε για να περάσετε σε ένα ανώτερο επί­πεδο του Είναι, τότε πως θα μπορούσατε να αλλάξετε;

Υπάρχει ένα συγκεκριμένο γεγονός στην ζωή και αυτό είναι η ασυνέ­χεια της φύσης. Όλα τα γεγονότα είναι ασυνεχή. Έτσι λοιπόν είναι ασυνεχή και τα διάφορα επίπεδα του Είναι, αυτό σημαίνει ότι δια μέσου της ανοδι­κής εξέλιξης δεν θα φτάσουμε ποτέ στην τελειότητα. Το δόγμα της ανοδι­κής εξέλιξης δεν χρησιμεύει σε τίποτα παρά για να μας μπλοκάρει. Γνωρίζω πολλούς ψευδοεσωτεριστές και ψευδοαποκρυφιστές, ανθρώπους ειλικρι­νείς, καλόκαρδους, μποτιλιαρισμένους στο δόγμα της ανοδικής εξέλιξης που περιμένουν να τους τελειοποιήσει ο χρόνος. Περνάνε χιλιάδες και χι­λιάδες χρόνια και ποτέ δεν τελειοποιούνται, γιατί; Διότι δεν κάνουν τίποτε για να αλλάξουν το επίπεδο του Είναι. Παραμένουν πάντα στο ίδιο σκαλο­πάτι.

Χρειάζεται να περάσουμε πιο πέρα από το δόγμα της ανοδικής εξέλι­ξης και να μπούμε στον επαναστατικό δρόμο, στο δρόμο της Επανάστασης της Συνείδησης. Η ανοδική εξέλιξη και η δίδυμή της αδελφή η καθοδική εξέλιξη, είναι δύο νόμοι που διαδικάζονται ταυτόχρονα σε όλα τα δημιουρ­γήματα. Συνιστούν τον μηχανικό άξονα της φύσης και σχηματίζουν τον Τροχό του Σαμσάρα, αλλά ποτέ δεν θα μας φτάσουν στην απελευθέρωση. Υπάρχει ανοδική εξέλιξη στον σπόρο που βλαστάνει, στο φυτό που μεγα­λώνει, που βγάζει κλαδιά και φρούτα. Υπάρχει καθοδική εξέλιξη στο δέ­ντρο που μαραίνεται σιγά-σιγά, εκφυλίζεται, μπαίνει σε βαθιά γεράματα και στο τέλος πεθαίνει! Υπάρχει ανοδική εξέλιξη στο πλάσμα που σχεδιάζεται στην μητρική κοιλιά, στο νεαρό που ρίχνεται στην μάχη για την ζωή. Υπάρ­χει καθοδική εξέλιξη στο γέρο που μπαίνει σε κατάσταση βαθιών γηρα­τειών και στο τέλος πεθαίνει.

Οι Νόμοι της Ανοδικής και Καθοδικής εξέλιξης, είναι καθαρά υλι­στικοί, φυσικοί και δεν έχουν τίποτα να κάνουν με την εσωτερική Αυτο­πραγμάτωση του Είναι. Δεν τους αρνούμαστε, υπάρχουν, αλλά δεν χρησι­μεύουν για την Αυτοπραγμάτωση. Εμείς αυτό που χρειαζόμαστε είναι να επαναστατήσουμε αληθινά, να μπούμε στον Δρόμο της Επανάστασης της Συνείδησης. Πως θα μπορούσαμε να περάσουμε σε ένα ανώτερο επίπεδο του Είναι, εάν δεν είμαστε επαναστάτες;

Αν κοιτάξουμε τα διάφορα σκαλοπάτια μιας σκάλας αυτά είναι ασυ­νεχή. Έτσι τα διάφορα επίπεδα του Είναι επίσης είναι ασυνεχή και σε κάθε επίπεδο αντιστοιχεί ένα συγκεκριμένο νούμερο δραστηριότητας. Όταν κα­νείς περνάει σε ένα ανώτερο επίπεδο του Είναι πρέπει να κάνει ένα άλμα και να αφήσει όλες τις δραστηριότητες που είχε στο προηγούμενο επίπεδο και να τις αλλάξει. Έρχεται στην μνήμη μου εκείνος ο καιρός της ζωής μου. Πάνε 30, 40 ή 50 χρόνια, ξεπεράστηκε, γιατί; Διότι πέρασα σε ανώτερα επίπεδα του Είναι και αυτό που τότε ήταν για μένα η ύψιστη δραστηριότητα σταμάτησε, κόπηκε διότι σε ανώτερα σκαλοπάτια υπάρχουν άλλες δραστη­ριότητες εντελώς διαφορετικές. Έτσι αν εσείς περνάτε σε ένα ανώτερο επί­πεδο του Είναι πρέπει να αφήσετε πολλά πράγματα που σήμερα είναι ση­μαντικά για σας και ανήκουν στο επίπεδο στο οποίο βρίσκεστε.

Ρέει λοιπόν σαν ένα πήδημα. Αυτό το πήδημα είναι επαναστατικό, αντάρτικο, ποτέ δεν είναι του τύπου της ανοδικής εξέλιξης. Πάντα είναι επαναστατικό και αντάρτικο. Δεν είναι ούτε ανοδικά εξελικτικό ούτε καθο­δικά εξελικτικό αλλά είναι επαναστατικό και αντάρτικο. Εάν εμείς ανέ­βουμε τα διάφορα επίπεδα θα φτάσουμε στο πιο ψηλό επίπεδο του Είναι. Ο ίδιος ο Θεός είναι Εξυπνάδα, είναι η Εξυπνάδα της Εξυπνάδας, είναι το Πνευματικό Φως, είναι το Φως του Πνευματικού Φωτός, είναι η Φλόγα της Φλόγας, η Αλήθεια της Αλήθειας. Τότε για να φτάσουμε σε αυτήν την εμπειρία του Πραγματικού πρέπει να περάσουμε σε ανώτερα επίπεδα του Είναι. Αυτό είναι δυνατόν μόνο μέσω αδιάκοπης επανάστασης, σταθερής επανάστασης.

Όταν μελετάει κανείς τα ευαγγέλια του Χριστού καταλαβαίνει πραγ­ματικά ότι ο Κύριος της Τελειότητας θέλει να απελευθερωνόμαστε. Ας δούμε π.χ. τους Μακαρισμούς. Είναι ηλιακοί εκατό τοις εκατό και όχι σε­ληνιακοί. Αρχίζουν οι μακαρισμοί διδάσκοντάς μας την μη ταύτιση. Μακά­ριοι, λέει ο Κύριος της Τελειότητας, οι φτωχοί τω πνεύματι διότι σε αυτούς ανήκει η Βασιλεία των Ουρανών. Αλλά ποιοι είναι οι φτωχοί τω πνεύματι; Δεν σας ήρθε να σκεφτείτε; Ένας άνθρωπος που είναι ταυτισμένος με τα λεφτά, το εμπόριο, τις φιλονικίες κλπ. είναι πτωχός τω πνεύματι; Ένας άνθρωπος ταυτισμένος με τον εαυτό του, που είναι γεμάτος εικόνες του εαυτού του, που αισθάνεται μεγάλος, δυνατός, έξοχος, άρρητος κλπ. μή­πως είναι φτωχός τω πνεύματι; Είναι φανερό πως όχι. Αυτός που είναι γε­μάτος από τον εαυτό του δεν έχει αφήσει λίγο χώρο για τον Θεό. Τότε δεν είναι φτωχός τω πνεύματι, πως θα μπορούσε να είναι μακάριος;

Ας κοιτάξουμε π.χ. την υπερηφάνεια. Δεν είναι περήφανος μόνο αυ­τός που έχει λεφτά, αυτός που ανήκει σε μία καλή οικογένεια σικ όπως λέ­γεται. Δεν είναι περήφανος μόνο αυτός που έχει ωραίο αυτοκίνητο, που αι­σθάνεται ευτυχισμένος με αυτό. Υπάρχει και άλλη υπερηφάνεια. Θέλω να αναφερθώ ξεκάθαρα στην μυστικιστική υπερηφάνεια. Μερικές ψευδο-εσωτεριστικές και ψευδο-αποκρυφιστικές σχολές λένε: «Μέσω του νόμου της εξέλιξης, κάποια μέρα θα φτάσουμε να είμαστε άρρητοι θεοί, ο άνθρωπος είναι καλεσμένος να μετατραπεί σε Θεό». Βέβαια τέτοιες διδασκαλίες οδη­γούν στην μυστικιστική υπερηφάνεια, στην μεγαλομανία, στην πνευματική υπεροψία. Ακόμα και αν ο άνθρωπος είναι πολύ τέλειος, στην πραγματικό­τητα της αλήθειας, ακόμα και αν έχει φτάσει να είναι ένας Μποντισάτβα, δεν είναι τίποτε άλλο παρά αυτό, ένας άνθρωπος. Θεός είναι ο Πατέρας που είναι εν κρυπτώ, μόνο Αυτός είναι Θεός.

Ο Πατέρας μπορεί να πάρει έναν άνθρωπο αν είναι τέλειος, εάν είναι ένας Μποντισάτβα, να τον βάλει στο νου του, στην καρδιά του ή να τον βά­λει να δουλεύει έξω από τον εαυτό του, σε κάποιο μέρος για να κάνει κάτι. Αλλά να αισθάνεται αυτός ο ανθρωπάκος ότι είναι ένας Θεός, αυτό είναι μεγαλομανία του χειρότερου είδους. Οι Άνθρωποι είναι Άνθρωποι και τί­ποτε άλλο παρά αυτό. Ο Θεός είναι Θεός αλλά εμείς οι Άνθρωποι είμαστε Άνθρωποι.

Αυτός που αισθάνεται πολύ σοφός επειδή έχει μερικές ψευδο-εσωτεριστικές ή ψευδο-αποκρυφιστικές γνώσεις στον νου και πιστεύει ότι είναι ένας μεγάλος μυημένος κλπ. έχει πέσει στην μεγαλομανία, είναι γεμάτος από τον εαυτό του. Ο καθένας από εμάς δεν είναι παρά ένα άθλιο σκουλήκι της γης. Όταν λέω έτσι αρχίζω από εμένα που θεωρούμαι αυτό και τίποτε άλλο παρά αυτό, ένα άθλιο σκουλήκι της λάσπης του κόσμου. Ο θεός είναι θεός και αυτό είναι δικός του λογαριασμός. Εμείς δεν είμαστε θεοί, είμαστε απλώς άθλια σκουλήκια της λάσπης της γης και είναι παράλογο να πιστεύ­ουμε ότι είμαστε θεοί, ότι είμαστε σοφοί. Έτσι στην πραγματικότητα της αλήθειας αγαπητοί μου φίλοι είστε γεμάτοι με τον εαυτό σας. Το να έχετε ψεύτικες εικόνες του εαυτού σας, φαντασίες του εαυτού σας, δεν σημαίνει ότι είστε πτωχοί τω πνεύματι.

Όταν κανείς αναγνωρίζει την δική του μηδαμινότητα και την εσωτε­ρική του μιζέρια, όταν δεν αισθάνεται τόσο υπέροχος, ούτε τόσο σοφός. Όταν καταλαβαίνει ότι είναι ένας αμαρτωλός σαν οποιονδήποτε άλλον, τότε ήδη δεν είναι γεμάτος από τον εαυτό του και θα είναι μακάριος. Αλλά τι εί­ναι αυτό το να είναι κανείς μακάριος; Πολλοί σκέφτονται ότι θα είναι μα­κάριοι την ημέρα που θα πεθάνουν και θα πάνε να απολαύσουν κάπου εκεί πάνω την θεϊκή ευτυχία με τα αγγελάκια. Όχι, αυτό είναι μια ψεύτικη αντί­ληψη, μακαριότητα σημαίνει ευτυχία. Που θα ήταν ευτυχείς; Εδώ και τώρα. Θα εισέλθουν στο βασίλειο των ουρανών; Σωστό να εισέλθουν στο βασί­λειο των ουρανών, αλλά που είναι αυτό; Σε ποιο μέρος του σύμπαντος; Ας είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας. Το βασίλειο των ουρανών είναι σχη­ματισμένο από τον Συνειδητό Κύκλο της Ηλιακής Ανθρωπότητας που δρα στα Ανώτερα Κέντρα του Είναι. Αυτό είναι το βασίλειο των Ουρανών. Έτσι λοιπόν ας είμαστε πρακτικοί και ας καταλαβαίνουμε αυτά. Έτσι πρέπει να δρούμε, έτσι λένε τα ευαγγέλια.

Το ευαγγέλιο του Κυρίου μας διδάσκει την μη ταύτιση. Όταν κάποιος ταυτίζεται με τον εαυτό του, σκέπτεται ότι θα έχει πολλά λεφτά, ένα αυτο­κίνητο τελευταίο μοντέλο, ή ότι η αρραβωνιαστικιά τον αγαπάει, ή ότι θα πετύχει μία μεγάλη περιουσία, ή ότι είναι ένας μεγάλος κύριος, ή ότι είναι ένας σοφός. Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να ταυτιζόμαστε με τον εαυτό μας. Πρέπει να αρχίσει κανείς με το να μην ταυτίζεται με τον εαυτό του και μετά να μην ταυτίζεται με τα εξωτερικά πράγματα. Όταν κανείς δεν ταυτί­ζεται π.χ. με τον υβριστή, τον συγχωρεί, τον αγαπάει, δεν μπορεί να πληγω­θεί. Και εάν κάποιος του πληγώνει την αυτοαγάπη και δεν ταυτίζεται με αυ­τήν είναι ξεκάθαρο ότι δεν μπορεί να αισθανθεί πόνο. Εάν δεν ταυτίζεται με την υπερηφάνεια του, δεν τον νοιάζει να περπατάει στους δρόμους με μπα­λωμένα παντελόνια, γιατί; Γιατί δεν ταυτίζεται με την περηφάνια του.

Πρώτα από όλα να μην ταυτιζόμαστε με τον εαυτό μας και μετά να μην ταυτιζόμαστε με τις περηφάνιες του εξωτερικού κόσμου. Όταν κανείς δεν ταυτίζεται με τον εαυτό του μπορεί να συγχωρέσει. Ας θυμηθούμε την προσευχή του Κυρίου: «Άφες υμίν τα οφειλήματα ημών, ως και ημείς αφίε­μεν τοις οφειλέτες ημών». Εγώ σας λέω κάτι παραπάνω, δεν αρκεί το να συγχωρέσουμε, πρέπει να ακυρώνουμε τα χρέη μας, αυτό είναι όλο. Κά­ποιος θα μπορούσε να συγχωρέσει έναν εχθρό αλλά να μην ακύρωνε ποτέ τα χρέη του. Πρέπει να είμαστε ειλικρινείς χρειάζεται να ακυρώσουμε και αυτή είναι η έννοια εκείνης της φράσης που λέει: «συγχώρεσε τις αμαρτίες μας όπως και εμείς συγχωρούμε αυτούς που μας χρωστάνε». Αλλά όσο ταυ­τίζεται κανείς με τον εαυτό του δεν μπορεί να συγχωρέσει κανέναν. Έναν άνθρωπο τον πονάει να τον βρίζουν, να τον ταπεινώνουν, τον πονάει να τον αξιολογούν άσχημα, γιατί; Γιατί έχει πολύ ζωντανό μέσα του το εγώ της περη­φάνιας, της αυτοαγάπης. Και όσο έχει κανείς το εγώ της αυτοαγάπης τον πονάει να του το πληγώσει κάποιος άλλος. Έτσι εάν δεν ταυτιζόμαστε, τότε είναι εύκολο να συγχωρέσουμε και ακόμα λέω περισσότερο: να ακυ­ρώνουμε τα χρέη μας και αυτό είναι το καλύτερο.

Επίσης το ευαγγέλιο του Κυρίου λέει: «Μακάριοι οι πράοι διότι αυ­τοί θα κληρονομήσουν την γη». Αυτό είναι ένα άλλο πράγμα που κανένας δεν έχει καταλάβει. Μακάριοι ας λέγονται αυτοί που δεν είναι μνησίκακοι, διότι αν είναι κανείς μνησίκακος πως μπορεί να είναι πράος; Ο μνησίκακος περνάει τον καιρό του κάνοντας λογαριασμό: «Αχ εγώ που έκανα τόσες και τόσες χάρες σε αυτό το άτομο. Εγώ που τον υπερασπίστηκα, εγώ που του έκανα τόσα έργα ευσπλαχνίας και να δείτε πως με έχει πληρώσει αυτός ο φίλος, που τόσο τον εξυπηρέτησα και τώρα δεν είναι ικανός να με βοηθή­σει». Να λοιπόν οι λογαριασμοί του μνησίκακου.

Όταν το ευαγγέλιο του Κυρίου μας λέει: «Μακάριοι οι πράοι γιατί αυτοί θα κληρονομήσουν την γη» πρέπει να το μεταφράζουμε: «Μακάριοι αυτοί που δεν είναι μνησίκακοι». Πως θα μπορούσε να είναι κανείς πράος όταν είναι γεμάτος μνησικακία; Αυτός που είναι γεμάτος από μνησικακία, ζει κάνοντας λογαριασμούς όλη την ώρα και τότε δεν είναι πράος, άρα πως θα μπορούσε να είναι μακάριος; Τι εννοείται σαν μακάριος; Εννοείται ο ευ­τυχής. Είστε σίγουροι ότι είστε ευτυχείς; Ποιος είναι ευτυχής; Έχω γνωρί­σει ανθρώπους που λένε: «Εγώ είμαι ευτυχής, ευχαριστημένος από την ζωή μου, είμαι ικανοποιημένος». Αλλά αυτούς τους ίδιους τους έχω ακούσει να λένε: «Με ενοχλεί ο κύριος Βήτα, μου είναι πολύ αντιπαθητικός, δεν ξέρω γιατί δεν μου κάνουν αυτό που τόσο έχω ποθήσει». Τότε δεν είναι ευτυχείς, αυτό που πραγματικά συμβαίνει είναι ότι είναι υποκριτές, αυτό είναι όλο. Το να είναι κανείς ευτυχής είναι κάτι πολύ δύσκολο, χρειάζεται πρώτα απ’ όλα να είναι πράος. Η λέξη Μακαριότητα σημαίνει «Εσωτερική Ευτυχία», όχι μετά από χίλια χρόνια, τώρα, εδώ, την στιγμή στην οποία ζούμε.

Εάν εμείς γινόμαστε αληθινά πράοι δια μέσου της μη ταύτισης, τότε θα φτάσουμε να είμαστε ευτυχείς. Αλλά είναι αναγκαίο όχι μόνο να μην ταυτιζόμαστε με τις σκέψεις της λαγνείας μας, του μίσους μας, της εκδίκη­σής μας, της μνησικακίας μας, όχι. Πρέπει να εξαλείψουμε από εμάς τα κόκκινα δαιμόνια του Σέθ, που προσωποποιούν τα δικά μας ελαττώματα του ψυχολογικού τύπου. Πρέπει να καταλάβουμε το τι είναι η διαδικασία π.χ. της μνησικακίας, πρέπει να κάνουμε ανατομία στην μνησικακία. Όταν φτάσει κανείς στο συμπέρασμα ότι η μνησικακία οφείλεται στο ότι έχουμε στο εσωτερικό μας την αυτοαγάπη, τότε μαχόμαστε για να αφαιρέσουμε το εγώ της αυτοαγάπης. Αλλά πρέπει να το κατανοήσουμε για να μπορέσουμε να το εξαλείψουμε. Δεν θα μπορούσαμε να το εξαλείψουμε εάν πριν δεν το έχουμε καταλάβει.

Έτσι λοιπόν αγαπητοί μου αδελφοί για να μπορέσουμε να εξαλεί­ψουμε χρειάζεται να απευθυνόμαστε στην Ντέβι Κουνταλίνη Σάκτι. Μόνο αυτή μπορεί να εξαλείψει οποιοδήποτε ψυχολογικό ελάττωμα συμπεριλαμ­βανομένου του εγώ της αυτοαγάπης. Είστε σίγουροι ότι δεν έχετε μνησικα­κία για κάποιον; Ποιος από εσάς είναι σίγουρος ότι δεν βρίσκεται σε κατά­σταση μνησικακίας; Ποιος από εσάς είναι σίγουρος ότι δεν κάνει λογαρια­σμούς; Ποιος;

Αυτό που σας λέω είναι του σεληνιακού τύπου. Ας δείτε πως φέρ­νουμε την σελήνη μέχρι το μεδούλι. Εάν εμείς πρέπει να ανεξαρτητοποιού­μαστε από την σεληνιακή μηχανικότητα πρέπει να εξαλείψουμε από τον εαυτό μας τον ίδιο, τα εγώ της μνησικακίας, τα εγώ της αυτοαγάπης, διότι είναι γραμμένο: «Μακάριοι οι πράοι» δηλαδή αυτοί που δεν είναι μνησίκα­κοι, «γιατί αυτοί θα κληρονομήσουν την γη». Αυτό πρέπει να το εννοή­σουμε αγαπητοί μου αδελφοί, να το εννοήσουμε με όλη την διαύγεια. Όταν κανείς τα εννοεί αυτά προχωράει στο Δρόμο που οδηγεί στην Τελική Απε­λευθέρωση.

Μόνο διαμέσου της Ηλιακής Φωτιάς, διαμέσου της Φωτιάς του Κριού, του Αρνιού, του ενσαρκωμένου Αρνιού, του Εσωτερικού Χριστού, είναι πως εμείς μπορούμε αληθινά να καίμε όλα αυτά τα απάνθρωπα στοι­χεία που φέρουμε στο εσωτερικό μας και σύμφωνα με το πώς η συνείδηση ξεμποτιλιάρεται αφυπνιζόμαστε. Αλλά η συνείδηση δεν μπορεί να ξεκου­ράζεται ενώ συνεχίζει μποτιλιαρισμένη μέσα στα ψυχικά ακόλουθα που συ­νολικά συνιστούν το εμένα τον ίδιο, το εγώ. Χρειαζόμαστε να περάσουμε από την Βουδιστική Εξάλειψη εδώ και τώρα. Χρειαζόμαστε να «πεθαί­νουμε» από στιγμή σε στιγμή, μόνο με τον θάνατο έρχεται το καινούριο. Αν ο σπόρος δεν πεθάνει, το φυτό δεν γεννιέται.

Χρειαζόμαστε να μάθουμε να ζούμε, να απελευθερωνόμαστε από την σεληνιακή κληρονομιά που έχουμε, την οποία αγαπητοί μου αδελφοί την φέρνουμε αληθινά από την ίδια την πρώτη ύλη από την οποία ανέβλυσε το Σύμπαν. Άρα η σελήνη έχει γίνει η μητέρα μας. Είμαστε σεληνιακοί ακόμα και αν ζούμε στην γη. Τώρα χρειαζόμαστε να γινόμαστε ηλιακοί, να προ­χωράμε προς την Ηλιακή Ζωή, να λάβουμε την Ηλιακή Μύηση. Αν προχω­ράμε έτσι θα πετύχουμε αληθινά την αυθεντική ευτυχία και την απελευθέ­ρωση, διαφορετικά δεν θα ήταν δυνατόν. Χρειάζεται να μετατρεπόμαστε σε Ηλιακούς Ανθρώπους με την πιο πλήρη έννοια της λέξης. Αυτό δεν θα ήταν δυνατόν αν δεν εξαλείψουμε από την ψυχολογική μας φύση αυτό το σελη­νιακό που έχουμε. Αν το πετύχουμε η Φωτιά θα μας ελευθερώσει, θα μας μετατρέψει, θα κάνει από εμάς διαφορετικά πλάσματα.

Μέχρι εδώ τα λόγια μου. Όλοι μπορούν να ρωτάνε αυτό που χρειάζε­ται να ρωτάνε σχετικά με το θέμα.

-Αξιοσέβαστε Δάσκαλε, σε προηγούμενες ομιλίες, μας μιλούσατε για τον νόμο της Απορρόφησης. Όντας η σελήνη, όπως λέτε, ένα πτώμα δεν θα απορροφηθεί στην αγκαλιά του Αδημιούργητου; Θα παραμένει πάντα πάνω στην Πρακρίτι;

-Εσείς μιλάτε από την σκοπιά ενός μόνο κλειδιού για την έρευνα της φύσης. Οι υλιστές έχουν πραγματικά ένα μόνο κλειδί για την έρευνα της φύσης και αυτό το κλειδί λέγεται ύλη. Δεν την γνωρίζουν αλλά την ονομά­ζουν ύλη αν και δεν την γνωρίζουν.

Εμείς οι Γνωστικοί έχουμε επτά Κλειδιά για την μελέτη των Μυστη­ρίων της Φύσης. Ήδη είπα και επαναλαμβάνω, ότι τα στοιχεία της Αρχαίας Γης-Σελήνης επέστρεψαν στο Ιλιάστερ τους. Πραγματικά όταν επέστρεψαν τα θεμελιακά στοιχεία (που είναι Φωτιά, αέρας, Νερό και Γη) στο Ιλιάστερ τους η Σελήνη μετατράπηκε σε πτώμα, διότι δεν μπορούν να υπάρχουν πλάσματα χωρίς τα στοιχεία. Δεν θα μπορούσε να υπάρξει ούτε φυτό, ούτε ζώο, ούτε άνθρωπος χωρίς τα στοιχεία Φωτιά, Αέρα, Γη και Νερό.

Ας σκεφτόμαστε ότι το ανθρώπινο σώμα έχει μέσα του τα τέσσερα στοιχεία: η Φωτιά αντιπροσωπεύεται στα ερυθρά αιμοσφαίρια, το Νερό στην λέμφο και στο Ιερό Σπέρμα, ο Αέρας στα πνευμόνια και η Γη στα κόκαλα.

Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΟΥ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΥ

Θα μιλήσουμε λίγο σχετικά με την επιστήμη του Διαλογισμού. Πρώτα από όλα πρέπει να είμαστε έτοιμοι με θετικό τρόπο για να λάβουμε αυτές τις διδασκαλίες του ανώτερου τύπου, με σκοπό να εκμεταλλευόμαστε σωστά τον χρόνο μας.

Έφτασε η ώρα να καταλάβουμε την ανάγκη να δώσουμε περισσότε­ρες ευκαιρίες στην συνείδηση. Κανονικά εμείς ζούμε στον ένα ή τον άλλο όροφο του εσωτερικού Ναού μας. Υπάρχουνε άνθρωποι που ζούνε πάντοτε στους πιο χαμηλούς ορόφους. Είναι εκείνοι που συγκεντρώνονται αποκλει­στικά στο σεξουαλικό και ένστικτο κέντρο, δηλαδή στον πρώτο και δεύτερο ορόφους, χρησιμοποιημένους με κακό τρόπο. Υπάρχουνε εκείνοι που ζούνε στον τρίτο ή κινητικό όροφο και δεν φεύγουνε από εκεί. Κινούνται πάντα μέσα στο καλούπι των συγκεκριμένων συνηθειών, μέσα στην τροχιά των εθίμων. Ποτέ δεν αλλάζουν. Είναι σαν το τραίνο που κινείται πάνω στις ίδιες γραμμές. Αυτοί οι άνθρωποι που ζούνε στον τρίτο όροφο είναι τόσο συνηθισμένοι στο τραίνο των συνηθειών τους που με κανένα τρόπο δεν εί­ναι διατεθειμένοι να τις αφήσουν. Υπάρχουν αυτοί που ζουν στον πέμπτο όροφο ή διανοητικό κέντρο και άλλοι που ζουν κανονικά στον τέταρτο όροφο των κατώτερων συγκινήσεων. Αυτοί που ζουν στο διανοητικό κέ­ντρο θέλουν να τα περνούν όλα από ορθολογισμούς, αναλύσεις, έννοιες, συζητήσεις και δεν φεύγουν από εκεί. Υπάρχουν άλλοι που κατοικούν απο­κλειστικά στο κέντρο των συγκινήσεων, αφοσιωμένοι στα βίτσια του κινη­ματογράφου, ταυρομαχιών, κοκορομαχιών, ιπποδρομιών ή ποδηλασιών. Τελικά αυτός είναι ο περιορισμένος και στενός κόσμος τους, ζούνε κλει­σμένοι μέσα στην σκλαβιά των αρνητικών συγκινήσεων και ποτέ δεν σκέ­πτονται να αποδράσουν από αυτά τα δωμάτια. Γίνεται τότε αναγκαίο να επιμένουμε στην άποψη του να δίνουμε περισσότερες ευκαιρίες στην συ­νείδηση.

Υπάρχουν επίσης διάφοροι τύποι ονείρων: υπάρχουν διανοητικά ή συγκινησιακά όνειρα. Υπάρχουν αυτά που ανήκουν στο κινητικό κέντρο και υπάρχουν ένστικτα όνειρα ή αυτά που σχετίζονται αποκλειστικά με τις δραστηριότητες του σεξ. Αυτά τα όνειρα αντανακλούν καταστάσεις που έχουμε ζήσει κατά την διάρκεια της ημέρας. Είναι η επανάληψη των καθη­μερινών δραστηριοτήτων. Εάν ο άνθρωπος ζει π.χ. στον όροφο των συγκινήσεων τα όνειρά του θα αντανακλούν καταστάσεις τρόμου, τρέλας. Αν ζει στο σεξουαλικό όροφο τα όνειρά του θα είναι λάγνα, με εικόνες μοιχείας, πορνείας, αυνανισμού κλπ. αν τα όνειρα ανήκουν στο ένστικτο κέντρο τότε τα όνειρα εκδηλώνονται με τόσο ασυνάρτητες εικόνες, τόσο βυθισμέ­νες που γίνεται πού δύσκολο να μπορούμε να καταλάβουμε αυτά τα όνειρα.

Κάθε ένα από τα πέντε κέντρα της ανθρώπινης μηχανής προκαλεί συγκεκριμένα όνειρα. Στο όνομα της αλήθειας πρέπει να πούμε ότι μόνο τα όνειρα που αντιστοιχούν στο Ανώτερο Συγκινησιακό Κέντρο, δηλαδή στο έκτο κέντρο, αξίζει να τα λάβουμε υπ’ όψιν μας. Το ίδιο συμβαίνει και με τις θετικές απόψεις του έβδομου κέντρου ή Ανώτερου Διανοητικού. Τα όνειρα των κατώτερων κέντρων της ανθρώπινης μηχανής: διανοητικό, συγκίνηση, κίνηση, ένστικτο και σεξ, δεν έχουν την παραμικρή σημασία. Χρειάζεται να ξέρουμε να εκτιμήσουμε και να διακρίνουμε σε ποιο κέντρο αντιστοιχεί αυτό ή εκείνο το όνειρο. Αυτό είναι δυνατόν μόνο γνωρίζοντας τις δραστηριότητες του καθενός από τους πέντε κυλίνδρους της ανθρώπινης μηχανής.

Τα όνειρα που σχετίζονται με το Ανώτερο Συγκινησιακό Κέντρο εί­ναι τα πιο σημαντικά. Σε αυτά συναντάμε δράματα σωστά οργανωμένα, σύμ­φωνα με τις καθημερινές δραστηριότητες της συνείδησής μας, εάν της έχουμε δώσει την ευκαιρία να δουλεύει. Η ακτίνα της Δημιουργίας από την οποία απορρέουμε, τα κατασκευάζει όλα δια μέσου του Ανώτερου Συγκι­νησιακού Κέντρου. Δηλαδή δια μέσου αυτού εκδηλώνονται τα διάφορα μέρη του δικού μας Είναι. Αυτά χρησιμοποιούν το Ανώτερο Συγκινησιακό Κέντρο για να μας εκπαιδεύουν κατά την διάρκεια των ωρών του ύπνου. Τότε εμφανίζονται εικόνες καλά οργανωμένες, καθαρές και ακριβείς. Ο σκοπός είναι να μας εκπαιδεύουν για να καταλαβαίνουμε την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε, να μας κάνουν να δούμε τα σφάλματά μας, τα ελαττώματά μας κλπ. Είναι φανερό πως η γλώσσα του Ανώτερου Συγκι­νησιακού Κέντρου είναι συμβολική, αλληγορική και αντιστοιχεί πιο πολύ στην Ερμητική Καβαλά, στην Ερμηνευτική κλπ. Αναμφισβήτητα δια μέ­σου αυτού του κέντρου, οποιοσδήποτε άνθρωπος αφοσιωμένος σε αυτές τις εσωτερικές σπουδές, μπορεί να λάβει σωστή και ακριβή πληροφόρηση.

Ήδη σας έχουμε διδάξει ότι πρέπει πάντα να κοιμόμαστε με το κε­φάλι προς βορρά, ανάσκελα και με το σώμα χαλαρωμένο, ικετεύοντας την θεϊκή μητέρα Κουνταλίνη να μας δίνει εσωτεριστική εκπαίδευση. Επίσης σας έχουμε διδάξει την ανάγκη να ξαπλώνετε πάνω στο δεξιό μέρος, στην στάση του λιονταριού. Όταν κουραζόμαστε από το δεξιό μέρος, πρέπει να τοποθετούμαστε στο αριστερό μέρος, διατηρώντας την στάση του λιοντα­ριού. Όταν ξυπνάει ο μαθητής δεν πρέπει να κινηθεί και να κάνει την ανα­δρομική άσκηση για να θυμηθεί τις εμπειρίες του, κατά την διάρκεια του ύπνου, μέχρι να τις χαράξει και να τις καταχωρήσει σωστά στον εγκέφαλο και την μνήμη του.

Αλλά είναι αναγκαίο να ξεκαθαρίσουμε για μια ακόμα φορά ότι δεν έχουν όλα τα όνειρα σημασία. Τα σεξουαλικά όνειρα π.χ. είναι του πορνο­γραφικού, ερωτικού τύπου με ονειρώξεις. Είναι όνειρα εντελώς κατώτερης φύσης. Με κανένα τρόπο δεν θέλουμε να περιφρονούμε το σεξουαλικό κέ­ντρο, δεν έχουμε αυτόν τον σκοπό. Στο σεξ βρίσκεται η μεγαλύτερη εξουσία, η οποία μπορεί να απελευθερώνει τον άνθρωπο από τον πόνο. Επίσης εκεί βρί­σκεται η χειρότερη εξουσία που μπορεί να τον σκλαβώσει. Όσον αφορά το ένστικτο-κινητικό όνειρο, επίσης δεν αξίζει τον κόπο, διότι όπως είπαμε αντανακλά μόνο τις δραστηριότητες της ημέρας. Το ίδιο και τα όνειρα που σχετίζονται με το κατώτερο συγκινησιακό κέντρο και είναι του εμπαθή, θη­ριώδη τύπου. Τα διανοητικά όνειρα δεν είναι παρά απλές προβολές που δεν αξίζει να τις έχουμε υπ’ όψιν μας.

Τα μοναδικά όνειρα, επαναλαμβάνω, που είναι άξια να θεωρούμε, εί­ναι αυτά που σχετίζονται με το Ανώτερο Συγκινησιακό Κέντρο, αλλά πρέ­πει να ξέρουμε να το καταλαβαίνουμε για να αποφύγουμε αξιοθρήνητα λάθη. Είναι αναγκαίο να ξέρουμε να ερμηνεύουμε τα καθαρώς αλληγορικά μηνύματα που λαμβάνουμε μέσω του Ανώτερου Συγκινησιακού Κέντρου. Είναι διδασκαλίες που δίνουν οι Ανώτεροι Αδελφοί της Λευκής Αδελφότη­τας ή τα ανώτερα μέρη του Είναι μας. Αυτό μας δείχνει την επείγουσα ανά­γκη να καταλαβαίνουμε την βαθιά έννοια του κάθε συμβολισμού, που πρέ­πει να μεταφραστεί με ακριβή τρόπο και σύμφωνα με την εσωτερική μας ανάπτυξη.

Όμως, αφού έδωσα αυτές τις εξηγήσεις σχετικά με τα όνειρα, πρέπει να σας πω ότι χρειαζόμαστε επειγόντως να περάσουμε πιο πέρα από τον κόσμο των ονείρων. Πρέπει να αφυπνιστούμε στους εσωτερικούς ή ανώτε­ρους κόσμους, αλλά αυτό είναι δυνατόν μόνον αν δίνουμε στην συνείδηση περισσότερες ευκαιρίες. Ο νους μας ζει διαρκώς δρώντας και αντιδρώντας σύμφωνα με τις εντυπώσεις του εσωτερικού κόσμου. Αυτό μπορούμε να το συγκρίνουμε με μία λίμνη. Όταν ρίχνουμε μία πέτρα βλέπουμε ότι προκαλεί πολλά κύματα που πάνε από το κέντρο προς την περιφέρεια. Είναι η αντί­δραση του νερού ενάντια στην εντύπωση που προέρχεται από τον εξωτε­ρικό κόσμο.

Κάτι παρόμοιο συμβαίνει με τον νου και τα συναισθήματά μας. Αν κάποιος μας πληγώνει με σκληρά λόγια, αυτή η σύγκρουση του λόγου φτά­νει στο διανοητικό κέντρο και από εκεί αντιδράμε με βίαιο τρόπο. Αν κά­ποιος μας πληγώνει την αυτοαγάπη, αισθανόμαστε ενοχλημένοι και αντι­δράμε πιθανόν με κτηνώδη τρόπο. Σε όλες τις καταστάσεις της ζωής, ο νους και το συναίσθημα παίρνουν ενεργητικό μέρος και αντιδρούν αδιάκοπα. Το ενδιαφέρον, αγαπητοί μου μαθητές, θα ήταν να μην δίνουμε ευκαιρίες ούτε στο συναίσθημα ούτε στο νου. Επείγει ένας παθητικός νους και αυτό φυ­σικά ενοχλεί τους διανοητικούς. Ο παθητικός νους είναι ενάντια σε όσους λένε ότι: «στο νου είναι η εξουσία» και ότι «ο άνθρωπος πρέπει να είναι ο βασιλιάς, αυτός που διατάζει και κυριαρχεί με τον δυνατό του νου». Είναι σοφίσματα των διανοητικών, σαν εκείνο που λέει: «όποιος μαθαίνει να χει­ρίζεται τον νου είναι σίγουρος στο θρίαμβό του, σαν το βέλος του γέρου το­ξότη». Αλλά έτσι κι’ αλλιώς δεν είναι παρά σοφίσματα που έχουν βγει από τις διανοητικές φαντασίες, που δεν έχουν καμιά εσωτερική αξία.

Το να σκεπτόμαστε αρνητικά: αυτό τρομάζει τους θετικιστές του νου και όμως η αρνητική μορφή του νου είναι η πιο εύγλωττη. Το να μην σκε­πτόμαστε είναι η πιο ανυψωμένη μορφή σκέψης. Όταν η διαδικασία της σκέψης έχει εξαντληθεί έρχεται το καινούριο και αυτό πρέπει να ξέρουμε να το καταλάβουμε. Ένας παθητικός νους βρίσκεται στην υπηρεσία του Εί­ναι. Γίνεται ένα αποτελεσματικό εργαλείο διότι ο νους είναι φτιαγμένος να χρησιμεύει σαν παθητικό εργαλείο και όχι σαν ενεργητικό. Ο νους καθ’ αυ­τός είναι θηλυκός και όλα τα κέντρα πρέπει να λειτουργούν αρμονικά σύμ­φωνα με την Παγκόσμια Συμφωνία του παθητικού νου. Γι’ αυτό δεν πρέπει να επιτρέπουμε στο νου και το συναίσθημα να αντιδρούν και να προβάλ­λουν. Χρειαζόμαστε ένα παθητικό νου τοποθετημένο στην υπηρεσία των διαφόρων καταστάσεων της ύπαρξης.

Μέχρι πριν λίγο καιρό και εγώ ο ίδιος σκεπτόμουν ότι τα συναισθή­ματα ανήκουν στο Είναι, αλλά με την έρευνα και την πείρα έχω επαληθεύ­σει ότι ανήκουν στο εγώ και σχετίζονται στενά με το κατώτερο συγκινη­σιακό κέντρο.

Η θεραπεία που χρειάζεται να γνωρίσουμε σε βάθος, για να αποφεύ­γουμε οποιαδήποτε ψυχική ανισορροπία με εσωτερικές αντηχήσεις, είναι να μην επιτρέπουμε στο νου καμιάς τάξης αντίδραση. Αν κάποιος μας πληγώ­νει δεν πρέπει να επιτρέπουμε στο νου να αντιδρά. Μακάρι να βρισκόταν κάποιος που να πλήγωνε κάθε στιγμή τα συναισθήματά μας διότι έτσι θα μπορούσαμε να προπονηθούμε καλύτερα. Όσο περισσότερο μας πληγώνουν τόσο καλύτερα για την προπόνησή μας. Θα έχουμε περισσότερες ευκαιρίες για να μην επιτρέπουμε στο νου και το συναίσθημα να αντιδρούν, δηλαδή να μην επεμβαίνουν ή να μην παρεμβαίνουν σε καμιά κατάσταση της ζωής μας. Είναι φανερό ότι η παθητική κατάσταση του νου, του συναισθήματος και της προσωπικότητας απαιτεί μια τρομερή δραστηριότητα της Συνείδη­σης. Αυτό μας δείχνει ότι όσο πιο ενεργητική παραμένει η Συνείδηση, τόσο καλύτερα είναι για να πετύχουμε την αφύπνισή της, διότι έτσι ευρισκόμενη σε συνεχή δραστηριότητα, αναπόφευκτα θα αφυπνισθεί.

Σε αυτές τις στιγμές μου έρχεται στην μνήμη ο Βούδας Γκαουτάμα Σακιαμούνι. Σε μια περίπτωση που ήταν καθισμένος κάτω από ένα δέντρο σε βαθύ διαλογισμό, έφτασε ένας υβριστής και έριξε εναντίον του όλο το δυσφημιστικό του σάλιο. Ο Βούδας συνέχισε διαλογιζόμενος, αλλά ο υβρι­στής συνέχισε να τον προκαλεί, να τον βρίζει, να τον πληγώνει. Μετά από λίγο ο Βούδας άνοιξε τα μάτια του και απάντησε στον υβριστή: «Ω αδελφέ μου! Εάν σου φέρνουν ένα δώρο και εσύ δεν το δέχεσαι, σε ποιόν μένει αυτό το δώρο;». Και στην συνέχεια είπε: «αδελφέ μου, πάρε το δώρο σου, δεν μπορώ να το δεχθώ». Και συνέχισε διαλογιζόμενος.

Να ένα ύψιστο και όμορφο μάθημα. Ο Βούδας δεν επέτρεψε στο νου και τα συναισθήματά του να αντιδρούν. Έμενε τελείως αφυπνισμένος, μέσα στην δική του Συνείδηση, και δεν έδωσε την παραμικρή ευκαιρία ούτε στο νου, ούτε στα συναισθήματά του να αντιδρούν σε καμία στιγμή, κάτω από καμία κατάσταση. Έτσι είναι το πώς πρέπει να προχωρούμε αγαπητοί μου μαθητές.

Το ψυχολογικό γυμναστήριο το έχουμε παντού. Το ζήτημα είναι μόνο να ξέρουμε να το εκμεταλλευτούμε. Να ξέρουμε να προπονηθούμε δί­νοντας μεγαλύτερες και περισσότερες ευκαιρίες στην Συνείδηση, ώστε να δουλεύει με συνεχή τρόπο από στιγμή σε στιγμή μέχρι να αφυπνισθεί εντε­λώς. Το σχολείο το έχουμε παντού, αλλά να το εκμεταλλευόμαστε όπως πρέπει, σοφά. Το έχουμε στο σπίτι μας, στο γραφείο, στο συνεργείο, στο εργοστάσιο, παντού μέχρι και στο ναό. Με τους συμμαθητές, τα παιδιά τους γονείς, την σύζυγο, ανίψια, ξαδέλφια, φίλους κλπ. κάθε ψυχολογικό γυμνά­σιο, όσο σκληρό και αν είναι, όσο δύσκολο και αν μας φαίνεται, είναι απα­ραίτητο για μας. Όλο το μυστικό είναι να μην επιτρέπουμε στο νου και τα συναισθήματα να επεμβαίνουν στις πρακτικές υποθέσεις της ζωής μας. Πρέπει πάντα να επιτρέπουμε να δρα η Συνείδηση, να είναι αυτή που κυ­βερνάει, να μιλάει, να κάνει, να εκτελεί όλες τις καθημερινές δραστηριότη­τές μας. Έτσι ετοιμαζόμαστε αρμονικά για τον διαλογισμό.

Μιλώντας ήδη στο πρακτικό πεδίο του διαλογισμού, πρέπει να πούμε ότι εμείς ψάχνουμε να περάσουμε πιο πέρα από τον νου και τα συναισθή­ματα. Αυτό γίνεται δυνατόν αν προπονούμαστε εντατικά στην καθημερινή ζωή για αυτούς τους καταπληκτικούς σκοπούς. Το θέμα του διαλογισμού γίνεται δύσκολο όταν στην πρακτική ζωή, στην καθημερινή ζωή δεν έχουμε περάσει από μια αυστηρή προπόνηση, όταν δεν έχουμε προπονηθεί σωστά στο ψυχολογικό γυμναστήριο της οικογενειακής και κοινωνικής συμβίω­σης.

Κατά την διάρκεια του διαλογισμού πρέπει να απελευθερώνουμε την Ουσία, το Μπουδάτα, το καλύτερο που έχουμε μέσα, το πιο άξιο, το πιο σωστό. Η Ουσία ή Μπουδάτα βρίσκεται μποτιλιαρισμένη μέσα στα μη αν­θρώπινα στοιχεία, μέσα σε αυτή το ανακάτεμα των ψυχολογικών επιπρό­σθετων που συνιστούν τον εαυτό μας τον ίδιο, το εγώ. Δεν θα ήταν δυνατόν να πειραματιστούμε το Πραγματικό, την Αλήθεια, αυτό που πράγματι μας ενδιαφέρει όλους, εάν δεν πετυχαίνουμε να βγάζουμε την Ουσία από το μπουκάλι του εγώ. Μια Ουσία μποτιλιαρισμένη μέσα στο εγώ δεν μπορεί να πειραματιστεί το πραγματικό. Θα ζει πάντα στον κόσμο των ονείρων, στο διανοητικό, συγκινησιακό, κινητικό, ένστικτο και σεξουαλικό κέντρο. Αλλά όμως με κανένα τρόπο δεν θα μπορεί να διαφεύγει για να πειραματι­στεί την Αλήθεια.

Ο Ιησούς ο μεγάλος Καμπίρ είπε: «Γνωρίστε την αλήθεια και αυτή θα σας ελευθερώσει». Αλλά η Αλήθεια δεν είναι θέμα θεωρίας ή το να πι­στεύουμε ή το να μην πιστεύουμε, ούτε με γνώμες και αντιλήψεις, επειδή δεν μπορούμε να βγάζουμε συμπεράσματα σχετικά με την αλήθεια. Τι είναι μια γνώμη; Είναι η προβολή μιας αντίληψης, ενώ μένει πάντα ο φόβος και η απορία το να είναι άλλο πράγμα η αλήθεια. Και τι είναι μια αντίληψη; Απλώς ένας συλλογισμός που έχει επεξεργαστεί και έχει σωστά προβληθεί από τον νου, συλλογισμός που μπορεί να συμπίπτει ή όχι με αυτό ή εκείνο το πράγμα. Μπορούμε να διαβεβαιώσουμε ότι μια αντίληψη ή γνώμη που εκ­πέμπει το διανοητικό είναι ακριβώς η Αλήθεια; Όχι δεν μπορούμε να το διαβεβαιώσουμε. Τι πράγμα είναι μια ιδέα; Μια ιδέα μπορεί να είναι κατα­πληκτική, θα μπορούσαμε π.χ. να σχηματίσουμε μια ιδέα σχετικά με τον ήλιο. Θα μπορούσε να είναι πάνω κάτω ακριβής, πάνω κάτω λανθασμένη, αλλά δεν είναι ο ήλιος. Έτσι επίσης θα μπορούσαμε να σχηματίσουμε πολ­λαπλάσιες ιδέες σχετικά με την Αλήθεια, αλλά δεν θα είναι η Αλήθεια.

Όταν ρώτησαν τον Ιησού Χριστό τι είναι η Αλήθεια σώπασε. Όταν ρώτησαν το ίδιο πράγμα τον Βούδα, γύρισε την πλάτη και έφυγε. Είναι ότι την Αλήθεια δεν μπορούμε να την ορίσουμε με λόγια, ένα ηλιοβασίλεμα το ίδιο. Οποιοσδήποτε μπορεί να έχει μια μεγάλη έκσταση όταν ο ήλιος κρύ­βεται μέσα σε χρυσές λάμψεις πάνω στην οροσειρά. Μετά μπορεί να προ­σπαθεί να μεταδώσει σε άλλους αυτή την μυστικιστική εμπειρία αλλά είναι πιθανόν οι άλλοι να μην αισθανθούν το ίδιο. Έτσι επίσης η Αλήθεια είναι απρόφερτη, είναι πραγματική μόνο για εκείνον που την έχει πειραματιστεί ο ίδιος.

Όταν σε απουσία του εγώ πετυχαίνουμε να πειραματιστούμε την Αλήθεια, μπορούμε να διασαφηνίσουμε ένα στοιχείο που μετατρέπει ριζικά, ένα στοιχείο με υψηλότατο βολτάζ. Αυτό είναι δυνατόν, αλλά είναι ανα­γκαίο να ξέρουμε πώς να το πετυχαίνουμε βάζοντας την Συνείδηση να δου­λεύει με τέτοιο τρόπο ώστε να αντικαθιστά εντελώς το συναίσθημα και τον νου. Να είναι αυτή που λειτουργεί, δηλαδή η Συνείδηση ενσωματωμένη, ακέραια μέσα σε εμάς. Πρέπει να έχουμε ένα παθητικό νου, παθητικό συ­ναίσθημα, παθητική προσωπικότητα αλλά την συνείδηση εντελώς ενεργη­τική. Είναι απαραίτητο, επείγον να το καταλάβουμε αυτό για να μπορέ­σουμε να μετατραπούμε σε πρακτικούς αθλητές του διαλογισμού.

Αυτό που ψάχνουμε με την τεχνική του διαλογισμού είναι πληροφο­ρία. Ένα μικροσκόπιο μπορεί να μας πληροφορήσει γύρω από την ζωή των μικροβίων, βακτηρίων, κυττάρων, μικροοργανισμών κλπ. Οποιοδήποτε τηλεσκόπιο μπορεί να μας δίνει μικρές πληροφορίες γύρω από τους αστερι­σμούς, πλανήτες, αερόλιθους κλπ. αλλά ο διαλογισμός πάει πολύ πιο μα­κριά, διότι μας επιτρέπει να γνωρίσουμε την Αλήθεια για ένα μυρμήγκι ή ένα ήλιο, την Αλήθεια για ένα άτομο μέχρι ένα αστερισμό. Το πιο σημα­ντικό είναι να μάθουμε, να ξέρουμε με πιο τρόπο πρέπει να αποδεσμεύουμε ή να βγάζουμε την συνείδηση από τον νου και το εγώ. Να ξέρουμε πως θα βγάλουμε την συνείδηση από το συναίσθημα. Όταν κυριαρχούμε τον νου και το συναίσθημα τότε πραγματικά σπάζουμε αλυσίδες, βγαίνουμε μέσα από αυτό το μοιραίο μπουντρούμι, από αυτή την φυλακή. Με αυτές τις συνθήκες θα είμαστε έτοιμοι για τον διαλογισμό.

Πρώτα από όλα το πιο σημαντικό είναι να ξέρουμε να διαλογιστούμε, πρέπει να μάθουμε την σωστή τεχνική. Στον ανατολικό κόσμο δίνουν έμ­φαση στις στάσεις του Παντμασάνα, με σταυρωμένα πόδια. Αλλά εμείς δεν είμαστε ανατολίτες και θα πρέπει να διαλογιστούμε σύμφωνα με τις δικές μας συνήθειες και τρόπους. Όμως δεν διαλογίζονται όλοι οι ανατολίτες με σταυρωμένα πόδια. Εν πάση περιπτώσει ο καθένας θα παίρνει την στάση που τον βολεύει καλύτερα. Όποιος θέλει να διαλογιστεί με σταυρωμένα πό­δια ας το κάνει, δεν θα του το απαγορέψουμε αν και δεν είναι η μόνη πρα­κτική Ασάνα για τον διαλογισμό. Για να πετύχουμε ένα σωστό διαλογισμό πρέπει να καθόμαστε σε μια άνετη πολυθρόνα, με τα πόδια και τα χέρια καλά χαλαρωμένα, το σώμα χαλαρωμένο ώστε να μην μένει κανένας μυς σε ένταση. Θα υπάρχει επίσης εκείνος που θα ήθελε να πάρει την στάση του πυρογενούς αστεριού των πέντε γωνιών: ανοικτά χέρια και πόδια στα πλά­για, ξαπλωμένος ανάσκελα στο πάτωμα ή στο κρεβάτι με το κεφάλι προς τον βορρά. Τελικά ο καθένας μπορεί να πάρει την στάση που τον βολεύει. Αν πραγματικά θέλουμε να βγάλουμε την Ουσία ή την Συνείδησή μας από τον νου, τα συναισθήματα ή το «ψυχολογικό εγώ» δεν ενδιαφέρει η στάση που θα πάρουμε. Το μόνο σημαντικό είναι να διαλογιστούμε, το σημαντικό εί­ναι να είμαστε άνετοι και να κάνουμε ένα καλό διαλογισμό.

Πολλές φορές σας έχω εξηγήσει το πώς δουλεύουμε με το μάντραμ ΧΑΜ ΣΑΧ, που προφέρεται έτσι: Χααααααμμμμμμ-Σαχ. Αυτό το μάντραμ, καταπληκτικό ανατολίτικο σύμβολο, γονιμοποιεί τα χαοτικά νερά της ζωής του Τρίτου Λόγου. Το σημαντικό, αγαπητοί μου μαθητές, είναι να ξέρουμε το πώς θα προφέρουμε αυτά τα μάντραμ, ποιες είναι οι εξουσίες τους. Κα­νονικά οι σεξουαλικές ενέργειες ρέουν από μέσα προς τα έξω με φυγόκε­ντρο τρόπο. Γι’ αυτό όταν βλέπει κανείς ένα όνειρο σεξουαλικού τύπου πα­θαίνει ονειρώξεις. Αν ο άνθρωπος αντί να διευκολύνει το φυγοκεντρικό σύ­στημα οργάνωνε τα ζωτικά συστήματά του, δηλαδή έκανε να ρέουν οι σε­ξουαλικές ενέργειες από έξω προς τα μέσα, διαμέσου της μεταβολής, ακόμα και αν θα υπήρχε ένα ερωτικό όνειρο δεν θα υπήρχε ονείρωξη. Αλλά επειδή ο άνθρωπος δεν οργανώνει το σεξουαλικό ζήτημα με κεντρομόλο τρόπο έρ­χεται η ονείρωξη ή το χάσιμο του Ιερού Σπέρματος, του Σπερματικού Λι­κέρ. Εάν Θέλει κανείς να αποφεύγει τις ονειρώξεις θα πρέπει να ξέρει να οργανώνει τις σεξουαλικές δυνάμεις του. Αυτές οι δυνάμεις είναι στενά συ­σχετισμένες με την τροφή, με το πράνα, με την ζωή αυτό είναι φανερό.

Υπάρχει λοιπόν μια βαθιά και εντατική σχέση ανάμεσα στις σεξουα­λικές δυνάμεις και την αναπνοή, οι οποίες οργανωμένες σωστά και αρμο­νικά προκαλούν θεμελιώδεις αλλαγές στην φυσική και ψυχολογική ανατο­μία του ανθρώπου. Το σημαντικό είναι να ξέρουμε πώς να ξανα-ρέουν οι σεξουαλικές δυνάμεις προς τα μέσα και προς τα πάνω με κεντρομόλο τρόπο. Μόνο έτσι είναι δυνατόν να πετύχουμε μια ειδική αλλαγή στην χρήση και στις λειτουργίες που μπορεί να εκπληρώνει η δημιουργική σεξουαλική δύναμη. Κατά τον διαλογισμό υπάρχει ανάγκη να φανταστούμε την δη­μιουργική δύναμη σε δράση, να την κάνουμε να ανεβαίνει με φυσικό και ρυθμικό τρόπο, χρησιμοποιώντας για αυτόν τον σκοπό το μάντραμ που ήδη έχουμε εξηγήσει. Να μην ξεχάσουμε επίσης τις εισπνοές και τις εκπνοές με τέλεια συγκέντρωση, αρμονία και ρυθμό. Είναι αναγκαίο να εξηγήσουμε ότι η εισπνοή πρέπει να είναι πιο βαθιά από την εκπνοή, απλώς γιατί πρέπει να κάνουμε να ξανα-ρέει η δημιουργική ενέργεια από έξω προς τα μέσα.

Με αυτή την πρακτική φτάνει μια στιγμή στην οποία η ολότητα της δημιουργικής ενέργειας ρέει από έξω προς τα μέσα και προς τα πάνω με κε­ντρομόλο τρόπο. Έτσι είναι φανερό ότι μετατρέπεται σε ένα καταπληκτικό εργαλείο για την Ουσία, για την αφύπνιση της Συνείδησης. Σας διδάσκω τον νόμιμο Λευκό Ταντρισμό, αυτή είναι η πρακτική που χρησιμοποιούν στις Ταντρικές Σχολές των Ιμαλαΐων και του Ινδοστάν. Είναι η πρακτική δια μέσου της οποίας μπορούμε να φτάσουμε σε έκσταση, στο Σαμάντι ή όπως θα θέλαμε να το ονομάσουμε.

Κατά την διάρκεια της πρακτικής τα μάτια πρέπει να είναι κλειστά. Δεν πρέπει να σκεπτόμαστε εντελώς τίποτε κατά τον διαλογισμό. Αλλά εάν δυστυχώς φτάσει στο νου π.χ. μία επιθυμία, το καλύτερο που έχουμε να κά­νουμε είναι να την μελετήσουμε χωρίς να ταυτιζόμαστε με αυτήν. Μετά αφού την έχουμε καταλάβει βαθιά, σε όλα τα μέρη της, τότε την αφήνουμε έτοιμη να την υποβάλουμε στο θάνατο, στην καταστροφή δια μέσου της Λόγχης του Έρωτα. Αν ξαφνικά έρχεται στο νου μας μία ανάμνηση, ένα γε­γονός της ζωής μας, πριν από 10 ή 20 χρόνια να κάνουμε χρήση της Αυτο­κριτικής. Να χρησιμοποιούμε αυτό το νυστέρι για να την αποσυνθέσουμε και έτσι να δούμε τι αληθινό περιέχει. Αφού είμαστε σίγουροι ότι δεν έρχε­ται τίποτε άλλο στο νου, τότε να συνεχίσουμε με την αναπνοή και με τον διαλογισμό, χωρίς να σκεπτόμαστε τίποτα, κάνοντας να ηχεί γλυκά το μά­ντραμ ΧΑΜ-ΣΑΧ, μεγάλη εισπνοή και μικρή εκπνοή.

Επαναλαμβάνουμε, το μάντραμ ΧΑΜ-ΣΑΧ προφέρεται Χααααμμμμ Σαχ, με βαθιά ηρεμία και αυθεντική σιωπή του νου. Μόνο έτσι μπορεί η Ουσία να ξεφύγει, ακόμη και για μια στιγμή, και να βυθιστεί στο Πραγματικό.

Πολλά έχουν λεχθεί γύρω από το φωτισμένο Κενό και είναι φανερό ότι μπορούμε να το βιώσουμε μέσα από τον ίδιο τον εαυτό μας. Στο Κενό θα βρούμε τους Νόμους της Φύσης όπως αυτοί είναι και όχι όπως φαίνεται να είναι. Στον φυσικό κόσμο βλέπουμε μόνο την μηχανική των αιτιών και των αποτελεσμάτων αλλά δεν θα τους γνωρίσουμε αυτούς καθ’ εαυτούς. Όμως στο Φωτισμένο Κενό μπορούμε να τους αναγνωρίσουμε με φυσικό τρόπο, απλό, έτσι όπως είναι. Στο φυσικό κόσμο μπορούμε να αντιλαμβα­νόμαστε τα πράγματα από έξω, αλλά πως θα μπορούσαμε να τα δούμε έτσι όπως είναι από μέσα ή από τα πλάγια; Στο Φωτισμένο Κενό μπορούμε να γνωρίσουμε την Αλήθεια έτσι όπως είναι και όχι όπως φαίνεται να είναι. Μπορούμε να βιώσουμε την Αλήθεια ενός μυρμηγκιού, ενός κόσμου, ενός κομήτη κλπ.

Βυθισμένη στο Φωτισμένο Κενό, η Ουσία αντιλαμβάνεται με την διαστημική αίσθηση όλα όσα έγιναν, όλα όσα είναι και όλα όσα θα είναι. Οι ακτινοβολίες της φτάνουν στην προσωπικότητα και τις αντιλαμβάνεται ο νους. Είναι σημαντικό να ξέρουμε ότι ενώ η Ουσία βρίσκεται βυθισμένη εκεί, ζώντας το Πραγματικό, τα κέντρα της ανθρώπινης μηχανής συγκινη­σιακό και κινητικό ενώνονται με το διανοητικό και ο αντιληπτικός νους συλλαμβάνει, μαζεύει τις πληροφορίες που φτάνουν στην Ουσία. Έτσι, όταν η Ουσία βγαίνει από το Φωτισμένο Κενό και ξαναεισχωρεί στην προσωπικότητα, η πληροφορία δεν χάνεται αλλά μένει συσσωρευμένη στο δια­νοητικό κέντρο.

Μας έχει λεχθεί ότι για να μπορούμε να δημιουργούμε κενό χρειάζε­ται απαραιτήτως μία αντλία. Αυτήν την έχουμε στην σπονδυλική στήλη, στα κανάλια Ιδά και Πιγκαλά, από όπου ανεβαίνει η Δημιουργική Ενέργεια μέχρι τον εγκέφαλο. Επίσης μας έχει λεχθεί ότι χρειαζόμαστε έναν ηλε­κτρικό κινητήρα. Αυτός είναι ο εγκέφαλος και η δύναμη της Θέλησης. Εί­ναι φανερό ότι σε κάθε μηχανή πρέπει να υπάρχει μία γεννήτρια και ευτυ­χώς αυτή συνίσταται από τα σεξουαλικά όργανα, από το σεξ, από την σε­ξουαλική δύναμη. Αφού έχουμε το σύστημα και τα στοιχεία μπορούμε να δημιουργήσουμε το Φωτισμένο Κενό. Η αντλία, η δυναμο-ηλεκτρική μη­χανή και η γεννήτρια είναι τα στοιχεία που χρειαζόμαστε για να πετύχουμε το Φωτισμένο Κενό κατά τον διαλογισμό. Μόνο μέσω του Φωτισμένου Κε­νού θα μπορέσουμε να γνωρίσουμε το Πραγματικό. Αλλά βέβαια χρειάζεται να πετύχουμε το Φωτισμένο Κενό κατά τον διαλογισμό. Μόνο μέσω του Φωτισμένου Κενού θα μπορέσουμε να γνωρίσουμε το Πραγματικό. Αλλά βέβαια χρειάζεται να εισχωρήσει η Ουσία σε αυτό το απόλυτο κενό.

Στα παλιά κείμενα μιλάνε πολύ γύρω από τον Άγιο Οκιντανόχ, τον πανταχού παρόντα, τον παν-διαπεραστικό, τον παντογνώστη. Αυτός πηγά­ζει φυσικά από τον Ιερό Απόλυτο Ήλιο. Πως θα μπορούσαμε να φτάσουμε να γνωρίσουμε στον εαυτό του τον Άγιο Οκιντανόχ; Πετυχαίνοντας να ει­σχωρήσουμε στο Φωτισμένο Κενό, διότι είναι γνωστό ότι ο Άγιος Οκιντα­νόχ είναι μέσα στο Φωτισμένο Κενό, είναι ένα με το Μεγάλο Κενό.

Όταν βρίσκεται κανείς στην κατάσταση της έκστασης, περνάει πιο πέρα από την προσωπικότητα. Όταν βρίσκεται μέσα στο Φωτισμένο Κενό πειραματιζόμενος την πραγματικότητα του Άγιου Οκιντανόχ, μετατρέπεται σε άτομο. Είναι ο κομήτης που περνάει, ο ήλιος, το πουλί που πετά, το φύλλο, το νερό, ζει σε όλα όσα υπάρχουν. Το μόνο που χρειάζεται είναι θάρρος για να μην χάνει την έκσταση. Διότι όταν αισθάνεται κανείς ότι εί­ναι διαλυμένος σε όλα, ότι είναι όλα, αισθάνεται τρόμο για την εξάλειψη. Τότε σκέπτεται: «που είμαι; Γιατί είμαι σε όλα;» Έρχεται λοιπόν ο συλλο­γισμός και πράγματι χάνεται η έκσταση και ξαναμένει κλεισμένος μέσα στην προσωπικότητα. Ένας, σε εκείνη την στιγμή, είναι σαν την σταγόνα που βυθίζεται στον ωκεανό, αλλά πρέπει να έχουμε υπ’ όψιν ότι και ο ωκε­ανός βυθίζεται μέσα στην σταγόνα. Αυτό το να αισθανόμαστε σαν το που­λάκι που πετάει, σαν το βαθύ δάσος, το πέταλο του λουλουδιού, το παιδί που παίζει, την πεταλούδα, τον ελέφαντα κλπ. φέρνει μαζί του τον συλλο­γισμό και τον φόβο. Σε εκείνη την στιγμή δεν είμαστε τίποτα, αλλά είμαστε όλα πράγμα το οποίο προκαλεί τρόμο και συνεπώς αποτυγχάνει το πείραμα, ο διαλογισμός.

Είναι λοιπόν μέσα στον Ιερό Απόλυτο Ήλιο όπου μπορούμε να γνω­ρίσουμε την Αλήθεια. Εκεί δεν υπάρχει ο Χρόνος. Εκεί ο παράγοντας του χρόνου δεν έχει ύπαρξη. Εκεί το Σύμπαν είναι ένα και συνολικό και τα φαι­νόμενα της φύσης γίνονται έξω από τον χρόνο. Στον Ιερό Απόλυτο Ήλιο μπορούμε να ζούμε σε μια αιώνια στιγμή. Εκεί ζούμε πιο πέρα από το καλό και το κακό μετατρεπόμενοι σε ακτινοβόλα πλάσματα. Γι’ αυτό, όταν έχει κανείς πειραματισθεί την Αλήθεια δεν μπορεί να είναι σαν τους άλλους που ζουν μόνο με τις πεποιθήσεις τους. Όχι, εκεί πειραματίζεται κανείς την επι­τακτική και μη αναβλητέα ανάγκη του να δουλεύει εδώ και τώρα στην εσω­τερική αυτοπραγμάτωση του Είναι.

Ένα πράγμα είναι το να πειραματισθούμε το Φωτισμένο Κενό ή να το βιώσουμε και άλλο να το αυτοπραγματοποιήσουμε εσωτερικά. Γι’ αυτό υπάρχει η ανάγκη του να ξέρουμε να διαλογιστούμε, του να μάθουμε να διαλογιστούμε. Περιμένω αγαπητοί μου αναγνώστες να το καταλάβετε αυτό και να εξασκηθείτε στο διαλογισμό για να μπορείτε μια μέρα να απελευθε­ρώσετε την Ουσία και να πειραματιστείτε την Αλήθεια. Εκείνος που πετυ­χαίνει να απελευθερώνει την Ουσία και να την βάζει μέσα στο Φωτισμένο Κενό, θα πρέπει να είναι διαφορετικός. Δεν θα μπορεί να είναι σαν τους άλ­λους και για αυτό πρέπει να κάνουμε ένα ειδικό μάθημα. Ο άνθρωπος πρέ­πει να είναι διατεθειμένος να μάχεται μέχρις εσχάτων με τον μόνο σκοπό να αυτοπραγματώσει στον εαυτό του, εδώ και τώρα το Φωτισμένο Κενό.

Στην Ανατολή όταν ο μαθητής φτάνει σε αυτές τις καταπληκτικές εμπειρίες του να πειραματιστεί την Αλήθεια, πληροφορεί τον Γκουρού του και αυτός τον χτυπά δυνατά με τα χέρια του. Είναι φανερό ότι εάν ο μαθη­τής δεν έχει οργανώσει τον νου του τότε θα αντιδρά εναντίον του Γκουρού του. Αλλά οι μαθητές είναι πολύ καλά προπονημένοι και αυτό το κάνει ο Γκουρού για να τους δοκιμάζει, για να δει πως πάνε με τον θάνατο των ελαττωμάτων τους.

Περιμένω να έχετε καταλάβει σε βάθος αυτό που πραγματικά είναι η επιστήμη του διαλογισμού, περιμένω να την εξασκήσετε εντατικά στα σπί­τια σας ή στα κέντρα διαλογισμού.

Η ΩΡΑΙΑ ΕΛΕΝΗ

Ο Όμηρος λέει πως αυτή ήταν η σύζυγος του Μενέλαου και βεβαιώ­νει πως έφυγε με τον Πάρη. Εκείνος ο μεγάλος πολεμιστής την έφερε στην Τροία. Συνέβη ότι έγινε ένας μεγάλος πόλεμος που διήρκεσε 10 χρόνια. Πολλά αναφέρει η Ιλιάδα σχετικά με αυτόν τον πόλεμο. Η Τροία πολιορκή­θηκε από τους Έλληνες, τους μελαχρινούς μακρυμάλληδες όπως θα έλεγε ο Όμηρος. Έχουμε μετά στην Ιλιάδα τον Αγαμέμνονα, τον Οδυσσέα τον πα­νούργο πολεμιστή, τον καταστροφέα ακροπόλεων, έχουμε τον Τρώα Έκτορα, τον γέρο Πρίαμο, τον Αινεία και πολλά άλλα άτομα που στο βάθος καταλήγουν να είναι πιο πολύ Άτλαντες παρά Έλληνες και Τρώες.

Ο Όμηρος ήτανε πραγματικά ένας μεγάλος μυημένος. Βεβαιώνουν ότι ήτανε τυφλός, ότι έζησε από την δημόσια ελεημοσύνη τραγουδώντας από χωριό σε χωριό τα ποιήματά του σε όλη την Ελληνική γη. Πραγματικά η τύφλωση του Ομήρου ήτανε συμβολική, αυτός δεν ήτανε τυφλός είχε τα μάτια του πολύ καλά. Με αυτό το της τύφλωσης βεβαιώνεται απλώς ότι δεν έβλεπε μόνο τα πράγματα του φυσικού κόσμου αλλά επίσης τα πράγματα των εσωτερικών κόσμων. Ήταν ένας μεγάλος μυημένος, ένας μεγάλος διο­ρατικός.

Αξίζει τον κόπο να σκεπτόμαστε λίγο με την Ιλιάδα, σχετικά με την Οδύσσεια. Στην εποχή του Ομήρου ήδη δεν είχαν μείνει από την Τροία παρά τα ερείπια και αυτός ο άνθρωπος βασισμένος μόνο στις παραδόσεις και στην δυνατή διόρασή του έγραψε τα καταπληκτικά έργα του.

Όσον αφορά την «Ωραία Ελένη» δεν μπορούμε να αρνηθούμε ότι υπήρξε στο φυσικό κόσμο, αλλά ταιριάζει μέσα σε ένα συμβολικό και κα­ταπληκτικό δράμα.

Πριν λίγο καιρό ένας γερμανός πέτυχε να ανακαλύψει τα ερείπια της παλιάς Τροίας. Η Τροία δεν ήταν στην Ελλάδα όπως είχε ειπωθεί πριν, βρι­σκόταν στην Τουρκία. Το πιο περίεργο αυτού του ζητήματος είναι ότι ανα­κάλυψαν 7 Τροίες στο υπέδαφος, κάτι που δείχνει ότι επί 7 φορές κατα­στράφηκε αυτή η ακρόπολη. Μόλις την ισοπέδωναν αυτή ξανακτιζόταν στο ίδιο μέρος, γι’ αυτό μπόρεσαν να καταγραφούν ξεκάθαρα οι 7 Τροίες. Θε­μελιώδης βεβαίωση ότι πράγματι υπήρξε η «Ωραία Ελένη».

Υπάρχει ο θησαυρός του γέρο Πρίαμου. Λέγεται πως μέσα στα πλούτη που βρέθηκαν υπήρχε η κορώνα της «Ωραίας Ελένης» και τα επι­τραπέζια σκεύη της από χρυσό, ασήμι και πολύτιμες πέτρες. Έτσι λοιπόν έχει μια πραγματικότητα η «Ωραία Ελένη».

Ο αρχαιολόγος που έκανε μια τόσο μεγάλη ανακάλυψη δεν σταμά­τησε όταν είδε τόσο πλούσιους θησαυρούς. Η κυβέρνηση της Τουρκίας αντιτάχθηκε στο να βγάλουν από την Τουρκία όλα αυτά τα πλούτη, αλλά αυτός πέτυχε να διαπραγματευθεί με την κυβέρνηση. Τα πλούτη μεταφέρ­θηκαν σε κάποιο σημαντικό μουσείο, ίσως σ’ αυτό του Λονδίνου, ίσως σ’ αυτό του Παρισιού, αυτό το τελευταίο δεν το ξέρω ακριβώς. Αυτό που πράγματι ξέρω είναι ότι ανακαλύφθηκε ο θησαυρός του γερο Πρίαμου και αυτό από μόνο του είναι αρκετά ενδιαφέρον.

Καταλήγει γοητευτική όλη εκείνη η αφήγηση που ο Αινείας ο Τρώας κάνει σχετικά με την κρυφή φυγή του από εκείνη την ακρόπολη. Το πως έβγαλε τους οικογενειακούς Θεούς (Παινάτες Θεούς), το πώς έσωσε τον Πατέρα του ήδη γέρο, το πώς έβγαλε όλους τους συγγενείς του από τον καπνό και την φωτιά εκείνης της ακρόπολης που καιγόταν και μετά το τα­ξίδι του προς την αρχαία Εσπερία.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι όλα αυτά είναι γοητευτικά. Όποιος έχει διαβάσει την Αινειάδα δεν μπορεί παρά να αισθανθεί το λιγότερο μία με­γάλη ευχαρίστηση στο να γεύεται εκείνους τους στίχους. Τα ίδια τα πλούτη της γλώσσας του Αινεία αιχμαλωτίζουν. Ο Βιργίλιος που είναι ο συγγρα­φέας της Αινειάδας εκδηλώνεται σαν ένας μεγάλος ποιητής, χρησιμοποιώ­ντας μια γλώσσα πολύ πλούσια. Έρχεται στην μνήμη μου ένα κομμάτι εκεί­νου του έργου όπου περιγράφοντας την περίπτωση της μάχης του Ρέμου με το νερό λέει: «Κουπί αγωνίσου με το απαλό μάρμαρο και έτσι φτάνουμε στην γη της Καλυψώς όπου η σκληρή θεά Κίρκη με τα βότανά της έχει με­ταμορφώσει τους ανθρώπους σε σώματα αγρίων θηρίων».

Για να μην πάμε πιο μακριά στην λογοτεχνία του Βιργιλίου και του Ομήρου, θα συγκεκριμενοποιήσουμε το θέμα της «¨Ωραίας Ελένης». Λέω πως πραγματικά υπήρξε σαν γυναίκα από σάρκα και οστά, αλλά εσωτερικά είναι συμβολική. Βέβαια σε όλα αυτά αξίζει μία εξήγηση. Ο Φάουστ π.χ. έκανε σε κάποια περίπτωση να εμφανιστεί η Ωραία Ελένη. Μερικοί νέοι της εποχής εκδήλωσαν την επιθυμία να την γνωρίσουν, έλεγαν ότι ήθελαν να την δουν. Υπολογίστε ότι ήταν ήδη νεκρή από χιλιάδες χρόνια και αυτοί ήθελαν να την δουν. Ο Φάουστ ήταν ένας μεγάλος μάγος και δεν είχε καμία αντίρρηση στο να την επικαλέσει. Λένε ότι χάθηκε από το περιβάλλον και όταν ξαναεμφανίστηκε, οι νέοι που τον περίμεναν εξεπλάγησαν όταν τον είδαν στο μπράτσο της Ωραίας Ελένης της Τροίας. Ήταν εκεί πέρα υλο­ποιημένη φυσικά, φαινόταν μια γυναίκα από σάρκα και οστά. Την περιγρά­φουν με μία άρρητη και ασύλληπτη ομορφιά. Βεβαιώνουν ότι εμφανίστηκε μπροστά στους νέους και είχε επικαλεσθεί από τον δόκτορα Φάουστ. Λένε πως είχε ξανθά μαλλιά που φαίνονταν σαν ένας καταρράκτης χρυσού και που έφταναν μέχρι τα πόδια, πλατύ μέτωπο, ίσια μύτη, λεπτά και ντελικάτα χείλη, γαλανά μάτια που φαίνονταν σαν να ατένιζαν το άπειρο, ήταν τρια­νταφυλλένια σαν την αυγή με λυγερό και ντελικάτο κορμί και μέτριο ύψος. Κοίταξε τους νέους και αυτοί βέβαια αισθάνθηκαν ότι έλιωνε η καρδούλα τους. Θα ήθελαν λοιπόν να ήταν πραγματική με σάρκα και οστά. Ο δόκτωρ Φάουστ την παρουσίασε μπροστά στους νέους και μετά κρατώντας το μπράτσο της έφυγε ξανά από το περιβάλλον. Βέβαια αυτοί, εφ’ όσον δεν υπήρχαν φωτογραφικές μηχανές εκείνη την εποχή, ζήτησαν από τον Φά­ουστ να τους αφήσει να την ζωγραφίσουν επειδή μερικοί ήξεραν να το κά­νουν. Αυτός τους το αρνήθηκε αλλά τους υποσχέθηκε μία εικόνα της ίδιας για αργότερα και πράγματι εκπλήρωσε τον λόγο του.

Ήταν λοιπόν ένας μεγάλος εσωτεριστής ο δόκτωρ Φάουστ. Πριν από αυτό είχε πραγματοποιηθεί άλλο παρόμοιο θαύμα. Είχε επικαλεστεί μπρο­στά στον Κάρολο τον Ε΄, τον αυτοκράτορα Καρλομάγνο και την γυναίκα του. Και οι δυο εμφανίστηκαν με φυσική μορφή, ορατοί και απτοί. Ο δόκτωρ Φάουστ ήταν λοιπόν ένας μεγάλος θεουργός, κατείχε καταπληκτικές εξου­σίες.

Έτσι λοιπόν ο συμβολισμός της ωραίας Ελένης δίνεται με τις πιο ποικίλες έννοιες. Έχουμε την περίπτωση του Σίμωνα του μάγου, ο οποίος παρόλο που δεν ήταν τρελός (πολλοί τον θεωρούν σαν τον πατέρα των τρε­λών, πράγμα που δεν είναι έτσι) παρεκτράπηκε στο δρόμο της Μαύρης Μα­γείας. Βεβαίωνε ότι ήταν παντρεμένος με την «Ωραία Ελένη». Στην πραγ­ματικότητα αυτή που τον συνόδευε δεν ήταν η ωραία Ελένη. Ήταν μια πόρνη που είχε βρει κάπου, πολύ όμορφη, με μεγαλοπρεπή εμφάνιση και ονομαζόταν Ελένη. Ο Μάγος βεβαίωνε ότι αυτή ήταν η «Ωραία Ελένη». Ας δείτε όλους αυτούς τους συμβολισμούς του δρόμου.

Οι Έλληνες έλεγαν ότι η «Ωραία Ελένη» ήταν κόρη του θυελλώδη Δία, του νεφεληγερέτη, και της Λήδας, της Ελληνίδας Ιέρειας, αυτό δεν μπορούμε να το αρνηθούμε. Εξετάζοντας λοιπόν αυτό το ζήτημα στο φως της Ελληνικής μυθολογίας ανακαλύπτουμε ότι ο θυελλώδης Δίας, ο νεφε­ληγερέτης, είναι ο δικός μας πατέρας που βρίσκεται εν κρυπτώ και η Λήδα, η Ελληνίδα Ιέρεια, είναι η δική μας θεϊκή μητέρα Κουνταλίνη. Όσον αφορά την «Ωραία Ελένη» είναι πράγματι η Πνευματική Ψυχή του κάθε ανθρώ­που που έρχεται στον κόσμο. Το Εσπερμακομέτο των πολικοτήτων είναι μια τρομερή πραγματικότητα, το Μπούδι. Σε σχέση με μας βρίσκεται πολοποιημένο στην μορφή της «Ωραίας Ελένης». Αλλά όσον αφορά τις γυναίκες είναι ο Αγαπημένος. Εν πάση περιπτώσει το Μπούδι είναι η Πνευματική Ψυχή αυτό είναι φανερό.

Η «Ωραία Ελένη» συμβολίζει την Πνευματική Ψυχή. Πρέπει να μα­χόμαστε για να κατακτήσουμε την Πνευματική Ψυχή, το Μπούδι του θεοσοφισμού, την αθάνατη ψυχή, την Βαλκυρία.

Εκπλήσσεται κανείς όταν στους εσωτερικούς κόσμους συναντάει μέσα στο ναό όχι μόνο μία αλλά πολλές «Ωραίες Ελένες» του ναού, αυτές είναι οι Βαλκυρίες.

Ξέρουμε πια ότι κάθε μία από αυτές τις Βαλκυρίες αντιστοιχεί σε ένα Δάσκαλο. Κάθε Δάσκαλος είναι διπλός. Έχει μία Ανθρώπινη Ψυχή που εί­ναι αρσενική και μία Πνευματική Ψυχή που είναι θηλυκή, την Βαλκυρία του, αυτή είναι η Ωραία Ελένη.

Ο ίδιος ο Δόκτωρ Φάουστ ήταν παντρεμένος με την «Ωραία Ελένη». Οι άνθρωποι το έπαιρναν αυτό σαν νεκρό γράμμα, αλλά εσωτεριστικά θέλει να πει ότι ο Φάουστ είχε πετύχει τον γάμο με την Βαλκυρία του.

Στο Σίμωνα τον Μάγο βλέπουμε μια βεβήλωσή της. Είχε βρει μια πόρνη που σύμφωνα με αυτόν ήταν η «Ωραία Ελένη». Με αυτό βλέπουμε τέλεια την βεβήλωση, την Μαύρη Μαγεία, γιατί η Ωραία Ελένη αυτή καθ’ εαυτή είναι κόρη του Θυελλώδη Δία του νεφεληγερέτη και της Λήδας, της Ελληνίδας Ιέρειας.

Ο Ζωροάστρης νυμφεύθηκε με την ‘Ωραία Ελένη» την ημέρα της ανάστασης. Ο Νίτσε στο έργο του «Τάδε έφη Ζαρατούστρα» αναφέρει ότι ο Ζαρατούστρας ή Ζωροάστρης είναι το ίδιο. Αρχίζει την αφήγηση λέγοντας: «Έρχομαι να σας μιλήσω για τον υπεράνθρωπο». Αυτό ήταν το λάθος του Νίτσε, το να πιστεύει πως είχε φτάσει πια η εποχή του Υπεράνθρωπου, όταν ακόμα δεν έχουμε φτάσει στην Ανθρώπινη κατάσταση, στην κατάσταση του αληθινού Ανθρώπου.

Ο Νίτσε, μιλώντας μας για το μέρος όπου διαλογιζόταν ο Ζαρατού­στρας, λέει ότι ζούσε σε μια σπηλιά και ένα πρωί κοιτάζοντας τον ανατέλ­λοντα ήλιο είπε: «Ω μεγαλοπρεπές βασιλικό άστρο, έχουν περάσει πια δέκα χρόνια που ανεβαίνεις στην σπηλιά μου. Αν δεν ήταν από σένα, από το φίδι μου και από τον αετό μου θα είχα κουραστεί πια με το να ζω σε αυτό το μέ­ρος». Μετά κατέβηκε το βουνό και συνάντησε έναν Άγιο που του είπε:

-Που πας Ζαρατούστρα;.

-Πηγαίνω στην πόλη.

-Γιατί πας εκεί πέρα;

-Λόγω της αγάπης προς την ανθρωπότητα.

Τότε του απάντησε ο άλλος: «Μήπως δεν είναι λόγω της αγάπης προς την ανθρωπότητα που εγώ βρίσκομαι σε αυτό το μέρος; Τραγουδάω άσματα, τα τραγουδώ και έτσι επαινώ τον Θεό που είναι Θεός μου».

Ο Ζαρατούστρα είπε: «Φεύγω δεν θέλω να αφαιρώ τίποτα» και εκεί­νος ο Άγιος τύλιξε ένα μαστίγιο το χάρισε στον Ζαρατούστρα και του είπε: «Πάρε, σου δίνω αυτή την μικρή συμβουλή. Αν πας όπου βρίσκεται γυ­ναίκα μην ξεχνάς το μαστίγιο». Πολλοί το πήρανε έτσι σαν νεκρό γράμμα, αλλά η ωμή πραγματικότητα των γεγονότων είναι διαφορετική. Έτσι δεν εί­ναι;

Πρέπει να έχουμε θέληση αν θέλουμε να δουλεύουμε στο Σιδηρουρ­γείο των Κυκλώπων. Αλλά αυτοί που δεν καταλαβαίνουν από εσωτερισμό το ερμηνεύουν σαν νεκρό γράμμα.

Καλά, η αλήθεια είναι ότι ο Ζαρατούστρας έφτασε στην πόλη και έλεγε: «Έρχομαι να μιλήσω για τον Υπεράνθρωπο. Ο άνθρωπος δεν είναι παρά μία γέφυρα στο δρόμο. Είναι επικίνδυνο να κοιτάς πίσω. Όλα του εί­ναι επικίνδυνα. Έχει φτάσει η ώρα του Υπεράνθρωπου». Να το μεγάλο σφάλμα του Νίτσε. Το να μας μιλήσει για τον Υπεράνθρωπο όταν ούτε καν υπάρχουν άνθρωποι στην επιφάνεια της γης. Διότι αυτοί που υπάρχουνε εί­ναι ανθρωποειδή, δηλαδή διανοητικά θηλαστικά αλλά όχι Άνθρωποι στην πιο πλήρη έννοια της λέξης.

Εν πάση περιπτώσει ο Ζαρατούστρας εκτέλεσε μία ωραιότατη απο­στολή στην αρχαία Περσία. Όταν αναστήθηκε ενώθηκε, συγχωνεύτηκε εντελώς με την Βαλκυρία του, με την Ψυχή-Πνεύμα. Γιατί; Επειδή αυτό το Μπούδι ή Ψυχή-Πνεύμα, όπως λέει η Μπλαβάτσκι στην «Φωνή της σιγής»: «Είναι ένα ποτήρι αλαβάστρινο, φίνο και διάφανο μέσω του οποίου λάμπει η αιώνια φλόγα του Πράνα». Τότε αυτό το Μπούδι είναι η Βαλκυρία. Πράγματι ο Εσωτερικός Λόγος ενδύεται με το Μπούδι, περιέχεται στο Μπούδι στην Ψυχή-Πνεύμα. Όταν ενώθηκε η Ανθρώπινη Ψυχή του Ζαρα­τούστρα με το Μπούδι του ή Ψυχή Πνεύμα, δηλαδή όταν συγχωνεύτηκε με την «Ωραία Ελένη» του (στην οποία είχε ήδη εντελώς εκδηλωθεί ο Λόγος) έμεινε Αναστημένος κοιτάζοντας μέσω των ματιών της, ακέραιος, ένας και συνολικός. Τι έγινε με τον Ζαρατούστρα; Κανένας δεν ξέρει. Εξαφανίστηκε από εκείνο το σπίτι, είναι ένας αθάνατος Δάσκαλος.

Είναι καλό να καταλαβαίνετε τι είναι η Ωραία Ελένη σε όρια αυ­στηρά εσωτεριστικά. Όταν πετύχει κανείς την ένωση με την ψυχή-Πνεύμα, μέσα στο οποίο περιέχεται ο Θεϊκός Λόγος σαν φλόγα σε αλαβάστρινο πο­τήρι, τότε συνίσταται στον εαυτό της η Φιλοσοφική Πέτρα. Είναι αναγκαίο να ξέρουμε πραγματικά ποια είναι αυτή η Πέτρα. Λένε ότι αυτή η Πέτρα εί­ναι προικισμένη με καταπληκτικές εξουσίες, αυτό είναι αλήθεια. Οι αλχη­μιστές την αναφέρουν σαν ένα αχλάδι ή ένα μήλο χρυσού, ένα φρούτο, ένα ρόδι, κάτι πολύτιμο. Λέγεται ότι είναι διαμορφωμένη από το πορφυρό κόκ­κινο χρώμα, το πολύτιμο κόκκινο ρουμπίνι και το άλλο κάθετό του χρώμα του χρυσού κεχριμπαριού. Την περιγράφουν καλύτερα σαν Πόσιμη Σελήνη.

Μερικοί αλχημιστές περιγράφουν με ποιητικό τρόπο τις αρετές ή εξουσίες της Ευλογημένης Πέτρας, αυτού του αξιόλογου Ρουμπινιού, αυτού του Απόλυτου, αυτού του Ήλιου, του Μικροσκοπικού Ανθρώπου, αυτού του Αστεριού της Σοφίας. Υπήρχε κάποιος ποιητής που την ζωγράφισε σαν ένα τεράστιο δέντρο χρυσού. Έλεγε ότι μέχρι και οι μεγαλύτεροι κέδροι φαίνονται σαν απλό γρασίδι μπροστά σε τέτοιο δέντρο. Αυτός ο ποιητής βεβαίωνε ότι ο κορμός του ήταν από αγνό χρυσό και τα κλαδιά του από ασήμι. Όλα αυτά είναι συμβολικά. Η πραγματικότητα είναι ότι η ευλογη­μένη αυτή Πόσιμη Πέτρα είναι διπλή στις εκδηλώσεις της δηλαδή στις εξουσίες της. Γιατί είναι αλήθεια ότι σχετικά με την Παγκόσμια Ιατρική κα­ταλήγει να είναι ένα θαυμάσιο ελιξίριο, το καταπληκτικό, το θαυμάσιο ελι­ξίριο της Πόσιμης Σελήνης. Αλλά δεν είναι λιγότερο βέβαιο ότι σε σχέση με την ίδια την μεταβολή των μετάλλων σε αγνό χρυσό, σχετίζεται με τις εξουσίες του Ρουμπινιού ή κόκκινου Πολύτιμου Λίθου. Αν την κοιτάξουμε από την σκοπιά του ελιξιρίου, του διάσημου ελιξιρίου, υπάρχουν σχετικά με αυτό πολλές εσωτεριστικές και αλχημιστικές παραδόσεις. Οι καλύτεροι σοφοί βεβαιώνουν πως αυτό το ελιξίριο έχει καταπληκτικές εξουσίες, ότι μπορεί να θεραπεύει τους λεπρούς, τους μουγκούς, τους τυφλούς, τους πα­ράλυτους. Παλιοί θρύλοι βεβαιώνουν ότι αν αναμίξει κανείς τρεις σταγόνες αυτού του ελιξιρίου με λίγο οινόπνευμα, μπορεί να επιστρέψει η ομορφιά σε μια γριά γυναίκα και να ξανανιώσει. Αυτή πρώτα θα πρέπει να κάνει μπάνιο με αρωματικά βότανα και μετά να χρίσει το σώμα της με αυτές τις τρεις σταγόνες του διάσημου ελιξιρίου μέσα στο οινόπνευμα. Δεν θα πρέπει να το αφήσει να στεγνώσει μόνο του, αλλά θα πρέπει να στεγνώσει το σώμα της μπροστά σε μία φλόγα. Είναι πολλά αυτά που βεβαιώνονται σχετικά με αυτό το ελιξίριο της μακροβιότητας, σχετικά με αυτή την Παγκόσμια Ια­τρική που θεραπεύει όλες τις αρρώστιες. Και αν την αναμιγνύουμε με το νερό της βροχής των ουρανών τα φυτά αναπαράγονται και ακόμη και τα φυτά που έχουν συνηθίσει σε άλλα κλίματα παίρνουν ζωή.

Όσον αφορά την Πολύτιμη Πέτρα αυτή καθ’ εαυτή, δηλαδή όσον αφορά το Κόκκινο Ρουμπίνι, βεβαιώνεται ότι με αυτό μπορούμε να πραγ­ματευόμαστε την μεταβολή των μετάλλων σε αγνό Χρυσό. Εν πάση περι­πτώσει δεν πρέπει να ξεχνάμε ποτέ ότι η Φιλοσοφική Πέτρα, αυτή καθ’ εαυτή, μένει πλήρης με εκείνο τον γάμο που θα πρέπει να πραγματοποιηθεί με την Ψυχή-Πνεύμα που σε Ελληνικά κείμενα ονομάζεται η Ωραία Ελένη. Για μας τους άνδρες η Ωραία Ελένη έχει την ελκυστικότητα του αντίθετου πόλου. Οι αδελφές που μας ακούνε θα λένε: «Καλά, αυτή είναι γυναίκα και εμείς είμαστε γυναίκες επίσης, ώστε έχει χάσει για μας όλο το ενδιαφέρον». Στις αδελφές θα πω ότι η Ωραία Ελένη λαμβάνει την όψη του Πολυαγαπη­μένου, αλλάζει εντελώς, είναι ο ονειρεμένος γαλάζιος Πρίγκιπας των χιλίων και μίας νυχτών.

Έτσι λοιπόν η Ψυχή-Πνεύμα για τις γυναίκες πολοποιείται με αρσε­νική μορφή ενώ για μας τους άντρες παίρνει την μορφή της Βαλκυρίας με τέτοιο τρόπο ώστε η Ψυχή-Πνεύμα είναι πάντα επιθυμητή. Ας έχουμε υπ’ όψιν επίσης πως όταν σε αυτήν υπάρχει πια ο Εσωτερικός Λόγος, η Ψυχή-Πνεύμα φαίνεται όπως έχει πει η Πετρονίλα Μπλαβάτσκι στην «Φωνή της Σιγής» «Ένα ποτήρι αλαβάστρινο, φίνο και διάφανο μέσα στο οποίο λάμπει η αιώνια φλόγα του Πράνα», δηλαδή η φλόγα του Εσωτερικού Λόγου.

Στο έργο μου με τίτλο «Τα τρία βουνά» υπάρχει κάτι που έγραψα και που δεν έχουν καταλάβει οι αδελφοί. Έλεγα πως στην Λεμουρία μετά την αποσάρκωση της Λιτελάντες, εγώ είχα πάρει καινούρια σύζυγο για να συνε­χίσω μπροστά, στον δρόμο μου, μία γιγάντια γυναίκα. Το ζήτημα είναι ότι όλοι πίστεψαν πως αυτή η γυναίκα που είχα πάρει ήταν μία γυναίκα από σάρκα και οστά. Αυτή δεν ήταν από σάρκα και οστά, αυτή ήταν η Ωραία Ελένη. Εκείνος που φτάνει στην Ανάσταση νυμφεύεται με την Ωραία Ελένη και αν είναι γυναίκα νυμφεύεται με τον Πολυαγαπημένο, εν πάση περιπτώ­σει με την Ψυχή-Πνεύμα.

Παρατηρείστε την θέση, από αυτή την πλευρά του ποταμού είναι η Ανθρώπινη Ψυχή με τα οχήματά της. Στην άλλη πλευρά είναι η Ψυχή-Πνεύμα. Πραγματικά, ο Θεός-Ίντιμο στην κάθοδό του πρέπει να ενδυθεί με την Ψυχή-Πνεύμα. Πραγματικά όταν επαληθεύεται η Ανάσταση, η Ανθρώ­πινη Ψυχή και η Ψυχή-Πνεύμα πρέπει να συγχωνευτούν, να ενωθούν τε­λείως, τότε δημιουργείται η Φιλοσοφική πέτρα.

Όταν λέει ο Σίμωνας ο Μάγος ότι είχε βρει την Ωραία Ελένη, που ήταν μια πόρνη, σε ένα προάστιο κάπου εκεί στην Νινευή (και πράγματι αυτός πήγαινε με κάποια Ελένη πολύ επιβλητική αλλά πόρνη), διαβλέπουμε ξεκάθαρα ότι ο Σίμωνας ο Μάγος ήταν ένας Μαύρος Μάγος, αυτό είναι φα­νερό. Τι διαφορετική είναι η Ωραία Ελένη με την οποία νυμφεύεται ο Ζα­ρατούστρας. Την ημέρα της Ανάστασής του βρίσκεται πρόσωπο με πρό­σωπο με την Ωραία Ελένη. Αυτή του δίνει ένα δισκοπότηρο, μία κούπα, τον πλησιάζει και μετά οι δυο συγχωνεύονται σχηματίζοντας ένα και μοναδικό όν, ακέραιο, ένα και συνολικό. Μένει κοιτάζοντας με τα μάτια της. Έρχεται στον κόσμο Αναστημένος γιατί ήδη μέσα σε αυτήν ήταν ο Λόγος. Μετά από αυτό οι μαθητές που πήγαν στην σπηλιά να ψάξουν τον Άγιο δεν τον βρήκαν εκεί. Τι έγινε; Κανένας δεν ήξερε που πήγε ο Ζαρατούστρας.

Όσον αφορά την Ωραία Ελένη της Τροίας, αυτή για την οποία πολέ­μησαν τόσοι ένδοξοι άνδρες, εκείνη που προκάλεσε τόσο τρομερή μάχη, αναμφισβήτητα είναι συμβολική. Δεν θέλω να πω ότι δεν υπήρξε με φυσικό σώμα, εν πάση περιπτώσει υπάρχει ένα ερωτηματικό. Εκείνη η Ωραία Ελένη που επικάλεσε ο Φάουστ μπροστά σε εκείνους τους νεαρούς, που του το είχαν ζητήσει και εμφανίστηκε ορατά και απτά μπροστά σε όλους, θα ήταν ή δεν θα ήταν αυτή η Ελένη της Τροίας; Εγώ ειλικρινά τολμώ να βε­βαιώσω πως δεν ήταν αυτή της Τροίας, αλλά η ίδια η Ωραία Ελένη του Φά­ουστ. Αυτή είναι έτσι όπως βεβαιώνεται η Μινέρβα, η βασίλισσα των βασι­λισσών. Αναμφισβήτητα έχει εξουσία για να γίνεται ορατή και απτή στο φυσικό κόσμο. Γι’ αυτό δεν είναι παράξενο το ότι είχε πετύχει ο δόκτωρ Φάουστ να την κάνει ορατή και απτή μπροστά σε εκείνους τους νεαρούς. Αυτή είναι η αντίληψή μου.

Καλά, συνεχίζοντας με αυτή την ομιλία ο αλχημιστής πρέπει να κάνει προσπάθειες για να αφυπνίσει συνείδηση, για να μπορεί να επιβεβαιώνει από μόνος του, να ερευνά μέσα από τον ίδιο τον εαυτό του όλες αυτές τις μεγάλες αλήθειες της φιλοσοφικής πέτρας. Μας έχει λεχθεί ότι την Επι­στήμη του Μεγάλου Έργου μπορεί να την καταλαβαίνει κανείς μόνο όταν λαμβάνει το Ντόνουμ Ντέϊ, δηλαδή το θείο χάρισμα για να μπορούμε να την καταλαβαίνουμε. Αλλά υπάρχει μία δίκαιη παροιμία που λέει: «Συν Αθηνά και χείρα κίνει». Αν θέλει κανείς να φτάσει να μετατραπεί σε ερευ­νητή της ζωής στους ανώτερους κόσμους, αν θέλει να πετύχει το Ντόνουμ Ντέϊ, που του επιτρέπει να καταλαβαίνει τα Μυστήρια του Μεγάλου Έρ­γου. Αναμφισβήτητα θα πρέπει να κάνει κάτι για να αφυπνίσει συνείδηση. Είναι φανερό ότι καταστρέφοντας κανείς το εγώ πετυχαίνει την αφύπνιση της συνείδησής του. Επίσης είναι χρήσιμα ορισμένα κατάλληλα στοιχεία που θα μας βοηθήσουν στην διαδικασία της αφύπνισης.

Υπάρχει ένα εσωτεριστικό τάγμα στην Ανατολή που λέγεται Επο­πτάι. Αυτό το Τάγμα είναι καταπληκτικό, δεν έχει αντιπροσωπείες στον φυσικό κόσμο, αλλά αν συγκεντρωθεί κανείς σε αυτό το τάγμα που είναι περισσότερο Θιβετιανό, μπορεί να πετύχει να τον βγάζουν από το σώμα του συνειδητά και να τον διδάξουν να ταξιδεύει συνειδητά στις αστρικές και διανοητικές περιοχές. Οι εκπαιδευτές αυτού του τάγματος δεν παρέχουν φειδωλά προσπάθειες σε αυτή την περίπτωση. Η συνειδητή εξουσία τους μεταφέρεται σε εκείνους τους νόες που τους σκέπτονται. Μπορούν να έρχο­νται για να μας μυσταγωγούν, να μας βγάζουν από το σώμα και να μας δι­δάσκουν να ταξιδεύουμε συνειδητά σε αυτές τις περιοχές και αυτό είναι το ενδιαφέρον. Είναι ένα Λευκό Τάγμα που δεν έχει στο φυσικό κόσμο ορα­τούς ναούς ή τίποτε παρόμοιο. Είναι εντελώς τοποθετημένο στους εσωτερι­κούς κόσμους. Το πρώτο βήμα αυτού του τάγματος είναι να αφυπνίσει τους δόκιμους, να τους διδάξει να ταξιδεύουν συνειδητά και θετικά στις αστρικές και διανοητικές περιοχές. Το επόμενο βήμα θα είναι να οδηγήσει τους άντρες που δεν έχουν ιέρεια και τις γυναίκες που δεν έχουν συζύγους προς την Εσωτερική Αυτοπραγμάτωση του Είναι.

Σας έχω πει πως σε αυτό το τάγμα υπάρχουν μερικοί Δάσκαλοι που προσωποποιούν τον Σίβα, τον Τρίτο Λόγο και υπάρχουν άλλοι που είναι πολοποιημένοι με θηλυκή μορφή και αντιπροσωπεύουν την Σάκτι, την Ίσιδα την αιώνια θηλυκή μορφή για να είμαστε πιο σαφείς. Βέβαια ένας άντρας που δεν έχει ιέρεια, αφού το τάγμα των Εποπτάι, δηλαδή τα μέλη αυτού του τάγματος, τον αφυπνίσουν μπορεί να λάβει σαν σύζυγο μία Ντα­κίνη. Αυτή είναι εντελώς πολοποιημένη στην Σάκτι ή αιώνια θηλυκή μορφή. Δουλεύοντας εσωτεριστικά με αυτήν μπορεί να πετύχει την δη­μιουργία των ανώτερων υπαρξιακών σωμάτων του Είναι, αν δεν έχει ακόμη αυτά τα οχήματα, ή να αναστηλώσει την φωτιά εάν ήδη τα έχει. Έτσι λοι­πόν το τάγμα των Εποπτάι δεν έχει εκπροσώπους στον φυσικό κόσμο αλλά είναι εντελώς υπερευαίσθητο.

Αξίζει τον κόπο να επικοινωνούμε με τα μέλη του τάγματος για να μας προπονούν στο χειρισμό των αστρικών και διανοητικών εξουσιών αλλά πρέπει να κοιμόμαστε με το κεφάλι προς τον βορρά. Αν παρατηρήσετε προσεκτικά μία πυξίδα θα δείτε πως ο δείκτης προσανατολίζεται πάντα προς τον βορρά. Υπάρχει ένα μαγνητικό ρεύμα που ρέει από τον νότο προς τον βορρά. Θα είναι καταπληκτικό αν εκμεταλλεύεται κανείς αυτό το μα­γνητικό ρεύμα ξαπλώνοντας με το κεφάλι προς τον βορρά. Αν επίσης συ­γκεντρώνεται στους Εποπτάι θα βοηθηθεί και τότε θα επιταχύνει την αφύ­πνισή του. Σύμφωνα με το πώς προχωράει κανείς σε αυτές τις σπουδές που σχετίζονται με το Μεγάλο Έργο, καταλαβαίνει την ανάγκη του Ντόνουμ Ντέι για να είναι συνειδητός στους ανώτερους κόσμους, για να ξέρει που πηγαίνει. Είναι αξιοθρήνητο να βλέπουμε να βαδίζει τυφλά κανείς σε ένα δρόμο που δεν γνωρίζει. Αν πετυχαίνει κανείς να αφυπνίζεται σε αυτές τις περιοχές όλα αλλάζουν. Το Ντόνουμ Ντέι λαμβάνεται, αλλά είναι επίσης καλό να κάνουμε προσπάθειες για να το λάβουμε.

Πολλά έχουν ειπωθεί στα Θιβετιανά κείμενα σχετικά με το «Φόβα», ακριβώς λέγεται «Φόβου» ή μεταβίβαση της συνείδησης. Χρειάζεται να μάθουμε να μεταβιβάζουμε την συνείδηση σε άλλες περιοχές, σε άλλους κόσμους του διαστήματος κλπ. Είναι δυνατόν να μεταβιβάζουμε την συ­νείδηση; Ναι είναι δυνατόν, αλλά σε αυτή την περίπτωση από πού φεύγει η συνείδηση; Ποια είναι η πόρτα της εξόδου της; Το Μπραχαμαράντρα. Ποιο είναι το Μπραχαμαράντρα; Η μεγάλη πηγή των μωρών, που βρίσκεται σε εκείνο το μέρος που λέγεται «το μαλακό των μωρών». Ξέρουμε πολύ καλά ότι τα κόκαλα του βρεγματικού είναι τα τελευταία που κλείνουν, αλλά εκεί έχει μια πόρτα από την οποία πρέπει να κάνουμε να βγει η συνείδηση. Αλλά αυτό το της μεταβίβασης της συνείδησης, αυτό το του «Φόβα» ή «Φόβου» όπως το λένε, καταλήγει να είναι πάρα πολύ ενδιαφέρον γιατί η συνείδηση ελεύθερη από το εγώ μπορεί να λειτουργήσει πραγματικά αφυπνισμένη στους εσωτερικούς κόσμους. Αλλά για να μπορεί η συνείδηση να βγει από το εγώ, να φύγει από το σώμα χωρίς το εγώ, χωρίς το προβληματάκι του εγώ χρειάζεται το «Φόβα». Πρέπει να μπαίνουμε σε κατάσταση βαθιού δια­λογισμού ικετεύοντας την ίδια την συνείδηση να φύγει από την μεγάλη πηγή των μωρών, να φύγει από το Μπραχαμαράντρα όπως λέγεται εσωτε­ριστικά. Να μην ταυτιζόμαστε περισσότερο ή καλύτερα θα λέγαμε να είμα­στε ικανοί να αναστέλλουμε όλους τους μηχανικούς συνδυασμούς του νου και της επιθυμίας. Πρέπει να θυμόμαστε τον εαυτό μας και να ζητήσουμε βοήθεια από την θεϊκή μητέρα Κουνταλίνη, για να είναι αυτή που θα βγάλει την συνείδηση από το Μπραχαμαράντρα. Ο διαλογισμός πρέπει να είναι βαθύς. Είμαι σίγουρος ότι η Θεϊκή Μητέρα θα μας βοηθήσει. Αυτή θα μπο­ρεί να βγάλει την συνείδηση από το Μπραχαμαράντρα. Η αφύπνιση είναι καταπληκτική γιατί από το Μπραχαμαράντρα δεν μπορεί να βγει το εγώ. Τότε αυτό που φεύγει είναι η συνείδηση και φεύγει εντελώς ελεύθερη για να λειτουργήσει στους ανώτερους κόσμους. Αλλά χρειάζεται να δουλεύ­ουμε αγαπητοί μου αδελφοί, γιατί αν ακούτε μόνο τον λόγο μου και δεν τον πραγματοποιείτε, θα ήταν σαν αυτό που λέει ο Απόστολος Ιάκωβος: «ο άν­θρωπος που κοιτάει στον καθρέπτη και μετά γυρίζει την πλάτη και φεύγει». Υπάρχει η αναγκαιότητα να πραγματοποιείτε αυτό που ακούτε. Να γινόσα­στε πρακτικοί με το «Φόβα», να μαθαίνετε την επιστήμη της μεταβίβασης της συνείδησης. Οι Θιβετιανοί το πετυχαίνουν αλλά με βάση θυσίες και προσπάθειες.

Η ελεύθερη συνείδηση γνωρίζει τα μυστήρια της ζωής και του θανά­του. Στην ανατολή η ελεύθερη συνείδηση καθοδηγεί π.χ. πολλούς μακαρί­τες που έχουν αποφασίσει να ακολουθούνε το Σύντομο Μονοπάτι.

Πιστεύω πως έχετε ακούσει να μιλάνε κάποτε για το Σύντομο Μονο­πάτι και το Διαυγές Φως. Υπάρχουν μακαρίτες που αποφασίζουν να απο­συρθούν από την σκηνή αυτού του κόσμου, μερικοί οριστικά και άλλοι αφού περάσει η σιδερένια εποχή. Τότε ενώ είναι ενσαρκωμένοι, δουλεύουν όσο πιο πολύ μπορούν στην διάλυση του εγώ. Μετά τον θάνατό τους συνε­χίζουν την δουλειά τους στους ανώτερους κόσμους μέχρι που καταστρέφουν το εγώ και στο τέλος απορροφούνται στον Μεγάλο Ωκεανό. Αλλά βέβαια είναι πολύ δύσκολο να μην επιστρέφουμε. Πρέπει να μάθουμε να κλείνουμε μήτρες για να μην επιστρέφουμε, γιατί οι μήτρες θέλουν να μας αρπάζουν και πρέπει να είμαστε αρκετά δυνατοί για να μάθουμε να τις κλείνουμε και να φεύγουμε. Πρέπει να αντέξουμε τα ουρλιαχτά της λαίλαπας. Πολλοί μα­καρίτες φεύγουν γεμάτοι τρόμο, πάνε να κρυφτούν μέσα σε κάποια σπηλιά, και όταν αποσύρονται σε κάποια σπηλιά αποφεύγοντας την θύελλα και την λαίλαπα, η ασημένια χορδή παραμένει δεμένη στην σπηλιά. Τι είναι αυτή η σπηλιά; Μία μήτρα. Άλλοι επιστρέφουν τρομαγμένοι μπροστά στα ουρλια­χτά της λαίλαπας, άλλοι μπροστά στα τρομαχτικά οράματα. Άλλοι δεν αντέχουν μπροστά στις δοκιμασίες του Πατέρα και της Μητέρας επιστρέ­φουν, πηγαίνουν σε κάποια μήτρα. Αν ξέρει κανείς να παραμένει ήρεμος και ακόμα αν τον βοηθάνε, αν θυμηθεί τον ευσπλαχνικό ΟΜΝΙ ή τον Κύριο της Συμπόνιας τότε στο τέλος θα πετύχει να μπει σε ένα ανώτερο μοριακό βασίλειο, όπου θα εκπαιδευτεί από τους Ντέβας. Η Θεϊκή Μητέρα του θα τον βοηθά να διαλύσει τα μη ανθρώπινα στοιχεία που του έμειναν μέχρι που στο τέλος θα βρεθεί στην Κοσμική Σκηνή έχοντας μετατραπεί σε ένα απλό στοιχειώδες ή σε ένα μεγάλο στοιχειώδες. Σε εκείνες τις περιοχές της ευτυχίας μπορεί να μένει για πάντα ή απλώς όσο περνά αυτή η εποχή του Σιδήρου. Αφού περάσει η εποχή, επιστρέφει για να μπει σε μια Σχολή Μυ­στηρίων και να αυτοπραγματωθεί στην εποχή του Χρυσού.

Αυτό είναι ο Σύντομος δρόμος. Στο Θιβέτ οι αθλητές του «Φόβα», δηλαδή της επιστήμης της μεταβίβασης της συνείδησης, βοηθούν αυτούς που ακολουθούν τον Σύντομο Δρόμο. Τους βοηθούν οδηγώντας τους, εμ­ψυχώνοντάς τους κλπ. Μπορεί αυτοί που ακολουθούν τον Σύντομο Δρόμο να τον αντέξουν. Είναι λοιπόν μια καταπληκτική επιστήμη. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως το «Φόβα» σε τελική ανάλυση μας απονέμει ανάμεσα σε άλλα πράγματα και το Ντόνουμ Ντέι, το οποίο μας επιτρέπει να γνωρίζουμε την επιστήμη του Μεγάλου Έργου. Σας έχω εξηγήσει τι είναι το Μεγάλο Έργο αλλά για να το κατανοήσετε χρειάζεστε το Ντόνουμ Ντέι και είναι αναγκαίο τότε να συνεχίζετε με τις πρακτικές που σας δίνω.

Στο διαλογισμό πρέπει να διαλέξουμε την πιο άνετη στάση. Σε μερι­κούς θα φαίνεται καλύτερο να διαλογίζονται με το ανατολικό στυλ, σε άλ­λους θα φαίνεται καλύτερο να κάθονται με το δυτικό στυλ, αυτό δεν πειρά­ζει. Αυτό που έχει σημασία είναι ο διαλογισμός να είναι τέλειος. Να είμα­στε ικανοί να σταματάμε την αλυσίδα των διανοητικών συνδυασμών και της επιθυμίας, να συγκεντρωνόμαστε εσωτερικά στην θεϊκή μας μητέρα Κουνταλίνη, ικετεύοντάς την να βγάλει την συνείδησή μας από το Μπρα­χαμαράντρα. Είναι πάρα πολύ ενδιαφέρον. Έτσι λοιπόν η μεταβίβαση της συνείδησης, μας φέρνει σε τελική σύνθεση να καταλάβουμε αυτό που είναι το Μεγάλο Έργο. Οι μεταγενέστερες μελέτες είναι πιο τρομερές. Υπάρχει π.χ. εκείνη η επιστήμη που ονομάζουν του Θιβετιανού Θάνγκ-ζάγκ. Είναι φανερό ότι οι μυημένοι του Θάνγκ-ζάγκ είναι ικανοί όχι μόνο να πετυχαί­νουν την μεταβίβαση της συνείδησης αλλά επίσης είναι ικανοί να παίρνουν ένα άλλο σώμα. Πολλές φορές σφετερίζονται ένα σώμα που κάποιος εγκα­τέλειψε, ενός ανθρώπου που πέθανε από πνιγμό. Εάν το σώμα είναι ενός νεαρού ατόμου, ακόμα ικανό να αντέξει, μπαίνουν σε αυτό το σώμα και το οικειοποιούνται για προσωπική τους χρήση κλπ. Αυτοί του Θάνγκ-ζάγκ εάν δεν προσέχουν θα μπορούσαν, εν επεκτάσει να μετατραπούν σε κλέ­φτες σωμάτων και αυτό θα ήταν λίγο επικίνδυνο.

ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΜΕ ΤΟ ΜΑΝΤΡΑΜ ΧΑΜ-ΣΑΧ

Να καταλαβαίνετε την ανάγκη της άμεσης εμπειρίας του Πραγματι­κού. Είναι αναγκαίο για τους αδελφούς να προπονούνται καθημερινά στον διαλογισμό. Μόνο δια μέσου των τεχνικών του διαλογισμού είναι δυνατόν να φτάσουμε στην εμπειρία της Αλήθειας. Μόνο σε απουσία του νου μπο­ρούμε να βιώσουμε το Πραγματικό και όταν το πειραματισθούμε πραγμα­τικά αισθανόμαστε σε εμάς ένα στοιχείο που μετατρέπει ριζικά.

Δεν υπάρχει αμφιβολία, αγαπητοί μου αδελφοί, ότι η διάλυση του εγώ είναι συνήθως μια κοπιαστική δουλειά. Γι’ αυτό και η εμπειρία του Πραγματικού σε απουσία του εγώ, σε απουσία του νου είναι πολύ ανα­γκαία, διότι η βίωση της Αλήθειας μας επιτρέπει να μαχόμαστε με περισσό­τερα πλεονεκτήματα εναντίον του εγώ.

Δυστυχώς ο νους ζει σε αδιάκοπη μωρολογία. Δεν είναι ήσυχος ούτε μια στιγμή. Ούτε καν έχουμε μάθει να σκεπτόμαστε χωρίς λόγια και αυτό είναι αξιοθρήνητο. Χρειαζόμαστε κάποια γλώσσα για να σκεπτόμαστε. Το ενδιαφέρον θα ήτανε να σκεπτόμαστε χωρίς την ανάγκη του λόγου.

Ο νους είναι διαιρεμένος αδιάκοπα στην μάχη της αντίθεσης, στην πάλη των αντιθέτων. Ένας νους διαιρεμένος έτσι δεν μπορεί να πειραματι­σθεί την Αλήθεια. Ο Ιησούς ο Χριστός είπε: «Γνωρίστε την Αλήθεια και αυτή θα σας απελευθερώσει».

Η εμπειρία του Πραγματικού δεν είναι δυνατή ενώ ο νους είναι διαι­ρεμένος με αυτή την μάχη της αντίθεσης. Όταν ο νους είναι ήρεμος, σε σιωπή έρχεται το καινούριο. Εάν θέλουμε την εμπειρία της Αλήθειας, χρει­αζόμαστε να μάθουμε να δημιουργούμε το φωτισμένο Κενό σε μας τους ίδιους. Βέβαια οι άνθρωποι δεν έχουν φτάσει να δημιουργήσουν το Από­λυτο Κενό. Πραγματικά χρειάζεται για αυτό μία αντλία και ευτυχώς την έχουμε. Είναι όλο το αναπνευστικό σύστημα με τα καταπληκτικά κανάλια Ιδά και Πιγκαλά, κατά μήκος των οποίων κυκλοφορεί το Πράνα. Επίσης χρειαζόμαστε έναν ηλεκτρικό κινητήρα και τον έχουμε: την θέληση. Και χρειαζόμαστε μία γεννήτρια που είναι εγκατεστημένη στον οργανισμό μας: τα δημιουργικά μας όργανα. Πρέπει να μάθουμε να χειριζόμαστε αυτά τα εργαλεία εάν αληθινά θέλουμε να πειραματισθούμε το Πραγματικό.

Το Φωτισμένο Κενό είναι ο Άγιος Οκιντανόχ, ο Πανταχού Παρών, ο Πανδιαπεραστικός, ο Παντογνώστης. Βέβαια ο Άγιος Οκιντανόχ προέρχε­ται αρχικά από τον Ιερό Απόλυτο Ήλιο. Κάθε Ηλιακό Σύστημα έχει τον Ιερό Απόλυτο Ήλιο του και το δικό μας δεν είναι μία εξαίρεση, από εκεί ξεκινάει ο Άγιος Οκιντανόχ.

Πριν την εκδήλωσή του ο Οκιντανόχ περιέχει στον εαυτό του τις Τρεις Πρωταρχικές Δυνάμεις της Δημιουργίας. Θέλω να αναφερθώ με εμ­φατικό τρόπο στον Άγιο να επιβεβαιώνει, στον Άγιο να αρνείται και στον Άγιο να συμφιλιώνει.

Όταν ξεκίνησε η αυγή του Μαχανβαντάρα, ο Οκιντανόχ περιέχοντας στον εαυτό του τους τρεις βασικούς παράγοντες της κάθε δημιουργίας, ει­σχωρεί στους κόσμους αλλά δεν μένει ανακατεμένος με τους κόσμους.

Ο Άγιος Οκιντανόχ στον πλανήτη μας Γη, όταν ξεκίνησε η αυγή ή το Μαχανβαντάρα, εισχώρησε στον δικό μας πλανήτη, αλλά δεν έμεινε ανακα­τεμένος με τον ίδιο. Αφού είχε δημιουργήσει, ο Άγιος Οκιντανόχ ξεδιπλώ­θηκε στον εαυτό του στις Τρεις Πρωταρχικές Δυνάμεις. Αυτές στην Ινδία είναι: ο Μπράχμα, Βισνού και Σίβα. Στον δυτικό κόσμο είναι: Ο Πατέρας, ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα. Στην Αιγυπτιακή Θεογονία είναι: ο Όσιρις, η Ίσις και ο Ώρος.

Τρεις δυνάμεις που δουλεύουν η κάθε μία με ανεξάρτητο τρόπο, αλλά ενώνονται όταν προστρέχουν στον Άγιο Οκιντανόχ. Είναι δια μέσου των τριών αυτών δυνάμεων που μπόρεσε ο Μέγας Τέκτονας να δημιουργή­σει το Σύμπαν. Όταν τελειώνει η Μεγάλη Κοσμική Ημέρα, όταν τελειώνει ο Μαχανβαντάρα, αυτές οι τρεις δυνάμεις ξανα-ενώνονται, ξανα-συγχωνεύο­νται με τον Άγιο Οκιντανόχ για να ξανα-επιστρέψουν στον Ιερό Απόλυτο Ήλιο. Αυτό που βλέπουμε στον Μακρόκοσμο, αυτό που βλέπουμε στους κόσμους επαναλαμβάνεται επίσης στον Μικρόκοσμο Άνθρωπο.

Μέσα σε κάθε έναν από εμάς, στο πιο βαθύ βάθος της Συνείδησής μας, στις ίδιες τις ρίζες του δικού μας Είναι, βρίσκεται ο Άγιος Οκιντανόχ, ο Πανταχού Παρών, ο Παν-διαπεραστικός, που μας ενώνει με τον Ιερό Απόλυτο Ήλιο. Πραγματικά αυτός ξεδίπλωσε τον εαυτό του στους τρεις παράγοντες που είναι γνωστοί σαν Μπράχμα, Βισνού και Σίβα: ο πολυαγα­πημένος Πατέρας μας, ο πολυλατρεμένος Υιός και το πολύ σοφό Άγιο Πνεύμα.

Εμείς χρειαζόμαστε, αγαπητοί μου αδελφοί, να περάσουμε πιο πέρα από όλες τις θετικές και όλες τις αρνητικές δυνάμεις της φύσης. Ακόμα πε­ρισσότερο να περάσουμε, πιο πέρα από τους Τρεις Πρωταρχικούς Παράγο­ντες της Δημιουργίας, στην εκδήλωσή της και στην διαδικασία της αδιάκο­πης τροποποίησης. Χρειαζόμαστε να δραπετεύσουμε από το εγώ, να περά­σουμε πιο πέρα από το σώμα, από τα συναισθήματα και από τον νου.

Κατά την διάρκεια του διαλογισμού χρειαζόμαστε να μένει ο νους ήσυχος από μέσα, από έξω και στο κέντρο. Όταν ο νους είναι ήσυχος από μέσα, από έξω και στο κέντρο έρχεται το Όλο, δηλαδή το Πραγματικό. Εάν πετύχουμε να δημιουργήσουμε το Φωτισμένο Κενό σε μας, είναι φανερό ότι θα φτάσουμε να πειραματιστούμε τον Άγιο Οκιντανόχ. Η μυστικιστική εμπειρία του Πραγματικού συνηθίζει να είναι υπερβατικό γεγονός, προκα­λεί τρόμο. Βέβαια πρέπει να αφήσουμε τον φόβο, διότι το Φωτισμένο Κενό έρχεται σε μας μόνο όταν ξέρουμε ότι είμαστε μονάχα σταγόνες του Μεγά­λου ωκεανού και του Αγίου Οκιντανόχ. Όταν η σταγόνα χάνεται στον Ωκε­ανό και ο Ωκεανός στην σταγόνα, τότε η Συνείδηση διαλύεται, διασκορπί­ζεται με τόσο καταπληκτικό τρόπο που φτάνουμε να αισθανόμαστε μετα­τρεμμένοι σε δέντρα, σε βουνά, σε πουλιά, σε κόσμους, σε κομήτες που κυ­λούν δια μέσου του απέραντου διαστήματος. Ωχ! Τότε έρχεται ο τρόμος. Λέμε στον εαυτό μας: «και εγώ τι; ήμουνα ή υπήρξα; πηγαίνω προς την έμπνευση;» Ο τρόμος για τον θάνατο γίνεται ανυπόφορος. Χάνεται η μορφή, ο κόσμος σχεδόν δεν έχει αξία. Θα καταλαβαίνετε τότε ότι πέρα από κάθε επιθυμία, έχουμε ένα κέντρο βαρύτητας και αυτό είναι ο Ιερός Απόλυτος Ήλιος.

Κανένας τρόμος δεν θα μπορεί να σταματήσει την έκσταση. Θα αιω­ρηθούμε και θα διαλογιστούμε προς τον Ιερό Απόλυτο Ήλιο. Εκεί θα πετύ­χουμε να πειραματιστούμε την Αλήθεια. Εκεί θα καταλάβουμε τους νόμους της Φύσης έτσι όπως είναι. Σε αυτόν τον κόσμο γνωρίζουμε μόνο την μηχα­νική των φαινομένων, την διαδοχή της αιτίας και του αποτελέσματος, αλλά στον Ιερό Απόλυτο Ήλιο θα γνωρίσουμε τους νόμους της Φύσης στον εαυτό της. Κάθε Σύμπαν περιέχεται στον Ιερό Απόλυτο Ήλιο, στην εξυ­πνάδα του. Το παρελθόν και το μέλλον μαζεύονται εκεί μέσα σε ένα αιώνιο παρόν.

Εκεί θα γνωρίσουμε λοιπόν όλα όσα είναι, όλα όσα ήτανε και όλα όσα θα είναι. Εκεί είμαστε πιο πέρα από τον χρόνο και πολύ πιο πέρα από τον νου. Όταν έχει πειραματισθεί κανείς την Αλήθεια, αισθάνεται μια φοβερή εσωτερική ορμή που του επιτρέπει να μάχεται σε πλεονεκτική θέση ενα­ντίον του εγώ, εναντίον του ίδιου του εαυτού του χωρίς να τον αφήνει. Γι’ αυτό ακριβώς πρέπει όλοι μας να ξέρουμε να δημιουργούμε το Φωτισμένο Κενό.

Είναι επείγον να χρησιμοποιήσουμε την γεννήτρια, την αντλία και τον ηλεκτρικό κινητήρα που είναι στον νου. Αναμφισβήτητα η γεννήτρια παράγει ενέργεια που ανεβαίνει από τα σπονδυλικά κανάλια μέχρι τον εγκέφαλο. Πρέπει να εκμεταλλευόμαστε την σεξουαλική ενέργεια στο Σα­μάντι, είναι πολύ σημαντικό να δημιουργούμε τον Απόλυτο Ήλιο στο Κενό και αυτό είναι κατορθωτό.

Τοποθετούμαστε όλοι σε άνετη θέση, εισπνέουμε και εκπνέουμε και ταυτόχρονα προφέρουμε το μάντραμ. Φανταζόμαστε ότι η ενέργεια ανεβαί­νει από τα δημιουργικά όργανά μας μέχρι τον εγκέφαλο. Εισπνέουμε με το μάντραμ ΧΑΜ και εκπνέουμε με το μάντραμ ΣΑΧ.

ΧΑΜ-ΣΑΧ είναι το μάντραμ του διαλογισμού. Επαναλαμβάνω ΧΑΜ για την εισπνοή, ΣΑΧ για την εκπνοή. Όταν εισπνέουμε μπορούμε να προ­φέρουμε το μάντραμ με τον νου: ΧΑΜ. Αλλά όταν εκπνέουμε αρθρώνουμε με τον δημιουργικό λάρυγγα: ΣΑΧ. Σε αυτή την στιγμή ο νους πρέπει να εί­ναι εντελώς ήσυχος, επαναλαμβάνω από μέσα και από έξω. Κάθε φορά η εισπνοή γίνεται πιο βαθιά και η εκπνοή όλο και πιο βραχεία. Σήμερα θα δουλέψουμε εδώ με τον σκοπό να γνωρίσετε την τεχνική. Αλλά θα πρέπει να συνεχίσετε στα σπίτια σας με αυτή την πρακτική καθημερινά, εντατικά μέχρι να πετύχετε μια μέρα να έχετε την εμπειρία του Φωτισμένου Κενού, μέχρι να πετύχετε μια μέρα να βιώσετε την Αλήθεια.

Ο Ιησούς, ο Χριστός είπε: «Γνωρίστε την Αλήθεια και αυτή θα σας απελευθερώσει». Όποιος πετύχει να βιώσει την Αλήθεια, φορτώνεται πραγ­ματικά με μία φοβερή ενεργητική δύναμη, που του επιτρέπει να μάχεται από πιο πλεονεκτική θέση εναντίον του εγώ, για να το αποσυνθέσει, για να το καταστρέψει. Επειδή είμαστε αρκετά αδύναμοι, χρειαζόμαστε να συσ­σωρεύσουμε δυνάμεις στον εαυτό μας και αυτές τις δυνάμεις μπορεί να μας τις δώσει μόνο ο Ιερός Απόλυτος Ήλιος.

Έτσι λοιπόν, αγαπητοί μου αδελφοί, ας δούμε αυτή την πρακτική. Επαναλαμβάνω πρέπει επίσης να δουλεύετε στα σπίτια σας καθημερινά.

Ωραία. Όλοι καλά καθισμένοι θα εισπνέετε πολύ σιγά από τα ρου­θούνια προφέροντας διανοητικά το μάντραμ ΧΑΜ. Εκπνεύστε ΣΑΧ.

Να συνεχίσετε απροσδιόριστα, χωρίς να σκέπτεστε τίποτα, με κλει­στά μάτια, προσπαθώντας να αποκοιμηθείτε. Η εισπνοή θα πρέπει να γίνε­ται κάθε φορά πιο σιγανή και βαθιά, η εκπνοή κάθε φορά και πιο βραχεία και γρήγορη. Το σώμα καλά χαλαρωμένο και να αποκοιμηθούμε χωρίς να σκεπτόμαστε τίποτα.

Από έξω προς τα μέσα με απλό τρόπο. Με την εισπνοή κάθε φορά πιο βαθιά, ρέουν οι δυνάμεις, οι σεξουαλικές δυνάμεις από έξω προς τα μέσα. Όσο πιο βαθιά είναι η εισπνοή, επίσης πιο βαθιά είναι η άνοδος των σεξουαλικών δυνάμεων προς τα μέσα και προς τα πάνω. Για αυτόν τον λόγο η εκπνοή γίνεται κάθε φορά και πιο βραχεία. Σε υψηλές πτήσεις του πνεύμα­τος, για τους μεγάλους αθλητές του διαλογισμού, μένει μόνο η εισπνοή. Κατά την διάρκεια του Σαμάντι πρέπει να σταματάμε την αναπνοή, κάτι αδύνατο άλλα βέβαια αληθινό.

Όταν η Ουσία είναι βυθισμένη μέσα στον Άγιο Οκιντανόχ, αντιλαμ­βάνεται τα πράγματα στον εαυτό τους, έτσι όπως είναι και όχι όπως φαινο­μενικά είναι και τα μεταβιβάζει όλα στην προσωπικότητα, τον νου. Εδώ, στον άνθρωπο, η προσωπικότητα, το διανοητικό και συγκινησιακό κέντρο εναρμονίζονται με τον νου και αυτός μαζεύει τις δονήσεις που στέλνει η Ου­σία από το Φωτισμένο Κενό. Όταν χάνει το Σαμάντι, όταν γυρίσει στην προσωπικότητα, η ανάμνηση μένει, για αυτόν τον λόγο, στον νου.

Εάν εμείς οργανώσουμε τις σεξουαλικές δυνάμεις με κεντρομόλους τρόπους, δηλαδή να δονούν πάντα από έξω προς τα μέσα και όχι από μέσα προς τα έξω, τελειώνουν οι ονειρώξεις που είναι τόσο συχνές σε όλα τα αν­θρώπινα όντα. Διότι αφού οι σεξουαλικές δυνάμεις ρέουν από έξω προς τα μέσα, τελειώνουν οι ονειρώξεις, παύουν αυτό είναι πολύ σημαντικό.

ΤΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΡΩ

Πρέπει να καταλάβουμε την εργασία που πραγματοποιούμε πάνω στον εαυτό μας στην Γνώση. Πρώτα απ’ όλα χρειάζεται να κάνουμε συνεί­δηση το τι είναι το μυητικό γνωστικό εσωτεριστικό Ξέρω και το τι είναι η Κατανόηση. Πραγματικά μόνο από το Ξέρω και το Είναι σωστά ενωμένα αναβλύζει η αναλαμπή της Δημιουργικής Κατανόησης. Αν παίρναμε ένα κανονικό και συνηθισμένο άνθρωπο, έναν άνθρωπο αγνοούντα για να κά­νουμε κάτι καλύτερο από αυτόν από πού θα έπρεπε να αρχίσουμε; Σαν πρώτη άποψη θα βρίσκαμε ότι αυτός ο άνθρωπος δεν ξέρει τίποτα. Σαν δεύ­τερο βήμα θα ανακαλύπταμε ότι το Είναι αυτού του ανθρώπου δεν έχει κα­μιά εσωτερική ανάπτυξη. Τότε χρειάζεται να δούμε την διπλή άποψη του καθενός. Αν θέλουμε να κάνουμε μια καλή εργασία, θα πρέπει να αρχί­σουμε από το Είναι. Εάν αυτός ο άνθρωπος είναι γεμάτος από θυμό, ζήλια, μνησικακία κλπ, τι θα κάναμε για να γίνει καλύτερος; Χρειάζεται πολλή υπομονή έτσι δεν είναι; Θα έπρεπε να του αφυπνίσουμε τον πόθο να είναι καλύτερος, μετά θα μπορούσαμε να του δώσουμε την Γνωστική Διδασκα­λία, την Σοφία, το Ξέρω.

Έτσι λοιπόν το Είναι και το Ξέρω είναι διαφορετικά. Κάποιος μπορεί να έχει πολύ σοφία, μπορεί να ξέρει π.χ. να κατασκευάζει αυτοκίνητα. Μπορεί να γνωρίζει ιατρική, νομική ή θα μπορούσε να έχει μελετήσει πραγματικά σε διάφορες σχολές του ψευδο-εσωτεριστικού ή ψευδο-αποκρυφιστικού τύπου και να κατέχει μεγάλη πολυμάθεια. Αλλά θα μπορούσε να συμβεί ο άνθρωπος αυτός να έχει μια ηθική πολύ χαμηλή. Εγώ έχω γνωρί­σει άτομα που ανήκουν σε αυτές ή εκείνες τις οργανώσεις ψευδο-αποκρυφιστικού, ψευδο-εσωτεριστικού τύπου με μια ηθική αρκετά χαμηλή, πολύ χα­μηλή. Έτσι λοιπόν το Είναι και το ξέρω είναι διαφορετικά, εντελώς διαφο­ρετικά. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να το καταλάβουμε πλήρως.

Αναμφισβήτητα το πιο σημαντικό για μας τους Γνωστικούς είναι το Είναι. Σε τι θα μας χρησίμευε να κατέχουμε μία μεγάλη πολυμάθεια εάν δεν έχουμε αναπτύξει το Εσωτερικό Είναι, αν κατέχουμε ανατριχιαστικά ελατ­τώματα; Για τίποτα δεν θα μας χρησίμευε αυτό, αλήθεια; Κάποιος που έχει μελετήσει πολλά έργα στον εσωτεριστικό δρόμο και παρ’ όλα αυτά είναι ικανός να κλέβει, είναι ικανός να μοιχεύει και να πορνεύεται. Και όμως μπορεί να ξέρει πολύ γιόγκα, μπορεί να έχει διαβάσει πολλή θεοσοφία, σε τι του είναι χρήσιμο; Το πιο σημαντικό είναι το Είναι.

Τώρα, το Είναι και το Ξέρω είναι πολύ σχετικά. Υπάρχουν διάφοροι βαθμοί που ξέρω. Υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να ξέρουν ιατρική πε­ρισσότερο από άλλους. Υπάρχουν τεχνίτες που ξέρουν περισσότερο από άλλους ανθρώπους για αυτοκίνητα, αυτό είναι πολύ σχετικό. Όσον αφορά το Είναι επίσης είναι πολύ σχετικό. Μερικοί έχουν πιο ανεπτυγμένο το Εί­ναι από άλλους. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το Είναι ενός αγίου είναι πιο ανεπτυγμένο από αυτό ενός διεστραμμένου, υπάρχουν διάφορα επίπεδα του Είναι. Έτσι λοιπόν αυτό είναι επίσης σχετικό και όμως το Είναι και το Ξέρω είναι διαφορετικά όπως είπα πριν. Για κάποιον που έχει γνώσεις π.χ. σε θέ­ματα κοσμογραφίας, θα λέγαμε ότι αυτό που γνωρίζει είναι αληθινό ή είναι ψεύτικο. Για κάποιον που έχει μία μεγάλη γνώση γεωγραφίας, θα μπορού­σαμε να πούμε ότι η γνώση του είναι ακριβής ή λανθασμένη. Αλλά για ζη­τήματα του Είναι δεν χωράει αυτό το αληθινό ή ψεύτικο, λανθασμένο ή ακριβές, παρά μόνο καλό ή κακό. Ο κύριος τάδε είναι ένας καλός άνθρωπος. ο κύριος δείνα είναι ένας κακός άνθρωπος. Και εάν είναι πολυμαθής πολύ σοφός αλλά είναι ένα κακό άτομο, λέγεται γι’ αυτόν ότι είναι ένας κακός άνθρωπος. Αλλά εάν είναι ένα καλό άτομο θα πούμε ότι είναι ένας καλός άνθρωπος. Έτσι λοιπόν αυτό είναι διαφορετικό. Τα όρια για να προσδιορί­σουμε το Είναι ή για να προσδιορίσουμε την Γνώση είναι διαφορετικά.

Στη Γνωστική χρειάζεται μια πολύ ειδική ισορροπία. Για να εισέλθει κάποιος σε αυτές τις σπουδές και σε αυτές τις δουλειές στις οποίες είμαστε εμείς, χρειάζεται να φτάσει σε αυτό το επίπεδο που λέγεται: «Ο καλός οι­κοδεσπότης του σπιτιού». Είναι σημαντικά στα ευαγγέλια τα σχετικά με τον καλό Οικοδεσπότη του σπιτιού, αυτό είναι κάτι που μας καλεί σε συλλογι­σμό. Ξέρουμε ότι ο καλός οικοδεσπότης του σπιτιού θα μπορούσε να μετα­τραπεί σε κάτι καλύτερο εάν το ποθεί ή αν το επιθυμεί. Αλλά εάν δεν έχει καμιά πνευματική ανησυχία, πραγματικά μετατρέπεται σε φαρισαίο που θα πρέπει να μπει στην καθοδική εξέλιξη μέσα στον χρόνο. Έτσι ώστε από τον καλό οικοδεσπότη μπορεί να βγει ένας μυημένος ή ένας φαρισαίος. Εν πάση περιπτώσει για να μπούμε σε αυτές τις γνωστικές εσωτερικές σπουδές χρειάζεται να φτάσουμε στο επίπεδο του καλού οικοδεσπότη του σπιτιού. Ένας σεληνιακός τύπος παραδείγματος χάριν, πεισματάρης, δύσκολος, δεν είναι ακριβώς ένα στοιχείο που θα μπορεί να χρησιμεύσει σε αυτές τις σπουδές στις οποίες είμαστε. Ένα άτομο που δεν συμπληρώνει τις υποχρε­ώσεις του σπιτιού του, που είναι κακός πατέρας, κακός ή κακιά σύζυγος, που φέρεται άσχημα στον σύντροφό του, είτε αυτός είναι άντρας είτε γυ­ναίκα, ή που εγκαταλείπει το σπίτι του για αυτόν ή εκείνον τον λόγο, αναμ­φισβήτητα δεν είναι καλός οικοδεσπότης του σπιτιού. Βέβαια σε αυτό που λέω χωράνε πολύ δίκαια μερικές εξαιρέσεις, αλλά μιλάω για το απλό και γενικό στυλ. Διότι σε τίποτα δεν χρησιμεύει να είναι κανείς καλός οικοδε­σπότης εάν η γυναίκα του είναι άπιστη και του βάζει «καλά κέρατα» όπως λέμε λαϊκά. Κάποιος διηγήθηκε ένα αστείο πολύ συμπαθητικό που έλεγε: «Ο γάμος δεν είναι το κέρας της αφθονίας, αλλά η αφθονία κεράτων». Εν πάση περιπτώσει αν και φαίνεται πολύ αστείο υπάρχει πολύ αλήθεια. Σε τί­ποτα δεν θα χρησίμευε να είναι ο άντρας πολύ πιστός και η γυναίκα να του βάζει τα κέρατα ή το ανάποδο. Εν πάση περιπτώσει χρειάζεται να είμαστε καλός οικοδεσπότης του σπιτιού, ευθύς και ισορροπημένος, πριν να μπορέ­σουμε να μπούμε στο μονοπάτι της λογικής.

Εγώ γνώρισα ένα άτομο Χ, που ήτανε αφιερωμένο τελείως σε αυτή την τάξη των εσωτεριστικών σπουδών, εξασκούσε τον διαλογισμό καθημε­ρινά. Ήταν ανυπόφορα χορτοφάγος, κάθε τόσο έτρωγε ένα κομματάκι κρέας σαν σπάνιο πράγμα. Ήθελε να φτάσει στον Πατέρα και έτσι εκδηλω­νόταν. Όταν γνώρισε το Μεγάλο Αρκάνο1, διότι εμείς έχουμε δημοσιεύσει αυτές τις διδασκαλίες, ενδιαφέρθηκε πολύ για τον Ταντρισμό και από την αρχή τον εξάσκησε. Δούλευε με την ιέρεια σύζυγό του στην Ενάτη Σφαίρα. Μετά δούλευε με όσες γυναίκες παρουσιάζονταν στον δρόμο του. Δεν αναφέρω όνομα, ούτε επώνυμο. Δεν μουρμουρίζω κανέναν, αναφέρω το γεγονός και όχι τον άνθρωπο και αυτό είναι σημαντικό. Αυτό που θέλω να σας πω είναι ότι ο άνθρωπος αυτός είναι ένας φανατικός, εάν θέλετε ακραίος. Ήξερε, δεν αγνοούσε ότι έπρεπε να διαλύσει τα διάφορα μη αν­θρώπινα στοιχεία που συνιστούν το εγώ, αλλά κακομεταχειριζόταν την γυ­ναίκα και τα παιδιά του, τα οποία υπέφεραν άφατα. Εκείνος ο άνθρωπος ήτανε εκατομμυριούχος, απέραντα πλούσιος, αλλά δυστυχώς στο σπίτι του βασίλευε συγκεκριμένη αθλιότητα. Η δυστυχισμένη η γυναίκα του δεν είχε καν χρήματα να διαθέσει για να ντυθεί, αλλά αυτός είχε πόθους να φτάσει στον Πατέρα. Εξασκούσε το Σαάχα Μαϊτούνα με όσες γυναίκες συνα­ντούσε, αλλά θεωρούσε τον εαυτό του πολύ γόη, ήθελε να φτάσει στον Πα­τέρα. Υπερασπιζόταν την αγάπη σαν βάση όλου αυτού που είναι, έγινε και θα γίνει, ήτανε όμως τρομερά σκληρός με τα παιδιά του. Σε μια περίπτωση αγόρασα δύο πουλάκια όταν ένας πωλητής πουλιών μου τα πρόσφερε όταν πέρασε κοντά μου. Δεν τα αγόρασα με σκοπό να τα διατηρήσω κλεισμένα όλη τους την ζωή στα κλουβιά. Όχι, τα αγόρασα με σκοπό να τα διδάξω να πετάνε, διότι είχανε ήδη χάσει αυτή την ικανότητα. Μετά αφού θα την ξα­νάβρισκαν θα τα ελευθέρωνα. Κατά την διάρκεια μερικών ημερών τα έβγαζα από τα κλουβιά τους και τα άφηνα στο διαμέρισμα όπου ζούσα και αυτά πετούσαν εξαίσια εκεί. Εγώ αισθανόμουν πολύ ευτυχής βλέποντας εκείνα τα πουλάκια. Δεν περίμενα παρά να εξασκηθούν για να μπορώ να ανοίξω τα παράθυρα για να φύγουν διότι η πτήση ήταν ακόμα πολύ αδέξια.

Μια κάποια μέρα εκείνος ο καλός άνθρωπος συμπονώντας εκείνα τα πουλιά ήρθε σε μένα λέγοντας: «Έρχομαι να σου ζητήσω συμπόνια για αυτά τα πλάσματα που έχεις κλεισμένα στο κλουβί, φυλακισμένα χωρίς να έχουν διαπράξει κανένα έγκλημα και να σου ζητήσω να τα ελευθερώσεις».

«Για αυτό τα αγόρασα, για να τα αφήσω ελεύθερα. Τα αγόρασα από ένα πωλητή πουλιών. Τώρα σε ρωτάω: εσύ γιατί δεν κάνεις το ίδιο αφού από εκεί περνάνε τόσοι πωλητές πουλιών;» Ο άνθρωπος σιώπησε. Πραγμα­τικά ποτέ δεν τον είχα δει να μεσολαβεί για αυτά τα πουλιά. Ήταν απέραντα πλούσιος και ποτέ δεν έλειπαν οι πωλητές πουλιών. Ήταν εύκολο να αγο­ράσει ένα κλουβί και να απελευθερώσει τα πουλιά, αλλά αυτός κοιτούσε μόνο το λάθος μου. Τελικά μια μέρα τα πουλιά ήταν έτοιμα. Άνοιξα το πα­ράθυρο για να φύγουν και αυτά φυσικά έφυγαν χωρίς να γυρίσουν. Τα είχα προπονήσει στο πέταγμα και μπόρεσαν να φύγουν μακάρια έμειναν ελεύ­θερα. Καλά, ο φίλος μου έμεινε πολύ ξαλαφρωμένος επειδή εγώ είχα ελευ­θερώσει τα πουλιά, αλλά ποτέ δεν είδα να κάνει το ίδιο. Τόσοι πωλητές πουλιών που υπάρχουνε στους δρόμους της πόλης, τόσοι που περνούσανε από εκείνο το σπίτι, ποτέ δεν τον είδα να αγοράσει πουλιά από αυτούς. Αλλά εκείνος ποθούσε να φτάσει στον Πατέρα, δούλευε με πολλές εσωτε­ρικές ασκήσεις κλπ.

Καλά, μια οποιαδήποτε μέρα πέθανε ο πατέρας της γυναίκας του, δη­λαδή ο πεθερός του, και άφησε στην σύζυγό του μία μεγάλη κληρονομιά. Αμέσως απαίτησε από την γυναίκα του να του δώσει όλα όσα είχε λάβει σαν κληρονομιά, να τα δώσει σε αυτόν. Της είπε ότι αυτός ήτανε ο άντρας της και αυτός ήταν εκείνος που έπρεπε να έχει εκείνο το κεφάλαιο στην εξουσία του, μερικά όμορφα κτήματα, ένα ράντζο πολύ όμορφο κλπ. Φυ­σικά η γυναίκα αντέδρασε λίγο, σκέφτηκε για τον εαυτό της: «Αφού αυτός ο άνθρωπος είναι ένα τέρας, τι ελπίδα μπορώ να έχω από αυτόν; Αν μου πάρει αυτό που μου άφησε ο πατέρας μου τότε τι θα κάνω την ημέρα που θα με διώξει από το σπίτι με τις κλωτσιές;» Και οριστικά αποφάσισε να του προσφέρει 100.000 πέσος, τίποτε άλλο, έτσι για να είναι ευχαριστημένος. Βέβαια, για εκείνη την εποχή 50 ή 100.000 πέσος ήτανε τρομερό ποσό. Θυ­μηθείτε ότι πριν μερικά χρόνια υπήρχε μία παροιμία που έλεγε «Δεν υπάρ­χει στρατηγός που να αντέξει έναν κανονιοβολισμό 50.000 πέσος». Έτσι δεν ήταν;

Καλά, ο άνθρωπος θύμωσε με την δύστυχη γυναίκα και βέβαια της ζήτησε να υπογράψει το διαζύγιο. Επειδή αυτή δεν ήθελε το διαζύγιο της είπε: «Καλά, εάν δεν δέχεσαι το διαζύγιο, θα πρέπει να πάμε στο δικαστή­ριο». Χώρισε. Τα παιδιά τους αναμφισβήτητα έπρεπε να περνάνε πολλές οδύνες και στο τέλος η δύστυχη γυναίκα έφυγε από την πατρώα γη. Τι πι­στεύετε εσείς; Αλλά είχε όμως μια πολύ μυστικιστική και άφατη στάση. Μου μιλούσε μόνο για θεϊκά πράγματα, για την αγάπη που αισθανότανε για τον Πατέρα του που βρίσκεται εν κρυπτώ. Δυστυχώς η κόρη του ήταν σε άλλο μέρος και οι γιοι του σε άλλο και η ταλαιπωρημένη γυναίκα του ήταν κυνηγημένη επειδή δεν του έδωσε την περιουσία της, αλλά αυτός ήταν άγιος. Ήθελε να ακολουθήσει το αγνότατο μονοπάτι που οδηγεί στην εσω­τερική αυτοπραγμάτωση. Εξασκούσε διαλογισμό τρεις ή τέσσερις ώρες κα­θημερινά, σεξουαλική μαγεία, αλλά βέβαια με όποια του εμφανιζότανε, συ­νέχισε όμως να είναι Άγιος.

Καλά, είπα όλα αυτά και δεν έχω αναφερθεί ούτε σε επώνυμα γι’ αυτό και δεν κάνω κουτσομπολιό. Εάν ανάφερα ονόματα και επώνυμα και ονόματα θα τα έκανα θάλασσα, αλλά δεν αναφέρω ούτε ονόματα ούτε επί­θετα. Αλλά επαναλαμβάνω κάνω την αφήγηση, αναφέρω τα γεγονότα και όχι τα ονόματα.

Η ωμή πραγματικότητα των γεγονότων είναι ότι αυτός ο άνθρωπος δεν ήτανε καλός οικοδεσπότης. Όταν κάποιος δεν είναι καλός οικοδεσπό­της, πραγματικά δεν είναι έτοιμος να μπει στο μονοπάτι της Κόψης του Ξυ­ραφιού. Μια οποιαδήποτε μέρα τον βρήκα κάπου. Με ρώτησε για τον εσω­τερισμό, σχετικά με τον αποκρυφισμό, με την Γνωστική και όλα αυτά τα πράγματα. Του είπα: «Καλά, αυτά ξεχάστηκαν πια, οι διαλέξεις που έδωσα, αυτές έγιναν κάπου, σε άλλους καιρούς. Τώρα πια ούτε καν θυμάμαι, τώρα αφιερώθηκα στην πολιτική». Τέλος πάντων τον σταμάτησα. Κατάλαβα ότι δεν ήτανε καλός οικοδεσπότης και γι’ αυτό δεν θα χρησίμευε για αυτές τις εσωτεριστικές σπουδές.

Έχω διηγηθεί αυτή την αφήγηση για να καταλάβετε εσείς ότι η βάση σε αυτές τις σπουδές αρχίζει με το να έχουμε φτάσει στο επίπεδο του καλού οικοδεσπότη, καλού συζύγου, καλού πατέρα, καλού αδελφού, καλού φίλου. Ο άντρας που κοιτάει το σπίτι του, η γυναίκα που φροντίζει τα παιδιά της. Και αν δεν είναι παντρεμένη η γυναίκα θα είναι καλή κόρη, καλή αδελφή ή σπιτική γυναίκα. Αν ένας είναι ελεύθερος, τουλάχιστον θα είναι ο καλός άνθρωπος που κοιτάει τους δικούς του, τους συγγενείς του. Και αν δεν έχει συγγενείς τότε θα εκτελεί τα καθήκοντα που υπάρχουν γενικά για την αν­θρωπότητα. Εάν κάποιος δεν έχει φτάσει στο επίπεδο του καλού οικοδε­σπότη, δεν χρησιμεύει για αυτές τις σπουδές. Πρέπει να είναι σωστός και ισορροπημένος άνθρωπος και όχι σεληνιακός.

Τώρα υπάρχει επίσης κάτι πολύ σημαντικό, αυτό που λέγεται μαγνη­τικό κέντρο. Μερικοί άνθρωποι κατέχουν αυτό το μαγνητικό κέντρο και άλλοι δεν το κατέχουν. Γενικά όταν αισθάνεται κανείς έλξη για αυτές τις σπουδές είναι γιατί έχει εγκατεστημένο το Μαγνητικό Κέντρο στον ψυχι­σμό του, αλλιώς δεν θα αισθανότανε καμία έλξη. Θυμάμαι πως γεννήθηκε σε μένα η έλξη για αυτές τις σπουδές. Βέβαια εγώ ειλικρινά άλλαξα σώμα θεληματικά. Άφησα το περασμένο σώμα θεληματικά αλλά αισθάνθηκα στην τωρινή μου ύπαρξη αυτό το κέντρισμα, όπως θα λέγαμε, για τις γνω­στικές εσωτεριστικές σπουδές. Όταν ακόμα ήμουνα ένα παιδί κάπου 8 ετών, πήγα στην εξοχή και ερχόμενος σε επαφή με την μεγάλη φύση, ατενί­ζοντας μια χαραυγή αισθάνθηκα μια τρομερή προαίσθηση και πόνεσε η καρδιά μου. Ένιωσα την επιθυμία για τα θεϊκά πράγματα. Σε εκείνες τις στιγμές είδα τον εαυτό μου πλήρως, για μια στιγμή μου φάνηκε σαν εγώ να έβλεπα τον εαυτό μου, είχα αυτό το κέντρο της συνείδησης. Αν έχετε αι­σθανθεί καμιά φορά αυτή την προαίσθηση, θα ξέρετε τι είναι αυτό που σας λέω. Έτσι είναι πολύ σημαντικό να δημιουργήσουμε ένα Μαγνητικό Κέ­ντρο, διότι εξ αιτίας αυτού είναι που έρχεται κανείς σε αυτό το είδος σπου­δών. Ναι αγαπητοί μου αδελφοί, αυτό που θέλουμε πριν απ’ όλα είναι να φτάσουμε στην Μονάδα της ζωής ελεύθερης στην κίνησή της.

Δυστυχώς μέσα σε κάθε άνθρωπο δεν υπάρχει μία ιερή Ατομικότητα. Αλλά σε συγκεκριμένες στιγμές υπέρτατου πόνου αισθανόμαστε ότι στο βάθος έχουμε μία ιερή Ατομικότητα. Αυτό που θέλουμε είναι να φτάσουμε στην ενότητα της ζωής να ολοκληρωνόμαστε, να μετατρεπόμαστε σε ιερά άτομα και αυτό είναι δυνατόν δουλεύοντας πάνω στον ίδιο μας τον εαυτό, αφαιρώντας τα δικά μας ψυχολογικά λάθη. Αν το πετύχουμε θα μετατρεπό­μαστε σε Ιερά Άτομα.

Η διαφορά μεταξύ ενός ανθρώπου και ενός άλλου είναι τα διάφορα Επίπεδα του Είναι. Όσο πιο κοντά είναι κανείς στην Ιερή Ατομικότητα τόσο φυσικά είναι πιο ανυψωμένος. Όσο πιο μακριά είναι κανείς από την Ιερή Ατομικότητα, τόσο πιο χαμηλό Επίπεδο του Είναι κατέχει. Η γνώση που δί­νουμε εδώ στους αδελφούς είμαι σίγουρος πως δεν θα αφομοιωθεί το ίδιο από όλους. Ο καθένας θα το αφομοιώσει σύμφωνα με το Επίπεδο του Είναι στο οποίο βρίσκεται. Μερικοί θα το καταλαβαίνουν καλύτερα, άλλοι λιγό­τερο, είναι αδύνατο να το αφομοιώσουν ή να το καταλάβουν όλοι με τον ίδιο τρόπο.

Έτσι λοιπόν εφ’ όσον ο καιρός μας βιάζει, και αυτός είναι ο χειρότε­ρος δήμιος που έχουμε, θα τελειώσουμε λέγοντας ότι: Μόνο ενώνοντας το Είναι και το Ξέρω φτάνουμε στην αληθινή Κατανόηση και μόνο με την αληθινή Κατανόηση μπορούμε να δουλεύουμε με τον εαυτό μας. Για να πε­ράσουμε σε άλλο Επίπεδο του Είναι ή σε άλλα Επίπεδα του Είναι πιο υψηλά, χρειαζόμαστε να είμαστε ακέραιοι, ολοκληρωμένοι. Και αυτό είναι δυνατόν μόνο ανεβαίνοντας τα διάφορα σκαλοπάτια που αποτελούν τα επίπεδα του Είναι. Όταν ακούτε αυτή την ομιλία, μη ξεχνάτε πρώτα από όλα την ανάγκη να είμαστε ισορροπημένα άτομα, όχι κακοί οικοδεσπότες. Το μονοπάτι αρχίζει στο σπίτι και αν οι συνθήκες που έχουμε στο σπίτι εί­ναι άσχημες, τότε καλύτερα για μας. Θέλω με αυτό να πω ότι το γύμνασμα είναι ανώτερο. Όταν ζει κανείς για την εσωτερική δουλειά και μόνο για την εσωτερική δουλειά, πραγματικά όσο πιο σκληρό είναι το γύμνασμα τόσο καλύτερα.

Η ΑΡΧΗ

Για να δημιουργούμε τα εσωτερικά σώματα είναι αναγκαίο ένα μικρό τέχνασμα, που είναι με την σειρά του το μυστήριο των μυστηρίων των αρ­χαίων αλχημιστών. Αυτό το μυστήριο είναι το Αρκάνο Α.Ζ.Φ. το οποίο μπορεί να περιγραφεί συνοπτικά έτσι: «Σεξουαλική επαφή χωρίς εκσπερμά­τωση του Ένς Σέμινις». Έτσι μετατρέπεται η δημιουργική ενέργεια.

Πρώτα από όλα ο υδράργυρος δεν είναι παρά η μεταλλική ψυχή του σπέρματος. Στην αλχημεία, το σπέρμα είναι ο ακατέργαστος υδράργυρος. Λέγεται πως με αυτό το μεταποιημένο σπέρμα κατεργάζεται ο υδράργυρος που είναι η μεταλλική ψυχή του σπέρματος. Υπάρχουν τρεις τάξεις υδραρ­γύρου: 1. Ο ακατέργαστος υδράργυρος, δηλαδή το Εξιοχεχάρι ή Ιερό σπέρμα. 2. Η μεταλλική ψυχή του σπέρματος που είναι το αποτέλεσμα της μετατροπής του Λίμπιντο. Αυτή η μεταλλική ψυχή είναι δημιουργική ενέρ­γεια που ανεβαίνει από τα γαγγλιακά κανάλια της σπονδυλικής στήλης μέ­χρι τον εγκέφαλο. 3. Ο τρίτος υδράργυρος είναι ο πιο ανυψωμένος. Είναι αυτός που γονιμοποιήθηκε από το θειάφι. Στην αλχημεία το θειάφι είναι η Ιερή Φωτιά.

Οι ανατολικοί εσωτεριστές πιστεύουν πως όταν τα θετικά και αρνη­τικά ρεύματα του υδραργύρου κάνουν επαφή στο Τριβένι, κοντά στο κό­καλο του κόκκυγα, αφυπνίζουν από ηλεκτρική επαγωγή μια τρίτη δύναμη που είναι η Κουνταλίνη. Η Κουνταλίνη γνωστή μόνο σαν φιδική, δακτυλιο­ειδής φωτιά κοντά στο κόκαλο του κόκκυγα και η οποία αναπτύσσεται μέσα στο σώμα του ασκητή, αφυπνίζεται.

Η Ιερή Φωτιά ή Θειάφι, αναμειγνύεται με την μεταλλική ψυχή του Υδράργυρου και από αυτό το μίγμα αποτελείται η φωτιά που είναι αυτό που γονιμοποιήθηκε από το Θειάφι. Αυτό το μίγμα από Θειάφι και Υδράργυρο, ανεβαίνει από το νωτιαίο κανάλι μέχρι τον εγκέφαλο, αφυπνίζοντας τα ανώτερα κέντρα του εγκεφάλου.

Το περίσσευμα από αυτόν τον Υδράργυρο, γονιμοποιημένο από το Θειάφι, είναι που θα πρέπει να κάνει την καταπληκτική δημιουργία των ανωτέρων υπαρξιακών σωμάτων του Είναι. Όταν ο υδράργυρος, ο γονιμο­ποιημένος από το θειάφι, κρυσταλλώνεται μέσα στον ψυχισμό και τον ορ­γανισμό μας με τις νότες Ντο, Ρε, Μι, Φα, Σολ, Λα, Σι δημιουργείται το αστρικό σώμα. Κατά τρόπο ώστε το αστρικό σώμα δεν είναι τίποτε άλλο παρά Υδράργυρος γονιμοποιημένος από το Θειάφι. Όταν δια μέσου μίας δεύτερης οκτάβας Ντο, Ρε, Μι, Φα, Σολ, Λα, Σι κρυσταλλώνεται ο Υδράρ­γυρος γονιμοποιημένος από το Θειάφι, παίρνει την μορφή του διανοητικού σώματος. Έτσι λοιπόν το διανοητικό σώμα είναι επίσης Υδράργυρος, γονι­μοποιημένος από Θειάφι, σε μια δεύτερη οκτάβα. Επίσης ο Υδράργυρος κρυσταλλώνεται σε μια τρίτη οκτάβα με τις νότες Ντο, Ρε, Μι, Φα, Σολ, Λα, Σι σχηματίζοντας το αιτιατό σώμα.

Αφού κάποιος έχει το Φυσικό, Αστρικό, Διανοητικό και Αιτιατό σώμα είναι ένας αληθινός άνθρωπος, δηλαδή με τις ψυχικές και πνευματι­κές αρχές ενός αυθεντικού ανθρώπου. Πριν από όλα αυτά, ήταν ένα διανοη­τικό ζώο αλλά όχι Άνθρωπος.

Ο Υδράργυρος, γονιμοποιημένος από το Θειάφι, ο τρίτος Υδράργυ­ρος είναι ο πιο ραφιναρισμένος και ο πιο σημαντικός. Διότι ο τρίτος Υδράργυρος είναι πολύ σημαντικός, είναι αυτό που θα ονομάσουμε η Αρχή, η Ελληνική Αρχή, η διάσημη Αρχή. Από αυτόν τον τρίτο Υδράρ­γυρο, που είναι η Αρχή, βγαίνουν τα υπαρξιακά σώματα του Είναι. Επίσης συναντάμε την Αρχή στον Μακρόκοσμο, Μακροκοσμική Αρχή. Αυτή η Μακροκοσμική αρχή είναι το νεφέλωμα από το οποίο βγαίνουν οι κόσμοι. Τι είναι το νεφέλωμα; Είναι η Μακροκοσμική Αρχή, ένα μίγμα από Αλάτι, Θειάφι και Υδράργυρο. Το Αλάτι είναι το Πνεύμα.

Το Αλάτι περιέχεται στο Ιερό Σπέρμα και εξυψώνεται με την μετα­βολή, έτσι στην Αρχή του Μικρόκοσμου υπάρχει επίσης Αλάτι, Θειάφι και Υδράργυρος.

-Δάσκαλε, εδώ πιο είναι το Αλάτι;

-Το Αλάτι περιέχεται στις σεξουαλικές εκκρίσεις, αλλά συμβαίνει ότι χρειάζονται εξυψώσεις, κατά τέτοιον τρόπο ώστε όταν γίνονται οι μεταβο­λές το Αλάτι επίσης μεταβάλλεται. Στην Αρχή του Μικρόκοσμου, από όπου βγαίνουν τα ανώτερα υπαρξιακά σώματα του Είναι, υπάρχει Αλάτι, Θειάφι και Υδράργυρος. Και στην Αρχή του Μακρόκοσμου υπάρχει επίσης Αλάτι, Θειάφι και Υδράργυρος.

Από το νεφέλωμα, από την Μακροκοσμική Αρχή, βγαίνουν οι κο­σμικές μονάδες, οι Κόσμοι. Εδώ κάτω είναι όπως είναι επάνω. Χρειάζεται το νεφέλωμα για να βγαίνουν οι Κόσμοι και για να συμβεί αυτό χρειάζεται η πρώτη ύλη, που είναι η Αρχή, που είναι το μίγμα από Αλάτι, Θειάφι και Υδράργυρο. Κάτω στον Μικρόκοσμο, πρέπει επίσης πρώτα να υποστεί επε­ξεργασία το νεφέλωμα με Αλάτι, Θειάφι και Υδράργυρο. Έπειτα από αυτό αναβλύζουν τα Ανώτερα Υπαρξιακά Σώματα του Είναι, όπως συμβαίνει επάνω όταν αναβλύζουν οι Κόσμοι. Αυτό που ο Μέγας Αρχιτέκτονας του Σύμπαντος έκανε στο Μακρόκοσμο, πρέπει εμείς να το κάνουμε εδώ σε μι­κρό, διότι όπως είναι επάνω είναι κάτω. Με αυτόν τον τρόπο αναβλύζουν τα υπαρξιακά σώματα του Είναι.

Έτσι λοιπόν, χρειάζεται να δημιουργούμε μέσα μας την Αρχή. Η Αρχή είναι το Αλάτι συν Θειάφι συν Υδράργυρος, τόσο πάνω όσο και κάτω. Δημιουργώντας την Αρχή κρυσταλλώνονται εδώ τόσο το Φυσικό, όσο το Αστρικό, το Διανοητικό και το Αιτιατό. Ο Τρίτος Υδράργυρος, που είναι η Αρχή, είναι αυτός με τον οποίο κατασκευάζονται τα ηλιακά σώματα. Εμείς τα μελετάμε από την αλχημιστική σκοπιά, στο φως του αποκρυφι­σμού, για να φτάσουμε στην καλύτερη κατανόησή του.

Αυτός που έχει κατασκευάσει τα σώματα πρέπει μετά να τα τελειο­ποιήσει. Για να τελειοποιούνται αυτά τα σώματα χρειάζεται αναγκαστικά να εξαλείψει τον ξηρό Υδράργυρο που δεν είναι τίποτε άλλο από το εγώ. Αν δεν εξαλείψει τα εγώ, τα υπαρξιακά σώματα δεν τελειοποιούνται, δεν μπορούν να καλυφθούν από τα διάφορα μέρη του Είναι. Για να μπορούν να καλυφθούν τα σώματα από τα διάφορα μέρη του Είναι, θα πρέπει να τε­λειοποιηθούν, να μετατραπούν σε οχήματα από αγνό χρυσό. Αλλά δεν θα μπορούσαν αυτά τα οχήματα να μετατραπούν σε εργαλεία από αγνό χρυσό, αν δεν εξαλείψουμε τον ξηρό Υδράργυρο και το Θειούχο Αρσενικό. Ποιος είναι ο ξηρός υδράργυρος; τα εγώ. Ποιο είναι το Θειούχο Αρσενικό; η σαρ­κική κτηνώδης φωτιά των ατομικών κολάσεων του ανθρώπου. Αυτή η φωτιά αντιστοιχεί στο βδελυρό όργανο Κουνταρτιγουαδόρ.

Πρέπει να εξαλείψουμε τον ξηρό Υδράργυρο και το Θειούχο Αρσε­νικό, ώστε τα ανώτερα υπαρξιακά σώματα του Είναι, τα οποία έχουν δη­μιουργηθεί από την Αρχή της Αλχημείας, να μπορούν να μετατρέπονται σε οχήματα από αγνό χρυσό της καλύτερης ποιότητας.

Αυτά τα οχήματα από αγνό χρυσό μπορούν να καλυφθούν από τα διάφορα μέρη του Είναι. Στο τέλος όλα αυτά διαπερνώντας το ένα το άλλο χωρίς να ανακατεύονται, χρησιμεύουν σαν ένδυμα για τον δικό μας βασι­λιά, τον δικό μας εσωτερικό Χριστό. Αυτός σηκώνεται από τον τάφο του την στιγμή που υπάρχει ένα ένδυμα αυτής της τάξεως. Καλύπτεται με αυτό το ένδυμα για να εκδηλώνεται εδώ δια μέσου των αισθήσεων και να εργά­ζεται προς την ανθρωπότητα που υποφέρει. Με αυτόν τον τρόπο ο Κύριος έρχεται στην ζωή, ο κοσμικός Χριστός (δηλαδή ο εσωτερικός Μάγκνες της Αλχημείας) αναβλύζει στην ύπαρξη.

Ποια είναι η Φιλοσοφική Πέτρα; Είναι ο εσωτερικός Χριστός ντυμέ­νος με τα σώματα χρυσού. Αυτό το χρυσό περιτύλιγμα αποτελούμενο από τα σώματα, είναι το ηλιακό σώμα, το σώμα Χρυσού του ηλιακού Ανθρώ­που. Όταν κατέχει κανείς την Φιλοσοφική Πέτρα έχει πλήρη εξουσία πάνω σε όλη την Φύση. Η Φύση τον υπακούει, κατέχει το ελιξίριο της μακροζω­ίας και μπορεί να διατηρεί το φυσικό του σώμα επί εκατομμύρια χρόνια. Έτσι λοιπόν αυτός είναι ο δρόμος. Ο δρόμος βρίσκεται στον σπόρο και τί­ποτε άλλο.

Μέσα στον ανθρώπινο οργανισμό συμβαίνουν ενδιαφέροντα πράγ­ματα. Εφ’ όσον τα ανώτερα υπαρξιακά σώματα του δεν είναι τίποτε άλλο παρά Υδράργυρος γονιμοποιημένος από το Θειάφι, τότε σε αυτά τα σώματα Υδραργύρου πρέπει να εμφανιστεί ο χρυσός. Αλλά ποιος θα μπορούσε να προσκολλήσει τα άτομα χρυσού στον Υδράργυρο; Δεν θα μπορούσαν να προσκολληθούν παρά με ένα τέχνασμα, το οποίο δεν είναι τίποτε άλλο παρά το διάσημο Αντιμόνιο1 της Αλχημείας. Το Αντιμόνιο στην πραγματι­κότητα δεν είναι ένα άγνωστο μέταλλο στην χημεία, αλλά στην Αλχημεία είναι ένα από τα μέρη του δικού μας Είναι. Αυτό το μέρος του δικού μας Είναι ξέρει να προσκολλάει τα άτομα χρυσού στα δικά μας σώματα Υδραρ­γύρου. Έτσι αυτά τα σώματα Υδραργύρου μετατρέπονται σε σώματα αγνού χρυσού της καλύτερης ποιότητας. Όταν έχει κανείς τα σώματα αγνού χρυ­σού, λαμβάνει το σπαθί. Ήδη είναι ένας αρχάγγελος με σπαθί αγνού χρυσού της καλύτερης ποιότητας. Ένα σπαθί που στριφογυρίζει απειλητικά ρίχνο­ντας δυνατές φλόγες. Το σπαθί των αρχαγγέλων.

Έτσι λοιπόν αξίζει τον κόπο να προσκολλάμε τα άτομα χρυσού στον υδράργυρο. Και όλα αυτά μπορούν να επιτευχθούν υπό τον όρο να εξαλεί­φεται ο ξηρός Υδράργυρος και το Θειούχο Αρσενικό. Εάν κάποιος δεν τα εξαλείφει, απλώς δεν πετυχαίνει να τελειοποιήσει τα σώματα και να τα κά­νει από χρυσό της καλύτερης ποιότητας.

Έτσι λοιπόν όλο το μυστήριο του Μεγάλου Έργου είναι στο να ξέ­ρουμε να κατασκευάζουμε τον Υδράργυρο, μέχρι να δημιουργήσουμε την Αρχή, το εσωτερικό και ιδιαίτερο νεφέλωμα από το οποίο θα πρέπει να αναβλύσουνε τα διάφορα σώματά μας.

ΕΡ: Δάσκαλε, τι είναι οι 3 διακαύσεις από το σίδερο και την φωτιά;

ΑΠ: Οι 3 διακαύσεις από την φωτιά και το σίδερο αντιστοιχούν στο πρώτο βουνό, το δεύτερο και σε ένα μέρος του τρίτου. Οι 3 διακαύσεις του Υδραργύρου είναι 3 εξαγνισμοί από σίδερο και φωτιά. Αυτό αντιπροσω­πεύεται στο σταυρό από τα 3 καρφιά. Τα 3 καρφιά συμβολίζουνε τους 3 εξαγνισμούς από σίδερο και φωτιά. Έτσι λοιπόν οι 3 εξαγνισμοί είναι 3 διακαύσεις του Υδραργύρου.

Η πρώτη διάκαυση αντιστοιχεί στο βουνό της μύησης, η δεύτερη αντιστοιχεί στο βουνό της ανάστασης και η τρίτη αντιστοιχεί στα τελευταία 8 χρόνια του Μεγάλου Έργου. Έτσι λοιπόν όλη η δουλειά του Μεγάλου Έρ­γου συνιστάται στην προετοιμασία του Υδραργύρου: «Δώστε μας τον Υδράργυρο και θα κατορθώσουμε τα πάντα». Σε σύνθεση η δουλειά του Μεγάλου Έργου είναι έτσι.

Αλλά πως φτάνει κανείς στην ανάσταση; Μετατρέποντας τον εαυτό του σε Άνθρωπο πριν να μπει στο βασίλειο των Υπεράνθρωπων. Σχετικά με τον Άνθρωπο ένας κώδικας του Αναχουάκ λέει το εξής: «Οι Θεοί δημιούρ­γησαν τους Ανθρώπους από ξύλο και αφού τους δημιούργησαν τους ένω­σαν με την Θεϊκότητα». Δεν πετυχαίνουν όλοι οι άνθρωποι να ενωθούν με την θεϊκότητα. Πραγματικά ο άνθρωπος ενωμένος με την θεϊκότητα είναι ο Υπεράνθρωπος. Το μεγαλύτερο μέρος των μυημένων φτάνουν στο να μετα­τρέπονται σε Ανθρώπους, αλλά δεν φτάνουν στην κατάσταση του Υπεράν­θρωπου. Για να μετατρέπεται κανείς σε αληθινό Άνθρωπο πρέπει να έχει δημιουργήσει τα σώματα. Τυχαίνει να υπάρχουν πολλοί που πετυχαίνουν να δημιουργούν τα σώματα και φυσικά λαμβάνουν τις ανώτερες πνευματικές και ψυχικές αρχές, δηλαδή έχουν μετατραπεί σε αυθεντικούς Ανθρώπους. Αλλά πρέπει να σημειώσουμε ότι ακόμα δεν έχουν εξαλείψει τον ξηρό Υδράργυρο, ούτε το Θειούχο Αρσενικό. Τι έχει συμβεί δηλαδή; Δεν έχουν τελειοποιήσει αυτά τα σώματα. Δεν πέτυχαν να γίνονται αυτά τα σώματα από αγνό χρυσό. Έχουν πετύχει να τα δημιουργήσουνε, αλλά δεν έχουν πε­τύχει να τα μεταβάλλουν σε αγνό χρυσό. Έχουν γίνει Χανασμούσεν, γιατί πραγματικά δεν έχουν εξαλείψει το εγώ. Αυτές είναι αποτυχημένες περι­πτώσεις.

Ο Χανασμούσεν έχει διπλό κέντρο βαρύτητας. Ένα μέρος της συνεί­δησης είναι ο βαθύς εσωτερικός άνθρωπος, το Είναι, ντυμένο με τα σώ­ματα. Το άλλο μέρος είναι η συνείδηση μποτιλιαρισμένη μέσα στα διάφορα εγώ. Μετατρέπεται σε Λευκό και Μαύρο μάγο ταυτόχρονα. Οι Χανασμού­σεν με διπλό κέντρο βαρύτητας είναι αποβολές, αποτυχίες της Κοσμικής Μητέρας. Ο Αντραμελέκ, είναι μία περίπτωση Χανασμούσεν με διπλό κέ­ντρο βαρύτητας. Όταν κάποιος επικαλείται τον Αντραμελέκ στους ανώτε­ρους κόσμους, ανακαλύπτει ότι είναι ένας Θρόνος. Αλλά σε άλλες επικλή­σεις έρχεται ο μαύρος μάγος Αντραμελέκ, ο οποίος είναι πολύ παλιός. Έχει διπλό κέντρο βαρύτητας, είναι ένας Χανασμούσεν.

Ο Χανασμούσεν είναι μία αποτυχία του Μεγάλου Έργου, μια απο­βολή της Κοσμικής Μητέρας. Η Κοσμική Μητέρα είναι το αστρικό σημείο του ιερού σπέρματος. Είναι το λαμπερό αστέρι που αναβλύζει από το βάθος της θάλασσας, από το μεταλλικό χάος του σπέρματος. Η Στέλλα Μάρις, το πυρογενές μέρος του Υδραργύρου μας οδηγεί κατευθείαν στο Μεγάλο Έργο. Είναι αυτή που μας βοηθάει σε όλη την εργασία του Μεγάλου Έρ­γου. Η Στέλλα Μάρις είναι η Παναγία της Θάλασσας, της εσωτερικής θά­λασσας του σπέρματος που φορτωνόμαστε. Είναι από εκεί, από όπου ανα­βλύζει αυτό το γενναιόδωρο αστέρι που είναι το πυρογενές μέρος του σπέρματος. Η Στέλλα Μάρις είναι το συμβολικό αστέρι που οδηγεί τον κάθε Μάγο. Είναι αυτή που κατευθύνει το Μεγάλο Έργο, είναι το αστρικό σημείο του ιερού σπέρματος, η θεϊκή Μητέρα Κουνταλίνη Σάκτι.

Με αυτή πραγματοποιείται το Μεγάλο Έργο, αλλά αν κάποιος δεν εξαλείφει τον ξηρό Υδράργυρο και το θειούχο Αρσενικό δεν πετυχαίνει να ενωθεί με την θεϊκότητα. Εάν δεν υπάρχει θάνατος μετατρέπεται σε μια απο­βολή, σε μια αποτυχία. Έτσι λοιπόν το Έργο πρέπει να γίνεται σωστά.

Το Αντιμόνιο είναι διατεθειμένο να προσκολλήσει τα άτομα χρυσού στον Υδράργυρο, υπό τον όρο να εξαλείφεται με την βοήθεια της Στέλλα Μάρις ο ξηρός υδράργυρος και το θειούχο αρσενικό. Εάν το κάνουμε έτσι το Αντιμόνιο δουλεύει προσκολλώντας τον χρυσό.

ΕΡ: Δάσκαλε, είναι αλήθεια ότι περνάει κάποιος τις πρώτες μυήσεις ασυνείδητα;

ΑΠ: Οι πρώτες μυήσεις των μικρότερων μυστηρίων είναι το δοκιμα­στικό μονοπάτι, το θεμελιώδες σε εμάς είναι οι μυήσεις των Μεγαλυτέρων Μυστηρίων, η εργασία στο Μεγάλο Έργο.

Για να καταλαβαίνει κανείς τα μυστήρια του Μεγάλου Έργου, χρειά­ζεται να έχει λάβει το Ντόνουμ Ντέϊ, δηλαδή την Χάρη του Θεού. Εάν κά­ποιος δεν έχει λάβει την Χάρη του Θεού, για να μπορεί να μπει στην επι­στήμη του Μεγάλου Έργου, ακόμα και αν την μελετήσει δεν την καταλα­βαίνει. Διότι η Χάρη του Θεού συμβαίνει να φτάνει στην συνείδηση και όχι στο διανοητικό. Όλη η επιστήμη του Μεγάλου Έργου πάει στην συνείδηση, ανήκει στις λειτουργίες της συνείδησης. Δείτε ότι στην Αλχημεία μπορούμε να μιλήσουμε για όλο το Έργο.

ΕΡ: Δάσκαλε Σαμαέλ, τι είναι το Άσπρο και το Κόκκινο χρώμα που τόσο συχνά εμφανίζονται στα κείμενα της Αλχημείας;

ΑΠ: Είναι τα χρώματα που παρουσιάζει ο Υδράργυρος όταν εξατμί­ζει τα σώματα στην Χοάνη. Ποια Χοάνη; Την σεξουαλική Χοάνη. Έτσι πρώτα δίνει ένα μαύρο χρώμα, ένα άσπρο μετά, κατόπιν συνεχίζει με το κί­τρινο και κορυφώνεται με το κόκκινο. Αυτός είναι ο συμβολισμός των τριών μάγων, ο ένας μαύρος, ο άλλος άσπρος και ο άλλος κίτρινος. Λείπει το κόκκινο για να μπορούν όλοι αυτοί οι μάγοι να σηκώνονται. Το αστέρι που τους οδηγεί είναι ακριβώς η Στέλλα Μάρις που μας οδηγεί στην εργα­σία, που είναι αυτή που κάνει όλη την εργασία.

Πραγματικά αν κάποιος θέλει να μετατρέπει, ας πούμε, το αστρικό σώμα σε ένα όχημα από αγνό χρυσό, θα πρέπει να αφιερωθεί στο να εξα­λείφει τον ξηρό Υδράργυρο. Βέβαια όλα αυτά τα εγώ, που είναι βυθισμένα στο αστρικό επίπεδο, αναβλύζουν με μία τρομερά ανατριχιαστική, φρικτή δύναμη. Διαδικάζονται μέσα στην διαφθορά τους και παρ’ όλο που τα δαι­μόνια αυτά επιτίθενται βίαια πρέπει να αποσυντεθούν. Όταν συμβεί αυτό λέγεται ότι έχουμε μπει στο βασίλειο του Κρόνου, έχει αρχίσει η δουλειά της φωτιάς, της μαύρης φωτιάς που αντιστοιχεί στον Κρόνο. Όταν όλα αυτά τα στοιχεία αρχίσουν να καταστρέφονται και να αποσυντίθενται, ο Υδράρ­γυρος του αστρικού σώματος αρχίζει να ασπρίζει. Αλλά παρ’ όλο που ήδη έχει καταστραφεί το μεγαλύτερο μέρος των ανεπιθύμητων στοιχείων. Το άσπρο χρώμα σκεπάζει μόνο επιφανειακά το αστρικό σώμα. Μετά πρέπει να συνεχίσουμε την εργασία με το ίδιο το αστρικό σώμα, δουλεύοντας με τον αστρικό Υδράργυρο, εξαλείφοντας από αυτόν τον Υδράργυρο τον ξηρό Υδράργυρο. Με αυτόν τον τρόπο καταφέρνει κάποιος να κατέχει το κίτρινο χρώμα, το χρώμα των μεγάλων μυστηρίων. Συνεχίζοντας την εργασία, θα φτάσει μία στιγμή στην οποία δεν θα έχουμε κανένα ανεπιθύμητο στοιχείο στο αστρικό σώμα, το οποίο έχει ήδη εξατμιστεί. Εφ’ όσον δε το Αντιμόνιο μπόρεσε να προσκολλήσει τα άτομα χρυσού σε αυτόν τον Υδράργυρο, τότε το αστρικό σώμα λάμπει και αποτελείται από αγνό χρυσό. Όταν είναι πλέον από καθαρό χρυσό, το καταβροχθίζει η Θεία Μητέρα Κουνταλίνη και λαμ­βάνουμε την πορφύρα, τον πορφυρό χιτώνα, την πορφύρα των βασιλέων. Ας δούμε τότε τα χρώματα: μαύρο, άσπρο, κίτρινο και μετά το πορφυρό δηλαδή το κόκκινο. Η ίδια διαδικασία γίνεται για το διανοητικό και αιτιατό σώμα.

Δεν θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί η ανάσταση του Χριστού στην καρδιά του ανθρώπου ενώ όλα αυτά τα σώματα δεν έχουν μετατραπεί σε οχήματα από αγνό χρυσό. Τα σώματα αυτά περνώντας και διαπερνώντας το ένα στο άλλο χωρίς να μπερδεύονται, δημιουργούν το διάσημο ηλιακό σώμα, το σώμα χρυσού του ηλιακού Ανθρώπου.

Το ηλιακό σώμα χρησιμεύει σαν ένδυμα για τον Κύριο, για τον εσω­τερικό Χριστό που σηκώνεται από τον κρυστάλλινο τάφο του και ξαναέρ­χεται εδώ για να εκδηλωθεί. Αυτός τυλίγεται με το χρυσό σώμα και εκφρά­ζεται στον φυσικό κόσμο σαν ένα Μαχάτμα. Γιατί ο Κύριος έρχεται σε αυ­τόν τον κόσμο; Για να δουλεύει προς την ανθρωπότητα, αυτός είναι ο σκο­πός του. Όπως μπορούμε να παρατηρήσουμε ήδη βλέπουμε την σημασία των μάγων και του αστεριού.

Όσον αφορά το παιδί αυτό, είναι ο εσωτερικός Χριστός. Αυτό το παιδί, παιδί που λατρεύουν οι μάγοι, πρέπει να περάσει από όλη αυτή την εργασία. Κατά την διάρκεια αυτής της διαδικασίας της Αλχημείας, ο βαθύς εσωτερικός Κύριος εργάζεται τρομερά. Στο βάθος είναι ήδη ο οδηγητής του μεγάλου έργου, η ίδια η Στέλλα Μάρις εργάζεται κάτω από την διεύθυνσή του. Αυτός είναι ο αρχηγός του έργου.

Έτσι λοιπόν όταν ο βαθύς εσωτερικός Κύριος έχει τελειώσει όλο το Μεγάλο Έργο, μέσα από τον κρυστάλλινο τάφο, γεννιέται σαν ένα παιδί μέσα στην καρδιά του ανθρώπου. Κατά την εσωτεριστική εργασία αυτός πρέπει να αναπτύσσεται, πρέπει να ζει το κοσμικό δράμα μέσα από τον εαυτό μας και να αναλάβει όλες τις διανοητικές, συγκινησιακές και βουλη­τικές διαδικασίες. Με λίγα λόγια γίνεται άνθρωπος ανάμεσα στους ανθρώ­πους και υποφέρει όλους τους πειρασμούς της σάρκας απ’ όλους. Πρέπει να νικήσει και να βγει θριαμβευτής. Όλα τα οχήματά του είναι ήδη από αγνό χρυσό και μπορεί κάποιος να ντύνεται με αυτά τα σώματα και να ζει στον κόσμο της σάρκας σαν αναστημένος Μύστης, θριαμβευτής του σύμπαντος. Ας ξέρουμε τότε ότι ο βαθύς εσωτερικός Κύριος, ο εσωτερικός Χριστός εί­ναι σ’ αυτόν τον κόσμο το ερέθισμα, από όλο το μεγαλείο του Θεού, διότι εί­ναι ο δικός μας αληθινός Σωτήρας.

Αυτή είναι η ουσία του Σωτήρα «Σαλβάντους» από την οποία μας μι­λάει ο Παγκόσμιος Γνωστικισμός. Αυτός είναι ο Σωτήρας αυτού του Μυη­μένου. Αυτός είναι ο Εσωτερικός Σωτήρας, ο Ηγέτης του Μεγάλου Έργου στο εσωτερικό του εργαστηρίου, ο εσωτερικός Μάγκνες της αλχημείας, ο οποίος ντυμένος με τα σώματα χρυσού, είναι η Φιλοσοφική Πέτρα, η αξιό­λογη Πολύτιμη Λίθος, το κόκκινο ρουμπίνι.

Όποιος κατέχει αυτή την Πέτρα, έχει την εξουσία να μετατρέπει τον μόλυβδο σε χρυσό. Αυτή η Πέτρα είναι πολύ εύπλαστη, ελαστική και τέ­λεια. Μπορεί να ρίξει λίπος κανείς σε ένα τηγάνι στην φωτιά και αυτό δεν χάνεται. Έτσι είναι η Φιλοσοφική Πέτρα αν την ρίξουμε στην φωτιά. Μπο­ρεί όμως να χαθεί το μεταλλικό πνεύμα της Πέτρας, που είναι ο Εσωτερικός χριστός. Το μεταλλικό πνεύμα μπορεί να εξατμισθεί. Πότε; Όταν το μέ­ταλλο λιώνει. Πότε λιώνει; Όταν χύνεται το ποτήρι του Ερμή, τότε λιώνει το μεταλλικό πνεύμα στην μεταλλική αντίδραση του χρυσού και είναι αναμφίβολο ότι ο εσωτερικός Μάγκνες φεύγει. Τότε ξέρουμε ότι έχει χάσει την Φιλοσοφική Πέτρα που την έχει διαλύσει στο νερό. Μιλώντας σε άλλη γλώσσα, έξω από το Μεγάλο Έργο, θα έλεγα ότι ο Μποντισάτβα πέφτει. Στην Αλχημεία λέγεται ξεκάθαρα ότι ρίχνεται η Πέτρα στο νερό, ότι διαλύ­εται στο νερό ημέρα Σάββατο. Να εννοήσουμε ότι το Σάββατο είναι ο Κρό­νος, δηλαδή το βασίλειο του Θανάτου. Όποιος διαλύει την Πέτρα του στο νερό τότε χάνει την Πέτρα.

Όλη η Γένεσις σχετίζεται με το Μεγάλο Έργο. Η πρώτη ημέρα της Γένεσης αντιστοιχεί στην εργασία στην άβυσσο και στην πρώτη Σφραγίδα της Αποκάλυψης. Η δεύτερη ημέρα αντιστοιχεί στην εργασία με τα νερά, το ζωτικό σώμα. Η τρίτη ημέρα αντιστοιχεί στο αστρικό. Η τέταρτη στο δια­νοητικό. Η πέμπτη στο αιτιατό. Η έκτη ημέρα αντιστοιχεί στην έκτη Σφρα­γίδα της Αποκάλυψης, στο Βουδικό ή Διαισθησιακό. Μετά η έβδομη ημέρα της Δημιουργίας, η έβδομη Σφραγίδα είναι η ημέρα της ξεκούρασης. Η ερ­γασία γίνεται σε έξι ημέρες ή περιόδους. Στην έβδομη υπάρχει ξεκούραση και στην όγδοη έρχεται η Ανάσταση του Κυρίου. Έτσι λοιπόν η Γένεση και η Αποκάλυψη αλληλοσυμπληρώνονται.

Σε σύνθεση το Μεγάλο Έργο γίνεται σε 8 χρόνια. Το ανώτερο μέρος του Μεγάλου Έργου είναι 8 χρόνια αν και η περίοδος εργασίας και ετοιμα­σίας είναι πολύ περισσότερο. Αλλά η τελευταία σύνθεση, η τελευταία περί­οδος στην οποία τελειώνει το Μεγάλο Έργο είναι 8 χρόνια. Τα 8 χρόνια του Ιώβ, τα 8 καταπληκτικά χρόνια.

Άρα το έργο γίνεται σε χρονικές περιόδους, αλλά όλα αυτά μπορούν να πραγματοποιηθούν σε μία μόνο ύπαρξη εκμεταλλευμένη καλά.

Η Γένεση και η Αποκάλυψη είναι κείμενα Αλχημείας. Η Γένεση είναι για να το ζούμε τώρα στην εσωτερική μας δουλειά, το ίδιο και η Αποκά­λυψη. Η Αποκάλυψη είναι το βιβλίο της Αλχημείας.

ΕΡ: Δάσκαλε Σαμαέλ, η Αποκάλυψη στις διάφορες μεταφράσεις εί­ναι αλλοιωμένη;

ΑΠ: Αυτό είναι το μόνο που δεν έχει πειράξει κανένας. Κανένας δεν το καταλαβαίνει, κανένας δεν το πειράζει και μπόρεσε να σωθεί από την καταστροφή. Όλο το Μεγάλο Έργο βρίσκεται στην Αποκάλυψη. Η Αποκάλυψη είναι το βιβλίο της Σοφίας, το βιβλίο που βρίσκονται οι Νόμοι της Φύσης. Αλλά ο καθένας έχει την δική του Αποκάλυψη. Υπάρχει η Αποκάλυψη του Πέ­τρου, του Ιωάννη, του Παύλου και υπάρχει επίσης η Αποκάλυψη μέσα σε κάθε ένα από εμάς. Ο κάθε ένας έχει την δική του Αποκάλυψη και υπάρ­χουν δύο τρόποι για να την ζούμε: ή την ζούμε μέσα σε εμάς τους ίδιους κάνοντας το Μεγάλο Έργο ή την ζούμε με την Φύση, με την ανθρωπότητα γε­νικά. Η τωρινή ανθρωπότητα π.χ. έχει ήδη σπάσει την έκτη σφραγίδα, περι­μένει σίγουρα να σπάσει την έβδομη σφραγίδα. Όταν θα γίνει αυτό θα συμ­βεί ένας μεγάλος σεισμός, θα έρθει ο μεγάλος κατακλυσμός, η συνολική καταστροφή της φυλής αυτής. Εάν αυτό το ζούμε μέσα μας είναι τρομα­κτικό και κορυφώνεται με τον αναστημένο Δάσκαλο. Οι επτά Σφραγίδες αντιπροσωπεύουν τα επτά σώματα: φυσικό, αιθερικό, αστρικό, διανοητικό, αιτιατό, βουδικό και ατμικό.

Η Αποκάλυψη είναι βαθιά εσωτερική και πρέπει να την ζούμε στον ίδιο μας τον εαυτό. Το ίδιο συμβαίνει με τα Ευαγγέλια. Τα 4 Ευαγγέλια του Χριστού είναι αλχημιστικά και είναι για να τα ζούμε μέσα στον ίδιο μας τον εαυτό. Εφ’ όσον ο Χριστός είναι μέσα μας, πρέπει να τον βρούμε μέσα στον ίδιο μας τον εαυτό. Αυτός είναι ο διευθύνων όλης της εργασίας του εργα­στηρίου.

ΕΡ: Δάσκαλε, υπήρξε ο ιστορικός Ιησούς;

ΑΠ: Ο εσωτερικός Ιησούς Χριστός υπάρχει και ο ιστορικός επίσης υπήρξε. Η αξία του είναι ότι έκανε να γίνει γνωστή η διδασκαλία του εσω­τερικού προσωπικού Χριστού του κάθε ένα από εμάς, εκεί είναι η αξία του. Αυτός διέδωσε την διδασκαλία του εσωτερικού Χριστού. Στο Βούδα π.χ. η αξία του έγκειται στο ότι δίδαξε την διδασκαλία του εσωτερικού Βούδα. Ο Ιησούς της Ναζαρέτ έκανε να γίνει γνωστή η διδασκαλία του εσωτερικού Χριστού του καθένα από εμάς. Τότε αυτός είναι ο Τζέσουα και ο Τζέσουα είναι ο Σωτήρας. Η Θεϊκή Μητέρα Κουνταλίνη πριν να γονιμοποιηθεί είναι η Μαύρη Παναγία που βρίσκεται στα υπόγεια όλων των γοτθικών μονα­στηριών. Την τιμούν με κεριά σε πράσινα κηροπήγια, με την ελπίδα ότι κά­ποια μέρα θα αφυπνισθεί το πράσινο λιοντάρι, η φωτιά. Αλλά όταν γονιμο­ποιείται από τον Λόγο είναι η Θεϊκή Μητέρα, η Θεϊκή Σύλληψη με το Παιδί στα χέρια της. Αυτό το Παιδί που κατεβαίνει γίνεται Γιος της Θεϊκής Μη­τέρας του καθενός και περιμένει την στιγμή να μπει στο σώμα μας για να αρχίσει την διαδικασία του Μεγάλου Έργου. Αυτό που μετράει είναι ο Σω­τήρας του καθένα από εμάς, ο εσωτερικός Ιησούς Χριστός, ο εσωτερικός Τζέσουά μας, ο εσωτερικός Σωτήρας μας και ο καθένας από εμάς πρέπει να βρει τον εσωτερικό Σωτήρα του.

ΕΡ: Δάσκαλε, ο Ιησούς ενσάρκωσε τον Χριστό;

ΑΠ: Ο Ιησούς της Ναζαρέτ, ο Μέγας Καμπίρ Ιησούς, έκανε το Με­γάλο Έργο και μίλησε για τον εσωτερικό Ιησού Χριστό που είναι ο Κύριος του Μεγάλου Έργου. Το Κοσμικό Δράμα είναι αυτό που πρέπει να ζήσει ο δικός μας εσωτερικός Κύριος μέσα σε εμάς τους ίδιους, εδώ και τώρα, στην εργασία του Μεγάλου Έργου. Π.χ. οι τρεις προδότες που είναι ο Ιούδας, ο Πιλάτος και ο Καϊάφας είναι τρία δαιμόνια. Ο Ιούδας είναι ο δαίμονας της επιθυμίας και ο καθένας τον φορτώνεται στο εσωτερικό του. Ο Πιλάτος εί­ναι ο δαίμονας του νου και βρίσκει πάντα δικαιολογίες και υπεκφυγές για τα χειρότερα εγκλήματά του. Όσον αφορά τον Καϊάφα είναι ο δαίμονας της κακής θέλησης σε κάθε ένα από εμάς. Ο προδότης που αλλάζει τον Χριστό, ή καλύτερα θα λέγαμε, που πορνεύει την θρησκεία. Ο Καϊάφας είναι ένας ιερέας και τι είναι αυτό που κάνει; Μετατρέπει τον βωμό σε κρεβάτια ηδο­νής, συνουσιάζεται με τις θρησκομανείς, πουλάει τα φορέματά του κλπ. Τελικά ο Ιούδας, ο Πιλάτος και ο Καϊάφας είναι οι τρεις προδότες που προ­δίδουν τον εσωτερικό Χριστό, είναι αυτοί που τον παραδίδουν στον θάνατο και όλα τα εκατομμύρια ανθρώπων που ζητάνε τον θάνατό του είναι τα εγώ του καθενός που φωνάζουν «Σταυρωθήτω, Σταυρωθήτω, Σταυρωθήτω!» Ναι! Ο βαθύς εσωτερικός Κύριός μας στεφανώνεται με στεφάνι από αγκά­θια και τον μαστιγώνουν. Αυτό πρέπει να το δει κάθε μύστης. Στο τέλος τον σταυρώνουν, κατεβαίνει από τον σταυρό και τοποθετείται στον τάφο του. Μετά, με τον θάνατό του σκοτώνει τον θάνατο και ανασταίνεται εκεί ντυ­μένος με τα σώματα χρυσού και κατέχει το ειδικό υγιεινό σώμα του. Να εκεί το μυστήριο της Φιλοσοφικής Πέτρας, μακάριος αυτός που την έχει γιατί είναι ένας αναστημένος δάσκαλος.

Τα μυστήρια του ευαγγελίου είναι για να τα ζούμε μέσα σε εμάς τους ίδιους εδώ και τώρα. Η ζωή, τα πάθη και ο θάνατος του δικού μας Κυρίου Ιησού Χριστού δεν είναι κάτι αυστηρά ιστορικό, όπως πιστεύουν οι άνθρω­ποι. Είναι κάτι άμεσα σημερινό που ο καθένας από εμάς πρέπει να πραγμα­τοποιεί στην δική του δουλειά στο εργαστήριο. Αυτή είναι η ωμή πραγμα­τικότητα του Χριστού. Δεν είναι κάτι από την ιστορία του παρελθόντος που έγινε πριν από 2.000 χρόνια, αλλά είναι κάτι για να το ζούμε τώρα και σας τα διαβεβαιώνω όλα αυτά επειδή όλα αυτά τα έχω ζήσει.

Σε αυτές ακριβώς τις στιγμές ο βαθύς εσωτερικός Κύριός μου είναι στον Άγιο Τάφο του. Στην χρονιά του 1978 ο βαθύτερος εσωτερικός Κύ­ριός μου θα αναστηθεί σε μένα και εγώ σ’ Αυτόν, για να μπορεί να γίνει το γιγάντιο Έργο που πρέπει να κάνουμε προς την ανθρωπότητα. Και θα είναι Αυτός που θα το κάνει και όχι το ασήμαντο πρόσωπό μου που δεν είναι παρά ένα εργαλείο. Αυτός καθ’ εαυτός είναι τέλειος και Αυτός το κάνει γιατί είναι τέλειος. Έτσι λοιπόν εγώ διαβεβαιώνω αυτό που έχω δει, αυτό που έχω ζήσει. Η Γένεση είναι το βιβλίο των Γνωστικών, αυτή είναι η ωμή πραγματικότητα.

Εγώ τον ενσάρκωσα πριν πολύ καιρό, γεννήθηκε σαν μικρό παιδί σε μένα όταν έλαβα την μύηση του Τιφερέθ. Μετά Αυτός έπρεπε να μεγαλώ­σει και να αναπτυχθεί, έπρεπε να περάσει από όλα τα δράματά του μέσα από τον ίδιο τον εαυτό του. Έτσι λοιπόν όταν μιλάω με αυτόν τον τρόπο εί­ναι επειδή γνωρίζω. Τώρα σε αυτή την στιγμή αφού πέρασα από τον Γολ­γοθά, Αυτός είναι στον ιερό Τάφο του. Εκεί πάω καμιά φορά για να φιλήσω την πλάκα του Τάφου του περιμένοντας την Ανάστασή του. Στο 1978 θα αναστηθεί για τρίτη φορά. Και λέω για τρίτη φορά γιατί εγώ έχω κάνει το Μεγάλο Έργο τρεις φορές. Το έκανα στο περασμένο Μαχανβαντάρα, δη­λαδή στην Γη-Σελήνη, πριν να αναβλύσει στην ύπαρξη η γήινη αυτή αλυ­σίδα. Μετά, στην Λεμουρία, σε εκείνη την επανάσταση των αγγέλων που έπεσαν στην ζωική γέννηση, στην ήπειρο Μου, εγώ σαν Ντιάνι Μποντισάτβα επίσης διέπραξα το λάθος να πέσω στην ζωώδη γέννηση. Έχασα την Φιλοσοφική Πέτρα. Αλλά στην ίδια την Λεμουρία την έκανα να ανα­βλύσει. Μετά στο κεντρικό οροπέδιο της Ασίας διέπραξα το λάθος, όπως έκανε ο Κόντε Θανόνι, να πάρω σύζυγο ενώ μου ήταν απαγορευμένο. Τότε ξανα-έριξα την Φιλοσοφική Πέτρα στο νερό. Τώρα σε αυτή την καινούρια ύπαρξη έκανα το Μεγάλο Έργο, κοντεύει να κορυφωθεί για τρίτη φορά η Ανάσταση του Κυρίου… για τρίτη φορά! Έτσι λοιπόν το έχω κάνει ήδη τρεις φορές, τότε έχω εμπειρία, γνωρίζω τον δρόμο, γνωρίζω τον δρόμο.

Αυτό που θέλω να πα είναι μια μεγάλη αλήθεια. Όταν για πρώτη φορά στην σελήνη επεξεργάσθηκα την Φιλοσοφική Πέτρα, η Πέτρα ήταν ισχυρή. Όταν την επεξεργάσθηκα για δεύτερη φορά ήταν πιο δυνατή. Τώρα που την επεξεργάζομαι τρίτη φορά θα είναι ακόμη πιο δυνατή, εξ’ αιτίας της εμπειρίας που απέκτησα. Να εκεί μια έξυπνη αρχή που πρέπει να κατα­λάβουμε. Ένας άνθρωπος μπορεί να μάχεται πολύ για να μετατραπεί μέχρι την ένωση με το Θεό και μέχρι εκεί προοδεύει. Αλλά μετά που ο άνθρωπος φτάνει στην ένωση με τον Θεό και που ο Θεός εκδηλώνεται σε αυτόν τον άνθρωπο, θα λέγαμε ότι από εκεί και πέρα δεν υπάρχει καμία πρόοδος. Εάν αυτός ο άνθρωπος θέλει να προοδεύει, πρέπει να οπισθοδρομήσει δηλαδή να ρίξει την Πέτρα στο νερό. Και τι συμβαίνει με την Πέτρα; Όταν η Πέτρα ξανα-έρχεται στην ζωή, έρχεται πιο ισχυρή, πιο διεισδυτική. Είναι κάτι κα­ταπληκτικό. Υπάρχουν άνθρωποι που το κάνουν μέχρι επτά φορές. Πιο πέρα από επτά φορές είναι επικίνδυνο, μπορεί να πέσει σε κατάρα. Εγώ το έχω κάνει τρεις φορές αλλά, ειλικρινά, δεν θα το κάνω τέταρτη. Δεν θέλω να διακινδυνέψω να χάσω πολλά αν και οι τρεις φορές που το έχω κάνει τα πράγματα μου έχουν βγει όπως έπρεπε. Αρκετά οδυνηρό! Στο κεντρικό οροπέδιο της Ασίας π.χ. όταν για τρίτη φορά έριξα την Πέτρα στο νερό έλεγα για μένα: Πόσο πάλεψα δια μέσου των αιώνων για να ξανασηκωθώ, τι τρομακτικά φορτία, τι τρομερές πίκρες! Μόνο τώρα που έχω υποφέρει πολύ, πάρα πολύ, η Φιλοσοφική πέτρα αναγεννιέται ξανά. Στο 1978 θα έχει αναγεννηθεί. Φορτώθηκα όλη την ιστορία της Άριας φυλής για να την ξα­νασηκώσω. Κατά τέτοιο τρόπο ώστε είναι πολύ οδυνηρό, είναι μια πολύ οδυνηρή διαδικασία.

Υπάρχουν μύστες που θέλοντας να κάνουν πιο διαπεραστική και πιο ισχυρή την Πέτρα, κατεβαίνουν θεληματικά, δεν πέφτουν πλέον, κατεβαί­νουν! Πως κατεβαίνουν; Παίρνουν σύζυγο ενώ δεν τους επιτρέπεται. Αλλά δεν εκσπερματώνουν το σπερματικό λικέρ, δουλεύουν με όλους τους κανόνες του Αρκάνο A.Z.F. υπό την διεύθυνση ενός Γκουρού. Χάνουν τότε την Πέτρα. Μετά από ένα χρονικό διάστημα της ξαναδίνουν ζωή, κάνουν το Μεγάλο Έργο και η Πέτρα μένει ακόμα πιο δυνατή. Πρέπει να ορίσουμε την διαφορά που υπάρχει μεταξύ μιας πτώσης και μιας καθόδου. Στο κε­ντρικό οροπέδιο της Ασίας διέπραξα το σφάλμα του Κόντε Θανόνι, πήρα σύζυγο. Αυτή είναι η απαγορευμένη ιστορία και αυτό εγώ το έκανα. Μετά από την εμπειρία αιώνων σας λέω ότι έτσι είναι το πώς πραγματοποιείται το Μεγάλο Έργο.

Ας θυμηθούμε τον Φοίνικα. Είναι καταπληκτικό πουλί, στεφανω­μένο με στεφάνι χρυσού και τα πόδια του και τα πέλματά του είναι από αγνότατο χρυσό. Η φύση το λάτρευε. Κουρασμένο με το να ζει, μετά από εκατομμύρια χρόνια, αποφάσισε να κάνει μια φωλιά από σμύρνα, λιβάνι, νάρδο και άλλα αξιόλογα κλαδιά και η αλήθεια είναι ότι Αυτοπυρπολή­θηκε. Η Φύση πάντα είναι έτσι. Αλλά μετά το πουλί Φοίνικας αναγεννή­θηκε από την στάχτη του πιο ισχυρό. Έτσι πρέπει να κάνουμε με το Μεγάλο Έργο, εφ’ όσον η Πέτρα που ρίχνεται στο νερό μένει πνιγμένη.

ΕΡ: Αξιοσέβαστε Δάσκαλε, τι είναι η ράβδος του Μωυσή, αυτή που μετατράπηκε σε φίδι;

ΑΠ: Έτσι όπως ο Μωυσής μετέτρεψε την ράβδο σε φίδι, έτσι επίσης εμείς πρέπει να μετατρέψουμε την ράβδο σε φίδι. Έτσι όπως ο Μωυσής σή­κωσε το φίδι πάνω στην ράβδο και αυτό μετατράπηκε στην ίδια την ράβδο, έτσι επίσης αυτό που χρειαζόμαστε είναι να σηκώσουμε την ράβδο μέσα σε εμάς τους ίδιους. Ο Γιος της ράβδου είναι ο εσωτερικός Χριστός. Πρέπει να τον σηκώσουμε μέσα σε μας τους ίδιους. Να τον σηκώσουμε σημαίνει να δημιουργήσουμε τα ανώτερα σώματα του Είναι. Πρέπει να τα ζούμε όλα εδώ. Ενσαρκώνοντας τον εσωτερικό Χριστό, έρχεται να ζήσει σε αυτόν τον κόσμο και τον παρακολουθούνε και μεγαλώνει σαν άνθρωπος μεταξύ των ανθρώπων και δέχεται όλους τους πειρασμούς. Πολύ κοπιαστικό. Αυτός πρέπει να αναλάβει όλες τις διανοητικές, βουλητικές, συγκινησιακές, σε­ξουαλικές διαδικασίες και οποιουδήποτε άλλου είδους λειτουργίες. Και με­τατρέπεται σε Άνθρωπο γιατί πετυχαίνει να νικήσει όλα τα σκοτάδια, να εξαλείψει το εγώ και να θριαμβεύσει στον εαυτό του. Αυτός είναι ο άξιος κάθε δόξας, είναι ο Σωτήρας, ο Κύριος. Γι’ αυτό είναι άξιος της κάθε δόξας. Μπροστά σ’ Αυτόν οι 24 Γέροι (τα 24 μέρη του βαθιού εσωτερικού μας Εί­ναι), οι 4 Άγιοι (τα 4 ανώτερα μέρη του Είναι μας που σχετίζονται με τα 4 στοιχεία), όλοι ρίχνουν τα στέμματά τους στα πόδια του Αρνιού, διότι μόνο Αυτός είναι άξιος κάθε δόξας και τιμής. Και το αίμα του (το οποίο είναι η φωτιά) είναι το θυσιασμένο Αρνί, το οποίο θυσιάζεται ζώντας μέσα σε κά­ποιον, θυσιάζεται εντελώς. Γίνεται ένας κανονικός και συνηθισμένος άν­θρωπος και παλεύει με τους πειρασμούς, με τις επιθυμίες, με τις σκέψεις, με όλα. Και κανένας δεν τον αναγνωρίζει μέχρι που θριαμβεύει. Γι’ αυτό λέγε­ται: Αρνί του Θεού που εξαλείφει τις αμαρτίες του κόσμου.

Αυτός είναι ο Γνωστικός Εσωτερικός Χριστιανισμός αλλά καλά εν­νοούμενος. Έτσι λοιπόν Αυτός είναι ο Σωτήρας, Αυτός που μας σώζει. Μας εξαγοράζει από την Φωτιά, διότι Αυτός ο ίδιος είναι το πνεύμα της Φωτιάς και χρειάζεται ένα αλαβάστρινο ποτήρι σαν δοχείο για να εκδηλωθεί. Αυτό το δοχείο είναι τα σώματα αγνού χρυσού που πρέπει να δημιουργούμε. Το να το καταλάβουμε αυτό είναι τρομερό διότι φτάνουμε όπου πρέπει να φτάσουμε, δηλαδή να μετατρεπόμαστε σε Ηλιακούς Ανθρώπους, σε Αληθι­νούς Ανθρώπους, στον Χριστό Άνθρωπο.

Αυτό δεν είναι ζήτημα ανοδικής εξέλιξης, ούτε καθοδικής εξέλιξης. Αυτό είναι ζήτημα βαθιάς εσωτερικής επανάστασης. Αυτό ξεφεύγει από το δόγμα της ανοδικής και καθοδικής εξέλιξης. Αυτό ανήκει στο Μεγάλο Έργο και είναι γι’ αυτόν τον λόγο επαναστατικό.

ΕΡ: Δάσκαλε Σαμαέλ, εξαρτάται από την θέληση;

ΑΠ: Βέβαια, η θέληση! Η γέννηση είναι θέληση, πρέπει να αφιερώ­σουμε τελείως την ζωή μας στο Μεγάλο Έργο, μέχρι να το πετύχουμε, μέ­χρι να μετατραπούμε σε Ηλιακούς Ανθρώπους. Αυτό είναι εκείνο που θέλει ο Ήλιος, μια συγκομιδή από Ηλιακούς Ανθρώπους. Αυτό είναι εκείνο που τον ενδιαφέρει. Έτσι λοιπόν να συνεργαζόμαστε με τον Ήλιο μέχρι να με­τατρεπόμαστε σε Ηλιακούς Ανθρώπους. Αυτό που θέλει Εκείνος είναι μια συγκομιδή από Ηλιακούς Ανθρώπους, αυτό είναι εκείνο που τον ενδιαφέ­ρει!



1 Σ.Μ. Μέταλλο αργυρόλευκο.

ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ Νο 2 – γ μέρος

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Ο Διάβολος και ο Εωσφόρος

Για τους λίγους

Η ημέρα των νεκρών

Η θυσία προς την ανθρωπότητα

Η εποχή του Υδροχόου

Ο Ερκόλουμπους

Ασκήσεις για ανανέωση ή θεραπεία

Το δεύτερο Κόσμημα του Κίτρινου Δράκου

Πώς να λύσουμε προβλήματα

Οι απαντήσεις που έδωσε ένας Λάμα

Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΚΑΙ Ο ΕΩΣΦΟΡΟΣ

Πραγματικά είναι η Φιλοσοφική Πέτρα των αλχημιστών του Μεσαί­ωνα. Αναμφισβήτητα κάθε άνθρωπος έχει τον δικό του διάβολο. Ο Διάβο­λος, όπως έχει ειπωθεί, δεν είναι τίποτε άλλο παρά ο συλλογισμός του εσω­τερικού Λόγου μέσα σε κάθε έναν από εμάς, αυτό είναι φανερό. Έχει δύ­ναμη πάνω στους Ουρανούς, πάνω στην Γη και πάνω στις Κολάσεις.

Όταν λέγεται: «Να κλείσουμε τον διάβολο μέσα μας» εννοούμε ότι θέλουμε να αντιλαμβανόμαστε, να συλλαμβάνουμε, να αιχμαλωτίζουμε αυτό το εκδηλωμένο σώμα, θα λέγαμε, του Χριστού-Σατανά των Γνωστι­κών και απασχολούμενοι με την τέχνη της κατασκευής μουσικών οργάνων να δώσουμε σε αυτό το σώμα την μορφή ενός οργάνου για να αντηχήσει σε μια νότα του νου.

Πρέπει να κάνουμε μια ξεκάθαρη διαφοροποίηση μεταξύ αυτού που είναι ο Διάβολος και αυτού που είναι ο Λούσιφερ. Ο Διάβολος, σαν συλλο­γισμός του Λόγου μέσα μας, είναι η Ακατέργαστη Πέτρα που πρέπει να την δουλεύουμε μέχρι να την μετατρέψουμε στην τέλεια Κυβική Πέτρα. Εκεί στην βάση του ζεύγους κιόνων έχουμε την Ακατέργαστη Πέτρα και την Σμιλεμένη Πέτρα. Πρέπει να την καταλαβαίνουμε, να την δούμε όταν είναι χωρίς πλύσιμο.

Ο Διάβολος (δηλαδή ο συλλογισμός του Λόγου σε μας) χωρίς πλύ­σιμο, χωρίς να είναι στιλβωμένος, μαύρος σαν τον άνθρακα είναι ο Σατα­νάς η πιο σκοτεινή και καταχθόνια άποψη. Αλλά δεν είναι ένας ανθρωπο­μορφικός Σατανάς, όχι. Είναι ένας ιδιαίτερος, ειδικός Σατανάς. Όταν ήδη έχουμε πετύχει την διάλυση του εγώ, όταν το έχουμε ελαττώσει σε στάχτη, τότε η Ακατέργαστη Πέτρα έχει μετατραπεί στην Τέλεια Κυβική Πέτρα. Ο Σατανάς ήδη είναι ο Εωσφόρος ο Δότης του Φωτός. Σε άλλους καιρούς συγχεόταν ο Δότης του Φωτός με την Αφροδίτη, το Αστέρι του Πρωινού και ακόμα και στην Αποκάλυψη του Ιωάννη λέγεται: «Εις εκείνον που νικά… …θα του δώσω το Αστέρι το Πρωινό».

Ο Κύριος Κουετζαλκοάτλ αφού έκαψε τα μη ανθρώπινα στοιχεία του στους κόσμους των κολάσεων, ανέβηκε στους Ουρανούς και μετατράπηκε στο Αστέρι του Πρωινού, στον Αποσπερίτη. Έτσι λοιπόν ο Διάβολος μετα­τρεπόμενος σε Εωσφόρο, απαστράπτει σαν τον Ήλιο, έχει δύναμη πάνω στην Γη, πάνω στους Ουρανούς και πάνω στις Κολάσεις, Πρίγκιπας του Φω­τός, Κύριος της Δόξας, το πιο μεγαλοπρεπές επίτευγμα του Ηλιακού Λόγου.

Εάν στους υπερευαίσθητους κόσμους επικαλεσθούμε αυτόν τον συλ­λογισμό του Λόγου οποιουδήποτε ανθρώπου που δεν έχει διαλύσει το εγώ θα δούμε έναν Σατανά μαύρο σαν τον άνθρακα. Αλλά εάν επικαλούμαστε τον Σατανά κάποιου ανθρώπου που διέλυσε το εγώ, με μεγάλη έκπληξη θα συναντιόμασταν με ένα Αρχάγγελο του Φωτός, με έναν ένδοξο Εωσφόρο. Τότε διαπιστώνουμε ότι αυτός ο Σατανάς είναι η Ακατέργαστη Πέτρα που πρέπει να δουλεύουμε.

Για να μπορούν οι αδελφοί να έχουν λίγο παραπάνω συνείδηση, σχε­τικά με αυτό που λέμε, πρέπει να τοποθετήσει ο Αλαντίν την Ακατέργαστη Πέτρα και την Τέλεια, Κυβική Πέτρα ανάμεσα στις δύο κολώνες. Εδώ έχετε την Ακατέργαστη Πέτρα, εκεί έχετε την Τέλεια, Κυβική Πέτρα. Το άτομο που δεν έχει ακρωτηριάσει την φιλοσοφική πέτρα του, η πέτρα είναι σκληρή και ο Σατανάς είναι μαύρος σαν τον άνθρακα επιδεικνύοντας όλα τα δικά μας ψυχολογικά ελαττώματα. Αλλά όταν έχουμε δουλέψει την πέ­τρα τότε ο Σατανάς μετατρέπεται στην Τέλεια Κυβική Πέτρα. Δηλαδή όταν έχουμε διαλύσει το εγώ τότε μετασχηματίζεται σε τέλεια, Κυβική Πέτρα και από εκεί προέρχεται η λαμπρότητα και η μεγαλοπρέπεια.

Καταλήγει πολύ ενδιαφέρον να παρατηρήσουμε τον Διάβολο έξω από το φυσικό σώμα. Είναι μαύρος, μαύρος σαν τον άνθρακα, με αυτή την καταχθόνια φωτιά που ρίχνει στο άτομο που ακόμα δεν έχει εξαλείψει το εγώ. Προκαλεί έκπληξη να τον δούμε σε κάποιον που έχει ήδη εξαλείψει το εγώ, ένας ένδοξος Αρχάγγελος, γεμάτος λαμπρότητα.

Πραγματικά αυτός ο Αρχάγγελος μετατρέπεται στον ελευθερωτή, αυτό είναι φανερό, διότι από την ένωση αυτού του Αρχάγγελου με την Αν­θρώπινη Ψυχή, με το Πνεύμα, με λίγα λόγια με το Είναι δημιουργείται ακριβώς αυτός ο Αρχάγγελος. Αυτό δεν έχει γραφτεί σε κανένα βιβλίο εσω­τερισμού. Υπάρχει σχετικά μεγάλη βιβλιογραφία και όμως δεν έχουν μιλή­σει λεπτομερώς για αυτόν. Πολλοί άνθρωποι μπερδεύουν τον Διάβολο με τον Εωσφόρο, αλλά συμβαίνει ότι ένα πράγμα είναι η Ακατέργαστη Πέτρα και άλλο είναι η Τέλεια Κυβική Πέτρα.

Συνεχίζοντας με την διαφοροποίηση αυτού του ζητήματος μπορούμε να καταλάβουμε ότι υπάρχουν θαύματα στο βάθος του καθένα από εμάς. Αλλά το πρώτο που χρειαζόμαστε είναι να εξαλείψουμε τα μη ανθρώπινα στοιχεία που φορτωνόμαστε μέσα μας. Εάν παρατηρήσουμε κάθε αυθεντικό άνθρωπο θα ανακαλύψουμε σε αυτόν τρία Τρίγωνα: το πρώτο είναι το τρί­γωνο του Λόγου, το δεύτερο μπορούμε να το ονομάσουμε Ηθικό και το τρίτο καλό είναι να το ονομάσουμε Μαγικό Τρίγωνο.

Όσον αφορά το πρώτο, του Λόγου, συνίσταται από τρεις απόψεις της Εβραϊκής Καμπάλα: ο Κετέρ που είναι ο Γέρος των Ημερών, η καλοσύνη των καλοσυνών, η ευσπλαχνία των ευσπλαχνιών, το κρυμμένο των κρυμμέ­νων, είναι το μαθηματικό σημείο στο απέραντο, άπειρο και αμετάβλητο διάστημα. Είναι φανερό πως Αυτός με την σειρά του ξεδιπλώνεται στον Χοκμάχ: ο Γιος, ο Κοσμικός Χριστός. Ξέρουμε ήδη, και έτσι είναι, ότι αυ­τός σχετίζεται με όλο τον ζωδιακό. Το ξεδίπλωμα του Χοκμάχ δίνει σαν αποτέλεσμα το Άγιο Πνεύμα, ο Μπινάχ. Μερικοί καμπαλιστές δίνουν έμ­φαση στην ιδέα ότι ο Μπινάχ, το Άγιο Πνεύμα είναι θηλυκό. Αυτή η διαβε­βαίωση καταλήγει λανθασμένη. Με απόλυτη καθαρότητα έχει ειπωθεί στην Θεία Κωμωδία ότι το Άγιο Πνεύμα είναι ο σύζυγος της Θεϊκής Μητέρας. Έτσι το Άγιο Πνεύμα, ο Μπινάχ, ο Τρίτος Λόγος, ξεδιπλώνεται με την σειρά του στην σύζυγό του, στην Σάκτι των Ινδοστανών. Έτσι λοιπόν πρέ­πει να ξέρουμε να το εννοήσουμε. Πολλοί όταν είδανε ότι ο Τρίτος Λόγος ξεδιπλώνεται στην Θεϊκή Μητέρα Κουνταλίνη Σάκτι, η οποία έχει πολλά ονόματα, πείστηκαν ότι το Άγιο Πνεύμα είναι Θηλυκό και έχουν σφάλλει. Αυτός είναι αρσενικός, αλλά όταν ξεδιπλώνεται σε Αυτήν δημιουργείται το πρώτο θεϊκό, άρρητο ζευγάρι. Είναι το Δημιουργικό Ελοχίμ, ο Καμπίρ ή Μέγας Ιερέας. Ο Ρουάχ Ελοχίμ που σύμφωνα με τον Μωυσή έπλενε τα νερά στην αρχή του Κόσμου.

Είναι αναγκαίο όλοι εμείς να συλλογιζόμαστε βαθιά, να καταλαβαί­νουμε όλα αυτά σε βάθος. Αυτός και Αυτή είναι ενωμένοι στην Κυβική Πέ­τρα του Γιεσόντ. Αυτή η πέτρα είναι το σεξ. Από την ένωση αυτού και αυ­τής παράγεται η ΝΤΑΑΘ, η τέλεια ταντρική γνώση με την οποία μπορούμε να αυτοπραγματοποιηθούμε εσωτερικά σε όλα τα επίπεδα του Είναι. Μερι­κοί καβαλιστές συγγραφείς υποθέτουν ότι ο Σεφιρώθ, που δίνει γνώση ή σοφία, προέρχεται από την συγχώνευση του αρσενικού Χοκμάχ, του κοσμι­κού Χριστού, με τον Μπινάχ θεωρώντας τον ότι είναι αποκλειστικά θηλυ­κός. Αυτή η διαβεβαίωση είναι εντελώς ψεύτικη, διότι το Άγιο Πνεύμα εί­ναι αρσενικό. Επαναλαμβάνω μόνο ότι όταν ξεδιπλώνεται στον Μπινάχ δη­μιουργείται το Τέλειο Ζευγάρι. Αυτή ενώνεται σεξουαλικά στην Κυβική Πέτρα του Γιεσόντ, στην Ενάτη Σφαίρα επανέρχεται η ταντρική γνώση, η Τάντρα μύηση, τα Τάντρας δια μέσου των οποίων είναι δυνατή η ανάπτυξη του φιδιού επί της σπονδυλικής στήλης, η εσωτερική Αυτοπραγμάτωση του Είναι.

Σε αυτές τις σπουδές της Καμπάλα χρειαζόμαστε να είμαστε πρακτι­κοί. Υπάρχουνε καταπληκτικοί συγγραφείς, αλλά όταν τους διαβάζει κανείς καταλαβαίνει ότι δεν έχουν ζήσει αυτό που γράφουν, δεν το έχουν πειραμα­τισθεί στον εαυτό τους και για αυτό σφάλλουν. Εγώ υποστηρίζω ότι πρέπει κάποιος να γράφει αυτό που άμεσα έχει πειραματισθεί στον ίδιο του τον εαυτό. Εγώ εκ μέρους μου έτσι έχω δράσει. Αυτό το Πρώτο Τρίγωνο κατα­λήγει υπερβατικό, αλλά ο Πατέρας, ο Γιος και το Άγιο Πνεύμα είναι μια αδιαίρετη μονάδα. Είναι μία μόνο ύπαρξη στον εαυτό της, πιο πέρα από το σώμα, τα συναισθήματα και τον νου. Είναι αιώνιο και ο λόγος ύπαρξης του Είναι, είναι το ίδιο το Είναι.

Η Κυβική Πέτρα του Γιεσόντ, τοποθετημένη στα δημιουργικά όρ­γανα, είναι πράγματι η μεταλλική ψυχή που προκύπτει από τις σεξουαλικές μεταβολές. Θα μπορούσαμε να την ονομάσουμε ο Υδράργυρος της Μυστι­κής Φιλοσοφίας ή, για να μιλήσουμε σε πιο απλή γλώσσα, η δημιουργική ενέργεια. Αυτή καθ’ εαυτή αλληγορίζεται ή συμβολίζεται με τον Διάβολο. Όταν λέμε ότι πρέπει να δουλεύουμε με τον Διάβολο δεν είναι για να τον διδάξουμε ένα μουσικό όργανο αλλά για κάτι άλλο, για να τον μετατρέ­πουμε σε Εωσφόρο, τον Δότη του Φωτός.

Αναφερόμαστε με διαύγεια στην δουλειά στο Μεγάλο Έργο. Κατα­λήγει σημαντικό το να είναι εκεί ακριβώς, στην Κυβική Πέτρα του Γιεσόντ, όπου ο Σίβα και η Σάκτι, ο Όσιρις και η Ίσις ενώνονται σεξουαλικά. Είναι ακριβώς εκεί όπου βρίσκεται η ταντρική γνώση χωρίς την οποία δεν είναι δυνατόν να φτάσουμε στην εσωτερική Αυτοπραγμάτωση του Είναι.

Στο ανατολικό Θιβέτ οι μοναχοί είναι ριζοσπαστικοί, λόγος για τον οποίο η Μπλαβάτσκι νόμιζε ότι ήταν μαύροι μάγοι. Όλοι έχουμε επαναλά­βει εκείνο το λάθος και βλέπω την ανάγκη να το διορθώσουμε. Δεν λέω ότι οι Ντούγπας είναι άγιοι, ήμερα αρνάκια. Είναι μαύροι μάγοι διότι διδά­σκουν μαύρο ταντρισμό, αλλά οι Μπόνζος, αν και φορούν κόκκινο τουρ­μπάνι, δεν είναι μαύροι όπως λανθασμένα ειπώθηκε από την Μπλαβάτσκι. Εάν κάποιος στους Μπόνζος π.χ. δεν θέλει την Αυτοπραγμάτωση, αλλά θέ­λει να απελευθερωθεί για ένα χρονικό διάστημα για να γυρίσει πάλι ας πούμε στην Έκτη-Ρίζα Φυλή ή εάν δεν επιθυμεί να αυτοπραγματοποιηθεί ποτέ αλλά να χειραφετηθεί χωρίς Αυτοπραγμάτωση, τότε το πετυχαίνει.

Πρώτα από όλα φέρνουν τον νεόφυτο σε ένα απομακρυσμένο μέρος. Επικαλούνται όλα εκείνα τα μη ανθρώπινα στοιχεία που κατέχει και δια μέ­σου μεθόδων υψηλής μαγείας του τα βγάζουν από το αστρικό πεδίο. Αυτά γίνονται ορατά και απτά στο απομακρυσμένο μέρος του βουνού. Προσπα­θούν να καταβροχθίσουν τον νεόφυτο, αλλά αν αυτός παραμείνει ήρεμος δεν υπάρχει τίποτε άλλο να γίνει. Έχει βγει θριαμβευτής. Θα πρέπει τότε να δουλεύει πάνω στον εαυτό του να εξαλείψει το εγώ και να το ελαττώσει σε στάχτη. Η δοκιμασία και το μέγιστο όλων των προσπαθειών τους στον φυ­σικό κόσμο συνίσταται στα μάντραμ της αποσάρκωσης (που είναι δύο λέ­ξεις) και αποσαρκώνονται αμέσως.

Είναι φρικτό να δει κανείς τον Μπόνζο ιερέα δεμένο με την άσπρη ποδιά του γεμάτη από κόκαλα νεκρών με ένα κόκκινο σαρίκι στο κεφάλι και στο δεξί του χέρι να φέρει ένα ξιφίδιο. την στιγμή που ο νεόφυτος προ­φέρει τα δύο μοιραία μάντραμ το σώμα του πέφτει νεκρό στιγμιαία.

Γι’ αυτό ο νεόφυτος υποβάλλεται σε μεγάλες δοκιμασίες στους εσω­τερικούς κόσμους. Θα πρέπει να αντιμετωπίσει τους τρόμους του θανάτου, θα πρέπει να αντέξει την λαίλαπα του Κάρμα, θα πρέπει να βγει νικητής σε όσα ο Πατέρας-Μητέρα θα τον βάλουν με τον σκοπό να μπει (ή να αναγεν­νιέται θα λέγαμε με υπεράνθρωπη μορφή) σε οποιοδήποτε από τα βασίλεια των Ντέβας, είτε σε αυτό της Μεγάλης Συγκέντρωσης ή στο των Μακρυών Μαλλιών ή στο του Βούδα ή στο του Μαϊτρέγια ή στο βασίλειο της Υπέρ­τατης Ευτυχίας κλπ. Είναι σε αυτή την περιοχή όπου θα τελειώσει την προετοιμασία για την απελευθέρωση.

Η Θεϊκή Μητέρα τον βοηθάει καταστρέφοντας τα μη ανθρώπινα στοιχεία του και στο τέλος πετυχαίνει να βυθιστεί στον κόλπο της Μεγάλης Πραγματικότητας, όχι σαν ένας αυτοπραγματοποιημένος δάσκαλος αλλά σαν ένας Βούδας Στοιχειώδης. Βυθίζεται σε αυτή την κατάσταση μέχρι την Έκτη Μεγάλη Φυλή με τον σκοπό να αυτοπραγματοποιηθεί. Αν απλώς δεν θέλει την Μαεστρία χειραφετείται (ή μετατρέπεται) για πάντα σε Βούδα Στοιχειώδη και τίποτε άλλο, όμως ευτυχισμένος. Αλλά αυτοί που πραγμα­τικά θέλουν να αυτοπραγματοποιηθούν, να μετατραπούν σε Μαχάτμας ή Ιεροφάντες, θα πρέπει να υποταχθούν στην ταντρική μύηση και μετά να δουλεύουν στην Ενάτη Σφαίρα. Θα τους μάθουν όλο τον ταντρισμό, το πώς θα αφυπνίσουν το φίδι, πως θα το σηκώσουν από τον νωτιαίο μυελό και πώς να ανοίξουν τα τσάκρας ή δίσκους ή μαγνητικές ρόδες.

Αυτό που συμβαίνει λοιπόν είναι ότι οι Μπόνζος είναι ριζοσπάστες. Ή πηγαίνουν προς το Είναι ή δεν πηγαίνουν προς το Είναι. Ή πηγαίνουν στον βωμό της Αυτοπραγμάτωσης ή προσπαθούν να μένουν χωρίς Αυτο­πραγμάτωση. Μπροστά σε αυτό πρέπει να αποφασίζουν. Εκεί όλα είναι βί­αια, λόγος για τον οποίο η Έλενα Πέτροβνα Μπλαβάτσκι τους έκρινε και τους θεώρησε μαύρους μάγους. Όμως όταν μελετάει κανείς τον ταντρισμό των Μπόνζος καταλαβαίνει ότι είναι άσπρος. Όχι μαύρος αλλά άσπρος. Μετατρέπουν το σπέρμα σε ενέργεια για να πετυχαίνουν την Αυτοπραγμά­τωση σε βάθος.

Είναι εκεί λοιπόν στο σεξουαλικό Σεφιρώθ όπου είναι η Ταντρική γνώση, το Ντάαθ της εβραϊκής Καμπάλα.

Αλλά ας περάσουμε αδελφοί στο Λογοϊκό Τρίγωνο, στο Τρίγωνο του Υιού. Αυτός αποτελείται από: τον Χεζέδ δηλαδή τον άφατο Άτμαν ή Ίντιμο, το Γκεμπουράχ δηλαδή το Μπούδι, την πνευματική ψυχή που είναι θηλυκή και τέλος τον Τιφερέθ δηλαδή την ανθρώπινη ψυχή, ακριβώς τον γιο.

Είναι ενδιαφέρον ότι (και εγώ μπόρεσα να το βιώσω όταν έπρεπε να δουλεύω στην σφαίρα του Τιφερέθ) πραγματικά έπρεπε να βυθιστώ στον Μαλκούτ πριν να περάσω από την έξαρση. Έπρεπε να βυθιστώ στον κόσμο των Κλίφος, στους ατομικούς κόσμους ή ατομικές κολάσεις. Έπρεπε να εξαλείψω εκεί πέρα πολλά μη ανθρώπινα στοιχεία. Αφού τελείωσα την ερ­γασία εκείνος που είναι Τέλειος, ο Κοσμικός Χριστός, μπήκε σε μένα και αισθάνθηκα μετατρεμμένος. Είδα τότε μερικές μητέρες που έφεραν τα παι­διά τους, τα ευλόγησα και μίλησα με την ευαγγελική παραβολή που λέει: «αφήστε τα παιδιά να έρθουν σε μένα γιατί δικό τους είναι το βασίλειο των ουρανών». Έτσι ήμουν γεμάτος από εκστατική ευτυχία, αλλά βέβαια στο τέλος Αυτός έφυγε. Εγώ σαν Τιφερέθ, σαν Ανθρώπινη Ψυχή κατάλαβα ποιος είχε γίνει ο στόχος της εκδήλωσής του. Ο Μπούδι, ο Κοσμικός Χρι­στός συνηθίζει να εκδηλώνεται δια μέσου της ανθρώπινης ψυχής, του Τιφε­ρέθ της εβραϊκής Καμπάλα.

Είναι λοιπόν το Τρίγωνο του Υιού ένα καταπληκτικό τρίγωνο που το αποτελούν οι Άτμαν, Μπούδι και Μάνας της ανατολικής Θεοσοφίας. Αλλά το κέντρο του Τριγώνου είναι ακριβώς ο Τιφερέθ, η Ανθρώπινη Ψυχή, αυτή η ψυχή που υποφέρει, που κλαίει, που οδύρεται, που αρέσει, αυτό που μας κάνει αληθινά ανθρώπινους και αυτό είναι αρκετά ενδιαφέρον. Στην πράξη μπόρεσα να διαπιστώσω ότι το Τρίγωνο του Υιού με κέντρο βαρύτητας τον Τιφερέθ είναι μια τρομερή πραγματικότητα.

Κάθε μυημένος αργά ή γρήγορα πρέπει να χριστεί σαν τον Χοκμάχ-Μπινάχ, από τον Πατέρα, από αυτή την Αθάνατη, Αδιαίρετη Λογοϊκή Τρι­άδα που υπάρχει από τον ίδιο της τον εαυτό. Την στιγμή που χρίστηκα από τον Πατέρα, Αυτός είπε: «Αυτός Είναι ο πολυαγαπημένος Υιός μου και εί­ναι Αυτός που έχω αγαπήσει περισσότερο στον κόσμο, να τον ψάχνετε σε Αυτόν». Σε αυτές τις στιγμές έρχεται στην μνήμη μου η περίπτωση του με­γάλου Καμπίρ Ιησού, του Τζέσουα Μπεν Πανντίρα όπως λεγόταν στους αρχαίους καιρούς. Ο Φίλιππος, εκείνος ο δάσκαλος ο ειδικός στις καταστά­σεις Χίνας, του είπε: «Δείξε μας τον Πατέρα» και ο Μέγας Καμπίρ απά­ντησε: «Όποιος έχει δει τον Υιό έχει δει και τον Πατέρα».

Το τρίγωνο του Υιού-Γκεμπουράχ-Τιφερέθ ή ο Ίντιμο με τις δύο ψυ­χές του, την θεϊκή και την ανθρώπινη θα λέγαμε ότι είναι, για να είμαστε πιο ξεκάθαροι, το ξεδίπλωμα του Πατέρα, η εκδήλωση του Πατέρα.

Συνεχίζοντας στο δρόμο, σχετικά με την μελέτη του Δέντρου της Ζωής, το Τρίγωνο του Υιού ξεδιπλώνεται στο Μαγικό Τρίγωνο. Το Τρί­γωνο του Υιού λέγεται Ηθικό Τρίγωνο. Γιατί; Διότι εκεί εμείς γνωρίζουμε την αυστηρότητα του Νόμου, εκεί γνωρίζουμε το καλό και το κακό, τι πράγμα είναι το καλό του κακού και το κακό του καλού. Το Τρίτο Τρίγωνο καταλήγει να είναι πολύ ενδιαφέρον.

Το Μαγικό Τρίγωνο αποτελείται από τον Νετζάχ δηλαδή ο νους, από τον Χόντ δηλαδή το αστρικό και από τον Γιεσόντ δηλαδή το Λίνγκαμ-Σα­ρίρα ή αιθερικό σώμα ή βασική σεξουαλική αρχή της Παγκόσμιας Ζωής.

Γιατί λέγεται Μαγικό Τρίγωνο; Διότι αναμφισβήτητα σε αυτά τα βα­σίλεια του νου, του αστρικού και μέχρι τα βασίλεια των Κλίφος ή κόσμους των κολάσεων, είναι όπου πρέπει να εξασκήσουμε την Υψηλή Μαγεία. Μπορούμε να αναφέρουμε εδώ κάτι πολύ σημαντικό. Όλοι έχουμε ακούσει να μιλάνε σχετικά με τον πνευματισμό, τους Ακουελάρες[1], τους Ζανγκάνος[2] και τις μάγισσες. Μερικοί το βλέπουν αυτό σαν κάτι παράξενο, άλλοι σαν παραμύθια για να γελάνε, αλλά η ωμή πραγματικότητα είναι ότι οι μεσαιω­νικές Ακουελάρες ή οι διάσημες μάγισσες τα μεσάνυχτα έχουνε περισσό­τερο ρεαλισμό από όσο νομίζουμε εμείς. Πραγματικά αυτές οι Καλχόνας (όπως λέγονται σε αυστηρή ισπανική ακαδημαϊκή γλώσσα) ανήκουν στον κόσμο των Κλίφος, το βασίλειο του Μαλκούτ. Η Μαρία ντε λα Αντίλλα, που τόσο την αναφέρουν στα παλιά μεσαιωνικά μοναστήρια, ήταν ακριβώς αυτή που τους διεύθυνε. Πράγματι αυτοί οι μαγγανιστές των αρχαίων Ακουελάρες την ονόμασαν Άγια Μαρία. Όταν ερευνούσα στον κόσμο των Κλίφος σχετικά με το παράξενο εκείνο πλάσμα, το πώς μοιραζόταν την ζωή της με τόσους Ακουελάρες, ποτέ δεν είδα σε αυτήν εκείνο που θα μπορού­σαμε να ονομάσουμε διαστροφή. Οι καταχθόνιοι του αριστερού χεριού, τα υποσεληνιακά πλάσματα, την λάτρευαν και θεωρούσαν αυτή την μάγισσα όχι σαν κάτι καταχθόνιο αλλά σαν μία αγία.

Εγώ ήθελα να ξέρω τι αλήθεια υπήρχε σε αυτό, στην υποθετική αγιό­τητα ενός πλάσματος που αναμιγνυόταν με τα σκοτάδια, που εμφανιζόταν σε τόσους Ακουελάρες και μοναστήρια του μεσαίωνα. Αλλά όποιος έχει ασχοληθεί στο να μελετήσει τα παλιά κείμενα της Υψηλής και Χαμηλής Μαγείας του μεσαίωνα, θα έχει ακούσει να μιλάνε κάπου για την Μαρία ντε λα Αντίλλα. Υπάρχουν τόσα κείμενα κρυμμένα μέσα στην σκόνη πολλών βιβλιοθηκών και βέβαια το έμαθα. Εγώ έπρεπε να ξεκαθαρίσω και το ξεκα­θάρισα. Όταν στον κόσμο του Τιφερέθ, στο Δεύτερο Τρίγωνο, επικαλέ­σθηκα αυτή την οντότητα με άκουσε. Με έκπληξη βρέθηκα μπροστά σε έναν αυτοπραγματοποιημένο δάσκαλο. Είναι αλήθεια πως τότε κατάλαβα ότι είχε αναθυμιάσει τον Μποντισάτβα του από τον ίδιο τον εαυτό του. Ο Μποντισάτβα εκπαιδευόταν στην εξάσκηση της Μαγείας, του Μαγικού Τριγώνου ή Τρίτου Τριγώνου, περνώντας από αυστηρή προπόνηση, μυώ­ντας τον εαυτό του με τους Κλίφος, αλλά χωρίς να κάνει κακό σε κανέναν. Μετά από αυτό επικοινώνησα κατ’ ευθείαν με τον Μποντισάτβα του, την Μαρία ντε λα Αντίλλα, και όταν την κάλεσα να επισκεφτούμε τον κόσμο του Νιρβάνα με ευχαρίστησε, δέχτηκε την πρόσκλησή μου. Όταν συγχω­νεύτηκα με το Βασιλικό Είναι της, τον Κρυμμένο Δάσκαλο, είδα ότι πρό­κειται για ένα πλάσμα που έχει πετύχει την τελειότητα της Υψηλής Μα­γείας. Παρόλο που ζούσε στον κόσμο των Κλίφος ήταν για να τελειώσει την εκπαίδευσή του ή να προπονηθεί ψυχολογικά εξασκώντας τρομερές δυ­νάμεις χωρίς να κάνει κακό. Πραγματικά βρίσκεται σε Υψηλή Μαγεία. Όταν παρατηρεί κανείς αυτό το πλάσμα με το Βασιλικό του Είναι καταλα­βαίνει ότι είναι ένας καταπληκτικός λευκός μάγος, που όμως γνωρίζει σε βάθος τόσο τα Βασίλεια του Φωτός όσο και τον κόσμο του Μαλκούτ, δη­λαδή τον κόσμο των Κλίφος.

Έτσι λοιπόν τι Τρίτο Τρίγωνο είναι αυτό της πρακτικής μαγείας, διότι το πώς γίνεται η δουλειά με το Τρίτο Τρίγωνο είναι κάτι που πρέπει να κα­ταλαβαίνετε, επειδή θα πρέπει να αφήσουμε πίσω τις προλήψεις για να μπορούμε να εργαστούμε στον κόσμο των Κλίφος.

Νετσάχ είναι ο νους, Χόντ είναι το αστρικό σώμα, Γιεσόντ είναι αναμφισβήτητα η Ενάτη Σφαίρα. Μετά έρχεται το βασίλειο του Μαλκούτ που είναι το φυσικό σώμα. Αυτό που είναι μέσα στο βασίλειο του φυσικού κόσμου, δηλαδή αυτό που είναι μέσα στα έγκατα της γης, ακριβέστερα εί­ναι Μαλκούτ, είναι τα αντίθετα Σεφιρώθ. Οι Κλίφος, οι δαίμονες όπως τους ονομάζουν, οι Ψυχές σε θλίψη, αυτοί που υποφέρουν, οι χαμένοι, εκείνοι που έχουνε ήδη εξαντλήσει τον κύκλο της ύπαρξής τους και μπαίνουν σε καθοδική εξέλιξη στον χρόνο ή οι Πεσμένοι Άγγελοι, τα πνεύματα του Κα­κού. Στο βασίλειο του Μαλκούτ αναμφισβήτητα ζούνε αυτοί που αναπτύσ­σονται στην Υψηλή Μαγεία, οποιοσδήποτε που μετανιώνει για τα λάθη του και που ποθεί το Φως.

Έτσι λοιπόν όταν μελετήσουμε το Δέντρο της Ζωής καταλήγει να εί­ναι πολύ ενδιαφέρον. Σε πρώτη θέση βλέπουμε την Σοφία του Αιώνιου. Οι παππούληδες βολεύουν τους διάφορους Σεφιρώθ της εβραϊκής Καμπάλα στους κόσμους. Ας πούμε π.χ. ότι ο Γέρος των ημερών είναι μία τελεία του απέραντου διαστήματος, σαν σύμβολο είναι αιώνιο. Ο Χοκμάχ κυβερνάται από το ζώδιο και είναι αλήθεια. Ο Μπινάχ λένε ότι κυβερνάται από τον Κρόνο. Εδώ φτάνουμε σε ένα σημείο στο οποίο θα πρέπει να διαφωνή­σουμε. Δεν θέλω να πω ότι το Άγιο Πνεύμα δεν κυβερνάται από τον Κρόνο, ότι δεν υπάρχει μία σχέση μεταξύ του Αγίου Πνεύματος και του Κρόνου. Ναι, υπάρχει αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Διότι δεν υπάρχει αμφιβολία ότι κατά κάποιον τρόπο σχετίζεται με τον κόσμο του Δία επειδή έχει εξουσίες, θρόνο και τα διαμορφώνει όλα επειδή Αυτός πλένει τα Νερά της Ζωής. Εκεί που λένε ότι ο Νετζάχ, δηλαδή ο νους, κυβερνάται από την Αφροδίτη είναι λάθος. Ο νους κυβερνάται από τον Ερμή.

Ακούστε καλά. Θα πάμε με τάξη για να μπορούμε να καταλάβουμε το Δεύτερο Τρίγωνο αφού είδαμε το πρώτο. Λένε ότι ο Χεζέδ κυβερνάται από τον Δία και τίποτε άλλο. Και αυτό είναι λάθος. Ο Ίντιμο είναι αριανός, πολεμιστής, μαχητής, πρέπει να μάχεται για την ίδια του την εσωτερική Αυ­τοπραγμάτωση. Το ότι έχει κάποια επιρροή από τον Δία είναι αλήθεια διότι μπορεί να παίρνει το σκήπτρο των βασιλέων. Αλλά το ότι είναι αποκλει­στικά του Δία αυτό είναι λάθος. Το να είναι ο Γκεμπουράχ, η αυστηρό­τητα, ο νόμος αποκλειστικά αριανός είναι λάθος. Διότι ο Γκεμπουράχ είναι ένας μοναδικός διαισθητικός κόσμος, ο κόσμος της Πνευματικής Ψυχής που είναι θηλυκός. Εκεί βρίσκεται το λιοντάρι του Νόμου, δεν θα το αρ­νηθώ. Είναι ηλιακό αυτό είναι αλήθεια αλλά εσείς ξέρετε ότι το λιοντάρι έχει επίσης ευγένεια. Έτσι στο Γκεμπουράχ συναντάμε την αυστηρότητα του νόμου και την ευγένεια του Λιονταριού. Είναι ο κόσμος της Πνευματι­κής Ψυχής ή Βουδικός ή Διαισθητικός κόσμος. Είναι εντελώς ηλιακός.

Ο κόσμος του Τιφερέθ, ο κόσμος της Ανθρώπινης Ψυχής ή ακριβέ­στερα του Υιού, πραγματικά κυβερνάται όχι από τον Ήλιο όπως νομίζουν οι καμπαλιστές, αλλά από την Αφροδίτη. Για αυτό ο Χριστός σταυρώνεται την Μεγάλη Παρασκευή. Αυτό είναι κάτι στο οποίο μπορούμε να διαλογι­στούμε. Όσον αφορά τον νου, το να πούμε ότι κυβερνάται από την Αφροδίτη είναι λάθος. Ξέρουμε καλά ότι ο νους είναι Ερμαϊκός, ότι ο Ερμής δίνει την σοφία, τον λόγο κλπ. έτσι λοιπόν ο νους είναι Ερμαϊκός.

Αν καταλαβαίνουμε λίγο τον κόσμο των Σεφιρώθ φτάνουμε στον αστρικό, αυτός είναι σεληνιακός κόσμος. Σε μερικές φυλές, π.χ. στις πιο βαθιές ζούγκλες του Αμαζονίου, δίνουν στους ανθρώπους ένα ειδικό ποτό. Αυτά τα ποτά τα κατέχει ο Πιάχε. Αυτός π.χ. χειρίζεται αυτό που λέγεται Μπιάγκουε που το συνδυάζει με το Γκουαρούμο. Σε μία χύτρα το μαγει­ρεύουνε καλά και το πίνουν όταν η Σελήνη γεμίζει. Τότε προκαλείται το ξε­δίπλωμα. Οι Πιάχες ή Ιερείς-Μαγγανιστές των φυλών ξέρουν πολύ καλά ότι το αστρικό κυβερνάται από την Σελήνη. Αυτό είναι Χόντ, αλλά πολλοί καμπαλιστές υποθέτουν ότι κυβερνάται από τον Ερμή και κάνουν λάθος.

Όσον αφορά στο κάθισμα της οργανικής ζωής η ζωτική αρχή, όσον αφορά το Σεφιρώθ Γιεσόντ, σχετίζεται με τα δημιουργικά όργανα που είναι σεληνιακά και αυτό δεν μπορούμε να το αρνηθούμε. Στο γνωστικό εσωτε­ρισμό εμφανίζεται μία γυναίκα μία Θεϊκή, άρρητη Παρθένος ντυμένη με μπλε χιτώνα (που συμβολίζει το βράδυ) πάνω σε μία Σελήνη. Πρέπει να ξέ­ρουμε να καταλαβαίνουμε αυτό. Η Σελήνη αντιπροσωπεύει το Σεφιρώθ Γιεσόντ που σημαίνει την σεξουαλική δύναμη. Ο χιτώνας αυτού του χρώ­ματος αντιπροσωπεύει την νύχτα στην οποία αναπτύσσονται τα Μεγάλα Μυστήρια της Ζωής και του Θανάτου. Θα περιοριστώ να πω μόνο ότι την νύχτα δουλεύουμε με την δημιουργική ενέργεια του Τρίτου Λόγου. Ποτέ δεν είπα ψέματα. Η δουλειά στο Λαμπορατόριουμ Ορατόριουμ του Αγίου Πνεύματος πρέπει να γίνεται στις νυχτερινές ώρες. Ή μιλώντας με άλλους όρους το Σαάχα Μαϊτούνα πρέπει να εξασκηθεί μόνο στα σκοτάδια της νύ­χτας διότι η ημέρα, ο Ήλιος είναι το αντίθετο της γέννησης. Είναι ξεκάθαρο και ήδη σας το εξήγησα την περασμένη φορά ότι αν έβαζε κανείς μια κότα με τα αυγά της στο φως του Ήλιου για να τα κλωσήσει δεν θα μπορούσε να το κάνει. Και εάν έβγαινε κάποιο πουλάκι θα πέθαινε γιατί ο Ήλιος είναι εχθρός της γέννησης. Όποιος θελήσει να ψάχνει το φως θα πρέπει να το ζη­τάει από τον Λόγο που βρίσκεται πίσω από τον Ήλιο που μας φωτίζει, στην βαθιά νύχτα, αυτό είναι φανερό.

Όσον αφορά τον Σεφιρώθ Μαλκούτ, είναι ο φυσικός κόσμος. Λέγεται ότι είναι ένας πεσμένος Σεφιρώθ αλλά οι κόσμοι των κολάσεων ανήκουν επίσης στον Μαλκούτ, αυτό είναι ξεκάθαρο. Σε αυτούς τους κό­σμους των κολάσεων θα πρέπει να δουλεύουμε χωρίζοντας τα ανώτερα νερά από τα κατώτερα ή κολασμένα του Λεβιάθαν για να αναβλύζει η ζωή. Η Γένεση ήδη το είπε: «πρέπει να χωρίσουμε τα ανώτερα από τα κατώτερα νερά». Ποια είναι τα ανώτερα νερά; Είναι η Μεταλλική Ψυχή του Ιερού Σπέρματος δηλαδή ο Υδράργυρος της Κρυμμένης Φιλοσοφίας που πρέπει να χωριστεί από τα κατώτερα. Πως; Δια μέσου της μεταβολής της σεξουα­λικής ενέργειας. Έτσι είναι το πώς χωρίζονται τα ανώτερα νερά δηλαδή η Ψυχή του Σπέρματος από τα κατώτερα του ιδίου Σπέρματος. Γιατί; Για να αναβλύζει η ζωή. Διότι τα ανώτερα νερά είναι ο Υδράργυρος της Κρυμμέ­νης Φιλοσοφίας. Από αυτά βγαίνουν όλα. Με αυτά μπορούμε να δημιουρ­γήσουμε τα Ανώτερα Υπαρξιακά Σώματα του Είναι. Με αυτά μπορούμε να επεξεργαζόμαστε τον αγνό χρυσό. Με αυτά μπορεί να μετατραπεί ριζικά το ανθρώπινο ον. Τα ανώτερα νερά, ο υδράργυρος που αλληγορικά έχει την μορφή του διαβόλου, πρέπει να μετατραπεί σε Εωσφόρο.

Μέχρι εδώ η βραδινή ομιλία μου. Αν κάποιος έχει κάτι να ρωτήσει μπορεί να το κάνει.

-Δάσκαλε ένα ζωντανό πλάσμα δεν μπορεί να αναπτυχθεί κάτω από το φως του ήλιου;

-Η ωμή πραγματικότητα των γεγονότων είναι ότι σύμφωνα με την τοποθέτηση των δημιουργικών οργάνων η τεκνοποίηση γίνεται στα σκοτά­δια. Διότι το ζωόσπερμα, που βγαίνει από τους σεξουαλικούς αδένες, δεν βγαίνει φωτισμένο από το φως του ήλιου αλλά κινείται στα σκοτάδια. Στα σκοτάδια προχωράει προς την σάλπιγγα για να συναντηθεί με το ωάριο που κατεβαίνει από την λήκυθο του Γκράφ και αναπτύσσεται μέσα στο σκοτάδι της μήτρας. Αλλά τι θα γινότανε αν το ζωόσπερμα αντί να βγαίνει από τους σεξουαλικούς αδένες προστατευμένο από τα σκοτάδια προχωρούσε ξεσκέ­παστο στο φως του Ήλιου; Τι θα γινότανε αν το έμβρυο δεν βρισκότανε στα σκοτάδια αλλά ήταν στην ξεσκέπαστη μήτρα μιας γυναίκας εκτεθειμένο κατευθείαν στο φως του ήλιου; Πραγματικά η αποτυχία θα ήταν γεγονός. Έτσι λοιπόν από την ίδια την τοποθέτηση των οργάνων της Φύσης η γονι­μοποίηση πραγματοποιείται πάντα στα σκοτάδια. Έτσι επίσης ο σοφός πρέ­πει να εργάζεται μέσα στο σκοτάδι και στην μεγαλειώδη σιωπή της σκέψης για να μπορεί να φτάσει μια μέρα στην Εσωτερική Αυτοπραγμάτωση του Είναι. Το βράδυ είναι αυτό που μας δείχνει η Παναγία της Άχραντης Σύλ­ληψης τοποθετημένη πάνω στο φεγγάρι και ντυμένη με μπλε χιτώνα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΙΓΟΥΣ

Είναι 4.000 χρόνια που γεννήθηκα στην γη των Φαραώ.

————————————————

Έχω δει το έτος 1975 το σώμα μου νεκρό σαν έναν σκελετό.

Πρέπει να πραγματοποιώ την θεραπεία του αστρικού σώματος το οποίο έχει βλαφτεί από την έκκριση ή δίωξη των σπερμάτων των εγώ. Χρειάζομαι να θεραπεύω μέχρι και το πιο μικρό νήμα που αποτελεί το αστρικό σώμα, διότι τα σπέρματα των εγώ αφήνουν μεγάλα ίχνη.

Τα σπέρματα των εγώ έχουν μορφές σκουληκιών και διάφορες ανα­ρίθμητες μορφές.

————————————————

Στις 13 Ιανουαρίου του 1977 είχα την μυστικιστική εμπειρία να ανέρχομαι από ένα τραχύ δρόμο γεμάτο λάσπη και ανθρώπινο περίττωμα. Υπήρχαν γκρεμοί δεξιά και αριστερά. Στους ώμους μου κουβαλούσα ένα πράγμα μεγάλο το οποίο είχε ένα μικρό καπάκι που άνοιγε που και που και από το οποίο έβγαιναν ψύλλοι που πλήγωναν όλη την σάρκα μου.

Αισθάνθηκα τρόμο, έκανα λίγο πίσω όμως είπα στον εσωτερικό μου πατέρα ότι θα συνέχιζα την χριστική μου μύηση και ας κόστιζε ότι και αν μου κόστιζε.

Οι ψύλλοι ήταν ο συμβολισμός των κριτικών που μου έκανε η αν­θρωπότητα.

————————————————

1. Η. Το χάος.

2. Η. Ο Αιθερικός κόσμος.

3. Η. Ο Αστρικός κόσμος.

4. Η. Ο Διανοητικός κόσμος.

5. Η. Ο βαθμολογημένος μύστης, στον αιτιατό κόσμο, παρουσιάζε­ται σε ένα κανονικό τραπέζι.

6. Η. Ο κόσμος του Μπούδι.

7. Η. Η Θεϊκή Μητέρα καταπίνει το τελευταίο από τα οχήματα του Άτμαν. Βρίσκομαι σε αυτό το στάδιο, είναι το έτος 1977.

8. Η. Ανάσταση.

9. Η. Τα χριστικά μυστήρια.

10. Η. Η εποχή στην οποία αποκρυσταλλώνεται ο Γέροντας των Ημερών.

11. Η. ; ; ;

12. Η. ; ; ;

————————————————

Χρειάζομαι να ανέβω με ΠΙΣΤΗ-ΣΟΦΙΑ για να φτάσω στο Αιών 13.

Στο Αιών 13 φτάνει κανείς σε τέτοια κατάσταση του Είναι στην οποία δεν χρειάζεται πια να απασχοληθεί με τον εαυτό του και μάλιστα μπορεί κανείς να αφοσιωθεί τελείως στην ανθρωπότητα.

————————————————

Ξέρω ότι με περιμένουν μεγάλοι θρίαμβοι ακόμα, όταν βρίσκομαι μόνος μου στο δρόμο προς το Απόλυτο.

————————————————

Πάντα έχω αναρωτηθεί: Γιατί πρέπει να εξαρτιέμαι από την μοιρολα­τρία;

Το να βοηθάω την ανθρωπότητα είναι εντάξει, όμως το να δείξω τις δυνάμεις μου δεν είναι εντάξει.

————————————————

Μην εξαρτιέσαι από ξένες αντιλήψεις ή ιδέες διότι μέσα στον εαυτό σου είναι η σοφία.

————————————————

Ο διαλογισμός πρέπει να γίνει σωστός. Ο Νους πρέπει να είναι ακρι­βής. Χρειάζεται την λογική σκέψη και την ακριβή αντίληψη με σκοπό να αναπτυχθούν απολύτως τέλεια οι εσωτερικές αισθήσεις.

————————————————

Κάθε ασυναρτησία, κάθε έλλειψη λογικής ή διανοητικής ισορροπίας εμποδίζει και βλάπτει την εξέλιξη και πρόοδο από τα τσάκρας η δίσκους ή λουλούδια του λωτού του αστρικού σώματος.

————————————————

Για να ερευνούμε στους ανώτερους κόσμους χρειάζεται η λογική σκέψη και η ακριβής αντίληψη.

————————————————

Όταν εξαλείφεται το εγώ εξαφανίζονται οι εκλογικές διαδικασίες του νου. Εκλογή είναι η εκπομπή μίας αντίληψης με φόβο να είναι μία άλλη η αληθινή και αυτό δείχνει άγνοια.

————————————————

Νιρμανακάϊες είναι εκείνοι που έχουν παραιτηθεί από το Νιρβάνα λόγω της αγάπης τους προς την ανθρωπότητα και το μεγάλο έργο.

Σαμπογακάϊες είναι εκείνοι που έχουν τρεις βαθμούς τελειότητας.

Δακίνη είναι μια αστρική γυναίκα ή νεράιδα που παραδίδουν οι Επο­πτάι.

Δαρμαπάλες είναι οι αστρικοί μάγοι της δύναμης.

————————————————

Κάθε πραγματική θετική όραση πρέπει να βεβαιωθεί τελείως από τα συγκεκριμένα γεγονότα του φυσικού κόσμου……η αλήθεια δεν απομακρύ­νεται από την ανθρώπινη φύση.

Εάν ότι θεωρούμε αλήθεια απομακρύνεται από την ανθρώπινη φύση τότε δεν μπορεί να είναι αλήθεια.

————————————————

Ο Μεγάλος Καμπίρ Ιησούς της Ναζαρέτ ποτέ δεν θα είχε συμβουλεύσει τους μαθητές του να γίνουν τόσο σοφοί όσο το φίδι εάν αυτό το τε­λευταίο ήταν ένα σύμβολο του κακού.

Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Εκείνος που έχει πεθάνει δεν έχει γιατί να πεθάνει, ούτε το δηλητήριο των φιδιών μπορεί να τον βλάπτει.

————————————————

Ο Εσωτερικός Χριστός σκοτώνει τον θάνατο με τον θάνατο και αυ­τός ανασταίνεται στον μυημένο και ο μυημένος σε αυτόν.

————————————————

Ένας αναστημένος δάσκαλος είναι ένας Μουτάντε. Το σώμα του γίνε­ται ελαστικό διότι το σώμα του μένει Ρεϊνκρουντάτο, δηλαδή ξαναγίνε­ται από την πρωτόγονη ύλη.

Το Δέντρο της Ζωής -οι Δέκα Σεφιρώθ- μένει κάτω από τον απόλυτο έλεγχο ή ροή του αναστημένου δάσκαλου. Στην διαδικασία όλα τα σώματα είναι ελαστικά.

————————————————

Το πολύτιμο διαμάντι με το οποίο ο Σολομώντας στίλβωσε τα πολύ­τιμα πετράδια είναι η Φιλοσοφική Πέτρα.

————————————————

Για να πραγματοποιείς το Μεγάλο Έργο χρειάζεται μεγάλη τέχνη και υπομονή.

————————————————

Σε 7 σκάλες γίνεται όλο το έργο και αποκτάται ο Νιριονισιάνο ήχος του σύμπαντος.

————————————————

Οι οικογενειακοί δεσμοί είναι του χρόνου. Πρέπει να απελευθερωνό­μαστε από τις στοργές. Πρέπει να τους δούμε όλους ίδιους. Για μας κανένας δεν πρέπει να είναι ξένος.

Το Είναι δεν έχει συγγενείς. Το Είναι είναι κοσμικό.

Νεκρό το Εγώ, η οικογένειά μας εγκαταλείπει μένοντας εμείς ούτε μόνοι ούτε συνοδευμένοι. Μόνο σε πλήρη κατάσταση.

Όλοι οι συγγενείς είναι του χρόνου και χάνονται στο χρόνο.

————————————————

Το να πιστεύει κανείς ότι αξίζει τα πάντα είναι παράλογο, εμείς τί­ποτα δεν αξίζουμε…

Πρέπει να αλλάξουμε αυτό που είμαστε με περισσότερη αυστηρό­τητα για να ξεπηδήσει σε εμάς η άγρια ψυχολογία του Υπεράνθρωπου.

————————————————

Πρέπει να δημιουργηθεί σε μας η ικανότητα της δυναμικής ιδιότητας να προτείνουμε τον εαυτό μας σαν αφορμή στοχασμού.

————————————————

Στο εσωτερικό «ΤΟ ΝΑ ΜΑΣΤΙΓΩΝΕΣΑΙ» είναι να πειθαρχείσαι.

Η Υπερ-πειθαρχία και η τελειοποίηση του φυσικού σώματος πρέπει να αποκτούνται μέσω της φυσικής ιατρικής.

————————————————

Ο καθένας από εμάς έχει κατά βάθος μια αρχή που ολοκληρώνει…

————————————————

Η σωστή προσπάθεια είναι στον εαυτό της ο βασικός στόχος του Εί­ναι…

————————————————

Η κατανόηση είναι ο σαφής αυτοστοχασμός του Είναι.

————————————————

Στις ατομικές κολάσεις πρέπει να αποσυνθέτουμε τα πτώματα των εγώ με την άκρη της ηλεκτρικής δύναμης. Ποτέ δεν πρέπει να περιμένουμε να τα αποσυνθέσει ο χρόνος.

————————————————

Το κάρμα δημιουργεί σώματα. Μην δημιουργήσει ποτέ ξανά φυσικά σώματα. Είναι τρωτά, είναι προκαθορισμένα στα γηρατειά και στον θάνατο.

————————————————

Η αυτοαυθεντία δεν είναι δυνατή όταν δεν κατέχουμε την πραγμα­τική αυθεντία μέσω του εαυτού μας. Πως θα κατέχουμε την αυθεντία αν δεν είμαστε κύριοι του εαυτού μας;

————————————————

Σήμερα ο ανθρώπινος νους βρίσκεται εκφυλισμένος εξ αιτίας της σύλληψης. Κάθε σύλληψη που εκπέμπεται είναι το αποτέλεσμα από εκείνο που έχει ειπωθεί, από εκείνο που έχουμε σπουδάσει.

————————————————

Η Αυτοαντίληψη βασίζεται στην εμπειρία και στον προσωπικό τρόπο σκέψεων.

————————————————

Ο Κρισναμούρτι έχει βεβαίως Αυτοαντιλήψεις διότι ποτέ δεν έχει διαβάσει κανέναν.

————————————————

Οι γνώσεις του Γκουρτζίεφ είναι στοιχειώδεις.

————————————————

Η αυτοδράση είναι δυνατόν να γίνεται μόνο όταν έχουμε το Είναι μέσα μας.

————————————————

Ύπαρξη, εμμονή και πλήξη του εγώ! Στοχαστείτε.

————————————————

Το ΕΓΩ είναι μία παράλογη απλή θέση στο άπειρο.

————————————————

Η τελεία μετατρέπεται σε γραμμή. Η γραμμή σε επιφάνεια και αυτή σε σώμα. Αντικατάστησε την τελεία με το εγώ και θα αρχίσεις να καταλα­βαίνεις την δημιουργία.

————————————————

Στοχαστείτε πάνω στην έβδομη σφραγίδα της αποκάλυψης.

————————————————

Πάνω στους Ήλιους.

————————————————

Ο Ισημερινός αστρικός ήλιος βρίσκεται τοποθετημένος στις Πλειάδες διότι ο φυσικός ήλιος που μας φωτίζει και δίνει ζωή είναι ο έβδομος ήλιος των Πλειάδων. Αυτός ο ήλιος ενώνει και συντονίζει τις πλειάδες στην ολό­τητά τους.

Ο Πολικός Ήλιος είναι το βασικό κέντρο του νεφελώματός μας και των 100.000 ήλιων.

Ο Κεντρικός Ήλιος συνδυάζει και συντονίζει όλους τους γαλαξίες, ήλιους, κόσμους, σελήνες κλπ. σε αυτό το άπειρό μας.

Γύρω από τον ήλιο Σείριο γυρίζει όλη η γαλακτική γραμμή με τους 100.000 ήλιους και εκατομμύρια Κόσμων, όμως ο Πολικός ήλιος, πνευμα­τικός, τοποθετημένος στις ανώτερες διαστάσεις του κόσμου, συντονίζει τις δραστηριότητες και κινήσεις όλου του γαλαξία.

Ο Κεντρικός Ήλιος ή μεταγαλακτικό Κέντρο του απείρου αυτού με τους εκατό γαλαξίες και εκατομμύρια κόσμων και ήλιων.

Το σύμπαν στηρίζεται από την μουσική.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΣΦΑΙΡΕΣ

Οι σφαίρες και οι φωτοδότες επεκτείνονται στο Τεουτλάμπα.

Το άπειρο είναι ποσοτικό αν και αναγκαστικά σφαιρικό.

Οι σφαίρες πολλαπλασιάζονται προς τα έξω και προς τα μέσα, τόσο στο απείρως μεγάλο όσο και στο απείρως μικρό.

Το άπειρο είναι δύο όψεων προς τον ομφαλό που βρίσκεται σε όλα τα ποσοτικά σημεία. Όλα ξεπηδάνε από το Ομεϊοκάν, όλα επιστρέφουν στο Ομεϊοκάν.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΟΜΕΪΟΚΑΝ

Στο Ομεϊοκάν υπάρχει μόνο άνεμος και σκοτάδια.

Το Ομεϊοκάν ονομάζεται επίσης, και αυτό οφείλεται στον άνεμο και τα σκοτάδια: Γιοάλι-Εχεκάτλ.

Στο Ομεϊοκάν είναι ο κοσμικός ομφαλός του σύμπαντος, το απείρως μικρό, σε αμοιβαίες δίνες.

Το Ομεϊοκάν είναι ο ομφαλός όπου το Ντιβέρσο (διαφορετικότητα, με πολλές όψεις κλπ.) γίνεται Γιουνιβέρσο (σύμπαν, με μία όψη).

Το Ομεϊοκάν είναι ο Κύριος της νύχτας, ο μαύρος Τεζκατλιπόκα που αρνιέται, κάνει έκρηξη στο φως και γεννιέται το σύμπαν που γονιμοποιεί ο Κουετζαλκοάτλ, ο ηλιακός Λόγος.

Οι περίφημοι Ναχόας Ήλιοι του Μεξικού, της φωτιάς, του αέρα, του νερού και της γης αναφέρουν τις γεωλογικές καταστροφές του πλανήτη γη.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ

Ο σύγχρονος κόσμος έχει χάσει την ικανότητα της έκπληξης.

————————————————

Ο κόσμος της εποχής αυτής δεν είναι βαθύς, του αρέσει το επιφα­νειακό. Πιστεύουν τον εαυτό τους ικανό για να γελάνε με όλους τους πολι­τισμούς.

————————————————

Η ηθική είναι σκλάβα των συνηθειών και των εποχών και είναι επί­σης κόρη των τόπων… Πρέπει να μιλάμε για επαναστατική ηθική.

————————————————

Οι θρησκευτικές μορφές διατηρούν τις αιώνιες αξίες και αυτές βρί­σκονται οργανωμένες σύμφωνα με τις ψυχολογικές και ιστορικές ανάγκες του κάθε λαού, της κάθε φυλής. Όλες οι θρησκείες έχουν τις ίδιες αρχές, τις ίδιες αιώνιες αξίες και διαφοροποιούνται μόνο στην μορφή.

————————————————

Οι Γνωστικοί Ροδόσταυροι Σοφοί γνωρίζουν τα συστήματα έρευνας της Ανατολής και της Δύσης.

Οι Γνωστικοί ερευνάμε τους κόσμους τους μετά θάνατον με τα συ­στήματα και τις μεθόδους των ινδοστανών γιόγκι. Μελετάμε τον φυσικό κόσμο με τις μεθόδους έρευνας της δύσης. Και τα δύο συστήματα αλληλο­συμπληρώνονται και εναρμονίζονται για να μας δώσουν στο μέλλον έναν νέο πολιτισμό και μία νέα μόρφωση εξαιρετικά μυστικιστική και φοβερά τεχνική και επιστημονική.

Ο άνθρωπος του μέλλοντος θα βάλει την ύλη κάτω από την υπηρεσία του.

Η μηχανή θα είναι για να εξυπηρετεί το σύνολο και ο άνθρωπος δεν θα είναι θύμα της μηχανής.

Η ιατρική επιστήμη, η αστρονομία, η τεχνολογία, η αεροπορία, η βιομηχανία κλπ. θα ελευθερώνουν το πνεύμα από την σκλαβιά της υλικής δουλειάς.

Ο άνθρωπος του μέλλοντος θα ευχαριστηθεί τις δυνάμεις της διόρα­σης και όμως θα έχει γιγαντιαίες επιστημονικές και τεχνικές προόδους. Θα είναι υψηλά πνευματικός και θαυμάσια διανοητικός.

Ο άνθρωπος του μέλλοντος θα απολαμβάνει την φωτισμένη διανοη­τικότητα.

Ο Ιησούς, ο Χριστός έβαλε το διανοητικό στην εξυπηρέτηση του πνεύματος.

————————————————

Το μεγάλο λάθος των υλιστών είναι ακριβώς το να πιστεύουν ότι το πραγματικό χρειάζεται τα φυσικά φαινόμενα. Όμως τόσο πραγματικό είναι το πνεύμα όσο είναι και η ύλη, διότι έτσι και αλλιώς και τα δύο είναι ενέρ­γεια.

Το υλικό είναι τόσο ιερό όσο το πνεύμα. Φυσικό υλικό και ιερό πνεύμα συμπεριφέρονται με συσχετισμένο και διαλεκτικό τρόπο.

Με μια ολοκληρωτική μόρφωση, με πνευματικό, κοινωνιολογικό και επιστημονικό βάθος και βάση συγχρόνως, θα μπορούσαμε να αλλάξουμε την σημερινή κατάσταση του κόσμου.

Χρειαζόμαστε μία νέα επαναστατική παιδαγωγική, η οποία να έχει σαν μοναδικό στόχο να μα κάνει συνειδητούς από αυτά που ήδη ξέρουμε.

Αντί να κρατάμε στο νου μία εκφυλισμένη και εφήμερη μόρφωση χρειάζεται να ξανα-εκπαιδεύουμε τον εαυτό μας.

————————————————

Πρέπει να ψάχνουμε την άμεση σοφία των αρχαιολογικών ντοκουμέ­ντων δια μέσου της μεγαλοπρεπούς επιστήμης του διαλογισμού.

————————————————

Την Γνώση την παίρνουμε άμεσα από τις πέτρες.

————————————————

Τίποτε δεν ήξεραν οι αρχαίοι για παλαιοντολογία ούτε για παλαιο­ντογραφία και όμως έχουν παραστάσεις από τέρατα των εποχών του άν­θρακα και της μεσοζωικής.

————————————————

Από τον Εύξεινο στην Κατσεμίρα πρέπει να ψάχνουμε την καταγωγή της Άριας φυλής.

————————————————

Ο κήπος της εβραϊκής Εδέμ είναι μία αναπόληση του Αντχιβάρσα της Λεμουρίας.

Ο κήπος της Εδέμ πάνω από τον Ευφράτη μετατράπηκε στο κολέγιο των αστρολόγων και μάγων, οι Αλεΐμ.

————————————————

Τι σκληρός είναι ο δρόμος που καταβροχθίζει εκατομμύρια σπερμα­τοζωάρια για μία μόνη γονιμοποίηση…

Γονιμοποίηση και ακύρωση κατα­λήγουν αντίθετες…

Το αποτέλεσμα: η αντίθεση ακυρώνει αυτόν τον δρόμο με την δύναμη της ακύρωσης, η δύναμη του χρόνου, ο γόνιμος ακυρωτής…

————————————————

Υπάρχει ένας μεγάλος νόμος της μεγάλης ισορροπίας ανάμεσα στην σπατάλη και το ελάχιστο υπόλοιπο: το Αρκάνο A.Z.F

Είναι η αντικειμενική λογική του Είναι, ο μεγάλος διορθωτής, ο με­γάλος επανορθωτής της παγκόσμιας σπατάλης…

Πρέπει να βάλουμε την ζυγαριά ανάμεσα στην σπατάλη και το ελάχι­στο υπόλοιπο…

————————————————

Το μονοπάτι του οικογενειακού σπιτιού είναι ένα θεληματικό γυμνά­σιο.

————————————————

Αναπνέετε ένα αέριο φορτωμένο με οξυγόνο όμως δεν μπορείτε να αναπνέετε φως… και όμως υπάρχουν άνθρωποι που αναπνέουν φως…

————————————————

Αρκεί να μαζεύεις σημασίες για να καταλήγουν μη σκεπτόμενες αντιλήψεις…

————————————————

Εάν ο Λόγος ανάβλυσε μέσα από το Θεϊκό που δεν μπορεί να γνωρί­ζεται, ο διάβολος του έδωσε ελευθερία.

————————————————

Χρειαζόμαστε να γεμίζουμε την ανεξάντλητη τσάντα των μεγάλων δυνατοτήτων. Η ανεξάντλητη τσάντα των μεγάλων δυνατοτήτων έχει την μορφή ενός σπειροειδούς γαλαξία…

ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΩΝ ΘΡΙΑΜΒΕΥΤΩΝ

Στο βιορυθμό της ζωής όλα εκφράζονται με βάση τον νόμο των οκτάβων.

Στη διάρκεια αυτού του βιορυθμού, στην Μι-Φα εμφανίζεται η πρώτη κρίση και στην Λα-Σι η δεύτερη κρίση.

Το κλειδί των θριαμβευτών βρίσκεται στο να ξεπερνάς τις κρίσεις με βάση την ανάπτυξη της ικανότητας να στηρίζεις τις νότες και στο να συνε­χίζεις στα εξής τρία βήματα: Εκλογή, Αλλαγή, Απόφαση.

ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Βρισκόμουν μέσα σε ένα Λουμισιάλ για να πραγματοποιήσω την ιερή επίκληση. Στο κέντρο του Λουμισιάλ ήταν κρυμμένο ένα τρίγωνο στη­ριγμένο πάνω σε μία κολώνα. Επικαλούμαι την Αθηνά, η πέτρα του Βωμού λάμπει και στο κέντρο εμφανίζεται το πρόσωπο της Αθηνάς και ερωτά:

-Είμαι η Αθηνά, η θεά της σοφίας. Τι θες από εμένα;

-Την σοφία! απάντησα.

-Γιατί θέλεις εσύ την σοφία;

-Για να βοηθήσω την ανθρωπότητα.

Η Αθηνά κράτησε μια βαθιά σιωπή και έμειναν μόνο τα γαλάζια της μάτια να αιωρούνται στο περιβάλλον. Τότε κατάλαβα: η σιωπή είναι η ευ­γλωττία της σοφίας.

Όταν απομακρύνθηκε, έμεινε μοναχικά στηριγμένη πάνω στην κο­λώνα η τριγωνική πέτρα.

Είναι φανερό ότι πρέπει να αποκρυσταλλώσουμε μέσα σε μας τους ίδιους τις τρεις πρώτες δυνάμεις της φύσης και του κόσμου που προέρχο­νται από τον άγιο Οκιντανόκ, παντοδύναμο και παντογνώστη.

Αναμφισβήτητα ο αγιότατος Οκιντανόκ αντιπροσωπεύτηκε από αυτή την κολώνα στην οποία στηριζόταν η τριγωνική πέτρα… Έχω πει!

Η ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ

ΣΤΗ Διδασκαλία του Ερμή περιέχονται τόσο σε ουσία όσο και σε δύναμη τα μέγιστα κλειδιά της αγνής γνώσης που μας επιτρέπουν να δια­τρέχουμε τον στενό δρόμο. Αυτόν για τον οποίο μας μίλησε ο Τζέσουα μπεν Παντίρα, ο Ιησούς, ο Χριστός. Ξέρουμε καλά ότι ο Μέγας Καμπίρ ήτανε, στην προηγούμενη ενσάρκωσή του, ο Τζέσουα γιος του Νουμ πριν να συμπληρώσει την αποστολή του στην Άγια Γη. Αναμφισβήτητα πολλοί είναι οι καλεσμένοι και λίγοι οι εκλεκτοί. Πραγματικά μπορούμε να μετρή­σουμε στα δάχτυλα του ενός χεριού εκείνους που έχουν συνεχή σκοπό ώστε να φτάσουν στο τέρμα. Ευτυχώς έχουμε το σώμα της διδασκαλίας, τις αρ­χές, τα θεμέλια που σωστά μελετημένα και βιωμένα, μας επιτρέπουν πράγ­ματι με προσωπικό δικαίωμα να διατρέχουμε το Μονοπάτι της Κόψης του ξυραφιού.

Εκείνοι που μας έφεραν την Διδασκαλία ήτανε πάντα Μεγάλοι Αβα­τάρες, Λογοϊκές Αποκρυσταλλώσεις, διότι δεν είναι δυνατόν να διανοη­θούμε έναν αγγελιαφόρο που να έχει έλθει από ψηλά παρά μόνο σαν ανα­θυμίαση ή αποκρυστάλλωση ή εκδήλωση του Λόγου στον δικό μας κόσμο. Έχοντας λοιπόν τις βάσεις είναι αναγκαίο να δουλεύουμε. Μόνο έτσι είναι δυνατόν να φτάσουμε στην Τελική Απελευθέρωση.

Αναμφισβήτητα αγαπητοί μου αδελφοί, το ανθρώπινο γένος είναι υποταγμένο στον Νόμο της Παγκόσμιας Επιστροφής. Ήδη το έχουμε επα­ναλάβει πολλές φορές ότι κάθε κύκλος εκδήλωσης, κάθε κύκλος ύπαρξης αποτελείται από 108 ζωές. Μας δίνουν πάντα, μας παρέχουν 108 υπάρξεις. Εάν σε αυτές δεν αυτοπραγματοποιηθούμε, είναι φανερό ότι μένουμε υπο­ταγμένοι σε έναν άλλο νόμο που ανέφερε ο Μέγας Αβατάρας Κρίσνα του Ινδοστάν, ο οποίος έζησε 1.000 χρόνια πριν τον Χριστό. Αναφέρομαι λοι­πόν στην μετενσάρκωση των ψυχών ή την μετενσάρκωση του Πυθαγόρα. Όποιος δεν αυτοπραγματοποιηθεί στις 108 υπάρξεις, θα πρέπει αναμφισβή­τητα να μπει σε καθοδική εξέλιξη μέσα στο βυθισμένο ορυκτό βασίλειο μέ­χρι να φτάσει στην Ενάτη Σφαίρα. Εκεί γίνεται κοσμική σκόνη, δηλαδή περνάει από τον δεύτερο θάνατο για τον οποίο μας μίλησε με τόση σοφία ο Μέγας Καμπίρ Ιησούς.

Μετά από τον δεύτερο θάνατο, δηλαδή μετά τον θάνατο όλων των μη ανθρώπινων στοιχείων που φέρνουμε μέσα μας, η Ουσία ή Ψυχή ή Αθά­νατη Αρχή φεύγει. Βγαίνει στην επιφάνεια, στο φως του ήλιου για να αρχί­σει μια καινούρια ανοδική εξέλιξη που θα πρέπει αναμφισβήτητα να αρχί­σει από την πέτρα, να συνεχίσει στο φυτικό και αργότερα στο ζωικό βασί­λειο μέχρι να ξανα-κατακτήσει την ανθρώπινη ή καλύτερα θα λέγαμε την ανθρωποειδή κατάσταση που άλλοτε χάθηκε.

Όταν επανερχόμαστε ξανά στην ανθρώπινη ή ανθρωποειδή κατά­σταση, μας παρέχουν πάλι 108 υπάρξεις. Εάν αυτοπραγματοποιηθούμε στον καινούριο κύκλο καταπληκτικά. Εάν σφάλλουμε είναι φανερό ότι η διαδικασία θα συνεχίσει να επαναλαμβάνεται. Έτσι αγαπητοί μου αδελφοί πρέπει όλοι εμείς να αυτοπραγματοποιηθούμε ή να συνεχίσουμε να περι­πλανιόμαστε στην πεδιάδα του Σαμσάρα, μέσα σε αυτόν τον μοιραίο τροχό που γυρίζει πάντα τρεις χιλιάδες φορές.

Είναι φανερό ότι μετά την τελευταία βόλτα του τροχού οι ευκαιρίες τελειώνουν. Όποιος δεν έχει πετύχει την Αυτοπραγμάτωση, την μαεστρία, θα πρέπει να βυθιστεί στο Παγκόσμιο Πνεύμα της Ζωής με την ευτυχία αλλά χωρίς μαεστρία. Θα φτάσουν την Ευτυχία αλλά δεν θα πετύχουν την Αυτοπραγμάτωση, απλά θα μετατραπούν σε στοιχεία του σύμπαντος και αυτό είναι όλο. Δεν υπάρχει αμφιβολία αγαπητοί μου αδελφοί ότι οι 3.000 βόλτες του τροχού είναι πολύ οδυνηρές.

Εμείς που έχουμε μελετήσει σε βάθος την διδασκαλία που σχετίζεται με την Εσωτερική Αυτοπραγμάτωση του Είναι φτάσαμε στο λογικό συμπέ­ρασμα ότι δεν είναι ικανά να αυτοπραγματωθούν όλα τα ανθρώπινα όντα. Επίσης είναι βέβαιο και αληθινό ότι όλοι οι Σπινθήρες που αναθυμιάζουν από την Αγκαλιά του Παγκόσμιου Πνεύματος της Ζωής δεν έχουν ενδιαφέ­ρον για την Μαεστρία. Όταν κάποιος Παρθενικός Σπινθήρας ποθεί αληθινά να πετύχει την Μαεστρία, δουλεύει την ουσία του, την ψυχή του και μάχε­ται για να την πετύχει.

Στον κόσμο βλέπουμε πολλά άτομα, εκατομμύρια ανθρώπινα πλά­σματα που δεν έχουν ενδιαφέρον για την Εσωτερική Αυτοπραγμάτωση του Είναι. Θα μπορούσατε να αντιλέγετε ότι δεν γνωρίζουν όλοι την Γνωστική, το σώμα της διδασκαλίας. Αυτό είναι σωστό μέχρι ένα συγκεκριμένο ση­μείο διότι στην πραγματικότητα της αλήθειας όταν εμείς διαδίδουμε παντού την διδασκαλία, μερικοί υπακούουν στο κάλεσμά μας και άλλοι παραμέ­νουν αδιάφοροι και δυστυχώς είναι οι περισσότεροι.

Έτσι λοιπόν εμείς γνωρίζουμε, ξέρουμε, πότε υπάρχει ανησυχία, πό­θος. Εάν κάποιος ποθεί πραγματικά να φτάσει στην Μαεστρία, δουλεύει. Όταν κάποιος έχει αυτή την επιθυμία, τον κουνάνε από τα πιο οικεία μέρη του, τον σπρώχνουν μυστικά, βρίσκεται σε ανησυχία. Αλλά αυτός που τον σπρώχνει είναι ο Παρθενικός Σπινθήρας του, το Πραγματικό του Είναι, διότι αυτό καθαυτό ποθεί να πετύχει την Μαεστρία.

Με την ευκαιρία της Ημέρας των Νεκρών είναι αναγκαίο να συλλο­γιστούμε λίγο. Ο Μεγάλος Νόμος επίσης δεν εγκαταλείπει εκείνους που δεν ποθούν την Μαεστρία, ούτε εκείνους που μάχονται να την πετύχουν και δεν την πετυχαίνουν. Το Εύσπλαχνο ΟΜΝΙΣ αγρυπνεί για όλα τα πλάσματα και δεν εγκαταλείπει κανένα.

Στους αρχαίους καιρούς δόθηκε μια ειδική σημασία στα νεκρικά μυ­στήρια. Στην Αίγυπτο προόδευσαν πολύ στις βαλσαμώσεις και τις μουμιο­ποιήσεις. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι μούμιες της Αιγύπτου είναι κατα­πληκτικές. Επίσης πέτυχαν να διατηρήσουν ζωντανά σώματα, όχι με την ψύξη, αλλά με ένα είδος μουμιοποίησης, σώματα που μπόρεσαν να υπάρ­ξουν χιλιάδες χρόνια. Ακόμα στην γη των Φαραώ κάτω από το έδαφος, κάτω από τις πυραμίδες ή σε κρυφά και μυστικά μέρη υπάρχουν ζωντανά σώματα δασκάλων που χρονολογούνται από 3, 4, 5 μέχρι και 10.000 χρόνια προ Χριστού. Στην ώρα τους αυτοί οι δάσκαλοι θα εισέλθουν στα φυσικά τους σώματα για να έλθουν ξανά κάτω από το φως του ήλιου, έτσι όπως εί­ναι γραμμένο στο Βιβλίο των Νεκρών για να αρχίσουν μια καινούρια Εποχή την Νεπτουνιάνα Αμεντίνα.

Φτάνοντας στο βάθος αυτού του ζητήματος, τόσο οι Αιγύπτιοι, οι Θιβετιανοί, όσο και οι Αζτέκοι και οι Μάγιας δίδαξαν ότι είναι δυνατόν να απελευθερωθούμε μετά από τον θάνατο για να μην επιστρέψουμε σε αυτόν τον θλιμμένο κόσμο. Όποιος δρα έτσι, το κάνει πραγματικά χωρίς Αυτο­πραγμάτωση, αλλά είναι λίγοι αυτοί που μπορούν να αυτοπραγματωθούν. Πάντα είναι προτιμότερο να διαφεύγουμε από αυτή την οδυνηρή Πεδιάδα του Σαμσάρα. Δεν είναι αναγκαστικό, δεν είναι απαραίτητο να περιμένουμε την τρισχιλιοστή βόλτα του Τροχού του Σαμσάρα. Αυτοί που επιθυμούν την απελευθέρωση μπορούν να το κάνουν ακόμη και αν δεν πετυχαίνουν την Μαεστρία, διότι δεν γεννήθηκαν όλα τα ανθρώπινα όντα για Μύστες, ούτε για Μαχάτμας, ούτε για Λόγοι. Υπάρχει πάντα μία πόρτα διαφυγής για αυτούς που δεν αισθάνονται ικανοί να πραγματοποιούν το Μεγάλο Έργο.

Πραγματικά αν, μετά τον τρισχιλιοστό κύκλο, θα πρέπει να επιστρέ­ψουμε στην Αγκαλιά του Παγκόσμιου Πνεύματος της Ζωής σαν απλά στοι­χειώδη της Φύσης (χωρίς καμιά αυτοπραγμάτωση, αυτό βέβαια σε περί­πτωση που δεν θα είχαμε δουλέψει πραγματικά) τότε είναι προτιμότερο να ελευθερωθούμε μια και καλή από αυτόν τον μοιραίο τροχό. Έτσι θα αποφύ­γουμε το κατέβασμα στους κόσμους των κολάσεων μετά από κάθε κύκλο εκδήλωσης και τους τρομερούς πόνους αυτής της οδυνηρής κοιλάδας των δακρύων.

Υπάρχουν λοιπόν δύο τρόποι χειραφέτησης, δραπέτευσης από αυτή την πεδιάδα του Σαμσάρα. Ο ένας αυτοπραγματωμένοι, μετατρεμμένοι σε Μαχάτμας ή Λόγους και ο άλλος σαν απλά στοιχειώδη χωρίς εσωτερική αυτοπραγμάτωση. Έτσι λοιπόν ο καθένας πρέπει να συλλογιστεί και να διαλέξει τον δρόμο. Όταν τον διαλέξουμε πρέπει να είμαστε σοβαροί, διότι αφού έχουμε κάνει το βήμα για τον μυστικό δρόμο δεν είναι δυνατόν να επιστρέψουμε πίσω. Γι’ αυτό στα Θιβετιανά μυστήρια, όταν κάποιος πάει να λάβει την μύηση, ο ιερείς ηχούν τις σάλπιγγές τους (φτιαγμένες από κό­καλα νεκρών) ενώ προειδοποιούν τον νεόφυτο:

«Σταμάτα οδοιπόρε. Μην προσπαθείς να ακολουθήσεις τον δρόμο που είναι πιο πέρα από αυτό το κατώφλι. Θυμήσου ότι ο δρόμος της μύησης εί­ναι γεμάτος από δάκρυα, πόνους, οδύνες. Εσύ μπορείς να είσαι ευτυχής με την θρησκεία που σου έχουν διδάξει και να ζήσεις στους παραδείσους της Φύσης, στην γη των Ντέβας, των άγιων Θεών. Γιατί επιμένεις στο να μπεις από τον μυστικό δρόμο;»

Εάν ο νεόφυτος παρ’ όλα αυτά πει: «Τίποτα δεν μπορεί να με σταμα­τήσει. Εγώ θα διατρέξω το μονοπάτι της κόψης του ξυραφιού. Εγώ πηγαίνω από το μονοπάτι της εσωτερικής αυτοπραγμάτωσης. Τίποτα δεν μπορεί να με σταματήσει», θα λάβει πραγματικά την μύηση.

Αλλά εάν αισθανότανε αδυναμία τότε θα έπρεπε να ψάχνει την χειρα­φέτηση κοινή για την λογική, εκείνον τον τύπο αυτοπραγμάτωσης χωρίς νοημοσύνη. Δεν θα μπορεί να είναι ένας ήλιος αλλά θα παρηγορηθεί με το να είναι ένα αστέρι.

Ο δρόμος της χειραφέτησης δια μέσου της κατανόησης, δεν μας με­τατρέπει σε Θεούς. Μας επιτρέπει μόνο να διαφύγουμε σαν στοιχειώδη για να ζούμε μέσα στον Παγκόσμιο Ωκεανό της Ζωής με οριστικό τρόπο.

Δεν είναι αναγκαίο να φτάσουμε στην τρισχιλιοστή βόλτα του τρο­χού του Σαμσάρα. Εκείνοι που δεν θέλουν να ζουν πια, που είναι απογοη­τευμένοι από την ζωή, εκείνοι που έχουν πιει στο δισκοπότηρο όλων πι­κριών και με κανένα τρόπο δεν αισθάνονται αρκετά έτοιμοι για να βαδί­σουν το μονοπάτι (που θα τους μετατρέψει σε Θεούς πιο πέρα από το καλό και το κακό), μπορούν να βαδίσουν το μονοπάτι «της λιγότερης προσπά­θειας». Εκείνο που μας μετατρέπει μοναχά σε στοιχειώδη ή σε μικρούς βούδες-στοιχειώδη, εκείνο που μας επιτρέπει να επιστρέψουμε για πάντα στην Αγκαλιά της Μεγάλης Πραγματικότητας.

Πράγματι αυτοί που δεν μπορούν να αυτοπραγματωθούν και τελειώ­νουν τον κύκλο της εκδήλωσής τους, κανονικά θα πρέπει να κατέβουν μέσα στα εντόσθια της κόλασης και να υποφέρουν πολύ για να πετύχουν τον δεύ­τερο θάνατο. Μετά από αυτόν έρχεται η χειραφέτηση της στοιχειώδους-ου­σίας. Αυτή μετατρεπόμενη σε στοιχειώδες αρχίζει μια καινούρια ανοδική εξέλιξη.

Αυτό που φυσικά θα πρέπει να κάνουμε (και όχι αυτό που η φύση θα πρέπει να κάνει για μας μέσα στα εντόσθια της γης) μπορούμε να το κά­νουμε θεληματικά εδώ και τώρα και να αποφύγουμε το κατέβασμα στα εντόσθια της γης. Αν η φύση θα πρέπει να καταστρέψει το εγώ, τον ίδιο τον εαυτό μας, μπορούμε εμείς να το κάνουμε χωρίς την ανάγκη να βυθιστούμε σε αυτές τις τρομερές κολάσεις του βυθισμένου ορυκτού βασιλείου. Εάν θα πρέπει να μετατραπούμε σε στοιχειώδη μετά τον δεύτερο θάνατο, μπορούμε να μετατραπούμε σε στοιχειώδη εδώ και τώρα χωρίς να περάσουμε από αυτή την πίκρα. Έτσι λοιπόν υπάρχει ευσπλαχνία. Ο Αιώνιος Κοινός Κο­σμικός Πατέρας, ο Εύσπλαχνος ΟΜΝΙΣ ποτέ δεν εγκαταλείπει κανέναν.

Υπάρχουν λοιπόν στον θάνατο καταπληκτικά μυστήρια. Όποιος θε­λήσει πραγματικά να χειραφετηθεί και να μην γυρίσει ποτέ θα πρέπει να αρχίσει με το να γνωρίσει την διδασκαλία. Γίνεται απαραίτητο να διαλύ­σουμε το εγώ, τον εαυτό μας τον ίδιο. Δεν θα μπορούσε κανείς να απαιτή­σει από ένα ανθρώπινο ον να πετύχει την τέλεια εξάλειψη του εγώ εδώ και τώρα εάν δεν είναι έτοιμο. Αλλά εάν μπορεί, εάν σκοπεύει οποιοδήποτε πλάσμα να εξαλείψει το εγώ, ακόμη και σε ένα μέρος, μετά από τον θάνατο θα συνεχίσει την υπόλοιπη δουλειά. Αλλά εκεί είναι το πρόβλημα. Εάν θα είμαστε με κοιμισμένη συνείδηση έτσι και αλλιώς θα πρέπει να επιστρέ­ψουμε. Τότε τι να κάνουμε για να μην επιστρέψουμε σε αυτή την κοιλάδα των δακρύων; Να αφυπνίσουμε συνείδηση. Αλλά πότε πρέπει να την αφυ­πνίσουμε; μετά τον θάνατο ή τώρα; Είναι φανερό ότι πρέπει εδώ επί τόπου να δουλεύουμε για να αφυπνίσουμε την συνείδηση. Υπάρχει καμιά επι­στήμη που να μας επιτρέψει την αφύπνιση της συνείδησης; Ναι υπάρχει. Την έχουμε διδάξει και θα συνεχίσουμε να την διδάσκουμε δια μέσου των διαφόρων ομιλιών μας.

Όποιος αφυπνισθεί πρέπει να διαλέξει τον δρόμο του. Όποιος αφυ­πνισθεί, μετά τον θάνατο θα μπορεί να δουλεύει και αν δεν θέλει να επι­στρέψει δεν θα επιστρέψει. Αλλά πως θα μπορούσε ένας κοιμισμένος να αποφύγει την επάνοδο, την επιστροφή στην πεδιάδα της πίκρας; Αδύνατον, αλήθεια; Πρώτα από όλα χρειάζεται να αφυπνισθούμε. Αφυπνισμένοι, ναι, μετά τον θάνατο θα μπορούμε να δουλεύουμε. Είναι φανερό ότι εκείνος ο μακαρίτης θα υποβληθεί σε δοκιμασίες αν δεν θέλει να γυρίσει.

Πρώτα, μετά τον θάνατο, περνάει κανείς από μια αναισθησία τριών ημερών, ένα είδος λιποθυμίας, μετά από τις οποίες αισθάνεται ξαναδυνα­μωμένος, αναζωογονημένος. Εάν ο μακαρίτης βρίσκεται σε επάγρυπνη αντίληψη, εάν αληθινά δεν έχει την συνείδηση κοιμισμένη, εάν αληθινά έχει επιθυμίες, θα μπορεί να αποφύγει την επιστροφή σε αυτή την πεδιάδα της πίκρας. Επαναλαμβάνω, αν επιθυμεί να μην γυρίσει θα δοκιμαστεί. Η Θεϊκή Μητέρα και ο Πατέρας που είναι εν κρυπτώ, ή ο Πατέρας-Μητέρα συνολικά (διότι ο καθένας έχει τον Πατέρα του που είναι εν κρυπτώ και την Θεϊκή Μητέρα του Κουνταλίνη) θα τον υποβάλλουν σε δοκιμασία. Θα πά­ρουν π.χ. μπροστά του, σε μια δεδομένη στιγμή, μια τρομερή μορφή, υπε­ράνθρωπη, με σκοπό να δοκιμάσουν τον μακαρίτη. Εάν αυτός παραμείνει σταθερός σαν ατσάλι είναι φανερό ότι θα βγει νικητής. Όμως αυτή δεν είναι η μόνη δοκιμασία, υπάρχουν πολλές άλλες. Ο μακαρίτης που δεν θέλει να επιστρέψει δεν πρέπει να αφήσει να τον ελκύουν οι συγγενείς, η προσή­λωση, οι αδελφοί, αδελφές, γιοι και κόρες, διότι θα βλάπτει τον ίδιο τον εαυτό του. Ελκυόμενος από αυτά τα αγαπημένα όντα που άφησε στον κό­σμο, είναι φανερό πως θα ξανα-επιστρέψει, θα ξανα-ενσωματωθεί.

Εάν δεν θέλουμε να επιστρέψουμε θα πρέπει, μετά τον θάνατο, να χάσουμε κάθε προσήλωση για εκείνους που αφήσαμε σε αυτή την κοιλάδα των δακρύων. Αφού έχουμε αφήσει το σώμα, η φύση έχει πολλούς τρόπους και συστήματα για να μας κάνει να επιστρέψουμε ή να ξανα-ενσωματω­θούμε και εμείς πρέπει να το καταλάβουμε.

Πρώτα από όλα δεν περιττεύει να ξέρετε ότι μετά από τον θάνατο πρέπει να αναθεωρούμε την ζωή που πέρασε. Θα αρχίσουμε από την τελευ­ταία στιγμή, την στιγμή πριν την αγωνία μας, θα έχουμε την τάση να ζούμε στο ίδιο σπίτι όπου πεθάναμε, να διατρέχουμε τους ίδιους δρόμους όπου άλλοτε περπατούσαμε. Με λίγα λόγια θα θέλουμε να μαζεύουμε τα βήματά μας και τα μαζεύουμε σύμφωνα με το πώς ξαναζούμε τις διάφορες ηλικίες της ύπαρξης που μόλις πέρασε. Είναι φανερό πως αυτή η αναδρομή δεν εί­ναι απλώς διανοητική. Μετά τον θάνατο ξαναζούμε όλα τα γεγονότα, τα συμβάντα, τα επεισόδια της ζωής που πέρασε. Και σύμφωνα με το πώς την ξαναζούμε παίρνουμε επίσης την όψη που είχαμε σε κάθε μία από τις ηλι­κίες μας. Εάν πεθάνουμε ηλικιωμένοι, θα δούμε τον εαυτό μας γέρο και μετά θα δούμε τον εαυτό μας μετατρεπόμενο σε ώριμο άτομο και μετά σε νέο, σε έφηβο και τέλος σε παιδί. Έτσι θα ξαναζήσουμε όλη την ύπαρξή μας με τον σκοπό να φτιάχνουμε τους λογαριασμούς μας και να κάνουμε μια ισοστάθμιση από τα καλά και κακά έργα μας.

Θέλω να ξέρετε αγαπητοί μου αδελφοί ότι το Είναι αποτελείται από πολλά μέρη.

Σ.Μ. Η διάλεξη δεν είναι τελειωμένη γιατί πάρθηκε από κασέτα και δεν είναι γραμμένο το τέλος.

Η ΘΥΣΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ.

Ο Ιησούς, ο Χριστός είπε: «Με αυτό θα δείξετε στους άλλους ότι εί­στε μαθητές μου, με το να αγαπάτε ο ένας τον άλλο». Αλλά δεν θα ήταν δυ­νατόν να εκπληρώσουμε αυτή την Χριστική εντολή, ενώ συνεχίζουνε μέσα μας τα εγώ της μνησικακίας και της αυτοαγάπης. Είναι επείγον μη αναβλη­τέο, μη καθυστερητέο, να εξαλείψουμε από τον ψυχισμό μας αυτά τα «ανε­πιθύμητα στοιχεία». Το ΕΓΩ της μνησικακίας ή της επιθυμίας της εκδίκησης πάντα έχει προκαλέσει στον κόσμο μεγάλες αποτυχίες.

Ο τρίτος παράγων είναι η θυσία προς την ανθρωπότητα. Είναι ανα­γκαίο να αγαπάμε τους συνανθρώπους μας, αλλά την αγάπη μας πρέπει να την αποδεικνύουμε με συγκεκριμένες, ξεκάθαρες και οριστικές πράξεις. Δεν αρκεί να πούμε ότι αγαπάμε τους συνανθρώπους, όχι, πρέπει να το αποδεικνύουμε με πράξεις. Πρέπει να είμαστε διατεθειμένοι να ανεβούμε στο βωμό της υπέρτατης θυσίας για την ανθρωπότητα. Πρέπει να σηκώ­σουμε την φλόγα της σοφίας για να φωτίσουμε τον δρόμο στους άλλους. Πρέπει να είμαστε διατεθειμένοι να δίνουμε μέχρι την τελευταία σταγόνα αίματός μας για όλους τους συνανθρώπους μας, με αληθινή, αγνή και αφι­λοκερδή αγάπη.

Έτσι λοιπόν ο τρίτος παράγων της επανάστασης της συνείδησης είναι η θυσία προς τους συνανθρώπους μας. Το να γεννιόμαστε, το να πεθαί­νουμε και το να θυσιαζόμαστε προς την ανθρωπότητα, είναι οι τρεις παρά­γοντες που μας μετατρέπουν σε αληθινές ενσαρκώσεις του Κοσμικού Χρι­στού. Αυτοί οι 3 παράγοντες μας μετατρέπουν σε θεούς έστω και αν έχουμε σώμα ανθρώπου, φτιάχνουν σε εμάς κάτι διαφορετικό, μας μετατρέπουν σε θεούς, ή σε άρρητους θεούς, Ελοΐμ, Δαίμονες κλπ. εάν εμείς δουλεύουμε με τον πρώτο και τον δεύτερο παράγοντα, με το να γεννιόμαστε και το να πεθαίνουμε αλλά δεν αγαπάμε τους συνανθρώπους μας, δεν κάνουμε τίποτα για να φέρουμε το φως της γνώσης σε άλλους ανθρώπους, σε λαούς με δια­φορετικές γλώσσες, θα πέφταμε σε ένα εγωισμό πολύ εκλεπτυσμένο που θα μας εμπόδιζε κάθε εσωτερική πρόοδο. Διότι αν απασχολούμαστε μόνο με τον εαυτό μας, ξεχνώντας τόσα εκατομμύρια πλάσματα που κατοικούν στον κόσμο, αναμφισβήτητα θα αυτοαποκλειόμαστε από τον ίδιο μας τον εγωι­σμό. Με αυτόν τον τρόπο το εγώ του εγωισμού δεν θα μας επέτρεπε την φώτιση.

Ο εγωισμός μπορεί να εμφανιστεί με πολύ λεπτούς τρόπους και πρέ­πει να τους εξαλείψουμε. Όσο θα έχουμε εγωισμό μέσα στον ίδιο τον εαυτό μας η φώτιση δεν θα είναι δυνατή.

Ο εγωισμός είναι φτιαγμένος από πολλαπλάσια εγώ, μέσα στα οποία είναι μποτιλιαρισμένη η συνείδηση. Πρέπει να αποσυνθέσουμε την πολλα­πλότητα αυτή των εγωιστικών εγώ; Είναι αλήθεια! Διότι αν δεν το κάναμε η συνείδηση θα συνέχιζε εγκλωβισμένη, στενή, περιορισμένη, μηχανοποιη­μένη και οποιαδήποτε πιθανότητα φώτισης θα ακυρωνότανε.

Πρέπει να καταλαβαίνουμε ότι η ανθρωπότητα είναι μια μεγάλη οι­κογένεια. Δυστυχώς είμαστε εγκλωβισμένοι σε πολλούς συναισθηματι­σμούς και θεωρούμε σαν οικογένεια μόνο λίγους ανθρώπους που μας περι­βάλλουν. Αυτό είναι εγωισμός, γιατί όλα τα ανθρώπινα πλάσματα χωρίς εξαίρεση φυλής, θρησκείας ή χρώματος είμαστε μία μόνο οικογένεια. Αυτή η οικογένεια λέγεται «ανθρωπότητα».

Εάν βλέπουμε σαν αδελφούς μόνο αυτούς που μας περιτριγυρίζουν από την κούνια, βαδίζουμε πολύ άσχημα. Εάν θέλουμε να παρηγορήσουμε μόνο αυτούς τους ανθρώπους που λέγονται «συγγενείς» μας, βαδίζουμε εγωιστικά. Γίνεται απαραίτητο να δούμε σε κάθε άνθρωπο έναν αδελφό. Αυτό που λέω δεν είναι απλός συναισθηματισμός, διότι στ’ αλήθεια όλοι είμαστε αδέλφια. Δεν είναι μια φράση απλώς συναισθηματική, είναι πραγ­ματική έτσι όπως την ακούμε: Είμαστε μία οικογένεια, μία μόνη μεγάλη οι­κογένεια που δεν θα έπρεπε να είναι διαιρεμένη, μία τεράστια οικογένεια που κατοικεί την Γη και που λέγεται «ανθρωπότητα».

Σε αυτούς τους αδελφούς μας χρειάζεται να φέρουμε την Γνώση ώστε κάποια μέρα να μπορούν να βρουν επίσης το μονοπάτι και να φτά­σουν στην τελική απελευθέρωση.

Εάν θέλουμε την ευτυχία, πρέπει να μαχόμαστε για την ευτυχία των άλλων. Όσο περισσότερο δίνουμε τόσο περισσότερο λαμβάνουμε. Αυτός που δεν δίνει, ακόμη και αυτό που έχει θα του το αφαιρέσουν.

Πως θα μπορούσαμε να φτάσουμε στην αυθεντική Νιρβανική ή Παρα-Νιρβανική ευτυχία, εάν δεν δουλεύουμε για την ευτυχία των άλλων; Η αυθεντική ευτυχία του Είναι δεν μπορεί να είναι εγωιστική. Πετυχαίνεται μόνο μέσω της θυσίας προς τους συνανθρώπους.

Έτσι αυτοί που έχουν πετύχει τα υψηλότερα στάδια του Είναι τους, αυτοί που έχουνε εισέλθει στους Παρα-Νιρβανικούς ή Μαχα-Παρα-Νιρβα­νικούς ή στο «Μοναδικό» ή στο «Αδικό»… Αυτοί που στο τέλος πέτυχαν να συγχωνευθούν με τον Αιώνιο Κοσμικό Κοινό Πατέρα πραγματικά θυ­σιάστηκαν στον κόσμο με κάποιον τρόπο προς τους συνανθρώπους τους. Αυτό τους έδωσε αρκετές αξίες για να πετύχουν στ’ αλήθεια την ευτυχία που δεν έχει ποτέ ούτε όρια ούτε άκρες.

Έτσι λοιπόν, για να κάνουμε το μάθημα για απεσταλμένους, πρέπει να σκεπτόμαστε για το καλό του συνόλου. Πρέπει να αγαπάμε, ναι, με κα­ταπληκτικό τρόπο όλα τα πλάσματα που κατοικούν την επιφάνεια της γης. Να αγαπάμε όχι μόνο αυτούς που μας αγαπάνε, διότι αυτό θα το έκανε ο οποιοσδήποτε, αλλά επίσης αυτούς που μας μισούν. Αυτούς που μας αγα­πάνε γιατί μας καταλαβαίνουν και αυτούς που μας μισούν γιατί δεν μας κα­ταλαβαίνουν.

Δεν πρέπει να υπάρχει σε μας αυτό που λέγεται μίσος. Υπάρχουν άν­θρωποι που αναπνέουν και πίνουν από το δικό τους δηλητήριο, υποφέρουν άφατα και αυτό είναι σοβαρό. Εμείς δεν πρέπει να είμαστε τόσο χαζοί. Εκείνος που διυλίζει και πίνει το δικό του δηλητήριο είναι ένας χαζός. Εκείνος που έχει δημιουργήσει μια μικρή κόλαση στην νοημοσύνη του είναι ένας αμαθής. Πρέπει να σκεπτόμαστε ότι το καλύτερο είναι να αγαπάμε. Εάν κάποιος κάνει τον νου του μια κόλαση ποτέ δεν θα είναι μακάριος.

Όλοι οι άνθρωποι είναι γεμάτοι μνησικακίες. Αυτό είναι σοβαρότατο, διότι όπου υπάρχει το εγώ της μνησικακίας δεν μπορεί να ανθίσει η αγάπη. Έτσι δεν υπάρχει κάποιος που να μην έχει μνησικακίες. Όλος ο κόσμος κρατάει στην καρδιά του λόγια και οδυνηρά γεγονότα συνοδευμένα φυσικά από τα αποτελέσματά τους που είναι οι γνωστές μνησικακίες. Τι θα κερδί­σει αυτός που το φορτώνεται αυτό; Από αυτή την άποψη δεν ξέρει να αγα­πάει, είναι εκδικητικός. Αυτός που μισεί είναι πολύ κοντά στην κατάρα.

Πρέπει να ξέρουμε να καταλαβαίνουμε τους άλλους, να μάθουμε να κοιτάμε την σκοπιά των άλλων εάν θέλουμε να ξέρουμε να αγαπάμε. Οι άν­θρωποι είναι ακατανόητοι. Οι άνθρωποι δεν θέλουν να καταλαβαίνουν τους άλλους ανθρώπους απλώς γιατί δεν ξέρουν να δουν την σκοπιά των άλλων. Εάν ένας τοποθετείται στην σκοπιά των άλλων μαθαίνει να συγχωρεί, μα­θαίνει να αγαπάει. Αλλά αν δεν είναι ικανός να συγχωρέσει κανέναν δεν ξέρει να αγαπάει.

Τώρα, το να συγχωρέσει με μηχανικό τρόπο δεν χρησιμεύει σε τί­ποτα. Θα μπορούσε ένας άνθρωπος να συγχωρέσει απλώς επειδή έμαθε στην Γνωστική Διδασκαλία ότι πρέπει να συγχωρέσει. Αλλά αυτό γίνεται με έναν τρόπο αυτόματο, δεν χρησιμεύει. Στο βάθος θα συνεχίζει με την ίδια μνησικακία, το ίδιο μίσος και μέχρι με την ίδια επιθυμία εκδίκησης πε­ριορισμένη ή πνιγμένη. Όταν λέγεται να συγχωρέσουμε αυτό περιέχει εξά­λειψη. Ένας άνθρωπος δεν μπορεί να συγχωρήσει εάν δεν εξαλείψει το εγώ της μνησικακίας, εάν δεν ακυρώσει το εγώ του μίσους, εάν δεν ελαττώσει σε κοσμική σκόνη το εγώ της εκδίκησης κλπ. Εάν δεν έχει εξαλείψει αυτά τα εγώ μέσω της κατανόησης και με την βοήθεια της Κουνταλίνης Σάκτι, δεν είναι δυνατόν να συγχωρέσει αληθινά και αν δίνει συγνώμη, είναι αυ­τόματη. Μια αυτόματη συγνώμη δεν είναι συγνώμη.

Πρέπει να είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας εάν θέλουμε να ξέ­ρουμε να αγαπάμε. Εάν ένας άνθρωπος δεν είναι αληθινός με τον εαυτό του, δεν θα μπορέσει να αγαπήσει ποτέ. Το να αγαπάμε απαιτεί μια δου­λειά, μια επιθεωρητική δουλειά πάνω στον εαυτό μας. Πως θα μπορούσε ένας άνθρωπος να αγαπάει έναν άλλον εάν δεν δουλεύει με τον εαυτό του; Εάν δεν εξαλείψει από τον εαυτό του τα στοιχεία της διχόνοιας, της εκδί­κησης, της μνησικακίας, του μίσους κλπ.; Όταν αυτά τα μη ανθρώπινα στοιχεία υπάρχουν στον ψυχισμό μας τότε και η ικανότητα να αγαπάμε ακυρώνεται.

Χρειάζεται να αγαπάμε όλους τους συνανθρώπους μας αλλά, επανα­λαμβάνω, αυτό περιλαμβάνει μια δουλειά. Δεν μπορεί ένας να αγαπήσει ενώ υπάρχουν στον εαυτό του τα στοιχεία του μίσους. Αν θέλουμε να αγα­πάμε πρέπει να είμαστε ειλικρινείς, να αυτοεξερευνούμαστε, να αυτοεξετα­ζόμαστε για να ανακαλύψουμε αυτά τα στοιχεία που μας κάνουν ανίκανους να αγαπάμε.

Υπάρχει πολύ προσποιητή αγάπη στις διάφορες σχολές του ψευτοε­σωτεριστικού και ψευτοαποκρυφιστικού τύπου. Εμείς οι γνωστικοί δεν πρέπει να δεχόμαστε προσποιητή αγάπη, πρέπει να είμαστε απαιτητικοί με τον εαυτό μας. Θα αγαπάμε τους συνανθρώπους μας ή δεν θα τους αγα­πάμε; Ας είμαστε ειλικρινείς, δεν πρόκειται να αφήσουμε τον εαυτό μας να παρασύρεται από ύψιστους συναισθηματισμούς. Θα μπορούσαμε να πι­στεύουμε πως αγαπάμε όταν στ’ αλήθεια δεν αγαπάμε. Η αγάπη είναι κάτι πολύ ύψιστο. Θα σας δώσω ένα παράδειγμα σχετικά με την αγάπη.

Ο ιδρυτής της Νέας Υόρκης ήταν ένας άνθρωπος πολύ έξυπνος, είχε μία γυναίκα πολύ άξια. Όταν ίδρυσε την Νέα Υόρκη φαινόταν παράδοξο. Δεν υπήρχε παρά βλάστηση, δέντρα, βουνά κλπ. Συνέλαβε την ιδέα μιας μεγάλης πόλης ατενίζοντας εκείνη την περιοχή. Ήταν η εποχή του χρυσού, η εποχή που ο κόσμος είχε την δίψα του χρυσού στις Η.Π.Α. Αν και πάντα την είχαν εκείνη την εποχή ήταν πολύ εκδηλωμένη η απληστία για τον φυ­σικό χρυσό, τις φλέβες χρυσού κλπ. Τριγυρίζοντας τον κόσμο διέπραξε ένα λάθος, το θεώρησε πολύ σοβαρό, εγκατέλειψε την γυναίκα του στο βουνό. Δεν την εγκατέλειψε για μια άλλη γυναίκα, αλλά για τον χρυσό, πήγε να ψάξει για φλέβες. Στο τέλος έμαθε για αυτήν. Κάποιος του είπε ότι πέθανε, δεν απασχολήθηκε πολύ με αυτό διότι είχε μόνο δίψα και ακόρεστη επιθυμία για χρυσό. Αργότερα βρήκε μια γυναίκα και την παντρεύτηκε. Ίδρυσε τον σιδηρόδρομο, εγκατέστησε τράπεζες. Όταν έγινε μεγάλος, μι­λώντας μπροστά σε ένα ακροατήριο, ξαφνικά ανακάλυψε μεταξύ των αν­θρώπων που υπήρχαν εκεί, αυτήν που είχε εγκαταλείψει. Δεν μπορούσε πια ούτε να μιλήσει. Προσπάθησε να συνεχίσει, έμεινε συγχυσμένος διότι νό­μιζε ότι είχε πεθάνει. Αυτή την είχαν πληροφορήσει ότι είχε ξαναπαντρευ­τεί και είχε έξι παιδιά. Όταν τελείωσε από την ομιλία την συνάντησε και δεν ήξερε τι να κάνει. Αυτή του είπε: «Μην προβληματίζεσαι, ξέρω ότι έχεις παντρευτεί». Αυτός έμεινε αμήχανος, διότι όταν την είδε θυμήθηκε την πρώτη αγάπη του. Την αγαπούσε αλλά η δίψα του χρυσού τον είχε κά­νει να την εγκαταλείψει. Δεν ήξερε τι να κάνει και αυτή του είπε: «Μπορείς να φύγεις, συνέχισε τον δρόμο σου». Αυτή επίσης τον αγαπούσε. Εκείνος προσπάθησε να απομακρυνθεί αλλά δεν μπορούσε, αισθανόταν ότι του ήταν δύσκολο να χωριστεί από αυτήν, αλλά εκείνη του έδωσε κουράγιο: «Μην κοιτάς πίσω, του είπε, συνέχισε μπροστά. Μην σταματήσεις για μένα. Πρέπει να θριαμβεύσεις, σε αγαπάω πολύ και θέλω τον θρίαμβό σου». Αυ­τός έφυγε περπατώντας σαν ένας υπνοβάτης μέχρι που και αυτή έφυγε. Τον αγαπούσε αρκετά. Αυτός θα μπορούσε να αφήσει αμέσως την άλλη του γυ­ναίκα και να φύγει με αυτήν, αλλά εκείνη προτίμησε την ευτυχία του. Αυτό είναι αγάπη.

Ποιος από εσάς αισθάνεται ικανός να το κάνει αυτό; Να είναι ικανός να απαρνηθεί το πιο αγαπημένο, για την ίδια την ευτυχία του πιο αγαπημέ­νου του προσώπου; Η αγάπη δεν θέλει ανταμοιβή, αυτή καθ’ εαυτή είναι δώρο, δουλειά με αυταπάρνηση των καρπών της, δεν θέλει παρά το καλό των άλλων ακόμα και εις βάρος της ίδιας της ευτυχίας του.

Το να προσπαθούμε να ορίσουμε την αγάπη είναι λίγο δύσκολο. Εάν την ορίσουμε παραμορφώνεται. Είναι περισσότερο σαν μία αναθυμίαση που αναβλύζει, θα λέγαμε, από το ίδιο το βάθος της συνείδησης, μία λει­τουργία του Είναι.

Πρέπει τότε να εννοούμε, να καταλάβουμε την ανάγκη να αγαπάμε τους συνανθρώπους μας, διότι μέσω της αγάπης μπορούμε να μετατρεπό­μαστε και αγαπώντας να μοιράζουμε ευλογίες. Να φέρουμε την διδασκαλία σε όλες τις χώρες της γης. Να καθοδηγούμε τους άλλους με την μέγιστη υπομονή, να ξέρουμε να συγχωρούμε τα ελαττώματα των άλλων.

Αναμφισβήτητα φέρνοντας την διδασκαλία στους άλλους θα συνα­ντήσουμε πολλή αντίσταση. Σε πολλές περιπτώσεις θα βρέχει πέτρες, αλλά πρέπει να ξέρουμε να αγαπάμε και να τους συγχωρούμε όλους, να μην αντιδράμε τόσο.

Οι άνθρωποι ζουν αντιδρώντας μπροστά στις συγκρούσεις που προ­έρχονται από τον εξωτερικό κόσμο. Υπάρχει πάντα μια τάση να αντιδράνε. Έχω προσέξει στην συνέλευση, στα διευθυντικά τραπέζια των Λουμισιάλ, κά­ποιος λέει κάτι σχετικά με κάποιον και δεν λείπει ποτέ η άμεση αντί­δραση του αναφερόμενου, μερικές φορές με θυμό, άλλες με ανυπομονησία, αλλά με κάποιον τρόπο αντιδράνε. Πολύ σπάνια έχω δει μία συνέλευση όπου ένας άνθρωπος μένει απαθής χωρίς να αντιδρά σε αυτό που λένε οι άλλοι. Είναι η τάση όλου του κόσμου να αντιδράει εναντίον όλου του κόσμου. Τι αστείοι είναι οι άνθρωποι. Αρκεί να κουνήσεις ένα κουμπί και βροντάνε και αστράφτουν και αν κουνήσεις άλλο κουμπί χαμογελάνε γλυκά. Τα ανθρω­ποειδή είναι μηχανές που όλος ο κόσμος οδηγεί κατά το καπρίτσιο του, εί­ναι σαν όργανα μουσικής που ο καθένας παίζει το τραγούδι του. Εάν κά­ποιος θέλει να χαμογελάτε αρκεί να σας πει γλυκά λόγια και να σας δίνει χτυπηματάκια στον ώμο και χαμογελάτε γλυκά. Εάν θέλουν να αστράφτετε και να βροντάτε αρκεί να σας πουν μερικά σκληρά λόγια και ήδη συνοφρυ­ώνεστε, αντιδράτε αμέσως. Εάν εγώ ο ίδιος, που σας μιλάω και σας βλέπω χαμογελαστούς, αυτή την στιγμή σας μάλωνα τι θα συνέβαινε; Θα αλλά­ζατε αμέσως, δεν θα ήσασταν πια τόσο χαμογελαστοί, τα φρύδια θα φαίνο­νταν συνοφρυωμένα. Είναι λυπηρό αλλά έτσι είναι. Γιατί; Είστε μηχανές, όργανα που όλος ο κόσμος παίζει, όργανα σαν την κιθάρα. Αν θέλω να σας δω χαρούμενους θα πρέπει να σας πω μερικά γλυκά λόγια και ήδη είστε ευ­τυχισμένοι. Αλλά αν κάποιος θέλει να σας δει γεμάτους μίσος ας πει μερικά σκληρά λόγια και ήδη είστε τρομεροί.

Έτσι λοιπόν εξαρτόμαστε από τους άλλους, δεν έχουμε ελευθερία, δεν είμαστε κύριοι των δικών μας ψυχολογικών διαδικασιών. Ο καθένας κάνει με τον εαυτό μας ότι του έρθει στην όρεξή του. Μερικά λογάκια κο­λακείας και αμέσως αισθανόμαστε σπουδαίοι. Άλλα λογάκια ταπεινωτικά και τι μικροί και λυπημένοι αισθανόμαστε! Ο καθένας κάνει με τον εαυτό μας ότι θέλει, τότε λοιπόν που είναι η αυτονομία μας; Πότε θα πάψουμε να είμαστε μηχανές; Είναι φανερό ότι για να μάθουμε να αγαπάμε πρέπει να έχουμε αυτονομία και εάν ένας δεν είναι κύριος των ψυχολογικών του δια­δικασιών ποτέ δεν θα μπορέσει να αγαπάει. Πως; Εάν οι άλλοι είναι ικανοί να μας βάζουν από την κατάσταση της ειρήνης στην κατάσταση της διχό­νοιας πως θα μπορούσαμε να αγαπάμε; Ενώ ένας εξαρτάται ψυχολογικά από έναν άλλο δεν είναι ικανός να αγαπάει. Η εξάρτηση εμποδίζει την αγάπη, πρέπει να τελειώσουμε με την εξάρτηση, να γίνουμε αφεντικά του εαυτού μας, να γίνουμε κύριοι των δικών μας ψυχολογικών διαδικασιών.

Όταν είχα την μετενσάρκωση του Κεμπησίου Θωμά, έγραψα σε εκείνη την παλιά μου ενσάρκωση στο βιβλίο μου «Η μίμηση του Χριστού» μία πρόταση που λέει: «εγώ δεν είμαι περισσότερο επειδή με κολακεύουν, ούτε λιγότερο επειδή με επιπλήττουν, διότι εγώ είμαι πάντα αυτό που εί­μαι». Επομένως πρέπει να μένουμε απαθείς μπροστά στον έπαινο και την επίπληξη, μπροστά στον θρίαμβο και την ήττα, πάντα να μένουμε απαθείς, πάντα κύριοι του εαυτού μας και των ψυχολογικών μας διαδικασιών.

Έτσι ναι. Προχωρώντας από αυτόν τον δρόμο θα μπορέσουμε να εί­μαστε πάντα σταθεροί σε αυτό που λέγεται αγάπη. Χρειαζόμαστε να εγκα­ταστήσουμε στον εαυτό μας το βασίλειο της αγάπης. Αυτό δεν θα μπορού­σαμε να το κάνουμε αν δεν ήμασταν κύριοι των ψυχολογικών μας διαδικα­σιών. Διότι εάν οι άλλοι είναι ικανοί να μας κάνουν να λυσσάξουμε κάθε φορά που θέλουν, να μας κάνουν να αισθανόμαστε μίσος, επιθυμίες εκδί­κησης πραγματικά δεν είμαστε κύριοι του εαυτού μας. Με αυτές τις συνθή­κες δεν θα μπορούσαμε ποτέ να εγκατασταθούμε στο βασίλειο της αγάπης. Θα είμαστε στο βασίλειο του μίσους, της διχόνοιας, του εγωισμού, της βίας αλλά ποτέ στο βασίλειο που λέγεται αγάπη.

Για να μένουμε σταθεροί στο βασίλειο της αγάπης πρέπει να γινόμα­στε κύριοι των ψυχολογικών μας διαδικασιών. Αν χτυπάμε σε κάποια πόρτα και μας δέχονται π.χ. με πέτρες, διότι πάμε να δώσουμε την γνωστική διδα­σκαλία, και φεύγουμε από εκεί με την επιθυμία της εκδίκησης ή τρομερά συγχυσμένοι, τότε δεν θα χρησιμεύαμε σαν γνωστικοί απεσταλμένοι. Αν φτάσουμε σε ένα χωριό για να κηρύξουμε τον Λόγο και ο παπάς μας πάρει στο κυνήγι και γεμίσουμε τότε από φόβο, μήπως θα χρησιμεύαμε για γνω­στικοί απεσταλμένοι;

Ο τρόμος μας κάνει ανίκανους να αγαπάμε. Τι φοβόμαστε; Τον θά­νατο; Αφού για να πεθάνουμε γεννηθήκαμε, τότε τι; Έτσι και αλλιώς θα πρέπει να πεθάνουμε, τότε τι φοβόμαστε; Ο θάνατος είναι επίσης τόσο φυ­σικός όσο και η γέννηση. Εάν φοβόμαστε τον θάνατο θα πρέπει να φοβό­μαστε επίσης την γέννηση διότι είναι οι δύο άκρες του φαινομένου που λέγε­ται ζωή.

Γιατί να φοβόμαστε τον θάνατο; Όλα όσα γεννιούνται πρέπει να πε­θάνουν. Τα φυτά γεννιούνται και πεθαίνουν, οι κόσμοι γεννιούνται και πε­θαίνουν. Αυτή η ίδια η γη γεννήθηκε και μία μέρα θα είναι ένα πτώμα, θα μετατραπεί σε μία καινούρια σελήνη.

Έτσι λοιπόν γιατί να φοβόμαστε τον θάνατο; Ο θάνατος είναι το στε­φάνι όλων και βέβαια είναι μέχρι και πολύ όμορφο. Δεν πρέπει ποτέ να κοι­τάμε τον θάνατο με τρόμο, πρέπει να τον βλέπουμε όπως είναι. Με το να δούμε ένα πτώμα σε ένα φέρετρο στην μέση του σαλονιού δεν σημαίνει ότι έχουμε καταλάβει το μυστήριο του θανάτου. Το μυστήριο του θανάτου εί­ναι πολύ ιερό. Ποτέ δεν θα μπορούσαμε να καταλάβουμε το μυστήριο της ζωής, την καταγωγή της ζωής εάν πριν δεν έχουμε καταλάβει σε βάθος το μυστήριο του θανάτου. Όταν ένας άνθρωπος καταλαβαίνει αληθινά τα μυ­στήρια του θανάτου καταλαβαίνει και τα μυστήρια της ζωής. Ο θάνατος μας προσφέρει ηδονικές στιγμές, με τον θάνατο έρχεται η ειρήνη.

Τότε αξίζει καλά τον κόπο να μην φοβόμαστε να πεθάνουμε. Αν κά­ποιος πεθαίνει εκπληρώνοντας το καθήκον του, δουλεύοντας για την αν­θρωπότητα. Θα ανταμειφθεί πλουσιοπάροχα στους ανώτερους κόσμους. Το να δίνει κανείς την ζωή του για τους συνανθρώπους του είναι κάτι το ύψι­στο. Αυτό το έκανε ο Θεϊκός Ραβί της Γαλιλαίας και αυτό έχουν κάνει όλοι οι άγγελοι, οι μάρτυρες. Ο άγιος Στέφανος λιθοβολήθηκε επειδή δίδαξε τον Λόγο. Ο Πέτρος σταυρώθηκε με το κεφάλι προς τα κάτω και τα πόδια επάνω για να δείχνει την δουλειά στο σιδηρουργείο των κυκλώπων. Αυτοί είναι αληθινοί μάρτυρες, αυτοί είναι εκείνοι που θα αναβλύσουν αργότερα μέσα στο Μαχανβαντάρα σαν θεοί. Έτσι λοιπόν να φοβόμαστε είναι παρά­λογο. Το πολύ που θα μπορούσε να μας συμβεί είναι να μας πάνε στο εκτε­λεστικό απόσπασμα. Και λοιπόν; Μετά από όλα αυτά τι; Να πεθάνουμε με­ρικές μέρες πριν ή μερικές μέρες μετά είναι κάτι που δεν έχει την παραμι­κρή σημασία.

Αξίζει τον κόπο να σκεπτόμαστε όλα αυτά τα πράγματα. Από τρόμο οι άνθρωποι οπλίζονται για να σκοτώσουν τους άλλους. Από τρόμο γίνο­νται οι πόλεμοι μεταξύ των εθνών, διότι ένα έθνος φοβάται να το καταλάβει ένα άλλο και οπλίζεται. Εκεί έρχεται η καταστροφή. Από τρόμο υπάρχουν οι κλέφτες που φοβούνται την ζωή. Από τρόμο υπάρχουν οι πόρνες γιατί φοβούνται την πείνα. Από τρόμο ένας άνθρωπος σκοτώνει έναν άλλον. Ο τρόμος τότε είναι η ρίζα για όλες τις κατάρες απάνω στην Γη.

Πρέπει να τελειώνουμε με το εγώ του τρόμου. Στην είσοδο του ναού πρέπει να αφήσουμε τον τρόμο. Δυστυχώς υπάρχουνε διάφορες τάξεις τρό­μων. Αυτός που φοβάται ποτέ δεν θα μπορούσε να αντιμετωπίσει την δοκι­μασία του φύλακα της άπειρης περιοχής. Πως θα μπορούσε να την αντιμε­τωπίσει εάν φοβάται; Αυτός που φοβάται να βλέπει τον εαυτό του έξω από το φυσικό σώμα καταλήγει φωνάζοντας. Του φαίνεται ότι πέθανε, ότι άφησε την μαμά του, τον μπαμπά του, τα αδελφάκια του, τον παππού του, «και τώρα τι κάνω»; Μπορείτε να είστε σίγουροι ότι ο καθένας από εμάς είναι μόνος και η μόνη οικογένεια που έχουμε λέγεται ανθρωπότητα. Αφού πεθάνει κανείς πρέπει να φτάσει στο συμπέρασμα ότι είναι μόνος. Η καλή υπόληψη του μπαμπά και της μαμάς, η στοργή των αδελφών του, των φί­λων του όλα αυτά έμειναν πίσω. Βρίσκει ότι δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα ακόμη πλάσμα της φύσης-και αυτό είναι όλο-χωρίς όνομα και επώνυμο. Τρομερά μόνος διότι ο μπαμπάς, ν μαμά και τα αδελφάκια δεν είναι παρά η γοητεία μιας μέρας. Τίποτε από αυτά δεν έχουμε, είμαστε τρομερά μόνοι.

Με την πάροδο του χρόνου το μόνο που πρέπει να ψάξουμε μέσα μας είναι ο Πατέρας που βρίσκεται στο κρυφό και η Αιώνια Μητέρα, η πάντα Θεϊκή, η Κουνταλίνη και ο Κύριος Χριστός. Η οικογένειά μου; Όλα τα εκα­τομμύρια ανθρώπινα πλάσματα! Όχι μόνο –λέω- αυτά της γης αλλά και όλα αυτά των κόσμων του διαστήματος. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Αυτό που σας λέω είναι μια ωμή πραγματικότητα αλλά είναι η πραγματικότητα. Ωμή γιατί εσείς αγαπάτε πολύ τους συγγενείς σας αλήθεια; Εάν εγώ δεν είχα οικογένεια θα λέγατε: «Ωραία, αν εσείς δεν έχετε, τότε τι σας πειρά­ζει»; Όχι, εγώ επίσης έχω και καταλαβαίνω ότι όλα αυτά είναι μάταια. Δεν θέλω να πω ότι δεν αγαπάω τους συγγενείς μου. Τους αγαπάω όπως και εσείς τους αγαπάτε, μόνο ότι εγώ πειραματίστηκα κατευθείαν την πραγμα­τικότητα της δικής μου οικογένειας, έφτασα στην πεποίθηση ότι οικογένεια είναι όλη η ανθρωπότητα.

Δεν κρατάω μνησικακία εναντίον της οικογένειας. Μην πιστεύετε ότι μιλάω με κάποια μνησικακία. Όχι. όταν λέω ότι πειραματίστηκα την πραγ­ματικότητα αυτού που είναι η οικογένεια, θέλω να αναφερθώ με υπερβα­τικό τρόπο στην διδασκαλία.

Έξω από το φυσικό μου σώμα με δίδαξαν τα μυστήρια της ζωής και του θανάτου. Σε μία περίπτωση με έκαναν να αισθανθώ πρόωρα τον θά­νατο. Με έκαναν να βγω από το φυσικό σώμα. Ήδη έξω από την μορφή με έκαναν να προχωρήσω στο χρόνο για να δω τον εαυτό μου πεθαμένο. Τι είδα; Ένα φέρετρο. Τι υπήρχε σε κείνο το φέρετρο; Ένα σώμα. Ποιο; Το δικό μου. Μπροστά στο φέρετρο, στην αίθουσα γεμάτη με λουλούδια και στεφάνια, συγγενείς και μεταξύ τους η μητέρα μου. Την πλησίασα, της φί­λησα το χέρι και της είπα: «Ευχαριστώ για το σώμα που μου έδωσες. Μου χρησίμευσε πολύ αυτό το σώμα. Κατάληξε να είναι καταπληκτικό. Ευχαρι­στώ. Πλησίασα τους άλλους συγγενείς και αποχαιρετώντας τους εγκατέ­λειψα εκείνη την κατοικία και βυθίστηκα στην αγκαλιά της φύσης με την πεποίθηση ότι είχα αποσαρκωθεί. Τι υπήρχε; Η φύση, οι πεδιάδες, βουνά, βαθείς ωκεανοί, σύννεφα, ήλιος και οι συγγενείς μου; Αυτό έμεινε στο πα­ρελθόν, δεν είχα πια συγγενείς. Τα ονόματά μου, τα επίθετά μου, η γενιά μου, το χωριό μου, η γλώσσα μου τι έγιναν όλα αυτά; Πράγματα του πα­ρελθόντος! Ήμουνα βυθισμένος σε μία άγρια φύση, εντελώς άγρια. Τότε η αγαπητή μου οικογένεια τι έγινε; Μπόρεσα μόνο να αναφωνήσω: «Δεν έχω πια οικογένεια!!! Και τα πλάσματα που με τριγύριζαν; Αυτό ήταν στο πα­ρελθόν. Τώρα είμαι μόνος, φρικτά μόνος, είμαι μόνο ένα πλάσμα της φύ­σης, μιας άγριας φύσης. Αυτά που υπάρχουνε είναι πεδιάδες, βουνά, μια γη βρεγμένη από την βροχή! Και το σπίτι μου; Ποιο σπίτι; Και ακίνητα; και ακόμα λιγότερο ακίνητα, από πού να τα βγάλω; Τότε ποιος είμαι; Ένα μό­ριο της φύσης, της άγριας φύσης που τίποτε δεν έχει να κάνει με ζητήματα οικογενειών».

Συμπέρασμα: η οικογένειά μου είναι όλη η ανθρωπότητα ή όλα τα ανθρωποειδή ή όλοι οι κόσμοι των πλανητικών ανθρωποτήτων, αυτό είναι όλο. Αισθάνθηκα όμως λίγο λύπη όταν κατάλαβα ότι η ασημένια χορδή δεν είχε ακόμα κοπεί. Θα ήθελα να την είχα κόψει αλλά παρέμενε ανέπαφη. Δεν μου έμενε άλλη λύση παρά να γυρίσω. Σκεπτόμουνα ότι ήμουνα εντε­λώς ξεκομμένος από την φυσική μορφή, αλλά έπρεπε να γυρίσω άλλη μία φορά και, ναι, γύρισα και μπήκα στο σώμα μου.

Αυτή είναι η πραγματικότητα, οι σχέσεις με τους συγγενείς μας, αδέλφια, ξαδέλφια, θείους, ανεψιούς κλπ. τελικά στο βάθος μας γοητεύ­ουν. Χρειαζόμαστε να εξυψώνουμε λίγο την καρδιά με την φράση «Σούν­σουμ κόρντα» (επάνω καρδιές) και να ξέρουμε ότι όλοι είμαστε μία μεγάλη οικογένεια. Να δούμε σε κάθε άνθρωπο έναν αδελφό. Να αισθανόμαστε κάθε έναν από τους αδελφούς μας σαν σάρκα της δικής μας σάρκας, σαν αίμα του δικού μας αίματος. Να μην δούμε τους άλλους σαν ξένους, σαν διαφορετικούς ανθρώπους διότι αυτό είναι παράλογο. Όλοι είμαστε μία τε­ράστια και απέραντη οικογένεια που λέγεται ανθρωπότητα.

Πρέπει να θυσιαζόμαστε για αυτή την απέραντη οικογένεια με αλη­θινή αγάπη. Εάν το κάνουμε έτσι βαδίζουμε στον τρίτο παράγοντα της επα­νάστασης της συνείδησης με πλήρη τρόπο. Δουλεύοντας για τους άλλους επίσης αμειβόμαστε. Ακόμα και αν απαρνηθούμε τους καρπούς της δράσης πάντα αμειβόμαστε. Δουλεύοντας για τους άλλους μπορούμε να ακυρώ­νουμε το παλιό Κάρμα που φέρνουμε από προηγούμενες υπάρξεις.

Έχω γνωρίσει πολλούς ανθρώπους που υποφέρουν από τα διάφορα προβλήματα της ζωής, π.χ. εκείνων που έχουν οικονομικά προβλήματα, αναμφισβήτητα προξένησαν οικονομικές βλάβες σε πολλούς ανθρώπους στο παρελθόν και τώρα συγκομίζουν αυτό που έσπειραν. «Έπαιρναν από την ίδια την σοκολάτα τους». Όμως διαμαρτύρονται, παραπονούνται και βλαστημούν και θέλουν να καλυτερεύσουν την κατάστασή τους αλλά δεν γιατρεύουν το κακό που έκαναν, δεν λαμβάνουν μέρος σε κανένα συνεται­ρισμό, δεν είναι ικανοί να κόβουν το ψωμί τους και να δίνουν το μισό στον πεινασμένο, δεν είναι ικανοί να βγάλουν από τον εαυτό τους ένα πουκάμισο για να ντυθεί ένας γυμνός, δεν είναι ικανοί να παρηγορήσουν κανένα αλλά θέλουν να καλυτερεύουν οικονομικά. Βέβαια ζητάνε υπηρεσίες, να τους βοηθάνε στην δουλειά τους για να αλλάξουν την κατάστασή τους, αλλά αυ­τοί δεν απασχολούνται για να εξυπηρετούν κανένα, είναι παράσιτα που υπάρχουν κάτω από τον ήλιο.

Με αυτόν τον τρόπο πως θα μπορούσαν να καλυτερεύουν οικονο­μικά; Κάθε αιτία φέρνει το αποτέλεσμά της. Το Κάρμα είναι το αποτέλεσμα μιας προηγούμενης αιτίας. Αν θέλουμε να ακυρώσουμε το αποτέλεσμα πρέπει να αρχίσουμε με το να ακυρώνουμε την αιτία που το προκάλεσε. Η αιτία ακυρώνεται με εξυπνάδα ξέροντας να την ακυρώνουμε.

Όλα αυτά τα πράγματα θα τα συναντήσετε στον δρόμο. Είναι πολλοί αυτοί που θέλουν να τους θεραπεύετε αλλά ποτέ δεν απασχολούνται με το να θεραπεύουν κανέναν. Πολλοί έχουν σοβαρότατα οικονομικά προβλή­ματα αλλά ποτέ δεν σκέφτονται να συμπράξουν με κανένα τρόπο σε κά­ποιον κλπ. Ο καθένας έχει τα προβλήματά του. Τα προβλήματα τα δη­μιουργεί το εγώ και τίποτε άλλο παρά το δυστυχές εγώ. Μπορεί κανείς να ακυρώνει όλα τα προβλήματα εάν δεν έχει εγώ. Εάν δεν έχει εγώ δεν υπάρ­χουν προβλήματα, γιατί; Διότι δεν υπάρχει κάποιος που να αντιδρά μέσα από τον νου μας, δεν υπάρχει ένας εκδικητής που να συγχέει την κατά­σταση, δεν υπάρχει κανένας που να μισεί μέσα μας ή μέσα από εμάς. Τότε δεν υπάρχουν προβλήματα. Τα προβλήματα τα δημιουργεί το εγώ και τί­ποτε άλλο από το εγώ.

Δουλεύοντας για τους άλλους ακυρώνουμε παλιό Κάρμα μας. Εξυ­πηρετώντας τους άλλους εξυπηρετούμε τον εαυτό μας. Αυτός που δίνει λαμβάνει και όσο περισσότερο δίνει τόσο περισσότερο λαμβάνει, αυτός εί­ναι ο νόμος. Το λιοντάρι του νόμου το πολεμάμε με την ζυγαριά. Θα μπο­ρούσαμε να βάλουμε καλά έργα στο πιατάκι του καλού και να γείρει τότε η ζυγαριά ευνοϊκά για τον εαυτό μας και θα ακυρωνόταν το Κάρμα. Όπως λένε οι Κύριοι του Νόμου: «Κάνε καλά έργα για να πληρώνεις τα χρέη σου», « Αυτός που έχει με τι να πληρώνει, πληρώνει και βγαίνει καλά από τις επιχειρήσεις του». Αλλά αυτός που δεν έχει με τι να πληρώσει πρέπει να πάει στην φυλακή, να χάσει όλα τα υπάρχοντά του. Πρέπει τότε να κάνουμε πολύ καλό για να πληρώνουμε τα παλιά χρέη μας. Με το κεφάλαιο των κα­λών έργων μας μπορούμε να πληρώσουμε το Κάρμα, χωρίς την ανάγκη να υποφέρουμε, χωρίς την ανάγκη να πικραίνουμε την ζωή μας.

Γνωρίζω ένα άτομο Χ που υποφέρει άφατα, πάντα σε κακή οικονο­μική κατάσταση, πάντα σε αθλιότητα. Όσα εμπόρια έχει αποτυγχάνουν. Δεν υπάρχει εμπόριο όπου να μπει και να μην αποτύχει. Έχει γυναίκα, παιδιά και με αυτούς μαλώνει. Είναι ζώδιο Λέων και η γυναίκα του επίσης. Δεν θα έπρεπε να μαλώνουν αλλά φαίνεται οι λέοντες μεταξύ τους μαλώνουν συ­νεχώς, δεν είναι ευχαριστημένοι. Τους έχω δει στον κήπο του Καπουλτέπεκ μόνους να τσακώνονται, φαίνεται πως λέων με λέων δεν συνεννοούνται. Το περίεργο του γεγονότος είναι ότι αυτός πάντα ζητάει να τον βοηθήσουν οι­κονομικά, να δουλεύουμε γι’ αυτόν στον κόσμο της αιτίας και του αποτελέ­σματος, αλλά δεν τον έχω δει ποτέ να κάνει κάτι για τους συνανθρώπους του. Ζητάει αλλά δεν δίνει, ζητάει και ζητάει αλλά ποτέ δεν δίνει τίποτε και ζητάει. Με τι δικαίωμα ζητάει αφού δεν δίνει; Είναι σαν να θέλει κανείς να του συγχωρέσουν τις αμαρτίες του ενώ δεν είναι ικανός να συγχωρέσει τους συνανθρώπους του.

Όλοι λένε την προσευχή του «Πάτερ Ημών»: «άφες ημίν τα οφειλή­ματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών». Αλλά αν κάποιος δεν συγχωρεί τους οφειλέτες του, τους εχθρούς του, με τι δικαίωμα ζητάει στον Πατέρα να τον συγχωρεί; Τι δικαίωμα έχει να δίνει συγνώμη όταν δεν είναι ικανός να δίνει συγνώμη; Με τι δικαίωμα ζητάει οίκτο όταν δεν είναι ικανός να δίνει οίκτο; Με τι δικαίωμα ζητάει ευσπλαχνία εάν δεν είναι ικα­νός να την δίνει; Έτσι είναι όλοι, ζητάνε αλλά δεν δίνουν και αυτό είναι σο­βαρότατο.

Ο γνωστικός απεσταλμένος πρέπει να δίνει. Τι θα δίνει; Σοφία και αγάπη στους συνανθρώπους του. Αυτό θα δίνει: θα βοηθήσει και θα εξυπη­ρετήσει, αλλά με αγάπη.

Μέσω των Μαγικών Αλυσίδων μπορούμε να βοηθήσουμε τους συ­νανθρώπους μας. Οι Αλυσίδες είναι καταπληκτικές: είτε για να ακτινοβο­λούν αγάπη, είτε για να θεραπεύουν αρρώστους. Με τις Αλυσίδες μπορούμε να καλέσουμε τους Δάσκαλους της Επιστήμης για να εξυπηρετούν τους αρ­ρώστους. Μπορούμε να καλέσουμε π.χ. τον Ραφαήλ που είναι ένας μεγάλος παγκόσμιος θεραπευτής, ο ίδιος που θεράπευσε τον Πατριάρχη Ιώβ, ο ίδιος που θεράπευσε τον Ιωνά. Με τις αλυσίδες μπορούμε επίσης να επικαλε­σθούμε γιατρούς σαν τον Ιπποκράτη, τον Γαληνό, τον Παράκελσο κλπ. Με τις αλυσίδες μπορούμε επίσης να επικαλεσθούμε τις Δυνάμεις του Φωτός για να μας βοηθάνε σε μία δεδομένη στιγμή. Μπορούμε να εξορκίσουμε τις δυνάμεις των σκοταδιών για να μας αφήσουν ήσυχους κλπ. Οι Μαγικές Αλυσίδες είναι καταπληκτικές: με το αριστερό λαμβάνουμε με το δεξιό δί­νουμε. Η αλυσίδα σχηματίζει κυκλώματα από καταπληκτικές μαγνητικές δυνάμεις. Με τις αλυσίδες μπορούμε να κάνουμε μεγάλα έργα.

Η Γνωστική Παγκόσμια Χριστιανική Κίνηση προχωρά νικήτρια σε όλα τα πεδία της μάχης. Είναι εγκατεστημένη στο δυτικό ημισφαίριο και έχει 5.000.000 ανθρώπους. Σε αυτές τις στιγμές ετοιμάζεται να έλθει στην Ευρώπη και βέβαια σε λίγο θα έχουμε εγκατασταθεί εκεί. Αργότερα θα εγκατασταθούμε στην Ασία γιατί πρέπει να δουλεύουμε για την ανθρωπό­τητα. Όταν θα έχουμε τελειώσει το έργο μας στην Ευρώπη, θα εγκαταστα­θούμε στην Ιαπωνία για να κάνουμε το έργο μας σε όλη την Ασιατική ήπειρο.

Παραδίδουμε στην ανθρωπότητα το νέο ευαγγέλιο της εποχής του Υδροχόου. Θα υπάρξει ένας μεγάλος κατακλυσμός με τον ερχομό του Ερ­κόλουμπους. Αυτός είναι ένας γιγάντιος κόσμος, 6 φορές μεγαλύτερος από τον Δία και χιλιάδες φορές μεγαλύτερος από την Γη. Ανήκει στο ηλιακό σύστημα Τύλαρ, ολόκληρο σύστημα που ταξιδεύει προς το δικό μας ηλιακό σύστημα του Ορς. Βέβαια αυτός ο κόσμος, ο Ερκόλουμπους, έχει μία απέ­ραντη, τεράστια τροχιά. Κάθε φορά που ΄πλησίασε την γη προκάλεσε και μία καταστροφή. Όταν πλησίασε την γη τις εποχές της ηπείρου Μου, προ­κάλεσε πολλούς σεισμούς, ανάβλυσαν πολλά ηφαίστεια και στο τέλος η Λεμουρία βυθίστηκε στο βάθος του Ειρηνικού. Όταν πλησίασε την εποχή της Ατλαντίδας, αυτή βυθίστηκε στο βάθος του ωκεανού που φέρει το όνομά της, στον Ατλαντικό ωκεανό. Βυθίστηκε με όλα τα εκατομμύρια των κατοίκων της. Τώρα έρχεται ξανά ο Ερκόλουμπους και μπορώ να σας βε­βαιώσω ότι θα προκαλέσει μία συνολική ανατροπή των πόλων της γης. Όταν θα είναι πλέον αρκετά κοντά, θα τραβήξει με δύναμη την υγρή φωτιά του εσωτερικού της κόσμου. Τότε θα αναβλύσουν παντού ενεργά ηφαί­στεια, συνοδευόμενα από τρομερούς σεισμούς. Ας θυμηθείτε τι είπαν οι απόγονοι του Αναχουάκ, αυτό είναι κάτι που για εμάς τους Μεξικάνους έχει μεγάλη αξία: «οι γιοι του Πέμπτου Ήλιου θα πεθάνουν από την φωτιά και τους σεισμούς».

Μόλις έγινε ένας μεγάλος σεισμός στην Ευρώπη με αποτέλεσμα 7.000 νεκρούς. Την πόλη του Μεξικού την περιμένει ένας μεγάλος σεισμός που θα την καταστρέψει. Αυτός ο σεισμός θα επηρεάσει και όλο το βόρειο τμήμα της χώρας μας και οι Μεξικάνοι θα πρέπει να είναι έτοιμοι για αυτόν τον μεγάλο σεισμό.

Έτσι λοιπόν στο μέλλον θα συμβούν πολλά γεγονότα. Όταν έρθει ο Ερκόλουμπους η φωτιά θα αναβλύζει παντού, θα εμφανισθούν ηφαίστεια και οι σεισμοί θα καταστρέψουν όλα όσα υπάρχουν. Αυτή θα είναι η μέρα της μεγάλης παγκόσμιας πυρκαϊάς που προφήτευσε ο Πέτρος στην Β` επι­στολή του παράγραφος γ 11-13 όταν έλεγε: «τα στοιχεία πυρακτούμενα θέ­λουσι διαλυθεί και η γη και τα εν αυτής έργα θέλουσι κατακαεί». Αργότερα το τελευταίο που θα κάνει ο Ερκόλουμπους στο υπέρτατο πλησίασμά του θα είναι να προκαλέσει την ανατροπή του άξονα της γης. Οι ωκεανοί θα αλλάξουν πυθμένες, οι θάλασσες θα μετατοπισθούν, η τωρινή γη θα μείνει στο βάθος των νερών και δεν θα μείνει τίποτα, τίποτα, τίποτα από αυτόν τον διεστραμμένο πολιτισμό των εχιδνών. Όλα θα καταστραφούν. Θα υπάρχει βέβαια μια μικρή ομάδα που θα σωθεί από τα νερά. Εμείς δουλεύουμε με τον σκοπό να ξαναοργανώσουμε αυτή την μικρή ομάδα και οι γνωστικοί απε­σταλμένοι έχουν σαν καθήκον να συνεχίσουν να δουλεύουν. Αυτή η ομάδα θα είναι ο Παγκόσμιος Στρατός της Σωτηρίας, αυτή η ομάδα θα διαλεχτεί στην στιγμή της και στην ώρα της. Πριν από τον τελικό κατακλυσμό οι Αδελφοί του Θιβέτ, μεταξύ των οποίων είμαι και εγώ, το ασήμαντο άτομό μου, θα δουλεύουν ομαδικά για να βγάλουν, μέσα από αυτόν τον φρικτό πο­λιτισμό των εχιδνών, αυτούς που θα έχουν δουλέψει πάνω στον εαυτό τους, αυτούς που θα έχουν πετύχει την άξια θέση που τους αντιστοιχεί. Αυτούς θα τους μεταφέρουμε σε ένα κρυφό μέρος στον Ειρηνικό, ένα μέρος όπου δεν θα συμβεί τίποτα. Σε αυτό συμφωνώ εγώ και οι αδελφοί μου που ανή­κουν σε ορισμένες κρυφές ομάδες των Ιμαλαΐων. Αυτοί που θα μεταφερ­θούν σε αυτό το νησί θα μετατραπούν στον πυρήνα της μελλοντικής αν­θρωπότητας. Σε εκείνες τις μέρες, αναφέρομαι μετά τον μεγάλο κατακλυ­σμό, η γη θα μείνει τυλιγμένη σε φωτιά και σε ατμούς και οι λίγοι που θα σχηματίζουν εκείνο τον πυρήνα θα ζουν μέσα στην ομίχλη. Θα μπορούν να θεωρηθούν σαν «γιοι της ομίχλης», σαν τους Νιμπελούγκεν των αρχαίων καιρών. Όταν θα απαστράψει ένα διπλό ουράνιο τόξο στο μπλε του ουρα­νού, θα υπάρχει πια καινούρια γη, βγαλμένη από τα βάθη των θαλασσών και σ’ αυτή την καινούρια γη θα ζήσει μια καινούρια ανθρωπότητα, μια αγνή και αθώα ανθρωπότητα, μια τέλεια ανθρωπότητα. Τότε θα έρθει η «Χρυσή Εποχή» που ανήγγειλε ο Βιργίλιος, ο ποιητής της Μάντοβας όταν είπε: «Ήδη έφτασε η χρυσή εποχή και στέλνει μια καινούρια γενιά».

Εμείς δουλεύουμε για να δημιουργήσουμε την Εκστρατεία της Πα­γκόσμιας Σωτηρίας. Αυτή είναι η δουλειά μας, αυτή είναι η δουλειά όλων των απεσταλμένων. Θα ανοίξουμε παντού Λουμισιάλ, με τον σκοπό να δη­μιουργήσουμε την εκστρατεία της Παγκόσμιας Σωτηρίας.

Οι καιροί του τέλους ήδη άρχισαν και βρισκόμαστε σε αυτούς. Ο Ερ­κόλουμπους είναι ορατός σε όλα τα αστεροσκοπεία του κόσμου. Στην γνω­στική Κίνηση του Μεξικού έχουμε ένα δικό μας χάρτη. Από πού βγήκε αυ­τός ο χάρτης; Από μια αρχειοθήκη. Ποιοι την έχουν; Οι αστρονόμοι. Είναι επίσημο ζήτημα που είναι γνωστό σε όλα τα αστεροσκοπεία της γης. Αλλά αν οι αστρονόμοι δεν τον έχουν δημοσιεύσει πού οφείλεται; Στην λογοκρι­σία που απαγόρεψε να φέρουν τους λαούς στην κατάσταση που θα λέγαμε ψυχολογική απελπισία.

Τώρα θα καταλάβετε για ποιό λόγο μας απασχολεί τόσο σε αυτές τις στιγμές να διαδώσουμε την διδασκαλία. Αυτό είναι φανερό: χρειαζόμαστε να συνεργαζόμαστε με τον Ήλιο. Ο Ήλιος θα τελειώσει με αυτή την φυλή και θα βάλει πάνω στον χάρτη του κόσμου μια καινούρια φυλή και εμείς χρειαζόμαστε να συνεργαστούμε με τον Ήλιο.

Αυτή η φυλή έδωσε τους καρπούς της. Αυτό που έπρεπε να δίνει ήδη το έδωσε. Είμαστε στην τελική ώρα. Το ρολόι της μοίρας είναι σταματη­μένο. Ο γέρο Κρόνος με σκελετωμένη μορφή, με το δρεπάνι στο χέρι του είναι έτοιμος δίπλα στο ρολόι. Από την μια στιγμή στην άλλη θα έρθει η καταστροφή. Αυτή είναι η ωμή πραγματικότητα των γεγονότων, αγαπητοί μου αδελφοί και εδώ τελειώνω αυτή την ομιλία μαζί σας.

Η ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΥΔΡΟΧΟΟΥ

Πολλά έχουν λεχθεί γύρω από την εποχή του Υδροχόου, μερικοί την περιμένουμε, άλλοι υποθέτουν ότι έχει πολύ καιρό που μπήκε. Εμείς στηρι­ζόμαστε στα γεγονότα: στις 4 Φεβρουαρίου του 1962 μεταξύ 2 και 3 μ.μ. οι αστρονόμοι όλου του κόσμου έγιναν μάρτυρες κάτι ασυνήθιστου. Όλοι οι πλανήτες σε εκείνη την εποχή έπρεπε να περάσουν από ένα δρομίσκο των κόσμων. Όλοι οι πλανήτες συγκεντρώθηκαν σε συνόδους κάτω από τον αστερισμό του Υδροχόου. Αυτό το γεγονός συμβαίνει μόνο όταν πραγμα­τικά διαδέχεται μία εποχή μία άλλη. Έτσι λοιπόν τα γεγονότα είναι τα γεγο­νότα και μπροστά σε αυτά πρέπει να υποτασσόμαστε.

Δεν κάνουμε ουτοπικές βεβαιώσεις, αυτό που λέμε με έμφαση ήταν σωστά διαπιστωμένο από όλα τα αστεροσκοπεία. Έτσι λοιπόν άρχισε αλη­θινά η εποχή του Υδροχόου, μέσα στην μεγαλοπρέπεια της κεραυνοβόλου σκέψεως.

Πολλοί προφητεύουν μια Χρυσή Εποχή μετά το 2.000. Νομίζουν πραγματικά ότι η εποχή του Υδροχόου θα εκδηλωθεί ολοκληρωτικά, με όλη την μεγαλοπρέπεια και την ομορφιά της, μετά το 2.000. Πραγματικά, αγα­πητοί μου αδελφοί, αυτές οι προφητείες είναι λανθασμένες, δεν είναι τί­ποτε, παρά απλές σοφιστείες. Και τι πράγμα είναι μία σοφιστεία; Ένας τοί­χος χωρίς θεμέλια, αρκεί ένα απλό σπρώξιμο για να μετατραπεί σε ψιλή άμμο. Αναμφισβήτητα δεν είναι δυνατόν το ψυχολογικό Εγώ του πλήθους να μπορέσει να δημιουργήσει μια Χρυσή Εποχή. Θα ήτανε παράλογο να υποθέσουμε ότι το συλλογικό Εγώ θα μπορούσε να δημιουργήσει μια εποχή φωτός και ομορφιάς. Μέσα μας βρίσκονται οι παράγοντες της διαφωνίας που προκαλούν τους πολέμους, τον εγωισμό, το μίσος, την βία, την λαγνεία. Όταν ο εγωισμός και η βία εκφράζονται συλλογικά, τότε εμφανίζεται στην σκηνή της ζωής ο πόλεμος. Νομίζετε ότι με αυτές τις συνθήκες θα μπορέσει το Εγώ να δημιουργήσει μια εποχή αδελφότητας και αγάπης; Με τι εργάτες θα κτίσουμε το κτίριο της εποχής του Υδροχόου; Ποια είναι αυτά τα πλήθη που είναι ικανά να εγκαταστήσουν πάνω στην γη την εποχή της μεγαλοπρέ­πειας και της αγάπης;

Εσείς που γνωρίζετε πολύ καλά τους ανθρώπους, που συνδιαλέγεστε με τους συνανθρώπους σας, που ξέρετε τι είναι η μάχη για να κερδίσουμε το ψωμί της ημέρας, που ξέρετε τι είναι η ζήλια, που έχετε υποφέρει και έχετε κάνει να υποφέρουν, θα μπορέσετε να δεχτείτε την θέση ότι οι άν­θρωποι που ζούνε γύρω μας είναι ικανοί να αρχίσουν μια εποχή ομορφιάς και μεγαλοπρέπειας; Λένε ότι το δέντρο γνωρίζεται από τους καρπούς του. Έτσι λοιπόν συλλογιζόμενοι ειλικρινά, με όλη την καρδιά μας, εκείνοι που προφητεύουν μια εποχή ομορφιάς και μεγαλοπρέπειας για μετά το 2.000 κάνουν λάθος. Για να μπορεί να δημιουργηθεί κάτι πρέπει να καταστραφεί. Φτάνοντας σε αυτό το σημείο της διάλεξης έρχονται στην μνήμη μου διά­φορες θεοσοφικές, αστρολογικές ιδέες κλπ. Είναι πολλοί και διάφοροι θεωρητικοί που έχουν την ιδέα ότι μια ανατροπή του άξονα της γης είναι αναγκαία και θα γίνει πριν την εποχή του φωτός. Λένε ότι τα νερά θα κατα­λάβουν ένα μέρος της γης και όχι όλη την γη και θα πεθάνουν εκατομμύρια από το νερό. Υποψιάζονται ότι ένα κομμάτι της γης θα εκσφενδονιστεί στο διάστημα και θα μετατραπεί σε καινούρια σελήνη. Νομίζουν ότι από τον μεσημβρινό μέχρι την ανταρκτική θα αποκολληθεί ένα κομμάτι που θα δημιουργήσει έναν καινούριο δορυφόρο γύρω από την γη μας. Μετά, λένε, θα έλθει μια εποχή μεγαλοπρέπειας.

Πολύ ωραίες ιδέες και πολύ τραγικές επίσης, αλλά πολύ λανθασμέ­νες. Όλοι αυτοί που σκέπτονται ότι ο μελλοντικός κατακλυσμός θα είναι από το νερό κάνουν λάθος. Διότι αν δεχόμασταν αυτή την θέση τότε θα απορρίπταμε την Β` Επιστολή του Πέτρου προς τους Ρωμαίους και το ευ­αγγέλιο του Ιησού, ειδικά εκείνη την σελίδα της προφητικής διδαχής. Υπάρχουν λεπτομέρειες, που θα μπορούσατε να δείτε στην επιστολή του Πέτρου, ότι η καταστροφή που μας περιμένει τώρα θα είναι από την φωτιά. Ο Πέτρος είπε ότι η γη θα καταστραφεί από την φωτιά και από τα αναμ­μένα στοιχεία και όλα τα έργα που υπάρχουν σε αυτή θα καούν. Έτσι όποιος λοιπόν έχει την πίστη ότι ο επόμενος κατακλυσμός θα είναι από το νερό κάνει λάθος. Αυτό θα ήταν μια επανάληψη της ατλαντικής τραγωδίας και τότε αυτά που οι Προφήτες έχουν πει θα έβγαιναν λανθασμένα, αλλά δεν είναι έτσι.

Πραγματικά τα λόγια του Πέτρου θα πραγματοποιηθούν και αυτό που είπε ο Μωάμεθ θα γίνει επίσης και αυτά που έχουν πει όλοι οι Προφή­τες θα γίνουν. Η καταστροφή που περιμένει τον δικό μας κόσμο θα γίνει από την φωτιά. Ήδη οι Αζτέκοι έχουν πει ότι οι Γιοι του Πέμπτου Ήλιου θα χαθούν από την φωτιά και τους σεισμούς και αρχίζει να εκτελείται η προ­φητεία.

Ξέρουμε πολύ καλά ότι στο βάθος του ατλαντικού και Ειρηνικού ωκεανού υπάρχουν πολύ βαθιές ρωγμές. Μερικές είναι τόσο βαθιές που επιτρέπουν την επαφή του νερού με την φωτιά του εσωτερικού της γης. Το αποτέλεσμα είναι ότι αυξάνει η πίεση από στιγμή σε στιγμή και σαν αποτέ­λεσμα από αυτό είναι ότι η γη κουνιέται παντού. Οι πιέσεις θα αυξάνονται έτσι ώστε οι σεισμοί θα εξαπλώνονται παγκόσμια. Είχαμε πριν λίγο σει­σμούς και είδατε τον αριθμό των νεκρών. Θα συνεχισθούν σε όλες τις γω­νιές του κόσμου και οι άνθρωποι θα πεθαίνουνε κατά χιλιάδες και εκατομ­μύρια. Το τελευταίο που θα γίνει (αυτό το είπε επίσης ο Μωάμεθ) θα συμ­βεί όταν η Σελήνη θα διαιρεθεί πολιτικά σε δύο, δηλαδή όταν πολεμάνε σαν τους Τρώες και τους Αχαιούς, αυτό θα είναι το σημάδι του τέλους. Τα βουνά θα πετάνε κονιορτοποιημένα στον αέρα και θα πέφτουν στο έδαφος σαν σκόνη. Οι θάλασσες και τα ποτάμια θα φύγουν από τους πυθμένες τους. Έτσι λοιπόν θα πεθαίνουν όλα τα ανθρώπινα πλάσματα, θα χαθεί όλη η πέμπτη φυλή. Ο Μωάμεθ πραγματικά ανέφερε μία σύγκρουση κόσμων. Το ότι τα βουνά θα πετούν κονιορτοποιημένα, είναι κάτι που μας κάνει να σκεφτόμαστε, δεν μπορεί να συμβεί παρά σε μια σύγκρουση κόσμων. Πραγματικά έρχεται ένας πλανήτης μέσα από το διάστημα, κόκκινο πλα­νήτη τον λένε, ο κρύος πλανήτης. Οι επιστήμονες τον ανάγγειλαν και δεν ήθελαν να μιλάνε για αυτόν για να μην προκαλέσουν μια συλλογική κρίση. Ετοιμάζονται, έχουν τοποθετήσει τις ατομικές μπαταρίες τους προς την κα­τεύθυνση του κόσμου που ταξιδεύει μέσα από το διάστημα και ποθούν να τον απομακρύνουν, αλλά αυτό είναι αδύνατον επειδή πρόκειται για έναν γι­γάντιο κόσμο. Όταν αυτός θα πλησιάσει αρκετά την δική μας τροχιά θα δη­μιουργηθούν τεράστια κύματα που ποτέ πριν δεν είχαν εμφανισθεί. Θα ανα­ταράζουν τις θάλασσες και από τον πυθμένα θα βγαίνει ένας παράξενος θό­ρυβος. Τα ποτάμια δεν θα μπορούν να παραμείνουν στις κοίτες τους και θα ξεχειλίσουν. Η υγρή φωτιά του εσωτερικού της γης, τραβηγμένη από εκείνο τον τεράστιο όγκο, θα ψάχνει έξοδο και θα δημιουργηθούν από εδώ και από εκεί αναρίθμητα ηφαίστεια. Όλα αυτά θα τα συνοδεύουν τρομεροί σεισμοί στην γη και τρομακτικοί σεισμοί στην θάλασσα. Οι πόλεις θα πέ­φτουν κονιορτοποιημένες σαν κάστρα από τραπουλόχαρτα και δεν θα υπάρχει λύση. Οι άνθρωποι θα τρέχουν σαν τρελοί στους δρόμους, τα νο­σοκομεία θα είναι υπερπλήρη, σκηνές που ποτέ δεν είχαμε ξαναδεί. Δεν υπερβάλλω σε αυτά που λέω. Αυτά μπορεί να τα επαληθεύσει οποιοσδή­ποτε φωτισμένος μύστης. Αυτό το βεβαιώνω χωρίς φόβο ότι μπορεί να κάνω λάθος. Είναι εκεί στην περιοχή των φυσικών αιτιών που έχω μελετή­σει αυτά που σας λέω.

Έτσι λοιπόν, αδελφοί, θα είναι σοβαρά εκείνα τα δευτερόλεπτα, εκεί­νες οι στιγμές στις οποίες ο κόσμος που έρχεται για να μας καταβροχθίσει μας πλησιάζει. Οι ακτινοβολίες αυτού του κόσμου θα καίνε οτιδήποτε έχει ζωή και θα υπάρχει μια σκοτεινιά που θα διαρκέσει τρεις μέρες. Η φωτιά θα αναβλύζει από παντού και επίσης θα σκάσει η αποθήκη του γήινου υδρογό­νου. Και τότε όπως έλεγε ο Πέτρος στην προς Ρωμαίους επιστολή του: «Οι ουρανού θέλουσι παρέλθει με συριγμόν, τα δε στοιχεία πυρακτούμενα θέ­λουσι διαλυθεί και η γη και τα εν αυτή έργα θέλουσι κατακαεί». Την σύ­γκρουση των κόσμων όταν θα συμβεί φυσικά δεν θα την δει κανείς, διότι όταν θα συγκρουσθούν οι δύο μάζες, ήδη όλος ο κόσμος θα έχει πεθάνει. Αυτό που λέω τώρα επίσης το έχουν βεβαιώσει οι επιστήμονες που έχουν μελετήσει τον πλανήτη που έρχεται. Έχουν κάνει μερικούς υπολογισμούς με τους οποίους δεν συμφωνώ.

Υποθέτουν οι άνθρωποι της επιστήμης ότι το γεγονός αυτό είναι για το 2.400 μ.Χ. Έχω πληροφορηθεί από την Μεγάλη Λευκή Αδελφότητα ότι είναι για το 2.500. Πολλοί θα πουν: «Μέχρι εκείνη την εποχή εγώ θα έχω πεθάνει, δεν με ενδιαφέρει αυτό». Αυτοί που σκέπτονται έτσι κάνουν λά­θος, γιατί όλοι θα είμαστε μάρτυρες αυτού του ασυνήθιστου κοσμικού γε­γονότος. Ακόμη και οι πεθαμένοι θα το δουν. Μέχρι και οι άνθρωποι που βρίσκονται στην κόλαση, μέσα στα έγκατα της γης, θα το αισθανθούν. Δεν θα υπάρξει κανείς που να μην είναι μάρτυρας του γεγονότος.. Οι περισσό­τεροι θα έχουν επιστρέψει. Θα είναι ενσωματωμένοι σε νέους οργανισμούς και θα πρέπει να υποφέρουν και να περάσουν από αυτήν την μεγάλη τρα­γωδία.

Έτσι λοιπόν η ωμή πραγματικότητα που μας περιμένει στην εποχή του Υδροχόου είναι αυτή. Οι αστρολόγοι δεν ξέρουν να ερμηνεύουν αυτό το ζήτημα, λένε: «Ο Υδροχόος είναι το ζώδιο της επιστήμης, το ζώδιο του αέρα, με το οποίο θα τελειώνουν τα σύνορα. Όλα θα είναι αγάπη».

Τόσο απλά επειδή έφτασε ο Υδροχόος, όλος ο κόσμος θα μετατραπεί χωρίς να δουλέψει, χωρίς καν να προσπαθήσει να κάνει τίποτα; Δηλαδή αυ­τός που ήταν κακός παύει να είναι κακός και γίνεται μια ψυχή του Θεού. Ποτέ πια δεν θα είναι κακός, λες και μπορούμε να μετατρεπόμαστε μηχα­νικά, σαν να μην είχαμε να πολεμήσουμε με τον εαυτό μας για να τελειώ­νουμε με τα ψυχολογικά ελαττώματα. Το να σκεπτόμαστε έτσι είναι παρά­λογο.

Μετά όν αστερισμό του Υδροχόου έχουμε τον Λέοντα που είναι ο αστερισμός της αγάπης. Αυτός δίνει το σκήπτρο στους βασιλιάδες και δη­μιουργεί την αδελφοσύνη. Όλα αυτά είναι καλά, αλλά δεν ξέρουνε την ωμή πραγματικότητα των γεγονότων ότι ο Λέων είναι ο αστερισμός της Φωτιάς. Τι σημαίνει αυτό; Ότι όλα θα καταναλωθούν από την φωτιά. Ο Λέων θα τε­λειώνει με όλα. Το Λιοντάρι του Νόμου δεν θα αφήσει τίποτε που να έχει ζωή, όλα θα γίνουν στάχτη. Σε αυτή την μεγάλη Βαβυλωνία δεν θα μείνει πέτρα πάνω στην πέτρα. Ο Υδροχόος θα φέρει τον επαναστάτη σε ένα κό­σμο τρομερά επαναστατικό. Σκεφτείτε ότι κυβερνιέται από τον Ουρανό που είναι εκρηκτικός, τρομερός, ατομικός. Τότε ο επαναστάτης πρέπει να περι­μένει την ολική έκρηξη, την κατανάλωση των αιώνων, την ριζική επανά­σταση και το τέλος αυτής της μεγάλης Βαβυλωνίας. Είναι η ωμή πραγματι­κότητα, διότι με ποιόν άλλον τρόπο θα μπορούσαμε να μετατρεπόμαστε; Επειδή έφτασε ο Υδροχόος μηχανικά είμαστε τώρα ψυχούλες του Θεού; Εσείς το πιστεύετε αυτό; Ο Υδροχόος κυβερνάει ήδη από το 1962, μήπως κάποιος από εσάς έχει καλυτερέψει για αυτόν τον λόγο; Νομίζετε ότι κα­ταργήθηκαν τα σύνορα; Όχι, η πραγματικότητα είναι διαφορετική και θα δείτε σε λίγο πόλεμο και άλλον πόλεμο. Ο τρίτος παγκόσμιος πλησιάζει, εί­ναι ένα γεγονός. Έτσι λοιπόν συνιστάται να συλλογιζόμαστε.

Από την άλλη πλευρά ας δούμε την πραγματικότητά μας. Αυτές τις μέρες πέθανε ένας νέος, καλός γιος, η χαρά της μάνας του, προφανώς με ευγενή αισθήματα. Ερεύνησα γι’ αυτόν στους εσωτερικούς κόσμους και ήθελα να παρακολουθήσω την πορεία του. Τον βρήκα στον 5ο κύκλο του Δάντη, στο βυθισμένο ορυκτό βασίλειο, στα Ελληνικά Τάρταρα, στο Ινδο­στανικό Αβίτσι, στις υποδιαστάσεις της γης. Ήταν σε καθοδική εξέλιξη στον χρόνο. Όμως είχε καλά αισθήματα, πραγματικά ήτανε καλός γιος. Γιατί; Θα λένε πολλοί. Πως είναι δυνατόν να εισέλθει στα Τάρταρα; Πως είναι δυνατόν να βρίσκεται στην βυθισμένη περιοχή και σε καθοδική εξέ­λιξη;. Όντας τόσο ευγενής και με τόσα καλά αισθήματα του είχε τελειώσει ο χρόνος του, οι 108 ζωές και ποτέ δεν είχε ούτε ένα άτομο πνευματικότη­τας. Ποτέ δεν είχε αισθανθεί τον πόθο της αυτοπραγμάτωσης του Είναι.. απώθησε ότι είχε πνευματική γεύση, η μόνη θρησκεία του ήταν τα λεφτά. Αφού τελείωσε ο χρόνος του, μετά από 108 ζωές σαν κάθε πλάσμα του κό­σμου μπήκε σε καθοδική εξέλιξη. Θα μπορούσε να καταδικαστεί να ζει εκεί ένα ολόκληρο Μαχανβαντάρα. Το πολύ πολύ θα περάσει σε αυτή την πε­ριοχή 7 ή 8.000 χρόνια μέχρι να φτάσει στον δεύτερο θάνατο. Πήγε στον τάφο αφήνοντας εκεί το πτώμα του. Μέσα στα έγκατα της γης θα πρέπει να αφήσει άλλο ένα πτώμα το Εγώ, το Εμένα, τον Εαυτό μου. Η Ουσία στο τέ­λος θα επιτύχει να φύγει για να ξαναρχίσει στην επιφάνεια αυτού του κό­σμου, που μέχρι τότε θα έχει μετατραπεί, μια καινούρια ανοδική εξέλιξη. Θα πρέπει να αρχίσει ή να ξαναρχίσει από το ορυκτό βασίλειο, περνώντας από το φυτικό και συνεχίζοντας στο ζωικό μέχρι να ξανακατακτήσει το επί­πεδο του ανθρωποειδούς που κάποτε έχασε.

Υπάρχει ένα παρόμοιο γεγονός, μόνο που το άτομο δεν έχει πεθάνει. Είναι ήδη στους κολασμένους κόσμους αλλά είναι καλός γιος αγαπάει τους δικούς του, μελετάει κλπ. Θέλει να γίνει κάποιος, να ανέβει αλλά δεν έχει στην καρδιά του ούτε ένα άτομο πνευματικότητας. Θα ζήσει λίγα χρόνια ακόμη και θα πεθάνει. Αλλά αυτό το σώμα που έχει είναι το τελευταίο του. όταν το αφήσει θα καταλάβει ότι είναι κάτοικος της κόλασης. Το περίεργο είναι ότι εκείνοι που εισέρχονται στην βυθισμένη περιοχή των κολάσεων αφυπνίζονται με αρνητικό τρόπο για το κακό και προς το κακό. Το άτομο που ανέφερα ότι πέθανε ήδη έχει αφυπνισθεί αρνητικά. Η αντίδρασή του δεν είναι ευμενής προς την θεϊκότητα, είναι εναντίον της θεϊκότητας.

Αυτός είναι ο ωμός ρεαλισμός για εκείνους που εισέρχονται σε αυτές τις περιοχές. Όπως και εσείς, οι περισσότεροι από τους ανθρώπους που ζουν τώρα τελείωσαν ήδη τις 108 ζωές τους ή κοντεύουν να τις τελειώσουν. Είναι απαραίτητο να ασχοληθείτε με την εσωτερική αυτοπραγμάτωση του Είναι πριν να είναι πολύ αργά.

Δεν είναι καθόλου ευχάριστο να εισερχόμαστε στην καθοδική εξέ­λιξη του ορυκτού βασιλείου. Το να ζούμε στα εντόσθια της γης είναι πολύ οδυνηρό. Οι νόμοι πολλαπλασιάζονται. Στην επιφανειακή περιοχή υπάρ­χουν 96 νόμοι. Στην δεύτερη πολλαπλασιάζονται επί 2, στην τρίτη επί 3 κλπ. οπότε περισσότεροι νόμοι προξενούν μεγαλύτερες δυσκολίες και πόνο. Έτσι λοιπόν η καθοδική εξέλιξη είναι τρομερά οδυνηρή, ζούμε εκεί μια ζωή πολύ πρόστυχη και υλιστική. Η μόνη διέξοδος είναι ο Δεύτερος Θάνατος. Επαναλαμβάνω λέγεται έτσι γιατί ενώ πεθαίνουμε και αφήνουμε στην γη το πτώμα μας, μέσα στα εντόσθια της γης, σε καθοδική εξέλιξη, αφήνουμε ένα δεύτερο πτώμα. Αυτό είναι το Εγώ και γι’ αυτό λέγεται Δεύ­τερος Θάνατος. Μετά η Ουσία μπορεί να ξαναρχίσει καινούριες διαδικασίες της ανοδικής εξέλιξης αλλά πόσο υποφέρουμε σε αυτές τις περιοχές!!! Συμβαίνουν πράγματα ανεκδιήγητα σε αυτή την περιοχή της βίας. Δεν υπάρχει ούτε ένα δευτερόλεπτο ησυχίας, όλοι κτυπάνε όλους. Οι λέξεις που ακούγονται είναι οι πιο άσκημες, τρομερές συκοφαντίες, οι πίκρες από τα λόγια αυτά είναι ανυπόφορες, ούτε ένα δευτερόλεπτο ησυχίας. Δεν θα ήθελα για σας αυτή την δυστυχία.

Έτσι λοιπόν είναι αναγκαίο να γινόμαστε κάθε φορά πιο συνειδητοί από τον δρόμο στον οποίο βρισκόμαστε. Αντί να χάνουμε τον χρόνο μας ας συλλογιζόμαστε και ας δουλεύουμε, για τι αυτό το σώμα που έχουμε δεν θα διαρκέσει πολύ. Σε οποιαδήποτε στιγμή το σώμα μας πηγαίνει στο νεκρο­ταφείο. Σας καλώ να σκεπτόμαστε πριν το χάσουμε, πριν συμβεί αυτό το γεγονός που μπορεί να συμβεί οποιαδήποτε στιγμή. Σας καλώ να δουλεύετε γιατί αν κάποιος από εσάς είναι στην τελευταία από τις υπάρξεις του με το να δουλεύει θα του δίνουν καινούριες ευκαιρίες. Αλλά εάν δεν δουλεύετε, εάν δεν ασχολείσθε με την αυτοπραγμάτωση, αυτές οι καινούριες ευκαιρίες δεν θα έλθουν. Έτσι λοιπόν είναι καλύτερο να δουλεύουμε, να μπαίνουμε στον Δρόμο, να μην χάνουμε τον χρόνο μας βλακωδώς.

Κατά την διάρκεια ενός ενταφιασμού κάποιος αναφώνησε: «Δεν έχει πεθάνει, την ημέρα της ανάστασης θα συναντηθούμε όλοι και δεν θα χωρί­σουμε ποτέ». Αυτά τα λόγια θα μπορούσαν να ερμηνευθούν σαν συμβο­λικά. Εννοώ ότι εκείνη που το είπε ανήκει σε μια από τις ευαγγελικές ή μορμονικές αιρέσεις ή κάτι παρόμοιο. Η πρόταση είναι πολύ «λεπτή» αλλά υποθέτουν πολλοί μυστικιστές και λανθασμένοι ασκητές ότι η ανάσταση εί­ναι σαν να φυσάς και να φτιάχνεις μπουκάλια. Υποθέτουν ότι πάμε στον τάφο και στο τέλος, μια οποιαδήποτε ημέρα, εμφανίζεται το αγγελάκι παί­ζοντας την τρομπέτα και όλος ο κόσμος θα σηκωθεί από τον τάφο γιατί ήδη έφτασε η ώρα.

Όταν κάποιος εισέρχεται στον χώρο της Ερμητικής Σοφίας ξέρει το τι είναι η Ανάσταση μέσα βέβαια από θυσίες. Πράγματι την ανάσταση πρέπει να την δουλεύουμε. Αν κάποιος την επιτύχει πρέπει να είναι εδώ και τώρα. Διότι ο αναστημένος είναι διαφορετικός, διότι κάποιος που αναστήθηκε εδώ και τώρα δουλεύοντας στο Μεγάλο Έργο της Σεξουαλικής Μαγείας αλλάζει και γίνεται διαφορετικός. Μένει τόσο ξύπνιος που μπορεί να ερμηνεύει όλα τα μυστήρια του θανάτου. Είναι εντελώς έτοιμος να πραγματοποιεί οποιου­δήποτε είδους εσωτερικές εξερευνήσεις. Μπορεί να έρθει σε επαφή με όλους τους πεθαμένους που υπάρχουν και θα υπάρχουν, με αυτούς που κα­τοικούν στα βάθη των κολάσεων και αυτούς που κατοικούν στις περιοχές του αστρικού, διανοητικού ή αιτιατού κόσμου. Δεν θα αισθάνεται πια χωρι­σμένος από κανέναν αποσαρκωμένο είτε είναι της οικογενείας του είτε όχι. Από αυτή την σκοπιά μπορούμε να πούμε ότι έχει συναντηθεί με ολόκληρη την ανθρωπότητα, αλλά αυτό είναι για τους Αναστημένους. Αυτοί που δεν έχουν αναστηθεί θα συνεχίσουν χαμένοι στην κόλαση και αυτοί που κατοι­κούν στην γη θα συνεχίσουν να περνούν πίκρες. Έτσι λοιπόν η Ανάσταση δεν είναι για όλους αλλά για εκείνον που θα δουλέψει για αυτήν.

-Δάσκαλε η ανθρωπότητα έχει καταδικαστεί να χαθεί ολοκληρωτικά εκτός εκείνων που θα πετύχουν την εσωτερική αυτοπραγμάτωση του Είναι. Τότε τι αξία έχει το να έρθει ο Σωτήρας, δηλαδή ο Χριστός;

-Αυτός ήρθε για να ανοίξει δημόσια τον δρόμο για εκείνους που θέ­λουν να μπουν σε αυτόν, αλλά επίσης είναι αλήθεια ότι είπε: «Πολλοί είναι οι καλεσμένοι αλλά λίγοι οι εκλεκτοί». Είπε επίσης ο Δάσκαλος: «Θα είναι δύο γυναίκες μαζί. Η μία παραλαμβάνεται η άλλη αφήνεται. Θα είναι δύο στον αγρό. Ο ένας παραλαμβάνεται ο άλλος αφήνεται». Δεν επιτυγχάνουν όλα τα ανθρώπινα πλάσματα την αυτοπραγμάτωση, γι’ αυτό επίσης στο Βι­βλίο του Κυρίου, στο Μπαγκαβάντ Γκιτά, στο μεγάλο έργο Κρίσνα είναι γραμμένο ότι: «Από όλα τα πλάσματα που έρχονται στον κόσμο πολύ λίγα είναι εκείνα που ψάχνουν την τελειότητα. Από όλους εκείνους που ψάχνουν την τελειότητα πολύ λίγοι είναι εκείνοι που φτάνουν την τελειότητα. Από όσους έχουν φτάσει στην τελειότητα πολύ σπάνιος είναι εκείνος που με γνωρίζει». Έτσι λοιπόν να μην έχουμε αυταπάτες. Η Εσωτερική Αυτοπραγ­μάτωση είναι για λίγους. Ας θυμηθούμε ότι η Μεγάλη Δασκάλα Μπλαβά­τσκι, στο πρώτο της έργο «Η φωνή της σιωπής», έγραψε μία πρόταση που λέει: «Για τους λίγους». Πραγματικά οι 7 Στοές του Μεγάλου Έργου, που ανταποκρίνονται στις 7 μέρες της Δημιουργίας, δεν είναι παρά για τους λί­γους. Σπάνιοι είναι εκείνοι που θα μπορούσαν να αντέξουν τις δοκιμασίες και πολύ λίγοι τις άντεξαν. Ο Χριστός τους κάλεσε όλους αλλά δεν έφτα­σαν όλοι: «πολλοί θα χτυπάνε όταν ο Κύριος θα είναι στην σάλα. Πολλοί θα χτυπάνε την πόρτα του λέγοντας: Κύριε, Κύριε άνοιξέ μας. Και τότε θα λέει: δεν σας ξέρω, από πού είστε; Κύριε σε μας έφαγες, στα σπίτια μας μπήκες! Λέω ότι δεν σας ξέρω και θα σας ρίξουν στα εξωτερικά σκοτάδια εκεί που ακούγεται μόνο ο κλαυθμός και ο τριγμός των οδόντων».

Αυτό το σκοτάδι εκπροσωπεί τα Ελληνικά Τάρταρα, το ινδοστανικό Αβίτσι, τους κολασμένους κόσμους που αναφέρονται στο Βιβλίο των Νε­κρών κλπ. εκεί θα μπαίνει όλη η ανθρωπότητα τελειωτικά.

Ο ΕΡΚΟΛΟΥΜΠΟΥΣ

Αγαπητοί αδελφοί της γνωστικής κίνησης στην Ισπανία. ΕΙΡΗΝΗ ΥΜΙΝ: Μιλάει για σας ο Σαμαέλ Αούν Βεόρ.

Αγαπητοί γνωστικοί αδελφοί, με μεγάλη ευχαρίστηση απευθύνομαι σε σας, σ’ αυτές τις στιγμές της παγκόσμιας κρίσης και κατάρρευσης όλων των ηθικών αρχών. Έχει φτάσει η ώρα να μαχόμαστε εντατικά για την υπο­φέρουσα ανθρωπότητα, διότι στην στιγμή στην οποία βρισκόμαστε όλα εί­ναι σε κρίση.

Στο όνομα της αλήθειας πρέπει να πούμε, ότι είμαστε στην αρχή του τέλους. Μιλάω με αυτούς τους όρους, διότι το τέλος της δικής μας Άριας φυλής είναι φανερό. Ξέρουμε καλά ότι οποιαδήποτε φυλή έχει μια αρχή και έχει ένα τέλος, το τέλος για αυτούς που κατοικούν την επιφάνεια της γης είναι πια αναπόφευκτο.

Στο όνομα της αλήθειας θα πούμε ότι έτσι όπως υπάρχει ο γήινος χρόνος, υπάρχει επίσης ο Μεγάλος Αστρικός Κύκλος, ο Αστρικός Χρόνος. Τον γήινο χρόνο τον ξέρουμε, είναι το ταξίδι της γης γύρω από τον Ήλιο σε 365 μέρες και μερικά κλάσματα. Σε ότι αναφέρεται, στον Αστρικό Χρόνο, οι αστρονόμοι το γνωρίζουν καλά, είναι το διάστημα στο οποίο ταξιδεύει το Ηλιακό Σύστημα γύρω από την Ζωδιακή Ζώνη. ‘Ετσι όπως υπάρχουν τέσσερις εποχές για τον Γήινο Χρόνο, έτσι επίσης υπάρχουν τέσσερις επο­χές για τον Αστρικό Χρόνο. Μια φυλή δεν διαρκεί παρά όσο διαρκεί το ταξίδι του Ηλιακού Συστήματος γύρω από την Ζωδιακή Ζώνη, αυτό είναι όλο. Όταν τελειώνει το ταξίδι, τελειώνει η φυλή. Η δική μας τωρινή φυλή αρχίζει από το Κεφάλαιο 6 της Γένεσης και τελειώνει με την Αποκάλυψη του Αγίου Ιωάννη, το βρασμένο νερό από φωτιά και θειάφι που είναι ο Δεύτερος θάνατος.

Έτσι λοιπον συγκεκριμενοποιώντας θα πούμε ότι μια βασική γεωλογική αλλαγή θα γίνει σε λίγο στον φλοιό του κόσμου μας, της Γης. Αυτές οι αλλαγές συμβαίνουν πάντα στο τέλος του Αστρικού Χρόνου. Το παρόν ταξίδι άρχισε μετά τον Μεγάλο Παγκόσμιο Κατακλυσμό, δηλαδή μετά γο βύθισμα της Ατλαντικής Ηπείρου μέσα στο βάθος του Ωκεανού που έχει το όνομά της, τον Ατλαντικό. Με την αρχή αυτού του ταξιδιού στο οποίο ακόμα βρισκόμαστε, άρχισε η δική μας φυλή, η φυλή που πληθαίνει τον κόσμο τωρινά, με άλλους ορούς, η Άρια φυλή.

Πραγματικά το τέλος αυτής της φυλής είναι πια φανερό, διότι το τέ­λος του ταξιδιού εμφανίστηκε πια. Το ταξίδι της φυλής άρχισε στον Υδρο­χόο και το Ηλιακό Σύστημα έχει γυρίσει στην εποχή του Υδροχόου. Σε αυ­τές τις στιγμές είμαστε στην εποχή του Υδροχόου. Έτσι λοιπον η αρχή του τέλους είναι πια ένα γεγονός και βρισκόμαστε σε αυτό. Αν διαβάσουμε τον Ματθαίο θα καταλάβουμε ότι όλα αυτά που είναι γραμμένα στην προφητική διδαχή, συμπίπτουν με την τωρινή εποχή. Μιλάνε για πολέμους, μουρμουρίσματα για πολέμους, για την Ιερουσαλήμ κυκλωμένη από στρα­τόπεδα, για λοιμούς, για σεισμούς παντού κλπ. Αυτά είναι τα σημάδια της αρχής του τέλους. Ο Άγιος Λουκάς σύμφωνα με το Φως μας έχει μιλήσει για κάτι διαφορετικό, για την Χρυσή Εποχή της Μελλοντικής Φυλής, μετά τον Μεγάλο Κατακλυσμό, την Νέα Εποχή που έρχεται μετά την μεγάλη κα­ταστροφή που περιμένει την δική μας Γήι’νη σφαίρα και την ανθρωπότητα.

Έτσι, λοιπον, σ’ αυτές ακριβώς τις στιγμές στις οποίες βρισκόμαστε, συμβαίνουν πράγματα που μας δείχνουν την αρχή του τέλους, επειδή το ταξίδι του Ηλιακού Συστήματος γύρω από τον Ζωδιακό βρίσκεται στο τέ­λος, διότι το ταξίδι (επαναλαμβάνω) άρχισε στον Υδροχόο και τελειώνει στον Υδροχόο, και ήδη είμαστε στον Υδροχόο.

Ξεκινώντας από όλους αυτούς τους ορούς, από όλες αυτές τις εξηγή­σεις, θα ξεκαθαρίσουμε πολλά πράγματα. Οι τέσσερις εποχές του Ηλιακού Χρόνου είναι: Άνοιξη, δηλαδή Ηλιακή Εποχή. Το Καλοκαίρι, Ασημένια Εποχή. Το Φθινόπωρο, Χάλκινη Εποχή. Και Χειμώνας, Σιδερένια Εποχή. Στην Χρυσή Εποχή οποιασδήποτε φυλής δεν υπάρχουν σύνορα, δεν υπάρ­χουν πολιτικά κόμματα, δεν υπάρχει μίσος, όλη η Γη είναι ένας Παράδει­σος, κανένας δεν έχει στο εσωτερικό του το ζωικό Εγώ και γι αυτό όλα τα όντα είναι γεμάτα από αγάπη και ευτυχία.

Στην Ασημένια εποχή μειώνεται λίγο όλη αυτή η ευτυχία, αλλά συ­νεχίζει. Στην Χάλκινη Εποχή, το Εγώ παίρνει δύναμη οριστικά, αναπτύσσε­ται με τρόπο ανήκουστο σε κάθε πλάσμα, αρχίζουν τα σύνορα, οι πόλεμοι. Στην Σιδερένια εποχή που είναι η τωρινή, όλα είναι μία καταστροφή. Η Γη γεμίζει από μίσος και από φρικτούς πολέμους. Έτσι λοιπόν Χρυσή εποχή η Άνοιξη, Ασημένια Εποχή το Καλοκαίρι, Χάλκινη Εποχή το Φθινόπωρο, Σι­δερένια εποχή ο Χειμώνας. Σε αυτή την στιγμή είμαστε στην Σιδερένια Εποχή. Ο Δανιήλ, ο προφήτης έβλεπε στο όραμα του μια μεγάλη θάλασσα και τέσσερα κτήνη που έβγαιναν από αυτήν. Το πρώτο είχε σώμα λιοντα­ριού και φτερά αετού, αλλά του έδωσαν καρδιά ανθρώπου, είναι η Χρυσή Εποχή. Το δεύτερο είχε την μορφή αρκούδας, η Ασημένια Εποχή. Το τρίτο φαινόταν σαν Σφίγγα, η Χάλκινη Εποχή. Το τέταρτο ήταν πολύ διαφορετικό από τα άλλα τρία κτήνη, εντελώς διαφορετικό. Ήταν σιδερένιο, και τα δόντια του και οι οπλές του, όλα ήταν από σίδερο, από χάλυβα και καταστρεφόταν ότι πατούσε, μέχρι που μπορούσε να πολεμή­σει, εναντίον των Ύψιστων Αγίων και να τους πετάξει κάτω. Είναι η εποχή του Σιδήρου, αυτή του φρικτού Χειμώνα, στην οποία βρισκόμαστε τώρα. Έτσι λοιπόν, τα τέσσερα κτήνη, αντιπροσωπεύουν τις τέσσερις εποχές του κόσμου. Όταν ο Δανιήλ, ο προφήτης, ρώτησε πότε θα ήτανε το τέλος του κτήνους, του τέταρτου κτήνους, του τόσο διαφορετι­κού από τα άλλα, που μπορούσε μέχρι να καταστρέφει την φύση και να πο­λεμά εναντίον των Αγίων και να δημιουργεί τρομερή ακαστασία σε μεγάλο βαθμό, τότε η απάντηση ήταν: Αυτό θα συμβεί μετά από έναν χρόνο και χρόνους και το μισό. Και είδε ο Δανιήλ την στιγμή στην οποία τελικά το τέ­ταρτο κτήνος θα ήταν καταστραμμένο και το βασίλειο θα δινόταν στους Ύψιστους Αγιους. Αλλά, επαναλαμβάνω, αυτό θα είναι μετά από ένα χρόνο και χρόνους και μισό. Είναι τα λόγια που είπαν στον Δανιήλ: Χρόνος η Χρυσή εποχή, χρόνοι οι εποχές Ασημένια και, Χάλκινη και το μισό είναι το μισό της σιδερένιας εποχής.

Αν κοιτάξουμε τους Βραχμανικούς υπολογισμούς σχετικά με το Κάλι Γιούγκα, φτάνουμε στο συμπέρασμα ότι βρισκόμαστε στο ήμισυ της Σιδερένιας Εποχής. Ακριβώς το μισό μας δείχνει το τέλος του Μεγάλου Κτήνους, του τέταρτου Κτήνους.

Σε ότι αναφέρεται στο βασιλιά Ναβουχοδονόσωρα είδε ένα όνειρο και κάλεσε τους Μάντεις του για να το εξηγήσουν. Αλλά αυτός απαιτούσε από τους Μάντεις να ξέρουν το όνειρο που είδε, αλλιώς δεν θα τους επέτρεπε να το εξηγήσουν. Πολλοί στην Βαβυλωνία προσπάθησαν να το εξηγήσουν, αλλά δεν μπορούσαν (διότι το πρώτο που απαιτούσε ο Βασιλιάς ήτανε να μαντεύουν το ίδιο το όνειρο, αυτός δεν το διηγείτο, αλλά έπρεπε να το μαντεύουν) και αυτό ήταν το σοβαρό. Γι αυτό κανένας δεν μπορούσε και τους έβαζαν στις φυλακές και τους σκότωναν. Αλλά υπήρχε ένας που μπόρεσε. Ήταν ο Δανιήλ. Αυτός εγκατέλειψε το φυσικό σώμα θεληματικά δια μέσου ενδιαφερόντων μεθόδων (που εμείς οι Γνωστικοί ακόμα διατηρούμε). Έξω από την πυκνή φυσική μορφή είχε την πρόθεση να εξετάζει ποιό ήταν το όνειρο του Βασιλιά και είναι φανερό ότι το γνώρισε. Την άλλη μέρα εμφανίστηκε στο βασιλικό παλάτι για να δώσει την εξήγηση και είπε στον Βασιλιά:

«Κύριε είδες στο όνειρό σου ένα μεγάλο άγαλμα. Το κεφάλι, ήταν από χρυσό, το στήθος και τα χέρια ασημένια, η κοιλιά από χαλκό και τα πόδια ένα μέρος σιδήρου και ένα μέρος ψημένο πηλό. Αυτά είναι 4 βασίλεια που θα υπάρξουν στον κόσμο».

Ο Δανιήλ προσάρμοσε την εξήγηση στα πράγματα εκείνης της επο­χής, αλλά όποιος έχει κατανόηση ας κατανοεί διότι εκεί υπάρχει σοφία.

Είναι φανερό ότι ο Βασιλιάς είπε να βάλουν πορφύρα επάνω στο σώμα του Δανιήλ, κοσμήματα στο λαιμό του. Να εκεί οι τέσσερις εποχές: Χρυσή, Ασημένια, Χάλκινη και Σιδερένια. Η σιδερένια σε ένα μέρος είναι σιδερένια και σε ένα μέρος είναι από ψημένο πηλό, δηλαδή σε ένα μέρος το βασίλειο είναι δυνατό και σε ένα μέρος είναι αδύνατο και σε πολύ λίγο καιρο θα είναι σπασμένο σαν βάζο κεραμοποιού.

Να έχουμε υπ’ όψιν ότι συνδυασμένο με το καταστροφικό τέλος που επανέρχεται, πάντα στις τελευταίες στιγμές του μεγάλου ταξιδιού του Ηλιακού Συστήματος, υπάρχει κάτι που αξίζει τον κόπο να υπολογίσουμε. Αναφέρομαι, στον πλανήτη Ερκόλουμπους που τώρα τον ονομάζουν οι αστρονόμοι Μπάρναρ 1. Αυτός ο πλανήτης είναι τεράστιος περίπου 6 φορές πιο μεγάλος από τον Δία και φτάνει στην γήινη τροχιά μας ακριβώς στο τέλος κάθε ταξιδιού του Ηλιακού Συστήματος γύρω στην ζωδιακη ζώνη και πραγματικά παράγει τρομακτικούς κατακλυσμούς.

Όταν έφτασε το τέλος του Ατλαντικού ταξιδιού, εκείνη η ήπειρος βυ­θίστηκε μέσα στο βάθος του Ωκεανού, με όλα τα εκατομμύρια κατοίκους της. Υπήρξε μια τρομερή επανάσταση των αξόνων της Γης. Οι πόλοι μετα­τράπηκαν σε ισημερινό και ο ισημερινός σε πόλους. Όταν έφτασε το τέλος του Λεμουριακού ταξιδιού, η Λεμουριακή ήπειρος που πριν ήταν τοποθετημένη στον Ειρηνικό Ωκεανό συνταράχτηκε από την φωτιά και από τους σεισμούς και τότε άρχισε μια εποχή καινούριων κατα­κλυσμών που στο τέλος έκαναν να χαθεί εκείνη η ήπειρος η οποία βυθί­στηκε σιγά σιγά και εξαφανιστηκε μέσα στα οργισμένα κύματα του Ειρηνικού Ωκεανού. Όταν έφτασε το τέλος του υπερβοριακού ταξιδιού χάθηκε όλη η υπερβοριακή ανθρωπότητα καταστραμμένη από δυνατές λαίλαπες. Όταν έφτασε το τέλος του πολικού ταξιδιού η πρωτοπλασματική φυλή εξαφανίστηκε από την επιφάνεια της γης. Τώρα ακριβώς στο τέλος του ταξιδιού φτάνει ο Ερκόλουμπους, Μπάρναρ 1 όπως τον ονομάζουν οι αστρολόγοι. Είναι πια ορατός από όλα τα τηλεσκόπια. Εδώ στην Πατριαρχική Έδρα του Μεξικού, έχουμε τον χάρτη με την περιγραφή της μεγάλης καταστροφής, έναν αστρονομικό χάρτη επεξεργασμένο από τους ίδιους τους αστρονόμους. Αν οι αστρονόμοι δεν έχουν κάνει διαφήμιση σε αυτό το θέμα, είναι λόγω της λογοκρισίας των κυβερνήσεων, που δεν θέ­λουν να δημιουργηθούν συλλογικές ψυχώσεις στους λαούς. Έχουν δίκιο μέχρι ένα σημείο. Αυτό θα παρήγαγε οικονομική εξάρθρωση αδιόρθωτη και μεγάλες αποτυχίες ας πούμε μέσα στο πεδίο του κοινωνυολογικού και οικονομικού. Ωραία, όμως το γεγονός είναι γεγονός ότι ο Ερκόλουμπους είναι ορατός σε όλους τους αστρολόγους και ταξιδεύει με μια φανταστική ταχύτητα. Περιστρέφεται γύρω από τον ήλιο Τύλαρ[3]. Όλο το ηλιακό σύ­στημα Τύλαρ πλησιάζει. Ειδικά ο Ερκόλουμπους που είναι ο πλανήτης που θα περάσει πολύ κοντά στην δική μας γήινη τροχιά. Καθώς είναι ένας γιγάντιος πλανήτης θα ελκύει ή θα τραβάει μαγνητικά την υγρή φωτιά που υπάρχει στο εσωτερικό του κόσμου μας. Τότε θα αναβλύζουν ηφαίστεια παντού. Τελικά ένα μέρος της γήινης φλούδας μπορεί να κάνει έκρηξη διότι υπάρχουν πολλές πιέσεις και ατμοί μέσα στην γεωλογική φλούδα του κό­σμου. Αυτό μπορεί να παράγει μια έκρηξη, η έκρηξη αυτή θα, έχει δημιουργηθεί από τον Ερκόλουμπους. Η υγρή φωτιά θα ξεχειλίσει από όλη την γήινη φλούδα δημιουργώντας τότε, όπως είναι φυσικό, την μεγάλη πα­γκόσμια πυρκαϊά, ανεπανόρθωτη, που κανένας δεν θα μπορεί να σβήσει. Ο Πέτρος στην δεύτερη επιστολή προς Ρωμαίους λέει.: «Οι ουρανοί θέλουσι παρέλθει. με συριγμόν τα στοιχεία δε πυρακτούμενα θέλουσι. διαλυθεί και η γη και τα εν αυτή έργα θέλουσι κατακαεί. Αυτό εξηγείται, με την άφιξη του Ερκόλουμπους ή Μπάρναρ 1 όπως τον ονομάζουν οι αστρολόγοι.

Είναι, ξεκάθαρο ότι με την φωτιά θα χαθεί ότι έχει ζωή. Πολύ πιο αργά στο ανώτερο πλησίασμα του Ερκόλουμπους θα γίνει η επανάσταση των αξόνων της γης. Οι πόλοι θα μετατραπούν σε Ισημερινό, ο Ισημερινός θα μετατραπεί σε πόλους και το νερό των ωκεανών θα αλλάξει πυθμένα. Γι αυτό οι τωρινές ξηρές πάνω στις οποίες ζει η ανρώπινη φυλή, θα μένουν στο βάθος των ωκεανών. Θα υπάρχουν μερικές κορυφές από τα πιο ψηλά βουνά που μπορεί να μην είναι σκεπασμένες από τα νερά. Τότε αυτές θα είναι νησιά, φυσικά. θεωρώ ότι το ‘Εβερεστ, το πιο ψηλό μέρος, θα μπορεί να είναι ένα νησί. Είναι δυνατόν πολύ ψηλές κορυφές να μετατραπούν σε απλά νησιά.

‘Ετσι λοιπόν πλησιάζουμε στο μεγάλο καταστροφικό τέλος της Αρίας φυλής. Στο χρόνο, πολύ πιο αργά, θα υπάρχει μια καινούρια φυλή επάνω στην επιφάνεια της γης. Αναφέρομαι με εμφατικό τρόπο στην έκτη ρίζα-φυλή. Πάντα υπάρχουνε επιζώντες από κάθε φυλή που χάνεται.

Υπήρχαν Λεμουρυανοί επιζώντες, που έδωσαν καταγωγή στην Ατλαντική φυλή. Υπήρχαν Ατλαντικοί επιζώντες που έδωσαν καταγωγή στην Αρία φυλή, και θα υπάρχουν επιζώντες από την δική μας φυλή. Μια μικρή ομάδα που ήδη δημιουργείται στο περιθώριο όλων των περιορισμών και όλων των προλήψεων της γης και όλων των κομμάτων, δογμάτων και τυραννιών. Αυτή την εκλεγμένη ομάδα, στην στιγμή και στην ώρα της θα την μεταφέρουν κρυφά σε ένα μέρος του Ειρηνικού. Από εκεί θα μπορεί αυτή η ομάδα να παρατηρεί την μεγάλη καταστροφή χωρίς να λάβει καμμία βλάβη. Αυτή η ομάδα θα πρέπει. να ζήσει κάτω από την ομίχλη, μέσα στους ατμούς, ας πούμε, της ομίχλης, σαν τους αρχαίους Νιμπελούγκεν. Διότι όλος ο πλανήτης γη θα μένει τυλιγμένος σε φωτιά και υδρατμούς κατά την διάρκεια μερικών αιώνων. Στο τέλος θα αναβλύσουν από το βάθος των ωκεανών κανούριες ξηρές, στις οποίες θα ζήσει μια καινούρια ανθρωπό­τητα. Θα είναι ακριβώς οι επιζώντες οι οποίοι θα εξυπηρετούν σαν πυρήνες για την μελλοντική μεγάλη φυλή. Θα είναι αυτοί οι οποίοι θα κατοικούν αυτές τις καινούριες ξηρές, κάτω από καινούριους ουρανούς. Τότε
θα έρθει η Καινούρια Χρυσή Εποχή της μελλοντικής φυλής. Σε αυτήν ανα­φέρεται ο Βιργίλιος, ο ποιητης της Μάντουας, όταν λέει στην θεϊκή Αινειάδα του: «Ήδη έφτασε η Χρυσή Εποχή και μια καινούρια γενιά επικρατεί». Στην Χρυσή Εποχή μονό θα έχουν φυσικό σώμα, θα μπορούν να ζήσουν μόνο εκείνοι που θα έχουν κατακτήσει την αγνότητα. Για να ξανακατακτήσουμε την αγνότητα πρέπει να εξαλείψουμε από την δική μας εσωτερική φύση τα ψυχικά επιπρόσθετα στοιχεία που προσωποποιούν τα δικά μας λάθη. Αν κάποιος είχε ψυχικά επιπρόσθετα στοιχεία στην εσωτερική ψυχολογική κατασκευή του, τότε δεν θα μπορούσε να παίρνει φυσικό σώμα στην Χρυσή Εποχή. Σε αυτή θα κυ­βερνά μόνο η αγάπη και η μεγάλη ευτυχία.

‘Ετσι λοιπόν έρχεται στον κόσμο μια καινούρια εποχή, και ο στόχος μας εμάς των Γνωστικών, είναι να ετοιμάσουμε τον πυρήνα που θα πρέπει να εξυπηρετεί σαν ρίζα για την Χρυσή Εποχή. Σε αυτόν είμαστε αφοσιωμένοι.. Αν εσείς αγαπητοί Γνωστικοί Αδελφοί μου θέλετε να μας συνοδεύετε εγώ είμαι μαζί σας. Θα βαδίζουμε στην ώρα, στην στιγμή, στο χρόνο, προς εκεί που πρέπει να βαδίζουμε. Προς εκείνο το μέρος στο οποίο δεν θα συμβεί τίποτα, για να ατενίσουμε από εκεί την μεγάλη καταστροφή. Αυτά είναι, όλα όσα έχω σήμερα να πω στους αγαπητούς Ισπανούς Γνωστικούς Αδελφούς μου.



[1] Σ.Μ. Συγκεντρώσεις μαύρων μάγων.

[2] Σ.Μ. Μαύροι μάγοι.

[3] Σ.Μ. Ο Ερκόλουμπους ανήκει στο ηλιακό σύστημα του Τύλαρ.

ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ Νο 2 – δ μέρος

Ασκήσεις για ανανέωση ή θεραπεία

Το δεύτερο Κόσμημα του Κίτρινου Δράκου

Πώς να λύσουμε προβλήματα

Οι απαντήσεις που έδωσε ένας Λάμα

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΘΕΡΑΠΕΥΟΜΑΣΤΕ ΑΠΟ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΑΡΡΩΣΤΕΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΑΝΕΩΝΟΥΜΕ ΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΣΩΜΑ.

Θα εκθέσουμε στην συνεχεία μια σύνθεση από εσωτερικές ασκήσεις αποδεδειγμένες στην Ινδία, Περσία, Πακιστάν, Τουρκεστάν, Γιουκατάν[1] Με­ξικό κλπ. ονομαζόμενες Λαμασέρια με τον σκοπό να μπορεί οποιοσδή­ποτε άνθρωπος να θεραπεύεται από τις δικές του ασθένειες, και να διατηρηθεί το σώμα υγιές και επίσης για να το συντηρήσει η να το κάνει νέο.

Αυτές οι ασκησεις προέρχονται από την Λεμουρία, τώρα γίνονται στην Ινδία σε μια Λαμασέρια[2] ονομασμένη: «Η πηγή της νεότητας».

Τις κινήσεις του ανεμοστρόβιλου (συνιστούν μέρος από τις εσωτερικές απόψεις του Μωαμεθανισμού) τις έχω γνωρίσει από τους μωα­μεθανούς και τις εκτελούν οι χορευτές Δερβίσηδες. Η γονατισμένη στάση είναι μυστική εσωτεριστική. Η άσκηση του τραπεζιού βρίσκεται στο Γιου­κατάν. Η άσκηση που μερικοί ονομάζουν σαύρα είναι μια άσκηση με τον σκοπό να μικρύνουμε την κοιλιά, γνωστή στο Ινδοστάν. Στην Κουνταλίνη γιόγκα λέγεται απλώς Μαγιουρασάνα. Η στάση με τα πόδια προς τα πάνω είναι γνωστή σαν το Βιπαρίτα Καράνι Μούδρα, την βρίσκουμε σε πολλά ιερά κείμενα.

Η θεϊκή Μητέρα Κουνταλίνη είναι το κύριο αντικείμενο αυτών των ασκήσεων. Γίνονται σε τέλεια συγκέντρωση και προσευχή, ζητώντας για την ανάγκη μας. Αυτή μεσολαβεί για μας μπροστά στον Τρίτο Λόγο, τον Ιερό Σύζυγο της. Κάθε θέση είναι διαφορετική και πρέπει να εντατικοποιούμε την συ­γκέντρωση, την προσευχή, την παράκληση, την ικεσία: Ζητούμε στην θεϊκή Μητέρα να μεσολαβεί μπροστά στο ‘Αγιο Πνεύμα και αυτό να έρθει για να θεραπεύσει το άρρωστο όργανο. Σε αυτές τις στιγμές ταυτοποιούμαστε με τον Τρίτο Λόγο και με επιτακτικό τρόπο διατάζουμε το άρρωστο όργανο λέγοντάς του: «θεραπεύσου, θεραπεύσου, θεραπεύσου», «Δούλεψε, Δούλεψε, Δούλεψε». Πρέπει, να συγκεντρωνόμα­στε σε κάθε κύτταρο του άρρωστου οργάνου, σε κάθε άτομο, σε κάθε μόριο του άρρωστου οργάνου, και να το ικετεύουμε να δουλεύει, να θεραπεύεται βαθιά συγκεντρωμένοι στον Τρίτο Λόγο.

Με αυτές της ασκησευς μπορούμε επίσης να αναπτύσσουμε τα τσάκρας. Είναι αναγκαίο να ξέρουμε ότι στο ανθρώπινο σώμα, στον κυττα­ρικό οργανισμό υπάρχουν μερικά τσάκρας που θα μπορούσαμε να τα θεω­ρούμε σπουδαία για την οργανική ζωτικότητα. Είναι σαν τον ανεμοστρό­βιλο από τον οποίο έρχεται το Πράνα, η ζωή στον οργανισμό μας. Το Πρώτο βρίσκεται, στο αυχενικό, το δεύτερο στο μετωπικό, το τρίτο είναι το λαρυγγικό που βρίσκεται, στο λαρύγγι, το τέταρτο είναι το ηπατικό, το πέ­μπτο είναι το προστατικό. Υπάρχουν επίσης δύο στα γόνατα συνολικά επτά.

Αυτά τα 7 τσάκρας είναι, επαναλαμβάνω, βασικά για την ζωτικότητα του φυσικού οργανισμού. Από εκεί μπαίνει το πράνα, η ζωή στο αιθερικό σώμα, είναι η βάση όλης της οργανικής ζωτικότητας. Το λαρυγγικό π.χ. έχει σχέση με το προστατικό και έτσι την φωνή, τον λόγο πρέπει να τον προσέ­χουμε.

Πρέπει να αποφεύγουμε προσεκτικά τους φωνακλάδικους ήχους στην φωνή ή τους πολύ χαμηλούς. Αν παρατηρήσουμε προσεχτικά την ζωή πολ­λών ηλικιωμένων, χουφτάλων μπορούμε να βεβαιώνουμε τέλεια ότι βγάζουν πολλούς ήχους ας πούμε φωνακλάδικους. Αυτό πλαστογραφεί την σεξουα­λική δύναμη τους ή δείχνει ανικανότητα. Το ίδιο συμβαίνει, με εκείνους τους ήχους τους αρκετά βαρείς, σπηλαιώδεις, επίσης πλαστογραφούν την σεξουαλική δύναμη. Η φωνη του άντρα πρέπει τότε να διατηρείται μέσα στο κανονικό και η φωνή της γυναίκας επίσης δεν πρέπει να είναι ούτε χα­μηλή ούτε φωνακλάδικη. Διότι αυτό πλαστογραφεί την σεξουαλική δύ­ναμη, επειδή υπάρχει εσωτερική σχέση μεταξύ του λάρυγγα και του σεξου­αλικού κέντρου.

Θα μπορούσατε να μου πείτε πως η γυναίκα δεν έχει προστάτη. Έτσι είναι, αλλά έχει το προστατικό τσάκρα που σχετίζεται με την μήτρα και παίζει σε αυτήν ένα ρολό πολύ σημαντικό. Τόσο σημαντικό όσο το προστατικό τσακρα στον άντρα. Το προστατικό τσάκρα στην γυναίκα θα μπορούσαμε να το ονομάζουμε μητρικό τσάκρα και ήδη ξέρουμε την σημασία της μήτρας στην γυναίκα.

ΠΡΩΤΗ ΑΣΚΗΣΗ: Ο ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΔΕΡΒΙΣΗΔΩΝ

Στεκόμαστε με το σώμα μας να κοιτά προς την Ανατολή, κατόπιν γυρίζουμε από αριστερά προς τα δεξιά γύρω-γύρω με ανοικτά τα μάτια κάνουμε 12 βόλτες το λιγότερο. Αν θέλουμε μπορούμε να κάνουμε παρά πάνω.

Συγκεντρωνόμαστε στην θεϊκή Μητέρα και την παρακαλούμε να μεσολαβήσει στο ‘Αγιο Πνεύμα για να γίνει η θεραπεία. Προφέρουμε το μαντραμ ΣΟΥΣΑΜΙ ΑΝΟΙΞΕ 3 φορές και μετά λέμε «θεραπεύσου» 3 φορές και «δούλεψε» 3 φορές. Αυτό το μά­ντρα βρίσκεται στις «1000 και μια νύχτες». Οι ανθρώπου δεν του δίνουν προσοχή, απλώς σκέφτονται ότι είναι ένα ευχάριστο παραμύθι. Με αυτό το μάντρα ΣΟΥΣΑΜΙ ΑΝΟΙΞΕ διατάζουμε το άρρωστο όργανο για να μπαίνει σε μας η ζωτική Θεραπευτική δύναμη. Τότε μας διαπερνάει η δύ­ναμη του Αγίου Πνεύματος και είναι ξεκάθαρο ότι θεραπεύεται. Έπειτα ευχαριστούμε την θεϊκή Μητέρα για την βοήθεια που μας έδωσε.

Με αυτή την άσκηση, όταν γυρνάμε, γυρνάνε επίσης τα τσάκρας.

ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΣΚΗΣΗ


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Ξαπλώνουμε με τα χέρια τεντω­μένα σαν σταυρό και τα πόδια ενωμένα και προσευχόμαστε στην θεϊκή Μητέρα να
μεσολαβήσει στο Άγιο Πνεύμα για να γίνει η θεραπεία. Επίσης σε αυτή την στάση εκείνοι. Που δεν χρειάζονται θεραπεία μπορούν να ζητάνε βοήθεια για οποιαδήποτε άλλη ανάγκη: να εκμηδενίζεται οποιοδήποτε εγώ να αναπτύσεται οποιαδήποτε εξουσία, έχουμε δικαίωμα να ζητάμε σε αυτές τις ασκήσεις.

Αυτή την στάση την κρατάμε όση ώρα θέλουμε.

ΤΡΙΤΗ ΑΣΚΗΣΗ: Βιπαρίτα Καράνι Μούδρα.

Η άσκηση είναι όπως δείχνευι η φωτογραφία, και γίνεται όπως οι άλλες. Από την μια άσκηση περνάμε στην άλλη και ζητάμε βοήθεια από την θεϊκή Μητέρα να μεσολαβήσει στον Τρίτο Λόγο για να δίνει την θεραπεία.

Με αυτή την άσκηση όλο το αίμα ρέει προς το κεφάλι, σπεύδει μέχρι το κρανίο για να βάλει να δουλεύουν μερικά μέρη του εγκεφάλου, να δυνα­μώνει τις αισθήσεις: ακοή, όσφρηση, γεύση, όραση, αφή.

Κάθε άσκηση είναι μια τελετουργία προς την θεϊκη Μητέρα για να μεσολαβήσει για μας μπροστά στο Άγιο Πνεύμα, για να ανοίξει το άρρωστο όργανο. Με την συνειδητή φαντασία το διατάζουμε επιτακτικά: «ΣΟΥΣΑΜΙ ΑΝΟΙΞΕ». Αυτές οι ασκήσεις δεν είναι απλώς φυσικές, παρά τελετουργία η τρόπος προσευχής, ένα διαφορετικο σύστημα για θεραπεία και ανανέωση του φυσικού σώματος δια μέσου της προσευχής. Οι λάμα κάνουν αυτές τις τελετουργίες επάνω σε ένα χαλάκι της προσευχής. Μπορεί να είναι χαλάκι ή ταπέτο η όπως θέλετε να το ονομάζετε. Υπάρχουν τόσες λέξεις, κάθε χώρα έχει επίσης τον τρόπο του να ονομάζει κάθε αντικείμενο η πράγμα. Είναι ξεκάθαρο ότι αυτές τις ασκήσεις πρέπει να τις συνειδητοποιούμε με πολλή υπομονή και βραδύτητα μέχρι που να φτάσει η ημέρα που να κά­νουμε τις ασκήσεις με ευκολία. Αυτό δεν είναι για να το κάνουμε όλο σε μια φορά, όχι. Πρέπει να συνηθίζουμε τον οργανισμό με βραδύτητα σιγά-σιγά θα κάνουμε καλύτερα την άσκηση μεχρι να το κάνουμε με τον σωστό τρόπο. Σε αυτό το πράγμα του να συνηθήσουμε το σώμα, μερικοί μπορούν να περνάνε μέρες, άλλοι εβδομάδες, άλλοι μήνες, άλλοι χρόνια κλπ.

ΤΕΤΑΡΤΗ ΑΣΚΗΣΗ: Πραναγιάμα.

Γονατίζουμε προς την Ανατολή σκύβοντας λίγο το κεφάλι και κάνουμε 3 Πραναγιάμα έτσι: Τοποθε­τούμε τον δείκτη του δεξιού χεριού επάνω στο αριστερό ρουθούνι, αναπνέουμε από το δεξί ρουθούνι. Σφίγγουμε και τα δύο ρουθούνια με τον δεί­κτη και τον αντίχειρα, κρατάμε την αναπνοή μερικά δευτερόλεπτα.

Στην συνέχεια ξεσκεπάζουμε το αριστερό ρουθούνι και εκπνέουμε έπειτα εισπνέουμε από το αριστερό ρου­θούνι έχοντας κλεισμένο το δεξιό ρουθούνι με τον αντίχειρα. Μετά σφίγγουμε τα δύο ρουθούνια με τον δείκτη και τον αντίχειρα, κρατώντας μερικά δευτερόλεπτα εκπνέουμε από το δεξί ρουθούνι.

Επαναλαμβάνουμε την άσκηση άλλες 3 φορές μέχρι, να συμπληρώ­σουμε 3 εισπνοές και 3 εκπνοές. Αυτό ισοδυναμεί με τρία Πραναγιάμα, κα­ταλαβαίνετε; Ας θυμηθείτε ότι χρησιμοποιούνται μόνο τα δύο δάκτυλα, τί­ποτα άλλο, αποκλειστικά ο δείκτης και ο αντίχειρας του δεξιού χεριού. Μετά κατεβάζουμε το κεφάλι μας και αρχίζουμε προσευχή στην θεϊκή Μη­τέρα Κουνταλίνη Σάκτι ικετεύοντας αυτό που χρειαζόμαστε.

ΠΕΜΠΤΗ ΑΣΚΗΣΗ

Στην ίδια θέση της άσκησης Νο 4, μόνο που τα χέρια είναι σε θέση προσοχής και λυγίζουμε το σώμα μας προς τα πίσω. Τα υπόλοιπα είναι ίδια με τις άλλες ασκήσεις.

Αυτή η άσκηση είναι βραχεία επειδή χρειάζεται δύναμη και προσπάθεια, αλλά είναι πολύ καλή για την ευκινησία του σώματος και για να αφαιρούμε τις τοξίνες. Το σημαντικό είναι να την κάνουμε όσο καλύτερα μπορούμε.


ΕΚΤΗ ΑΣΚΗΣΗ:

Θέση καθιστή με τα μάτια κλειστά, τα χέρια προς τα πίσω πάνω στο πάτωμα. Προσευχή στην θεϊκή Μητέρα για να ικετεύει τον Τρίτο Λόγο, το Άγιο Πνεύμα, για να γίνεται η θεραπεία.

ΕΒΔΟΜΗ ΑΣΚΗΣΗ:

Η άσκηση γίνεται όπως βλέπουμε στην εικόνα. Κοιτάμε το ταβάνι με κλειστά τα μάτια. Όλα τα άλλα ίδια με τις άλλες ασκήσεις. Πριν να περάσουμε στην ογδόη άσκηση κάνουμε ένα καινούριο Πραναγιάμα όπως το εξηγήσαμε προηγουμένως.

ΟΓΔΟΗ ΑΣΚΗΣΗ: Μαγιουρασάνα.

Από την προηγούμενη θέση του Πραναγιάμα περνάμε στην καινούρια θέση. Τοποθετούμε τον εαυτό μας σαν σαύρα. Για τον λόγο αυτό ονομάζεται η στάση της σαύρας. Με αυτή την άσκηση μπορεί να μας φύγει η κοιλιά.

Κοιτάμε ευθεία εμπρός με κλειστά μάτια. Συγκεντρωνόμαστε στην θεϊκή Μητέρα μας και την παρακαλούμε να μεσολαβήσει και να παρακαλέ­σει το ‘Αγιο Πνεύμα να μας θεραπεύει.

ΕΝΑΤΗ ΑΣΚΗΣΗ

Μετά που έχουμε κάνει, την προηγουμένη άσκηση κάνουμε πους-απς χωρίς να κουνάμε ούτε τα χέρια ούτε τα πόδια τόσες φορές όσες είναι δυνατόν. Παρακαλούμε την θεϊκή Μητέρα να δραστηριοποιεί όλα τα τσάκρας.

ΔΕΚΑΤΗ ΑΣΚΗΣΗ: ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΤΟΞΟ

Από την προηγούμενη θέση περνάμε σε αυτή. ‘Ετσι όπως είμαστε, με τα χέρια ακίνητα στην θέση τους, προχωρούμε μερικά βηματάκια μπροστά μέχρι να μετατρεπόμαστε σε ένα αν­θρώπινο τόξο, όπως δείχνει η εικόνα. Κάνουμε την προσευχή μας, και μετά σηκωνόμαστε.

ΕΝΔΕΚΑΤΗ ΑΣΚΗΣΗ: Βιπαρίτα Καράνι Μούδρα.

Αυτή η άσκηση είναι ένας τρόπος πολύ ειδικός γιά να ανανεώνουμε το σώμα. Μπορούμε να την χαρακτηρίζουμε σαν την άσκηση 11. Τοπο­θετούμαστε ξαπλωμένοι ανάσκελα επάνω στο πά­τωμα, μετά σηκώνουμε τα πόδια και τα τοποθε­τούμε πάνω στον τοίχο. Για αυτή την άσκηση πρέπει να τοποθετούμαστε πολύ κοντά στον τοίχο, έτσι όπως βλέπουμε στην ευκόνα. Αυτή η άσκηση είναι ειδική για να γίνεται μια δουλειά που μόνο το Ιερότερο Άγιο Πνεύμα μπορεί να την εκτελεί μέσα στον οργανισμό μας. Εμείς έχουμε στον εγκέφαλο μια σελήνη που μας κάνει τα πιο σεληνιακά πλάσματα του κόσμου, οι πράξεις μας είναι αρνητικές και σεληνιακές, διότι η σελήνη βρίσκεται μέσα στον εγκέφαλο μας. Ενώ στην περιοχή του αφαλού έχουμε έναν καταπληκτικό ήλιο από τότε που φύγαμε από τον παράδεισο άλλαξε σε μας αυτός ο φωτεινός ήλιος του εγκεφάλου και πέρασε στον αφαλό και η κρύα σελήνη πέρασε στον εγκέφαλο.

Τότε γνωρίζοντας αυτή την άποψη, βρισκόμενοι σε αυτή την στάση, ικετεύουμε το Άγιο Πνεύμα να μας κάνει την αλλαγή. Να μας βγάλει την σελήνη από τον εγκέφαλο και να την τοποθετήσει στον αφαλό μας και με την σειρά του να μας βγάλει από τον αφαλό αυτόν τον φωτισμένο ήλιο και να τον καταθέσει στον εγκέφαλο μας.

Όποιος πετυχαίνει να κάνει αυτή την άσκηση κατά την διάρκεια τριών ωρών, θα νικήσει τον θάνατο και θα ξανακατακτήσει την νεότητα. Είναι ξεκάθαρο ότι πρέπει να αρχίσουμε το πολύ πολύ με 5 λεπτά και μετά να αυξάνουμε προοδευτικά, σιγά-σιγά με υπομονή, π.χ. θα αυξάνουμε ένα λεπτό κάθε μέρα.

Όποιοι ποθούν να ξανανιώσουν το σώμα και να θεραπευθούν από οποιαδήποτε αρρώστια εδώ τους δίνουμε την καταπληκτική φόρμουλα, το Βιπαρίτα Καράνι Μούδρα καταλάβατε;

Σε αυτή την στάση μπορούμε να ζητάμε από το Άγιο Πνεύμα να μας αλλάζει τα παλιά κύτταρα με καινούρια.

Ο ανώτατος χρόνος σε αυτή την άσκηση είναι μέχρι τρείς ώρες. Όταν τελειώνουμε την άσκηση πρέπει να κατεβάζουμε τα πόδια σιγά-σιγά και ποτέ απότομα.


ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΚΟΣΜΗΜΑ ΤΟΥ ΚΙΤΡΙΝΟΥ ΔΡΑΚΟΥ

Οκτώβριος 1972

Είναι ξεκάθαρο ότι πρέπει να απελευθερωνόμαστε κάθε φορά όλο και περισσότερο από τον νου. Ο νους είναι πραγματικά μπουντρούμι, μια φυλακή στην οποία όλοι βρισκόμαστε φυλακισμένοι. Χρειάζεται να δραπε­τεύσουμε από αυτή την φυλακή αν πραγματικά θέλουμε να ξέρουμε τι πράγμα είναι η ελευθερία. Αυτή η ελευθερία που δεν είναι του χρόνου, αυτή ελευθερία που δεν είναι του νου. Πρώτα από όλα πρέπει να θεωρούμε τον νου σαν κάτι που δεν είναι το ΕΙΝΑΙ. Οι άνθρωποι, δυστυχώς, είναι πολύ ταυτισμένοι με τον νου, λένε: «σκέπτομαι», αισθάνονται να είναι νους.

Υπάρχουν σχολές που αφοσιώνονται στο να δυναμώνουν τον νου, δίνουν μαθήματα δι’ αλληλογραφίας, διδάσκουν πως να αναπτύσσεται η νοητική δύναμη κλπ. Όλα αυτά είναι παράλογα, το σωστό δεν είναι να δυναμώνουμε τα σίδερα της φυλακής στην οποία βρισκόμαστε. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι να καταστρέφουμε αυτά τα σίδερα για να γνωρίσουμε την πραγματική ελευθερία, που όπως σας έλεγα, δεν είναι του χρόνου. Ενώ βρισκόμαστε μέσα στην φυλακή του διανοητικού θα είμαστε ανίκανοι να πειραματιστούμε την αληθινή ελευθερία.

Ο νους στον εαυτό του είναι μια φυλακή πολύ οδυνηρή, κανένας μέχρι τώρα δεν έγινε ευτυχής με τον νου. Πότε έχετε γνωρίσει τον πρώτο ευτυχισμένο (από τον νου) άνθρωπο; Ο νους κάνει δυστυχισμένα όλα τα πλάσματα, τα κάνει κακομοίρικα. Οι πιο ευχάριστες στιγμές που έχουμε ζήσει στην ζωή μας έχουν έρθει με την απουσία του νου. Έχει συμβεί για μια στιγμή, ναι, αλλά δεν θα μπορέσουμε να το ξεχάσουμε ποτέ πια. Σε αυτό το δευτερόλεπτο έχουμε γνωρίσει το τι είναι η ευτυχία, αλλά αυτό έχει διαρκέσει μόνο ένα δευτερόλεπτο. Ο νους δεν ξέρει τι πράγμα είναι η ευτυχία, αυτός είναι μια φυλακή.

Πρέπει τότε να μάθουμε να κυριαρχούμε τον νου, όχι του άλλου αλλά τον δικό μας, να τον κυριαρχούμε αν θέλουμε να απελευθερωθούμε απ’ αυτόν. Είναι απαραίτητο, γίνεται αναγκαίο να μάθουμε να κοιτάμε τον νου σαν κάτι που πρέπει να κυριαρχήσουμε, σαν κάτι που, ας πούμε, χρειάζεται να εξημερώσουμε. Ας θυμηθούμε τον θεϊκό Δάσκαλο Ιησού, όταν μπαίνει στην Ιερουσαλήμ ανεβασμένο στον γάιδαρό του την Κυριακή των Βαΐων. Αυτός ο γάιδαρος είναι ο νους που πρέπει να τον υπο­τάξουμε, πρέπει να ανεβούμε σε αυτόν, και όχι αυτός να ανέβει σε μας.

Δυστυχώς ου ανθρώπου είναι θύματα, ο γάιδαρος ανεβαίνει επάνω στους ανθρώπους, οι καημένοι οι άνθρωποι δεν ξέρουν να καβαλήσουν σ’ αυτόν. Είναι ένας γάιδαρος, ας πούμε, αρκετά αδέξιος, καυ πρέπει να τον κυριαρχούμε αν αληθινά θέλουμε να ανέβουμε σ’ αυτόν.

Κατά την δυάρκεια του διαλογισμού πρέπει να συνομιλούμε με τον νου εάν κάποια απορία διαπερνά, χρειάζεται να κάνουμε ανατομία στην απορία. Όταν την έχουμε μελετήσει σωστά, όταν της έχουμε κάνει ανατο­μία δεν αφήνει στην μνήμη μας κανένα ίχνος, εξαφανίζεται. Αλλά όταν η απορία επιμένει, όταν θέλουμε μόνο να την πολεμάμε αδιάκοπα, τότε δημιουργείται μέσα μας μια σύγκρουση. Οποιαδήποτε απορία είναι ένα εμπόδιο για τον διαλογισμό.

Αλλά το να αρνηθούμε τις απορίες δεν είναι τρόπος για να τις εξα­λείφουμε, αλλά κάνοντας ανατομία για να δούμε τι είναι αυτό το πραγματικό που κρύβουν. Οποιαδήποτε απορία που επιμένει στον νου μετατρέπεται σε ένα εμπόδιο για τον διαλογισμό, τότε πρέπει να την ανα­λύουμε, να την τεμαχίζουμε, να ελαττώνουμε σε σκόνη την απορία, όχι μα­χόμενου, όχι επαναλαμβάνω, αλλά ανοίγοντάς την με το σκαρπέλο της αυτοκριτικής. Κάνοντάς της αυστηρή ανατομία, αμείλικτα θα ανακαλύψουμε τι είναι αυτό που υπήρχε σημαντικό στην απορία και τι είναι αυτό που δεν υπήρχε, και τι ήταν πραγματικό που υπήρχε στην απορία και τι μη πραγματικό. Έτσι λοιπόν οι απορίες μερικές φορές χρησιμεύουν για να ξεκαθαρίζουμε ιδέες. Όταν αφαιρούμε μια απορία δια μέσου της αυστη­ρής ανάλυσης, όταν της κάνουμε ανατομία, ανακαλύπτουμε κάποια αλή­θεια. Από αυτή την αλήθεια έρχεται κάτι πιο βαθύ, περισσότερη σοφία.

Τότε η σοφία επεξεργάζεται επάνω στην βάση της άμεσης εμπειρίας, επάνω στην ειδική πείρα, πάνω στην βάση του βαθύ διαλογισμού. Υπάρ­χουνε φορές, επαναλαμβάνω, που χρειαζόμαστε να συνομιλούμε με τον νου. Διότι πολλές φορές, όταν θέλουμε να είναι ήσυχος ο νους, όταν θέ­λουμε να βρίσκεται σε σιωπή, αυτός επιμένει στην μωρολογία του, σε μία μάχη αντιθέσεων. Τότε είναι αναγκαίο να ρωτάμε τον νου, να του πούμε: «Ωραία, τι είναι αυτό που θέλεις νου; Απάντησέ μου, εξήγησέ μου τι είναι αυτό που θέλεις;». αν ο διαλογισμός είναι βαθύς μπορεί να αναβλύσει μια αντιπροσωπεία. Σε αυτή την αντιπροσωπεία, μορφή ή εικόνα βρίσκεται η απάντηση. Πρέπει τότε να συνομιλούμε με τον νου μέχρι να τον κάνουμε να δει την πραγματικότητα των πραγμάτων. Μέχρι να τον κάνουμε να δει ότι η απάντησή του είναι λανθασμένη, ότι οι απασχολήσεις του είναι άχρηστες (και την αιτία που είναι άχρηστες). Στο τέλος ο νους θα μείνει ήσυχος, σε σιωπή. Αλλά αν αισθανόμαστε ότι δεν αναβλύζει ακόμα φώτιση, ότι επιμέ­νει σε εμάς η χαώδης κατάσταση, η ασυνάρτητη σύγχυση, η μάχη και η μω­ρολογία του τότε πρέπει να καλέσουμε τον νου στην τάξη και να τον ξαναρωτήσουμε: «Τι είναι αυτό που θέλεις; Τι είναι αυτό που ψάχνεις; Γιατί δεν με αφήνεις σε ησυχία; Μίλα ξεκάθαρα». Να συνομιλούμε με τον νου σα να ήταν ένα άγνωστο άτομο (διότι είναι ένα άγνωστο άτομο) και δεν είναι το ΕΙΝΑΙ. Τότε πρέπει να του φερθούμε σαν σε άγνωστο άτομο, να τον νουθετούμε, να τον μαλώνουμε.

Οι μαθητές του προχωρημένου Ζεν συνηθίζουν το τζούντο. Αλλά το ψυχολογικό αυτό τζούντο δεν το καταλαβαίνουν οι τουρίστες όταν φτάνουν στην Ιαπωνία. Αν βλέπαμε π.χ. τους Μοναχούς καθώς μάχονται μεταξύ τους να κάνουν τζούντο, φαίνονται σαν ασκήσεις απλώς φυσικές αλλά δεν είναι. Όταν αυτοί κάνουν τζούντο πραγματικά σχεδόν δεν αντιλαμβάνονται το φυσικό σώμα. Η μάχη τους κατευθύνεται στο να κυριαρχούν τον δικό τους νου. Το τζούντο στο οποίο βρίσκονται μαχόμενοι είναι εναντίον του νου του καθενός. Έτσι λοιπόν το ψυχολογικό τζούντο έχει σαν στόχο να υποτάξει τον νου, να του φερθούμε επιστημονικά, τεχνικά με σκοπό να τον υποτάξουμε. Δυστυχώς οι Δυτικοί (όπως πάντα επιφανειακοί και ανόητοι) βλέπουν μόνο την φλούδα του τζούντο. Έπαιρναν το τζούντο σαν προσω­πική υπεράσπιση, ξέχασαν τις αρχές Ζεν κα Τσανγκ και αυτό έγινε πραγμα­τικά αξιοθρήνητο. Είναι κάτι πολύ παρόμοιο με εκείνο που συνέβη με το Ταρώ. Ξέρετε ότι στο Ταρώ βρίσκεται όλη η αρχαία σοφία. Ξέρετε ότι στο Ταρώ βρίσκονται όλοι οι κοσμικοί νόμοι της φύσης. Πχ ένα άτομο που μιλάει εναντίον της Σεξουαλικής Μαγείας, μιλάει εναντίον του Αρκάνο 9 του Ταρώ και γι αυτό βάζει απάνω του ένα τρομερό κάρμα. Ένα άτομο που μι­λάει ας πούμε υπέρ του δόγματος της εξέλιξης (και θέλει να σκλαβώνει τους νόες των άλλων μέσα στο δόγμα της εξέλιξης) παραβαίνει το Αρκάνο 10 του Ταρώ και έτσι διαδοχικώς. Το Ταρώ είναι το πατρόν του μεγέθους για όλους όπως το είπα στο βιβλίο μου με τίτλο «Το μυστήριο της Χρυσής Άνθισης». Τελειώνω λέγοντας ότι οι συγγραφείς είναι ελεύθεροι να γρά­φουν ότι θέλουν, πολύ ελεύθεροι, αλλά να μην ξεχνούν το πατρόν του με­γέθους που είναι το Ταρώ, το Χρυσό Βιβλίο αν δεν θέλουν να πέφτουν κάτω από τον νόμο της Κατάνθιας[3]. Όποιοι υπερασπίζονται το δόγμα της εξέλιξης παραβαίνουν τους νόμους του Αρκάνο 10 του Ταρώ.

Ωραία, μετά από αυτή την μικρή έκθεση θέλω να σας πω ότι το Ταρώ (το τόσο ιερό, το τόσο σοφό) μετατράπηκε στο παιχνίδι του πόκερ, στα διάφορα παιχνίδια με χαρτιά που υπάρχουν για να διασκεδάζουν οι άνθρω­ποι. Οι άνθρωποι ξέχασαν τους νόμους του, τις αρχές του. Οι ιερές πισίνες των ναών της αρχαιότητας, ναοί των μυστηρίων, μετατράπηκαν σήμερα στις δεξαμενές για κολυμβητές. Η ταυρομαχία, βαθιά ταυρική επιστήμη των αρχαίων Μυστηρίων του Ποσειδώνα στην Ατλαντίδα, έχασε τις αρχές της και μετατράπηκε σήμερα σε ένα χυδαίο τσίρκο για όλους.

Έτσι λοιπόν δεν είναι παράξενο ότι το τζούντο Ζεν Τσάνγκ (που έχει σαν στόχο να υποτάσσει τον ιδιαίτερο νου σε κάθε μια από τις ιδιαίτερες στάσεις και κινήσεις του) να έχει εκφυλιστεί, να έχει χάσει τις αρχές του στον δυτικό κόσμο και να μην έχει μετατραπεί σε τίποτε άλλο παρά σε κάτι βέβηλο που χρησιμοποιείται σήμερα μόνο για την προσωπική υπεράσπιση. Ας κοιτάξουμε την ψυχολογική άποψη του τζούντο. Αλλά δεν θέλω να σας πω ότι θα σας διδάξω φυσικό τζούντο (γιατί ούτε και εγώ το ασκώ) αλλά θα σας διδάξω το ψυχολογικό τζούντο. Χρειάζεται να κυριαρχούμε τον νου. Ο νους πρέπει να υπακούει. Πρέπει να τον νουθετούμε αποφασιστικά για να μας υπακούει.

Πως είναι δυνατόν να είμαστε σε μία πρακτική διαλογισμού και όμως ο νους να επιβάλλεται (στις στιγμές που γυρεύουμε την γαλήνη και την σιωπή) και να μην μένει ήρεμος; Πρέπει να ξέρουμε γιατί δεν θέλει να μένει ήρεμος, πρέπει να τον ρωτάμε, να τον νουθετούμε, να τον μαστιγώνουμε, να τον κάνουμε να υπακούει. Είναι ένας πεισματάρης γάιδαρος, αδέξιος που πρέπει να τον κυριαρχούμε.

Αυτό δεν το έχει διδάξει ο Κρισναμούρτι, ούτε το Ζεν, ούτε το Τσάνγκ. Αυτό που λέω ανήκει στο Δεύτερο Κόσμημα του Κίτρινου Δρά­κου, στο Δεύτερο Κόσμημα της Σοφίας. Μέσα στο Πρώτο Κόσμημα μπο­ρούμε να συμπεριλάβουμε το Ζεν, αλλά το Δεύτερο Κόσμημα δεν εξηγείται από το Ζεν αν και έχει τα προκαταρκτικά με το ψυχολογικό τζούντο του. Το Δεύτερο Κόσμημα περιλαμβάνει την πειθαρχία του νου κυριαρχώντας τον, μαστιγώνοντάς τον, μαλώνοντάς τον. Ο νους είναι ένας ανυπόφορος γάιδα­ρος που πρέπει να εξημερώσουμε.

Έτσι λοιπόν κατά την διάρκεια του διαλογισμού πρέπει να υπολογί­σουμε πολλούς παράγοντες. Αν θέλουμε να φτάσουμε στην γαλήνη και στην σιωπή του νου χρειάζεται να μελετάμε την αταξία διότι μόνο έτσι μπορούμε να εγκαταστήσουμε την τάξη. Πρέπει να ξέρουμε τι το προσε­κτικό και τι το απρόσεκτο είναι αυτό που υπάρχει σε μας. Πάντα όταν μπαί­νουμε σε διαλογισμό ο νους μας είναι διαιρεμένος σε δύο μέρη: το μέρος που προσέχει (το προσεκτικό μέρος) και το απρόσεκτο μέρος. Δεν είναι στο προσεκτικό μέρος που πρέπει να βάλουμε προσοχή παρά ακριβώς σε αυτό που είναι απρόσεκτο μέσα σε εμάς.

Όταν επιτυγχάνουμε να καταλάβουμε σε βάθος τι το απρόσεκτο υπάρχει σε εμάς και να μελετήσουμε τις διαδικασίες για να μετατρέπεται το απρόσεκτο σε προσεκτικό, θα έχουμε επιτύχει την γαλήνη και την σιωπή του νου. Αλλά πρέπει να είμαστε συνετοί στον διαλογισμό. Να κρίνουμε τον εαυτό μας. Να ξέρουμε τι το απρόσεκτο υπάρχει σε μας. Χρειαζόμαστε να γινόμαστε συνειδητοί από εκείνο το απρόσεκτο που υπάρχει σε μας.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Όταν λέμε ότι πρέπει να κυριαρχούμε τον νου, ποιος πρέπει να τον κυριαρχεί;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Η ουσία, η ουσία πρέπει να κυριαρχεί τον νου, η συνείδηση.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τότε αφυπνίζοντας συνείδηση έχουμε περισσότερη εξουσία πάνω στο νου;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Φυσικά ναι αν γινόμαστε συνειδητοί από εκείνο το ασυνείδητο που υπάρχει σε εμάς. Έτσι λοιπόν γίνεται επείγον, μη αναβλητό να κυριαρ­χούμε τον νου, να συνομιλούμε με αυτόν, να τον νουθετούμε, να τον μαστι­γώνουμε με το μαστίγιο της θέλησης, να τον κάνουμε να υπακούει. Αυτό ανήκει στο Δεύτερο Κόσμημα του Κίτρινου Δράκου. Όπως σας έχω πει, ήμουνα μετενσαρκωμένος στην παλιά Κίνα και ονομαζόμουν Τσού Λί. Ήμουνα μυημένος στο Τάγμα του Κίτρινου Δράκου. Έχω διαταγές να δώσω τα επτά Κοσμήματα του Κίτρινου Δράκου.

Πριν απ’ όλα δεν πρέπει να ταυτιζόμαστε με τον νου αν είναι ότι αληθινά θέλουμε να βγάλουμε την καλύτερη απόδοση του Δεύτερου Κο­σμήματος. Διότι αν εμείς αισθανόμαστε ότι είμαστε νους, αν λέμε: «συλλο­γίζομαι, σκέπτομαι», τότε βεβαιώνω έναν μωρό. Τότε δεν συμφωνώ με την διδασκαλία του Κίτρινου Δράκου διότι το Είναι δεν χρειάζεται να σκέπτε­ται. Το Είναι δεν χρειάζεται να συλλογίζεται, όποιος συλλογίζεται είναι ο νους. Το Είναι είναι το Είναι και ο Λόγος να είναι το Είναι είναι το ίδιο το Είναι. ΑΥΤΟ είναι αυτό που Είναι, αυτό που πάντα θα Είναι. ΑΥΤΟ είναι η ζωή που πάλλεται σε κάθε άτομο, που πάλλεται σε κάθε ήλιο. Έτσι λοιπόν αυτός που σκέπτεται δεν είναι το Είναι, όποιος συλλογίζεται δεν είναι το Είναι. Εμείς δεν έχουμε ενσαρκωμένο όλο το Είναι, αλλά έχουμε ενσαρκω­μένο ένα μέρος του Είναι. Αυτό είναι η Ουσία, το Μπουδάτα αυτό που υπάρχει από ψυχή σε εμάς, το ψυχικό υλικό. Τότε είναι αναγκαίο αυτή η ζωντανή Ουσία να επιβάλλεται στο νου.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Δάσκαλε θέλετε να πείτε τότε ότι αυτός που αναλύει είναι το Εγώ; τα Εγώ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Έτσι είναι, διότι τα Εγώ δεν είναι παρά μορφές του νου, διανοη­τικές μορφές που πρέπει να καταστρέφουμε, να ελαττώνουμε σε κοσμική σκόνη.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Σε αυτή την περίπτωση παύουμε να αναλύουμε και να συλλογι­ζόμαστε;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Βεβαίως ναι. Ακόμα θα μπορούσε να συμβεί το γεγονός κάποιος να διαλύσει τα Εγώ, να τα εξαλείψει. Μπορεί να συμβεί το γεγονός ότι αυ­τός, ο κάποιος που διαλύει το Εγώ, να κατασκευάσει ένα Διανοητικό σώμα και πραγματικά να αποκτήσει διανοητική ατομικότητα. Αλλά όμως πρέπει να ελευθερωθεί ακόμη και από το ίδιο το διανοητικό σώμα διότι αυτό το σώμα όσο τέλειο και αν είναι συλλογίζεται επίσης, σκέπτεται επίσης και ο υψηλότερος τρόπος σκέψης είναι η «μη σκέψη». Όσο σκεπτόμαστε δεν είμα­στε στον πιο ψηλό τρόπο σκέψης. Το Είναι δεν χρειάζεται να σκέπτε­ται. ΑΥΤΟ είναι αυτό που πάντα ήταν και πάντα θα είναι. Έτσι λοιπόν σε σύνθεση πρέπει να υποδουλώνουμε τον νου, να τον μαστιγώνουμε, να τον ρωτάμε. Δεν χρειαζόμαστε να υποτάξουμε τον νου των άλλων διότι αυτό είναι μαύρη μαγεία. Δεν χρειαζόμαστε να υποτάξουμε τον νου κανενός διότι αυτό είναι αγυρτεία του χειρότερου είδους. Αυτό που χρειαζόμαστε εμείς είναι να υποτάξουμε τον δικό μας νου, να τον κυριαρχήσουμε.

Κατά την διάρκεια του διαλογισμού, επαναλαμβάνω, υπάρχουν δύο μέρη: αυτό που είναι προσεκτικό και αυτό που είναι απρόσεκτο. Χρειάζεται να γινόμαστε συνειδητοί από αυτό το απρόσεκτο που υπάρχει σε εμάς. Γι­νόμενοι συνειδητοί μπορούμε να διασαφηνίζουμε ότι το απρόσεκτο έχει πολλούς παράγοντες. Ας αναλύσουμε μερικούς από αυτούς τους παράγο­ντες:

Αμφιβολία. Υπάρχουν πολλές αμφιβολίες, είναι πολλές οι αμφιβολίες που υπάρχουν στον ανθρώπινο νου. Από πού προέρχονται οι αμφιβολίες του νου; Ας δούμε για παράδειγμα τον υλισμό, τον αθεϊσμό, τον σκεπτικι­σμό. Αν τα κομματιάσουμε βλέπουμε ότι υπάρχουν πολλές μορφές σκεπτι­κισμού, πολλές μορφές αθεϊσμού και πολλές μορφές υλισμού. Υπάρχουν άνθρωποι που λέγονται άθεοι, υλιστές. Όμως φοβούνται π.χ. την αγυρτεία, την μαγεία. Σέβονται την φύση, ξέρουν να βλέπουν τον Θεό στην φύση αλλά με τον τρόπο τους. Όταν τους μιλάμε επάνω στα θρησκευτικά ή πνευματικά θέματα δηλώνουν άθεοι, υλιστές. Ο αθεϊσμός τους δεν είναι τίποτε άλλο από μία αρχική μορφή.

Υπάρχει μία άλλη μορφή υλισμού και αθεϊσμού. Είναι του τύπου μαρξισμός-λενινισμός άπιστος, σκεπτικιστής. Κατά βάθος κάτι ψάχνει αυ­τός ο άθεος υλιστής. Θέλει απλώς να εξαφανίζεται, να μην υπάρχει, να εξα­λείφεται εντελώς, δεν θέλει να ξέρει τίποτε για την Θεϊκή Μονάδα, την μι­σεί. Πραγματικά με το να προχωρεί έτσι θα καταστραφεί όπως αυτός το θέ­λει, είναι γούστο του, θα σταματήσει να υπάρχει, θα κατεβαίνει στους κο­λασμένους κόσμους, προς το κέντρο βαρύτητας του πλανήτη, αυτό είναι γούστο του, θα αυτοκαταστρέφεται, θα χάνεται. Αλλά αν συνεχίζει η ουσία θα απελευθερωθεί, θα έρθει ξανά σε καινούριες ανοδικές εξελίξεις και θα περάσει από καινούριες καθοδικές εξελίξεις. Θα έρθει ξανά και ξανά σε διαφορετικούς κύκλους εκδηλώσεως για να πέφτει στον ίδιο σκεπτικισμό και υλισμό. Αλλά τέλος θα φανεί το αποτέλεσμα. Ποιο; Όταν την ημέρα που οριστικά κλείνονται όλες οι πόρτες, όταν οι 3.000 κύκλοι εξαντλούνται τότε αυτή η Ουσία απορροφάται στην Μονάδα. Αυτή με την σειρά της μπαίνει στην αγκαλιά του Παγκόσμιου Πνεύματος της Ζωής αλλά χωρίς μαεστρία. Τι ήταν εκείνο που πραγματικά ήθελε αυτή η Ουσία; Τι ήταν αυτό που έψαχνε με τον υλισμό της; με τον αθεϊσμό της; ποιος ήταν ο πόθος της; Ο πόθος της ήταν να αρνηθεί την μαεστρία, αυτό ήταν που ήθελε στο βάθος και το επιτυγχάνει. Το αξιολογεί και στο τέλος τελειώνει σαν ένας σπινθήρας χωρίς μαεστρία. Έτσι λοιπόν οι μορφές του σκεπτικισμού είναι διαφορετικές. Υπάρχουν άνθρωποι που λέγονται καθολικοί, αποστολικοί και ρωμαϊκοί. Όμως στις πράξεις τους είναι ωμά υλιστές και αθεϊστές. Αλλά πηγαίνουν στην εκκλησία τις Κυριακές, μεταλαμβάνουν και εξομο­λογούνται. Αυτή είναι άλλη μορφή σκεπτικισμού. Αν αναλύσουμε όλες αυ­τές τις μορφές του υλισμού και σκεπτικισμού, που υπάρχουν και θα υπάρ­χουν, ανακαλύπτουμε ότι δεν υπάρχει μόνο ένας σκεπτικισμός, δεν υπάρχει μόνο ένας υλισμός. Η πραγματικότητα είναι ότι υπάρχουν εκατομμύρια μορφές σκεπτικισμού και υλισμού. Και είναι εκατομμύρια γιατί απλώς είναι διανοητικές, πράγματα του νου. Δηλαδή ο σκεπτικισμός και ο υλισμός είναι του νου και όχι του Είναι.

Όταν κάποιος έχει περάσει πιο πέρα από τον νου έχει γίνει συνειδη­τός της αλήθειας που δεν είναι του χρόνου. Εκείνος που έχει ακούσει κά­ποια φορά τον Λόγο, ο οποίος βρίσκεται πιο πέρα από τον χρόνο, πιο πέρα από τον νου, πραγματικά δεν μπορεί να είναι ούτε υλιστής ούτε αθεϊστής. Ο αθεϊσμός είναι του νου, ανήκει στο νου, είναι σαν μία δαντέλα. Όλες οι μορφές του υλισμού και του αθεϊσμού μοιάζουν με μία μεγάλη δαντέλα, εί­ναι πολλές, τόσο διαφορετικές, είναι η δαντέλα του νου. Αλλά αυτό το Πραγματικό που υπάρχει είναι πιο πέρα από τον νου. Ο αθεϊστής, ο υλιστής είναι αγνοών. Ποτέ δεν έχει ακούσει τον Λόγο. Ποτέ δεν έχει γνωρίσει τον Θεϊκό Λόγο. Ποτέ δεν έχει μπει στο ρεύμα του ήχου. Έτσι λοιπόν είναι στο νου που δημιουργείται ο αθεϊσμός και ο υλισμός. Είναι μορφές του νου, απατηλές μορφές που δεν έχουν καμία πραγματικότητα. Αυτό που αληθινά είναι πραγματικό δεν ανήκει στο νου, είναι πιο πέρα από τον νου. Το να απε­λευθερωνόμαστε από τον νου είναι σημαντικό για να γνωρίσουμε το πραγ­ματικό, όχι για να το γνωρίσουμε διανοητικά αλλά για να το πειραματι­σθούμε πραγματικά και αληθινά.

Έτσι λοιπόν με το να βάλουμε προσοχή σε αυτό το απρόσεκτο που υπάρχει μπορούμε να δούμε τις διαφορετικές αιτίες του σκεπτικισμού, της απιστίας, της αμφιβολίας κλπ. Βλέποντας οποιαδήποτε απορία οποιουδή­ποτε είδους πρέπει να την κομματιάζουμε, να της κάνουμε ανατομία για να δούμε τι είναι αυτό που θέλει αληθινά. Και όταν την έχουμε κομματιάσει τελείως η απορία εξαφανίζεται χωρίς να αφήνει στο νου κανένα ίχνος, χω­ρίς να αφήνει στην μνήμη ούτε το πιο ασήμαντο σημάδι.

Όταν παρατηρούμε το απρόσεκτο που υπάρχει σε μας βλέπουμε επί­σης την μάχη των αντιθέτων στο νου. Είναι τότε όταν πρέπει να κομματιά­σουμε αυτές τις αντιθέσεις για να δούμε τι είναι αυτό το αληθινό που έχουν. Άλλες φορές αναμνήσεις, συγκινήσεις, επιθυμίες ή απασχολήσεις δεν ξέ­ρουμε γιατί έρχονται και από πού έρχονται.

Όταν βλέπουμε συνετά ότι υπάρχει ανάγκη να ανακαλέσουμε τον νου στην τάξη, υπάρχει ένα οριακό σημείο στο οποίο έχουμε κουραστεί από τον νου ο οποίος δεν θέλει να υπακούει με κανένα τρόπο. Τότε δεν μας μένει άλλο παρά να τον νουθετούμε, να του μιλάμε δυνατά, να τον φέρουμε μπροστά μας πρόσωπο με πρόσωπο σαν ένα ξένο και ανεπιθύμητο άτομο. Να τον μαστιγώνουμε με το μαστίγιο της θέλησης και να τον συμβουλεύ­ουμε με σκληρά λόγια μέχρι να τον κάνουμε να υπακούσει. Πρέπει να συ­νομιλήσουμε πολλές φορές με τον νου για να καταλάβει, αν δεν καταλαβαί­νει πρέπει να τον ανακαλούμε στην τάξη αυστηρά.

Είναι απαραίτητο να μην ταυτιζόμαστε με τον νου, να τον μαστιγώ­νουμε υποτάσσοντάς τον, κυριαρχώντας τον. Αυτός θα αντιδρά και εμείς θα τον ξαναμαστιγώνουμε. Έτσι φεύγουμε από τον νου και φτάνουμε στην αλή­θεια, εκείνο που πραγματικά δεν είναι του χρόνου. Όταν επιτυγχάνουμε να πλησιάζουμε αυτό που δεν είναι του χρόνου μπορούμε να πειραματιζόμα­στε με ένα στοιχείο που μετατρέπει ριζικά.

Υπάρχει ένα συγκεκριμένο μετατρεπτικό στοιχείο που δεν είναι του χρόνου. Μπορούμε μόνο, επαναλαμβάνω, να το πειραματιστούμε όταν βγαίνουμε από τον νου. Και αυτό γίνεται όταν αισθανόμαστε τον μετατρο­πέα στοιχείο. Να μαχόμαστε αδιάκοπα για να επιτύχουμε την Εσωτερική Αυτοπραγμάτωση του Είναι.

Ξανά και ξανά χρειαζόμαστε να απελευθερωνόμαστε από τον νου και να μπαίνουμε στο ρεύμα του ήχου, στον κόσμο της μουσικής, στον κόσμο στον οποίο αντηχεί ο λόγος των Ελοχίμ, όπου πραγματικά βασιλεύει η Αλήθεια. Αλλά ενώ είμαστε εμφιαλωμένοι μέσα στο νου τι μπορούμε να ξέρουμε για την Αλήθεια; Αυτό που οι άλλοι λένε. Αλλά τι ξέρουμε εμείς; Το σημαντικό δεν είναι αυτό που οι άλλοι λένε αλλά αυτό που πειραματι­ζόμαστε εμείς από τον ίδιο τον εαυτό μας. Το πρόβλημά μας έγκειται στο πως θα ξεφύγουμε από τον νου. Χρειαζόμαστε επιστήμη, σοφία για να χει­ραφετηθούμε. Έτσι λοιπόν αγαπητοί μου αδελφοί περιμένω πως όλοι θα κάνετε συνείδηση, στην σημερινή πρακτική, από το απρόσεκτο που υπάρχει σε εσάς. Περιμένω να είστε ικανοί να κάνετε ανατομία σε οποιαδήποτε απορία, να είστε ικανοί να κυριαρχείτε τον νου, να συλλογίζεστε πρόσωπο με πρόσωπο με αυτόν, να τον επιπλήττετε.

Όταν πιστεύουμε ότι ο νους είναι ήρεμος, ότι είναι σε σιωπή και όμως δεν έρχεται σε εμάς καμία θεϊκή εμπειρία φταίει γιατί δεν είναι ήρε­μος, ούτε σε σιωπή. Στο βάθος αυτός συνεχίζει μαχόμενος, στο βάθος μω­ρολογεί. Τότε εμείς μέσω του διαλογισμού πρέπει να τον αντιμετωπίζουμε, να συνομιλούμε με αυτόν, να τον επιπλήττουμε, να τον ρωτάμε να απαντή­σει, να εξηγήσει τι είναι αυτό που θέλει. Να του πούμε: «Νου γιατί δεν εί­σαι ήρεμος; Γιατί δεν με αφήνεις ήσυχο; Τι είναι αυτό που θέλεις; Αυτός θα δίνει κάποια απάντηση. Τότε εμείς του απαντάμε με άλλη εξήγηση προσπα­θώντας να τον πείσουμε. Αλλά αν δεν θέλει να πεισθεί δεν μένει άλλη λύση παρά να του επιβληθούμε μέσω της επίπληξης και του μαστιγίου της θέλη­σης.

Όπως σας έλεγα αυτό ανήκει στο Δεύτερο Κόσμημα του Κίτρινου Δράκου. Το Ζεν περιέχει το Πρώτο Κόσμημα. Αυτές οι γνώσεις που σας δίνω απόψε ανήκουνε στο Δεύτερο Κόσμημα. Υπάρχουνε ερωτήσεις;

ΕΡΩΤΗΣΗ: Δάσκαλε μας έχουν δείξει ότι θα μπορούσαμε επίσης να διαλογι­στούμε στα αντίθετα. Αν έχω στο νου μία όμορφη κοπέλα τότε πρέπει να τοποθετώ μία άσχημη και αν βλέπω ένα λουλούδι να τοποθετώ ένα μαρα­μένο. Έτσι αυτό φαίνεται να σκορπίζει την εικόνα. Είναι λοιπόν δυνατόν να καθησυχάζουμε τον νου όχι με δύναμη αλλά να φτάσουμε αν είναι ήσυχος αυθόρμητα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Όλο αυτό που εκθέτεις δεν είναι παρά: «Το απόσπασμα από μια μυστική διδασκαλία». Εκείνο που πάει πιο βαθιά από αυτό είναι αυτό που σας διδάσκω τώρα. Έτσι π.χ. μας έρχεται μία σκέψη μίσους, μία μοχθηρή ανάμνηση. Τότε πρέπει να προσπαθούμε να την καταλαβαίνουμε. Να προ­σπαθούμε να δούμε την αντίθεσή της, που είναι η αγάπη. Αν υπάρχει αγάπη προς τί αυτό το μίσος; με ποιο σκοπό; Αναβλύζει π.χ. η ανάμνηση μιας λά­γνας πράξης. Να περάσουμε από τον νου μας το Ιερό Δισκοπότηρο και την Άγια Λόγχη και να πούμε: «Γιατί πρέπει να τα βεβηλώνω με τις νοσηρές σκέψεις μου; Τι είναι αυτό που θέλω κατά βάθος;». Αν μετά συνεχίζει με την μορφή του, θα λέγαμε την απλώς εσωτεριστική, αναβλύζει η ανάμνηση από ένα ψηλό άνθρωπο. Εκεί τον βλέπεις κοντό, τότε αυτό είναι απλώς σω­στό. στην σύνθεση είναι το κλειδί, να ξέρουμε πάντα να ψάχνουμε την σύν­θεση. Διότι από την θέση πρέπει να περάσουμε στην αντίθεση, αλλά η αλή­θεια δεν βρίσκεται ούτε στην θέση ούτε στην αντίθεση. Στην αντίθεση και την θέση υπάρχει συζήτηση. Το αποτέλεσμα της συζήτησης είναι η λύση. Αυτό είναι εκείνο ακριβώς που θέλουμε: βεβαίωση, άρνηση, συζήτηση, λύση. Βεβαίωση από μία κακή σκέψη, άρνηση της ίδιας μέσω της κατα­νόησης του αντιθέτου της (πρέπει να συζητάμε τι είναι αυτό που έχουν από πραγματικό το ένα και το άλλο μέχρι να φτάσουμε στην σοφία) και να αφή­νουμε τον νου ήσυχο, σε σιωπή. Έτσι είναι το πώς πρέπει να κάνουμε την πρακτική. Τότε όλο αυτό είναι ένα μέρος των πρακτικών της παρατήρησης του απρόσεκτου που υπάρχει σε μας. Αλλά αν απλώς λέμε: «Είναι η ανά­μνηση ενός ψηλού ανθρώπου» και τον βάζουμε δίπλα σε έναν κοντό και τέρμα αυτό δεν είναι σωστό. Το σωστό θα ήταν να πούμε: «Το ψηλό και το κοντό δεν είναι παρά δύο απόψεις από το ίδιο πράγμα. Αυτό που μετράει δεν είναι ούτε το ψηλό ούτε το κοντό, παρά αυτό που υπάρχει από αλήθεια πίσω από όλα αυτά. Το ψηλό και το κοντό είναι απλώς δύο απατηλά φαινό­μενα του νου». Έτσι φτάνουμε στην σύνθεση, στην λύση.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Εγώ είμαι προσεκτικός σε αυτό που εσείς εξηγείτε, αλλά ποιο εί­ναι το μέρος από το οποίο δεν είμαι προσεκτικός; Αυτό είναι εκείνο που δεν καταλαβαίνω. Προσπαθώ να απελευθερωθώ από τον νου. Το γεγονός του να συλλαμβάνω τις σκέψεις, τις εικόνες που έρχονται, το να τις αναλύσω για να δω τι απορίες έχουνε, αυτό είναι εκείνο που τραβάει την προσοχή;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Εκεί υπάρχει προσοχή, αλλά το απρόσεκτο είναι φτιαγμένο από το υποσυνείδητο, από το ασυνάρτητο, από την ποσότητα αναμνήσεων που αναβλύζουν στο νου, από τις μνήμες του παρελθόντος που έρχονται ξανά και ξανά από τα απομεινάρια της μνήμης κλπ.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Και αυτά πρέπει να τα απωθούμε;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ούτε να τα αποδεχόμαστε ούτε να τα απωθούμε. Να γινόμαστε συνειδητοί από το απρόσεκτο που υπάρχει και έτσι το απρόσεκτο θα γίνει προσεκτικό, με φυσικό και αυθόρμητο τρόπο μένει προσεκτικό το απρόσε­κτο.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Δάσκαλε αυτό επίσης μπορούμε να το κάνουμε στην κανονική ζωή όταν έρχεται μία κακή σκέψη και να κάνουμε διαλογισμό στην πλήρη καθημερινή ζωή;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Βεβαίως ναι, το κάνει απλώς αυτός που είναι πρακτικός, κάνει την ζωή του ένα συνεχές ρεύμα διαλογισμού. Όχι μόνο τον διαλογισμό τις στιγμές που βρίσκεται σπίτι του ή στο αγιαστήριο ή στο Λουμισιάλ κάνο­ντας πρακτική, αλλά επίσης μπορεί να αγκαλιάζει το ρεύμα της καθημερι­νής ζωής και πράγματι μετατρέπει την ζωή του σε ένα αδιάκοπο διαλογι­σμό.

Έτσι είναι το πώς έρχεται πραγματικά η αλήθεια. Χρειάζεται να ωρι­μάσουμε. Υπάρχει άλλη ερώτηση;

ΕΡΩΤΗΣΗ: Μπορούμε να σκεπτόμαστε ότι ο νους είναι το εγώ και η συνεί­δηση είναι η ψυχή;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ναι, ο νους ο ίδιος είναι το εγώ, αλλά το κατάλληλο είναι να κα­ταστρέφουμε το εγώ και έτσι μένει η διανοητική ουσία. Μπορούμε να κα­τασκευάζουμε το Διανοητικό Σώμα αλλά πάντα θα έχουμε τον νου. Το ση­μαντικό είναι να απελευθερωνόμαστε από τον νου, να μένουμε ελεύθεροι από αυτόν. Όταν μείνουμε ελεύθεροι θα μάθουμε να λειτουργούμε στον κόσμο του αγνού πνεύματος χωρίς τον νου. Θα ξέρουμε να ζούμε αυτό το ρεύμα του ήχου που είναι πιο πέρα από τον νου και δεν είναι του χρόνου. Στο νου αυτό που υπάρχει είναι άγνοια. Η πραγματική σοφία δεν είναι του νου, είναι πιο πέρα από τον νου. Ο νους είναι αγνοών και γι’ αυτό πέφτει και ξαναπέφτει σε τόσο σοβαρά λάθη.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Δάσκαλε υποφέρει κανείς πολύ από τον νου. Είμαι σε μία συνεχή μάχη με τον νου.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Όλα τα ανθρώπινα πλάσματα είναι πικραμένα από τον νου. Ας δείτε πόσο ανόητοι είναι εκείνοι που κάνουν προπαγάνδα για τον νου, εκεί­νοι που υπόσχονται διανοητικές εξουσίες, που διδάσκουν τους άλλους να κυριαρχούν τους νόες των άλλων κλπ. Ο νους δεν έχει κάνει ευτυχισμένο κανέναν. Η αληθινή ευτυχία είναι πιο πέρα από τον νου. Ένας άνθρωπος δεν μπορεί να φτάσει να γνωρίσει την ευτυχία ενώ δεν ανεξαρτητοποιείται από τον νου, υπάρχει καμία άλλη ερώτηση αδελφοί;

ΕΡΩΤΗΣΗ: Όταν κάποιος ονειρεύεται είναι γιατί δεν είναι προσεκτικός;

Απ. Τα όνειρα ανήκουν στην ασυνειδησία. Όταν κάποιος αφυπνίσει συνείδηση αφήνει τα όνειρα. Τα όνειρα δεν είναι παρά προβολές του νου. Θυμάμαι μια συγκεκριμένη μέρα ένα δικό μου γεγονός στους Ανώτερους Κόσμους. Ήταν μόνο μία στιγμή αμέλειας. Είδα πως μου έφυγε από τον νου ένα όνειρο, ήδη πήγαινα ν’ αρχίσω να ονειρεύομαι. Αντέδρασα μέσα από το όνειρο που μου ξέφυγε για ένα δευτερόλεπτο αμέλειας. Αλλά βέβαια επειδή κατάλαβα την διαδικασία, γρήγορα απομακρύνθηκα από αυτήν την απολι­θωμένη μορφή που ξέφυγε από τον δικό μου νου για ένα δευτερόλεπτο αμέ­λειας. Αλλά τι θα είχε γίνει αν ήμουνα κοιμισμένος; Θα είχα μείνει εκεί πολύ μπερδεμένος από αυτή την διανοητική μορφή. Αλλά όταν κάποιος εί­ναι ξύπνιος, ξέρει αμέσως ότι από μια στιγμή αμέλειας μπορεί να του ξεφύ­γει ένα όνειρο και να μένει μπερδεμένος σε αυτό το όνειρο όλο το βράδυ μέχρι την αυγή.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Εγώ είχα ακριβώς ένα όνειρο από τότε που ήμουνα μικρή.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Όχι εκεί δεν υπήρχε όνειρο. Απλώς υπήρχε μια διαδικασία της ανάμνησης της παιδικής ηλικίας. Αυτό δεν είναι όνειρο, αυτό είναι διαφο­ρετικό, αυτό είναι πραγματικό. Αυτά είναι προϊόντα των απομειναριών της μνήμης που ξεφεύγουν από τον νου. Συμπίπτουν με αυτό που έζησες στην παιδική ηλικία, είναι μια διαδικασία της ανάμνησης. Αυτό που είναι σημα­ντικό σε μας είναι να αφυπνίσουμε συνείδηση για να πάψουμε να ονειρευό­μαστε, να πάψουμε να σκεπτόμαστε. Αυτό το να σκεπτόμαστε είναι η κο­σμική ύλη, είναι ο νους. διότι το ίδιο το αστρικό δεν είναι παρά η κρυστάλ­λωση της διανοητικής ύλης και ο φυσικός κόσμος επίσης είναι συμπυκνω­μένος νους. Έτσι λοιπόν η ύλη είναι νους και μάλιστα πολύ χονδροειδής είτε είναι στην υλική κατάσταση είτε στην κατάσταση την ονομαζόμενη αστρική (Μανάσικο όπως λένε οι ινδοστανοί). Έτσι κι αλλιώς είναι χονδρο­ειδής και υλικός νους. Ο νους είναι ύλη, είτε φυσικά είτε μεταφυσικά, γι’ αυτό δεν μπορούμε να είμαστε μακάριοι. Για να γνωρίσουμε την αυθεντική ευτυχία, την αληθινή σοφία πρέπει να βγούμε από τον νου και να ζούμε στον κόσμο του Είναι. Αυτό ναι! Είναι πολύ σημαντικό.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Δάσκαλε εσείς τώρα επικυρώνετε και βεβαιώνετε την δημιουρ­γική εξουσία του νου στον φυσικό κόσμο. Φυσικά σε αυτούς τους άφατους πλανήτες ο νους είναι ένα εμπόδιο. Πρέπει να απελευθερωνόμαστε από αυ­τόν για να λειτουργούμε στους Ανώτερους Κόσμους;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Δεν αρνούμαστε την δημιουργική εξουσία του νου. Είναι ξεκά­θαρο ότι όλο αυτό που υπάρχει είναι συμπυκνωμένος νους, αλλά τι κερδί­ζουμε με αυτό; Μήπως αυτό μας έχει δώσει την ευτυχία; Μπορούμε να κά­νουμε θαύματα με τον νου, να δημιουργούμε πολλά πράγματα στην ζωή, οι μεγάλες εφευρέσεις είναι συμπυκνωμένος νους, αλλά αυτό το είδος δη­μιουργίας θα μας κάνει ευτυχείς; Αυτό που χρειαζόμαστε είναι να απελευ­θερωθούμε, να βγούμε από αυτό το Μπουντρούμι της ύλης διότι ο νους εί­ναι ύλη. Πρέπει να βγούμε από την ύλη, να ζούμε σύμφωνα με το Πνεύμα, σαν όντα, σαν ευτυχισμένα πλάσματα πιο πέρα από την ύλη. Η ύλη δεν κά­νει κανένα ευτυχισμένο, είναι πάντα χονδροειδής αν και παίρνει ωραίες μορφές, είναι πάντα οδυνηρή. Αν αυτό που ψάχνουμε εμείς είναι η ευτυχία (αλλά η αληθινή ευτυχία), δεν θα την βρούμε στην ύλη αλλά στο Πνεύμα. Χρειάζεται να απελευθερωνόμαστε από τον νου. Η αληθινή ευτυχία έρχεται σε εμάς όταν βγούμε από το μπουντρούμι του νου, αυτό είναι το αληθινό. Δεν αρνούμαστε ότι ο νους μπορεί να είναι δημιουργός πραγμάτων, δη­μιουργεί εφευρέσεις, θαύματα αλλά μήπως αυτό μας δίνει την ευτυχία; Ποιος από εμάς είναι ευτυχής; Αν κάποιος από σας είναι ευτυχής να σηκώ­σει το χέρι να δω, θα ήθελα να τον γνωρίσω. Εμείς είμαστε εδώ γιατί ψά­χνουμε τον αληθινό δρόμο που πρέπει να μας οδηγεί στην ευτυχία. Αν ο νους δεν μας έχει δώσει την ευτυχία πρέπει να βγούμε από τον νου, να ψά­ξουμε σε άλλο μέρος. Πραγματικά την ευτυχία θα την βρούμε στον κόσμο του Πνεύματος. Αλλά αυτό που πρέπει να ξέρουμε είναι το πώς θα δραπε­τεύουμε από τον νου και αυτό είναι το αντικείμενο των πρακτικών και των μελετών μας. Υπάρχει άλλη ερώτηση;

ΕΡΩΤΗΣΗ: Το να καλέσουμε στην τάξη το υποσυνείδητο μέσω του συνειδη­τού ανήκει επίσης στο Δεύτερο Κόσμημα του Κίτρινου Δράκου;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αυτό ανήκει επίσης στο Δεύτερο Κόσμημα του Κίτρινου Δρά­κου, αυτό είναι φανερό. Σε μας υπάρχει ένα 3% συνείδησης και ένα 97% από ασυνειδησία αυτό είναι αλήθεια. Τότε αυτό που έχουμε από συνειδητό πρέπει να κατευθύνεται σε αυτό που έχουμε από ασυνείδητο ή υποσυνεί­δητο για να το επιπλήττουμε και να το κάνουμε να δει ότι πρέπει να μετα­τρέπεται σε συνειδητό. Αλλά υπάρχει ανάγκη το συνειδητό μέρος να επι­πλήττει το υποσυνείδητο μέρος για να γίνεται συνειδητό το υποσυνείδητο. Αυτό το να κατευθύνεται το συνειδητό μέρος προς το υποσυνείδητο είναι μια άσκηση πολύ σημαντική που μπορούμε να ασκήσουμε τα χαράματα. Έτσι τα ασυνείδητα μέρη γίνονται σιγά σιγά συνειδητά.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Μόνο που αυτό είναι σαν τον Δαυίδ εναντίον του Γολιάθ, το 3% εναντίον του97%, έτσι δεν είναι;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Συμβαίνει ότι τα ασυνείδητα μέρη δεν γίνονται συνειδητά αμέ­σως, είναι μια ολόκληρη διαδικασία, μια μεγάλη διαδικασία αλλά στο τέλος επιτυγχάνεται.

ΠΩΣ ΝΑ ΛΥΣΟΥΜΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ

Είναι αναγκαίο να μην δημιουργούμε προβλήματα στην ζωή. Είναι προτιμότερο να φεύγουμε στην εξοχή, να φέρνουμε την ζωή σε αρμονία με το άπειρο. Τα προβλήματα δεν είναι τίποτε άλλο παρά διανοητικές μορφές δημιουργημένες από τον νου.

Τι είναι ένα πρόβλημα; Μια διανοητική μορφή με δύο πόλους, έναν θετικό και ένα αρνητικό. Αυτές οι διανοητικές μορφές στηρίζονται από τον νου και σταματούν να υπάρχουν όταν ο νους δεν τις στηρίζει, δεν τους δίνει τροφή.

Τι είναι αυτό που πρέπει να κάνουμε; Να λύσουμε προβλήματα; Όχι! αυτό δεν είναι εκείνο που χρειάζεται, τότε τι; Αυτό που χρειάζεται είναι να τα διαλύουμε. Πως διαλύονται; Απλώς ξεχνώντας τα! Όταν ένας άνθρωπος έχει κάποιο πρόβλημα, φεύγει για λίγο στην εξοχή και προσπαθεί να είναι σε αρμονία με όλα τα πράγματα: με την φύση, με όλα αυτά που είναι, με όλα αυτά που ήτανε και με όλα αυτά που θα είναι. Να ξεχάσουμε προβλή­ματα είναι βασικό. Εσείς θα μου πείτε: «Είναι αδύνατον να ξεχάσουμε προ­βλήματα». Ναι είναι δυνατόν όταν ένας θέλει να τα ξεχάσει, το μόνο που πρέπει να κάνει είναι να βάλει να δουλεύει οποιοδήποτε άλλο κέντρο της οργανικής μηχανής.

Να θυμηθείτε ότι ο οργανισμός έχει 5 κυλίνδρους πολύ σημαντικούς:

Το Διανοητικό κέντρο τοποθετημένο στον εγκέφαλο.

Το Συγκινησιακό κέντρο που είναι φυσικά στο ηλιακό πλέγμα και στα νευροσυμπαθητικά κέντρα.

Το Κινητικό κέντρο που βρίσκεται στο ανώτερο μέρος της σπονδυλι­κής στήλης.

Το Ένστικτο κέντρο που βρίσκεται στο κατώτερο μέρος της σπονδυ­λικής στήλης.

Το Σεξουαλικό κέντρο που βρίσκεται στα σεξουαλικά όργανα.

Αυτά τα πέντε κέντρα είναι βασικά και απαραίτητα, πρέπει να μά­θουμε να τα χειριζόμαστε. Να συγκεκριμενοποιήσουμε λίγο: να σκεπτόμα­στε μόνο το διανοητικό κέντρο, δηλαδή τον απλό διανοητικό άνθρωπο, να σκεπτόμαστε τον συγκινησιακό άνθρωπο και επίσης τον ενστικτο-κινητικό άνθρωπο. Έτσι λοιπόν συγκεκριμενοποιώντας πιστεύω ότι εμείς θα συνεν­νοηθούμε, αλήθεια;

Όσον αφορά τον Διανοητικό άνθρωπο είναι αυτός που δημιουργεί τα προβλήματα όλων των ειδών. Αν μερικοί έχουν προβλήματα είπα ότι λύνο­νται ξεχνώντας τα. Ωραία, τελικά το σημαντικό δεν είναι να τα λύσουμε αλλά να τα διαλύσουμε, αυτό είναι σωστό αλλά πρέπει να τα ξεχάσουμε. Τότε τι να κάνουμε;. να βάλουμε να δουλέψει το Συγκινησιακό κέντρο, αυτό είναι το πιο ενδιαφέρον. Τότε το Διανοητικό κέντρο ξεκουράζεται και έτσι ξεχνούμε το πρόβλημα. Και αν θέλουμε να δουλεύουμε με οποιοδή­ποτε άλλο κέντρο θα μπορούσαμε να δουλεύουμε με το ενστικτο-κινητικό κέντρο και αυτό θα ήταν πολύ διαφορετικό. Εδώ στο δάσος του Χοτσιμίλκο έχουμε βάλει να δουλεύει το Συγκινησιακό κέντρο και το Ενστικτο-κινητικό κέντρο. Το Συγκινησιακό το έχουμε βάλει να δουλεύει μέσω της ανταλλαγής εντυ­πώσεων χαράς. Και σε ότι αφορά το Ενστικτο-κινητικό το έχουμε βάλει να δουλεύει ιππεύοντας τα άλογα, τριγυρνώντας αυτό το δάσος που είναι τόσο όμορφο. Τότε λοιπόν σας δίνω το κλειδί για να διαλύσετε προβλήματα και αυτό είναι αρκετά σημαντικό, αλήθεια;

Θα μου πείτε ότι έτσι δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε την πλη­ρωμή μιας δόσεως ή ότι θα μας πετάξουν από το σπίτι αν δεν πληρώσουμε το ενοίκιο ή την υποχρέωση που έχουμε κλπ. Ωραία, εγώ σας λέω ότι τα γεγονότα είναι γεγονότα και ότι αυτά προχωρούν από μόνα τους. Αλλά το πρόβλημα είναι κάτι πολύ διαφορετικό, είναι κάτι που ο νους δημιουργεί. Όταν ένας το διαλύει σταματάει να υπάρχει γι’ αυτόν, αλλά ο κόσμος φο­βάται να λύσει ένα πρόβλημα, φοβάται να το ξεχάσει και αυτό είναι το σο­βαρό. Σκεπτόμαστε π.χ. «αν δεν πληρώσω το ενοίκιο του σπιτιού θα με διώξουν, θα πρέπει να φύγω και που θα πάω;» Να εκεί είναι ο φόβος. Πρώτα απ’ όλα πρέπει να μάθουμε να μην φοβόμαστε. Όταν τελειώνει ο φόβος τότε η ζωή φυλάει στον άνθρωπο πολλές ευχάριστες εκπλήξεις. Με­ρικές φορές αυτό που φαινότανε αδιάλυτο είναι διαλυτό, αυτό που φαινό­τανε ένα αρκετά δύσκολο πρόβλημα είναι πιο εύκολο από το να πίνουμε ένα ποτήρι νερό. Επομένως η απασχόληση περιττεύει αλήθεια; Η απασχό­ληση είναι κάτι που βλάπτει τον νου, την απασχόληση την δημιουργεί το πρόβλημα. Είναι φανερό ότι το πρόβλημα με τους αρνητικούς και θετικούς πόλους του δεν είναι τίποτε άλλο από μια διανοητική μορφή η οποία προ­καλεί σύγκρουση στο νου. Τότε έρχεται η απασχόληση που βλάπτει τον νου και βλάπτει επίσης και τον εγκέφαλο.

Να μάθουμε να ζούμε από στιγμή σε στιγμή είναι αυτό που σας συ­νιστώ. Από στιγμή σε στιγμή χωρίς απασχόληση κανενός είδους, χωρίς να δημιουργούμε προβλήματα στον εαυτό μας. Όταν ένας μαθαίνει να ζει από στιγμή σε στιγμή, χωρίς να προβάλλει για το μέλλον και χωρίς τα οδυνηρά φορτώματα του παρελθόντος βλέπει την ζωή από άλλη γωνία. Την βλέπει διαφορετική, πολύ διαφορετική. Να κάνετε την δοκιμή, σας το συμβου­λεύω.

Μου έχει έλθει να σας πω αυτά, εδώ στο δάσος του Χοτσιμίλκο, διότι βλέπω τόσους ανθρώπους τόσο ευχαριστημένους, τόσο χαρούμενους. Με­ρικοί πηγαίνουν, άλλοι έρχονται με τα άλογα κάτω από όλα αυτά τα δέντρα. Έρχονται οι καημένοι οι άνθρωποι, φεύγοντας από τα προβλήματα, τα δη­μιουργούν οι ίδιοι στ’ αλήθεια, αλλά όσο κι αν φεύγουν αν δεν τα ξεχάσουν αυτά θα συνεχίσουν να υπάρχουν. Έτσι λοιπόν αυτή είναι η συμβουλή που σας δίνω: Να μην φοβάστε για τίποτα. Αλλά δεν θέλω να πω ότι δεν πρέπει να αποκτούμε λεφτά για την επιβίωση ή για να πληρώνουμε χρέη. Όλα αυτά πρέπει να τα κάνουμε αλλά χωρίς να δημιουργούμε προβλήματα στο νου. Με έχετε καταλάβει; Να μαθαίνετε να χειρίζεστε τα κέντρα: Διανοη­τικό, Κινητικό και συγκινησιακό και θα δείτε πως θα αλλάζετε. Όταν υπάρ­χει διανοητική απασχόληση θα βάζετε να δουλεύει το συγκινησιακό. Όταν υπάρχει συγκινησιακή απασχόληση να βάζετε να δουλεύει το κινητικό. Να φεύγετε για να περπατήσετε, να ιππεύετε ή τουλάχιστον να περπατήσετε αλλά να κάνετε κάτι και θα δείτε ότι η ζωτικότητα δεν θα εξαντλείται, το φυσικό σώμα θα ξανανιώνει καταπληκτικά. Αυτή είναι η συμβουλή που σας δίνω.

Λένε ότι στο Θιβέτ, εκεί πέρα στην Ασία, υπάρχει ένα βουδιστικό μοναστήρι αρκετά ενδιαφέρον. Εκεί οι Μοναχοί ζουν από 400 μέχρι 500 χρόνια. Αλλά συμβαίνει ότι εκείνοι ξέρουν να χειρίζονται το Συγκινησιακό, το Διανοητικό και το Κινητικό κέντρο.

Όταν κουράζονται με το διανοητικό συνεχίζουν με το συγκινησιακό. Όταν κουράζονται με το συγκινησιακό συνεχίζουν με το κινητικό και με αυτόν τον τρόπο διατηρούν την ενέργεια, δεν εξαντλούν τις ζωτικές αξίες.

Υπάρχουν κάποιοι που νομίζουν πως όταν ένας άνθρωπος έρχεται στον κόσμο (γεννιέται σε μια συγκεκριμένη ώρα, σε αυτό δεν έχω τίποτα να συζητήσω) πρέπει να πεθαίνει σε συγκεκριμένη ημερομηνία και συγκεκρι­μένη ηλικία. Αυτό ναι, είναι συζητήσιμο!

Αυτό που συμβαίνει είναι ότι οι Κύριοι του Κάρμα δίνουν στον άν­θρωπο ένα συγκεκριμένο κεφάλαιο από ζωτικές αξίες, κατατεθειμένες στο διανοητικό, συγκινησιακό και κινητικό κέντρο. Αν ένας άνθρωπος εξαντλεί οποιαδήποτε από αυτές, εξαντλεί το δικό του κεφάλαιο από ζωτικές αξίες και πεθαίνει πολύ γρήγορα. Αν ένας άνθρωπος διατηρεί τις αξίες του μπορεί να ζει μέχρι την ηλικία των 90 ή 100 χρόνων και πάνω.

Τότε λοιπόν αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να μάθουμε να χειρι­ζόμαστε τα τρία κέντρα, με έχετε εννοήσει;

Θα καταλάβατε γιατί σας μιλάω για τον Διανοητικό άνθρωπο, για τον Συγκινησιακό άνθρωπο και για τον Ενστικτο-κινητικό άνθρωπο. Το έχετε εννοήσει; Να μαθαίνετε να οδηγείτε τα 3 κέντρα σας σε τέλεια ισορροπία. Θα δείτε ότι μπορείτε να διατηρείτε τις ζωτικές σας αξίες και να ζείτε πολλά χρόνια. Αυτό είναι παρόμοιο με τον άνθρωπο που φεύγει για να τα­ξιδέψει με μία συγκεκριμένη ποσότητα χρημάτων. Αν σπαταλήσει τα χρή­ματα δεν φτάνει στο τέλος του ταξιδιού του. Αλλά αν τα διατηρεί όχι μόνο φτάνει στο τέλος του ταξιδιού του αλλά έχει με τι να πληρώνει ένα κατα­πληκτικό ξενοδοχείο και να γυρίσει ήσυχος σπίτι του. Έτσι να μαθαίνετε να οδηγείτε τα 3 κέντρα σας, με έχετε εννοήσει;

Ένας πάντα πεθαίνει μερικώς. Κοιτάξτε ότι ο Ρούσβελτ π.χ. άρχισε να πεθαίνει όταν απέκτησε παραλυσία. Δηλαδή ότι εν επεκτάσει το κινητι­κο-εγκεφαλικό σύστημα ήταν η αρχή της αρρώστιας και του θανάτου του.

Όσον αφορά άλλους, υπάρχουν εκείνοι που πεθαίνουν από το δια­νοητικό κέντρο. Καταχρώνται τόσο το διανοητικό, έχουνε τόσες απασχο­λήσεις, εξαντλούν τις αξίες που είναι στον εγκέφαλο και στο τέλος αρχίζο­ντας από εκεί φτάνουν στον θάνατο. Υπάρχουν άλλοι, σαν τους καλλιτέχνες της οθόνης, που καταχρώνται το συγκινησιακό κέντρο. Από εκεί αρχίζουν, στο τέλος τους βλάπτει στην καρδιά και πεθαίνουν.

Έτσι λοιπόν αυτή είναι η ανθρωπότητα. Εσείς μην συνεχίζετε από αυτόν τον δρόμο. Να μαθαίνετε να οδηγείτε τα 3 κέντρα σε τέλεια ισορρο­πία. Μην σπαταλάτε τις ζωτικές αξίες και θα φτάσετε μέχρι τα γεράματα.

ΟΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΔΩΣΕ ΕΝΑΣ ΛΑΜΑ.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τι είναι ένας Κοσμοκράτορας;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ένα Ιερό άτομο που ανήκει στην Στρατιά των Οικοδόμων της Αυγής του Μαχαμβαντάρα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γιατί στα εσωτεριστικά λεξιλόγια ο Σαμαέλ αναφέρεται σαν ένας Κοσμοκράτορας;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Γιατί το Βαθύ, Εσωτερικό και Πραγματικό μου Είναι είναι Κο­σμοκράτορας. Όσον αφορά εμένα, σαν άνθρωπο, θεωρώ τον εαυτό μου σαν ένα άθλιο σκουλήκι της λάσπης της γης, κάτι που δεν έχει την παραμικρή αξία. Αλλά αν αναφερόμαστε στον Βαθύ Εσωτερικό Θεό μου, αυτός ναι, είναι Κοσμοκράτορας.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πως εξηγείτε το χάρισμα της πανταχού παρουσίας που έχει το Πραγματικό Είναι σας;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Η πανταχού παρουσία είναι κάτι πολύ κανονικό. Εμείς που έχουμε κάνει το Μεγάλο Έργο έχουμε την ευκαιρία να εκδηλώνουμε αστραπιαία την πανταχού παρουσία μας. Έτσι π.χ. μπορώ να ζω εδώ πέρα στον δυτικό κόσμο και όμως ταυτόχρονα να είμαι στο Θιβέτ ορατός και απτός, να οδηγώ καραβάνια διαμέσου των Ιμαλαΐων κλπ. Όλα αυτά είναι γνωστά στο μοναστήρι μας που είναι τοποθετημένο γεωγραφικά στα δεξιά της Ιερής Πεδιάδας του Αμιτάβα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πως ορίζετε έναν δάσκαλο της Λευκής Αδελφότητας;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ένας Μύστης της Λευκής Αδελφότητας, όπως οποιοδήποτε άτομο του Συνειδητού Κύκλου της Ηλιακής Ανθρωπότητας, είναι κάποιος που έχει φτάσει στο ύψος του Αυθεντικού, Πραγματικού Ανθρώπου. Αναμ­φισβήτητα υπάρχουν βαθμοί τελειότητας στον Μύστη, διότι πράγματι το να φτάσει κάποιος στην Μύηση είναι ένα πράγμα και το να φτάσει στην τε­λειότητα της Μύησης είναι κάτι διαφορετικό. Πολλοί είναι αυτοί που έχουν φτάσει στην Μύηση αλλά πολύ σπάνιοι είναι αυτοί που έχουν φτάσει στην τελειότητα της Μύησης.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πως ορίζετε έναν Υπεράνθρωπο;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Υπεράνθρωπος είναι εκείνος που έχει φτάσει στην τελειότητα της Μύησης, εκείνος που έχει συγχωνευτεί με την Θεϊκότητα. Έτσι πρέπει να εννοούμε τον Υπεράνθρωπο.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Αυτό σημαίνει ότι η συνείδηση ενός Μύστη είναι η ίδια με αυτή του Υπεράνθρωπου;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σε όλα τα επίπεδα υπάρχουν βαθμοί και βαθμοί και υπάρχουν διάφορα επίπεδα του Είναι. Πάνω από εμάς υπάρχει ένα επίπεδο του Είναι και κάτω από εμάς υπάρχει ένα κατώτερο επίπεδο του Είναι. Μπορούμε να περάσουμε σε ένα ανώτερο επίπεδο εξαλείφοντας μια ορισμένη ποσότητα από ανεπιθύμητα ψυχικά στοιχεία που φορτωνόμαστε στο εσωτερικό μας. Πραγματικά είναι δυνατό να φτάσουμε στο ύψιστο επίπεδο του Είναι και να μετατρεπόμαστε σε Υπεράνθρωπους. Ας ξεχωρίσουμε λοιπόν τον Μύστη που έφτασε ήδη στην κατάσταση του Υπεράνθρωπου από έναν άλλον που ακόμα δεν έχει φτάσει.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Σε άλλα Μαχαμβαντάρα φτάσατε στον βαθμό του Υπεράνθρω­που;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Εννοώ πως ο αυθεντικός Υπεράνθρωπος είναι το Θεϊκό στον Άνθρωπο. Έτσι λοιπόν αυτό που μετράει σε μας είναι το Είναι. Όταν συγ­χωνευθούμε εντελώς με το Είναι έχουμε τον Υπεράνθρωπο.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Αξιοσέβαστε Δάσκαλε είστε αθάνατος;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Βεβαίως ναι. Αυτό είναι φανερό επειδή κατέχω ένα ζωντανό σώμα στην Αίγυπτο σε κατάσταση καταληψίας. Με αυτές τις συνθήκες εί­ναι φανερό ότι κατέχω την Αθανασία.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θα μπορούσατε να μας εξηγήσετε περισσότερα για την μούμια που κατέχετε στην γη των Φαραώ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Δεν είμαι μόνο εγώ που έχω. Πολλοί ιερείς έχουν τα σώματά τους σε κατάσταση καταληψίας στην Πεδιάδα των Βασιλέων. Υπάρχει δη­λαδή μία ομάδα Μεγαλύτερων Αδελφών που άφησαν τα σώματά τους σε καταληψία. Έτσι αυτά τα σώματα είναι ζωντανά ακόμα και σήμερα. Μια τέτοια περίπτωση είναι και η δική μου.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ήσασταν παρών την εποχή που έζησε ο Τουταγχαμών;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Στην Αίγυπτο είχα φυσικό σώμα μόνο στην δυναστεία του Χε­φρέν.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θα μπορούσαμε να ξέρουμε για τι σκοπό έχετε την μούμια σας στην τωρινή σας ύπαρξη;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Είναι χρήσιμη επειδή μέσω μίας σταθερής ανταλλαγής ατόμων στην τωρινή μου ύπαρξη θα την κατέχω εντελώς. Αυτό σημαίνει ότι θα συ­νεχίσω να υπάρχω με την μούμια σε αυτόν τον κόσμο.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Μετενσαρκωθήκατε κάπου στην αρχαία Κίνα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ναι, στην προσωπικότητα του Τσου-Λι. Είχα επίσης και άλλες προσωπικότητες. Έτσι λοιπόν είχα μερικές μετενσαρκώσεις στην αρχαία Κίνα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ποια από τις προηγούμενες μετενσαρκώσεις σας νομίζετε πως ήταν η πιο χρήσιμη;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Εκείνη που είχα σαν Ιούλιος Καίσαρ διότι βάλαμε τις βάσεις για να μπορέσει να αναπτυχθεί η τετάρτη υποφυλή της Αρίας φυλής.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Είναι αλήθεια ότι σε ένα κοντινό μέλλον θα κατέχετε το χάρισμα των γλωσσών;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αυτό θα εξαρτηθεί από τον Πατέρα. Αν αυτός μου το δώσει κα­λώς, γιατί τι χρειάζομαι για να εργαστώ προς την ανθρωπότητα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Μπορείτε να μας δώσετε ένα ορισμό για το τι είναι ακριβώς η Φιλοσοφική Πέτρα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Η Φιλοσοφική Πέτρα είναι ο Εσωτερικός Χριστός ντυμένος με τα Σώματα Χρυσού. Αλλά για να μετατραπούν τα Υπαρξιακά Σώματα του Είναι σε αγνό Χρυσό, χρειάζεται να είμαστε αλχημιστές και να δουλεύουμε σκληρά στο Μεγάλο Έργο. Όλοι οι αλχημιστές κατέχουν Σώματα Αγνού Χρυσού, αλλά βέβαια Αλχημιστής δεν είναι οποιοσδήποτε άνθρωπος.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πότε θα φτάσετε στην αναφερόμενη Φιλοσοφική Πέτρα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Το 1978 θα μου παραδώσουν το Κόκκινο ρουμπίνι. Ευτυχώς που με αυτό θα μπορέσω να βοηθήσω πολύ την ανθρωπότητα. Το Κόκκινο Ρουμπίνι λέγεται επίσης και Αξιόλογο Ρουμπίνι με το οποίο σμίλεψαν τους τοίχους του Ναού του Σολομώντα. Όποιος μπορεί να καταλάβει ας καταλά­βει γιατί εδώ υπάρχει σοφία. Το να φτάσει να κατέχει τα Ανώτερα Οχήματα του Είναι δεν είναι εύκολο πράγμα διότι κανένας δεν μπορεί να τα κατέχει εάν πριν δεν εξαλείψει τον Ξηρό Υδράργυρο της Φιλοσοφίας. Ο Ξηρός Υδράργυρος δεν είναι τίποτε άλλο παρά τα μη ανθρώπινα ψυχικά ακό­λουθα, ζωντανές προσωποποιήσεις των δικών μας σφαλμάτων, των δικών μας ψυχολογικών ελαττωμάτων. Η εργασία με την Φιλοσοφική Πέτρα δεν θα γινόταν αν δεν εξαλείφαμε τον Ξηρό υδράργυρο και το Θειούχο Αρσε­νικό, την δηλητηριώδη, κτηνώδη, ζωική φωτιά. Υπάρχουν πολλοί μυημένοι που έχουν κατασκευάσει τα Υπαρξιακά Σώματα του Είναι. Αλλά είναι πολύ σπάνιοι εκείνοι που έχουν πετύχει την προσκόλληση του Χρυσού στα Σώ­ματα. Κανονικά ο Χρυσός βρίσκεται μέσα στο Ιερό Σπέρμα. Ευτυχώς που μέσα σε κάθε ανθρώπινο πλάσμα υπάρχει ένας αλχημιστής που ονομάζεται Αντιμόνιο. Πραγματικά στο Αντιμόνιο αντιστοιχεί η εργασία της προσκόλ­λησης του Πνεύματος του Χρυσού στα Ανώτερα Σώματα του Είναι. Έτσι είναι το πώς τα Ανώτερα Σώματα του Είναι (που κατασκευάσθηκαν στο Σι­δηρουργείο των Κυκλώπων) μετατρέπονται σε οχήματα Αγνού Χρυσού, στον Εσωτερικό Χριστό ντυμένο με αυτά, στην ίδια την Φιλοσοφική Πέτρα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θα μπορούσατε να μας πείτε τι εξουσίες δίνει η Φιλοσοφική Πέ­τρα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Όταν ο Δάσκαλος κατέχει την Φιλοσοφική Πέτρα, έχει από μό­νος του την Παγκόσμια ιατρική. Αυτό σημαίνει ότι δεν αρρωσταίνει, ότι μπορεί να ζήσει με υγεία διότι ανάμεσα στο Είναι και το φυσικό σώμα δεν υπάρχει το εμπόδιο του Εγώ. Το Εγώ είναι αυτό που με τα κτηνώδη σοκαρί­σματα, με τις ασέλγειές του, τις μνησικακίες κλπ. καταστρέφει το ζωτικό σώμα. Όταν το ζωτικό σώμα αλλοιώνεται, αλλοιώνεται επίσης και το φυ­σικό σώμα και τότε έρχονται αρρώστιες και η ζωή μικραίνει. Το εγώ βάζει δηλητήριο στο φυσικό σώμα και το καταστρέφει μέχρι τον τελικό θάνατό του. Έτσι λοιπόν αν καταστρέφουμε το εγώ εκτός της προσωπικότητας τί­ποτε άλλο δεν μπορεί πια να βλάπτει το σώμα. Αλλά αν καταστρέψουμε την προσωπικότητα θα έχουμε εξαλείψει ριζικά τις παρεμβολές μεταξύ του Εί­ναι και του φυσικού σώματος. Όταν το Είναι ενώνεται χωρίς παρεμβολές με το φυσικό σώμα εγκαθιστά μια ολική αρμονία που του επιτρέπει να τρέφε­ται με τους καρπούς του Δέντρου της Ζωής. Ο καλύτερος τρόπος εξάλειψης του εγώ και της προσωπικότητας είναι μέσω της συνεργασίας άνδρα και γυναίκας κατά την διάρκεια της χημικής ένωσης. Ο άνδρας κατά την διάρ­κεια της χημικής επαφής θα πρέπει να ικετεύει την Θεϊκή του Μητέρα Κου­νταλίνη για την καταστροφή αυτού ή εκείνου του ελαττώματος. Η γυναίκα την ίδια στιγμή θα πρέπει να συνοδεύει τον άνδρα ικετεύοντας την Θεϊκή της Μητέρα Κουνταλίνη για την καταστροφή των ίδιων ελαττωμάτων.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Δάσκαλε θα μπορούσατε να μας εξηγήσετε γιατί είστε ένας Θι­βετιανός Λάμα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Πραγματικά αυτός ο βαθμός είναι του Είναι μου. Αναμφισβή­τητα κάποτε μετενσαρκώθηκα στο Θιβέτ και τότε έγινα Λάμα. Έχουν πε­ράσει αιώνες και παρόλο που έχασα εκείνο το Θιβετιανό σώμα, που κάποτε είχα, το Βαθύ εσωτερικό Είναι μου εξακολουθεί να είναι ένας Θιβετιανός Λάμα. Είναι φανερό ότι σαν πνεύμα, σαν Είναι, πηγαίνω πάντα στις συνα­ντήσεις του Ιερού Τάγματος του Θιβέτ.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τι είναι στην πραγματικότητα το Ιερό Τάγμα του Θιβέτ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Το Ιερό Τάγμα του Θιβέτ είναι μία οργάνωση Ιερών Ατόμων. Το τάγμα αυτό καθ’ εαυτό έχει 201 μέλη και το μεγαλύτερο επιτελείο αποτε­λείται από 72 βραχμάνους. Έχουμε τον μεγάλο θησαυρό του ARYAVARTA ASRAH και από αυτό μπορούμε να καταλάβουμε με διαύ­γεια ότι τα πιο εξυψωμένα μέλη του Τάγματος είναι άτομα που κατέχουν την Φιλοσοφική Πέτρα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Στο Τάγμα του Θιβέτ, ποιος είναι αυτός που έχει το μεγαλύτερο αξίωμα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ο υψηλότερος, ο πιο εξυψωμένος από όλους είναι ο Βαγκαβάν Ακλάϊβα. Αυτός είναι ο Υπέρτατος Διευθυντής του Ιερού Τάγματος του Θι­βέτ.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Στην ιστορία του Θιβέτ τι αντιπροσωπεύει ο Δαλάϊ Λάμα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Υπήρξανε πολλοί Δαλάϊ Λάμα. Τώρα βρισκόμαστε στον δέκατο τρίτο, ο οποίος έπρεπε να φύγει προς τα ιερά μέρη του Ινδοστάν. Έπρεπε να φύγει βιαστικά από το Θιβέτ όταν ήρθε η επιδρομή των ορδών των Κινέζων κομμουνιστών. Δεν του έμενε άλλη λύση παρά να φύγει στην Ινδία, διότι αλλιώς θα τον είχαν σκοτώσει. Ο Δαλάϊ Λάμα είναι ένας Μύστης που εργά­ζεται προς την ανθρωπότητα, αλλά όπως σας έλεγα, υπήρξανε άλλοι Δαλάϊ Λάμα και στο μέλλον θα συνεχίζουν να υπάρχουν. Όλοι εκείνοι που είναι αληθινές μετενσαρκώσεις, θα μπορούν να μετατραπούν σε Δαλάϊ Λάμα, αν το Μεγάλο Τάγμα το θέλει έτσι.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ο Δαλάϊ Λάμα είναι ένας Υπεράνθρωπος;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Δεν έφτασαν πάντα οι Δαλάϊ Λάμα στην τελική ένωση με την θεϊκότητα, όμως οι Δαλάϊ Λάμα είναι πραγματικοί Μύστες με την πιο ολο­κληρωμένη έννοια της λέξης.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θα εγκαταλείψουν οι κομμουνιστές Κινέζοι το θεοκρατικό κρά­τος του Θιβέτ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Οι κομμουνιστές Κινέζοι θα πρέπει αναπόφευκτα να φύγουν από το Θιβέτ. Οι Νταρμαπάντας ή στρατιά των μεγάλων Δασκάλων της Δύνα­μης, δουλεύουν εντατικά για να βγάλουν τους κομμουνιστές κινέζους από εκεί. Μετά αφού θα έχουν υποφέρει πολύ θα φύγουνε, και όταν θα συμβεί αυτό, ο Δαλάϊ Λάμα θα επιστρέψει στον θρόνο του.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Όλοι οι Λάμας είναι Ηλιακοί Άνθρωποι;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Όχι όλοι, μόνο αυτοί που έχουν κάνει το Μεγάλο Έργο.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Κατέχουν μερικοί Λάμας διαστημόπλοια;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Μόνο μία πολύ εκλεκτή ομάδα τα κατέχουν, μόνο αυτοί και κα­νένας άλλος. Αυτοί έχουν τα διαστημόπλοια σε μέρη που όχι μόνο είναι απλησίαστα για τους Θιβετανούς αλλά επίσης και για τους Κινέζους. Είναι πολύ δύσκολο να φτάσει κάποιος μέχρι εκεί που βρίσκονται αυτά τα δια­στημόπλοια.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Είναι αλήθεια ότι στο Σάνγκρι Λά βρίσκονται οι απόγονοι από εμάς τους Άριους;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Εκεί ζούνε οι Δάσκαλοι της μεγάλης Αρίας Φυλής μέσα στα με­γάλα σπήλαια του Σάνγκρι Λά, μαζί με τον Μελχισεδέκ, τον βασιλιά του κόσμου.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τι γνώμη έχετε για τα σπήλαια του Κακαχουαμίλπα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αυτά τα σπήλαια βρίσκονται σε απόσταση 4 ωρών από την πρωτεύουσα του Μεξικού, και πράγματι μέχρι τώρα δεν έχουν βρει το τέλος τους. Πιθανόν να είναι μία επέκταση του Σάνγκρι Λά.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Υπάρχουν στο Θιβέτ μερικά μηχανήματα που άφησαν οι Άτλα­ντες;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ναι υπάρχουνε αλλά όχι μόνο στο Θιβέτ. Επίσης βρίσκονται και σε άλλα μέρη της Γης όπου υπάρχουν σπήλαια, τα οποία έχουν μυστικά μη­χανήματα των αρχαίων Ατλάντων.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Είναι αλήθεια ότι στην Ινδία περιμένουν την άφιξή σας;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Είναι στο Θιβέτ όπου μια ομάδα Λάμας με περιμένουν και λο­γικά εκεί θα πάω. Έτσι λοιπόν μόλις θα έχω εκτελέσει την αποστολή μου θα διεισδύσω κρυφά στο Θιβέτ.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γνώρισε ο Χίτλερ την διδασκαλία του Υπεράνθρωπου;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ναι την γνώρισε, αλλά αργότερα εκτράπηκε μετά την επίσκεψη που του έκανε «ο άντρας των πράσινων γαντιών», ένας απεσταλμένος του Θιβέτ, αλλά όχι ακριβώς του Βασιλείου του Αγκάρτι όπως νόμισα ο Χίτλερ, παρά ένας απεσταλμένος της ομάδας των Ντάγκ Ντούγκπα, μαύρων μάγων με κόκκινο τουρμπάνι. Ο Φύρερ πήγαινε καλά, μιλώντας εσωτεριστικά, αλλά επαναλαμβάνω «ο άντρας των πράσινων γαντιών» τον εξέτρεψε.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τι πραγματικά είναι η ομάδα των Ντάγκ Ντούγκπα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Είναι το αντίθετο του τάγματος του Θιβέτ, η άλλη όψη του νο­μίσματος. Ένα πράγμα είναι οι Μύστες της Λευκής Αδελφότητας του Ιερού Τάγματος του Θιβέτ και άλλο πράγμα οι Μύστες της Καταχθόνιας Αδελφό­τητας της ομάδας των Ντάγκ Ντούγκπα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ο Χίτλερ έφτασε να γνωρίζει το Αρκάνο A.Z.F.;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ναι. Δούλευε στην ενάτη σφαίρα αλλά όπως είπα πριν ο Χίτλερ εκτράπηκε.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Είναι αλήθεια ότι ο Χίτλερ σε άλλη εποχή ήταν ο Αττίλας;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Έτσι έχουν πει τα μέλη ενός Μυστικού Τάγματος.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Αφού ο Χίτλερ ήξερε τις απόκρυφες επιστήμες, τι τον έσπρωξε προς την αποτυχία;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Το ότι δεν είχε εξαλείψει το εγώ, διότι αν το είχε καταστρέψει δεν θα είχε αποτύχει και σε αυτές τις στιγμές η Γερμανία θα ήταν νικητής. Ο Χίτλερ στην αρχή ήταν εξαιρετικός αλλά δεν εξάλειψε το εγώ και γι αυτό απέτυχε.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Στα Περσικά τι θέλει να πει η λέξη Φύρερ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Θέλει να πει «Ενσάρκωση του Λόγου».

ΕΡΩΤΗΣΗ: Είναι αλήθεια ότι ο Χίτλερ αυτοκτόνησε;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ο Χίτλερ πέθανε γέρος κάπου, δεν έχει σημασία που.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γιατί ο Χίτλερ διάλεξε τον σταυρό της σβάστικας, σαν σύμβολο για την διδασκαλία του;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Διότι αυτός ο σταυρός συμβολίζει την δουλειά στο Σιδηρουργείο των Κυκλώπων. Γιατί αυτός ο σταυρός συμβολίζει τις Χριστικές Δυνάμεις καθώς γυρίζουν αδιάκοπα στο Λαμπορατόριουμ Ορατόριουμ του φυσικού μας σώματος.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ποια είναι η γνώμη σας για τον Λόμπσαγκ Ράμπα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Είναι ένας μύστης που εκτελεί την αποστολή του να προωθήσει τις πνευματικές ανησυχίες στον κόσμο.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Είναι αλήθεια ότι στην Ινδία ή στο Θιβέτ κάνουν στους μυημέ­νους μία τομή στο μέτωπο για να τους αναπτύσσουν την διόραση;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αυτές είναι απόψεις του Μαρτές Λόμπσαγκ Ράμπα, αλλά είναι ψεύτικες απόψεις. Πραγματικά στο Θιβέτ κάνουν στους μυημένους μια πολύ ειδική δουλειά, αλλά αυτό δεν έχει καμία σχέση με τομές.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Δάσκαλε τι σημαίνει ότι «για να εξαλείψουμε το εγώ είναι ανα­γκαίο να βράζει το νερό στους 100 βαθμούς»;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ωραία, το να εξαλείφουμε το εγώ δεν είναι θέμα αποκλειστικά διανοητικό. Πραγματικά αν το νερό δεν βράζει στους 100 βαθμούς, δεν μα­γειρεύεται αυτό που είναι αναγκαίο να μαγειρευτεί, δεν καταστρέφεται αυτό που είναι αναγκαίο να καταστραφεί. Έτσι επίσης αν δεν περνάμε από σοβαρές συγκινησιακές κρίσεις δεν θα αποκρυσταλλωθεί αυτό που πρέπει να αποκρυσταλλωθεί και δεν θα εξαλείφεται αυτό που είναι αναγκαίο να εξαλείψουμε. Είναι αναγκαίο να καταστρέφουμε τα ψυχικά ακόλουθα, και έτσι αφού εξαλειφθούν κρυσταλλώνεται στην θέση τους κάποια ικανότητα, κάποια αρετή, κάποια ψυχική εξουσία. Όταν αναφέρουμε την Ψυχή πρέπει να καταλαβαίνουμε ότι μιλάμε για ένα σύνολο δυνάμεων, εξουσιών, αρε­τών κλπ. Αν καταστρέφουμε το ελάττωμα της λαγνείας θα κρυσταλλωθεί σε εμάς η αγάπη. Αν καταστρέφουμε τον εγωισμό θα αποκρυσταλλωθεί σε εμάς ο αλτρουισμός. Και έτσι διαδοχικά κάθε φορά που θα εξαλείφουμε ένα ελάττωμα θα κρυσταλλώνεται σε εμάς κάτι από την Ψυχή, ένας Νόμος, μια εξουσία, μια αρετή κλπ. Και όταν θα πεθάνουν όλα τα δικά μας ψυχολογικά ακόλουθα, που φορτωνόμαστε στο εσωτερικό μας, τότε θα κατέχουμε την Ψυχή μας. Γι αυτό λέγεται στα Ευαγγέλια: «Στην υπομονή θα κατέχετε τις Ψυχές σας». Αλλά και ακόμα περισσότερο, το ίδιο το φυσικό σώμα θα πρέ­πει να μετατραπεί σε Ψυχή. Όποιος καταστρέφει το εγώ, φτάνει σε μια στιγμή που μετατρέπεται σε Μεταλλαγμένο και ήδη με αυτή την ικανότητα είναι αόρατος ή ορατός θεληματικά. Μπορεί να διαπερνά έναν τοίχο χωρίς να πάθει καμία ζημιά διότι το σώμα έχει μετατραπεί σε κάτι ελαστικό, εύ­πλαστο. Επίσης μπορεί να παίρνει την μορφή ενός 20 χρονών ή 100 χρονών επειδή το σώμα ήδη δεν ανήκει στον χρόνο., έχει μετατραπεί σε Ψυχή και αυτό είναι σημαντικό. Αλίμονο σε εκείνον που χάνει την Ψυχή του όταν δεν την αποκρυσταλλώνει στον εαυτό του! μπορεί ένας άνθρωπος να είναι πλούσιος, μπορεί να κατέχει μια εκπληκτική μόρφωση, μπορεί να είναι ένας μεγάλος εσωτεριστής κλπ, αλλά όλα αυτά σε τίποτε δεν του χρησιμεύουν αν έχει χάσει την Ψυχή του.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Είναι αλήθεια ότι τα σώματα μερικών αγίων έβγαζαν μυρωδιά λουλουδιών; Αυτό το γεγονός οφείλεται σε αυτό που εκφράσατε στην προηγούμενη απάντησή σας;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σε ένα μεγάλο μέρος είναι αυτό που είπαμε πριν, αλλά είναι αναγκαίο να περάσουμε πιο πέρα από την κατηγορία του αγίου. Ένα πράγμα είναι ο βέβηλος, άλλο ο άγιος και ένα άλλο ο Μύστης. Σε έναν Μύ­στη το ίδιο το σώμα από σάρκα και οστά γίνεται Ψυχή, μπορεί να γίνεται αθάνατο, ένα Μεταλλαγμένο που δεν είναι υποταγμένο στον χρόνο.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θα μπορούσατε να μας εξηγήσετε αξιοσέβαστε δάσκαλε την δια­δικασία που κάνατε για να καταλάβετε τα ελαττώματά σας;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αυτό είναι ζήτημα αυστηρής ανάλυσης, εφαρμογής της τεχνικής του διαλογισμού κλπ. Από αυτή την κατεύθυνση έφτασα να καταλάβω αυτό ή εκείνο το ελάττωμα, και αφού το κατάλαβα μπόρεσα να το καταστρέψω με την βοήθεια της θεϊκής Μητέρας Κουνταλίνης.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πριν να φτάσετε στην Μαεστρία διαλογιζόσαστε κάθε μέρα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ο διαλογισμός είναι το καθημερινό ψωμί του κάθε αυθεντικού δόκιμου της σοφίας. Πάντα διαλογιζόμουν και πάντα θα συνεχίσω να δια­λογίζομαι.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θα θέλατε να μας εξηγήσετε αυτό το να αυτο-πειθαρχούμαστε εσωτεριστικά για να μην αφήσουμε το εγώ να μας καταβροχθίσει;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Στο θέμα της εσωτεριστικής αυτοπειθαρχίας, υπάρχουν πολλά πράγματα που δεν μπορούν να δημοσιευτούν και μεταδίδονται μόνο από δάσκαλο σε μαθητή.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Δάσκαλε, οριστικά, όποιος δεν διαλογίζεται δεν διαλύει το εγώ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Όχι γιατί δεν μπορεί να το καταλάβει. Εάν δεν υπάρχει κατα­νόηση πως θα μπορούσε κάποιος να διαλύσει το εγώ; Πρώτα είναι αναγκαίο να αποκτάμε συνείδηση για όσα διαλογιζόμαστε για να μπορούμε να τα κα­ταστρέφουμε μετά.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Εφόσον τα πράγματα είναι έτσι, είστε της γνώμης ότι οι γνωστι­κοί μαθητές πρέπει να διαλογιστούν;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Οι γνωστικοί θα έπρεπε να εξασκούν καθημερινά τουλάχιστον 4 με 6 ώρες τον διαλογισμό. Να εξασκηθούν το πρωί, το απόγευμα και σχε­δόν όλο το βράδυ, μέχρι να ξημερώσει. Αυτό θα έπρεπε να γίνει για όλη την ζωή σας και αν έτσι προχωράτε, θα ζείτε μια βαθιά ζωή και θα αυτοπραγματοποιηθείτε. Εάν δεν το κάνετε θα έχετε μια επιφανειακή, κούφια ζωή, μια ζωή φλύαρη, κάτι παρόμοιο θα λέγαμε με μια λακκούβα νερό στην άκρη του δρόμου, που κάτω από τις ακτίνες του ήλιου ξεραίνεται και μένει μόνο η βρωμιά. Πολύ διαφορετικές είναι οι λίμνες γεμάτες ψάρια και ζωή. Πρέπει να μάθουμε να ζούμε βαθιά και αυτό επιτυγχάνεται με τον διαλογι­σμό.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Δάσκαλε κάποτε ρώτησαν έναν εκπαιδευτή πόση ώρα θα έπρεπε να κρατάει ο διαλογισμός και απάντησε δέκα λεπτά. Ποια είναι η γνώμη σας για αυτή την απάντηση;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Κάθε διαλογισμός θα έπρεπε να κρατάει ώρες, 3, 4, 6 ώρες. Ήδη στο Φωτισμένο Κενό δεν υπάρχει χρόνος. Η έλλειψη βάθους στους δοκί­μους είναι αυτό που βλάπτει τους αδελφούς.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θέλετε να πείτε ότι δεν υπάρχει σοβαρότητα στους υποψήφιους της Γνώσης;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αυτό είναι ξεκάθαρο και φανερό. Ο διαλογισμός θα πρέπει να είναι βαθύς, επεκταμένος.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ποια θα πρέπει να είναι η συμπεριφορά, σύμφωνα με την γνώμη σας, κάποιου που έχει μια θέση σε κάποια οργάνωση, και ακόμη και στην γνωστική κίνηση;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Όταν κάποιος δεν δουλεύει με την διάλυση του εγώ διαπράττει λάθη και είναι πολύ φυσικό να τα διαπράττει καθημερινά. Αυτό φέρνει προβλήματα και τα προβλήματα φέρνουν σύγχυση. Εάν ένας δουλεύει πάνω στον εαυτό του, όλα θα προχωράνε καλύτερα, γιατί θα εξαλείφει ψυ­χολογικά ελαττώματα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πως θα μπορούσαμε να αναγνωρίσουμε κάποιον που έχει εξα­λείψει το 50% των ελαττωμάτων του;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Η καλή συμπεριφορά θα το δείχνει, γιατί το δέντρο γνωρίζεται από τους καρπούς του. Από το τάδε δέντρο τάδε καρποί

ΕΡΩΤΗΣΗ: Υπάρχει κίνδυνος για τους γνωστικούς μαθητές να μετατραπούν σε Χανασμουσιάνους;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Θα βγει μια καλή συγκομιδή, προπάντων από τα νοτιοαμερικά­νικα μέρη της Κολομβίας και της Βενεζουέλας. Απλώς γιατί τα αδελφάκια δεν έχουν αφοσιωθεί στην καταστροφή του εγώ.

Είναι πολύ ελαφριοί και τεμπελιάζουν σε αυτό το πράγμα. Θέλουν μυήσεις, βαθμούς, εξουσίες κλπ και δεν ασχολούνται με την καταστροφή του εγώ. Το μέλλον που περιμένει αυτές τις δύο χώρες είναι ακριβώς μία καλή συγκομιδή Χανασμούσεν με διπλό κέντρο βαρύτητας.

Αυτό είναι εκείνο που θα συμβεί εκτός και εάν όλοι, μαζικά αποφα­σίσουν να καταστρέψουν το εγώ.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Είχαν οι Κινέζοι κάποια τεχνική για να δουλεύουν ψυχολογικά στην διάλυση του εγώ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Πραγματικά στην Κίνα των χιλιετηρίδων υπήρχε ένα όργανο που είχε 49 χορδές. Η κάθε μία χορδή σχετιζότανε με κάθε ένα από τα 49 υποσυνείδητα επίπεδα του νου. Είναι φανερό πως όταν ένας καλλιτέχνης έπαιζε τις χορδές, οι μυημένοι έμπαιναν σε βαθύ διαλογισμό, στο κάθε ένα από τα 49 υποσυνείδητα επίπεδα. Έτσι αυτοανακαλύπτονταν και κατά λο­γική συνέπεια μετατρέπονταν.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ποια είναι η καλύτερη τεχνική για την καταστροφή των ελαττω­μάτων στην διάρκεια της πρακτικής του Σαάχα Μαϊτούνα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Κατά την διάρκεια της χημικής ένωσης, οι δύο σύζυγοι θα πρέ­πει να ζητάνε και οι δύο για την καταστροφή του ίδιου ελαττώματος. Το να ζητάει ο άντρας για την καταστροφή αυτού ή εκείνου του ελαττώματος και η σύζυγος, από την πλευρά της, να ζητάει για την καταστροφή ενός άλλου ελαττώματος είναι έλλειψη ευσπλαχνίας και αγάπης.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Είναι ακριβώς η δύναμη του Ανδρόγυνου, που έχει δημιουργη­θεί από το ζευγάρι στην σεξουαλική ένωση, αυτή που θα χρησιμοποιήσει η Θεϊκή Μητέρα Κουνταλίνη για να κάψει αυτό ή εκείνο το ψυχικό ακό­λουθο. Και αν την Ηλεκτρική Φωτιά την κατευθύνουν και οι δύο σύζυγοι προς το ίδιο ελάττωμα η καταστροφή δεν θα αργήσει. Επαναλαμβάνω, οι δύο σύζυγοι πρέπει να ικετεύουν για το ίδιο ελάττωμα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θα μπορούσατε να μας πείτε αξιοσέβαστε δάσκαλε ποια ελαττώ­ματα, στην παρούσα ενσάρκωσή σας, ήταν τα πιο δύσκολα στην κατα­στροφή τους;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Πραγματικά, θεωρώ ότι ο θυμός και η λαγνεία ήταν τα πιο ρι­ζικά και αφού ελαττώθηκαν σε σκόνη, όλα τα άλλα τα εξάλειψα με σταθερό βήμα και δυνατό χέρι.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Δάσκαλε, είχατε από την παιδική ηλικία προαίσθηση της απο­στολής που σας περίμενε;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ναι, από την παιδική ηλικία το ήξερα, έτσι είναι.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γιατί λένε μερικοί ότι εσείς είσαστε εξωγήινος;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Καλά, το βαθύ Εσωτερικό Είναι μου είναι εξωγήινος, αυτό δεν μπορώ να το αρνηθώ. Στην πραγματικότητα της αλήθειας, μέσα μου είναι οι ψυχικές και πνευματικές αρχές του κυβερνήτη του Άρη (Σαμαέλ). Αυτές οι αρχές περιέχονται μέσα στην ψυχή μου και ο ίδιος ο Κυβερνήτης του Άρη είναι το Πραγματικό Βαθύ Εσωτερικό Είναι μου. Έτσι λοιπόν πραγ­ματικά είμαι ένας Εξωγήινος.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Είναι αλήθεια ότι εσείς θα εκπληρώσετε μία αποστολή μέσα σε ένα διαστημόπλοιο;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ακόμα δεν μπορώ να βεβαιώσω τίποτε για αυτό. Περιμένω κά­ποτε να είμαι άξιος να επιβιβαστώ σε ένα διαγαλακτικό διαστημόπλοιο, γιατί ένας κυβερνήτης τέτοιου διαστημοπλοίου έτσι μου το έχει υποσχεθεί και εγώ το περιμένω. Με αυτόν τον κυβερνήτη συναντήθηκα προσωπικά, θέλω να πω φυσικά, στην Έρημο των Λιονταριών, στην πρωτεύουσα του Μεξικού.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Αξιοσέβαστε Δάσκαλε μέχρι ποιο σημείο μπορούμε να πούμε ότι ο Πάπας Ιωάννης 23ος ήταν συνεργάτης της Μεγάλης Λευκής Αδελφότη­τας;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αυτό το Ον ήταν χρήσιμο, από την σκοπιά που έδωσε να κατα­λάβει η ίδια η εκκλησία ότι αυτή δεν είναι η μοναδική. Αυτό το ον επέμενε στην αναγκαιότητα μιας αδελφότητας, που θα έπρεπε να υπάρχει ανάμεσα στις διάφορες πίστεις. Ακόμα και αν δεν φτάνανε στην αδελφοσύνη, να υπήρχε αμοιβαίος σεβασμός ανάμεσα στις διάφορες πίστεις και θρησκείες.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ποια είναι η γνώμη σας για τον Νοστράδαμο;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ήταν ένας μεγάλος προφήτης, είναι ολόκληρος δάσκαλος, δεν υπάρχει αμφιβολία σε αυτό, αλλιώς δεν θα μπορούσε να εξηγηθεί η ακρί­βεια των προφητειών του.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τότε ο Νοστράδαμος είναι ένας αναστημένος;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αυτό το τελευταίο δεν το έχω ερευνήσει.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τι μπορείτε να μας πείτε για την Κλεοπάτρα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Δεν ξέρω γιατί μιλάνε για την Κλεοπάτρα με ατομικό πρόσωπο. Στην πραγματικότητα ήταν πολλές Κλεοπάτρες. Στο νησί Ελεφαντίνα ζού­σαν πολλές Κλεοπάτρες και αυτές γνώρισαν τα Μυστήρια της Ζωής και του Θανάτου. Εκείνη που αναφέρεται στην ιστορία ήταν μία από αυτές. Αυτή γνώρισε τα Μυστήρια αν και τότε ήταν πια πεσμένος Μποδισάτβα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τότε θα μπορούσαμε να πούμε ότι η Νεφερτίτη γνώρισε τα Μυ­στήρια;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Είναι φανερό πως ναι.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Είναι ο Σολομώντας ένας σηκωμένος Δάσκαλος;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ο Βασιλιάς Σολομώντας είναι ένας μεγάλος Ιεροφάντης, αλλά ο Μποδισάτβα του είναι πεσμένος.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Είναι ο Ιεχωβά σηκωμένος δάσκαλος;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Από ετυμολογική άποψη ο Ιεχοβά είναι IODHEVE, που ισοδυ­ναμεί με το να πούμε: Στρατιά του Λόγου.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θα ξαναεπιστρέψει ο Ναπολέοντας στον φυσικό κόσμο;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ο Ναπολέοντας είναι ένα στοιχείο που χρησιμοποιεί ο Νόμος για να εκπληρωθεί το κάρμα και θα ξαναεπιστρέψει για να πάρει φυσικό σώμα αυτή την φορά στην πόλη της Νέας Υόρκης.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τι μπορείτε να μας πείτε για την κυρία Έλενα Πετρονίλα Μπλα­βάτσκι;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αυτή επίσης θα ξαναεπιστρέψει. Θα γεννηθεί στην Νέα Υόρκη με ανδρικό φυσικό σώμα και θα εκπληρώσει κάποια αποστολή.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γνώρισε ο Σιμόν Μπολιβάρ τις απόκρυφες επιστήμες;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ο Σιμόν Μπολιβάρ είναι ένας πεσμένος Μποδισάτβα. Είναι ο Μποδισάτβα ενός Δασκάλου που διευθύνει την Απελευθερωτική Ακτίνα και τα άτομά της είναι πολύ αναγκαία για να γίνει η απελευθέρωση του αν­θρώπινου όντος.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θα ξανάρθει ο Σιμόν Μπολιβάρ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ακόμα δεν υπάρχει καμία πληροφορία σχετικά με αυτό.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θεωρείτε τον Μωυσή σαν υπεράνθρωπο;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Βεβαίως ναι. Ο Μωυσής είναι ένας Υπεράνθρωπος με την πιο πλήρη έννοια της λέξης.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Έφτασε ο Αβραάμ στην κατηγορία του υπεράνθρωπου;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ναι, επίσης και ο Αβραάμ πέτυχε να ενωθεί με την Θεϊκότητα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Που βρίσκονται τώρα ο Χημικός Αρχιφυσικός Άγγελος Λοϊσός και ο Αρχάγγελος Σακάκυ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Στο σύμπαν, στο διάστημα, ταξιδεύοντας δια μέσου των κό­σμων. Ο Αρχάγγελος Σακάκυ είναι ένας από τους τέσσερις τετρα-συντηρη­τές του Σύμπαντος.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θα ξανάρθει να πάρει φυσικό σώμα ο θεός Τλαλόκ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ο Τλαλόκ θα πάρει σώμα στην μελλοντική Χρυσή Εποχή, μετά την μεγάλη καταστροφή που πλησιάζει. Θα ξανάρθει να βοηθήσει την Συ­νειδητή Ανθρωπότητα της χρυσής Εποχής.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ήταν η Μαρία Αντουανέτα μία γυναίκα με αφυπνισμένη συνεί­δηση;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Όχι τελείως ξύπνια, αλλά είχε ένα ποσοστό αφυπνισμένης συ­νείδησης.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γνώρισε ο Ροβεσπιέρος την Μυητική Φιλοσοφία;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αν πραγματικά την είχε γνωρίσει δεν θα είχε διαπράξει τα λάθη που διέπραξε. Ο Ροβεσπιέρος μετατράπηκε πρακτικά σε δήμιο της Γαλλίας.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ποιος ήταν πραγματικά ο Κόμης Μοντεχρίστος;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Είναι ένα σύμβολο, μια αλληγορία πλασμένη στο έργο του Αλέ­ξανδρου Δουμά, μια ζωντανή αντιπροσωπεία του Καλιόστρο.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Δουλεύει ακόμη ο κόμης Ασταρότ στην μαύρη μαγεία;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ποτέ δεν γνώρισα τον Ασταρότ σαν Κόμη, τον γνώρισα μόνο σαν δούκα. Τώρα έχει φυσικό σώμα αλλά δεν είναι πια μαύρος μάγος.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ποιος ήταν ο Χριστόφορος Κολόμβος;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ένας μεγάλος διορατικός που με βάση παραδόσεις ρίχτηκε προς την Ινδία, θέλοντας να κάνει έναν κύκλο από αυτή την γραμμή, αλλά βρέ­θηκε στην Αμερική

ΕΡΩΤΗΣΗ: Είναι η Ζάν Ντ’ Άρκ μια Κυρία Μύστης;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ναι, και ζει ακόμα. Παρόλο που την κάψανε εξακολουθεί να ζει, διότι πέτυχε την Ανάσταση, και με την δύναμη της Ανάστασης συγκέ­ντρωσε όλα τα φυσικά άτομά της. Έτσι λοιπόν τώρα κατέχει φυσικό σώμα, διατηρεί το ίδιο το σώμα της και ζει στο Ναό της Βοημίας στην Γερμανία.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τι μπορείτε να μας πείτε για τον Γιούρι Γκέλερ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Δεν με ενδιέφερε. Δεν το ερεύνησα διότι δεν με ενδιέφερε.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Είναι αλήθεια ότι ο κόμης Σαίν Ζερμαίν βρίσκεται στην Ισπανία;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ο κόμης Σαιν Ζερμαίν δεν είναι στην Ισπανία αλλά στο ανατο­λικό Θιβέτ. Θα ξανάρθει στην Ευρώπη το 1999.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τι εσωτερικό βαθμό έφτασε ο Μαχάτμα Γκάντι;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ο Μαχάτμα Γκάντι δεν μπόρεσε να πραγματοποιήσει το Με­γάλο Έργο. Αφιερώθηκε αποκλειστικά στην πολιτική.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ήταν ο Άγιος Αυγουστίνος ένας γνωστικός πατριάρχης;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Βεβαίως ναι. Ο Άγιος Αυγουστίνος είναι ένας μεγάλος Ιεροφά­ντης. Επίσης ίδρυσε το Τάγμα των Αυγουστιανών, ένα Γνωστικό Τάγμα, μία γνωστική αίρεση.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Σε τι εσωτεριστική σκάλα βρίσκεται τώρα εκείνος που ονομά­στηκε Σιντάρτα Γκαουτάμα Σακιαμούνι, ο Βούδας;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Είναι ένας απελευθερωμένος δάσκαλος, ένας Δάσκαλος της Τε­λειότητας. Μετά αφού ήταν Γκαουτάμα, ξαναήρθε να πάρει φυσικό σώμα, ξαναγεννήθηκε στο ίδιο το Θιβέτ, με το όνομα Σονκαπάκ, ο μεγάλος θιβε­τιανός Λάμα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Έφτασε ο Πέτρος, ο μαθητής του Ιησού, στην αυτοπραγμάτωση;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Βεβαίως ναι. Ο Πέτρος είναι ένας Δάσκαλος της Τελειότητας.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Αυτοπραγματοποιήθηκαν επίσης όλοι οι απόστολοι;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ναι, όλοι αυτοί αυτοπραγματοποιήθηκαν.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ήταν ο Μέγας Αλέξανδρος μυημένος;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ο Μέγας Αλέξανδρος δεν ήταν μυημένος, ήταν απλώς κατακτη­τής κι αυτό ήταν όλο.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τι γνώμη έχετε εσείς αξιοσέβαστε δάσκαλε για τον Φρειδερίκο Νίτσε;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ο Νίτσε στην θεωρία του Υπεράνθρωπου ξέχασε να μιλήσει για τον Άνθρωπο. Υπάρχει ανάγκη να δημιουργούμε πρώτα τον Άνθρωπο διότι το διανοητικό ζώο ακόμα δεν είναι άνθρωπος. Ο Νίτσε πίστευε πως υπήρχε ο άνθρωπος και έσφαλλε. Πραγματικά αφού δημιουργείται ο Άνθρωπος μπορούμε μετά να μιλάμε με υπερανθρώπινους όρους αλλά πριν όχι.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γνώρισε ο Μάο Τσε Τούνγκ τον Εσωτερισμό;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αναμφισβήτητα ο Μάο Τσε Τούνγκ αφοσιώθηκε στον κομμου­νισμό μπολσεβικισμό και αυτό είναι όλο. Αυτός δεν ασχολήθηκε με εσωτε­ριστικά ζητήματα. Παρατηρείστε ότι ΜΑΟ είναι ΑΟΜ αλλά ανάποδα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Αυτοπραγματοποιήθηκε ο Ντάντε Αλιγκιέρι;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Είναι ένας αναστημένος δάσκαλος και ζει ακόμα στην Ιταλία.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γνώρισε τις Γνωστικές Διδασκαλίες ο μέγας γλύπτης Μιχαήλ Άγγελος;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Γνώρισε τον εσωτερισμό και είναι ένας μυημένος.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πέτυχε την Αυτοπραγμάτωση ο Πλάτωνας, ο Φιλόσοφος της Αθήνας;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ναι ο Πλάτωνας πέτυχε να αυτοπραγματοποιηθεί.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τι γνώμη έχετε για τον Φουλκανέλλι;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ο Φουλκανέλι είναι ένας αυτοπραγματοποιημένος που έκανε το Μεγάλο Έργο. Το ανώτατο έργο του ονομάστηκε ακριβώς «οι φιλοσοφικές οικίες», δυστυχώς κανένας δεν τον έχει καταλάβει. Αυτό οφείλεται στο ότι για να τον καταλαβαίνει κάποιος είναι αναγκαίο να έχει αυτοπραγματο­ποιηθεί. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, κάποιες μυστικές υπηρε­σίες έψαχναν τον Φουλκανέλι (ο οποίος είναι ένας πεπειραμένος πυρηνικός φυσικός), για να του αποσπάσουν πληροφορίες, αλλά ευτυχώς ήξερε να τους αποφεύγει και τώρα βρίσκεται σε κάποια κρυφά μέρη, που ταυτόχρονα είναι Ναοί και μοναστήρια.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τι γνώμη έχετε για τον Γκουρτζίεφ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Η διδασκαλία του Γκουρτζίεφ είναι καταπληκτική, αλλά έχει όμως πολλά σοβαρά λάθη. Για παράδειγμα αγνοεί όλα όσα αφορούν την θεϊκή Μητέρα Κουνταλίνη Σάκτι, στράφηκε εναντίον της, αφήνοντας τους μαθητές του σε τέτοιες συνθήκες που να μην μπορούν να δουλεύουν πάνω στον εαυτό τους. Είναι φανερό ότι αν σε έναν στρατιώτη του παίρνουν τα όπλα, τότε τι θα μπορούσε να κάνει στο πεδίο της μάχης; Έτσι επίσης, εάν στον μαθητή του αφαιρέσουν την θεϊκή του Μητέρα, τότε πως θα αμυνό­ταν; Πως θα καταστρέφονταν τα ψυχικά του ακόλουθα; Μόνο το πυρογενές Φίδι των μαγικών μας δυνάμεων έχει πλήρη εξουσία για να καταστρέφει τα μη ανθρώπινα ψυχικά ακόλουθα που φορτωνόμαστε στο εσωτερικό μας. Ο Γκουρτζίεφ μπέρδεψε την Κουνταλίνη με το βδελυρό όργανο Κουνταρτι­γουαδόρ. Υπάρχουν δύο φίδια: αυτό που ανεβαίνει και αυτό που κατεβαί­νει. Αυτό που ανεβαίνει είναι αυτό που τυλίγεται στην ράβδο του Ασκλη­πιού, Θεού της ιατρικής, το ίδιο που τυλιγόταν επίσης στο Γενετήσιο Ταυ, με το οποίο ο Μωυσής θεράπευσε τους Ισραηλίτες στην έρημο. Αυτό που κατεβαίνει είναι το φρικτό φίδι Πύθων, με τα επτά κεφάλια, που σερνόταν στην λάσπη της γης, και το οποίο ο Απόλλων θυμωμένος, πλήγωσε με τα ακόντιά του. Είναι το φίδι του πειρασμού της Εδέμ. Αυτό προβάλλεται από τον κόκκυγα προς τις ατομικές κολάσεις του ανθρώπου. Ο Γκουρτζίεφ διέ­πραξε το σφάλμα να δώσει στο φίδι που ανεβαίνει, το φίδι το μπρούτζινο, τις καταχθόνιες, υπνωτιστικές και μοχθηρές δυνάμεις του φιδιού που κατε­βαίνει. Έτσι λοιπόν, στην πραγματικότητα της αλήθειας, το λάθος του Γκουρτζίεφ ήταν ασυγχώρητο και γι αυτό η σχολή του απέτυχε.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θα μπορούσατε να μας πείτε αξιοσέβαστε δάσκαλε ποιοι ήταν οι οικοδόμοι της Μεγάλης Σφίγγας;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ήταν τα μέλη της Κοινότητας Αλκαντάν, μιας ατλαντικής κοι­νότητας. Οι μεγάλοι σοφοί αυτής της κοινότητας, στην αρχαία Ατλαντίδα, έχτιζαν πάντοτε Σφίγγες και μετά όταν φύγανε από εκείνη την ήπειρο (εξ’ αιτίας του μεγάλου κατακλυσμού που πλησίαζε τον οποίο εκείνοι δεν αγνο­ούσαν) πήγανε προς την ήπειρο Γκραμόνσι που σήμερα ονομάζεται Αφρική. Από εκεί, από την νότια Αφρική, προχώρησαν προς την χώρα της Νύλια, ονομαζόμενη σήμερα Νείλος και ακριβώς στην Καϊρόνα (το σημε­ρινό Κάϊρο) έζησαν και έχτισαν τις Σφίγγες. Αυτές αντιπροσωπεύουν την φωτιά, το ανθρώπινο πρόσωπο το νερό, τα φτερά συμβολίζουν τον αέρα και τα πόδια του ταύρου την γη. Αυτά τα τέσσερα στοιχεία είναι βασικά για το Μεγάλο Έργο και συνθέτονται στο Αλάτι, στο Θειάφι και στον Υδράργυρο της Αλχημείας. Στο αλάτι περιέχεται το στοιχείο γη, το στοιχείο νερό και το στοιχείο αέρας. Όσον αφορά το Θειάφι βλέπουμε ότι τρέφεται από την Γη και αυτό είναι φανερό στα ηφαίστεια, όπου επίσης βρίσκεται παρούσα η φωτιά. Ο Υδράργυρος, συμμετέχει στον αέρα και στο νερό. Έτσι το Αλάτι, το Θειάφι και ο Υδράργυρος βρίσκονται εκεί στα τέσσερα στοιχεία.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θα μπορούσατε να μας πείτε γιατί οι αρχαίοι Αιγύπτιοι λάτρευαν τον γάτο;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Γιατί τον συνδύασαν με τον Υδράργυρο. Ο γάτος ήταν πάντα σύμβολο του Υδράργυρου της Μυστικής Φιλοσοφίας. Ήδη ξέρουμε ότι ο Υδράργυρος είναι η Μεταλλική Ψυχή του Σπέρματος. Παρατηρείστε ότι ο γάτος είναι ένας μεγάλος διορατικός. Βλέπει το βράδυ στα σκοτάδια και βγαίνει επίσης το βράδυ, αναπαράγεται το βράδυ και είναι ακριβώς στην βα­θιά νύχτα των σοφών, στα σκοτάδια, μέσα στην σεβαστή σιωπή, όπου ερ­γάζεται με τον Υδράργυρο, δηλαδή στην επεξεργασία του Υδράργυρου της Μυστικής Φιλοσοφίας. Η δράση του γάτου δείχνει την στενή σχέση του με τον Υδράργυρο και για αυτόν τον λάτρευαν. Μην ξεχνάμε, ότι ο Υδράργυρος μας μετατρέπει σε ευγενικούς ανθρώπους, σε φωτισμένους ανθρώπους.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Οι αιγυπτιακές πυραμίδες είναι ναοί σε άλλες διαστάσεις;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Οι αιγυπτιακές πυραμίδες, έχουν πραγματικά τις αντιστοιχίες τους σε άλλες διαστάσεις του κόσμου και της φύσης. Δεν το αρνούμαστε. Έτσι είναι.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τι σημαίνει η λέξη Ηλιούπολη;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σημαίνει Ιερή Πόλη.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Δάσκαλε γιατί πέθανε τόσο νέος ο Τουταγχαμών;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Πέθανε νέος εξ αιτίας της μοίρας του αλλά αυτοπραγματοποιή­θηκε.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Οι αρχαιολόγοι που ανακάλυψαν μούμιες έκαναν πράξη βεβή­λωσης ή είναι έτσι επειδή το ήθελε ο Νόμος;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ακόμα και αν είναι νεκρές, είναι πράξη βεβήλωσης γιατί αυτές αντιστοιχούν στα μυστήρια των αρχαίων.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γιατί μερικοί άνθρωποι, χωρίς να έχουν κάνει τέτοιες σπουδές, διατηρούν τα σώματά τους μετά τον θάνατο;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Οφείλεται στο ασβέστιο που περιέχεται στο σώμα ή στα πολλά αντιβιοτικά που έπαιρναν όταν ζούσαν.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Υπάρχει κάπου ένα άτομο ονομαζόμενο Ραμάτις. Είναι αυτός ο κύριος ένας μύστης;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ο Ραμάτις δεν παρουσιάστηκε ποτέ στην Λευκή Αδελφότητα και γι αυτό δεν μπορώ να πω ότι είναι ένας μύστης.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τι αντιπροσωπεύει ο Σκαραβαίος για τους αιγυπτίους;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ο Σκαραβαίος, μεταξύ των αιγυπτίων, είχε την έννοια της Ψυ­χής.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ποιοι έφτιαξαν τα αγάλματα του Νησιού του Πάσχα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αυτό είναι ζήτημα της Λεμουρίας. Οι Λεμούριοι έφτιαξαν αυτά τα αγάλματα και τα τοποθέτησαν πάντα με κατεύθυνση προς την Λεμουρία, την τρίτη Ρίζα-Φυλή.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Οι χριστιανικές γραφές αναφέρουν την πόλη της Βηθλεέμ (BELEM). Υπήρξε πραγματικά αυτή η πόλη;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Βηθλεέμ είναι μια λέξη που προέρχεται από το ΒΕΛ, πύργο φω­τιάς στα Χαλδαϊκά. Η Βηθλεέμ δεν υπήρξε σαν χωριό και ούτε καν ήταν στον χάρτη. Έτσι λοιπόν η Βηθλεέμ μεταφράζεται «Πύργος Φωτιάς» και αυτόν τον πύργο πρέπει να τον σηκώσουμε μέσα μας με την Ιερή Φωτιά. Όταν αυτή η φωτιά φτάνει στο ύψος του εγκεφάλου εγκαθίσταται ο πύργος, μέσα στον εαυτό μας τον ίδιο, εδώ και τώρα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Συνοδέψατε εσείς τον Ιησού Χριστό στην Ιερή Γη;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Στην εποχή του Ιησού εγώ δεν ήμουν ενσαρκωμένος.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γιατί οι χριστιανοί όταν τους ρίχνανε στα λιοντάρια, στις ρωμαϊ­κές αρένες αντί να κλαίνε γελούσαν;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Γιατί ήταν γνωστικοί και οι γνωστικοί δεν φοβούνται τον θά­νατο. Οι γνωστικοί γνωρίζουν σε βάθος τα μυστήρια της ζωής και του θα­νάτου.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ποια είναι η γνώμη του Μεγάλου Καμπίρ Ιησού, για την τωρινή κατάσταση της ανθρωπότητας;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αισθάνεται οίκτο γι αυτή την αποτυχημένη ανθρωπότητα, γιατί οριστικά αυτή η ανθρωπότητα έχει αποτύχει.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γιατί λέγεται ότι εσωτερικά ο δόκιμος θα πρέπει να περπατάει ανάμεσα σε τρίγωνα, οκτάγωνα και ορθογώνια;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Τα τρίγωνα αντιπροσωπεύουν τον χειρισμό των τριών δυνάμεων, των τριών παραγόντων της Επανάστασης της Συνείδησης: ο Άγιος να βε­βαιώνει, ο Άγιος να αρνείται και ο Άγιος να συμφιλιώνει.

Ας θυμηθούμε τις θετικές, αρνητικές και ουδέτερες δυνάμεις. Το αρ­νητικό, το θετικό και το ουδέτερο. Το οκτάγωνο σημαίνει τις οκτώ μυήσεις διότι πραγματικά είναι οκτώ οι μυήσεις και το ορθογώνιο αντιπροσωπεύει την ορθή σκέψη, την ορθή συγκίνηση και την ορθή πράξη, γενικά την ορθή συμπεριφορά.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γιατί λένε ότι οι μυημένοι πρέπει να προχωράνε χέρι-χέρι με την Μάρθα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Η Μάρθα είναι ένα από τα 24 μέρη του δικού μας Είναι. Αυτή αντιπροσωπεύει την ταπεινότητα του μυημένου. Χωρίς την Μάρθα, χωρίς ταπεινότητα δεν θα μπορέσουμε να ενωθούμε με τα πιο υψηλά μέρη του δι­κού μας Είναι.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ο Γκουρού σας, λέγεται πραγματικά Αντολφίτο ή είναι ένα συμ­βολικό όνομα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Έτσι λέγεται. Αυτό είναι το όνομα που είχε σε μία από τις τελευ­ταίες υπάρξεις του ή θα λέγαμε καλύτερα που πήρε, διότι αυτός υπάρχει από την Λεμουρία. Αυτός γεννήθηκε στην Λεμουρία αλλά δεν έχει πεθάνει, διατηρεί το ίδιο σώμα που είχε στην Λεμουρία. Λέγεται Αδόλφος και χαϊδευ­τικά τον λέω Αντολφίτο.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Από τι τρέφεται ένας αναστημένος.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Τρέφεται από το Δέντρο της Ζωής. Αυτό συμβαίνει όταν έχει αποκτήσει την Φιλοσοφική Πέτρα, δηλαδή όταν έχει αποκτήσει το Ελιξίριο της Μακροζωΐας και την Παγκόσμια Ιατρική. Το Δέντρο της Ζωής επιτρέ­πει σε μας τους αναστημένους να δρούμε με κάποιο τέχνασμα με το οποίο ξανακατεργαζόμαστε τα σώματα και τα κάνουμε «πλαστικά». Ένα «πλα­στικό» σώμα παίρνει όποια μορφή θέλουμε όπως ενός δέντρου ή ενός ζώου. Συμπέρασμα: μετατρεπόμαστε σε αυθεντικούς Μεταλλαγμένους..

Ας έχουμε υπ όψιν μας ότι κάθε αρρώστια έχει την καταγωγή της στο νου και στα Εγώ. Όταν αυτά πεθαίνουν, πετυχαίνουμε να γίνουν «πλα­στικά» τα ξανακατεργασμένα σώματά μας και μπορούμε τότε να εμφανι­στούμε σαν γέροι ή σαν νέοι.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θεωρείτε ότι ένας Αναστημένος πρέπει να εξαλείφει την προσω­πικότητα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Μέχρι πριν λίγο εγώ ο ίδιος υπεράσπισα την προσωπικότητα, αλλά τώρα που διέλυσα το Εγώ σε κοσμική σκόνη, βλέπω ότι η προσωπι­κότητα είναι ένα εμπόδιο ανάμεσα σε εμάς και το Είναι. Τώρα θραύω την ίδια την προσωπικότητα, γιατί ξέρω ότι η παρουσία του Είναι μπορεί να αντικαθιστά τέλεια αυτό το εργαλείο. Η παρουσία του Είναι είναι αρκετά δυνατή και γι αυτόν τον λόγο η προσωπικότητα καταλήγει περιττή. Η προ­σωπικότητα είναι το όχημα του Κάρμα και σε αυτή βρίσκονται πολλά πράγματα που μας ενώνουν με το Κάρμα. Είναι καλό να ξέρουμε ότι η προσωπικότητα είναι πολλαπλή και επιβλαβής. Δεν είναι ατομική. Ο Γκουρτζίεφ και άλλοι μελετητές λατρεύουν την προσωπικότητα, διότι την θεωρούν αναγκαία, αλλά εγώ βεβαιώνω κατηγορηματικά ότι δεν είναι.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Έχει ο Μελχισεδέκ αθάνατο φυσικό σώμα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Βεβαίως ναι! Έχει το δικό του αθάνατο σώμα, κατέχει το Ελιξίριο της Μακροζωίας και την Φιλοσοφική Πέτρα. Είναι ο κυρίαρχος της γης.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Βρίσκεται ο Μελχισεδέκ σε κάποιο συγκεκριμένο μέρος της γης;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Κανονικά βρίσκεται στο Αγκάρτι, σε κάποιες σπηλιές αυτού του βασιλείου, τόσο αυτός όσο και οι άλλοι που τον συνοδεύουν, κατέχουν δια­στημόπλοια, με τα οποία ταξιδεύουν διαμέσου του αμετάβλητου άπειρου διαστήματος.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θα φτάσουν οι άνθρωποι να επικοινωνούν με τους εξωγήινους;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σύμφωνα με αυτό που ξέρω θα πρέπει εμείς να δώσουμε στην ανθρωπότητα τις μεθόδους και τα επιστημονικά μέσα για να επικοινωνεί με άλλους κατοικημένους κόσμους και επίσης τα διαστημόπλοια που ταξιδεύ­ουν μέσω του απείρου. Σε λίγο θα δώσουμε στην ανθρωπότητα μηχανήματα ακόμα πιο τέλεια από την τηλεόραση και το ραδιόφωνο. Αυτά θα σκορπι­στούν μαζικά παντού. Μπορούμε να πούμε τότε ότι οι εξωγήινοι θα εκπαι­δεύουμε την ανθρωπότητα μαζικά.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Είναι αλήθεια ότι στις ζούγκλες του Αμαζονίου υπάρχουν βάσεις εξωγήινων;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ναι, είναι αλήθεια ότι υπάρχουν. Αυτές οι βάσεις είναι τόσο κρυμμένες που ποτέ δεν θα τις βρούνε οι βέβηλοι.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Είναι αληθινές οι φωτογραφίες του Άρη που δημοσίευσε η ΝΑΣΑ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Δεν είναι αληθινές! Πραγματικά αυτές οι φωτογραφίες είναι της Σελήνης και όχι του Άρη. Οι γήινοι πίστεψαν ότι οι φωτογραφίες που έβγαλε η ΝΑΣΑ με τα μηχανήματα που έστειλε στον Άρη ήταν από εκεί αλλά, όπως ήδη είπαμε, είναι της Σελήνης. Οι Αρειανοί προσανατόλισαν καλά τα αμερικάνικα μηχανήματα προς την Σελήνη. Έτσι λοιπόν οι φωτο­γραφίες που πήραν είναι της Σελήνης.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πως ορίζετε εσείς το Τρίγωνο των Βερμούδων;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σαν ένα είδος ανοίγματος προς την Τετάρτη Κάθετο ή Τέταρτη Διάσταση.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Υπάρχει αυτό το φαινόμενο και σε άλλα μέρη όπως και στις Βερμούδες;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ναι, το ίδιο φαινόμενο παρουσιάζεται και σε άλλα μέρη όπως και στις Βερμούδες

ΕΡΩΤΗΣΗ: Είναι δυνατόν να κάνουμε ένα αστρικό ταξίδι ακούγοντας ένα ιδιαίτερο είδος μουσικής;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Όταν μπούμε σε διαλογισμό, ακούγοντας ειδική μουσική για αυτό το είδος πρακτικής, είναι αναμφισβήτητο ότι πετυχαίνονται αστρικά ταξίδια.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Υπήρξαν πράγματι οι Τρεις Μάγοι Βασιλιάδες;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Όχι σαν φυσικά άτομα. Είναι μόνο το σύμβολο των χρωμάτων του Μεγάλου Έργου, δηλαδή της Φιλοσοφικής Πέτρας. Πραγματικά ο Μαύρος Βασιλιάς συμβολίζει την πρώτη μαρτυρία της Αλχημείας, όταν τα νερά, ο Υδράργυρος είναι ακόμα μαύρα.

Ο Άσπρος Μάγος συμβολίζει την διαδικασία του να γίνουν άσπρα τα νερά.

Ο Κίτρινος Βασιλιάς συμβολίζει τα νερά του Υδράργυρου που παίρ­νουν κίτρινο χρώμα, και το κόκκινο χρώμα που είναι το πιο εξυψωμένο της Αλχημείας αποτελείται από την πορφύρα των βασιλιάδων.

Το να λαμβάνονται οι τρεις Μάγοι Βασιλιάδες σαν φυσικά άτομα εί­ναι παράλογο.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πως παρατηρεί η Μεγάλη Λευκή Αδελφότητα την Παγκόσμια Γνωστική Κίνηση;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Οι Αδελφοί της Αδελφότητας του Εσωτερικού Φωτός, γνωρί­ζουν πραγματικά το πρόγραμμα της Παγκόσμιας Γνωστικής Κίνησης και συμμετέχουν βοηθώντας εντατικά όλη την κίνηση.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πως ορίζετε εσείς την Γνωστική Ανθρωπολογία;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Είναι μια ψυχοαναλυτική ανθρωπολογία. Αναμφισβήτητα εμείς μέσω της ψυχανάλυσης μπορούμε να βγάλουμε από κάθε κομμάτι, κοί­λωμα, πυραμίδα, τάφο κλπ τις ψυχολογικές αρχές που περιέχονται σε αυ­τούς.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θα εγκατασταθεί η Γνωστική στον Καναδά;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ναι. Η Γνωστική θα αναπτυχθεί στον Καναδά και εκεί θα δη­μιουργηθεί μια βάση για να προετοιμάζονται Παγκόσμιοι Αντιπρόσωποι που αργότερα θα πηγαίνουν στην Ευρώπη.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ποιο είναι το μέλλον της Γνωστικής στην Ευρώπη;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ένα ένδοξο μέλλον. Η Γνωστική θα φτάσει στην Ευρώπη με την ανθρωπολογική μορφή της και θα προκαλέσει μια πραγματική πολιτιστική επανάσταση.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θα φτάσει η Γνωστική στην Ασία και στην Αφρική;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ναι, θα πρέπει να φτάσει στην Ασία και στην Αφρική, γιατί το γνωστικό μήνυμα πρέπει να το παραδώσουμε σε ολόκληρη την ανθρωπό­τητα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Αξιοσέβαστε δάσκαλε, πως θα μπει η γνωστική στην Ασία με τόσο φανατισμό που υπάρχει εκεί πέρα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Θα πρέπει να προχωράμε με έξυπνο τρόπο. Έχουμε σχέδια, προ­γράμματα και γενικά όλα βρίσκονται συνετά συντονισμένα για να μην έχουμε προβλήματα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πόσα μέλη θα φτάσει να έχει η Γνωστική στο Μεξικό;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Έχουμε υπολογίσει τρία εκατομμύρια γνωστικών.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Περίπου, πόσα μέλη θα έχει η Γνωστική στην Ευρώπη;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Θα φτάσει να έχει πολλά εκατομμύρια ανθρώπους σε όλη την ήπειρο.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τι αποστολή θα εκπληρώσει η Πίστη-Σοφία που εσείς θα αποκα­λύψετε;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Θα πρέπει να δώσει στους ανθρώπους τον Χριστικό Εσωτερισμό ώστε αυτοί αφού έχουν καταλάβει την διδασκαλία, να δουλεύουν αποτελε­σματικά πάνω στον ίδιο τον εαυτό τους.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γιατί διατάξατε να κτιστεί το Σούμουμ Σουπρέμουμ Σαντουά­ριουμ στην Σιέρρα Νεβάδα της νότιας Αμερικής;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Για να δουλεύουμε αποτελεσματικά προς όφελος της τεράστιας Παγκόσμιας Γνωστικής Κίνησης. Είναι φανερό ότι ένας ναός σωστά ετοι­μασμένος και κάτω από την γη, έχει καταπληκτικές δυνάμεις. Το Σούμουμ Σουπρέμουμ Σαντουάριουμ κτίστηκε με αυτά τα χαρακτηριστικά και σύ­ντομα θα μπει σε κατάσταση Χίνας, στην Τετάρτη Διάσταση.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Από πότε υπάρχει στην Πέμπτη Διάσταση το Παλάτι του Νόμου του Κάρμα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Στην δημιουργία υπάρχουν τρία αιώνια πράγματα: ο Νόμος, το Νιρβάνα και το Διάστημα. Έτσι, το Παλάτι του Νόμου του Κάρμα υπάρχει από την αυγή της δημιουργίας.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Σε τι Μαχαμβαντάρα αυτοπραγματοποιήθηκε ο δάσκαλος Ανού­βις;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Δεν το ξέρω γιατί δεν το έχω ρωτήσει.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πως έφτασαν μερικά όντα στην Ιεραρχία Άγγελοι της Αρχαίας Γης Σελήνης, Μαθητές του Σαμαέλ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Δουλεύοντας με τον εαυτό τους στους τρεις παράγοντες στην Επανάσταση της Συνείδησης: Γέννηση (η κατάσταση των Ανώτερων Υπαρξιακών Σωμάτων του Είναι), Θάνατος (καταστροφή του ζωικού Εγώ) και Θυσία προς την ανθρωπότητα. Έτσι είναι πως το πέτυχαν.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Αξιοσέβαστε Δάσκαλε, πόσες εντολές υπάρχουν;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Υπάρχουν 22 εντολές, που αντιστοιχούν με τα 22 Μεγαλύτερα Αρκάνο του Ταρότ.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γιατί ο Μωυσής έδωσε στην ανθρωπότητα μόνο 10 εντολές;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Γιατί η ανθρωπότητα ήταν έτοιμη να λάβει αυτές τις δέκα εντο­λές μόνο, αλλά με το πέρασμα του χρόνου θα διδαχθούν και οι άλλες.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Αξιοσέβαστε Δάσκαλε θα μπορούσατε να μας πείτε τι είναι το ΑΕΟΝ 13;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Είναι το ίδιο το ΑΙΝ της Εβραϊκής Καβάλας, το ΣΑΤ των Ινδο­στανών. Ένας ΣΑΤ Γκουρού πχ είναι ένας άνθρωπος που έχει φτάσει το ΑΕΟΝ 13.

Πιο πέρα από το ΑΕΟΝ 13 είναι το Ανεκδήλωτο Απόλυτο, ο Αιώνιος Κοινός Κοσμικός Πατέρας.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Υπάρχει ακόμα στο φυσικό κόσμο το τάγμα των Ναϊτών;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ναι, ακόμα υπάρχει και είναι δραστηριοποιημένο και είναι το ίδιο το τάγμα των Ιπποτών του Αγίου Γκριάλ. Αυτοί ζουν σε κρυφά μέρη που δεν θα αναφέρω, γιατί υπάρχουν επίσης κρυφοί εχθροί.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Είναι αλήθεια ότι οι Ρώσοι γονιμοποιούν γυναίκες με σπέρμα πι­θήκων;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Οι Ρώσοι κάνουν αυτές τις ανοησίες γιατί θέλουν να κατασκευ­άσουν μια φυλή εκφυλισμένων, για να αναλάβει τις φυσικές δουλειές και να μπορούν αυτοί να αφοσιωθούν δήθεν σε μελέτες υψηλής επιστήμης, υψη­λής ηθικής κλπ. Αυτό δεν είναι τίποτε άλλο από ένα σωρό αδέξιες δοκιμές που κάνουν οι Ρώσοι.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Είναι αληθινή η ύπαρξη βρικολάκων στον φυσικό κόσμο;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Υπάρχουν σε μεγάλες ποσότητες, πιο πολύ από ότι νομίζουμε. Υπάρχουν καταχθόνιες τεχνικές που χρησιμεύουν για την κατασκευή βρι­κολάκων. Οι βρικόλακες είναι το αποτέλεσμα του ομοφυλοφιλισμού συν­δυασμένο με μαύρη μαγεία. Οι βρικόλακες μισούν τις γυναίκες, επειδή εί­ναι ομοφυλόφιλοι και οι γυναίκες βρικόλακες μισούν τους άντρες γιατί εί­ναι λεσβίες.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θεωρείτε ότι ένας ομοφυλόφιλος μπορεί να αναγεννηθεί ή να προχωρήσει σε αυτόν τον τύπο σπουδών;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Οι ομοφυλόφιλοι και οι λεσβίες είναι χαμένες περιπτώσεις, αλη­θινές αποτυχίες. Αυτό το είδος ανθρώπων είναι σαπισμένοι σπόροι και οι σαπισμένοι σπόροι ποτέ δεν βλαστάνουν.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γιατί μερικοί άντρες, που στην καθημερινή ζωή είναι φυσιολογι­κοί στον ύπνο τους είδαν τους εαυτούς τους να κάνουν έρωτα με άνδρες;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Συμβαίνει μερικές φορές ότι σε αυτά τα άτομα υπάρχει βυθισμέ­νος υποσυνείδητος ομοφυλοφιλισμός.

Άλλες φορές οφείλεται στο ότι διατηρούν στον ψυχισμό τους θηλυκά ψυχικά ακόλουθα προηγούμενων υπάρξεων (από τότε που είχαν γυναικείο φυσικό σώμα)

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τι θα πρέπει να κάνει ένας άνθρωπος που ανακαλύπτει στα όνειρά του στοιχεία ομοφυλοφιλισμού;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Θα πρέπει, με την βοήθεια της Μητέρας Κουνταλίνης, να τα δουλεύει. Στο Σιδηρουργείο των Κυκλώπων είναι ακριβώς όπου μπορεί να ζητάει από την Θεϊκή του Μητέρα να του καταστρέφει αυτό το ακόλουθο, λάγνου τύπου. Τότε, μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, αυτό το ακόλουθο θα καταστραφεί τελείως και μετά αν εμφανίζεται άλλο παρόμοιο θα πρέπει επίσης να το καταστρέφει.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Αξιοσέβαστε Δάσκαλε ποια είναι η γνώμη σας για την έκτρωση;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Η έκτρωση είναι μια καταστροφή του έργου της Μητέρας Φύ­σης. Ξέρουμε καλά το πώς η Θεά Μητέρα Φύση δουλεύει στην δημιουργία των οργανισμών. Ο καθένας από εμάς την φέρνει μέσα στον ίδιο τον εαυτό του, στον ίδιο τον ψυχισμό του και αυτή είναι εκείνη που ενώνει το σπερ­ματοζωάριο με το ωάριο. Αυτή είναι εκείνη που επεξεργάζεται το πρωταρ­χικό σπερματικό κύτταρο με τα 48 χρωματοσώματα. Αυτή είναι εκείνη που δίνει τις ωθήσεις για την δημιουργία του πρωταρχικού σπερματικού κυττά­ρου και χάρη σε αυτό ο οργανισμός αναπτύσσεται και μετατρέπεται σε ένα δημιουργικό αρχέτυπο. Έτσι λοιπόν, στην πραγματικότητα, η Μητέρα Φύση μάχεται αδιάκοπα για να προσκολλάει έναν οργανισμό και όταν κά­ποιος καταστρέφει το έργο της διαπράττει ένα έγκλημα, που με κανένα τρόπο δεν μπορεί να περνάει απαρατήρητο για τον Μεγάλο Νόμο. Θα ήταν παράλογο να συμφωνεί ο Μεγάλος Νόμος με αυτό το είδος της καταστρο­φής και φυσικά τιμωρεί αυστηρά όλους εκείνους που καταστρέφουν το έργο της Μητέρας Φύσης. Για αυτόν τον λόγο η έκτρωση είναι ένα έγκλημα που ο Μεγάλος Νόμος τιμωρεί.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Δάσκαλε όταν γίνει μια αποβολή μπορεί να θεωρείται σαν ένα Κάρμα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Δεν είναι πάντα καρμικό διότι ένα ατύχημα μπορεί να προκαλεί την αποβολή. Μερικές φορές είναι καρμικό, όπως στις περιπτώσεις γυναι­κών που επανειλημμένα μένουν έγκυες και όμως δεν το κρατάνε.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Σε γενικές γραμμές, τι συνέπειες θα προκαλέσει στην ανθρωπό­τητα η νομιμοποίηση των εκτρώσεων;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Εφ’ όσον η ανθρωπότητα έχει αφοσιωθεί στο λάθος και η έκτρωση έχει νομιμοποιηθεί και φαίνεται σαν κάτι κανονικό και επίσημο, αυτό θα προκαλεί ένα τρομερό κάρμα για τους κατοίκους της γης.

Είναι φανερό ότι αυτοί που δεν προκάλεσαν εκτρώσεις τίποτα δεν θα έχουν να πληρώσουν, γενικά όλα αυτά θα επηρεάζουν τις μεγάλες κατα­στροφές που πλησιάζουν.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Είναι αλήθεια ότι ένας μεγάλος πλανήτης, ονομαζόμενος Ερκό­λουμπους, πλησιάζει επικίνδυνα την Γη;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ναι. Όταν αυτός ο πλανητικός όγκος θα έχει πλησιάσει αρκετά την γη, θα έλκει την υγρή φωτιά του εσωτερικού του πλανήτη μας και θα προκαλεί την έκρηξη των ηφαιστείων, έντονους και μεγάλους σεισμούς τόσο στην γη όσο και στην θάλασσα. Η υγρή φωτιά τη; Γης θα κάψει όλα όσα έχουν ζωή και όταν θα πλησιάσει περισσότερο ο Ερκόλουμπους θα συμβεί η αλλαγή των αξόνων της Γης. Θα αλλάξουν οι πυθμένες των θα­λασσών που θα καταβροχθίσουν όλες τις τωρινές ηπείρους. Η Γη θα ξαναεπιστρέψει στην χαοτική κατάσταση, για να αναβλύσει από αυτό το χάος ένας καινούριος κόσμος, μια αναγεννημένη, τροποποιημένη Γη, όπου θα ζει μια καινούρια ανθρωπότητα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γνωρίζουν οι επιστήμονες την κοντινή παρουσία αυτού του πλα­νήτη;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ναι. Όλοι οι αστρονόμοι το ξέρουν.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γιατί εφ’ όσον το ξέρουν δεν ειδοποιούν την ανθρωπότητα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Επειδή το απαγορεύουν οι κυβερνήσεις για να αποφεύγουν μια συλλογική ψύχωση.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Είναι αληθινός εκείνος ο θρύλος που μιλάει για την ύπαρξη του Λυκάνθρωπου;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αυτό λέγεται λυκανθρωπία και είναι γνωστό εδώ και πάρα πολ­λούς αιώνες.

Πραγματικά, μερικοί καταχθόνιοι, μαύροι μάγοι, ευρωπαίοι γητευτές συνη­θίζουν να βάζουν το φυσικό τους σώμα στην τέταρτη διάσταση, σε κατά­σταση Χίνας και εκεί παίρνουν την μορφή αυθεντικών πεινασμένων λύκων και επιτίθενται στους ανθρώπους μέχρι που τους καταβροχθίζουν αληθινά.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Αυτό που εσείς έχετε ονομάσει ΑΕΟΝ 13 έχει σχέση με τους 13 ουρανούς και τις 13 κολάσεις;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Έχει σχέση με όλα αυτά και με τα 13 Σεφιρώθ.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ο άσπρος ελέφαντας έχει κάποια εσωτεριστική σημασία;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αυτό το ζώο αντιπροσωπεύει τον Λόγο.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ποια είναι η αιτία της αποτυχημένης πολιτικής που χαρακτηρίζει τώρα τους αρχηγούς των κυβερνήσεων;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αυτή η αποτυχημένη πολιτική, που χρησιμοποιούν οι μοντέρνοι αρχηγοί, έχει τις ρίζες της στην σεξουαλική αδυναμία των ίδιων. Ξέρουμε καλά το πώς η μοντέρνα κοινωνία ελέγχεται από τους απατεώνες της διά­νοιας. Οι απατεώνες της διάνοιας είναι τρομερά πόρνοι και όλο αυτό έχει αποδειχθεί μέχρι το αποκορύφωμα. Ένας απατεώνας είναι το μίγμα ενός διανοητικού χωρίς πνευματικότητα, και η έλλειψη πνευματικότητας προκα­λεί υπερβολική λαγνεία. Εφόσον ο κόσμος κυβερνάται από τους απατεώνες δεν είναι παράξενο να συμβεί αυτό. Έτσι λοιπόν οι πολιτικοί, εφόσον είναι αδύνατοι, κυβερνούνται από τον Υπεράνθρωπο. Οι πολιτικοί, εφόσον είναι αδύνατοι σεξουαλικά, κυβερνούνται από τον Συνειδητό Κύκλο της Ηλιακής Ανθρωπότητας που δρα πάνω στα ανώτερα κέντρα του Είναι. Οι πολιτικοί είναι κάτι σαν πιόνια που χειρίζεται η Λευκή Αδελφότητα.

Υπάρχουν λευκά και μαύρα πιόνια και η Λευκή Αδελφότητα δυνα­μώνει μερικές φορές το ένα ή το άλλο σύμφωνα με το κάρμα ή το ντάρμα των χωρών.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τι συμβουλή θα δίνατε εσείς σε αυτούς που αφοσιώνονται στο να διδάξουν την Γνωστική Διδασκαλία;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Πρώτα απ’ όλα οι γνωστικοί εκπαιδευτές θα πρέπει να μιλάνε στους ανθρώπους σε μια απλή γλώσσα για να μπορούν να τους καταλάβουν με πλήρη διαύγεια.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Είναι αλήθεια ότι η ΝΑΣΑ έχει στα εργαστήριά της μερικούς εξωγήινους κατεψυγμένους;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αυτό είναι τόσο παράλογο όσο να πιστεύουμε ότι ένα μυρμήγκι μπορεί να πιάσει έναν άνθρωπο. Οι εξωγήινοι είναι υπεράνθρωποι και γνω­ρίζουν πολύ καλά τα γήινα διανοητικά ζώα, οπότε δεν είναι τόσο ανόητοι ώστε να τους αφήσουν να τους πιάσουν.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πως θα ορίζατε εσείς μια καλή σύζυγο;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Είναι μια γυναίκα που πρώτα από όλα είναι πιστή στον άντρα και ξέρει να εκτελέσει τα καθήκοντά της σαν γυναίκα, σαν σύζυγος, σαν μητέρα κλπ.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Υπάρχει πραγματικά ο άνθρωπος των χιονιών;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Οι άνθρωποι των χιονιών υπάρχουν σε όλα τα μέρη του κόσμου, αλλά δεν έκαναν ποτέ κακό σε κανέναν.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Το Μεξικό το περιμένει μια τρομακτική καταστροφή;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ναι το περιμένει, αλλά δεν ξέρουμε ακόμα την ημερομηνία διότι οι Κύριοι του Κάρμα ποτέ δεν έχουν πει την ημερομηνία.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Με τον κατακλυσμό, που προβλέπεται για τα 2000 χρόνια, θα εξαφανιστεί η πόλη του Τεοτιχουακάν;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Όχι δεν θα εξαφανιστεί.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Όταν θα τελειώσει ο κατακλυσμός, θα διοικήσετε εσείς την Πρώτη Υποφυλή της Έκτης Μεγάλης Φυλής ΚΟΡΑΝΤΙ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Μετά τον μεγάλο κατακλυσμό, όλοι οι αδελφοί θα πρέπει να ερ­γαστούμε με αυτή την μελλοντική Μεγάλη Φυλή. Έτσι είναι το πώς όλοι μας θα δημιουργήσουμε έναν καινούριο πολιτισμό και μια καινούρια κουλ­τούρα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καταλαβαίνετε εσείς την γλώσσα των ζώων;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Την γλώσσα των ζώων την καταλαβαίνουμε όταν μπαίνουμε σε βαθύ εσωτερικό διαλογισμό. Οποιοσδήποτε άντρας ή γυναίκα, που θα μπει σε βαθύ εσωτερικό διαλογισμό, μπορεί να καταλάβει την γλώσσα των ζώων κατά την διάρκεια του Σαμαντί.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πιστεύετε ότι εκ μέρους των παγκόσμιων επιχειρήσεων παραγω­γής κινηματογραφικών ταινιών, υπάρχει κάποιο σχέδιο όταν δημιουργούν ταινίες βίας και εκφυλισμένης σεξουαλικότητας;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Από όσα ξέρω ο μυστικός εχθρός δουλεύει εντατικά για να εκφυ­λίσει την ανθρώπινη φυλή μέσω των πορνοταινιών και την ανάπτυξη των βίτσιων.




[1] Σ.Μ. Χερσόνησος της βορειοανατολικής ακτής της κεντρικής Αμερικής.

[2] Σ.Μ. Το μέρος που ζουν οι Λάμα.

[3] Σ.Μ. Είναι το ανώτερο κάρμα.

ΥΠΕΡΤΑΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ 1964-1965-1966 – α μέρος


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΥΠΕΡΤΑΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ 64-65-66

Κεφάλαιο

Τίτλος

Σελίδα

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

1

Το όργανο Κουνταρτιγουαδόρ

2

Το Ens Seminis

3

Οι επτά κόσμοι

4

Το ψυχολογικό Εγώ

5

Επιστροφή και μετενσάρκωση

6

Η διάλυση του Εγώ

7

Η πάλη των αντιθέτων

8

Η τεχνική του διαλογισμού

9

Η έκσταση













ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Ο Samaεl Αun Weor αποτελεί έναν θησαυρό για κάθε υποψήφιο της Γνωστικής Σοφίας. Εδώ θα βρει ο πραγματικός αναζητητής όλα εκείνα τα μέσα που δίνουν την ικανότητα στον κάθε διψασμένο να πιει από το Νερό της Σοφίας και της Αλήθειας.

Ο Αγγελιαφόρος του Υδροχόου μας δείχνει, με έναν ρεαλισμό που τρομάζει τους αδύνατους, το δρόμο της Επανάστασης της Συνείδησης.

Η εξέλιξη και ο εκφυλισμός, η άνοδος και η πτώση είναι μηχανικοί νόμοι της φύσης που δεν οδηγούν πουθενά. Χρειάζεται πραγματική επανάσταση στην προσπάθεια να απελευθερωθούμε. Αυτό μπορεί να γίνει όταν προσανατολιστούμε αποκλειστικά στη «στενή πόρτα», στο Μονοπάτι της κόψης του ξυραφιού.

Οι εσωτερικές δυνάμεις, οι κρυμμένοι κόσμοι στο εσωτερικό του ανθρώπου μπορούν να αναπτυχθούν μόνο σε εκείνους τους λίγους που θα ασχοληθούν με πρακτικό τρόπο για την αφύπνιση της Συνείδησής τους.

Κρυμμένα από τα απρόσεκτα μάτια βρίσκονται τα κλειδιά που ανοίγουν τις πόρτες του χώρου και του χρόνου, φυλαγμένα για τους εργάτες του Μεγάλου Έργου.

Ο χρόνος κυλάει και η αναγκαιότητα για τον προσανατολισμό στη Γνώση γίνεται πιο έντονη, γιατί όπως υπενθυμίζει και ο Α.Δ. SΑΜΑΕL: «Ψάξτε πρώτα την φώτιση και τα άλλα θα σας δοθούν σαν συμπλήρωμα».

Κεφάλαιο 1

Το όργανο Κουνταρτιγουαδόρ

Έχουν περάσει πάρα πολλά εκατομμύρια χρόνια ανοδικής και καθοδικής εξέλιξης σιγά-σιγά από την τρομακτική νύχτα του παρελθόντος, και ακόμα το ανθρώπινο ον δεν ξέρει ποιος είναι, ούτε από πού είναι, ούτε προς τα πού πάει.

Ένας λήθαργος πολλών αιώνων κάθεται πάνω στα αρχαία μυστήρια και ο Λόγος περιμένει στο βάθος της κιβωτού την στιγμή που θα πραγματοποιηθεί.

Πίσω από την παράδοση της Εδέμ υπάρχουν φοβερές κοσμικές αποφάσεις και ιερά σφάλματα που τρομάζουν και φοβίζουν.

Οι θεοί σφάλλουν επίσης.

Και σήμερα σαν χθες είμαστε αντιμέτωποι με το δικό μας πεπρωμένο. Είμαστε μπροστά στο δίλημμα του είναι και του δεν είναι της φιλοσοφίας.

Πολλά έχουν ειπωθεί για το ιερό φίδι και σήμερα θα μιλήσουμε καθαρά για το όργανο Κουνταρτιγουαδόρ.

Θεοί και Ντέβες, Αβατάρες και θεϊκοί Βασιλιάδες έχουν αγωνιστεί εδώ και εκατομμύρια χρόνια για να σταματήσουν οι συνέπειες του οργάνου Κουνταρτιγουαδόρ.

Όλες οι προσπάθειες των προφητών, αβατάρων και θεών για να τελειώνουν με το όργανο Κουνταρτιγουαδόρ, υπήρξαν μάταιες.

Είναι αναγκαίο να ξέρουμε ότι το όργανο Κουνταρτιγουαδόρ είναι η φωτιά αναπτυγμένη αρνητικά.

Το όργανο Κουνταρτιγουαδόρ είναι η φρικιαστική ουρά του σατανά, το σώμα των επιθυμιών αυτού του διανοητικού ζώου, του εσφαλμένα καλούμενου «άνθρωπος».

Αυτό που πονάει περισσότερο απ’ όλα, αυτό που περισσότερο θλίβει την ψυχή, είναι το να ξέρει κανείς ότι μερικά ιερά άτομα έδωσαν στην ανθρωπότητα το όργανο Κουνταρτιγουαδόρ.

Λένε οι παλιές παραδόσεις ότι στην διάρκεια της λεμουριανής εποχής ήρθαν στην γη μερικά ιερά άτομα σ’ ένα διαστημόπλοιο.

Αυτά τα άτομα αποτελούσαν μιαν υψηλότατη ιερή επιτροπή που είχε σαν αποστολή να μελετήσει τα προβλήματα της ανοδικής και καθοδικής εξέλιξης της γης και της ανθρωπότητας.

Ο Αρχάγγελος Σακάκι και ο παγκόσμια γνωστός Αρχιφυσικός Χημικός Άγγελος Λοϊσός, ήταν οι δύο επικεφαλής αυτής της άγιας και θεϊκής επιτροπής.

Πίσω από όλο το δράμα της Εδέμ βρίσκεται η ιερή επιτροπή αυτών των άφατων όντων. Αυτοί ήρθαν με σώμα, σάρκα και οστά, και το διαστημόπλοιό τους προσγειώθηκε στην Λεμουρία. Σε εκείνη την αρχαία εποχή το ανθρώπινο ένστικτο άρχισε να αναπτύσσεται σε αντικειμενικό λόγο.

Η Υψηλότατη επιτροπή μπόρεσε να διαπιστώσει ότι ο άνθρωπος της Εδέμ είχε αρχίσει ήδη να υποψιάζεται τον λόγο για τον οποίο δημιουργήθηκε.

Η Λεμουριανή φυλή είχε αρχίσει να μαντεύει τους λόγους της ύπαρξής της, άθλια ύπαρξη, μηχανικοί λόγοι.

Κάθε ανθρώπινο ον είναι ένα μηχανάκι που συλλαμβάνει και μετατρέπει κοσμικές ενέργειες, τις οποίες μετά μεταδίδει ασυνείδητα στα εσωτερικά στρώματα της γης. Αυτό… ανθρώπινα μηχανάκια και τίποτα άλλο. Τι θα ήταν αυτός ο κόσμος χωρίς αυτά τα μηχανάκια;

Ο κόσμος χωρίς αυτήν την σφραγίδα, χωρίς αυτήν την φυσιογνωμία, που του δίνει η ανθρωπότητα, θα ήταν κάτι χωρίς λόγο, και εκείνο που δεν έχει λόγο, σταματάει να υπάρχει.

Η Ανθρωπότητα στο σύνολό της είναι ένα όργανο της φύσης, ένα όργανο που μαζεύει και αφομοιώνει κοσμική ενέργεια, αναγκαία για τον πλανητικό οργανισμό. Δυστυχώς δεν είναι πολύ ευχάριστο το να είναι κανείς μια μηχανή, και αυτό είναι εκείνο που ονομάζεται άνθρωπος… αυτό… ναι, αυτό και τίποτε άλλο.

Όταν κάποιος αντάρτης ξεσηκώνεται εναντίον της φύσης, όταν θέλει να σταματήσει να είναι μηχανή, οι σκοτεινές δυνάμεις τον πολεμάνε θανάσιμα. Και είναι σπάνιοι οι άνθρωποι, οι ικανοί να πολεμάνε την φύση, τους σκοτεινούς, τον κόσμο κλπ και γενικά αυτοί οι αντάρτες υποκύπτουν.

Πολλοί είναι οι καλεσμένοι και λίγοι οι εκλεκτοί.

Μόνο λίγοι καταφέρνουν να νικήσουν την φύση και να καθίσουν στον θρόνο της εξουσίας για να την κυβερνούν.

Οι Λεμούριοι τα είχαν ήδη υποψιαστεί όλα και με το ένστικτό τους καταλάβαιναν ότι τα ανθρώπινα όντα θα σταματούσαν να γεννιούνται αφού θα είχαν εξυπηρετήσει την φύση σαν μηχανές. Γίνονταν διεφθαρμένοι παντού.

Και σ’ όλες τις γωνιές της Λεμουρίας υποψιάζονταν ενστικτωδώς όλη την τραγωδία που ήδη επρόκειτο να εμφανιστεί στην αντικειμενική λογική.

Η ιερή επιτροπή, αφού εξέτασε αυστηρά αυτό το πρόβλημα αποφάσισε να πάρει δραστικά κοσμικά μέτρα για να αποφύγει την συνολική απογοήτευση του ανθρώπινου γένους και τις μαζικές αυτοκτονίες.

Οι μεγάλες κοσμικές αποφάσεις βρίσκονται πίσω από τον Αδάμ και την Εύα.

Η Ιερή επιτροπή βρίσκεται κρυμμένη πίσω από το δράμα της σκηνής της Εδέμ.

Όλα αυτά γίνονται και ο άνθρωπος λαμβάνει το καταραμένο στίγμα του οργάνου Κουνταρτιγουαδόρ.

Μετά από καιρό, πολλούς αιώνες ίσως, γύρισε η άγια επιτροπή με επικεφαλής τον αρχισεραφείμ SEVΕHDΟ σαν έναν από τους τέσσερεις τετρασυντηρητές του σύμπαντος.

Οι παραδόσεις λένε ότι η επιστροφή της επιτροπής έγινε μετά από τρία συμβολικά χρόνια.

Η πραγματικότητα ήταν, ότι τότε μετά από αυτή την εξέταση της κατάστασης ο Αρχιφυσικός Άγγελος Λοϊσός κατάστρεψε το όργανο Κουνταρτιγουαδόρ του ανθρώπινου γένους, διότι δεν το χρειαζόταν. Το ανθρώπινο ον είχε εγκαταλείψει τις υποψίες του και είχε γοητευτεί με την ομορφιά αυτού του κόσμου.

Οι θεοί γλύτωσαν το ανθρώπινο ον από μια μεγάλη κρίση. Κατάφεραν να γοητευτεί από τον κόσμο και να ζήσει σ’ αυτόν σαν ένας πλανητικός πολίτης, όμως δεν μπόρεσαν να τον σώσουν από τις κακές συνέπειες του οργάνου Κουνταρτιγουαδόρ.

Πραγματικά οι κακές συνέπειες του οργάνου αυτού μετατράπηκαν σε λανθασμένες συνήθειες και έθιμα, που καθώς κάθισαν στα εσωτερικά βάθη του ψυχισμού μας, δημιούργησαν το υποσυνείδητο.

Το Εγώ ή Ψυχολογικό Εγώ είναι το ίδιο το υποσυνείδητο, του οποίου οι ρίζες βρίσκονται στις κακές συνέπειες του οργάνου Κουνταρτιγουαδόρ.

Πολύ αγωνίστηκε ο άγιος Αshiata Shiemash για να αφαιρέσει από την ανθρωπότητα τις κακές συνέπειες του οργάνου Κουνταρτιγουαδόρ.

Πολύ πόνεσε ο άγιος Λάμα στο Θιβέτ για να σώσει την ανθρωπότητα από αυτές τις φρικτές συνέπειες του αναφερομένου μοιραίου οργάνου.

Πολλές πίκρες πέρασαν ο Μωυσής, ο Βούδας, ο Ιησούς και άλλοι, για να απελευθερώσουν την ανθρωπότητα από αυτές τις καταστρεπτικές συνέπειες του οργάνου Κουνταρτιγουαδόρ.

Η Ιερή επιτροπή των άφατων όντων πήρε στους ώμους της ένα τρομερό κοσμικό κάρμα. Αυτό το κάρμα θα πληρωθεί στο μελλοντικό Μαχαμβαντάρα.

Ακούστε με, γνωστικοί αδελφοί: να καταλάβετε ότι μόνο με τους τρεις παράγοντες της επανάστασης της συνείδησης, μπορείτε να απαλλαγείτε από τις κακές συνέπειες του οργάνου Κουνταρτιγουαδόρ.

Οι τρεις παράγοντες είναι:

α) Ο θάνατος του ψυχολογικού Εγώ.

β) Η Γέννηση του Είναι σε μας.

γ) Η θυσία για την ανθρωπότητα.

Το Εγώ πεθαίνει με βάση την αυστηρή δημιουργική κατανόηση. Το Είναι γεννιέται σε μας με το Maithuna (Σεξουαλική Μαγεία). Η θυσία για την ανθρωπότητα, είναι ελεημοσύνη και αγάπη με την καλή τους έννοια.

Οι Σχολές που διδάσκουν την εκσπερμάτωση, ακόμα και αν το κάνουν με μυστικιστικό τρόπο, είναι πραγματικά μαύρες, διότι με αυτή την πρακτική αναπτύσσεται το όργανο Κουνταρτιγουαδόρ.

Οι Σχολές που διδάσκουν την σύνδεση των Λίνγκαμ-Γιόνι χωρίς εκσπερμάτωση είναι άσπρες, διότι έτσι ανεβαίνει η Κουνταλίνη από το κανάλι του νωτιαίου μυελού.

Οι Σχολές που διδάσκουν την ισχυροποίηση του ψυχολογικού Εγώ, είναι μαύρες, διότι έτσι ισχυροποιούνται οι κακές συνέπειες του οργάνου Κουνταρτιγουαδόρ.

Οι Σχολές που διδάσκουν την διάλυση του Εγώ (μυστικιστικός θάνατος) είναι άσπρες, διότι καταστρέφουν τις κακές συνέπειες του οργάνου Κουνταρτιγουαδόρ.

Το όργανο Κουνταρτιγουαδόρ είναι η ουρά του Σατανά, η σεξουαλική φωτιά που κατεβαίνει από τον κόκκυγα προς την ατομική κόλαση του ανθρώπου.

Κεφάλαιο 2

Το Ens Seminis

Πολυαγαπητοί Γνωστικοί Αδελφοί. Είναι αναγκαίο σ’ αυτά τα Χριστούγεννα να καταλάβετε σε βάθος όλες τις καθοδικές και ανοδικές εξελίξεις του Ens Seminis, διότι μέσα του θα μπορέσετε να βρείτε με πολύ υπομονή όλη την Ens Virtutis (αρετές) του στοιχείου φωτιά.

Διηγούνται οι εσωτεριστικές παραδόσεις, ότι μετά την εξαφάνιση της Ατλαντικής ηπείρου, επιβίωσαν μερικές γνώσεις σχετικές με την καταγωγή και την σημασία του Ens Seminis.

Λένε οι παλιές παραδόσεις, ότι αυτές οι γνώσεις σχε­τικά με το Ens Seminis, επέζησαν μετά από την βύθιση της Ατλαντίδος, αλλά όμως μετά περίπου από τριάντα πέντε αιώνες αδιάκοπων πολέμων όλες αυτές οι γνώσεις χάθηκαν.

Οι παλιοί ιερείς διηγούνται, ότι από όλη την πρωτό­γονη σοφία σχετικά με το Ens Seminis έμεινε μόνο η πα­ράδοση που βεβαίωνε κατηγορηματικά την δυνατότητα της εσωτερικής αυτοπραγμάτωσης με το Αξιοχιχάρι σπέρμα.

Μερικές αποσπασματικές πληροφορίες από εδώ και από εκεί, σκορπισμένες σε διαφορετικά μέρη, δεν έδειχναν την μέθοδο για να εργαστεί κανείς με το Ens Seminis. Και οι πρωτόγονοι Άριοι απόγονοι της Ατλαντίδας, κουρασμένοι από πολλούς πολέμους, ξεκίνησαν για το ψάξιμο του Ens Seminis.

Οι αναζητητές που ποθούσαν το φως ήξεραν πολύ καλά από τις παραδόσεις, ότι με το Ens Seminis επιτυγχάνεται η ατομική αυτο-τελειοποίηση, αγνοούσαν όμως το ταντρικό κλειδί του Maithuna και υπέφεραν ψάχνοντας και μη βρίσκον­τας.

Πραγματικά μόνο οι παλιοί ιεροφάντες της Αιγύπτου, του Ινδοστάν, κλπ, απόγονοι της αρχαίας Ατλαντικής Κοινωνίας, η οποία ονομαζόταν ΑΚHΑLDΑNSΜ, κατείχαν όλη την Ταντρική επιστήμη, ολοκληρωμένη με το μυστικό κλειδί του Maithuna.

Το να μπει κανείς στις παλιές σχολές μυστηρίων ήταν κάτι πολύ δύσκολο, διότι οι δοκιμασίες ήταν πολύ φοβερές και ελάχιστοι τις περνούσαν θριαμβευτικά.

Η μεγάλη πλειοψηφία των δοκίμων για το φως, τίποτα δεν ήξεραν σχετικά με το Maithuna, όμως από τις παραδό­σεις καταλάβαιναν ότι με το Ens Seminis, σωστά μεταβαλλό­μενο, επιτυγχάνεται η αυτο-τελειοποίηση.

Ο αγνοών δρα πάντα με άγνοια, και πολλοί πίστεψαν ότι μόνο με την σεξουαλική εγκράτεια θα λυνόταν πια το πρόβλημα της αυτοπραγμάτωσης.

Αυτή η εσφαλμένη αντίληψη δημιούργησε πολλές κοινό­τητες από οργανωμένους καλόγερους εγκρατείς σε αιρέσεις, και θρησκείες που αγνοούσαν το Maithuna.

Πίστεψαν οι αγνοούντες ότι μόνο με την εγκράτεια θα λυνόταν το πρόβλημα της αυτο-τελειοποίησης. Έτσι είναι, έτσι ήταν και έτσι θα είναι πάντα η άγνοια.

Το πιο αξιοθρήνητο είναι το γεγονός ότι ακόμα και σήμερα υπάρχουν όχι μόνο καλόγεροι αλλά επίσης πολλοί ψευδο-αποκρυφιστές και ψευδο-εσωτεριστές, πεπεισμένοι ότι μόνο με την εγκράτεια λύνεται το πρόβλημα της δικής τους εσωτερικής αυτοπραγμάτωσης.

Στο σπέρμα υπάρχουν εξαιρετικές ανοδικές εξελίξεις και φοβερές καθοδικές εξελίξεις. Μόνο το γεγονός της φυ­σικής δουλειάς της δημιουργίας του σπέρματος είναι ανο­δικής εξέλιξης. Το τελευταίο αποτέλεσμα από όσα τρώμε και πίνουμε είναι το σπέρμα.

Είναι επίσης αναγκαίο να ξέρουμε ότι οι ανοδικές εξε­λίξεις του σπέρματος βρίσκονται υποταγμένες στον βασικό ιερό νόμο του ΕΠΤΑΠΑΡΑΠΑΡΣΙΝΟΚ, που είναι ο νόμος του αγίου επτά, ο εβδομαδιαίος νόμος.

Όταν το Ens Seminis ή σπέρμα συμπληρώνει τις εβδο­μαδιαίες ανοδικές εξελίξεις πρέπει να λάβει μία ώθηση από το εξωτερικό και να μεταβάλλεται με το Maithuna, δι­ότι διαφορετικά μπαίνει ολοκληρωτικά στην διαδικασία της καθοδικής εξέλιξης, μετατρέποντας το άτομο σε σεξουαλικά διεφθαρμένο.

Η Καθοδική εξέλιξη του σπέρματος δημιουργεί πολλές βλαβερές ουσίες, ειδικά μία πολύ κακή, που έχει την ιδιότητα να παράγει δύο είδη δράσεων στην γενι­κή λειτουργία του οργανισμού.

Το πρώτο είδος δράσης συνίσταται στο να δημιουργεί ένα απόθεμα περιττού λίπους μέσα στον οργανισμό. Το δεύ­τερο είδος δράσης συνίσταται στο να προκαλεί στο ανθρώ­πινο ον μερικές κάκιστες δονήσεις, που είναι γνωστές στον εσωτερισμό σαν δονήσεις Βενενιοσκυριάνας.

Η πρώτη περίπτωση δημιουργεί ανθρώπινα γουρούνια, δηλαδή παχείς ανθρώπους, φρικιαστικούς, γεμάτους λίπος.

Η δεύτερη περίπτωση παράγει λεπτούς και ξερακιανούς ανθρώπους έντονα φορτωμένους με τις διεστραμμένες δονή­σεις Bενενιοσκυριάνας. Αυτές οι δονήσεις εκδηλώνονται σε δυαδική μορφή, φανατισμό σε υψηλό βαθμό και εξειδι­κευμένο κυνισμό, σαν μια σύνθεση της δυαδικής εκδήλω­σης αυτών των σκοτεινών δονήσεων.

Ο φανατισμός συνήθως είναι εξωτερικός και ο κυνισμός εσωτερικός. Να οι δύο όψεις του ίδιου κέρματος, η καλή και η ανάποδη.

Το πιο άσχημο από όλα αυτά και από αυτή την παράλογη σεξουαλική εγκράτεια είναι ότι οι σκοτεινές δονήσεις βενενιοσκυριάνας όχι μόνο ερεθίζουν τις κακές συνέπειες του οργάνου Κουνταρτιγουαδόρ, αλλά μπορούν επίσης να α­ναπτύξουν πραγματικά αυτό το κάκιστο όργανο.

Έχοντας υπόψη μας ότι κάθε πράγμα έχει το αντίθετό του (και για αυτόν τον λόγο μέσα στο ίδιο το φως βρίσκον­ται τα σκοτάδια και αντίστροφα, και μέσα στην αρετή επίσης βρίσκεται το αντίθετό της σε λανθάνουσα κατάσταση), οφείλουμε να καταλάβουμε σε βάθος την λέξη Κουνταλίνι.

Η λέξη Κούντα μας θυμίζει το όργανο Κουνταρτιγουαδόρ. Λίνι στην αρχαία ατλαντική γλώσσα σημαίνει τέλος. Η λέ­ξη Κουνταλίνι σημαίνει λοιπόν τέλος του οργάνου Κουνταρ­τιγουαδόρ.

Αναλύοντας βαθειά το ζήτημα, φτάνουμε στο λογικό συμπέρασμα, ότι χρειαζόμαστε το Maithuna για να μεταβάλ­λουμε το Ens Seminis και να βάλουμε τέλος όχι μόνο στο όργανο Κουνταρτιγουαδόρ, αλλά και στις κακές συνέπειες που έμειναν από το αναφερόμενο όργανο.

Όταν το Εγώ διαλύεται και το πύρινο φίδι ανεβαίνει από το νωτιαίο κανάλι, εξαφανίζονται και τα τελευταία ίχνη του οργάνου Κουνταρτιγουαδόρ. Για αυτόν τον λόγο μπορούμε να δώσουμε στην ιερή φωτιά το όνομα Κουνταλίνι, που σημαίνει τέλος του οργάνου Κουνταρτιγουαδόρ.

Κεφάλαιο 3

Οι επτά κόσμοι

Η Καμπάλα λέει ότι υπάρχουν δύο κόσμοι, ο μακρόκοσμος και ο μικρόκοσμος. Ο πρώτος αντιπροσωπεύει το απείρως μεγάλο. Ο δεύτερος αντιπροσωπεύει το απείρως μικρό.

Η Διδασκαλία της Καμπάλα πάνω στους κόσμους είναι ελλιπής, είναι μόνο μία αποσπασματική διδασκαλία.

Υπάρχουν επτά κόσμοι και όχι μόνο δύο, όπως βεβαιώ­νουν λάθος οι Καβαλιστές.

Το απόλυτο στον εαυτό του εξηγείται στην Καμπάλα σαν κάτι που αποτελείται από τις τρεις παρακάτω απόψεις

1) ΑΪΝ-ΣΟΠ-ΑΟΥΡ: είναι ο εξωτερικός κύκλος

2) ΑΪΝ ΣΟΠ: είναι ο μεσαίος κύκλος

3) ΑΪΝ: είναι εκ των προτέρων ΣΑΤ, το ανεκδήλωτο απόλυτο.

Ο Πρώτος κόσμος δεν θα μπορούσε να υπάρχει μέσα από το ανεκδήλωτο ΑΪΝ, ούτε μέσα από το ΑΪΝ ΣΟΠ. Ο πρώτος κόσμος μπορεί να υπάρχει μόνο μέσα από το ΑΪΝ-ΣΟΠ-ΑΟΥΡ.

Ο Πρώτος κόσμος είναι φύσης καθαρά πνευματικής και το όνομά του είναι Πρωτόκοσμος.

Ο Δεύτερος είναι ο Αγιόκοσμος ή Mεγαλόκοσμος. Αυτός είναι ο μεγάλος κόσμος, όλοι οι ήλιοι, όλοι οι κόσμοι του απείρου διαστήματος.

Ο Τρίτος κόσμος είναι ο Μακρόκοσμος, για τον οποίο μιλάνε οι Καβαλιστές στα βιβλία τους, και αποτελείται από την γαλακτική οδό με τα δεκαοκτώ εκατομμύρια ήλιους που γυρίζουν γύρω από τον Κεντρικό ήλιο Σείριο.

Ο Τέταρτος είναι ο Δευτερόκοσμος και αποτελείται από τον ήλιο του δικού μας ηλιακού συστήματος με όλους τους νόμους. του.

Ο Πέμπτος είναι ο Μεσόκοσμος, ο δικός μας πλανήτης. Ο Έκτος είναι ο Μικρόκοσμος Άνθρωπος.

Ο Έβδομος είναι ο Τριτόκοσμος, το απείρως μικρό, άτομα, μόρια, μικρόβια, ηλεκτρόνια, κλπ και επιπλέον το Αβίτσι, η άβυσσος.

Μεταξύ του Μικρόκοσμου Ανθρώπου και του Μακρόκοσμου υπάρχουν ο Μεσόκοσμος και ο Δευτερόκοσμος, λόγος για τον οποίο καταλήγει λίγο πεισματάρικη εκείνη η έκφραση που λέει: «Ο Άνθρωπος είναι ο Μικρόκοσμος του Μακρόκοσμου».

Ο καθένας από τους επτά κόσμους έχει τους δικούς του νόμους. Ο Γνωστικός πρέπει να μελετήσει τους νόμους που κυβερνάνε αυτούς τους επτά κόσμους, με σκοπό να ξέρει ποια είναι η θέση του στην ζωή και πως πρέπει να ενεργεί για να καταφέρει την τελική απελευθέρωση.

Η Ακτίνα της Δημιουργίας

Ο Δάσκαλος G, πιστεύει ότι η σελήνη είναι ένα κομμάτι που έχει ξεφύγει από την γη.

Η Σελήνη είναι πιο αρχαία από την γη, είναι ένας κόσμος ήδη νεκρός, ένας κόσμος που ανήκει σε άλλη ακτί­να δημιουργίας.

Πραγματικά η δική μας ακτίνα δημιουργίας άρχισε στο απόλυτο και τέλειωσε στην κόλαση, Infernus, Αβίτσι, τα Ελληνικά Τάρταρα, το Ρωμαϊκό Αβέρνο, το βυθισμένο ορυ­κτό βασίλειο, μοιραία κατοικία των σκοτεινών υποσεληνι­ακών πλασμάτων.

Η Ακτίνα της δημιουργίας σωστά αναλυμένη είναι η εξής:

Α) Απόλυτο

Β) Όλοι οι Κόσμοι

Γ) Όλοι οι Ήλιοι

Δ) Ο Ήλιος

Οι Αδελφοί της γνωστικής κίνησης πρέπει να καταλά­βουν βαθειά αυτήν την εσωτερική γνώση, την οποία δίνου­με σ’ αυτό το Χριστουγεννιάτικο μήνυμα, να μάθουν ποια είναι η ακριβής θέση στην οποία βρίσκονται πάνω στην α­κτίνα της δημιουργίας.

Χρειάζεται να γνωρίζουμε σε βάθος τον δρόμο, με σκοπό να επιτύχουμε τα Χριστούγεννα της καρδιάς και την τελική απελευθέρωση.

Στο απόλυτο αρχίζει η ακτίνα της δημιουργίας με τον Πρωτόκοσμο. Όλοι οι Κόσμοι στην ακτίνα της δημιουργίας αντιστοιχούν στον Αγιόκοσμο.

Όλοι οι ήλιοι της γαλακτικής οδού στην ακτίνα της δημιουργίας αντιστοιχούν στον Μακρόκοσμο.

Ο Δευτερόκοσμος στην ακτίνα της δημιουργίας είναι ο ήλιος.

Ο Μεσόκοσμος στην ακτίνα της δημιουργίας αποτελεί­ται από όλους τους πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος και την γη που τους αντιπροσωπεύει.

Ο Μικρόκοσμος είναι ο άνθρωπος στην ακτίνα της δημιουργίας. Ο Τριτόκοσμος είναι το άτομο και η άβυσσος.

Στον πρώτο κόσμο υπάρχει μόνο ο μοναδικός νόμος, ο νόμος του απόλυτου.

Στον δεύτερο κόσμο ο πρώτος νόμος μετατρέπεται σε τρεις και οι τρεις νόμοι κυβερνάνε τον δεύτερο κόσμο.

Στον τρίτο κόσμο οι τρεις νόμοι γίνονται έξι.

Στον τέταρτο κόσμο οι έξι διπλασιάζονται σε δώδεκα νόμους.

Στον πέμπτο κόσμο οι δώδεκα διπλασιάζονται για να γίνουν είκοσι τέσσερεις νόμοι.

Στον έκτο κόσμο οι είκοσι τέσσερεις νόμοι διπλασιά­ζονται σε 48 νόμους.

Στον έβδομο κόσμο οι 48 νόμοι γίνονται ε­νενήντα έξι νόμοι.

Στον Πρωτόκοσμο μόνο γίνεται η θέληση του απόλυτου, ο μοναδικός νόμος.

Στον δεύτερο κόσμο, ο μεγάλος νόμος διαιρείται σε τρεις, πατέρας, γιος και άγιο πνεύμα, θετική δύναμη, αρ­νητική δύναμη και ουδέτερη δύναμη.

Στον τρίτο κόσμο αρχίζει η μηχανικότητα, διότι οι τρεις πρωταρχικοί νόμοι γίνονται έξι.

Στον τέταρτο κόσμο η ζωή γίνεται ακόμα πιο μηχανική, διότι δεν είναι πια έξι, αλλά δώδεκα νόμοι αυτοί που τον κυβερνάνε.

Στον πέμπτο κόσμο η ζωή είναι πολύ πιο μηχανική, και εδώ περίπου τίποτα δεν έχει σχέση με την θέληση του από­λυτου, διότι οι δώδεκα νόμοι έχουν γίνει είκοσι τέσσερεις.

Στον έκτο κόσμο η ζωή είναι τόσο τρομερά μηχανική, και υλιστική, που εδώ πια ούτε καν υποψιάζεται κανείς ότι υπάρχει η θέληση του απόλυτου.

Εμείς ζούμε σ’ έναν μηχανικό κόσμο των 48 νόμων, σ’ έναν κόσμο, στον οποίο δεν γίνεται η θέληση του απόλυτου, σε μια απομακρυσμένη γωνιά του σύμπαντος, σ’ έναν σκοτεινό και τρομερά οδυνηρό τόπο.

Η θέση που έχουμε στην ακτίνα της δημιουργίας είναι λυπηρή. Στον δικό μας κόσμο δεν γίνεται πια η θέληση του Απόλυτου, ούτε η θέληση της Αγίας Τριάδας, Πατέρας, Γιος και Άγιο Πνεύμα.

Μας κυβερνάνε 48 τρομερά μηχανικοί νόμοι και μας κατευθύνουν, σαν πραγματικά δυστυχισμένους εξό­ριστους σ’ αυτή την κοιλάδα των δακρύων. Κάτω από μας στην ακτίνα της δημιουργίας υπάρχουν μόνον οι δυστυχι­σμένοι της αβύσσου, οι οποίοι κυβερνιούνται από την φρι­κτή μηχανικότητα των ενενήντα έξι νόμων.

Είναι αναγκαίο να απελευθερωθούμε από τους 48 νόμους, για να περάσουμε στον πέμπτο κόσμο (των 24 νόμων). Ύστερα θα πρέπει να απελευθερω­θούμε από τον πέμπτο κόσμο (των 12 νόμων) και μετά να συνεχίσουμε με την δική μας δουλειά της τελικής α­πελευθέρωσης, περνώντας από τον τέταρτο, τρίτο και δεύτερο κόσμο, για να επιστρέψουμε στο Απόλυτο.

Όλες οι ουσίες των επτά κόσμων είναι μέσα σε μας τους ίδιους. Μέσα στον εγκέφαλο που σκέφτεται έχουμε την ουσία του Πρωτόκοσμου, μέσα στον κινητικό εγκέφαλο ή διανοητικό σύστημα έχουμε την ουσία του Αγιόκοσμου. Μέσα στο συνειδητό εγκέφαλο, διαμορφωμένο από όλα τα συγκεκριμένα νευρικά συστήματα του ανθρώπινου οργανισμού, έχουμε την ουσία του μακρόκοσμου και έτσι διαδοχικά.

Τα υλικά για να εργαστούμε βρίσκονται μέσα στον αν­θρώπινο οργανισμό, και εάν δημιουργήσουμε τα ανώτερα υπαρξιακά σώματα του Είναι, θα καταφέρουμε να απελευθερωθούμε από όλους τους κόσμους, ακόμα και από τον έβδομο, για να μπούμε τελικά στο Απόλυτο, Αδήλωτο, Σατ, Άιν.

Τα φύτρα των υπαρξιακών σωμάτων του Είναι βρίσκονται τοποθετημένα στο σπέρμα. Είναι αναγκαίο να αναπτύσσουμε αυτά τα φύτρα και αυτό είναι δυνατόν μόνο με το Maithuna (Σεξουαλική Μαγεία).

Ήδη σε προηγούμενες δημοσιεύσεις και σε μηνύματά μας έχουμε μιλήσει για ανώτερα υπαρξιακά σώματα του Είναι. Και γι’ αυτό οι γνωστικοί μαθητές μας είναι ενημερωμένοι.

Ξέρουμε ότι το αστρικό σώμα (να μην το συγχέουμε με το σεληνιακό σώμα), κυβερνιέται από 24 νόμους και το φυσικό κυβερνιέται από 48 νόμους.

Εάν δημιουργήσουμε το αστρικό σώμα, είναι φανερό ότι απελευθερωνόμαστε από τον μοιραίο κόσμο των 48 νόμων και γινόμαστε κάτοικοι των 24 νόμων.

Εάν δημιουργήσουμε το διανοητικό σώμα, απελευθερωνόμαστε από τον κόσμο των 24 νόμων και μπαίνουμε στον κόσμο των 12 νόμων. Θα πρέπει να υπενθυ­μίσουμε ότι το διανοητικό σώμα κυβερνιέται από 12 νόμους.

Εάν δημιουργήσουμε το αιτιατό σώμα ή σώμα της συνει­δητής θέλησης, μπαίνουμε στον κόσμο των έξι νόμων και γινόμαστε κάτοικοι του κόσμου αυτού, διότι το σώμα της συνειδητής θέλησης (αιτιατό σώμα) κυβερνιέται από 6 νόμους.

Η δουλειά με το Maithuna και την διάλυση του Εγώ, και η θυσία προς την ανθρωπότητα, μας επιτρέπουν να κά­νουμε καινούργιες δημιουργίες μέσα σε μας τους ίδιους, για να απελευθερωθούμε από τον κόσμο των έξι νόμων και να περάσουμε πιο πέρα από τον άφατο Αγιόκοσμο και Πρωτόκοσμο.

Είναι αναγκαίο να καταλάβουν όλοι οι γνωστικοί μαθητές αυτά τα Χριστούγεννα, ότι μόνο δημιουργώντας τα ανώτερα υπαρξιακά σώματα του Είναι και κατορθώνοντας τον θά­νατο του Εγώ και τα Χριστούγεννα της καρδιάς, θα μπορέ­σουν να καταφέρουν την τελική απελευθέρωση.

Το Είναι μπορεί να μπει μόνο σ’ εκείνον που έχει δημιουργήσει τα ανώτερα υπαρξιακά σώματα.

Τα Χριστούγεννα της καρδιάς μπορεί να τα γιορτάσει κανείς πραγματικά μόνο, όταν έχει δημιουργήσει τα ανώτερα υπαρξιακά σώματα του Είναι.

Η Σύσταση του διανοητικού ζώου, του εσφαλμένα ονομαζόμενου άνθρωπος είναι η εξής:

α) Φυσικό σώμα

β) Ζωτικό σώμα

γ) Σεληνιακό σώμα επιθυμιών

δ) Σεληνιακό διανοητικό σώμα

ε) Το Πολλαπλό Εγώ

στ) Το Μπουδάτα

Οι τρεις απόψεις του ΑΤΜΑΝ-ΜΠΟΥΔΙ-ΜΑΝΑΣ ή θεϊκού πνεύματος, πνεύμα της ζωής, ανθρωπίνου πνεύματος, δεν έχουν ενσαρκωθεί στο ανθρώπινο ον, διότι αυτό δεν κατέχει ακόμα τα ηλιακά σώματα, δηλαδή τα υπαρξιακά σώμα­ τα του Είναι.

Όλες οι δικιές μας προσπάθειες κατευθύνονται στο να απελευθερωθούμε από την σελήνη, που δυστυχώς φέρουμε στα σεληνιακά μας σώματα.

Εάν δημιουργούμε τα ηλιακά σώματα, απελευθερωνόμαστε από την σελήνη.

Μόνο με την Maithuna (Σεξουαλική Μαγεία) μπορούμε να έχουμε την πολυτέλεια να δημιουργούμε τα δικά μας η­λιακά σώματα, διότι τα φύτρα των σωμάτων αυτών βρίσκονται στο σπέρμα.

Τα σεληνιακά σώματα μας κάνουν να ζούμε σ’ αυτό τον κόσμο των 48 νόμων, στην κοιλάδα των δακρύων.

Τα σεληνιακά σώματα είναι θηλυκά, γι’ αυτόν τον λόγο οι άντρες του κόσμου αυτού, στους εσωτερικούς κόσμους μετά από τον θάνατο, είναι υποσυνείδητα κρύες και φαντασμαγορικές γυναίκες.

Είναι πολύ λυπηρό το ότι οι θεοσοφικοί συγγραφείς, Ροδόσταυροι κλπ, δεν έχουν κατορθώσει να καταλάβουν ότι τα τωρινά εσωτερικά οχήματα του ανθρώπινου όντος, είναι σεληνιακά σώματα που πρέπει να εξαλείψουμε μετά από την δημιουργία των ηλιακών σωμάτων.

Είναι αδύνατο να απελευθερωθούμε από τον κόσμο των 48 νόμων, εάν δεν έχουμε δημιουργήσει τα ανώτερα υπαρξιακά σώματα του Είναι.

Κεφάλαιο 4

Το ψυχολογικό Εγώ

Οι ψευδο-αποκρυφιστές και ψευδο-εσωτεριστές διαιρούν τον ανθρώπινο ψυχισμό σε δύο μέρη, Ανώτερο Εγώ και κατώτερο Εγώ.

Ανώτερη και κατώτερη διαίρεση του ίδιου οργανισμού. Ανώτερο Εγώ, κατώτερο Εγώ είναι όλο Εγώ, όλο Εγώ.

Ο Εσώτερος, ο πραγματικός δεν είναι Εγώ, υπερβαίνει κάθε Εγώ, βρίσκεται πιο πέρα από κάθε Εγώ;

Ο Εσώτερος είναι το Είναι, αυτός είναι το Πραγματι­κό, εκείνο που δεν έχει χρόνο, το Θεϊκό.

Το Εγώ είχε μια αρχή και αναπόφευκτα θα έχει ένα τέλος, όλα όσα έχουν μια αρχή έχουν ένα τέλος.

Το Είναι, ο Εσώτερος, δεν είχε αρχή, δεν θα έχει τέ­λος. Αυτός είναι ότι είναι, εκείνο που πάντα ήταν και εκείνο που πάντα θα είναι.

Το Εγώ συνεχίζει μετά από τον θάνατο, και επιστρέφει σ’ αυτήν την Κοιλάδα των δακρύων για να επαναλαμβάν