ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ Νο 2 – γ μέρος

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Ο Διάβολος και ο Εωσφόρος

Για τους λίγους

Η ημέρα των νεκρών

Η θυσία προς την ανθρωπότητα

Η εποχή του Υδροχόου

Ο Ερκόλουμπους

Ασκήσεις για ανανέωση ή θεραπεία

Το δεύτερο Κόσμημα του Κίτρινου Δράκου

Πώς να λύσουμε προβλήματα

Οι απαντήσεις που έδωσε ένας Λάμα

Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΚΑΙ Ο ΕΩΣΦΟΡΟΣ

Πραγματικά είναι η Φιλοσοφική Πέτρα των αλχημιστών του Μεσαί­ωνα. Αναμφισβήτητα κάθε άνθρωπος έχει τον δικό του διάβολο. Ο Διάβο­λος, όπως έχει ειπωθεί, δεν είναι τίποτε άλλο παρά ο συλλογισμός του εσω­τερικού Λόγου μέσα σε κάθε έναν από εμάς, αυτό είναι φανερό. Έχει δύ­ναμη πάνω στους Ουρανούς, πάνω στην Γη και πάνω στις Κολάσεις.

Όταν λέγεται: «Να κλείσουμε τον διάβολο μέσα μας» εννοούμε ότι θέλουμε να αντιλαμβανόμαστε, να συλλαμβάνουμε, να αιχμαλωτίζουμε αυτό το εκδηλωμένο σώμα, θα λέγαμε, του Χριστού-Σατανά των Γνωστι­κών και απασχολούμενοι με την τέχνη της κατασκευής μουσικών οργάνων να δώσουμε σε αυτό το σώμα την μορφή ενός οργάνου για να αντηχήσει σε μια νότα του νου.

Πρέπει να κάνουμε μια ξεκάθαρη διαφοροποίηση μεταξύ αυτού που είναι ο Διάβολος και αυτού που είναι ο Λούσιφερ. Ο Διάβολος, σαν συλλο­γισμός του Λόγου μέσα μας, είναι η Ακατέργαστη Πέτρα που πρέπει να την δουλεύουμε μέχρι να την μετατρέψουμε στην τέλεια Κυβική Πέτρα. Εκεί στην βάση του ζεύγους κιόνων έχουμε την Ακατέργαστη Πέτρα και την Σμιλεμένη Πέτρα. Πρέπει να την καταλαβαίνουμε, να την δούμε όταν είναι χωρίς πλύσιμο.

Ο Διάβολος (δηλαδή ο συλλογισμός του Λόγου σε μας) χωρίς πλύ­σιμο, χωρίς να είναι στιλβωμένος, μαύρος σαν τον άνθρακα είναι ο Σατα­νάς η πιο σκοτεινή και καταχθόνια άποψη. Αλλά δεν είναι ένας ανθρωπο­μορφικός Σατανάς, όχι. Είναι ένας ιδιαίτερος, ειδικός Σατανάς. Όταν ήδη έχουμε πετύχει την διάλυση του εγώ, όταν το έχουμε ελαττώσει σε στάχτη, τότε η Ακατέργαστη Πέτρα έχει μετατραπεί στην Τέλεια Κυβική Πέτρα. Ο Σατανάς ήδη είναι ο Εωσφόρος ο Δότης του Φωτός. Σε άλλους καιρούς συγχεόταν ο Δότης του Φωτός με την Αφροδίτη, το Αστέρι του Πρωινού και ακόμα και στην Αποκάλυψη του Ιωάννη λέγεται: «Εις εκείνον που νικά… …θα του δώσω το Αστέρι το Πρωινό».

Ο Κύριος Κουετζαλκοάτλ αφού έκαψε τα μη ανθρώπινα στοιχεία του στους κόσμους των κολάσεων, ανέβηκε στους Ουρανούς και μετατράπηκε στο Αστέρι του Πρωινού, στον Αποσπερίτη. Έτσι λοιπόν ο Διάβολος μετα­τρεπόμενος σε Εωσφόρο, απαστράπτει σαν τον Ήλιο, έχει δύναμη πάνω στην Γη, πάνω στους Ουρανούς και πάνω στις Κολάσεις, Πρίγκιπας του Φω­τός, Κύριος της Δόξας, το πιο μεγαλοπρεπές επίτευγμα του Ηλιακού Λόγου.

Εάν στους υπερευαίσθητους κόσμους επικαλεσθούμε αυτόν τον συλ­λογισμό του Λόγου οποιουδήποτε ανθρώπου που δεν έχει διαλύσει το εγώ θα δούμε έναν Σατανά μαύρο σαν τον άνθρακα. Αλλά εάν επικαλούμαστε τον Σατανά κάποιου ανθρώπου που διέλυσε το εγώ, με μεγάλη έκπληξη θα συναντιόμασταν με ένα Αρχάγγελο του Φωτός, με έναν ένδοξο Εωσφόρο. Τότε διαπιστώνουμε ότι αυτός ο Σατανάς είναι η Ακατέργαστη Πέτρα που πρέπει να δουλεύουμε.

Για να μπορούν οι αδελφοί να έχουν λίγο παραπάνω συνείδηση, σχε­τικά με αυτό που λέμε, πρέπει να τοποθετήσει ο Αλαντίν την Ακατέργαστη Πέτρα και την Τέλεια, Κυβική Πέτρα ανάμεσα στις δύο κολώνες. Εδώ έχετε την Ακατέργαστη Πέτρα, εκεί έχετε την Τέλεια, Κυβική Πέτρα. Το άτομο που δεν έχει ακρωτηριάσει την φιλοσοφική πέτρα του, η πέτρα είναι σκληρή και ο Σατανάς είναι μαύρος σαν τον άνθρακα επιδεικνύοντας όλα τα δικά μας ψυχολογικά ελαττώματα. Αλλά όταν έχουμε δουλέψει την πέ­τρα τότε ο Σατανάς μετατρέπεται στην Τέλεια Κυβική Πέτρα. Δηλαδή όταν έχουμε διαλύσει το εγώ τότε μετασχηματίζεται σε τέλεια, Κυβική Πέτρα και από εκεί προέρχεται η λαμπρότητα και η μεγαλοπρέπεια.

Καταλήγει πολύ ενδιαφέρον να παρατηρήσουμε τον Διάβολο έξω από το φυσικό σώμα. Είναι μαύρος, μαύρος σαν τον άνθρακα, με αυτή την καταχθόνια φωτιά που ρίχνει στο άτομο που ακόμα δεν έχει εξαλείψει το εγώ. Προκαλεί έκπληξη να τον δούμε σε κάποιον που έχει ήδη εξαλείψει το εγώ, ένας ένδοξος Αρχάγγελος, γεμάτος λαμπρότητα.

Πραγματικά αυτός ο Αρχάγγελος μετατρέπεται στον ελευθερωτή, αυτό είναι φανερό, διότι από την ένωση αυτού του Αρχάγγελου με την Αν­θρώπινη Ψυχή, με το Πνεύμα, με λίγα λόγια με το Είναι δημιουργείται ακριβώς αυτός ο Αρχάγγελος. Αυτό δεν έχει γραφτεί σε κανένα βιβλίο εσω­τερισμού. Υπάρχει σχετικά μεγάλη βιβλιογραφία και όμως δεν έχουν μιλή­σει λεπτομερώς για αυτόν. Πολλοί άνθρωποι μπερδεύουν τον Διάβολο με τον Εωσφόρο, αλλά συμβαίνει ότι ένα πράγμα είναι η Ακατέργαστη Πέτρα και άλλο είναι η Τέλεια Κυβική Πέτρα.

Συνεχίζοντας με την διαφοροποίηση αυτού του ζητήματος μπορούμε να καταλάβουμε ότι υπάρχουν θαύματα στο βάθος του καθένα από εμάς. Αλλά το πρώτο που χρειαζόμαστε είναι να εξαλείψουμε τα μη ανθρώπινα στοιχεία που φορτωνόμαστε μέσα μας. Εάν παρατηρήσουμε κάθε αυθεντικό άνθρωπο θα ανακαλύψουμε σε αυτόν τρία Τρίγωνα: το πρώτο είναι το τρί­γωνο του Λόγου, το δεύτερο μπορούμε να το ονομάσουμε Ηθικό και το τρίτο καλό είναι να το ονομάσουμε Μαγικό Τρίγωνο.

Όσον αφορά το πρώτο, του Λόγου, συνίσταται από τρεις απόψεις της Εβραϊκής Καμπάλα: ο Κετέρ που είναι ο Γέρος των Ημερών, η καλοσύνη των καλοσυνών, η ευσπλαχνία των ευσπλαχνιών, το κρυμμένο των κρυμμέ­νων, είναι το μαθηματικό σημείο στο απέραντο, άπειρο και αμετάβλητο διάστημα. Είναι φανερό πως Αυτός με την σειρά του ξεδιπλώνεται στον Χοκμάχ: ο Γιος, ο Κοσμικός Χριστός. Ξέρουμε ήδη, και έτσι είναι, ότι αυ­τός σχετίζεται με όλο τον ζωδιακό. Το ξεδίπλωμα του Χοκμάχ δίνει σαν αποτέλεσμα το Άγιο Πνεύμα, ο Μπινάχ. Μερικοί καμπαλιστές δίνουν έμ­φαση στην ιδέα ότι ο Μπινάχ, το Άγιο Πνεύμα είναι θηλυκό. Αυτή η διαβε­βαίωση καταλήγει λανθασμένη. Με απόλυτη καθαρότητα έχει ειπωθεί στην Θεία Κωμωδία ότι το Άγιο Πνεύμα είναι ο σύζυγος της Θεϊκής Μητέρας. Έτσι το Άγιο Πνεύμα, ο Μπινάχ, ο Τρίτος Λόγος, ξεδιπλώνεται με την σειρά του στην σύζυγό του, στην Σάκτι των Ινδοστανών. Έτσι λοιπόν πρέ­πει να ξέρουμε να το εννοήσουμε. Πολλοί όταν είδανε ότι ο Τρίτος Λόγος ξεδιπλώνεται στην Θεϊκή Μητέρα Κουνταλίνη Σάκτι, η οποία έχει πολλά ονόματα, πείστηκαν ότι το Άγιο Πνεύμα είναι Θηλυκό και έχουν σφάλλει. Αυτός είναι αρσενικός, αλλά όταν ξεδιπλώνεται σε Αυτήν δημιουργείται το πρώτο θεϊκό, άρρητο ζευγάρι. Είναι το Δημιουργικό Ελοχίμ, ο Καμπίρ ή Μέγας Ιερέας. Ο Ρουάχ Ελοχίμ που σύμφωνα με τον Μωυσή έπλενε τα νερά στην αρχή του Κόσμου.

Είναι αναγκαίο όλοι εμείς να συλλογιζόμαστε βαθιά, να καταλαβαί­νουμε όλα αυτά σε βάθος. Αυτός και Αυτή είναι ενωμένοι στην Κυβική Πέ­τρα του Γιεσόντ. Αυτή η πέτρα είναι το σεξ. Από την ένωση αυτού και αυ­τής παράγεται η ΝΤΑΑΘ, η τέλεια ταντρική γνώση με την οποία μπορούμε να αυτοπραγματοποιηθούμε εσωτερικά σε όλα τα επίπεδα του Είναι. Μερι­κοί καβαλιστές συγγραφείς υποθέτουν ότι ο Σεφιρώθ, που δίνει γνώση ή σοφία, προέρχεται από την συγχώνευση του αρσενικού Χοκμάχ, του κοσμι­κού Χριστού, με τον Μπινάχ θεωρώντας τον ότι είναι αποκλειστικά θηλυ­κός. Αυτή η διαβεβαίωση είναι εντελώς ψεύτικη, διότι το Άγιο Πνεύμα εί­ναι αρσενικό. Επαναλαμβάνω μόνο ότι όταν ξεδιπλώνεται στον Μπινάχ δη­μιουργείται το Τέλειο Ζευγάρι. Αυτή ενώνεται σεξουαλικά στην Κυβική Πέτρα του Γιεσόντ, στην Ενάτη Σφαίρα επανέρχεται η ταντρική γνώση, η Τάντρα μύηση, τα Τάντρας δια μέσου των οποίων είναι δυνατή η ανάπτυξη του φιδιού επί της σπονδυλικής στήλης, η εσωτερική Αυτοπραγμάτωση του Είναι.

Σε αυτές τις σπουδές της Καμπάλα χρειαζόμαστε να είμαστε πρακτι­κοί. Υπάρχουνε καταπληκτικοί συγγραφείς, αλλά όταν τους διαβάζει κανείς καταλαβαίνει ότι δεν έχουν ζήσει αυτό που γράφουν, δεν το έχουν πειραμα­τισθεί στον εαυτό τους και για αυτό σφάλλουν. Εγώ υποστηρίζω ότι πρέπει κάποιος να γράφει αυτό που άμεσα έχει πειραματισθεί στον ίδιο του τον εαυτό. Εγώ εκ μέρους μου έτσι έχω δράσει. Αυτό το Πρώτο Τρίγωνο κατα­λήγει υπερβατικό, αλλά ο Πατέρας, ο Γιος και το Άγιο Πνεύμα είναι μια αδιαίρετη μονάδα. Είναι μία μόνο ύπαρξη στον εαυτό της, πιο πέρα από το σώμα, τα συναισθήματα και τον νου. Είναι αιώνιο και ο λόγος ύπαρξης του Είναι, είναι το ίδιο το Είναι.

Η Κυβική Πέτρα του Γιεσόντ, τοποθετημένη στα δημιουργικά όρ­γανα, είναι πράγματι η μεταλλική ψυχή που προκύπτει από τις σεξουαλικές μεταβολές. Θα μπορούσαμε να την ονομάσουμε ο Υδράργυρος της Μυστι­κής Φιλοσοφίας ή, για να μιλήσουμε σε πιο απλή γλώσσα, η δημιουργική ενέργεια. Αυτή καθ’ εαυτή αλληγορίζεται ή συμβολίζεται με τον Διάβολο. Όταν λέμε ότι πρέπει να δουλεύουμε με τον Διάβολο δεν είναι για να τον διδάξουμε ένα μουσικό όργανο αλλά για κάτι άλλο, για να τον μετατρέ­πουμε σε Εωσφόρο, τον Δότη του Φωτός.

Αναφερόμαστε με διαύγεια στην δουλειά στο Μεγάλο Έργο. Κατα­λήγει σημαντικό το να είναι εκεί ακριβώς, στην Κυβική Πέτρα του Γιεσόντ, όπου ο Σίβα και η Σάκτι, ο Όσιρις και η Ίσις ενώνονται σεξουαλικά. Είναι ακριβώς εκεί όπου βρίσκεται η ταντρική γνώση χωρίς την οποία δεν είναι δυνατόν να φτάσουμε στην εσωτερική Αυτοπραγμάτωση του Είναι.

Στο ανατολικό Θιβέτ οι μοναχοί είναι ριζοσπαστικοί, λόγος για τον οποίο η Μπλαβάτσκι νόμιζε ότι ήταν μαύροι μάγοι. Όλοι έχουμε επαναλά­βει εκείνο το λάθος και βλέπω την ανάγκη να το διορθώσουμε. Δεν λέω ότι οι Ντούγπας είναι άγιοι, ήμερα αρνάκια. Είναι μαύροι μάγοι διότι διδά­σκουν μαύρο ταντρισμό, αλλά οι Μπόνζος, αν και φορούν κόκκινο τουρ­μπάνι, δεν είναι μαύροι όπως λανθασμένα ειπώθηκε από την Μπλαβάτσκι. Εάν κάποιος στους Μπόνζος π.χ. δεν θέλει την Αυτοπραγμάτωση, αλλά θέ­λει να απελευθερωθεί για ένα χρονικό διάστημα για να γυρίσει πάλι ας πούμε στην Έκτη-Ρίζα Φυλή ή εάν δεν επιθυμεί να αυτοπραγματοποιηθεί ποτέ αλλά να χειραφετηθεί χωρίς Αυτοπραγμάτωση, τότε το πετυχαίνει.

Πρώτα από όλα φέρνουν τον νεόφυτο σε ένα απομακρυσμένο μέρος. Επικαλούνται όλα εκείνα τα μη ανθρώπινα στοιχεία που κατέχει και δια μέ­σου μεθόδων υψηλής μαγείας του τα βγάζουν από το αστρικό πεδίο. Αυτά γίνονται ορατά και απτά στο απομακρυσμένο μέρος του βουνού. Προσπα­θούν να καταβροχθίσουν τον νεόφυτο, αλλά αν αυτός παραμείνει ήρεμος δεν υπάρχει τίποτε άλλο να γίνει. Έχει βγει θριαμβευτής. Θα πρέπει τότε να δουλεύει πάνω στον εαυτό του να εξαλείψει το εγώ και να το ελαττώσει σε στάχτη. Η δοκιμασία και το μέγιστο όλων των προσπαθειών τους στον φυ­σικό κόσμο συνίσταται στα μάντραμ της αποσάρκωσης (που είναι δύο λέ­ξεις) και αποσαρκώνονται αμέσως.

Είναι φρικτό να δει κανείς τον Μπόνζο ιερέα δεμένο με την άσπρη ποδιά του γεμάτη από κόκαλα νεκρών με ένα κόκκινο σαρίκι στο κεφάλι και στο δεξί του χέρι να φέρει ένα ξιφίδιο. την στιγμή που ο νεόφυτος προ­φέρει τα δύο μοιραία μάντραμ το σώμα του πέφτει νεκρό στιγμιαία.

Γι’ αυτό ο νεόφυτος υποβάλλεται σε μεγάλες δοκιμασίες στους εσω­τερικούς κόσμους. Θα πρέπει να αντιμετωπίσει τους τρόμους του θανάτου, θα πρέπει να αντέξει την λαίλαπα του Κάρμα, θα πρέπει να βγει νικητής σε όσα ο Πατέρας-Μητέρα θα τον βάλουν με τον σκοπό να μπει (ή να αναγεν­νιέται θα λέγαμε με υπεράνθρωπη μορφή) σε οποιοδήποτε από τα βασίλεια των Ντέβας, είτε σε αυτό της Μεγάλης Συγκέντρωσης ή στο των Μακρυών Μαλλιών ή στο του Βούδα ή στο του Μαϊτρέγια ή στο βασίλειο της Υπέρ­τατης Ευτυχίας κλπ. Είναι σε αυτή την περιοχή όπου θα τελειώσει την προετοιμασία για την απελευθέρωση.

Η Θεϊκή Μητέρα τον βοηθάει καταστρέφοντας τα μη ανθρώπινα στοιχεία του και στο τέλος πετυχαίνει να βυθιστεί στον κόλπο της Μεγάλης Πραγματικότητας, όχι σαν ένας αυτοπραγματοποιημένος δάσκαλος αλλά σαν ένας Βούδας Στοιχειώδης. Βυθίζεται σε αυτή την κατάσταση μέχρι την Έκτη Μεγάλη Φυλή με τον σκοπό να αυτοπραγματοποιηθεί. Αν απλώς δεν θέλει την Μαεστρία χειραφετείται (ή μετατρέπεται) για πάντα σε Βούδα Στοιχειώδη και τίποτε άλλο, όμως ευτυχισμένος. Αλλά αυτοί που πραγμα­τικά θέλουν να αυτοπραγματοποιηθούν, να μετατραπούν σε Μαχάτμας ή Ιεροφάντες, θα πρέπει να υποταχθούν στην ταντρική μύηση και μετά να δουλεύουν στην Ενάτη Σφαίρα. Θα τους μάθουν όλο τον ταντρισμό, το πώς θα αφυπνίσουν το φίδι, πως θα το σηκώσουν από τον νωτιαίο μυελό και πώς να ανοίξουν τα τσάκρας ή δίσκους ή μαγνητικές ρόδες.

Αυτό που συμβαίνει λοιπόν είναι ότι οι Μπόνζος είναι ριζοσπάστες. Ή πηγαίνουν προς το Είναι ή δεν πηγαίνουν προς το Είναι. Ή πηγαίνουν στον βωμό της Αυτοπραγμάτωσης ή προσπαθούν να μένουν χωρίς Αυτο­πραγμάτωση. Μπροστά σε αυτό πρέπει να αποφασίζουν. Εκεί όλα είναι βί­αια, λόγος για τον οποίο η Έλενα Πέτροβνα Μπλαβάτσκι τους έκρινε και τους θεώρησε μαύρους μάγους. Όμως όταν μελετάει κανείς τον ταντρισμό των Μπόνζος καταλαβαίνει ότι είναι άσπρος. Όχι μαύρος αλλά άσπρος. Μετατρέπουν το σπέρμα σε ενέργεια για να πετυχαίνουν την Αυτοπραγμά­τωση σε βάθος.

Είναι εκεί λοιπόν στο σεξουαλικό Σεφιρώθ όπου είναι η Ταντρική γνώση, το Ντάαθ της εβραϊκής Καμπάλα.

Αλλά ας περάσουμε αδελφοί στο Λογοϊκό Τρίγωνο, στο Τρίγωνο του Υιού. Αυτός αποτελείται από: τον Χεζέδ δηλαδή τον άφατο Άτμαν ή Ίντιμο, το Γκεμπουράχ δηλαδή το Μπούδι, την πνευματική ψυχή που είναι θηλυκή και τέλος τον Τιφερέθ δηλαδή την ανθρώπινη ψυχή, ακριβώς τον γιο.

Είναι ενδιαφέρον ότι (και εγώ μπόρεσα να το βιώσω όταν έπρεπε να δουλεύω στην σφαίρα του Τιφερέθ) πραγματικά έπρεπε να βυθιστώ στον Μαλκούτ πριν να περάσω από την έξαρση. Έπρεπε να βυθιστώ στον κόσμο των Κλίφος, στους ατομικούς κόσμους ή ατομικές κολάσεις. Έπρεπε να εξαλείψω εκεί πέρα πολλά μη ανθρώπινα στοιχεία. Αφού τελείωσα την ερ­γασία εκείνος που είναι Τέλειος, ο Κοσμικός Χριστός, μπήκε σε μένα και αισθάνθηκα μετατρεμμένος. Είδα τότε μερικές μητέρες που έφεραν τα παι­διά τους, τα ευλόγησα και μίλησα με την ευαγγελική παραβολή που λέει: «αφήστε τα παιδιά να έρθουν σε μένα γιατί δικό τους είναι το βασίλειο των ουρανών». Έτσι ήμουν γεμάτος από εκστατική ευτυχία, αλλά βέβαια στο τέλος Αυτός έφυγε. Εγώ σαν Τιφερέθ, σαν Ανθρώπινη Ψυχή κατάλαβα ποιος είχε γίνει ο στόχος της εκδήλωσής του. Ο Μπούδι, ο Κοσμικός Χρι­στός συνηθίζει να εκδηλώνεται δια μέσου της ανθρώπινης ψυχής, του Τιφε­ρέθ της εβραϊκής Καμπάλα.

Είναι λοιπόν το Τρίγωνο του Υιού ένα καταπληκτικό τρίγωνο που το αποτελούν οι Άτμαν, Μπούδι και Μάνας της ανατολικής Θεοσοφίας. Αλλά το κέντρο του Τριγώνου είναι ακριβώς ο Τιφερέθ, η Ανθρώπινη Ψυχή, αυτή η ψυχή που υποφέρει, που κλαίει, που οδύρεται, που αρέσει, αυτό που μας κάνει αληθινά ανθρώπινους και αυτό είναι αρκετά ενδιαφέρον. Στην πράξη μπόρεσα να διαπιστώσω ότι το Τρίγωνο του Υιού με κέντρο βαρύτητας τον Τιφερέθ είναι μια τρομερή πραγματικότητα.

Κάθε μυημένος αργά ή γρήγορα πρέπει να χριστεί σαν τον Χοκμάχ-Μπινάχ, από τον Πατέρα, από αυτή την Αθάνατη, Αδιαίρετη Λογοϊκή Τρι­άδα που υπάρχει από τον ίδιο της τον εαυτό. Την στιγμή που χρίστηκα από τον Πατέρα, Αυτός είπε: «Αυτός Είναι ο πολυαγαπημένος Υιός μου και εί­ναι Αυτός που έχω αγαπήσει περισσότερο στον κόσμο, να τον ψάχνετε σε Αυτόν». Σε αυτές τις στιγμές έρχεται στην μνήμη μου η περίπτωση του με­γάλου Καμπίρ Ιησού, του Τζέσουα Μπεν Πανντίρα όπως λεγόταν στους αρχαίους καιρούς. Ο Φίλιππος, εκείνος ο δάσκαλος ο ειδικός στις καταστά­σεις Χίνας, του είπε: «Δείξε μας τον Πατέρα» και ο Μέγας Καμπίρ απά­ντησε: «Όποιος έχει δει τον Υιό έχει δει και τον Πατέρα».

Το τρίγωνο του Υιού-Γκεμπουράχ-Τιφερέθ ή ο Ίντιμο με τις δύο ψυ­χές του, την θεϊκή και την ανθρώπινη θα λέγαμε ότι είναι, για να είμαστε πιο ξεκάθαροι, το ξεδίπλωμα του Πατέρα, η εκδήλωση του Πατέρα.

Συνεχίζοντας στο δρόμο, σχετικά με την μελέτη του Δέντρου της Ζωής, το Τρίγωνο του Υιού ξεδιπλώνεται στο Μαγικό Τρίγωνο. Το Τρί­γωνο του Υιού λέγεται Ηθικό Τρίγωνο. Γιατί; Διότι εκεί εμείς γνωρίζουμε την αυστηρότητα του Νόμου, εκεί γνωρίζουμε το καλό και το κακό, τι πράγμα είναι το καλό του κακού και το κακό του καλού. Το Τρίτο Τρίγωνο καταλήγει να είναι πολύ ενδιαφέρον.

Το Μαγικό Τρίγωνο αποτελείται από τον Νετζάχ δηλαδή ο νους, από τον Χόντ δηλαδή το αστρικό και από τον Γιεσόντ δηλαδή το Λίνγκαμ-Σα­ρίρα ή αιθερικό σώμα ή βασική σεξουαλική αρχή της Παγκόσμιας Ζωής.

Γιατί λέγεται Μαγικό Τρίγωνο; Διότι αναμφισβήτητα σε αυτά τα βα­σίλεια του νου, του αστρικού και μέχρι τα βασίλεια των Κλίφος ή κόσμους των κολάσεων, είναι όπου πρέπει να εξασκήσουμε την Υψηλή Μαγεία. Μπορούμε να αναφέρουμε εδώ κάτι πολύ σημαντικό. Όλοι έχουμε ακούσει να μιλάνε σχετικά με τον πνευματισμό, τους Ακουελάρες[1], τους Ζανγκάνος[2] και τις μάγισσες. Μερικοί το βλέπουν αυτό σαν κάτι παράξενο, άλλοι σαν παραμύθια για να γελάνε, αλλά η ωμή πραγματικότητα είναι ότι οι μεσαιω­νικές Ακουελάρες ή οι διάσημες μάγισσες τα μεσάνυχτα έχουνε περισσό­τερο ρεαλισμό από όσο νομίζουμε εμείς. Πραγματικά αυτές οι Καλχόνας (όπως λέγονται σε αυστηρή ισπανική ακαδημαϊκή γλώσσα) ανήκουν στον κόσμο των Κλίφος, το βασίλειο του Μαλκούτ. Η Μαρία ντε λα Αντίλλα, που τόσο την αναφέρουν στα παλιά μεσαιωνικά μοναστήρια, ήταν ακριβώς αυτή που τους διεύθυνε. Πράγματι αυτοί οι μαγγανιστές των αρχαίων Ακουελάρες την ονόμασαν Άγια Μαρία. Όταν ερευνούσα στον κόσμο των Κλίφος σχετικά με το παράξενο εκείνο πλάσμα, το πώς μοιραζόταν την ζωή της με τόσους Ακουελάρες, ποτέ δεν είδα σε αυτήν εκείνο που θα μπορού­σαμε να ονομάσουμε διαστροφή. Οι καταχθόνιοι του αριστερού χεριού, τα υποσεληνιακά πλάσματα, την λάτρευαν και θεωρούσαν αυτή την μάγισσα όχι σαν κάτι καταχθόνιο αλλά σαν μία αγία.

Εγώ ήθελα να ξέρω τι αλήθεια υπήρχε σε αυτό, στην υποθετική αγιό­τητα ενός πλάσματος που αναμιγνυόταν με τα σκοτάδια, που εμφανιζόταν σε τόσους Ακουελάρες και μοναστήρια του μεσαίωνα. Αλλά όποιος έχει ασχοληθεί στο να μελετήσει τα παλιά κείμενα της Υψηλής και Χαμηλής Μαγείας του μεσαίωνα, θα έχει ακούσει να μιλάνε κάπου για την Μαρία ντε λα Αντίλλα. Υπάρχουν τόσα κείμενα κρυμμένα μέσα στην σκόνη πολλών βιβλιοθηκών και βέβαια το έμαθα. Εγώ έπρεπε να ξεκαθαρίσω και το ξεκα­θάρισα. Όταν στον κόσμο του Τιφερέθ, στο Δεύτερο Τρίγωνο, επικαλέ­σθηκα αυτή την οντότητα με άκουσε. Με έκπληξη βρέθηκα μπροστά σε έναν αυτοπραγματοποιημένο δάσκαλο. Είναι αλήθεια πως τότε κατάλαβα ότι είχε αναθυμιάσει τον Μποντισάτβα του από τον ίδιο τον εαυτό του. Ο Μποντισάτβα εκπαιδευόταν στην εξάσκηση της Μαγείας, του Μαγικού Τριγώνου ή Τρίτου Τριγώνου, περνώντας από αυστηρή προπόνηση, μυώ­ντας τον εαυτό του με τους Κλίφος, αλλά χωρίς να κάνει κακό σε κανέναν. Μετά από αυτό επικοινώνησα κατ’ ευθείαν με τον Μποντισάτβα του, την Μαρία ντε λα Αντίλλα, και όταν την κάλεσα να επισκεφτούμε τον κόσμο του Νιρβάνα με ευχαρίστησε, δέχτηκε την πρόσκλησή μου. Όταν συγχω­νεύτηκα με το Βασιλικό Είναι της, τον Κρυμμένο Δάσκαλο, είδα ότι πρό­κειται για ένα πλάσμα που έχει πετύχει την τελειότητα της Υψηλής Μα­γείας. Παρόλο που ζούσε στον κόσμο των Κλίφος ήταν για να τελειώσει την εκπαίδευσή του ή να προπονηθεί ψυχολογικά εξασκώντας τρομερές δυ­νάμεις χωρίς να κάνει κακό. Πραγματικά βρίσκεται σε Υψηλή Μαγεία. Όταν παρατηρεί κανείς αυτό το πλάσμα με το Βασιλικό του Είναι καταλα­βαίνει ότι είναι ένας καταπληκτικός λευκός μάγος, που όμως γνωρίζει σε βάθος τόσο τα Βασίλεια του Φωτός όσο και τον κόσμο του Μαλκούτ, δη­λαδή τον κόσμο των Κλίφος.

Έτσι λοιπόν τι Τρίτο Τρίγωνο είναι αυτό της πρακτικής μαγείας, διότι το πώς γίνεται η δουλειά με το Τρίτο Τρίγωνο είναι κάτι που πρέπει να κα­ταλαβαίνετε, επειδή θα πρέπει να αφήσουμε πίσω τις προλήψεις για να μπορούμε να εργαστούμε στον κόσμο των Κλίφος.

Νετσάχ είναι ο νους, Χόντ είναι το αστρικό σώμα, Γιεσόντ είναι αναμφισβήτητα η Ενάτη Σφαίρα. Μετά έρχεται το βασίλειο του Μαλκούτ που είναι το φυσικό σώμα. Αυτό που είναι μέσα στο βασίλειο του φυσικού κόσμου, δηλαδή αυτό που είναι μέσα στα έγκατα της γης, ακριβέστερα εί­ναι Μαλκούτ, είναι τα αντίθετα Σεφιρώθ. Οι Κλίφος, οι δαίμονες όπως τους ονομάζουν, οι Ψυχές σε θλίψη, αυτοί που υποφέρουν, οι χαμένοι, εκείνοι που έχουνε ήδη εξαντλήσει τον κύκλο της ύπαρξής τους και μπαίνουν σε καθοδική εξέλιξη στον χρόνο ή οι Πεσμένοι Άγγελοι, τα πνεύματα του Κα­κού. Στο βασίλειο του Μαλκούτ αναμφισβήτητα ζούνε αυτοί που αναπτύσ­σονται στην Υψηλή Μαγεία, οποιοσδήποτε που μετανιώνει για τα λάθη του και που ποθεί το Φως.

Έτσι λοιπόν όταν μελετήσουμε το Δέντρο της Ζωής καταλήγει να εί­ναι πολύ ενδιαφέρον. Σε πρώτη θέση βλέπουμε την Σοφία του Αιώνιου. Οι παππούληδες βολεύουν τους διάφορους Σεφιρώθ της εβραϊκής Καμπάλα στους κόσμους. Ας πούμε π.χ. ότι ο Γέρος των ημερών είναι μία τελεία του απέραντου διαστήματος, σαν σύμβολο είναι αιώνιο. Ο Χοκμάχ κυβερνάται από το ζώδιο και είναι αλήθεια. Ο Μπινάχ λένε ότι κυβερνάται από τον Κρόνο. Εδώ φτάνουμε σε ένα σημείο στο οποίο θα πρέπει να διαφωνή­σουμε. Δεν θέλω να πω ότι το Άγιο Πνεύμα δεν κυβερνάται από τον Κρόνο, ότι δεν υπάρχει μία σχέση μεταξύ του Αγίου Πνεύματος και του Κρόνου. Ναι, υπάρχει αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Διότι δεν υπάρχει αμφιβολία ότι κατά κάποιον τρόπο σχετίζεται με τον κόσμο του Δία επειδή έχει εξουσίες, θρόνο και τα διαμορφώνει όλα επειδή Αυτός πλένει τα Νερά της Ζωής. Εκεί που λένε ότι ο Νετζάχ, δηλαδή ο νους, κυβερνάται από την Αφροδίτη είναι λάθος. Ο νους κυβερνάται από τον Ερμή.

Ακούστε καλά. Θα πάμε με τάξη για να μπορούμε να καταλάβουμε το Δεύτερο Τρίγωνο αφού είδαμε το πρώτο. Λένε ότι ο Χεζέδ κυβερνάται από τον Δία και τίποτε άλλο. Και αυτό είναι λάθος. Ο Ίντιμο είναι αριανός, πολεμιστής, μαχητής, πρέπει να μάχεται για την ίδια του την εσωτερική Αυ­τοπραγμάτωση. Το ότι έχει κάποια επιρροή από τον Δία είναι αλήθεια διότι μπορεί να παίρνει το σκήπτρο των βασιλέων. Αλλά το ότι είναι αποκλει­στικά του Δία αυτό είναι λάθος. Το να είναι ο Γκεμπουράχ, η αυστηρό­τητα, ο νόμος αποκλειστικά αριανός είναι λάθος. Διότι ο Γκεμπουράχ είναι ένας μοναδικός διαισθητικός κόσμος, ο κόσμος της Πνευματικής Ψυχής που είναι θηλυκός. Εκεί βρίσκεται το λιοντάρι του Νόμου, δεν θα το αρ­νηθώ. Είναι ηλιακό αυτό είναι αλήθεια αλλά εσείς ξέρετε ότι το λιοντάρι έχει επίσης ευγένεια. Έτσι στο Γκεμπουράχ συναντάμε την αυστηρότητα του νόμου και την ευγένεια του Λιονταριού. Είναι ο κόσμος της Πνευματι­κής Ψυχής ή Βουδικός ή Διαισθητικός κόσμος. Είναι εντελώς ηλιακός.

Ο κόσμος του Τιφερέθ, ο κόσμος της Ανθρώπινης Ψυχής ή ακριβέ­στερα του Υιού, πραγματικά κυβερνάται όχι από τον Ήλιο όπως νομίζουν οι καμπαλιστές, αλλά από την Αφροδίτη. Για αυτό ο Χριστός σταυρώνεται την Μεγάλη Παρασκευή. Αυτό είναι κάτι στο οποίο μπορούμε να διαλογι­στούμε. Όσον αφορά τον νου, το να πούμε ότι κυβερνάται από την Αφροδίτη είναι λάθος. Ξέρουμε καλά ότι ο νους είναι Ερμαϊκός, ότι ο Ερμής δίνει την σοφία, τον λόγο κλπ. έτσι λοιπόν ο νους είναι Ερμαϊκός.

Αν καταλαβαίνουμε λίγο τον κόσμο των Σεφιρώθ φτάνουμε στον αστρικό, αυτός είναι σεληνιακός κόσμος. Σε μερικές φυλές, π.χ. στις πιο βαθιές ζούγκλες του Αμαζονίου, δίνουν στους ανθρώπους ένα ειδικό ποτό. Αυτά τα ποτά τα κατέχει ο Πιάχε. Αυτός π.χ. χειρίζεται αυτό που λέγεται Μπιάγκουε που το συνδυάζει με το Γκουαρούμο. Σε μία χύτρα το μαγει­ρεύουνε καλά και το πίνουν όταν η Σελήνη γεμίζει. Τότε προκαλείται το ξε­δίπλωμα. Οι Πιάχες ή Ιερείς-Μαγγανιστές των φυλών ξέρουν πολύ καλά ότι το αστρικό κυβερνάται από την Σελήνη. Αυτό είναι Χόντ, αλλά πολλοί καμπαλιστές υποθέτουν ότι κυβερνάται από τον Ερμή και κάνουν λάθος.

Όσον αφορά στο κάθισμα της οργανικής ζωής η ζωτική αρχή, όσον αφορά το Σεφιρώθ Γιεσόντ, σχετίζεται με τα δημιουργικά όργανα που είναι σεληνιακά και αυτό δεν μπορούμε να το αρνηθούμε. Στο γνωστικό εσωτε­ρισμό εμφανίζεται μία γυναίκα μία Θεϊκή, άρρητη Παρθένος ντυμένη με μπλε χιτώνα (που συμβολίζει το βράδυ) πάνω σε μία Σελήνη. Πρέπει να ξέ­ρουμε να καταλαβαίνουμε αυτό. Η Σελήνη αντιπροσωπεύει το Σεφιρώθ Γιεσόντ που σημαίνει την σεξουαλική δύναμη. Ο χιτώνας αυτού του χρώ­ματος αντιπροσωπεύει την νύχτα στην οποία αναπτύσσονται τα Μεγάλα Μυστήρια της Ζωής και του Θανάτου. Θα περιοριστώ να πω μόνο ότι την νύχτα δουλεύουμε με την δημιουργική ενέργεια του Τρίτου Λόγου. Ποτέ δεν είπα ψέματα. Η δουλειά στο Λαμπορατόριουμ Ορατόριουμ του Αγίου Πνεύματος πρέπει να γίνεται στις νυχτερινές ώρες. Ή μιλώντας με άλλους όρους το Σαάχα Μαϊτούνα πρέπει να εξασκηθεί μόνο στα σκοτάδια της νύ­χτας διότι η ημέρα, ο Ήλιος είναι το αντίθετο της γέννησης. Είναι ξεκάθαρο και ήδη σας το εξήγησα την περασμένη φορά ότι αν έβαζε κανείς μια κότα με τα αυγά της στο φως του Ήλιου για να τα κλωσήσει δεν θα μπορούσε να το κάνει. Και εάν έβγαινε κάποιο πουλάκι θα πέθαινε γιατί ο Ήλιος είναι εχθρός της γέννησης. Όποιος θελήσει να ψάχνει το φως θα πρέπει να το ζη­τάει από τον Λόγο που βρίσκεται πίσω από τον Ήλιο που μας φωτίζει, στην βαθιά νύχτα, αυτό είναι φανερό.

Όσον αφορά τον Σεφιρώθ Μαλκούτ, είναι ο φυσικός κόσμος. Λέγεται ότι είναι ένας πεσμένος Σεφιρώθ αλλά οι κόσμοι των κολάσεων ανήκουν επίσης στον Μαλκούτ, αυτό είναι ξεκάθαρο. Σε αυτούς τους κό­σμους των κολάσεων θα πρέπει να δουλεύουμε χωρίζοντας τα ανώτερα νερά από τα κατώτερα ή κολασμένα του Λεβιάθαν για να αναβλύζει η ζωή. Η Γένεση ήδη το είπε: «πρέπει να χωρίσουμε τα ανώτερα από τα κατώτερα νερά». Ποια είναι τα ανώτερα νερά; Είναι η Μεταλλική Ψυχή του Ιερού Σπέρματος δηλαδή ο Υδράργυρος της Κρυμμένης Φιλοσοφίας που πρέπει να χωριστεί από τα κατώτερα. Πως; Δια μέσου της μεταβολής της σεξουα­λικής ενέργειας. Έτσι είναι το πώς χωρίζονται τα ανώτερα νερά δηλαδή η Ψυχή του Σπέρματος από τα κατώτερα του ιδίου Σπέρματος. Γιατί; Για να αναβλύζει η ζωή. Διότι τα ανώτερα νερά είναι ο Υδράργυρος της Κρυμμέ­νης Φιλοσοφίας. Από αυτά βγαίνουν όλα. Με αυτά μπορούμε να δημιουρ­γήσουμε τα Ανώτερα Υπαρξιακά Σώματα του Είναι. Με αυτά μπορούμε να επεξεργαζόμαστε τον αγνό χρυσό. Με αυτά μπορεί να μετατραπεί ριζικά το ανθρώπινο ον. Τα ανώτερα νερά, ο υδράργυρος που αλληγορικά έχει την μορφή του διαβόλου, πρέπει να μετατραπεί σε Εωσφόρο.

Μέχρι εδώ η βραδινή ομιλία μου. Αν κάποιος έχει κάτι να ρωτήσει μπορεί να το κάνει.

-Δάσκαλε ένα ζωντανό πλάσμα δεν μπορεί να αναπτυχθεί κάτω από το φως του ήλιου;

-Η ωμή πραγματικότητα των γεγονότων είναι ότι σύμφωνα με την τοποθέτηση των δημιουργικών οργάνων η τεκνοποίηση γίνεται στα σκοτά­δια. Διότι το ζωόσπερμα, που βγαίνει από τους σεξουαλικούς αδένες, δεν βγαίνει φωτισμένο από το φως του ήλιου αλλά κινείται στα σκοτάδια. Στα σκοτάδια προχωράει προς την σάλπιγγα για να συναντηθεί με το ωάριο που κατεβαίνει από την λήκυθο του Γκράφ και αναπτύσσεται μέσα στο σκοτάδι της μήτρας. Αλλά τι θα γινότανε αν το ζωόσπερμα αντί να βγαίνει από τους σεξουαλικούς αδένες προστατευμένο από τα σκοτάδια προχωρούσε ξεσκέ­παστο στο φως του Ήλιου; Τι θα γινότανε αν το έμβρυο δεν βρισκότανε στα σκοτάδια αλλά ήταν στην ξεσκέπαστη μήτρα μιας γυναίκας εκτεθειμένο κατευθείαν στο φως του ήλιου; Πραγματικά η αποτυχία θα ήταν γεγονός. Έτσι λοιπόν από την ίδια την τοποθέτηση των οργάνων της Φύσης η γονι­μοποίηση πραγματοποιείται πάντα στα σκοτάδια. Έτσι επίσης ο σοφός πρέ­πει να εργάζεται μέσα στο σκοτάδι και στην μεγαλειώδη σιωπή της σκέψης για να μπορεί να φτάσει μια μέρα στην Εσωτερική Αυτοπραγμάτωση του Είναι. Το βράδυ είναι αυτό που μας δείχνει η Παναγία της Άχραντης Σύλ­ληψης τοποθετημένη πάνω στο φεγγάρι και ντυμένη με μπλε χιτώνα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΙΓΟΥΣ

Είναι 4.000 χρόνια που γεννήθηκα στην γη των Φαραώ.

————————————————

Έχω δει το έτος 1975 το σώμα μου νεκρό σαν έναν σκελετό.

Πρέπει να πραγματοποιώ την θεραπεία του αστρικού σώματος το οποίο έχει βλαφτεί από την έκκριση ή δίωξη των σπερμάτων των εγώ. Χρειάζομαι να θεραπεύω μέχρι και το πιο μικρό νήμα που αποτελεί το αστρικό σώμα, διότι τα σπέρματα των εγώ αφήνουν μεγάλα ίχνη.

Τα σπέρματα των εγώ έχουν μορφές σκουληκιών και διάφορες ανα­ρίθμητες μορφές.

————————————————

Στις 13 Ιανουαρίου του 1977 είχα την μυστικιστική εμπειρία να ανέρχομαι από ένα τραχύ δρόμο γεμάτο λάσπη και ανθρώπινο περίττωμα. Υπήρχαν γκρεμοί δεξιά και αριστερά. Στους ώμους μου κουβαλούσα ένα πράγμα μεγάλο το οποίο είχε ένα μικρό καπάκι που άνοιγε που και που και από το οποίο έβγαιναν ψύλλοι που πλήγωναν όλη την σάρκα μου.

Αισθάνθηκα τρόμο, έκανα λίγο πίσω όμως είπα στον εσωτερικό μου πατέρα ότι θα συνέχιζα την χριστική μου μύηση και ας κόστιζε ότι και αν μου κόστιζε.

Οι ψύλλοι ήταν ο συμβολισμός των κριτικών που μου έκανε η αν­θρωπότητα.

————————————————

1. Η. Το χάος.

2. Η. Ο Αιθερικός κόσμος.

3. Η. Ο Αστρικός κόσμος.

4. Η. Ο Διανοητικός κόσμος.

5. Η. Ο βαθμολογημένος μύστης, στον αιτιατό κόσμο, παρουσιάζε­ται σε ένα κανονικό τραπέζι.

6. Η. Ο κόσμος του Μπούδι.

7. Η. Η Θεϊκή Μητέρα καταπίνει το τελευταίο από τα οχήματα του Άτμαν. Βρίσκομαι σε αυτό το στάδιο, είναι το έτος 1977.

8. Η. Ανάσταση.

9. Η. Τα χριστικά μυστήρια.

10. Η. Η εποχή στην οποία αποκρυσταλλώνεται ο Γέροντας των Ημερών.

11. Η. ; ; ;

12. Η. ; ; ;

————————————————

Χρειάζομαι να ανέβω με ΠΙΣΤΗ-ΣΟΦΙΑ για να φτάσω στο Αιών 13.

Στο Αιών 13 φτάνει κανείς σε τέτοια κατάσταση του Είναι στην οποία δεν χρειάζεται πια να απασχοληθεί με τον εαυτό του και μάλιστα μπορεί κανείς να αφοσιωθεί τελείως στην ανθρωπότητα.

————————————————

Ξέρω ότι με περιμένουν μεγάλοι θρίαμβοι ακόμα, όταν βρίσκομαι μόνος μου στο δρόμο προς το Απόλυτο.

————————————————

Πάντα έχω αναρωτηθεί: Γιατί πρέπει να εξαρτιέμαι από την μοιρολα­τρία;

Το να βοηθάω την ανθρωπότητα είναι εντάξει, όμως το να δείξω τις δυνάμεις μου δεν είναι εντάξει.

————————————————

Μην εξαρτιέσαι από ξένες αντιλήψεις ή ιδέες διότι μέσα στον εαυτό σου είναι η σοφία.

————————————————

Ο διαλογισμός πρέπει να γίνει σωστός. Ο Νους πρέπει να είναι ακρι­βής. Χρειάζεται την λογική σκέψη και την ακριβή αντίληψη με σκοπό να αναπτυχθούν απολύτως τέλεια οι εσωτερικές αισθήσεις.

————————————————

Κάθε ασυναρτησία, κάθε έλλειψη λογικής ή διανοητικής ισορροπίας εμποδίζει και βλάπτει την εξέλιξη και πρόοδο από τα τσάκρας η δίσκους ή λουλούδια του λωτού του αστρικού σώματος.

————————————————

Για να ερευνούμε στους ανώτερους κόσμους χρειάζεται η λογική σκέψη και η ακριβής αντίληψη.

————————————————

Όταν εξαλείφεται το εγώ εξαφανίζονται οι εκλογικές διαδικασίες του νου. Εκλογή είναι η εκπομπή μίας αντίληψης με φόβο να είναι μία άλλη η αληθινή και αυτό δείχνει άγνοια.

————————————————

Νιρμανακάϊες είναι εκείνοι που έχουν παραιτηθεί από το Νιρβάνα λόγω της αγάπης τους προς την ανθρωπότητα και το μεγάλο έργο.

Σαμπογακάϊες είναι εκείνοι που έχουν τρεις βαθμούς τελειότητας.

Δακίνη είναι μια αστρική γυναίκα ή νεράιδα που παραδίδουν οι Επο­πτάι.

Δαρμαπάλες είναι οι αστρικοί μάγοι της δύναμης.

————————————————

Κάθε πραγματική θετική όραση πρέπει να βεβαιωθεί τελείως από τα συγκεκριμένα γεγονότα του φυσικού κόσμου……η αλήθεια δεν απομακρύ­νεται από την ανθρώπινη φύση.

Εάν ότι θεωρούμε αλήθεια απομακρύνεται από την ανθρώπινη φύση τότε δεν μπορεί να είναι αλήθεια.

————————————————

Ο Μεγάλος Καμπίρ Ιησούς της Ναζαρέτ ποτέ δεν θα είχε συμβουλεύσει τους μαθητές του να γίνουν τόσο σοφοί όσο το φίδι εάν αυτό το τε­λευταίο ήταν ένα σύμβολο του κακού.

Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Εκείνος που έχει πεθάνει δεν έχει γιατί να πεθάνει, ούτε το δηλητήριο των φιδιών μπορεί να τον βλάπτει.

————————————————

Ο Εσωτερικός Χριστός σκοτώνει τον θάνατο με τον θάνατο και αυ­τός ανασταίνεται στον μυημένο και ο μυημένος σε αυτόν.

————————————————

Ένας αναστημένος δάσκαλος είναι ένας Μουτάντε. Το σώμα του γίνε­ται ελαστικό διότι το σώμα του μένει Ρεϊνκρουντάτο, δηλαδή ξαναγίνε­ται από την πρωτόγονη ύλη.

Το Δέντρο της Ζωής -οι Δέκα Σεφιρώθ- μένει κάτω από τον απόλυτο έλεγχο ή ροή του αναστημένου δάσκαλου. Στην διαδικασία όλα τα σώματα είναι ελαστικά.

————————————————

Το πολύτιμο διαμάντι με το οποίο ο Σολομώντας στίλβωσε τα πολύ­τιμα πετράδια είναι η Φιλοσοφική Πέτρα.

————————————————

Για να πραγματοποιείς το Μεγάλο Έργο χρειάζεται μεγάλη τέχνη και υπομονή.

————————————————

Σε 7 σκάλες γίνεται όλο το έργο και αποκτάται ο Νιριονισιάνο ήχος του σύμπαντος.

————————————————

Οι οικογενειακοί δεσμοί είναι του χρόνου. Πρέπει να απελευθερωνό­μαστε από τις στοργές. Πρέπει να τους δούμε όλους ίδιους. Για μας κανένας δεν πρέπει να είναι ξένος.

Το Είναι δεν έχει συγγενείς. Το Είναι είναι κοσμικό.

Νεκρό το Εγώ, η οικογένειά μας εγκαταλείπει μένοντας εμείς ούτε μόνοι ούτε συνοδευμένοι. Μόνο σε πλήρη κατάσταση.

Όλοι οι συγγενείς είναι του χρόνου και χάνονται στο χρόνο.

————————————————

Το να πιστεύει κανείς ότι αξίζει τα πάντα είναι παράλογο, εμείς τί­ποτα δεν αξίζουμε…

Πρέπει να αλλάξουμε αυτό που είμαστε με περισσότερη αυστηρό­τητα για να ξεπηδήσει σε εμάς η άγρια ψυχολογία του Υπεράνθρωπου.

————————————————

Πρέπει να δημιουργηθεί σε μας η ικανότητα της δυναμικής ιδιότητας να προτείνουμε τον εαυτό μας σαν αφορμή στοχασμού.

————————————————

Στο εσωτερικό «ΤΟ ΝΑ ΜΑΣΤΙΓΩΝΕΣΑΙ» είναι να πειθαρχείσαι.

Η Υπερ-πειθαρχία και η τελειοποίηση του φυσικού σώματος πρέπει να αποκτούνται μέσω της φυσικής ιατρικής.

————————————————

Ο καθένας από εμάς έχει κατά βάθος μια αρχή που ολοκληρώνει…

————————————————

Η σωστή προσπάθεια είναι στον εαυτό της ο βασικός στόχος του Εί­ναι…

————————————————

Η κατανόηση είναι ο σαφής αυτοστοχασμός του Είναι.

————————————————

Στις ατομικές κολάσεις πρέπει να αποσυνθέτουμε τα πτώματα των εγώ με την άκρη της ηλεκτρικής δύναμης. Ποτέ δεν πρέπει να περιμένουμε να τα αποσυνθέσει ο χρόνος.

————————————————

Το κάρμα δημιουργεί σώματα. Μην δημιουργήσει ποτέ ξανά φυσικά σώματα. Είναι τρωτά, είναι προκαθορισμένα στα γηρατειά και στον θάνατο.

————————————————

Η αυτοαυθεντία δεν είναι δυνατή όταν δεν κατέχουμε την πραγμα­τική αυθεντία μέσω του εαυτού μας. Πως θα κατέχουμε την αυθεντία αν δεν είμαστε κύριοι του εαυτού μας;

————————————————

Σήμερα ο ανθρώπινος νους βρίσκεται εκφυλισμένος εξ αιτίας της σύλληψης. Κάθε σύλληψη που εκπέμπεται είναι το αποτέλεσμα από εκείνο που έχει ειπωθεί, από εκείνο που έχουμε σπουδάσει.

————————————————

Η Αυτοαντίληψη βασίζεται στην εμπειρία και στον προσωπικό τρόπο σκέψεων.

————————————————

Ο Κρισναμούρτι έχει βεβαίως Αυτοαντιλήψεις διότι ποτέ δεν έχει διαβάσει κανέναν.

————————————————

Οι γνώσεις του Γκουρτζίεφ είναι στοιχειώδεις.

————————————————

Η αυτοδράση είναι δυνατόν να γίνεται μόνο όταν έχουμε το Είναι μέσα μας.

————————————————

Ύπαρξη, εμμονή και πλήξη του εγώ! Στοχαστείτε.

————————————————

Το ΕΓΩ είναι μία παράλογη απλή θέση στο άπειρο.

————————————————

Η τελεία μετατρέπεται σε γραμμή. Η γραμμή σε επιφάνεια και αυτή σε σώμα. Αντικατάστησε την τελεία με το εγώ και θα αρχίσεις να καταλα­βαίνεις την δημιουργία.

————————————————

Στοχαστείτε πάνω στην έβδομη σφραγίδα της αποκάλυψης.

————————————————

Πάνω στους Ήλιους.

————————————————

Ο Ισημερινός αστρικός ήλιος βρίσκεται τοποθετημένος στις Πλειάδες διότι ο φυσικός ήλιος που μας φωτίζει και δίνει ζωή είναι ο έβδομος ήλιος των Πλειάδων. Αυτός ο ήλιος ενώνει και συντονίζει τις πλειάδες στην ολό­τητά τους.

Ο Πολικός Ήλιος είναι το βασικό κέντρο του νεφελώματός μας και των 100.000 ήλιων.

Ο Κεντρικός Ήλιος συνδυάζει και συντονίζει όλους τους γαλαξίες, ήλιους, κόσμους, σελήνες κλπ. σε αυτό το άπειρό μας.

Γύρω από τον ήλιο Σείριο γυρίζει όλη η γαλακτική γραμμή με τους 100.000 ήλιους και εκατομμύρια Κόσμων, όμως ο Πολικός ήλιος, πνευμα­τικός, τοποθετημένος στις ανώτερες διαστάσεις του κόσμου, συντονίζει τις δραστηριότητες και κινήσεις όλου του γαλαξία.

Ο Κεντρικός Ήλιος ή μεταγαλακτικό Κέντρο του απείρου αυτού με τους εκατό γαλαξίες και εκατομμύρια κόσμων και ήλιων.

Το σύμπαν στηρίζεται από την μουσική.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΣΦΑΙΡΕΣ

Οι σφαίρες και οι φωτοδότες επεκτείνονται στο Τεουτλάμπα.

Το άπειρο είναι ποσοτικό αν και αναγκαστικά σφαιρικό.

Οι σφαίρες πολλαπλασιάζονται προς τα έξω και προς τα μέσα, τόσο στο απείρως μεγάλο όσο και στο απείρως μικρό.

Το άπειρο είναι δύο όψεων προς τον ομφαλό που βρίσκεται σε όλα τα ποσοτικά σημεία. Όλα ξεπηδάνε από το Ομεϊοκάν, όλα επιστρέφουν στο Ομεϊοκάν.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΟΜΕΪΟΚΑΝ

Στο Ομεϊοκάν υπάρχει μόνο άνεμος και σκοτάδια.

Το Ομεϊοκάν ονομάζεται επίσης, και αυτό οφείλεται στον άνεμο και τα σκοτάδια: Γιοάλι-Εχεκάτλ.

Στο Ομεϊοκάν είναι ο κοσμικός ομφαλός του σύμπαντος, το απείρως μικρό, σε αμοιβαίες δίνες.

Το Ομεϊοκάν είναι ο ομφαλός όπου το Ντιβέρσο (διαφορετικότητα, με πολλές όψεις κλπ.) γίνεται Γιουνιβέρσο (σύμπαν, με μία όψη).

Το Ομεϊοκάν είναι ο Κύριος της νύχτας, ο μαύρος Τεζκατλιπόκα που αρνιέται, κάνει έκρηξη στο φως και γεννιέται το σύμπαν που γονιμοποιεί ο Κουετζαλκοάτλ, ο ηλιακός Λόγος.

Οι περίφημοι Ναχόας Ήλιοι του Μεξικού, της φωτιάς, του αέρα, του νερού και της γης αναφέρουν τις γεωλογικές καταστροφές του πλανήτη γη.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ

Ο σύγχρονος κόσμος έχει χάσει την ικανότητα της έκπληξης.

————————————————

Ο κόσμος της εποχής αυτής δεν είναι βαθύς, του αρέσει το επιφα­νειακό. Πιστεύουν τον εαυτό τους ικανό για να γελάνε με όλους τους πολι­τισμούς.

————————————————

Η ηθική είναι σκλάβα των συνηθειών και των εποχών και είναι επί­σης κόρη των τόπων… Πρέπει να μιλάμε για επαναστατική ηθική.

————————————————

Οι θρησκευτικές μορφές διατηρούν τις αιώνιες αξίες και αυτές βρί­σκονται οργανωμένες σύμφωνα με τις ψυχολογικές και ιστορικές ανάγκες του κάθε λαού, της κάθε φυλής. Όλες οι θρησκείες έχουν τις ίδιες αρχές, τις ίδιες αιώνιες αξίες και διαφοροποιούνται μόνο στην μορφή.

————————————————

Οι Γνωστικοί Ροδόσταυροι Σοφοί γνωρίζουν τα συστήματα έρευνας της Ανατολής και της Δύσης.

Οι Γνωστικοί ερευνάμε τους κόσμους τους μετά θάνατον με τα συ­στήματα και τις μεθόδους των ινδοστανών γιόγκι. Μελετάμε τον φυσικό κόσμο με τις μεθόδους έρευνας της δύσης. Και τα δύο συστήματα αλληλο­συμπληρώνονται και εναρμονίζονται για να μας δώσουν στο μέλλον έναν νέο πολιτισμό και μία νέα μόρφωση εξαιρετικά μυστικιστική και φοβερά τεχνική και επιστημονική.

Ο άνθρωπος του μέλλοντος θα βάλει την ύλη κάτω από την υπηρεσία του.

Η μηχανή θα είναι για να εξυπηρετεί το σύνολο και ο άνθρωπος δεν θα είναι θύμα της μηχανής.

Η ιατρική επιστήμη, η αστρονομία, η τεχνολογία, η αεροπορία, η βιομηχανία κλπ. θα ελευθερώνουν το πνεύμα από την σκλαβιά της υλικής δουλειάς.

Ο άνθρωπος του μέλλοντος θα ευχαριστηθεί τις δυνάμεις της διόρα­σης και όμως θα έχει γιγαντιαίες επιστημονικές και τεχνικές προόδους. Θα είναι υψηλά πνευματικός και θαυμάσια διανοητικός.

Ο άνθρωπος του μέλλοντος θα απολαμβάνει την φωτισμένη διανοη­τικότητα.

Ο Ιησούς, ο Χριστός έβαλε το διανοητικό στην εξυπηρέτηση του πνεύματος.

————————————————

Το μεγάλο λάθος των υλιστών είναι ακριβώς το να πιστεύουν ότι το πραγματικό χρειάζεται τα φυσικά φαινόμενα. Όμως τόσο πραγματικό είναι το πνεύμα όσο είναι και η ύλη, διότι έτσι και αλλιώς και τα δύο είναι ενέρ­γεια.

Το υλικό είναι τόσο ιερό όσο το πνεύμα. Φυσικό υλικό και ιερό πνεύμα συμπεριφέρονται με συσχετισμένο και διαλεκτικό τρόπο.

Με μια ολοκληρωτική μόρφωση, με πνευματικό, κοινωνιολογικό και επιστημονικό βάθος και βάση συγχρόνως, θα μπορούσαμε να αλλάξουμε την σημερινή κατάσταση του κόσμου.

Χρειαζόμαστε μία νέα επαναστατική παιδαγωγική, η οποία να έχει σαν μοναδικό στόχο να μα κάνει συνειδητούς από αυτά που ήδη ξέρουμε.

Αντί να κρατάμε στο νου μία εκφυλισμένη και εφήμερη μόρφωση χρειάζεται να ξανα-εκπαιδεύουμε τον εαυτό μας.

————————————————

Πρέπει να ψάχνουμε την άμεση σοφία των αρχαιολογικών ντοκουμέ­ντων δια μέσου της μεγαλοπρεπούς επιστήμης του διαλογισμού.

————————————————

Την Γνώση την παίρνουμε άμεσα από τις πέτρες.

————————————————

Τίποτε δεν ήξεραν οι αρχαίοι για παλαιοντολογία ούτε για παλαιο­ντογραφία και όμως έχουν παραστάσεις από τέρατα των εποχών του άν­θρακα και της μεσοζωικής.

————————————————

Από τον Εύξεινο στην Κατσεμίρα πρέπει να ψάχνουμε την καταγωγή της Άριας φυλής.

————————————————

Ο κήπος της εβραϊκής Εδέμ είναι μία αναπόληση του Αντχιβάρσα της Λεμουρίας.

Ο κήπος της Εδέμ πάνω από τον Ευφράτη μετατράπηκε στο κολέγιο των αστρολόγων και μάγων, οι Αλεΐμ.

————————————————

Τι σκληρός είναι ο δρόμος που καταβροχθίζει εκατομμύρια σπερμα­τοζωάρια για μία μόνη γονιμοποίηση…

Γονιμοποίηση και ακύρωση κατα­λήγουν αντίθετες…

Το αποτέλεσμα: η αντίθεση ακυρώνει αυτόν τον δρόμο με την δύναμη της ακύρωσης, η δύναμη του χρόνου, ο γόνιμος ακυρωτής…

————————————————

Υπάρχει ένας μεγάλος νόμος της μεγάλης ισορροπίας ανάμεσα στην σπατάλη και το ελάχιστο υπόλοιπο: το Αρκάνο A.Z.F

Είναι η αντικειμενική λογική του Είναι, ο μεγάλος διορθωτής, ο με­γάλος επανορθωτής της παγκόσμιας σπατάλης…

Πρέπει να βάλουμε την ζυγαριά ανάμεσα στην σπατάλη και το ελάχι­στο υπόλοιπο…

————————————————

Το μονοπάτι του οικογενειακού σπιτιού είναι ένα θεληματικό γυμνά­σιο.

————————————————

Αναπνέετε ένα αέριο φορτωμένο με οξυγόνο όμως δεν μπορείτε να αναπνέετε φως… και όμως υπάρχουν άνθρωποι που αναπνέουν φως…

————————————————

Αρκεί να μαζεύεις σημασίες για να καταλήγουν μη σκεπτόμενες αντιλήψεις…

————————————————

Εάν ο Λόγος ανάβλυσε μέσα από το Θεϊκό που δεν μπορεί να γνωρί­ζεται, ο διάβολος του έδωσε ελευθερία.

————————————————

Χρειαζόμαστε να γεμίζουμε την ανεξάντλητη τσάντα των μεγάλων δυνατοτήτων. Η ανεξάντλητη τσάντα των μεγάλων δυνατοτήτων έχει την μορφή ενός σπειροειδούς γαλαξία…

ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΩΝ ΘΡΙΑΜΒΕΥΤΩΝ

Στο βιορυθμό της ζωής όλα εκφράζονται με βάση τον νόμο των οκτάβων.

Στη διάρκεια αυτού του βιορυθμού, στην Μι-Φα εμφανίζεται η πρώτη κρίση και στην Λα-Σι η δεύτερη κρίση.

Το κλειδί των θριαμβευτών βρίσκεται στο να ξεπερνάς τις κρίσεις με βάση την ανάπτυξη της ικανότητας να στηρίζεις τις νότες και στο να συνε­χίζεις στα εξής τρία βήματα: Εκλογή, Αλλαγή, Απόφαση.

ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Βρισκόμουν μέσα σε ένα Λουμισιάλ για να πραγματοποιήσω την ιερή επίκληση. Στο κέντρο του Λουμισιάλ ήταν κρυμμένο ένα τρίγωνο στη­ριγμένο πάνω σε μία κολώνα. Επικαλούμαι την Αθηνά, η πέτρα του Βωμού λάμπει και στο κέντρο εμφανίζεται το πρόσωπο της Αθηνάς και ερωτά:

-Είμαι η Αθηνά, η θεά της σοφίας. Τι θες από εμένα;

-Την σοφία! απάντησα.

-Γιατί θέλεις εσύ την σοφία;

-Για να βοηθήσω την ανθρωπότητα.

Η Αθηνά κράτησε μια βαθιά σιωπή και έμειναν μόνο τα γαλάζια της μάτια να αιωρούνται στο περιβάλλον. Τότε κατάλαβα: η σιωπή είναι η ευ­γλωττία της σοφίας.

Όταν απομακρύνθηκε, έμεινε μοναχικά στηριγμένη πάνω στην κο­λώνα η τριγωνική πέτρα.

Είναι φανερό ότι πρέπει να αποκρυσταλλώσουμε μέσα σε μας τους ίδιους τις τρεις πρώτες δυνάμεις της φύσης και του κόσμου που προέρχο­νται από τον άγιο Οκιντανόκ, παντοδύναμο και παντογνώστη.

Αναμφισβήτητα ο αγιότατος Οκιντανόκ αντιπροσωπεύτηκε από αυτή την κολώνα στην οποία στηριζόταν η τριγωνική πέτρα… Έχω πει!

Η ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ

ΣΤΗ Διδασκαλία του Ερμή περιέχονται τόσο σε ουσία όσο και σε δύναμη τα μέγιστα κλειδιά της αγνής γνώσης που μας επιτρέπουν να δια­τρέχουμε τον στενό δρόμο. Αυτόν για τον οποίο μας μίλησε ο Τζέσουα μπεν Παντίρα, ο Ιησούς, ο Χριστός. Ξέρουμε καλά ότι ο Μέγας Καμπίρ ήτανε, στην προηγούμενη ενσάρκωσή του, ο Τζέσουα γιος του Νουμ πριν να συμπληρώσει την αποστολή του στην Άγια Γη. Αναμφισβήτητα πολλοί είναι οι καλεσμένοι και λίγοι οι εκλεκτοί. Πραγματικά μπορούμε να μετρή­σουμε στα δάχτυλα του ενός χεριού εκείνους που έχουν συνεχή σκοπό ώστε να φτάσουν στο τέρμα. Ευτυχώς έχουμε το σώμα της διδασκαλίας, τις αρ­χές, τα θεμέλια που σωστά μελετημένα και βιωμένα, μας επιτρέπουν πράγ­ματι με προσωπικό δικαίωμα να διατρέχουμε το Μονοπάτι της Κόψης του ξυραφιού.

Εκείνοι που μας έφεραν την Διδασκαλία ήτανε πάντα Μεγάλοι Αβα­τάρες, Λογοϊκές Αποκρυσταλλώσεις, διότι δεν είναι δυνατόν να διανοη­θούμε έναν αγγελιαφόρο που να έχει έλθει από ψηλά παρά μόνο σαν ανα­θυμίαση ή αποκρυστάλλωση ή εκδήλωση του Λόγου στον δικό μας κόσμο. Έχοντας λοιπόν τις βάσεις είναι αναγκαίο να δουλεύουμε. Μόνο έτσι είναι δυνατόν να φτάσουμε στην Τελική Απελευθέρωση.

Αναμφισβήτητα αγαπητοί μου αδελφοί, το ανθρώπινο γένος είναι υποταγμένο στον Νόμο της Παγκόσμιας Επιστροφής. Ήδη το έχουμε επα­ναλάβει πολλές φορές ότι κάθε κύκλος εκδήλωσης, κάθε κύκλος ύπαρξης αποτελείται από 108 ζωές. Μας δίνουν πάντα, μας παρέχουν 108 υπάρξεις. Εάν σε αυτές δεν αυτοπραγματοποιηθούμε, είναι φανερό ότι μένουμε υπο­ταγμένοι σε έναν άλλο νόμο που ανέφερε ο Μέγας Αβατάρας Κρίσνα του Ινδοστάν, ο οποίος έζησε 1.000 χρόνια πριν τον Χριστό. Αναφέρομαι λοι­πόν στην μετενσάρκωση των ψυχών ή την μετενσάρκωση του Πυθαγόρα. Όποιος δεν αυτοπραγματοποιηθεί στις 108 υπάρξεις, θα πρέπει αναμφισβή­τητα να μπει σε καθοδική εξέλιξη μέσα στο βυθισμένο ορυκτό βασίλειο μέ­χρι να φτάσει στην Ενάτη Σφαίρα. Εκεί γίνεται κοσμική σκόνη, δηλαδή περνάει από τον δεύτερο θάνατο για τον οποίο μας μίλησε με τόση σοφία ο Μέγας Καμπίρ Ιησούς.

Μετά από τον δεύτερο θάνατο, δηλαδή μετά τον θάνατο όλων των μη ανθρώπινων στοιχείων που φέρνουμε μέσα μας, η Ουσία ή Ψυχή ή Αθά­νατη Αρχή φεύγει. Βγαίνει στην επιφάνεια, στο φως του ήλιου για να αρχί­σει μια καινούρια ανοδική εξέλιξη που θα πρέπει αναμφισβήτητα να αρχί­σει από την πέτρα, να συνεχίσει στο φυτικό και αργότερα στο ζωικό βασί­λειο μέχρι να ξανα-κατακτήσει την ανθρώπινη ή καλύτερα θα λέγαμε την ανθρωποειδή κατάσταση που άλλοτε χάθηκε.

Όταν επανερχόμαστε ξανά στην ανθρώπινη ή ανθρωποειδή κατά­σταση, μας παρέχουν πάλι 108 υπάρξεις. Εάν αυτοπραγματοποιηθούμε στον καινούριο κύκλο καταπληκτικά. Εάν σφάλλουμε είναι φανερό ότι η διαδικασία θα συνεχίσει να επαναλαμβάνεται. Έτσι αγαπητοί μου αδελφοί πρέπει όλοι εμείς να αυτοπραγματοποιηθούμε ή να συνεχίσουμε να περι­πλανιόμαστε στην πεδιάδα του Σαμσάρα, μέσα σε αυτόν τον μοιραίο τροχό που γυρίζει πάντα τρεις χιλιάδες φορές.

Είναι φανερό ότι μετά την τελευταία βόλτα του τροχού οι ευκαιρίες τελειώνουν. Όποιος δεν έχει πετύχει την Αυτοπραγμάτωση, την μαεστρία, θα πρέπει να βυθιστεί στο Παγκόσμιο Πνεύμα της Ζωής με την ευτυχία αλλά χωρίς μαεστρία. Θα φτάσουν την Ευτυχία αλλά δεν θα πετύχουν την Αυτοπραγμάτωση, απλά θα μετατραπούν σε στοιχεία του σύμπαντος και αυτό είναι όλο. Δεν υπάρχει αμφιβολία αγαπητοί μου αδελφοί ότι οι 3.000 βόλτες του τροχού είναι πολύ οδυνηρές.

Εμείς που έχουμε μελετήσει σε βάθος την διδασκαλία που σχετίζεται με την Εσωτερική Αυτοπραγμάτωση του Είναι φτάσαμε στο λογικό συμπέ­ρασμα ότι δεν είναι ικανά να αυτοπραγματωθούν όλα τα ανθρώπινα όντα. Επίσης είναι βέβαιο και αληθινό ότι όλοι οι Σπινθήρες που αναθυμιάζουν από την Αγκαλιά του Παγκόσμιου Πνεύματος της Ζωής δεν έχουν ενδιαφέ­ρον για την Μαεστρία. Όταν κάποιος Παρθενικός Σπινθήρας ποθεί αληθινά να πετύχει την Μαεστρία, δουλεύει την ουσία του, την ψυχή του και μάχε­ται για να την πετύχει.

Στον κόσμο βλέπουμε πολλά άτομα, εκατομμύρια ανθρώπινα πλά­σματα που δεν έχουν ενδιαφέρον για την Εσωτερική Αυτοπραγμάτωση του Είναι. Θα μπορούσατε να αντιλέγετε ότι δεν γνωρίζουν όλοι την Γνωστική, το σώμα της διδασκαλίας. Αυτό είναι σωστό μέχρι ένα συγκεκριμένο ση­μείο διότι στην πραγματικότητα της αλήθειας όταν εμείς διαδίδουμε παντού την διδασκαλία, μερικοί υπακούουν στο κάλεσμά μας και άλλοι παραμέ­νουν αδιάφοροι και δυστυχώς είναι οι περισσότεροι.

Έτσι λοιπόν εμείς γνωρίζουμε, ξέρουμε, πότε υπάρχει ανησυχία, πό­θος. Εάν κάποιος ποθεί πραγματικά να φτάσει στην Μαεστρία, δουλεύει. Όταν κάποιος έχει αυτή την επιθυμία, τον κουνάνε από τα πιο οικεία μέρη του, τον σπρώχνουν μυστικά, βρίσκεται σε ανησυχία. Αλλά αυτός που τον σπρώχνει είναι ο Παρθενικός Σπινθήρας του, το Πραγματικό του Είναι, διότι αυτό καθαυτό ποθεί να πετύχει την Μαεστρία.

Με την ευκαιρία της Ημέρας των Νεκρών είναι αναγκαίο να συλλο­γιστούμε λίγο. Ο Μεγάλος Νόμος επίσης δεν εγκαταλείπει εκείνους που δεν ποθούν την Μαεστρία, ούτε εκείνους που μάχονται να την πετύχουν και δεν την πετυχαίνουν. Το Εύσπλαχνο ΟΜΝΙΣ αγρυπνεί για όλα τα πλάσματα και δεν εγκαταλείπει κανένα.

Στους αρχαίους καιρούς δόθηκε μια ειδική σημασία στα νεκρικά μυ­στήρια. Στην Αίγυπτο προόδευσαν πολύ στις βαλσαμώσεις και τις μουμιο­ποιήσεις. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι μούμιες της Αιγύπτου είναι κατα­πληκτικές. Επίσης πέτυχαν να διατηρήσουν ζωντανά σώματα, όχι με την ψύξη, αλλά με ένα είδος μουμιοποίησης, σώματα που μπόρεσαν να υπάρ­ξουν χιλιάδες χρόνια. Ακόμα στην γη των Φαραώ κάτω από το έδαφος, κάτω από τις πυραμίδες ή σε κρυφά και μυστικά μέρη υπάρχουν ζωντανά σώματα δασκάλων που χρονολογούνται από 3, 4, 5 μέχρι και 10.000 χρόνια προ Χριστού. Στην ώρα τους αυτοί οι δάσκαλοι θα εισέλθουν στα φυσικά τους σώματα για να έλθουν ξανά κάτω από το φως του ήλιου, έτσι όπως εί­ναι γραμμένο στο Βιβλίο των Νεκρών για να αρχίσουν μια καινούρια Εποχή την Νεπτουνιάνα Αμεντίνα.

Φτάνοντας στο βάθος αυτού του ζητήματος, τόσο οι Αιγύπτιοι, οι Θιβετιανοί, όσο και οι Αζτέκοι και οι Μάγιας δίδαξαν ότι είναι δυνατόν να απελευθερωθούμε μετά από τον θάνατο για να μην επιστρέψουμε σε αυτόν τον θλιμμένο κόσμο. Όποιος δρα έτσι, το κάνει πραγματικά χωρίς Αυτο­πραγμάτωση, αλλά είναι λίγοι αυτοί που μπορούν να αυτοπραγματωθούν. Πάντα είναι προτιμότερο να διαφεύγουμε από αυτή την οδυνηρή Πεδιάδα του Σαμσάρα. Δεν είναι αναγκαστικό, δεν είναι απαραίτητο να περιμένουμε την τρισχιλιοστή βόλτα του Τροχού του Σαμσάρα. Αυτοί που επιθυμούν την απελευθέρωση μπορούν να το κάνουν ακόμη και αν δεν πετυχαίνουν την Μαεστρία, διότι δεν γεννήθηκαν όλα τα ανθρώπινα όντα για Μύστες, ούτε για Μαχάτμας, ούτε για Λόγοι. Υπάρχει πάντα μία πόρτα διαφυγής για αυτούς που δεν αισθάνονται ικανοί να πραγματοποιούν το Μεγάλο Έργο.

Πραγματικά αν, μετά τον τρισχιλιοστό κύκλο, θα πρέπει να επιστρέ­ψουμε στην Αγκαλιά του Παγκόσμιου Πνεύματος της Ζωής σαν απλά στοι­χειώδη της Φύσης (χωρίς καμιά αυτοπραγμάτωση, αυτό βέβαια σε περί­πτωση που δεν θα είχαμε δουλέψει πραγματικά) τότε είναι προτιμότερο να ελευθερωθούμε μια και καλή από αυτόν τον μοιραίο τροχό. Έτσι θα αποφύ­γουμε το κατέβασμα στους κόσμους των κολάσεων μετά από κάθε κύκλο εκδήλωσης και τους τρομερούς πόνους αυτής της οδυνηρής κοιλάδας των δακρύων.

Υπάρχουν λοιπόν δύο τρόποι χειραφέτησης, δραπέτευσης από αυτή την πεδιάδα του Σαμσάρα. Ο ένας αυτοπραγματωμένοι, μετατρεμμένοι σε Μαχάτμας ή Λόγους και ο άλλος σαν απλά στοιχειώδη χωρίς εσωτερική αυτοπραγμάτωση. Έτσι λοιπόν ο καθένας πρέπει να συλλογιστεί και να διαλέξει τον δρόμο. Όταν τον διαλέξουμε πρέπει να είμαστε σοβαροί, διότι αφού έχουμε κάνει το βήμα για τον μυστικό δρόμο δεν είναι δυνατόν να επιστρέψουμε πίσω. Γι’ αυτό στα Θιβετιανά μυστήρια, όταν κάποιος πάει να λάβει την μύηση, ο ιερείς ηχούν τις σάλπιγγές τους (φτιαγμένες από κό­καλα νεκρών) ενώ προειδοποιούν τον νεόφυτο:

«Σταμάτα οδοιπόρε. Μην προσπαθείς να ακολουθήσεις τον δρόμο που είναι πιο πέρα από αυτό το κατώφλι. Θυμήσου ότι ο δρόμος της μύησης εί­ναι γεμάτος από δάκρυα, πόνους, οδύνες. Εσύ μπορείς να είσαι ευτυχής με την θρησκεία που σου έχουν διδάξει και να ζήσεις στους παραδείσους της Φύσης, στην γη των Ντέβας, των άγιων Θεών. Γιατί επιμένεις στο να μπεις από τον μυστικό δρόμο;»

Εάν ο νεόφυτος παρ’ όλα αυτά πει: «Τίποτα δεν μπορεί να με σταμα­τήσει. Εγώ θα διατρέξω το μονοπάτι της κόψης του ξυραφιού. Εγώ πηγαίνω από το μονοπάτι της εσωτερικής αυτοπραγμάτωσης. Τίποτα δεν μπορεί να με σταματήσει», θα λάβει πραγματικά την μύηση.

Αλλά εάν αισθανότανε αδυναμία τότε θα έπρεπε να ψάχνει την χειρα­φέτηση κοινή για την λογική, εκείνον τον τύπο αυτοπραγμάτωσης χωρίς νοημοσύνη. Δεν θα μπορεί να είναι ένας ήλιος αλλά θα παρηγορηθεί με το να είναι ένα αστέρι.

Ο δρόμος της χειραφέτησης δια μέσου της κατανόησης, δεν μας με­τατρέπει σε Θεούς. Μας επιτρέπει μόνο να διαφύγουμε σαν στοιχειώδη για να ζούμε μέσα στον Παγκόσμιο Ωκεανό της Ζωής με οριστικό τρόπο.

Δεν είναι αναγκαίο να φτάσουμε στην τρισχιλιοστή βόλτα του τρο­χού του Σαμσάρα. Εκείνοι που δεν θέλουν να ζουν πια, που είναι απογοη­τευμένοι από την ζωή, εκείνοι που έχουν πιει στο δισκοπότηρο όλων πι­κριών και με κανένα τρόπο δεν αισθάνονται αρκετά έτοιμοι για να βαδί­σουν το μονοπάτι (που θα τους μετατρέψει σε Θεούς πιο πέρα από το καλό και το κακό), μπορούν να βαδίσουν το μονοπάτι «της λιγότερης προσπά­θειας». Εκείνο που μας μετατρέπει μοναχά σε στοιχειώδη ή σε μικρούς βούδες-στοιχειώδη, εκείνο που μας επιτρέπει να επιστρέψουμε για πάντα στην Αγκαλιά της Μεγάλης Πραγματικότητας.

Πράγματι αυτοί που δεν μπορούν να αυτοπραγματωθούν και τελειώ­νουν τον κύκλο της εκδήλωσής τους, κανονικά θα πρέπει να κατέβουν μέσα στα εντόσθια της κόλασης και να υποφέρουν πολύ για να πετύχουν τον δεύ­τερο θάνατο. Μετά από αυτόν έρχεται η χειραφέτηση της στοιχειώδους-ου­σίας. Αυτή μετατρεπόμενη σε στοιχειώδες αρχίζει μια καινούρια ανοδική εξέλιξη.

Αυτό που φυσικά θα πρέπει να κάνουμε (και όχι αυτό που η φύση θα πρέπει να κάνει για μας μέσα στα εντόσθια της γης) μπορούμε να το κά­νουμε θεληματικά εδώ και τώρα και να αποφύγουμε το κατέβασμα στα εντόσθια της γης. Αν η φύση θα πρέπει να καταστρέψει το εγώ, τον ίδιο τον εαυτό μας, μπορούμε εμείς να το κάνουμε χωρίς την ανάγκη να βυθιστούμε σε αυτές τις τρομερές κολάσεις του βυθισμένου ορυκτού βασιλείου. Εάν θα πρέπει να μετατραπούμε σε στοιχειώδη μετά τον δεύτερο θάνατο, μπορούμε να μετατραπούμε σε στοιχειώδη εδώ και τώρα χωρίς να περάσουμε από αυτή την πίκρα. Έτσι λοιπόν υπάρχει ευσπλαχνία. Ο Αιώνιος Κοινός Κο­σμικός Πατέρας, ο Εύσπλαχνος ΟΜΝΙΣ ποτέ δεν εγκαταλείπει κανέναν.

Υπάρχουν λοιπόν στον θάνατο καταπληκτικά μυστήρια. Όποιος θε­λήσει πραγματικά να χειραφετηθεί και να μην γυρίσει ποτέ θα πρέπει να αρχίσει με το να γνωρίσει την διδασκαλία. Γίνεται απαραίτητο να διαλύ­σουμε το εγώ, τον εαυτό μας τον ίδιο. Δεν θα μπορούσε κανείς να απαιτή­σει από ένα ανθρώπινο ον να πετύχει την τέλεια εξάλειψη του εγώ εδώ και τώρα εάν δεν είναι έτοιμο. Αλλά εάν μπορεί, εάν σκοπεύει οποιοδήποτε πλάσμα να εξαλείψει το εγώ, ακόμη και σε ένα μέρος, μετά από τον θάνατο θα συνεχίσει την υπόλοιπη δουλειά. Αλλά εκεί είναι το πρόβλημα. Εάν θα είμαστε με κοιμισμένη συνείδηση έτσι και αλλιώς θα πρέπει να επιστρέ­ψουμε. Τότε τι να κάνουμε για να μην επιστρέψουμε σε αυτή την κοιλάδα των δακρύων; Να αφυπνίσουμε συνείδηση. Αλλά πότε πρέπει να την αφυ­πνίσουμε; μετά τον θάνατο ή τώρα; Είναι φανερό ότι πρέπει εδώ επί τόπου να δουλεύουμε για να αφυπνίσουμε την συνείδηση. Υπάρχει καμιά επι­στήμη που να μας επιτρέψει την αφύπνιση της συνείδησης; Ναι υπάρχει. Την έχουμε διδάξει και θα συνεχίσουμε να την διδάσκουμε δια μέσου των διαφόρων ομιλιών μας.

Όποιος αφυπνισθεί πρέπει να διαλέξει τον δρόμο του. Όποιος αφυ­πνισθεί, μετά τον θάνατο θα μπορεί να δουλεύει και αν δεν θέλει να επι­στρέψει δεν θα επιστρέψει. Αλλά πως θα μπορούσε ένας κοιμισμένος να αποφύγει την επάνοδο, την επιστροφή στην πεδιάδα της πίκρας; Αδύνατον, αλήθεια; Πρώτα από όλα χρειάζεται να αφυπνισθούμε. Αφυπνισμένοι, ναι, μετά τον θάνατο θα μπορούμε να δουλεύουμε. Είναι φανερό ότι εκείνος ο μακαρίτης θα υποβληθεί σε δοκιμασίες αν δεν θέλει να γυρίσει.

Πρώτα, μετά τον θάνατο, περνάει κανείς από μια αναισθησία τριών ημερών, ένα είδος λιποθυμίας, μετά από τις οποίες αισθάνεται ξαναδυνα­μωμένος, αναζωογονημένος. Εάν ο μακαρίτης βρίσκεται σε επάγρυπνη αντίληψη, εάν αληθινά δεν έχει την συνείδηση κοιμισμένη, εάν αληθινά έχει επιθυμίες, θα μπορεί να αποφύγει την επιστροφή σε αυτή την πεδιάδα της πίκρας. Επαναλαμβάνω, αν επιθυμεί να μην γυρίσει θα δοκιμαστεί. Η Θεϊκή Μητέρα και ο Πατέρας που είναι εν κρυπτώ, ή ο Πατέρας-Μητέρα συνολικά (διότι ο καθένας έχει τον Πατέρα του που είναι εν κρυπτώ και την Θεϊκή Μητέρα του Κουνταλίνη) θα τον υποβάλλουν σε δοκιμασία. Θα πά­ρουν π.χ. μπροστά του, σε μια δεδομένη στιγμή, μια τρομερή μορφή, υπε­ράνθρωπη, με σκοπό να δοκιμάσουν τον μακαρίτη. Εάν αυτός παραμείνει σταθερός σαν ατσάλι είναι φανερό ότι θα βγει νικητής. Όμως αυτή δεν είναι η μόνη δοκιμασία, υπάρχουν πολλές άλλες. Ο μακαρίτης που δεν θέλει να επιστρέψει δεν πρέπει να αφήσει να τον ελκύουν οι συγγενείς, η προσή­λωση, οι αδελφοί, αδελφές, γιοι και κόρες, διότι θα βλάπτει τον ίδιο τον εαυτό του. Ελκυόμενος από αυτά τα αγαπημένα όντα που άφησε στον κό­σμο, είναι φανερό πως θα ξανα-επιστρέψει, θα ξανα-ενσωματωθεί.

Εάν δεν θέλουμε να επιστρέψουμε θα πρέπει, μετά τον θάνατο, να χάσουμε κάθε προσήλωση για εκείνους που αφήσαμε σε αυτή την κοιλάδα των δακρύων. Αφού έχουμε αφήσει το σώμα, η φύση έχει πολλούς τρόπους και συστήματα για να μας κάνει να επιστρέψουμε ή να ξανα-ενσωματω­θούμε και εμείς πρέπει να το καταλάβουμε.

Πρώτα από όλα δεν περιττεύει να ξέρετε ότι μετά από τον θάνατο πρέπει να αναθεωρούμε την ζωή που πέρασε. Θα αρχίσουμε από την τελευ­ταία στιγμή, την στιγμή πριν την αγωνία μας, θα έχουμε την τάση να ζούμε στο ίδιο σπίτι όπου πεθάναμε, να διατρέχουμε τους ίδιους δρόμους όπου άλλοτε περπατούσαμε. Με λίγα λόγια θα θέλουμε να μαζεύουμε τα βήματά μας και τα μαζεύουμε σύμφωνα με το πώς ξαναζούμε τις διάφορες ηλικίες της ύπαρξης που μόλις πέρασε. Είναι φανερό πως αυτή η αναδρομή δεν εί­ναι απλώς διανοητική. Μετά τον θάνατο ξαναζούμε όλα τα γεγονότα, τα συμβάντα, τα επεισόδια της ζωής που πέρασε. Και σύμφωνα με το πώς την ξαναζούμε παίρνουμε επίσης την όψη που είχαμε σε κάθε μία από τις ηλι­κίες μας. Εάν πεθάνουμε ηλικιωμένοι, θα δούμε τον εαυτό μας γέρο και μετά θα δούμε τον εαυτό μας μετατρεπόμενο σε ώριμο άτομο και μετά σε νέο, σε έφηβο και τέλος σε παιδί. Έτσι θα ξαναζήσουμε όλη την ύπαρξή μας με τον σκοπό να φτιάχνουμε τους λογαριασμούς μας και να κάνουμε μια ισοστάθμιση από τα καλά και κακά έργα μας.

Θέλω να ξέρετε αγαπητοί μου αδελφοί ότι το Είναι αποτελείται από πολλά μέρη.

Σ.Μ. Η διάλεξη δεν είναι τελειωμένη γιατί πάρθηκε από κασέτα και δεν είναι γραμμένο το τέλος.

Η ΘΥΣΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ.

Ο Ιησούς, ο Χριστός είπε: «Με αυτό θα δείξετε στους άλλους ότι εί­στε μαθητές μου, με το να αγαπάτε ο ένας τον άλλο». Αλλά δεν θα ήταν δυ­νατόν να εκπληρώσουμε αυτή την Χριστική εντολή, ενώ συνεχίζουνε μέσα μας τα εγώ της μνησικακίας και της αυτοαγάπης. Είναι επείγον μη αναβλη­τέο, μη καθυστερητέο, να εξαλείψουμε από τον ψυχισμό μας αυτά τα «ανε­πιθύμητα στοιχεία». Το ΕΓΩ της μνησικακίας ή της επιθυμίας της εκδίκησης πάντα έχει προκαλέσει στον κόσμο μεγάλες αποτυχίες.

Ο τρίτος παράγων είναι η θυσία προς την ανθρωπότητα. Είναι ανα­γκαίο να αγαπάμε τους συνανθρώπους μας, αλλά την αγάπη μας πρέπει να την αποδεικνύουμε με συγκεκριμένες, ξεκάθαρες και οριστικές πράξεις. Δεν αρκεί να πούμε ότι αγαπάμε τους συνανθρώπους, όχι, πρέπει να το αποδεικνύουμε με πράξεις. Πρέπει να είμαστε διατεθειμένοι να ανεβούμε στο βωμό της υπέρτατης θυσίας για την ανθρωπότητα. Πρέπει να σηκώ­σουμε την φλόγα της σοφίας για να φωτίσουμε τον δρόμο στους άλλους. Πρέπει να είμαστε διατεθειμένοι να δίνουμε μέχρι την τελευταία σταγόνα αίματός μας για όλους τους συνανθρώπους μας, με αληθινή, αγνή και αφι­λοκερδή αγάπη.

Έτσι λοιπόν ο τρίτος παράγων της επανάστασης της συνείδησης είναι η θυσία προς τους συνανθρώπους μας. Το να γεννιόμαστε, το να πεθαί­νουμε και το να θυσιαζόμαστε προς την ανθρωπότητα, είναι οι τρεις παρά­γοντες που μας μετατρέπουν σε αληθινές ενσαρκώσεις του Κοσμικού Χρι­στού. Αυτοί οι 3 παράγοντες μας μετατρέπουν σε θεούς έστω και αν έχουμε σώμα ανθρώπου, φτιάχνουν σε εμάς κάτι διαφορετικό, μας μετατρέπουν σε θεούς, ή σε άρρητους θεούς, Ελοΐμ, Δαίμονες κλπ. εάν εμείς δουλεύουμε με τον πρώτο και τον δεύτερο παράγοντα, με το να γεννιόμαστε και το να πεθαίνουμε αλλά δεν αγαπάμε τους συνανθρώπους μας, δεν κάνουμε τίποτα για να φέρουμε το φως της γνώσης σε άλλους ανθρώπους, σε λαούς με δια­φορετικές γλώσσες, θα πέφταμε σε ένα εγωισμό πολύ εκλεπτυσμένο που θα μας εμπόδιζε κάθε εσωτερική πρόοδο. Διότι αν απασχολούμαστε μόνο με τον εαυτό μας, ξεχνώντας τόσα εκατομμύρια πλάσματα που κατοικούν στον κόσμο, αναμφισβήτητα θα αυτοαποκλειόμαστε από τον ίδιο μας τον εγωι­σμό. Με αυτόν τον τρόπο το εγώ του εγωισμού δεν θα μας επέτρεπε την φώτιση.

Ο εγωισμός μπορεί να εμφανιστεί με πολύ λεπτούς τρόπους και πρέ­πει να τους εξαλείψουμε. Όσο θα έχουμε εγωισμό μέσα στον ίδιο τον εαυτό μας η φώτιση δεν θα είναι δυνατή.

Ο εγωισμός είναι φτιαγμένος από πολλαπλάσια εγώ, μέσα στα οποία είναι μποτιλιαρισμένη η συνείδηση. Πρέπει να αποσυνθέσουμε την πολλα­πλότητα αυτή των εγωιστικών εγώ; Είναι αλήθεια! Διότι αν δεν το κάναμε η συνείδηση θα συνέχιζε εγκλωβισμένη, στενή, περιορισμένη, μηχανοποιη­μένη και οποιαδήποτε πιθανότητα φώτισης θα ακυρωνότανε.

Πρέπει να καταλαβαίνουμε ότι η ανθρωπότητα είναι μια μεγάλη οι­κογένεια. Δυστυχώς είμαστε εγκλωβισμένοι σε πολλούς συναισθηματι­σμούς και θεωρούμε σαν οικογένεια μόνο λίγους ανθρώπους που μας περι­βάλλουν. Αυτό είναι εγωισμός, γιατί όλα τα ανθρώπινα πλάσματα χωρίς εξαίρεση φυλής, θρησκείας ή χρώματος είμαστε μία μόνο οικογένεια. Αυτή η οικογένεια λέγεται «ανθρωπότητα».

Εάν βλέπουμε σαν αδελφούς μόνο αυτούς που μας περιτριγυρίζουν από την κούνια, βαδίζουμε πολύ άσχημα. Εάν θέλουμε να παρηγορήσουμε μόνο αυτούς τους ανθρώπους που λέγονται «συγγενείς» μας, βαδίζουμε εγωιστικά. Γίνεται απαραίτητο να δούμε σε κάθε άνθρωπο έναν αδελφό. Αυτό που λέω δεν είναι απλός συναισθηματισμός, διότι στ’ αλήθεια όλοι είμαστε αδέλφια. Δεν είναι μια φράση απλώς συναισθηματική, είναι πραγ­ματική έτσι όπως την ακούμε: Είμαστε μία οικογένεια, μία μόνη μεγάλη οι­κογένεια που δεν θα έπρεπε να είναι διαιρεμένη, μία τεράστια οικογένεια που κατοικεί την Γη και που λέγεται «ανθρωπότητα».

Σε αυτούς τους αδελφούς μας χρειάζεται να φέρουμε την Γνώση ώστε κάποια μέρα να μπορούν να βρουν επίσης το μονοπάτι και να φτά­σουν στην τελική απελευθέρωση.

Εάν θέλουμε την ευτυχία, πρέπει να μαχόμαστε για την ευτυχία των άλλων. Όσο περισσότερο δίνουμε τόσο περισσότερο λαμβάνουμε. Αυτός που δεν δίνει, ακόμη και αυτό που έχει θα του το αφαιρέσουν.

Πως θα μπορούσαμε να φτάσουμε στην αυθεντική Νιρβανική ή Παρα-Νιρβανική ευτυχία, εάν δεν δουλεύουμε για την ευτυχία των άλλων; Η αυθεντική ευτυχία του Είναι δεν μπορεί να είναι εγωιστική. Πετυχαίνεται μόνο μέσω της θυσίας προς τους συνανθρώπους.

Έτσι αυτοί που έχουν πετύχει τα υψηλότερα στάδια του Είναι τους, αυτοί που έχουνε εισέλθει στους Παρα-Νιρβανικούς ή Μαχα-Παρα-Νιρβα­νικούς ή στο «Μοναδικό» ή στο «Αδικό»… Αυτοί που στο τέλος πέτυχαν να συγχωνευθούν με τον Αιώνιο Κοσμικό Κοινό Πατέρα πραγματικά θυ­σιάστηκαν στον κόσμο με κάποιον τρόπο προς τους συνανθρώπους τους. Αυτό τους έδωσε αρκετές αξίες για να πετύχουν στ’ αλήθεια την ευτυχία που δεν έχει ποτέ ούτε όρια ούτε άκρες.

Έτσι λοιπόν, για να κάνουμε το μάθημα για απεσταλμένους, πρέπει να σκεπτόμαστε για το καλό του συνόλου. Πρέπει να αγαπάμε, ναι, με κα­ταπληκτικό τρόπο όλα τα πλάσματα που κατοικούν την επιφάνεια της γης. Να αγαπάμε όχι μόνο αυτούς που μας αγαπάνε, διότι αυτό θα το έκανε ο οποιοσδήποτε, αλλά επίσης αυτούς που μας μισούν. Αυτούς που μας αγα­πάνε γιατί μας καταλαβαίνουν και αυτούς που μας μισούν γιατί δεν μας κα­ταλαβαίνουν.

Δεν πρέπει να υπάρχει σε μας αυτό που λέγεται μίσος. Υπάρχουν άν­θρωποι που αναπνέουν και πίνουν από το δικό τους δηλητήριο, υποφέρουν άφατα και αυτό είναι σοβαρό. Εμείς δεν πρέπει να είμαστε τόσο χαζοί. Εκείνος που διυλίζει και πίνει το δικό του δηλητήριο είναι ένας χαζός. Εκείνος που έχει δημιουργήσει μια μικρή κόλαση στην νοημοσύνη του είναι ένας αμαθής. Πρέπει να σκεπτόμαστε ότι το καλύτερο είναι να αγαπάμε. Εάν κάποιος κάνει τον νου του μια κόλαση ποτέ δεν θα είναι μακάριος.

Όλοι οι άνθρωποι είναι γεμάτοι μνησικακίες. Αυτό είναι σοβαρότατο, διότι όπου υπάρχει το εγώ της μνησικακίας δεν μπορεί να ανθίσει η αγάπη. Έτσι δεν υπάρχει κάποιος που να μην έχει μνησικακίες. Όλος ο κόσμος κρατάει στην καρδιά του λόγια και οδυνηρά γεγονότα συνοδευμένα φυσικά από τα αποτελέσματά τους που είναι οι γνωστές μνησικακίες. Τι θα κερδί­σει αυτός που το φορτώνεται αυτό; Από αυτή την άποψη δεν ξέρει να αγα­πάει, είναι εκδικητικός. Αυτός που μισεί είναι πολύ κοντά στην κατάρα.

Πρέπει να ξέρουμε να καταλαβαίνουμε τους άλλους, να μάθουμε να κοιτάμε την σκοπιά των άλλων εάν θέλουμε να ξέρουμε να αγαπάμε. Οι άν­θρωποι είναι ακατανόητοι. Οι άνθρωποι δεν θέλουν να καταλαβαίνουν τους άλλους ανθρώπους απλώς γιατί δεν ξέρουν να δουν την σκοπιά των άλλων. Εάν ένας τοποθετείται στην σκοπιά των άλλων μαθαίνει να συγχωρεί, μα­θαίνει να αγαπάει. Αλλά αν δεν είναι ικανός να συγχωρέσει κανέναν δεν ξέρει να αγαπάει.

Τώρα, το να συγχωρέσει με μηχανικό τρόπο δεν χρησιμεύει σε τί­ποτα. Θα μπορούσε ένας άνθρωπος να συγχωρέσει απλώς επειδή έμαθε στην Γνωστική Διδασκαλία ότι πρέπει να συγχωρέσει. Αλλά αυτό γίνεται με έναν τρόπο αυτόματο, δεν χρησιμεύει. Στο βάθος θα συνεχίζει με την ίδια μνησικακία, το ίδιο μίσος και μέχρι με την ίδια επιθυμία εκδίκησης πε­ριορισμένη ή πνιγμένη. Όταν λέγεται να συγχωρέσουμε αυτό περιέχει εξά­λειψη. Ένας άνθρωπος δεν μπορεί να συγχωρήσει εάν δεν εξαλείψει το εγώ της μνησικακίας, εάν δεν ακυρώσει το εγώ του μίσους, εάν δεν ελαττώσει σε κοσμική σκόνη το εγώ της εκδίκησης κλπ. Εάν δεν έχει εξαλείψει αυτά τα εγώ μέσω της κατανόησης και με την βοήθεια της Κουνταλίνης Σάκτι, δεν είναι δυνατόν να συγχωρέσει αληθινά και αν δίνει συγνώμη, είναι αυ­τόματη. Μια αυτόματη συγνώμη δεν είναι συγνώμη.

Πρέπει να είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας εάν θέλουμε να ξέ­ρουμε να αγαπάμε. Εάν ένας άνθρωπος δεν είναι αληθινός με τον εαυτό του, δεν θα μπορέσει να αγαπήσει ποτέ. Το να αγαπάμε απαιτεί μια δου­λειά, μια επιθεωρητική δουλειά πάνω στον εαυτό μας. Πως θα μπορούσε ένας άνθρωπος να αγαπάει έναν άλλον εάν δεν δουλεύει με τον εαυτό του; Εάν δεν εξαλείψει από τον εαυτό του τα στοιχεία της διχόνοιας, της εκδί­κησης, της μνησικακίας, του μίσους κλπ.; Όταν αυτά τα μη ανθρώπινα στοιχεία υπάρχουν στον ψυχισμό μας τότε και η ικανότητα να αγαπάμε ακυρώνεται.

Χρειάζεται να αγαπάμε όλους τους συνανθρώπους μας αλλά, επανα­λαμβάνω, αυτό περιλαμβάνει μια δουλειά. Δεν μπορεί ένας να αγαπήσει ενώ υπάρχουν στον εαυτό του τα στοιχεία του μίσους. Αν θέλουμε να αγα­πάμε πρέπει να είμαστε ειλικρινείς, να αυτοεξερευνούμαστε, να αυτοεξετα­ζόμαστε για να ανακαλύψουμε αυτά τα στοιχεία που μας κάνουν ανίκανους να αγαπάμε.

Υπάρχει πολύ προσποιητή αγάπη στις διάφορες σχολές του ψευτοε­σωτεριστικού και ψευτοαποκρυφιστικού τύπου. Εμείς οι γνωστικοί δεν πρέπει να δεχόμαστε προσποιητή αγάπη, πρέπει να είμαστε απαιτητικοί με τον εαυτό μας. Θα αγαπάμε τους συνανθρώπους μας ή δεν θα τους αγα­πάμε; Ας είμαστε ειλικρινείς, δεν πρόκειται να αφήσουμε τον εαυτό μας να παρασύρεται από ύψιστους συναισθηματισμούς. Θα μπορούσαμε να πι­στεύουμε πως αγαπάμε όταν στ’ αλήθεια δεν αγαπάμε. Η αγάπη είναι κάτι πολύ ύψιστο. Θα σας δώσω ένα παράδειγμα σχετικά με την αγάπη.

Ο ιδρυτής της Νέας Υόρκης ήταν ένας άνθρωπος πολύ έξυπνος, είχε μία γυναίκα πολύ άξια. Όταν ίδρυσε την Νέα Υόρκη φαινόταν παράδοξο. Δεν υπήρχε παρά βλάστηση, δέντρα, βουνά κλπ. Συνέλαβε την ιδέα μιας μεγάλης πόλης ατενίζοντας εκείνη την περιοχή. Ήταν η εποχή του χρυσού, η εποχή που ο κόσμος είχε την δίψα του χρυσού στις Η.Π.Α. Αν και πάντα την είχαν εκείνη την εποχή ήταν πολύ εκδηλωμένη η απληστία για τον φυ­σικό χρυσό, τις φλέβες χρυσού κλπ. Τριγυρίζοντας τον κόσμο διέπραξε ένα λάθος, το θεώρησε πολύ σοβαρό, εγκατέλειψε την γυναίκα του στο βουνό. Δεν την εγκατέλειψε για μια άλλη γυναίκα, αλλά για τον χρυσό, πήγε να ψάξει για φλέβες. Στο τέλος έμαθε για αυτήν. Κάποιος του είπε ότι πέθανε, δεν απασχολήθηκε πολύ με αυτό διότι είχε μόνο δίψα και ακόρεστη επιθυμία για χρυσό. Αργότερα βρήκε μια γυναίκα και την παντρεύτηκε. Ίδρυσε τον σιδηρόδρομο, εγκατέστησε τράπεζες. Όταν έγινε μεγάλος, μι­λώντας μπροστά σε ένα ακροατήριο, ξαφνικά ανακάλυψε μεταξύ των αν­θρώπων που υπήρχαν εκεί, αυτήν που είχε εγκαταλείψει. Δεν μπορούσε πια ούτε να μιλήσει. Προσπάθησε να συνεχίσει, έμεινε συγχυσμένος διότι νό­μιζε ότι είχε πεθάνει. Αυτή την είχαν πληροφορήσει ότι είχε ξαναπαντρευ­τεί και είχε έξι παιδιά. Όταν τελείωσε από την ομιλία την συνάντησε και δεν ήξερε τι να κάνει. Αυτή του είπε: «Μην προβληματίζεσαι, ξέρω ότι έχεις παντρευτεί». Αυτός έμεινε αμήχανος, διότι όταν την είδε θυμήθηκε την πρώτη αγάπη του. Την αγαπούσε αλλά η δίψα του χρυσού τον είχε κά­νει να την εγκαταλείψει. Δεν ήξερε τι να κάνει και αυτή του είπε: «Μπορείς να φύγεις, συνέχισε τον δρόμο σου». Αυτή επίσης τον αγαπούσε. Εκείνος προσπάθησε να απομακρυνθεί αλλά δεν μπορούσε, αισθανόταν ότι του ήταν δύσκολο να χωριστεί από αυτήν, αλλά εκείνη του έδωσε κουράγιο: «Μην κοιτάς πίσω, του είπε, συνέχισε μπροστά. Μην σταματήσεις για μένα. Πρέπει να θριαμβεύσεις, σε αγαπάω πολύ και θέλω τον θρίαμβό σου». Αυ­τός έφυγε περπατώντας σαν ένας υπνοβάτης μέχρι που και αυτή έφυγε. Τον αγαπούσε αρκετά. Αυτός θα μπορούσε να αφήσει αμέσως την άλλη του γυ­ναίκα και να φύγει με αυτήν, αλλά εκείνη προτίμησε την ευτυχία του. Αυτό είναι αγάπη.

Ποιος από εσάς αισθάνεται ικανός να το κάνει αυτό; Να είναι ικανός να απαρνηθεί το πιο αγαπημένο, για την ίδια την ευτυχία του πιο αγαπημέ­νου του προσώπου; Η αγάπη δεν θέλει ανταμοιβή, αυτή καθ’ εαυτή είναι δώρο, δουλειά με αυταπάρνηση των καρπών της, δεν θέλει παρά το καλό των άλλων ακόμα και εις βάρος της ίδιας της ευτυχίας του.

Το να προσπαθούμε να ορίσουμε την αγάπη είναι λίγο δύσκολο. Εάν την ορίσουμε παραμορφώνεται. Είναι περισσότερο σαν μία αναθυμίαση που αναβλύζει, θα λέγαμε, από το ίδιο το βάθος της συνείδησης, μία λει­τουργία του Είναι.

Πρέπει τότε να εννοούμε, να καταλάβουμε την ανάγκη να αγαπάμε τους συνανθρώπους μας, διότι μέσω της αγάπης μπορούμε να μετατρεπό­μαστε και αγαπώντας να μοιράζουμε ευλογίες. Να φέρουμε την διδασκαλία σε όλες τις χώρες της γης. Να καθοδηγούμε τους άλλους με την μέγιστη υπομονή, να ξέρουμε να συγχωρούμε τα ελαττώματα των άλλων.

Αναμφισβήτητα φέρνοντας την διδασκαλία στους άλλους θα συνα­ντήσουμε πολλή αντίσταση. Σε πολλές περιπτώσεις θα βρέχει πέτρες, αλλά πρέπει να ξέρουμε να αγαπάμε και να τους συγχωρούμε όλους, να μην αντιδράμε τόσο.

Οι άνθρωποι ζουν αντιδρώντας μπροστά στις συγκρούσεις που προ­έρχονται από τον εξωτερικό κόσμο. Υπάρχει πάντα μια τάση να αντιδράνε. Έχω προσέξει στην συνέλευση, στα διευθυντικά τραπέζια των Λουμισιάλ, κά­ποιος λέει κάτι σχετικά με κάποιον και δεν λείπει ποτέ η άμεση αντί­δραση του αναφερόμενου, μερικές φορές με θυμό, άλλες με ανυπομονησία, αλλά με κάποιον τρόπο αντιδράνε. Πολύ σπάνια έχω δει μία συνέλευση όπου ένας άνθρωπος μένει απαθής χωρίς να αντιδρά σε αυτό που λένε οι άλλοι. Είναι η τάση όλου του κόσμου να αντιδράει εναντίον όλου του κόσμου. Τι αστείοι είναι οι άνθρωποι. Αρκεί να κουνήσεις ένα κουμπί και βροντάνε και αστράφτουν και αν κουνήσεις άλλο κουμπί χαμογελάνε γλυκά. Τα ανθρω­ποειδή είναι μηχανές που όλος ο κόσμος οδηγεί κατά το καπρίτσιο του, εί­ναι σαν όργανα μουσικής που ο καθένας παίζει το τραγούδι του. Εάν κά­ποιος θέλει να χαμογελάτε αρκεί να σας πει γλυκά λόγια και να σας δίνει χτυπηματάκια στον ώμο και χαμογελάτε γλυκά. Εάν θέλουν να αστράφτετε και να βροντάτε αρκεί να σας πουν μερικά σκληρά λόγια και ήδη συνοφρυ­ώνεστε, αντιδράτε αμέσως. Εάν εγώ ο ίδιος, που σας μιλάω και σας βλέπω χαμογελαστούς, αυτή την στιγμή σας μάλωνα τι θα συνέβαινε; Θα αλλά­ζατε αμέσως, δεν θα ήσασταν πια τόσο χαμογελαστοί, τα φρύδια θα φαίνο­νταν συνοφρυωμένα. Είναι λυπηρό αλλά έτσι είναι. Γιατί; Είστε μηχανές, όργανα που όλος ο κόσμος παίζει, όργανα σαν την κιθάρα. Αν θέλω να σας δω χαρούμενους θα πρέπει να σας πω μερικά γλυκά λόγια και ήδη είστε ευ­τυχισμένοι. Αλλά αν κάποιος θέλει να σας δει γεμάτους μίσος ας πει μερικά σκληρά λόγια και ήδη είστε τρομεροί.

Έτσι λοιπόν εξαρτόμαστε από τους άλλους, δεν έχουμε ελευθερία, δεν είμαστε κύριοι των δικών μας ψυχολογικών διαδικασιών. Ο καθένας κάνει με τον εαυτό μας ότι του έρθει στην όρεξή του. Μερικά λογάκια κο­λακείας και αμέσως αισθανόμαστε σπουδαίοι. Άλλα λογάκια ταπεινωτικά και τι μικροί και λυπημένοι αισθανόμαστε! Ο καθένας κάνει με τον εαυτό μας ότι θέλει, τότε λοιπόν που είναι η αυτονομία μας; Πότε θα πάψουμε να είμαστε μηχανές; Είναι φανερό ότι για να μάθουμε να αγαπάμε πρέπει να έχουμε αυτονομία και εάν ένας δεν είναι κύριος των ψυχολογικών του δια­δικασιών ποτέ δεν θα μπορέσει να αγαπάει. Πως; Εάν οι άλλοι είναι ικανοί να μας βάζουν από την κατάσταση της ειρήνης στην κατάσταση της διχό­νοιας πως θα μπορούσαμε να αγαπάμε; Ενώ ένας εξαρτάται ψυχολογικά από έναν άλλο δεν είναι ικανός να αγαπάει. Η εξάρτηση εμποδίζει την αγάπη, πρέπει να τελειώσουμε με την εξάρτηση, να γίνουμε αφεντικά του εαυτού μας, να γίνουμε κύριοι των δικών μας ψυχολογικών διαδικασιών.

Όταν είχα την μετενσάρκωση του Κεμπησίου Θωμά, έγραψα σε εκείνη την παλιά μου ενσάρκωση στο βιβλίο μου «Η μίμηση του Χριστού» μία πρόταση που λέει: «εγώ δεν είμαι περισσότερο επειδή με κολακεύουν, ούτε λιγότερο επειδή με επιπλήττουν, διότι εγώ είμαι πάντα αυτό που εί­μαι». Επομένως πρέπει να μένουμε απαθείς μπροστά στον έπαινο και την επίπληξη, μπροστά στον θρίαμβο και την ήττα, πάντα να μένουμε απαθείς, πάντα κύριοι του εαυτού μας και των ψυχολογικών μας διαδικασιών.

Έτσι ναι. Προχωρώντας από αυτόν τον δρόμο θα μπορέσουμε να εί­μαστε πάντα σταθεροί σε αυτό που λέγεται αγάπη. Χρειαζόμαστε να εγκα­ταστήσουμε στον εαυτό μας το βασίλειο της αγάπης. Αυτό δεν θα μπορού­σαμε να το κάνουμε αν δεν ήμασταν κύριοι των ψυχολογικών μας διαδικα­σιών. Διότι εάν οι άλλοι είναι ικανοί να μας κάνουν να λυσσάξουμε κάθε φορά που θέλουν, να μας κάνουν να αισθανόμαστε μίσος, επιθυμίες εκδί­κησης πραγματικά δεν είμαστε κύριοι του εαυτού μας. Με αυτές τις συνθή­κες δεν θα μπορούσαμε ποτέ να εγκατασταθούμε στο βασίλειο της αγάπης. Θα είμαστε στο βασίλειο του μίσους, της διχόνοιας, του εγωισμού, της βίας αλλά ποτέ στο βασίλειο που λέγεται αγάπη.

Για να μένουμε σταθεροί στο βασίλειο της αγάπης πρέπει να γινόμα­στε κύριοι των ψυχολογικών μας διαδικασιών. Αν χτυπάμε σε κάποια πόρτα και μας δέχονται π.χ. με πέτρες, διότι πάμε να δώσουμε την γνωστική διδα­σκαλία, και φεύγουμε από εκεί με την επιθυμία της εκδίκησης ή τρομερά συγχυσμένοι, τότε δεν θα χρησιμεύαμε σαν γνωστικοί απεσταλμένοι. Αν φτάσουμε σε ένα χωριό για να κηρύξουμε τον Λόγο και ο παπάς μας πάρει στο κυνήγι και γεμίσουμε τότε από φόβο, μήπως θα χρησιμεύαμε για γνω­στικοί απεσταλμένοι;

Ο τρόμος μας κάνει ανίκανους να αγαπάμε. Τι φοβόμαστε; Τον θά­νατο; Αφού για να πεθάνουμε γεννηθήκαμε, τότε τι; Έτσι και αλλιώς θα πρέπει να πεθάνουμε, τότε τι φοβόμαστε; Ο θάνατος είναι επίσης τόσο φυ­σικός όσο και η γέννηση. Εάν φοβόμαστε τον θάνατο θα πρέπει να φοβό­μαστε επίσης την γέννηση διότι είναι οι δύο άκρες του φαινομένου που λέγε­ται ζωή.

Γιατί να φοβόμαστε τον θάνατο; Όλα όσα γεννιούνται πρέπει να πε­θάνουν. Τα φυτά γεννιούνται και πεθαίνουν, οι κόσμοι γεννιούνται και πε­θαίνουν. Αυτή η ίδια η γη γεννήθηκε και μία μέρα θα είναι ένα πτώμα, θα μετατραπεί σε μία καινούρια σελήνη.

Έτσι λοιπόν γιατί να φοβόμαστε τον θάνατο; Ο θάνατος είναι το στε­φάνι όλων και βέβαια είναι μέχρι και πολύ όμορφο. Δεν πρέπει ποτέ να κοι­τάμε τον θάνατο με τρόμο, πρέπει να τον βλέπουμε όπως είναι. Με το να δούμε ένα πτώμα σε ένα φέρετρο στην μέση του σαλονιού δεν σημαίνει ότι έχουμε καταλάβει το μυστήριο του θανάτου. Το μυστήριο του θανάτου εί­ναι πολύ ιερό. Ποτέ δεν θα μπορούσαμε να καταλάβουμε το μυστήριο της ζωής, την καταγωγή της ζωής εάν πριν δεν έχουμε καταλάβει σε βάθος το μυστήριο του θανάτου. Όταν ένας άνθρωπος καταλαβαίνει αληθινά τα μυ­στήρια του θανάτου καταλαβαίνει και τα μυστήρια της ζωής. Ο θάνατος μας προσφέρει ηδονικές στιγμές, με τον θάνατο έρχεται η ειρήνη.

Τότε αξίζει καλά τον κόπο να μην φοβόμαστε να πεθάνουμε. Αν κά­ποιος πεθαίνει εκπληρώνοντας το καθήκον του, δουλεύοντας για την αν­θρωπότητα. Θα ανταμειφθεί πλουσιοπάροχα στους ανώτερους κόσμους. Το να δίνει κανείς την ζωή του για τους συνανθρώπους του είναι κάτι το ύψι­στο. Αυτό το έκανε ο Θεϊκός Ραβί της Γαλιλαίας και αυτό έχουν κάνει όλοι οι άγγελοι, οι μάρτυρες. Ο άγιος Στέφανος λιθοβολήθηκε επειδή δίδαξε τον Λόγο. Ο Πέτρος σταυρώθηκε με το κεφάλι προς τα κάτω και τα πόδια επάνω για να δείχνει την δουλειά στο σιδηρουργείο των κυκλώπων. Αυτοί είναι αληθινοί μάρτυρες, αυτοί είναι εκείνοι που θα αναβλύσουν αργότερα μέσα στο Μαχανβαντάρα σαν θεοί. Έτσι λοιπόν να φοβόμαστε είναι παρά­λογο. Το πολύ που θα μπορούσε να μας συμβεί είναι να μας πάνε στο εκτε­λεστικό απόσπασμα. Και λοιπόν; Μετά από όλα αυτά τι; Να πεθάνουμε με­ρικές μέρες πριν ή μερικές μέρες μετά είναι κάτι που δεν έχει την παραμι­κρή σημασία.

Αξίζει τον κόπο να σκεπτόμαστε όλα αυτά τα πράγματα. Από τρόμο οι άνθρωποι οπλίζονται για να σκοτώσουν τους άλλους. Από τρόμο γίνο­νται οι πόλεμοι μεταξύ των εθνών, διότι ένα έθνος φοβάται να το καταλάβει ένα άλλο και οπλίζεται. Εκεί έρχεται η καταστροφή. Από τρόμο υπάρχουν οι κλέφτες που φοβούνται την ζωή. Από τρόμο υπάρχουν οι πόρνες γιατί φοβούνται την πείνα. Από τρόμο ένας άνθρωπος σκοτώνει έναν άλλον. Ο τρόμος τότε είναι η ρίζα για όλες τις κατάρες απάνω στην Γη.

Πρέπει να τελειώνουμε με το εγώ του τρόμου. Στην είσοδο του ναού πρέπει να αφήσουμε τον τρόμο. Δυστυχώς υπάρχουνε διάφορες τάξεις τρό­μων. Αυτός που φοβάται ποτέ δεν θα μπορούσε να αντιμετωπίσει την δοκι­μασία του φύλακα της άπειρης περιοχής. Πως θα μπορούσε να την αντιμε­τωπίσει εάν φοβάται; Αυτός που φοβάται να βλέπει τον εαυτό του έξω από το φυσικό σώμα καταλήγει φωνάζοντας. Του φαίνεται ότι πέθανε, ότι άφησε την μαμά του, τον μπαμπά του, τα αδελφάκια του, τον παππού του, «και τώρα τι κάνω»; Μπορείτε να είστε σίγουροι ότι ο καθένας από εμάς είναι μόνος και η μόνη οικογένεια που έχουμε λέγεται ανθρωπότητα. Αφού πεθάνει κανείς πρέπει να φτάσει στο συμπέρασμα ότι είναι μόνος. Η καλή υπόληψη του μπαμπά και της μαμάς, η στοργή των αδελφών του, των φί­λων του όλα αυτά έμειναν πίσω. Βρίσκει ότι δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα ακόμη πλάσμα της φύσης-και αυτό είναι όλο-χωρίς όνομα και επώνυμο. Τρομερά μόνος διότι ο μπαμπάς, ν μαμά και τα αδελφάκια δεν είναι παρά η γοητεία μιας μέρας. Τίποτε από αυτά δεν έχουμε, είμαστε τρομερά μόνοι.

Με την πάροδο του χρόνου το μόνο που πρέπει να ψάξουμε μέσα μας είναι ο Πατέρας που βρίσκεται στο κρυφό και η Αιώνια Μητέρα, η πάντα Θεϊκή, η Κουνταλίνη και ο Κύριος Χριστός. Η οικογένειά μου; Όλα τα εκα­τομμύρια ανθρώπινα πλάσματα! Όχι μόνο –λέω- αυτά της γης αλλά και όλα αυτά των κόσμων του διαστήματος. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Αυτό που σας λέω είναι μια ωμή πραγματικότητα αλλά είναι η πραγματικότητα. Ωμή γιατί εσείς αγαπάτε πολύ τους συγγενείς σας αλήθεια; Εάν εγώ δεν είχα οικογένεια θα λέγατε: «Ωραία, αν εσείς δεν έχετε, τότε τι σας πειρά­ζει»; Όχι, εγώ επίσης έχω και καταλαβαίνω ότι όλα αυτά είναι μάταια. Δεν θέλω να πω ότι δεν αγαπάω τους συγγενείς μου. Τους αγαπάω όπως και εσείς τους αγαπάτε, μόνο ότι εγώ πειραματίστηκα κατευθείαν την πραγμα­τικότητα της δικής μου οικογένειας, έφτασα στην πεποίθηση ότι οικογένεια είναι όλη η ανθρωπότητα.

Δεν κρατάω μνησικακία εναντίον της οικογένειας. Μην πιστεύετε ότι μιλάω με κάποια μνησικακία. Όχι. όταν λέω ότι πειραματίστηκα την πραγ­ματικότητα αυτού που είναι η οικογένεια, θέλω να αναφερθώ με υπερβα­τικό τρόπο στην διδασκαλία.

Έξω από το φυσικό μου σώμα με δίδαξαν τα μυστήρια της ζωής και του θανάτου. Σε μία περίπτωση με έκαναν να αισθανθώ πρόωρα τον θά­νατο. Με έκαναν να βγω από το φυσικό σώμα. Ήδη έξω από την μορφή με έκαναν να προχωρήσω στο χρόνο για να δω τον εαυτό μου πεθαμένο. Τι είδα; Ένα φέρετρο. Τι υπήρχε σε κείνο το φέρετρο; Ένα σώμα. Ποιο; Το δικό μου. Μπροστά στο φέρετρο, στην αίθουσα γεμάτη με λουλούδια και στεφάνια, συγγενείς και μεταξύ τους η μητέρα μου. Την πλησίασα, της φί­λησα το χέρι και της είπα: «Ευχαριστώ για το σώμα που μου έδωσες. Μου χρησίμευσε πολύ αυτό το σώμα. Κατάληξε να είναι καταπληκτικό. Ευχαρι­στώ. Πλησίασα τους άλλους συγγενείς και αποχαιρετώντας τους εγκατέ­λειψα εκείνη την κατοικία και βυθίστηκα στην αγκαλιά της φύσης με την πεποίθηση ότι είχα αποσαρκωθεί. Τι υπήρχε; Η φύση, οι πεδιάδες, βουνά, βαθείς ωκεανοί, σύννεφα, ήλιος και οι συγγενείς μου; Αυτό έμεινε στο πα­ρελθόν, δεν είχα πια συγγενείς. Τα ονόματά μου, τα επίθετά μου, η γενιά μου, το χωριό μου, η γλώσσα μου τι έγιναν όλα αυτά; Πράγματα του πα­ρελθόντος! Ήμουνα βυθισμένος σε μία άγρια φύση, εντελώς άγρια. Τότε η αγαπητή μου οικογένεια τι έγινε; Μπόρεσα μόνο να αναφωνήσω: «Δεν έχω πια οικογένεια!!! Και τα πλάσματα που με τριγύριζαν; Αυτό ήταν στο πα­ρελθόν. Τώρα είμαι μόνος, φρικτά μόνος, είμαι μόνο ένα πλάσμα της φύ­σης, μιας άγριας φύσης. Αυτά που υπάρχουνε είναι πεδιάδες, βουνά, μια γη βρεγμένη από την βροχή! Και το σπίτι μου; Ποιο σπίτι; Και ακίνητα; και ακόμα λιγότερο ακίνητα, από πού να τα βγάλω; Τότε ποιος είμαι; Ένα μό­ριο της φύσης, της άγριας φύσης που τίποτε δεν έχει να κάνει με ζητήματα οικογενειών».

Συμπέρασμα: η οικογένειά μου είναι όλη η ανθρωπότητα ή όλα τα ανθρωποειδή ή όλοι οι κόσμοι των πλανητικών ανθρωποτήτων, αυτό είναι όλο. Αισθάνθηκα όμως λίγο λύπη όταν κατάλαβα ότι η ασημένια χορδή δεν είχε ακόμα κοπεί. Θα ήθελα να την είχα κόψει αλλά παρέμενε ανέπαφη. Δεν μου έμενε άλλη λύση παρά να γυρίσω. Σκεπτόμουνα ότι ήμουνα εντε­λώς ξεκομμένος από την φυσική μορφή, αλλά έπρεπε να γυρίσω άλλη μία φορά και, ναι, γύρισα και μπήκα στο σώμα μου.

Αυτή είναι η πραγματικότητα, οι σχέσεις με τους συγγενείς μας, αδέλφια, ξαδέλφια, θείους, ανεψιούς κλπ. τελικά στο βάθος μας γοητεύ­ουν. Χρειαζόμαστε να εξυψώνουμε λίγο την καρδιά με την φράση «Σούν­σουμ κόρντα» (επάνω καρδιές) και να ξέρουμε ότι όλοι είμαστε μία μεγάλη οικογένεια. Να δούμε σε κάθε άνθρωπο έναν αδελφό. Να αισθανόμαστε κάθε έναν από τους αδελφούς μας σαν σάρκα της δικής μας σάρκας, σαν αίμα του δικού μας αίματος. Να μην δούμε τους άλλους σαν ξένους, σαν διαφορετικούς ανθρώπους διότι αυτό είναι παράλογο. Όλοι είμαστε μία τε­ράστια και απέραντη οικογένεια που λέγεται ανθρωπότητα.

Πρέπει να θυσιαζόμαστε για αυτή την απέραντη οικογένεια με αλη­θινή αγάπη. Εάν το κάνουμε έτσι βαδίζουμε στον τρίτο παράγοντα της επα­νάστασης της συνείδησης με πλήρη τρόπο. Δουλεύοντας για τους άλλους επίσης αμειβόμαστε. Ακόμα και αν απαρνηθούμε τους καρπούς της δράσης πάντα αμειβόμαστε. Δουλεύοντας για τους άλλους μπορούμε να ακυρώ­νουμε το παλιό Κάρμα που φέρνουμε από προηγούμενες υπάρξεις.

Έχω γνωρίσει πολλούς ανθρώπους που υποφέρουν από τα διάφορα προβλήματα της ζωής, π.χ. εκείνων που έχουν οικονομικά προβλήματα, αναμφισβήτητα προξένησαν οικονομικές βλάβες σε πολλούς ανθρώπους στο παρελθόν και τώρα συγκομίζουν αυτό που έσπειραν. «Έπαιρναν από την ίδια την σοκολάτα τους». Όμως διαμαρτύρονται, παραπονούνται και βλαστημούν και θέλουν να καλυτερεύσουν την κατάστασή τους αλλά δεν γιατρεύουν το κακό που έκαναν, δεν λαμβάνουν μέρος σε κανένα συνεται­ρισμό, δεν είναι ικανοί να κόβουν το ψωμί τους και να δίνουν το μισό στον πεινασμένο, δεν είναι ικανοί να βγάλουν από τον εαυτό τους ένα πουκάμισο για να ντυθεί ένας γυμνός, δεν είναι ικανοί να παρηγορήσουν κανένα αλλά θέλουν να καλυτερεύουν οικονομικά. Βέβαια ζητάνε υπηρεσίες, να τους βοηθάνε στην δουλειά τους για να αλλάξουν την κατάστασή τους, αλλά αυ­τοί δεν απασχολούνται για να εξυπηρετούν κανένα, είναι παράσιτα που υπάρχουν κάτω από τον ήλιο.

Με αυτόν τον τρόπο πως θα μπορούσαν να καλυτερεύουν οικονο­μικά; Κάθε αιτία φέρνει το αποτέλεσμά της. Το Κάρμα είναι το αποτέλεσμα μιας προηγούμενης αιτίας. Αν θέλουμε να ακυρώσουμε το αποτέλεσμα πρέπει να αρχίσουμε με το να ακυρώνουμε την αιτία που το προκάλεσε. Η αιτία ακυρώνεται με εξυπνάδα ξέροντας να την ακυρώνουμε.

Όλα αυτά τα πράγματα θα τα συναντήσετε στον δρόμο. Είναι πολλοί αυτοί που θέλουν να τους θεραπεύετε αλλά ποτέ δεν απασχολούνται με το να θεραπεύουν κανέναν. Πολλοί έχουν σοβαρότατα οικονομικά προβλή­ματα αλλά ποτέ δεν σκέφτονται να συμπράξουν με κανένα τρόπο σε κά­ποιον κλπ. Ο καθένας έχει τα προβλήματά του. Τα προβλήματα τα δη­μιουργεί το εγώ και τίποτε άλλο παρά το δυστυχές εγώ. Μπορεί κανείς να ακυρώνει όλα τα προβλήματα εάν δεν έχει εγώ. Εάν δεν έχει εγώ δεν υπάρ­χουν προβλήματα, γιατί; Διότι δεν υπάρχει κάποιος που να αντιδρά μέσα από τον νου μας, δεν υπάρχει ένας εκδικητής που να συγχέει την κατά­σταση, δεν υπάρχει κανένας που να μισεί μέσα μας ή μέσα από εμάς. Τότε δεν υπάρχουν προβλήματα. Τα προβλήματα τα δημιουργεί το εγώ και τί­ποτε άλλο από το εγώ.

Δουλεύοντας για τους άλλους ακυρώνουμε παλιό Κάρμα μας. Εξυ­πηρετώντας τους άλλους εξυπηρετούμε τον εαυτό μας. Αυτός που δίνει λαμβάνει και όσο περισσότερο δίνει τόσο περισσότερο λαμβάνει, αυτός εί­ναι ο νόμος. Το λιοντάρι του νόμου το πολεμάμε με την ζυγαριά. Θα μπο­ρούσαμε να βάλουμε καλά έργα στο πιατάκι του καλού και να γείρει τότε η ζυγαριά ευνοϊκά για τον εαυτό μας και θα ακυρωνόταν το Κάρμα. Όπως λένε οι Κύριοι του Νόμου: «Κάνε καλά έργα για να πληρώνεις τα χρέη σου», « Αυτός που έχει με τι να πληρώνει, πληρώνει και βγαίνει καλά από τις επιχειρήσεις του». Αλλά αυτός που δεν έχει με τι να πληρώσει πρέπει να πάει στην φυλακή, να χάσει όλα τα υπάρχοντά του. Πρέπει τότε να κάνουμε πολύ καλό για να πληρώνουμε τα παλιά χρέη μας. Με το κεφάλαιο των κα­λών έργων μας μπορούμε να πληρώσουμε το Κάρμα, χωρίς την ανάγκη να υποφέρουμε, χωρίς την ανάγκη να πικραίνουμε την ζωή μας.

Γνωρίζω ένα άτομο Χ που υποφέρει άφατα, πάντα σε κακή οικονο­μική κατάσταση, πάντα σε αθλιότητα. Όσα εμπόρια έχει αποτυγχάνουν. Δεν υπάρχει εμπόριο όπου να μπει και να μην αποτύχει. Έχει γυναίκα, παιδιά και με αυτούς μαλώνει. Είναι ζώδιο Λέων και η γυναίκα του επίσης. Δεν θα έπρεπε να μαλώνουν αλλά φαίνεται οι λέοντες μεταξύ τους μαλώνουν συ­νεχώς, δεν είναι ευχαριστημένοι. Τους έχω δει στον κήπο του Καπουλτέπεκ μόνους να τσακώνονται, φαίνεται πως λέων με λέων δεν συνεννοούνται. Το περίεργο του γεγονότος είναι ότι αυτός πάντα ζητάει να τον βοηθήσουν οι­κονομικά, να δουλεύουμε γι’ αυτόν στον κόσμο της αιτίας και του αποτελέ­σματος, αλλά δεν τον έχω δει ποτέ να κάνει κάτι για τους συνανθρώπους του. Ζητάει αλλά δεν δίνει, ζητάει και ζητάει αλλά ποτέ δεν δίνει τίποτε και ζητάει. Με τι δικαίωμα ζητάει αφού δεν δίνει; Είναι σαν να θέλει κανείς να του συγχωρέσουν τις αμαρτίες του ενώ δεν είναι ικανός να συγχωρέσει τους συνανθρώπους του.

Όλοι λένε την προσευχή του «Πάτερ Ημών»: «άφες ημίν τα οφειλή­ματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών». Αλλά αν κάποιος δεν συγχωρεί τους οφειλέτες του, τους εχθρούς του, με τι δικαίωμα ζητάει στον Πατέρα να τον συγχωρεί; Τι δικαίωμα έχει να δίνει συγνώμη όταν δεν είναι ικανός να δίνει συγνώμη; Με τι δικαίωμα ζητάει οίκτο όταν δεν είναι ικανός να δίνει οίκτο; Με τι δικαίωμα ζητάει ευσπλαχνία εάν δεν είναι ικα­νός να την δίνει; Έτσι είναι όλοι, ζητάνε αλλά δεν δίνουν και αυτό είναι σο­βαρότατο.

Ο γνωστικός απεσταλμένος πρέπει να δίνει. Τι θα δίνει; Σοφία και αγάπη στους συνανθρώπους του. Αυτό θα δίνει: θα βοηθήσει και θα εξυπη­ρετήσει, αλλά με αγάπη.

Μέσω των Μαγικών Αλυσίδων μπορούμε να βοηθήσουμε τους συ­νανθρώπους μας. Οι Αλυσίδες είναι καταπληκτικές: είτε για να ακτινοβο­λούν αγάπη, είτε για να θεραπεύουν αρρώστους. Με τις Αλυσίδες μπορούμε να καλέσουμε τους Δάσκαλους της Επιστήμης για να εξυπηρετούν τους αρ­ρώστους. Μπορούμε να καλέσουμε π.χ. τον Ραφαήλ που είναι ένας μεγάλος παγκόσμιος θεραπευτής, ο ίδιος που θεράπευσε τον Πατριάρχη Ιώβ, ο ίδιος που θεράπευσε τον Ιωνά. Με τις αλυσίδες μπορούμε επίσης να επικαλε­σθούμε γιατρούς σαν τον Ιπποκράτη, τον Γαληνό, τον Παράκελσο κλπ. Με τις αλυσίδες μπορούμε επίσης να επικαλεσθούμε τις Δυνάμεις του Φωτός για να μας βοηθάνε σε μία δεδομένη στιγμή. Μπορούμε να εξορκίσουμε τις δυνάμεις των σκοταδιών για να μας αφήσουν ήσυχους κλπ. Οι Μαγικές Αλυσίδες είναι καταπληκτικές: με το αριστερό λαμβάνουμε με το δεξιό δί­νουμε. Η αλυσίδα σχηματίζει κυκλώματα από καταπληκτικές μαγνητικές δυνάμεις. Με τις αλυσίδες μπορούμε να κάνουμε μεγάλα έργα.

Η Γνωστική Παγκόσμια Χριστιανική Κίνηση προχωρά νικήτρια σε όλα τα πεδία της μάχης. Είναι εγκατεστημένη στο δυτικό ημισφαίριο και έχει 5.000.000 ανθρώπους. Σε αυτές τις στιγμές ετοιμάζεται να έλθει στην Ευρώπη και βέβαια σε λίγο θα έχουμε εγκατασταθεί εκεί. Αργότερα θα εγκατασταθούμε στην Ασία γιατί πρέπει να δουλεύουμε για την ανθρωπό­τητα. Όταν θα έχουμε τελειώσει το έργο μας στην Ευρώπη, θα εγκαταστα­θούμε στην Ιαπωνία για να κάνουμε το έργο μας σε όλη την Ασιατική ήπειρο.

Παραδίδουμε στην ανθρωπότητα το νέο ευαγγέλιο της εποχής του Υδροχόου. Θα υπάρξει ένας μεγάλος κατακλυσμός με τον ερχομό του Ερ­κόλουμπους. Αυτός είναι ένας γιγάντιος κόσμος, 6 φορές μεγαλύτερος από τον Δία και χιλιάδες φορές μεγαλύτερος από την Γη. Ανήκει στο ηλιακό σύστημα Τύλαρ, ολόκληρο σύστημα που ταξιδεύει προς το δικό μας ηλιακό σύστημα του Ορς. Βέβαια αυτός ο κόσμος, ο Ερκόλουμπους, έχει μία απέ­ραντη, τεράστια τροχιά. Κάθε φορά που ΄πλησίασε την γη προκάλεσε και μία καταστροφή. Όταν πλησίασε την γη τις εποχές της ηπείρου Μου, προ­κάλεσε πολλούς σεισμούς, ανάβλυσαν πολλά ηφαίστεια και στο τέλος η Λεμουρία βυθίστηκε στο βάθος του Ειρηνικού. Όταν πλησίασε την εποχή της Ατλαντίδας, αυτή βυθίστηκε στο βάθος του ωκεανού που φέρει το όνομά της, στον Ατλαντικό ωκεανό. Βυθίστηκε με όλα τα εκατομμύρια των κατοίκων της. Τώρα έρχεται ξανά ο Ερκόλουμπους και μπορώ να σας βε­βαιώσω ότι θα προκαλέσει μία συνολική ανατροπή των πόλων της γης. Όταν θα είναι πλέον αρκετά κοντά, θα τραβήξει με δύναμη την υγρή φωτιά του εσωτερικού της κόσμου. Τότε θα αναβλύσουν παντού ενεργά ηφαί­στεια, συνοδευόμενα από τρομερούς σεισμούς. Ας θυμηθείτε τι είπαν οι απόγονοι του Αναχουάκ, αυτό είναι κάτι που για εμάς τους Μεξικάνους έχει μεγάλη αξία: «οι γιοι του Πέμπτου Ήλιου θα πεθάνουν από την φωτιά και τους σεισμούς».

Μόλις έγινε ένας μεγάλος σεισμός στην Ευρώπη με αποτέλεσμα 7.000 νεκρούς. Την πόλη του Μεξικού την περιμένει ένας μεγάλος σεισμός που θα την καταστρέψει. Αυτός ο σεισμός θα επηρεάσει και όλο το βόρειο τμήμα της χώρας μας και οι Μεξικάνοι θα πρέπει να είναι έτοιμοι για αυτόν τον μεγάλο σεισμό.

Έτσι λοιπόν στο μέλλον θα συμβούν πολλά γεγονότα. Όταν έρθει ο Ερκόλουμπους η φωτιά θα αναβλύζει παντού, θα εμφανισθούν ηφαίστεια και οι σεισμοί θα καταστρέψουν όλα όσα υπάρχουν. Αυτή θα είναι η μέρα της μεγάλης παγκόσμιας πυρκαϊάς που προφήτευσε ο Πέτρος στην Β` επι­στολή του παράγραφος γ 11-13 όταν έλεγε: «τα στοιχεία πυρακτούμενα θέ­λουσι διαλυθεί και η γη και τα εν αυτής έργα θέλουσι κατακαεί». Αργότερα το τελευταίο που θα κάνει ο Ερκόλουμπους στο υπέρτατο πλησίασμά του θα είναι να προκαλέσει την ανατροπή του άξονα της γης. Οι ωκεανοί θα αλλάξουν πυθμένες, οι θάλασσες θα μετατοπισθούν, η τωρινή γη θα μείνει στο βάθος των νερών και δεν θα μείνει τίποτα, τίποτα, τίποτα από αυτόν τον διεστραμμένο πολιτισμό των εχιδνών. Όλα θα καταστραφούν. Θα υπάρχει βέβαια μια μικρή ομάδα που θα σωθεί από τα νερά. Εμείς δουλεύουμε με τον σκοπό να ξαναοργανώσουμε αυτή την μικρή ομάδα και οι γνωστικοί απε­σταλμένοι έχουν σαν καθήκον να συνεχίσουν να δουλεύουν. Αυτή η ομάδα θα είναι ο Παγκόσμιος Στρατός της Σωτηρίας, αυτή η ομάδα θα διαλεχτεί στην στιγμή της και στην ώρα της. Πριν από τον τελικό κατακλυσμό οι Αδελφοί του Θιβέτ, μεταξύ των οποίων είμαι και εγώ, το ασήμαντο άτομό μου, θα δουλεύουν ομαδικά για να βγάλουν, μέσα από αυτόν τον φρικτό πο­λιτισμό των εχιδνών, αυτούς που θα έχουν δουλέψει πάνω στον εαυτό τους, αυτούς που θα έχουν πετύχει την άξια θέση που τους αντιστοιχεί. Αυτούς θα τους μεταφέρουμε σε ένα κρυφό μέρος στον Ειρηνικό, ένα μέρος όπου δεν θα συμβεί τίποτα. Σε αυτό συμφωνώ εγώ και οι αδελφοί μου που ανή­κουν σε ορισμένες κρυφές ομάδες των Ιμαλαΐων. Αυτοί που θα μεταφερ­θούν σε αυτό το νησί θα μετατραπούν στον πυρήνα της μελλοντικής αν­θρωπότητας. Σε εκείνες τις μέρες, αναφέρομαι μετά τον μεγάλο κατακλυ­σμό, η γη θα μείνει τυλιγμένη σε φωτιά και σε ατμούς και οι λίγοι που θα σχηματίζουν εκείνο τον πυρήνα θα ζουν μέσα στην ομίχλη. Θα μπορούν να θεωρηθούν σαν «γιοι της ομίχλης», σαν τους Νιμπελούγκεν των αρχαίων καιρών. Όταν θα απαστράψει ένα διπλό ουράνιο τόξο στο μπλε του ουρα­νού, θα υπάρχει πια καινούρια γη, βγαλμένη από τα βάθη των θαλασσών και σ’ αυτή την καινούρια γη θα ζήσει μια καινούρια ανθρωπότητα, μια αγνή και αθώα ανθρωπότητα, μια τέλεια ανθρωπότητα. Τότε θα έρθει η «Χρυσή Εποχή» που ανήγγειλε ο Βιργίλιος, ο ποιητής της Μάντοβας όταν είπε: «Ήδη έφτασε η χρυσή εποχή και στέλνει μια καινούρια γενιά».

Εμείς δουλεύουμε για να δημιουργήσουμε την Εκστρατεία της Πα­γκόσμιας Σωτηρίας. Αυτή είναι η δουλειά μας, αυτή είναι η δουλειά όλων των απεσταλμένων. Θα ανοίξουμε παντού Λουμισιάλ, με τον σκοπό να δη­μιουργήσουμε την εκστρατεία της Παγκόσμιας Σωτηρίας.

Οι καιροί του τέλους ήδη άρχισαν και βρισκόμαστε σε αυτούς. Ο Ερ­κόλουμπους είναι ορατός σε όλα τα αστεροσκοπεία του κόσμου. Στην γνω­στική Κίνηση του Μεξικού έχουμε ένα δικό μας χάρτη. Από πού βγήκε αυ­τός ο χάρτης; Από μια αρχειοθήκη. Ποιοι την έχουν; Οι αστρονόμοι. Είναι επίσημο ζήτημα που είναι γνωστό σε όλα τα αστεροσκοπεία της γης. Αλλά αν οι αστρονόμοι δεν τον έχουν δημοσιεύσει πού οφείλεται; Στην λογοκρι­σία που απαγόρεψε να φέρουν τους λαούς στην κατάσταση που θα λέγαμε ψυχολογική απελπισία.

Τώρα θα καταλάβετε για ποιό λόγο μας απασχολεί τόσο σε αυτές τις στιγμές να διαδώσουμε την διδασκαλία. Αυτό είναι φανερό: χρειαζόμαστε να συνεργαζόμαστε με τον Ήλιο. Ο Ήλιος θα τελειώσει με αυτή την φυλή και θα βάλει πάνω στον χάρτη του κόσμου μια καινούρια φυλή και εμείς χρειαζόμαστε να συνεργαστούμε με τον Ήλιο.

Αυτή η φυλή έδωσε τους καρπούς της. Αυτό που έπρεπε να δίνει ήδη το έδωσε. Είμαστε στην τελική ώρα. Το ρολόι της μοίρας είναι σταματη­μένο. Ο γέρο Κρόνος με σκελετωμένη μορφή, με το δρεπάνι στο χέρι του είναι έτοιμος δίπλα στο ρολόι. Από την μια στιγμή στην άλλη θα έρθει η καταστροφή. Αυτή είναι η ωμή πραγματικότητα των γεγονότων, αγαπητοί μου αδελφοί και εδώ τελειώνω αυτή την ομιλία μαζί σας.

Η ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΥΔΡΟΧΟΟΥ

Πολλά έχουν λεχθεί γύρω από την εποχή του Υδροχόου, μερικοί την περιμένουμε, άλλοι υποθέτουν ότι έχει πολύ καιρό που μπήκε. Εμείς στηρι­ζόμαστε στα γεγονότα: στις 4 Φεβρουαρίου του 1962 μεταξύ 2 και 3 μ.μ. οι αστρονόμοι όλου του κόσμου έγιναν μάρτυρες κάτι ασυνήθιστου. Όλοι οι πλανήτες σε εκείνη την εποχή έπρεπε να περάσουν από ένα δρομίσκο των κόσμων. Όλοι οι πλανήτες συγκεντρώθηκαν σε συνόδους κάτω από τον αστερισμό του Υδροχόου. Αυτό το γεγονός συμβαίνει μόνο όταν πραγμα­τικά διαδέχεται μία εποχή μία άλλη. Έτσι λοιπόν τα γεγονότα είναι τα γεγο­νότα και μπροστά σε αυτά πρέπει να υποτασσόμαστε.

Δεν κάνουμε ουτοπικές βεβαιώσεις, αυτό που λέμε με έμφαση ήταν σωστά διαπιστωμένο από όλα τα αστεροσκοπεία. Έτσι λοιπόν άρχισε αλη­θινά η εποχή του Υδροχόου, μέσα στην μεγαλοπρέπεια της κεραυνοβόλου σκέψεως.

Πολλοί προφητεύουν μια Χρυσή Εποχή μετά το 2.000. Νομίζουν πραγματικά ότι η εποχή του Υδροχόου θα εκδηλωθεί ολοκληρωτικά, με όλη την μεγαλοπρέπεια και την ομορφιά της, μετά το 2.000. Πραγματικά, αγα­πητοί μου αδελφοί, αυτές οι προφητείες είναι λανθασμένες, δεν είναι τί­ποτε, παρά απλές σοφιστείες. Και τι πράγμα είναι μία σοφιστεία; Ένας τοί­χος χωρίς θεμέλια, αρκεί ένα απλό σπρώξιμο για να μετατραπεί σε ψιλή άμμο. Αναμφισβήτητα δεν είναι δυνατόν το ψυχολογικό Εγώ του πλήθους να μπορέσει να δημιουργήσει μια Χρυσή Εποχή. Θα ήτανε παράλογο να υποθέσουμε ότι το συλλογικό Εγώ θα μπορούσε να δημιουργήσει μια εποχή φωτός και ομορφιάς. Μέσα μας βρίσκονται οι παράγοντες της διαφωνίας που προκαλούν τους πολέμους, τον εγωισμό, το μίσος, την βία, την λαγνεία. Όταν ο εγωισμός και η βία εκφράζονται συλλογικά, τότε εμφανίζεται στην σκηνή της ζωής ο πόλεμος. Νομίζετε ότι με αυτές τις συνθήκες θα μπορέσει το Εγώ να δημιουργήσει μια εποχή αδελφότητας και αγάπης; Με τι εργάτες θα κτίσουμε το κτίριο της εποχής του Υδροχόου; Ποια είναι αυτά τα πλήθη που είναι ικανά να εγκαταστήσουν πάνω στην γη την εποχή της μεγαλοπρέ­πειας και της αγάπης;

Εσείς που γνωρίζετε πολύ καλά τους ανθρώπους, που συνδιαλέγεστε με τους συνανθρώπους σας, που ξέρετε τι είναι η μάχη για να κερδίσουμε το ψωμί της ημέρας, που ξέρετε τι είναι η ζήλια, που έχετε υποφέρει και έχετε κάνει να υποφέρουν, θα μπορέσετε να δεχτείτε την θέση ότι οι άν­θρωποι που ζούνε γύρω μας είναι ικανοί να αρχίσουν μια εποχή ομορφιάς και μεγαλοπρέπειας; Λένε ότι το δέντρο γνωρίζεται από τους καρπούς του. Έτσι λοιπόν συλλογιζόμενοι ειλικρινά, με όλη την καρδιά μας, εκείνοι που προφητεύουν μια εποχή ομορφιάς και μεγαλοπρέπειας για μετά το 2.000 κάνουν λάθος. Για να μπορεί να δημιουργηθεί κάτι πρέπει να καταστραφεί. Φτάνοντας σε αυτό το σημείο της διάλεξης έρχονται στην μνήμη μου διά­φορες θεοσοφικές, αστρολογικές ιδέες κλπ. Είναι πολλοί και διάφοροι θεωρητικοί που έχουν την ιδέα ότι μια ανατροπή του άξονα της γης είναι αναγκαία και θα γίνει πριν την εποχή του φωτός. Λένε ότι τα νερά θα κατα­λάβουν ένα μέρος της γης και όχι όλη την γη και θα πεθάνουν εκατομμύρια από το νερό. Υποψιάζονται ότι ένα κομμάτι της γης θα εκσφενδονιστεί στο διάστημα και θα μετατραπεί σε καινούρια σελήνη. Νομίζουν ότι από τον μεσημβρινό μέχρι την ανταρκτική θα αποκολληθεί ένα κομμάτι που θα δημιουργήσει έναν καινούριο δορυφόρο γύρω από την γη μας. Μετά, λένε, θα έλθει μια εποχή μεγαλοπρέπειας.

Πολύ ωραίες ιδέες και πολύ τραγικές επίσης, αλλά πολύ λανθασμέ­νες. Όλοι αυτοί που σκέπτονται ότι ο μελλοντικός κατακλυσμός θα είναι από το νερό κάνουν λάθος. Διότι αν δεχόμασταν αυτή την θέση τότε θα απορρίπταμε την Β` Επιστολή του Πέτρου προς τους Ρωμαίους και το ευ­αγγέλιο του Ιησού, ειδικά εκείνη την σελίδα της προφητικής διδαχής. Υπάρχουν λεπτομέρειες, που θα μπορούσατε να δείτε στην επιστολή του Πέτρου, ότι η καταστροφή που μας περιμένει τώρα θα είναι από την φωτιά. Ο Πέτρος είπε ότι η γη θα καταστραφεί από την φωτιά και από τα αναμ­μένα στοιχεία και όλα τα έργα που υπάρχουν σε αυτή θα καούν. Έτσι όποιος λοιπόν έχει την πίστη ότι ο επόμενος κατακλυσμός θα είναι από το νερό κάνει λάθος. Αυτό θα ήταν μια επανάληψη της ατλαντικής τραγωδίας και τότε αυτά που οι Προφήτες έχουν πει θα έβγαιναν λανθασμένα, αλλά δεν είναι έτσι.

Πραγματικά τα λόγια του Πέτρου θα πραγματοποιηθούν και αυτό που είπε ο Μωάμεθ θα γίνει επίσης και αυτά που έχουν πει όλοι οι Προφή­τες θα γίνουν. Η καταστροφή που περιμένει τον δικό μας κόσμο θα γίνει από την φωτιά. Ήδη οι Αζτέκοι έχουν πει ότι οι Γιοι του Πέμπτου Ήλιου θα χαθούν από την φωτιά και τους σεισμούς και αρχίζει να εκτελείται η προ­φητεία.

Ξέρουμε πολύ καλά ότι στο βάθος του ατλαντικού και Ειρηνικού ωκεανού υπάρχουν πολύ βαθιές ρωγμές. Μερικές είναι τόσο βαθιές που επιτρέπουν την επαφή του νερού με την φωτιά του εσωτερικού της γης. Το αποτέλεσμα είναι ότι αυξάνει η πίεση από στιγμή σε στιγμή και σαν αποτέ­λεσμα από αυτό είναι ότι η γη κουνιέται παντού. Οι πιέσεις θα αυξάνονται έτσι ώστε οι σεισμοί θα εξαπλώνονται παγκόσμια. Είχαμε πριν λίγο σει­σμούς και είδατε τον αριθμό των νεκρών. Θα συνεχισθούν σε όλες τις γω­νιές του κόσμου και οι άνθρωποι θα πεθαίνουνε κατά χιλιάδες και εκατομ­μύρια. Το τελευταίο που θα γίνει (αυτό το είπε επίσης ο Μωάμεθ) θα συμ­βεί όταν η Σελήνη θα διαιρεθεί πολιτικά σε δύο, δηλαδή όταν πολεμάνε σαν τους Τρώες και τους Αχαιούς, αυτό θα είναι το σημάδι του τέλους. Τα βουνά θα πετάνε κονιορτοποιημένα στον αέρα και θα πέφτουν στο έδαφος σαν σκόνη. Οι θάλασσες και τα ποτάμια θα φύγουν από τους πυθμένες τους. Έτσι λοιπόν θα πεθαίνουν όλα τα ανθρώπινα πλάσματα, θα χαθεί όλη η πέμπτη φυλή. Ο Μωάμεθ πραγματικά ανέφερε μία σύγκρουση κόσμων. Το ότι τα βουνά θα πετούν κονιορτοποιημένα, είναι κάτι που μας κάνει να σκεφτόμαστε, δεν μπορεί να συμβεί παρά σε μια σύγκρουση κόσμων. Πραγματικά έρχεται ένας πλανήτης μέσα από το διάστημα, κόκκινο πλα­νήτη τον λένε, ο κρύος πλανήτης. Οι επιστήμονες τον ανάγγειλαν και δεν ήθελαν να μιλάνε για αυτόν για να μην προκαλέσουν μια συλλογική κρίση. Ετοιμάζονται, έχουν τοποθετήσει τις ατομικές μπαταρίες τους προς την κα­τεύθυνση του κόσμου που ταξιδεύει μέσα από το διάστημα και ποθούν να τον απομακρύνουν, αλλά αυτό είναι αδύνατον επειδή πρόκειται για έναν γι­γάντιο κόσμο. Όταν αυτός θα πλησιάσει αρκετά την δική μας τροχιά θα δη­μιουργηθούν τεράστια κύματα που ποτέ πριν δεν είχαν εμφανισθεί. Θα ανα­ταράζουν τις θάλασσες και από τον πυθμένα θα βγαίνει ένας παράξενος θό­ρυβος. Τα ποτάμια δεν θα μπορούν να παραμείνουν στις κοίτες τους και θα ξεχειλίσουν. Η υγρή φωτιά του εσωτερικού της γης, τραβηγμένη από εκείνο τον τεράστιο όγκο, θα ψάχνει έξοδο και θα δημιουργηθούν από εδώ και από εκεί αναρίθμητα ηφαίστεια. Όλα αυτά θα τα συνοδεύουν τρομεροί σεισμοί στην γη και τρομακτικοί σεισμοί στην θάλασσα. Οι πόλεις θα πέ­φτουν κονιορτοποιημένες σαν κάστρα από τραπουλόχαρτα και δεν θα υπάρχει λύση. Οι άνθρωποι θα τρέχουν σαν τρελοί στους δρόμους, τα νο­σοκομεία θα είναι υπερπλήρη, σκηνές που ποτέ δεν είχαμε ξαναδεί. Δεν υπερβάλλω σε αυτά που λέω. Αυτά μπορεί να τα επαληθεύσει οποιοσδή­ποτε φωτισμένος μύστης. Αυτό το βεβαιώνω χωρίς φόβο ότι μπορεί να κάνω λάθος. Είναι εκεί στην περιοχή των φυσικών αιτιών που έχω μελετή­σει αυτά που σας λέω.

Έτσι λοιπόν, αδελφοί, θα είναι σοβαρά εκείνα τα δευτερόλεπτα, εκεί­νες οι στιγμές στις οποίες ο κόσμος που έρχεται για να μας καταβροχθίσει μας πλησιάζει. Οι ακτινοβολίες αυτού του κόσμου θα καίνε οτιδήποτε έχει ζωή και θα υπάρχει μια σκοτεινιά που θα διαρκέσει τρεις μέρες. Η φωτιά θα αναβλύζει από παντού και επίσης θα σκάσει η αποθήκη του γήινου υδρογό­νου. Και τότε όπως έλεγε ο Πέτρος στην προς Ρωμαίους επιστολή του: «Οι ουρανού θέλουσι παρέλθει με συριγμόν, τα δε στοιχεία πυρακτούμενα θέ­λουσι διαλυθεί και η γη και τα εν αυτή έργα θέλουσι κατακαεί». Την σύ­γκρουση των κόσμων όταν θα συμβεί φυσικά δεν θα την δει κανείς, διότι όταν θα συγκρουσθούν οι δύο μάζες, ήδη όλος ο κόσμος θα έχει πεθάνει. Αυτό που λέω τώρα επίσης το έχουν βεβαιώσει οι επιστήμονες που έχουν μελετήσει τον πλανήτη που έρχεται. Έχουν κάνει μερικούς υπολογισμούς με τους οποίους δεν συμφωνώ.

Υποθέτουν οι άνθρωποι της επιστήμης ότι το γεγονός αυτό είναι για το 2.400 μ.Χ. Έχω πληροφορηθεί από την Μεγάλη Λευκή Αδελφότητα ότι είναι για το 2.500. Πολλοί θα πουν: «Μέχρι εκείνη την εποχή εγώ θα έχω πεθάνει, δεν με ενδιαφέρει αυτό». Αυτοί που σκέπτονται έτσι κάνουν λά­θος, γιατί όλοι θα είμαστε μάρτυρες αυτού του ασυνήθιστου κοσμικού γε­γονότος. Ακόμη και οι πεθαμένοι θα το δουν. Μέχρι και οι άνθρωποι που βρίσκονται στην κόλαση, μέσα στα έγκατα της γης, θα το αισθανθούν. Δεν θα υπάρξει κανείς που να μην είναι μάρτυρας του γεγονότος.. Οι περισσό­τεροι θα έχουν επιστρέψει. Θα είναι ενσωματωμένοι σε νέους οργανισμούς και θα πρέπει να υποφέρουν και να περάσουν από αυτήν την μεγάλη τρα­γωδία.

Έτσι λοιπόν η ωμή πραγματικότητα που μας περιμένει στην εποχή του Υδροχόου είναι αυτή. Οι αστρολόγοι δεν ξέρουν να ερμηνεύουν αυτό το ζήτημα, λένε: «Ο Υδροχόος είναι το ζώδιο της επιστήμης, το ζώδιο του αέρα, με το οποίο θα τελειώνουν τα σύνορα. Όλα θα είναι αγάπη».

Τόσο απλά επειδή έφτασε ο Υδροχόος, όλος ο κόσμος θα μετατραπεί χωρίς να δουλέψει, χωρίς καν να προσπαθήσει να κάνει τίποτα; Δηλαδή αυ­τός που ήταν κακός παύει να είναι κακός και γίνεται μια ψυχή του Θεού. Ποτέ πια δεν θα είναι κακός, λες και μπορούμε να μετατρεπόμαστε μηχα­νικά, σαν να μην είχαμε να πολεμήσουμε με τον εαυτό μας για να τελειώ­νουμε με τα ψυχολογικά ελαττώματα. Το να σκεπτόμαστε έτσι είναι παρά­λογο.

Μετά όν αστερισμό του Υδροχόου έχουμε τον Λέοντα που είναι ο αστερισμός της αγάπης. Αυτός δίνει το σκήπτρο στους βασιλιάδες και δη­μιουργεί την αδελφοσύνη. Όλα αυτά είναι καλά, αλλά δεν ξέρουνε την ωμή πραγματικότητα των γεγονότων ότι ο Λέων είναι ο αστερισμός της Φωτιάς. Τι σημαίνει αυτό; Ότι όλα θα καταναλωθούν από την φωτιά. Ο Λέων θα τε­λειώνει με όλα. Το Λιοντάρι του Νόμου δεν θα αφήσει τίποτε που να έχει ζωή, όλα θα γίνουν στάχτη. Σε αυτή την μεγάλη Βαβυλωνία δεν θα μείνει πέτρα πάνω στην πέτρα. Ο Υδροχόος θα φέρει τον επαναστάτη σε ένα κό­σμο τρομερά επαναστατικό. Σκεφτείτε ότι κυβερνιέται από τον Ουρανό που είναι εκρηκτικός, τρομερός, ατομικός. Τότε ο επαναστάτης πρέπει να περι­μένει την ολική έκρηξη, την κατανάλωση των αιώνων, την ριζική επανά­σταση και το τέλος αυτής της μεγάλης Βαβυλωνίας. Είναι η ωμή πραγματι­κότητα, διότι με ποιόν άλλον τρόπο θα μπορούσαμε να μετατρεπόμαστε; Επειδή έφτασε ο Υδροχόος μηχανικά είμαστε τώρα ψυχούλες του Θεού; Εσείς το πιστεύετε αυτό; Ο Υδροχόος κυβερνάει ήδη από το 1962, μήπως κάποιος από εσάς έχει καλυτερέψει για αυτόν τον λόγο; Νομίζετε ότι κα­ταργήθηκαν τα σύνορα; Όχι, η πραγματικότητα είναι διαφορετική και θα δείτε σε λίγο πόλεμο και άλλον πόλεμο. Ο τρίτος παγκόσμιος πλησιάζει, εί­ναι ένα γεγονός. Έτσι λοιπόν συνιστάται να συλλογιζόμαστε.

Από την άλλη πλευρά ας δούμε την πραγματικότητά μας. Αυτές τις μέρες πέθανε ένας νέος, καλός γιος, η χαρά της μάνας του, προφανώς με ευγενή αισθήματα. Ερεύνησα γι’ αυτόν στους εσωτερικούς κόσμους και ήθελα να παρακολουθήσω την πορεία του. Τον βρήκα στον 5ο κύκλο του Δάντη, στο βυθισμένο ορυκτό βασίλειο, στα Ελληνικά Τάρταρα, στο Ινδο­στανικό Αβίτσι, στις υποδιαστάσεις της γης. Ήταν σε καθοδική εξέλιξη στον χρόνο. Όμως είχε καλά αισθήματα, πραγματικά ήτανε καλός γιος. Γιατί; Θα λένε πολλοί. Πως είναι δυνατόν να εισέλθει στα Τάρταρα; Πως είναι δυνατόν να βρίσκεται στην βυθισμένη περιοχή και σε καθοδική εξέ­λιξη;. Όντας τόσο ευγενής και με τόσα καλά αισθήματα του είχε τελειώσει ο χρόνος του, οι 108 ζωές και ποτέ δεν είχε ούτε ένα άτομο πνευματικότη­τας. Ποτέ δεν είχε αισθανθεί τον πόθο της αυτοπραγμάτωσης του Είναι.. απώθησε ότι είχε πνευματική γεύση, η μόνη θρησκεία του ήταν τα λεφτά. Αφού τελείωσε ο χρόνος του, μετά από 108 ζωές σαν κάθε πλάσμα του κό­σμου μπήκε σε καθοδική εξέλιξη. Θα μπορούσε να καταδικαστεί να ζει εκεί ένα ολόκληρο Μαχανβαντάρα. Το πολύ πολύ θα περάσει σε αυτή την πε­ριοχή 7 ή 8.000 χρόνια μέχρι να φτάσει στον δεύτερο θάνατο. Πήγε στον τάφο αφήνοντας εκεί το πτώμα του. Μέσα στα έγκατα της γης θα πρέπει να αφήσει άλλο ένα πτώμα το Εγώ, το Εμένα, τον Εαυτό μου. Η Ουσία στο τέ­λος θα επιτύχει να φύγει για να ξαναρχίσει στην επιφάνεια αυτού του κό­σμου, που μέχρι τότε θα έχει μετατραπεί, μια καινούρια ανοδική εξέλιξη. Θα πρέπει να αρχίσει ή να ξαναρχίσει από το ορυκτό βασίλειο, περνώντας από το φυτικό και συνεχίζοντας στο ζωικό μέχρι να ξανακατακτήσει το επί­πεδο του ανθρωποειδούς που κάποτε έχασε.

Υπάρχει ένα παρόμοιο γεγονός, μόνο που το άτομο δεν έχει πεθάνει. Είναι ήδη στους κολασμένους κόσμους αλλά είναι καλός γιος αγαπάει τους δικούς του, μελετάει κλπ. Θέλει να γίνει κάποιος, να ανέβει αλλά δεν έχει στην καρδιά του ούτε ένα άτομο πνευματικότητας. Θα ζήσει λίγα χρόνια ακόμη και θα πεθάνει. Αλλά αυτό το σώμα που έχει είναι το τελευταίο του. όταν το αφήσει θα καταλάβει ότι είναι κάτοικος της κόλασης. Το περίεργο είναι ότι εκείνοι που εισέρχονται στην βυθισμένη περιοχή των κολάσεων αφυπνίζονται με αρνητικό τρόπο για το κακό και προς το κακό. Το άτομο που ανέφερα ότι πέθανε ήδη έχει αφυπνισθεί αρνητικά. Η αντίδρασή του δεν είναι ευμενής προς την θεϊκότητα, είναι εναντίον της θεϊκότητας.

Αυτός είναι ο ωμός ρεαλισμός για εκείνους που εισέρχονται σε αυτές τις περιοχές. Όπως και εσείς, οι περισσότεροι από τους ανθρώπους που ζουν τώρα τελείωσαν ήδη τις 108 ζωές τους ή κοντεύουν να τις τελειώσουν. Είναι απαραίτητο να ασχοληθείτε με την εσωτερική αυτοπραγμάτωση του Είναι πριν να είναι πολύ αργά.

Δεν είναι καθόλου ευχάριστο να εισερχόμαστε στην καθοδική εξέ­λιξη του ορυκτού βασιλείου. Το να ζούμε στα εντόσθια της γης είναι πολύ οδυνηρό. Οι νόμοι πολλαπλασιάζονται. Στην επιφανειακή περιοχή υπάρ­χουν 96 νόμοι. Στην δεύτερη πολλαπλασιάζονται επί 2, στην τρίτη επί 3 κλπ. οπότε περισσότεροι νόμοι προξενούν μεγαλύτερες δυσκολίες και πόνο. Έτσι λοιπόν η καθοδική εξέλιξη είναι τρομερά οδυνηρή, ζούμε εκεί μια ζωή πολύ πρόστυχη και υλιστική. Η μόνη διέξοδος είναι ο Δεύτερος Θάνατος. Επαναλαμβάνω λέγεται έτσι γιατί ενώ πεθαίνουμε και αφήνουμε στην γη το πτώμα μας, μέσα στα εντόσθια της γης, σε καθοδική εξέλιξη, αφήνουμε ένα δεύτερο πτώμα. Αυτό είναι το Εγώ και γι’ αυτό λέγεται Δεύ­τερος Θάνατος. Μετά η Ουσία μπορεί να ξαναρχίσει καινούριες διαδικασίες της ανοδικής εξέλιξης αλλά πόσο υποφέρουμε σε αυτές τις περιοχές!!! Συμβαίνουν πράγματα ανεκδιήγητα σε αυτή την περιοχή της βίας. Δεν υπάρχει ούτε ένα δευτερόλεπτο ησυχίας, όλοι κτυπάνε όλους. Οι λέξεις που ακούγονται είναι οι πιο άσκημες, τρομερές συκοφαντίες, οι πίκρες από τα λόγια αυτά είναι ανυπόφορες, ούτε ένα δευτερόλεπτο ησυχίας. Δεν θα ήθελα για σας αυτή την δυστυχία.

Έτσι λοιπόν είναι αναγκαίο να γινόμαστε κάθε φορά πιο συνειδητοί από τον δρόμο στον οποίο βρισκόμαστε. Αντί να χάνουμε τον χρόνο μας ας συλλογιζόμαστε και ας δουλεύουμε, για τι αυτό το σώμα που έχουμε δεν θα διαρκέσει πολύ. Σε οποιαδήποτε στιγμή το σώμα μας πηγαίνει στο νεκρο­ταφείο. Σας καλώ να σκεπτόμαστε πριν το χάσουμε, πριν συμβεί αυτό το γεγονός που μπορεί να συμβεί οποιαδήποτε στιγμή. Σας καλώ να δουλεύετε γιατί αν κάποιος από εσάς είναι στην τελευταία από τις υπάρξεις του με το να δουλεύει θα του δίνουν καινούριες ευκαιρίες. Αλλά εάν δεν δουλεύετε, εάν δεν ασχολείσθε με την αυτοπραγμάτωση, αυτές οι καινούριες ευκαιρίες δεν θα έλθουν. Έτσι λοιπόν είναι καλύτερο να δουλεύουμε, να μπαίνουμε στον Δρόμο, να μην χάνουμε τον χρόνο μας βλακωδώς.

Κατά την διάρκεια ενός ενταφιασμού κάποιος αναφώνησε: «Δεν έχει πεθάνει, την ημέρα της ανάστασης θα συναντηθούμε όλοι και δεν θα χωρί­σουμε ποτέ». Αυτά τα λόγια θα μπορούσαν να ερμηνευθούν σαν συμβο­λικά. Εννοώ ότι εκείνη που το είπε ανήκει σε μια από τις ευαγγελικές ή μορμονικές αιρέσεις ή κάτι παρόμοιο. Η πρόταση είναι πολύ «λεπτή» αλλά υποθέτουν πολλοί μυστικιστές και λανθασμένοι ασκητές ότι η ανάσταση εί­ναι σαν να φυσάς και να φτιάχνεις μπουκάλια. Υποθέτουν ότι πάμε στον τάφο και στο τέλος, μια οποιαδήποτε ημέρα, εμφανίζεται το αγγελάκι παί­ζοντας την τρομπέτα και όλος ο κόσμος θα σηκωθεί από τον τάφο γιατί ήδη έφτασε η ώρα.

Όταν κάποιος εισέρχεται στον χώρο της Ερμητικής Σοφίας ξέρει το τι είναι η Ανάσταση μέσα βέβαια από θυσίες. Πράγματι την ανάσταση πρέπει να την δουλεύουμε. Αν κάποιος την επιτύχει πρέπει να είναι εδώ και τώρα. Διότι ο αναστημένος είναι διαφορετικός, διότι κάποιος που αναστήθηκε εδώ και τώρα δουλεύοντας στο Μεγάλο Έργο της Σεξουαλικής Μαγείας αλλάζει και γίνεται διαφορετικός. Μένει τόσο ξύπνιος που μπορεί να ερμηνεύει όλα τα μυστήρια του θανάτου. Είναι εντελώς έτοιμος να πραγματοποιεί οποιου­δήποτε είδους εσωτερικές εξερευνήσεις. Μπορεί να έρθει σε επαφή με όλους τους πεθαμένους που υπάρχουν και θα υπάρχουν, με αυτούς που κα­τοικούν στα βάθη των κολάσεων και αυτούς που κατοικούν στις περιοχές του αστρικού, διανοητικού ή αιτιατού κόσμου. Δεν θα αισθάνεται πια χωρι­σμένος από κανέναν αποσαρκωμένο είτε είναι της οικογενείας του είτε όχι. Από αυτή την σκοπιά μπορούμε να πούμε ότι έχει συναντηθεί με ολόκληρη την ανθρωπότητα, αλλά αυτό είναι για τους Αναστημένους. Αυτοί που δεν έχουν αναστηθεί θα συνεχίσουν χαμένοι στην κόλαση και αυτοί που κατοι­κούν στην γη θα συνεχίσουν να περνούν πίκρες. Έτσι λοιπόν η Ανάσταση δεν είναι για όλους αλλά για εκείνον που θα δουλέψει για αυτήν.

-Δάσκαλε η ανθρωπότητα έχει καταδικαστεί να χαθεί ολοκληρωτικά εκτός εκείνων που θα πετύχουν την εσωτερική αυτοπραγμάτωση του Είναι. Τότε τι αξία έχει το να έρθει ο Σωτήρας, δηλαδή ο Χριστός;

-Αυτός ήρθε για να ανοίξει δημόσια τον δρόμο για εκείνους που θέ­λουν να μπουν σε αυτόν, αλλά επίσης είναι αλήθεια ότι είπε: «Πολλοί είναι οι καλεσμένοι αλλά λίγοι οι εκλεκτοί». Είπε επίσης ο Δάσκαλος: «Θα είναι δύο γυναίκες μαζί. Η μία παραλαμβάνεται η άλλη αφήνεται. Θα είναι δύο στον αγρό. Ο ένας παραλαμβάνεται ο άλλος αφήνεται». Δεν επιτυγχάνουν όλα τα ανθρώπινα πλάσματα την αυτοπραγμάτωση, γι’ αυτό επίσης στο Βι­βλίο του Κυρίου, στο Μπαγκαβάντ Γκιτά, στο μεγάλο έργο Κρίσνα είναι γραμμένο ότι: «Από όλα τα πλάσματα που έρχονται στον κόσμο πολύ λίγα είναι εκείνα που ψάχνουν την τελειότητα. Από όλους εκείνους που ψάχνουν την τελειότητα πολύ λίγοι είναι εκείνοι που φτάνουν την τελειότητα. Από όσους έχουν φτάσει στην τελειότητα πολύ σπάνιος είναι εκείνος που με γνωρίζει». Έτσι λοιπόν να μην έχουμε αυταπάτες. Η Εσωτερική Αυτοπραγ­μάτωση είναι για λίγους. Ας θυμηθούμε ότι η Μεγάλη Δασκάλα Μπλαβά­τσκι, στο πρώτο της έργο «Η φωνή της σιωπής», έγραψε μία πρόταση που λέει: «Για τους λίγους». Πραγματικά οι 7 Στοές του Μεγάλου Έργου, που ανταποκρίνονται στις 7 μέρες της Δημιουργίας, δεν είναι παρά για τους λί­γους. Σπάνιοι είναι εκείνοι που θα μπορούσαν να αντέξουν τις δοκιμασίες και πολύ λίγοι τις άντεξαν. Ο Χριστός τους κάλεσε όλους αλλά δεν έφτα­σαν όλοι: «πολλοί θα χτυπάνε όταν ο Κύριος θα είναι στην σάλα. Πολλοί θα χτυπάνε την πόρτα του λέγοντας: Κύριε, Κύριε άνοιξέ μας. Και τότε θα λέει: δεν σας ξέρω, από πού είστε; Κύριε σε μας έφαγες, στα σπίτια μας μπήκες! Λέω ότι δεν σας ξέρω και θα σας ρίξουν στα εξωτερικά σκοτάδια εκεί που ακούγεται μόνο ο κλαυθμός και ο τριγμός των οδόντων».

Αυτό το σκοτάδι εκπροσωπεί τα Ελληνικά Τάρταρα, το ινδοστανικό Αβίτσι, τους κολασμένους κόσμους που αναφέρονται στο Βιβλίο των Νε­κρών κλπ. εκεί θα μπαίνει όλη η ανθρωπότητα τελειωτικά.

Ο ΕΡΚΟΛΟΥΜΠΟΥΣ

Αγαπητοί αδελφοί της γνωστικής κίνησης στην Ισπανία. ΕΙΡΗΝΗ ΥΜΙΝ: Μιλάει για σας ο Σαμαέλ Αούν Βεόρ.

Αγαπητοί γνωστικοί αδελφοί, με μεγάλη ευχαρίστηση απευθύνομαι σε σας, σ’ αυτές τις στιγμές της παγκόσμιας κρίσης και κατάρρευσης όλων των ηθικών αρχών. Έχει φτάσει η ώρα να μαχόμαστε εντατικά για την υπο­φέρουσα ανθρωπότητα, διότι στην στιγμή στην οποία βρισκόμαστε όλα εί­ναι σε κρίση.

Στο όνομα της αλήθειας πρέπει να πούμε, ότι είμαστε στην αρχή του τέλους. Μιλάω με αυτούς τους όρους, διότι το τέλος της δικής μας Άριας φυλής είναι φανερό. Ξέρουμε καλά ότι οποιαδήποτε φυλή έχει μια αρχή και έχει ένα τέλος, το τέλος για αυτούς που κατοικούν την επιφάνεια της γης είναι πια αναπόφευκτο.

Στο όνομα της αλήθειας θα πούμε ότι έτσι όπως υπάρχει ο γήινος χρόνος, υπάρχει επίσης ο Μεγάλος Αστρικός Κύκλος, ο Αστρικός Χρόνος. Τον γήινο χρόνο τον ξέρουμε, είναι το ταξίδι της γης γύρω από τον Ήλιο σε 365 μέρες και μερικά κλάσματα. Σε ότι αναφέρεται, στον Αστρικό Χρόνο, οι αστρονόμοι το γνωρίζουν καλά, είναι το διάστημα στο οποίο ταξιδεύει το Ηλιακό Σύστημα γύρω από την Ζωδιακή Ζώνη. ‘Ετσι όπως υπάρχουν τέσσερις εποχές για τον Γήινο Χρόνο, έτσι επίσης υπάρχουν τέσσερις επο­χές για τον Αστρικό Χρόνο. Μια φυλή δεν διαρκεί παρά όσο διαρκεί το ταξίδι του Ηλιακού Συστήματος γύρω από την Ζωδιακή Ζώνη, αυτό είναι όλο. Όταν τελειώνει το ταξίδι, τελειώνει η φυλή. Η δική μας τωρινή φυλή αρχίζει από το Κεφάλαιο 6 της Γένεσης και τελειώνει με την Αποκάλυψη του Αγίου Ιωάννη, το βρασμένο νερό από φωτιά και θειάφι που είναι ο Δεύτερος θάνατος.

Έτσι λοιπον συγκεκριμενοποιώντας θα πούμε ότι μια βασική γεωλογική αλλαγή θα γίνει σε λίγο στον φλοιό του κόσμου μας, της Γης. Αυτές οι αλλαγές συμβαίνουν πάντα στο τέλος του Αστρικού Χρόνου. Το παρόν ταξίδι άρχισε μετά τον Μεγάλο Παγκόσμιο Κατακλυσμό, δηλαδή μετά γο βύθισμα της Ατλαντικής Ηπείρου μέσα στο βάθος του Ωκεανού που έχει το όνομά της, τον Ατλαντικό. Με την αρχή αυτού του ταξιδιού στο οποίο ακόμα βρισκόμαστε, άρχισε η δική μας φυλή, η φυλή που πληθαίνει τον κόσμο τωρινά, με άλλους ορούς, η Άρια φυλή.

Πραγματικά το τέλος αυτής της φυλής είναι πια φανερό, διότι το τέ­λος του ταξιδιού εμφανίστηκε πια. Το ταξίδι της φυλής άρχισε στον Υδρο­χόο και το Ηλιακό Σύστημα έχει γυρίσει στην εποχή του Υδροχόου. Σε αυ­τές τις στιγμές είμαστε στην εποχή του Υδροχόου. Έτσι λοιπον η αρχή του τέλους είναι πια ένα γεγονός και βρισκόμαστε σε αυτό. Αν διαβάσουμε τον Ματθαίο θα καταλάβουμε ότι όλα αυτά που είναι γραμμένα στην προφητική διδαχή, συμπίπτουν με την τωρινή εποχή. Μιλάνε για πολέμους, μουρμουρίσματα για πολέμους, για την Ιερουσαλήμ κυκλωμένη από στρα­τόπεδα, για λοιμούς, για σεισμούς παντού κλπ. Αυτά είναι τα σημάδια της αρχής του τέλους. Ο Άγιος Λουκάς σύμφωνα με το Φως μας έχει μιλήσει για κάτι διαφορετικό, για την Χρυσή Εποχή της Μελλοντικής Φυλής, μετά τον Μεγάλο Κατακλυσμό, την Νέα Εποχή που έρχεται μετά την μεγάλη κα­ταστροφή που περιμένει την δική μας Γήι’νη σφαίρα και την ανθρωπότητα.

Έτσι, λοιπον, σ’ αυτές ακριβώς τις στιγμές στις οποίες βρισκόμαστε, συμβαίνουν πράγματα που μας δείχνουν την αρχή του τέλους, επειδή το ταξίδι του Ηλιακού Συστήματος γύρω από τον Ζωδιακό βρίσκεται στο τέ­λος, διότι το ταξίδι (επαναλαμβάνω) άρχισε στον Υδροχόο και τελειώνει στον Υδροχόο, και ήδη είμαστε στον Υδροχόο.

Ξεκινώντας από όλους αυτούς τους ορούς, από όλες αυτές τις εξηγή­σεις, θα ξεκαθαρίσουμε πολλά πράγματα. Οι τέσσερις εποχές του Ηλιακού Χρόνου είναι: Άνοιξη, δηλαδή Ηλιακή Εποχή. Το Καλοκαίρι, Ασημένια Εποχή. Το Φθινόπωρο, Χάλκινη Εποχή. Και Χειμώνας, Σιδερένια Εποχή. Στην Χρυσή Εποχή οποιασδήποτε φυλής δεν υπάρχουν σύνορα, δεν υπάρ­χουν πολιτικά κόμματα, δεν υπάρχει μίσος, όλη η Γη είναι ένας Παράδει­σος, κανένας δεν έχει στο εσωτερικό του το ζωικό Εγώ και γι αυτό όλα τα όντα είναι γεμάτα από αγάπη και ευτυχία.

Στην Ασημένια εποχή μειώνεται λίγο όλη αυτή η ευτυχία, αλλά συ­νεχίζει. Στην Χάλκινη Εποχή, το Εγώ παίρνει δύναμη οριστικά, αναπτύσσε­ται με τρόπο ανήκουστο σε κάθε πλάσμα, αρχίζουν τα σύνορα, οι πόλεμοι. Στην Σιδερένια εποχή που είναι η τωρινή, όλα είναι μία καταστροφή. Η Γη γεμίζει από μίσος και από φρικτούς πολέμους. Έτσι λοιπόν Χρυσή εποχή η Άνοιξη, Ασημένια Εποχή το Καλοκαίρι, Χάλκινη Εποχή το Φθινόπωρο, Σι­δερένια εποχή ο Χειμώνας. Σε αυτή την στιγμή είμαστε στην Σιδερένια Εποχή. Ο Δανιήλ, ο προφήτης έβλεπε στο όραμα του μια μεγάλη θάλασσα και τέσσερα κτήνη που έβγαιναν από αυτήν. Το πρώτο είχε σώμα λιοντα­ριού και φτερά αετού, αλλά του έδωσαν καρδιά ανθρώπου, είναι η Χρυσή Εποχή. Το δεύτερο είχε την μορφή αρκούδας, η Ασημένια Εποχή. Το τρίτο φαινόταν σαν Σφίγγα, η Χάλκινη Εποχή. Το τέταρτο ήταν πολύ διαφορετικό από τα άλλα τρία κτήνη, εντελώς διαφορετικό. Ήταν σιδερένιο, και τα δόντια του και οι οπλές του, όλα ήταν από σίδερο, από χάλυβα και καταστρεφόταν ότι πατούσε, μέχρι που μπορούσε να πολεμή­σει, εναντίον των Ύψιστων Αγίων και να τους πετάξει κάτω. Είναι η εποχή του Σιδήρου, αυτή του φρικτού Χειμώνα, στην οποία βρισκόμαστε τώρα. Έτσι λοιπόν, τα τέσσερα κτήνη, αντιπροσωπεύουν τις τέσσερις εποχές του κόσμου. Όταν ο Δανιήλ, ο προφήτης, ρώτησε πότε θα ήτανε το τέλος του κτήνους, του τέταρτου κτήνους, του τόσο διαφορετι­κού από τα άλλα, που μπορούσε μέχρι να καταστρέφει την φύση και να πο­λεμά εναντίον των Αγίων και να δημιουργεί τρομερή ακαστασία σε μεγάλο βαθμό, τότε η απάντηση ήταν: Αυτό θα συμβεί μετά από έναν χρόνο και χρόνους και το μισό. Και είδε ο Δανιήλ την στιγμή στην οποία τελικά το τέ­ταρτο κτήνος θα ήταν καταστραμμένο και το βασίλειο θα δινόταν στους Ύψιστους Αγιους. Αλλά, επαναλαμβάνω, αυτό θα είναι μετά από ένα χρόνο και χρόνους και μισό. Είναι τα λόγια που είπαν στον Δανιήλ: Χρόνος η Χρυσή εποχή, χρόνοι οι εποχές Ασημένια και, Χάλκινη και το μισό είναι το μισό της σιδερένιας εποχής.

Αν κοιτάξουμε τους Βραχμανικούς υπολογισμούς σχετικά με το Κάλι Γιούγκα, φτάνουμε στο συμπέρασμα ότι βρισκόμαστε στο ήμισυ της Σιδερένιας Εποχής. Ακριβώς το μισό μας δείχνει το τέλος του Μεγάλου Κτήνους, του τέταρτου Κτήνους.

Σε ότι αναφέρεται στο βασιλιά Ναβουχοδονόσωρα είδε ένα όνειρο και κάλεσε τους Μάντεις του για να το εξηγήσουν. Αλλά αυτός απαιτούσε από τους Μάντεις να ξέρουν το όνειρο που είδε, αλλιώς δεν θα τους επέτρεπε να το εξηγήσουν. Πολλοί στην Βαβυλωνία προσπάθησαν να το εξηγήσουν, αλλά δεν μπορούσαν (διότι το πρώτο που απαιτούσε ο Βασιλιάς ήτανε να μαντεύουν το ίδιο το όνειρο, αυτός δεν το διηγείτο, αλλά έπρεπε να το μαντεύουν) και αυτό ήταν το σοβαρό. Γι αυτό κανένας δεν μπορούσε και τους έβαζαν στις φυλακές και τους σκότωναν. Αλλά υπήρχε ένας που μπόρεσε. Ήταν ο Δανιήλ. Αυτός εγκατέλειψε το φυσικό σώμα θεληματικά δια μέσου ενδιαφερόντων μεθόδων (που εμείς οι Γνωστικοί ακόμα διατηρούμε). Έξω από την πυκνή φυσική μορφή είχε την πρόθεση να εξετάζει ποιό ήταν το όνειρο του Βασιλιά και είναι φανερό ότι το γνώρισε. Την άλλη μέρα εμφανίστηκε στο βασιλικό παλάτι για να δώσει την εξήγηση και είπε στον Βασιλιά:

«Κύριε είδες στο όνειρό σου ένα μεγάλο άγαλμα. Το κεφάλι, ήταν από χρυσό, το στήθος και τα χέρια ασημένια, η κοιλιά από χαλκό και τα πόδια ένα μέρος σιδήρου και ένα μέρος ψημένο πηλό. Αυτά είναι 4 βασίλεια που θα υπάρξουν στον κόσμο».

Ο Δανιήλ προσάρμοσε την εξήγηση στα πράγματα εκείνης της επο­χής, αλλά όποιος έχει κατανόηση ας κατανοεί διότι εκεί υπάρχει σοφία.

Είναι φανερό ότι ο Βασιλιάς είπε να βάλουν πορφύρα επάνω στο σώμα του Δανιήλ, κοσμήματα στο λαιμό του. Να εκεί οι τέσσερις εποχές: Χρυσή, Ασημένια, Χάλκινη και Σιδερένια. Η σιδερένια σε ένα μέρος είναι σιδερένια και σε ένα μέρος είναι από ψημένο πηλό, δηλαδή σε ένα μέρος το βασίλειο είναι δυνατό και σε ένα μέρος είναι αδύνατο και σε πολύ λίγο καιρο θα είναι σπασμένο σαν βάζο κεραμοποιού.

Να έχουμε υπ’ όψιν ότι συνδυασμένο με το καταστροφικό τέλος που επανέρχεται, πάντα στις τελευταίες στιγμές του μεγάλου ταξιδιού του Ηλιακού Συστήματος, υπάρχει κάτι που αξίζει τον κόπο να υπολογίσουμε. Αναφέρομαι, στον πλανήτη Ερκόλουμπους που τώρα τον ονομάζουν οι αστρονόμοι Μπάρναρ 1. Αυτός ο πλανήτης είναι τεράστιος περίπου 6 φορές πιο μεγάλος από τον Δία και φτάνει στην γήινη τροχιά μας ακριβώς στο τέλος κάθε ταξιδιού του Ηλιακού Συστήματος γύρω στην ζωδιακη ζώνη και πραγματικά παράγει τρομακτικούς κατακλυσμούς.

Όταν έφτασε το τέλος του Ατλαντικού ταξιδιού, εκείνη η ήπειρος βυ­θίστηκε μέσα στο βάθος του Ωκεανού, με όλα τα εκατομμύρια κατοίκους της. Υπήρξε μια τρομερή επανάσταση των αξόνων της Γης. Οι πόλοι μετα­τράπηκαν σε ισημερινό και ο ισημερινός σε πόλους. Όταν έφτασε το τέλος του Λεμουριακού ταξιδιού, η Λεμουριακή ήπειρος που πριν ήταν τοποθετημένη στον Ειρηνικό Ωκεανό συνταράχτηκε από την φωτιά και από τους σεισμούς και τότε άρχισε μια εποχή καινούριων κατα­κλυσμών που στο τέλος έκαναν να χαθεί εκείνη η ήπειρος η οποία βυθί­στηκε σιγά σιγά και εξαφανιστηκε μέσα στα οργισμένα κύματα του Ειρηνικού Ωκεανού. Όταν έφτασε το τέλος του υπερβοριακού ταξιδιού χάθηκε όλη η υπερβοριακή ανθρωπότητα καταστραμμένη από δυνατές λαίλαπες. Όταν έφτασε το τέλος του πολικού ταξιδιού η πρωτοπλασματική φυλή εξαφανίστηκε από την επιφάνεια της γης. Τώρα ακριβώς στο τέλος του ταξιδιού φτάνει ο Ερκόλουμπους, Μπάρναρ 1 όπως τον ονομάζουν οι αστρολόγοι. Είναι πια ορατός από όλα τα τηλεσκόπια. Εδώ στην Πατριαρχική Έδρα του Μεξικού, έχουμε τον χάρτη με την περιγραφή της μεγάλης καταστροφής, έναν αστρονομικό χάρτη επεξεργασμένο από τους ίδιους τους αστρονόμους. Αν οι αστρονόμοι δεν έχουν κάνει διαφήμιση σε αυτό το θέμα, είναι λόγω της λογοκρισίας των κυβερνήσεων, που δεν θέ­λουν να δημιουργηθούν συλλογικές ψυχώσεις στους λαούς. Έχουν δίκιο μέχρι ένα σημείο. Αυτό θα παρήγαγε οικονομική εξάρθρωση αδιόρθωτη και μεγάλες αποτυχίες ας πούμε μέσα στο πεδίο του κοινωνυολογικού και οικονομικού. Ωραία, όμως το γεγονός είναι γεγονός ότι ο Ερκόλουμπους είναι ορατός σε όλους τους αστρολόγους και ταξιδεύει με μια φανταστική ταχύτητα. Περιστρέφεται γύρω από τον ήλιο Τύλαρ[3]. Όλο το ηλιακό σύ­στημα Τύλαρ πλησιάζει. Ειδικά ο Ερκόλουμπους που είναι ο πλανήτης που θα περάσει πολύ κοντά στην δική μας γήινη τροχιά. Καθώς είναι ένας γιγάντιος πλανήτης θα ελκύει ή θα τραβάει μαγνητικά την υγρή φωτιά που υπάρχει στο εσωτερικό του κόσμου μας. Τότε θα αναβλύζουν ηφαίστεια παντού. Τελικά ένα μέρος της γήινης φλούδας μπορεί να κάνει έκρηξη διότι υπάρχουν πολλές πιέσεις και ατμοί μέσα στην γεωλογική φλούδα του κό­σμου. Αυτό μπορεί να παράγει μια έκρηξη, η έκρηξη αυτή θα, έχει δημιουργηθεί από τον Ερκόλουμπους. Η υγρή φωτιά θα ξεχειλίσει από όλη την γήινη φλούδα δημιουργώντας τότε, όπως είναι φυσικό, την μεγάλη πα­γκόσμια πυρκαϊά, ανεπανόρθωτη, που κανένας δεν θα μπορεί να σβήσει. Ο Πέτρος στην δεύτερη επιστολή προς Ρωμαίους λέει.: «Οι ουρανοί θέλουσι παρέλθει. με συριγμόν τα στοιχεία δε πυρακτούμενα θέλουσι. διαλυθεί και η γη και τα εν αυτή έργα θέλουσι κατακαεί. Αυτό εξηγείται, με την άφιξη του Ερκόλουμπους ή Μπάρναρ 1 όπως τον ονομάζουν οι αστρολόγοι.

Είναι, ξεκάθαρο ότι με την φωτιά θα χαθεί ότι έχει ζωή. Πολύ πιο αργά στο ανώτερο πλησίασμα του Ερκόλουμπους θα γίνει η επανάσταση των αξόνων της γης. Οι πόλοι θα μετατραπούν σε Ισημερινό, ο Ισημερινός θα μετατραπεί σε πόλους και το νερό των ωκεανών θα αλλάξει πυθμένα. Γι αυτό οι τωρινές ξηρές πάνω στις οποίες ζει η ανρώπινη φυλή, θα μένουν στο βάθος των ωκεανών. Θα υπάρχουν μερικές κορυφές από τα πιο ψηλά βουνά που μπορεί να μην είναι σκεπασμένες από τα νερά. Τότε αυτές θα είναι νησιά, φυσικά. θεωρώ ότι το ‘Εβερεστ, το πιο ψηλό μέρος, θα μπορεί να είναι ένα νησί. Είναι δυνατόν πολύ ψηλές κορυφές να μετατραπούν σε απλά νησιά.

‘Ετσι λοιπόν πλησιάζουμε στο μεγάλο καταστροφικό τέλος της Αρίας φυλής. Στο χρόνο, πολύ πιο αργά, θα υπάρχει μια καινούρια φυλή επάνω στην επιφάνεια της γης. Αναφέρομαι με εμφατικό τρόπο στην έκτη ρίζα-φυλή. Πάντα υπάρχουνε επιζώντες από κάθε φυλή που χάνεται.

Υπήρχαν Λεμουρυανοί επιζώντες, που έδωσαν καταγωγή στην Ατλαντική φυλή. Υπήρχαν Ατλαντικοί επιζώντες που έδωσαν καταγωγή στην Αρία φυλή, και θα υπάρχουν επιζώντες από την δική μας φυλή. Μια μικρή ομάδα που ήδη δημιουργείται στο περιθώριο όλων των περιορισμών και όλων των προλήψεων της γης και όλων των κομμάτων, δογμάτων και τυραννιών. Αυτή την εκλεγμένη ομάδα, στην στιγμή και στην ώρα της θα την μεταφέρουν κρυφά σε ένα μέρος του Ειρηνικού. Από εκεί θα μπορεί αυτή η ομάδα να παρατηρεί την μεγάλη καταστροφή χωρίς να λάβει καμμία βλάβη. Αυτή η ομάδα θα πρέπει. να ζήσει κάτω από την ομίχλη, μέσα στους ατμούς, ας πούμε, της ομίχλης, σαν τους αρχαίους Νιμπελούγκεν. Διότι όλος ο πλανήτης γη θα μένει τυλιγμένος σε φωτιά και υδρατμούς κατά την διάρκεια μερικών αιώνων. Στο τέλος θα αναβλύσουν από το βάθος των ωκεανών κανούριες ξηρές, στις οποίες θα ζήσει μια καινούρια ανθρωπό­τητα. Θα είναι ακριβώς οι επιζώντες οι οποίοι θα εξυπηρετούν σαν πυρήνες για την μελλοντική μεγάλη φυλή. Θα είναι αυτοί οι οποίοι θα κατοικούν αυτές τις καινούριες ξηρές, κάτω από καινούριους ουρανούς. Τότε
θα έρθει η Καινούρια Χρυσή Εποχή της μελλοντικής φυλής. Σε αυτήν ανα­φέρεται ο Βιργίλιος, ο ποιητης της Μάντουας, όταν λέει στην θεϊκή Αινειάδα του: «Ήδη έφτασε η Χρυσή Εποχή και μια καινούρια γενιά επικρατεί». Στην Χρυσή Εποχή μονό θα έχουν φυσικό σώμα, θα μπορούν να ζήσουν μόνο εκείνοι που θα έχουν κατακτήσει την αγνότητα. Για να ξανακατακτήσουμε την αγνότητα πρέπει να εξαλείψουμε από την δική μας εσωτερική φύση τα ψυχικά επιπρόσθετα στοιχεία που προσωποποιούν τα δικά μας λάθη. Αν κάποιος είχε ψυχικά επιπρόσθετα στοιχεία στην εσωτερική ψυχολογική κατασκευή του, τότε δεν θα μπορούσε να παίρνει φυσικό σώμα στην Χρυσή Εποχή. Σε αυτή θα κυ­βερνά μόνο η αγάπη και η μεγάλη ευτυχία.

‘Ετσι λοιπόν έρχεται στον κόσμο μια καινούρια εποχή, και ο στόχος μας εμάς των Γνωστικών, είναι να ετοιμάσουμε τον πυρήνα που θα πρέπει να εξυπηρετεί σαν ρίζα για την Χρυσή Εποχή. Σε αυτόν είμαστε αφοσιωμένοι.. Αν εσείς αγαπητοί Γνωστικοί Αδελφοί μου θέλετε να μας συνοδεύετε εγώ είμαι μαζί σας. Θα βαδίζουμε στην ώρα, στην στιγμή, στο χρόνο, προς εκεί που πρέπει να βαδίζουμε. Προς εκείνο το μέρος στο οποίο δεν θα συμβεί τίποτα, για να ατενίσουμε από εκεί την μεγάλη καταστροφή. Αυτά είναι, όλα όσα έχω σήμερα να πω στους αγαπητούς Ισπανούς Γνωστικούς Αδελφούς μου.



[1] Σ.Μ. Συγκεντρώσεις μαύρων μάγων.

[2] Σ.Μ. Μαύροι μάγοι.

[3] Σ.Μ. Ο Ερκόλουμπους ανήκει στο ηλιακό σύστημα του Τύλαρ.

ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ Νο 2 – δ μέρος

Ασκήσεις για ανανέωση ή θεραπεία

Το δεύτερο Κόσμημα του Κίτρινου Δράκου

Πώς να λύσουμε προβλήματα

Οι απαντήσεις που έδωσε ένας Λάμα

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΘΕΡΑΠΕΥΟΜΑΣΤΕ ΑΠΟ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΑΡΡΩΣΤΕΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΑΝΕΩΝΟΥΜΕ ΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΣΩΜΑ.

Θα εκθέσουμε στην συνεχεία μια σύνθεση από εσωτερικές ασκήσεις αποδεδειγμένες στην Ινδία, Περσία, Πακιστάν, Τουρκεστάν, Γιουκατάν[1] Με­ξικό κλπ. ονομαζόμενες Λαμασέρια με τον σκοπό να μπορεί οποιοσδή­ποτε άνθρωπος να θεραπεύεται από τις δικές του ασθένειες, και να διατηρηθεί το σώμα υγιές και επίσης για να το συντηρήσει η να το κάνει νέο.

Αυτές οι ασκησεις προέρχονται από την Λεμουρία, τώρα γίνονται στην Ινδία σε μια Λαμασέρια[2] ονομασμένη: «Η πηγή της νεότητας».

Τις κινήσεις του ανεμοστρόβιλου (συνιστούν μέρος από τις εσωτερικές απόψεις του Μωαμεθανισμού) τις έχω γνωρίσει από τους μωα­μεθανούς και τις εκτελούν οι χορευτές Δερβίσηδες. Η γονατισμένη στάση είναι μυστική εσωτεριστική. Η άσκηση του τραπεζιού βρίσκεται στο Γιου­κατάν. Η άσκηση που μερικοί ονομάζουν σαύρα είναι μια άσκηση με τον σκοπό να μικρύνουμε την κοιλιά, γνωστή στο Ινδοστάν. Στην Κουνταλίνη γιόγκα λέγεται απλώς Μαγιουρασάνα. Η στάση με τα πόδια προς τα πάνω είναι γνωστή σαν το Βιπαρίτα Καράνι Μούδρα, την βρίσκουμε σε πολλά ιερά κείμενα.

Η θεϊκή Μητέρα Κουνταλίνη είναι το κύριο αντικείμενο αυτών των ασκήσεων. Γίνονται σε τέλεια συγκέντρωση και προσευχή, ζητώντας για την ανάγκη μας. Αυτή μεσολαβεί για μας μπροστά στον Τρίτο Λόγο, τον Ιερό Σύζυγο της. Κάθε θέση είναι διαφορετική και πρέπει να εντατικοποιούμε την συ­γκέντρωση, την προσευχή, την παράκληση, την ικεσία: Ζητούμε στην θεϊκή Μητέρα να μεσολαβεί μπροστά στο ‘Αγιο Πνεύμα και αυτό να έρθει για να θεραπεύσει το άρρωστο όργανο. Σε αυτές τις στιγμές ταυτοποιούμαστε με τον Τρίτο Λόγο και με επιτακτικό τρόπο διατάζουμε το άρρωστο όργανο λέγοντάς του: «θεραπεύσου, θεραπεύσου, θεραπεύσου», «Δούλεψε, Δούλεψε, Δούλεψε». Πρέπει, να συγκεντρωνόμα­στε σε κάθε κύτταρο του άρρωστου οργάνου, σε κάθε άτομο, σε κάθε μόριο του άρρωστου οργάνου, και να το ικετεύουμε να δουλεύει, να θεραπεύεται βαθιά συγκεντρωμένοι στον Τρίτο Λόγο.

Με αυτές της ασκησευς μπορούμε επίσης να αναπτύσσουμε τα τσάκρας. Είναι αναγκαίο να ξέρουμε ότι στο ανθρώπινο σώμα, στον κυττα­ρικό οργανισμό υπάρχουν μερικά τσάκρας που θα μπορούσαμε να τα θεω­ρούμε σπουδαία για την οργανική ζωτικότητα. Είναι σαν τον ανεμοστρό­βιλο από τον οποίο έρχεται το Πράνα, η ζωή στον οργανισμό μας. Το Πρώτο βρίσκεται, στο αυχενικό, το δεύτερο στο μετωπικό, το τρίτο είναι το λαρυγγικό που βρίσκεται, στο λαρύγγι, το τέταρτο είναι το ηπατικό, το πέ­μπτο είναι το προστατικό. Υπάρχουν επίσης δύο στα γόνατα συνολικά επτά.

Αυτά τα 7 τσάκρας είναι, επαναλαμβάνω, βασικά για την ζωτικότητα του φυσικού οργανισμού. Από εκεί μπαίνει το πράνα, η ζωή στο αιθερικό σώμα, είναι η βάση όλης της οργανικής ζωτικότητας. Το λαρυγγικό π.χ. έχει σχέση με το προστατικό και έτσι την φωνή, τον λόγο πρέπει να τον προσέ­χουμε.

Πρέπει να αποφεύγουμε προσεκτικά τους φωνακλάδικους ήχους στην φωνή ή τους πολύ χαμηλούς. Αν παρατηρήσουμε προσεχτικά την ζωή πολ­λών ηλικιωμένων, χουφτάλων μπορούμε να βεβαιώνουμε τέλεια ότι βγάζουν πολλούς ήχους ας πούμε φωνακλάδικους. Αυτό πλαστογραφεί την σεξουα­λική δύναμη τους ή δείχνει ανικανότητα. Το ίδιο συμβαίνει, με εκείνους τους ήχους τους αρκετά βαρείς, σπηλαιώδεις, επίσης πλαστογραφούν την σεξουαλική δύναμη. Η φωνη του άντρα πρέπει τότε να διατηρείται μέσα στο κανονικό και η φωνή της γυναίκας επίσης δεν πρέπει να είναι ούτε χα­μηλή ούτε φωνακλάδικη. Διότι αυτό πλαστογραφεί την σεξουαλική δύ­ναμη, επειδή υπάρχει εσωτερική σχέση μεταξύ του λάρυγγα και του σεξου­αλικού κέντρου.

Θα μπορούσατε να μου πείτε πως η γυναίκα δεν έχει προστάτη. Έτσι είναι, αλλά έχει το προστατικό τσάκρα που σχετίζεται με την μήτρα και παίζει σε αυτήν ένα ρολό πολύ σημαντικό. Τόσο σημαντικό όσο το προστατικό τσακρα στον άντρα. Το προστατικό τσάκρα στην γυναίκα θα μπορούσαμε να το ονομάζουμε μητρικό τσάκρα και ήδη ξέρουμε την σημασία της μήτρας στην γυναίκα.

ΠΡΩΤΗ ΑΣΚΗΣΗ: Ο ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΔΕΡΒΙΣΗΔΩΝ

Στεκόμαστε με το σώμα μας να κοιτά προς την Ανατολή, κατόπιν γυρίζουμε από αριστερά προς τα δεξιά γύρω-γύρω με ανοικτά τα μάτια κάνουμε 12 βόλτες το λιγότερο. Αν θέλουμε μπορούμε να κάνουμε παρά πάνω.

Συγκεντρωνόμαστε στην θεϊκή Μητέρα και την παρακαλούμε να μεσολαβήσει στο ‘Αγιο Πνεύμα για να γίνει η θεραπεία. Προφέρουμε το μαντραμ ΣΟΥΣΑΜΙ ΑΝΟΙΞΕ 3 φορές και μετά λέμε «θεραπεύσου» 3 φορές και «δούλεψε» 3 φορές. Αυτό το μά­ντρα βρίσκεται στις «1000 και μια νύχτες». Οι ανθρώπου δεν του δίνουν προσοχή, απλώς σκέφτονται ότι είναι ένα ευχάριστο παραμύθι. Με αυτό το μάντρα ΣΟΥΣΑΜΙ ΑΝΟΙΞΕ διατάζουμε το άρρωστο όργανο για να μπαίνει σε μας η ζωτική Θεραπευτική δύναμη. Τότε μας διαπερνάει η δύ­ναμη του Αγίου Πνεύματος και είναι ξεκάθαρο ότι θεραπεύεται. Έπειτα ευχαριστούμε την θεϊκή Μητέρα για την βοήθεια που μας έδωσε.

Με αυτή την άσκηση, όταν γυρνάμε, γυρνάνε επίσης τα τσάκρας.

ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΣΚΗΣΗ


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Ξαπλώνουμε με τα χέρια τεντω­μένα σαν σταυρό και τα πόδια ενωμένα και προσευχόμαστε στην θεϊκή Μητέρα να
μεσολαβήσει στο Άγιο Πνεύμα για να γίνει η θεραπεία. Επίσης σε αυτή την στάση εκείνοι. Που δεν χρειάζονται θεραπεία μπορούν να ζητάνε βοήθεια για οποιαδήποτε άλλη ανάγκη: να εκμηδενίζεται οποιοδήποτε εγώ να αναπτύσεται οποιαδήποτε εξουσία, έχουμε δικαίωμα να ζητάμε σε αυτές τις ασκήσεις.

Αυτή την στάση την κρατάμε όση ώρα θέλουμε.

ΤΡΙΤΗ ΑΣΚΗΣΗ: Βιπαρίτα Καράνι Μούδρα.

Η άσκηση είναι όπως δείχνευι η φωτογραφία, και γίνεται όπως οι άλλες. Από την μια άσκηση περνάμε στην άλλη και ζητάμε βοήθεια από την θεϊκή Μητέρα να μεσολαβήσει στον Τρίτο Λόγο για να δίνει την θεραπεία.

Με αυτή την άσκηση όλο το αίμα ρέει προς το κεφάλι, σπεύδει μέχρι το κρανίο για να βάλει να δουλεύουν μερικά μέρη του εγκεφάλου, να δυνα­μώνει τις αισθήσεις: ακοή, όσφρηση, γεύση, όραση, αφή.

Κάθε άσκηση είναι μια τελετουργία προς την θεϊκη Μητέρα για να μεσολαβήσει για μας μπροστά στο Άγιο Πνεύμα, για να ανοίξει το άρρωστο όργανο. Με την συνειδητή φαντασία το διατάζουμε επιτακτικά: «ΣΟΥΣΑΜΙ ΑΝΟΙΞΕ». Αυτές οι ασκήσεις δεν είναι απλώς φυσικές, παρά τελετουργία η τρόπος προσευχής, ένα διαφορετικο σύστημα για θεραπεία και ανανέωση του φυσικού σώματος δια μέσου της προσευχής. Οι λάμα κάνουν αυτές τις τελετουργίες επάνω σε ένα χαλάκι της προσευχής. Μπορεί να είναι χαλάκι ή ταπέτο η όπως θέλετε να το ονομάζετε. Υπάρχουν τόσες λέξεις, κάθε χώρα έχει επίσης τον τρόπο του να ονομάζει κάθε αντικείμενο η πράγμα. Είναι ξεκάθαρο ότι αυτές τις ασκήσεις πρέπει να τις συνειδητοποιούμε με πολλή υπομονή και βραδύτητα μέχρι που να φτάσει η ημέρα που να κά­νουμε τις ασκήσεις με ευκολία. Αυτό δεν είναι για να το κάνουμε όλο σε μια φορά, όχι. Πρέπει να συνηθίζουμε τον οργανισμό με βραδύτητα σιγά-σιγά θα κάνουμε καλύτερα την άσκηση μεχρι να το κάνουμε με τον σωστό τρόπο. Σε αυτό το πράγμα του να συνηθήσουμε το σώμα, μερικοί μπορούν να περνάνε μέρες, άλλοι εβδομάδες, άλλοι μήνες, άλλοι χρόνια κλπ.

ΤΕΤΑΡΤΗ ΑΣΚΗΣΗ: Πραναγιάμα.

Γονατίζουμε προς την Ανατολή σκύβοντας λίγο το κεφάλι και κάνουμε 3 Πραναγιάμα έτσι: Τοποθε­τούμε τον δείκτη του δεξιού χεριού επάνω στο αριστερό ρουθούνι, αναπνέουμε από το δεξί ρουθούνι. Σφίγγουμε και τα δύο ρουθούνια με τον δεί­κτη και τον αντίχειρα, κρατάμε την αναπνοή μερικά δευτερόλεπτα.

Στην συνέχεια ξεσκεπάζουμε το αριστερό ρουθούνι και εκπνέουμε έπειτα εισπνέουμε από το αριστερό ρου­θούνι έχοντας κλεισμένο το δεξιό ρουθούνι με τον αντίχειρα. Μετά σφίγγουμε τα δύο ρουθούνια με τον δείκτη και τον αντίχειρα, κρατώντας μερικά δευτερόλεπτα εκπνέουμε από το δεξί ρουθούνι.

Επαναλαμβάνουμε την άσκηση άλλες 3 φορές μέχρι, να συμπληρώ­σουμε 3 εισπνοές και 3 εκπνοές. Αυτό ισοδυναμεί με τρία Πραναγιάμα, κα­ταλαβαίνετε; Ας θυμηθείτε ότι χρησιμοποιούνται μόνο τα δύο δάκτυλα, τί­ποτα άλλο, αποκλειστικά ο δείκτης και ο αντίχειρας του δεξιού χεριού. Μετά κατεβάζουμε το κεφάλι μας και αρχίζουμε προσευχή στην θεϊκή Μη­τέρα Κουνταλίνη Σάκτι ικετεύοντας αυτό που χρειαζόμαστε.

ΠΕΜΠΤΗ ΑΣΚΗΣΗ

Στην ίδια θέση της άσκησης Νο 4, μόνο που τα χέρια είναι σε θέση προσοχής και λυγίζουμε το σώμα μας προς τα πίσω. Τα υπόλοιπα είναι ίδια με τις άλλες ασκήσεις.

Αυτή η άσκηση είναι βραχεία επειδή χρειάζεται δύναμη και προσπάθεια, αλλά είναι πολύ καλή για την ευκινησία του σώματος και για να αφαιρούμε τις τοξίνες. Το σημαντικό είναι να την κάνουμε όσο καλύτερα μπορούμε.


ΕΚΤΗ ΑΣΚΗΣΗ:

Θέση καθιστή με τα μάτια κλειστά, τα χέρια προς τα πίσω πάνω στο πάτωμα. Προσευχή στην θεϊκή Μητέρα για να ικετεύει τον Τρίτο Λόγο, το Άγιο Πνεύμα, για να γίνεται η θεραπεία.

ΕΒΔΟΜΗ ΑΣΚΗΣΗ:

Η άσκηση γίνεται όπως βλέπουμε στην εικόνα. Κοιτάμε το ταβάνι με κλειστά τα μάτια. Όλα τα άλλα ίδια με τις άλλες ασκήσεις. Πριν να περάσουμε στην ογδόη άσκηση κάνουμε ένα καινούριο Πραναγιάμα όπως το εξηγήσαμε προηγουμένως.

ΟΓΔΟΗ ΑΣΚΗΣΗ: Μαγιουρασάνα.

Από την προηγούμενη θέση του Πραναγιάμα περνάμε στην καινούρια θέση. Τοποθετούμε τον εαυτό μας σαν σαύρα. Για τον λόγο αυτό ονομάζεται η στάση της σαύρας. Με αυτή την άσκηση μπορεί να μας φύγει η κοιλιά.

Κοιτάμε ευθεία εμπρός με κλειστά μάτια. Συγκεντρωνόμαστε στην θεϊκή Μητέρα μας και την παρακαλούμε να μεσολαβήσει και να παρακαλέ­σει το ‘Αγιο Πνεύμα να μας θεραπεύει.

ΕΝΑΤΗ ΑΣΚΗΣΗ

Μετά που έχουμε κάνει, την προηγουμένη άσκηση κάνουμε πους-απς χωρίς να κουνάμε ούτε τα χέρια ούτε τα πόδια τόσες φορές όσες είναι δυνατόν. Παρακαλούμε την θεϊκή Μητέρα να δραστηριοποιεί όλα τα τσάκρας.

ΔΕΚΑΤΗ ΑΣΚΗΣΗ: ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΤΟΞΟ

Από την προηγούμενη θέση περνάμε σε αυτή. ‘Ετσι όπως είμαστε, με τα χέρια ακίνητα στην θέση τους, προχωρούμε μερικά βηματάκια μπροστά μέχρι να μετατρεπόμαστε σε ένα αν­θρώπινο τόξο, όπως δείχνει η εικόνα. Κάνουμε την προσευχή μας, και μετά σηκωνόμαστε.

ΕΝΔΕΚΑΤΗ ΑΣΚΗΣΗ: Βιπαρίτα Καράνι Μούδρα.

Αυτή η άσκηση είναι ένας τρόπος πολύ ειδικός γιά να ανανεώνουμε το σώμα. Μπορούμε να την χαρακτηρίζουμε σαν την άσκηση 11. Τοπο­θετούμαστε ξαπλωμένοι ανάσκελα επάνω στο πά­τωμα, μετά σηκώνουμε τα πόδια και τα τοποθε­τούμε πάνω στον τοίχο. Για αυτή την άσκηση πρέπει να τοποθετούμαστε πολύ κοντά στον τοίχο, έτσι όπως βλέπουμε στην ευκόνα. Αυτή η άσκηση είναι ειδική για να γίνεται μια δουλειά που μόνο το Ιερότερο Άγιο Πνεύμα μπορεί να την εκτελεί μέσα στον οργανισμό μας. Εμείς έχουμε στον εγκέφαλο μια σελήνη που μας κάνει τα πιο σεληνιακά πλάσματα του κόσμου, οι πράξεις μας είναι αρνητικές και σεληνιακές, διότι η σελήνη βρίσκεται μέσα στον εγκέφαλο μας. Ενώ στην περιοχή του αφαλού έχουμε έναν καταπληκτικό ήλιο από τότε που φύγαμε από τον παράδεισο άλλαξε σε μας αυτός ο φωτεινός ήλιος του εγκεφάλου και πέρασε στον αφαλό και η κρύα σελήνη πέρασε στον εγκέφαλο.

Τότε γνωρίζοντας αυτή την άποψη, βρισκόμενοι σε αυτή την στάση, ικετεύουμε το Άγιο Πνεύμα να μας κάνει την αλλαγή. Να μας βγάλει την σελήνη από τον εγκέφαλο και να την τοποθετήσει στον αφαλό μας και με την σειρά του να μας βγάλει από τον αφαλό αυτόν τον φωτισμένο ήλιο και να τον καταθέσει στον εγκέφαλο μας.

Όποιος πετυχαίνει να κάνει αυτή την άσκηση κατά την διάρκεια τριών ωρών, θα νικήσει τον θάνατο και θα ξανακατακτήσει την νεότητα. Είναι ξεκάθαρο ότι πρέπει να αρχίσουμε το πολύ πολύ με 5 λεπτά και μετά να αυξάνουμε προοδευτικά, σιγά-σιγά με υπομονή, π.χ. θα αυξάνουμε ένα λεπτό κάθε μέρα.

Όποιοι ποθούν να ξανανιώσουν το σώμα και να θεραπευθούν από οποιαδήποτε αρρώστια εδώ τους δίνουμε την καταπληκτική φόρμουλα, το Βιπαρίτα Καράνι Μούδρα καταλάβατε;

Σε αυτή την στάση μπορούμε να ζητάμε από το Άγιο Πνεύμα να μας αλλάζει τα παλιά κύτταρα με καινούρια.

Ο ανώτατος χρόνος σε αυτή την άσκηση είναι μέχρι τρείς ώρες. Όταν τελειώνουμε την άσκηση πρέπει να κατεβάζουμε τα πόδια σιγά-σιγά και ποτέ απότομα.


ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΚΟΣΜΗΜΑ ΤΟΥ ΚΙΤΡΙΝΟΥ ΔΡΑΚΟΥ

Οκτώβριος 1972

Είναι ξεκάθαρο ότι πρέπει να απελευθερωνόμαστε κάθε φορά όλο και περισσότερο από τον νου. Ο νους είναι πραγματικά μπουντρούμι, μια φυλακή στην οποία όλοι βρισκόμαστε φυλακισμένοι. Χρειάζεται να δραπε­τεύσουμε από αυτή την φυλακή αν πραγματικά θέλουμε να ξέρουμε τι πράγμα είναι η ελευθερία. Αυτή η ελευθερία που δεν είναι του χρόνου, αυτή ελευθερία που δεν είναι του νου. Πρώτα από όλα πρέπει να θεωρούμε τον νου σαν κάτι που δεν είναι το ΕΙΝΑΙ. Οι άνθρωποι, δυστυχώς, είναι πολύ ταυτισμένοι με τον νου, λένε: «σκέπτομαι», αισθάνονται να είναι νους.

Υπάρχουν σχολές που αφοσιώνονται στο να δυναμώνουν τον νου, δίνουν μαθήματα δι’ αλληλογραφίας, διδάσκουν πως να αναπτύσσεται η νοητική δύναμη κλπ. Όλα αυτά είναι παράλογα, το σωστό δεν είναι να δυναμώνουμε τα σίδερα της φυλακής στην οποία βρισκόμαστε. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι να καταστρέφουμε αυτά τα σίδερα για να γνωρίσουμε την πραγματική ελευθερία, που όπως σας έλεγα, δεν είναι του χρόνου. Ενώ βρισκόμαστε μέσα στην φυλακή του διανοητικού θα είμαστε ανίκανοι να πειραματιστούμε την αληθινή ελευθερία.

Ο νους στον εαυτό του είναι μια φυλακή πολύ οδυνηρή, κανένας μέχρι τώρα δεν έγινε ευτυχής με τον νου. Πότε έχετε γνωρίσει τον πρώτο ευτυχισμένο (από τον νου) άνθρωπο; Ο νους κάνει δυστυχισμένα όλα τα πλάσματα, τα κάνει κακομοίρικα. Οι πιο ευχάριστες στιγμές που έχουμε ζήσει στην ζωή μας έχουν έρθει με την απουσία του νου. Έχει συμβεί για μια στιγμή, ναι, αλλά δεν θα μπορέσουμε να το ξεχάσουμε ποτέ πια. Σε αυτό το δευτερόλεπτο έχουμε γνωρίσει το τι είναι η ευτυχία, αλλά αυτό έχει διαρκέσει μόνο ένα δευτερόλεπτο. Ο νους δεν ξέρει τι πράγμα είναι η ευτυχία, αυτός είναι μια φυλακή.

Πρέπει τότε να μάθουμε να κυριαρχούμε τον νου, όχι του άλλου αλλά τον δικό μας, να τον κυριαρχούμε αν θέλουμε να απελευθερωθούμε απ’ αυτόν. Είναι απαραίτητο, γίνεται αναγκαίο να μάθουμε να κοιτάμε τον νου σαν κάτι που πρέπει να κυριαρχήσουμε, σαν κάτι που, ας πούμε, χρειάζεται να εξημερώσουμε. Ας θυμηθούμε τον θεϊκό Δάσκαλο Ιησού, όταν μπαίνει στην Ιερουσαλήμ ανεβασμένο στον γάιδαρό του την Κυριακή των Βαΐων. Αυτός ο γάιδαρος είναι ο νους που πρέπει να τον υπο­τάξουμε, πρέπει να ανεβούμε σε αυτόν, και όχι αυτός να ανέβει σε μας.

Δυστυχώς ου ανθρώπου είναι θύματα, ο γάιδαρος ανεβαίνει επάνω στους ανθρώπους, οι καημένοι οι άνθρωποι δεν ξέρουν να καβαλήσουν σ’ αυτόν. Είναι ένας γάιδαρος, ας πούμε, αρκετά αδέξιος, καυ πρέπει να τον κυριαρχούμε αν αληθινά θέλουμε να ανέβουμε σ’ αυτόν.

Κατά την δυάρκεια του διαλογισμού πρέπει να συνομιλούμε με τον νου εάν κάποια απορία διαπερνά, χρειάζεται να κάνουμε ανατομία στην απορία. Όταν την έχουμε μελετήσει σωστά, όταν της έχουμε κάνει ανατο­μία δεν αφήνει στην μνήμη μας κανένα ίχνος, εξαφανίζεται. Αλλά όταν η απορία επιμένει, όταν θέλουμε μόνο να την πολεμάμε αδιάκοπα, τότε δημιουργείται μέσα μας μια σύγκρουση. Οποιαδήποτε απορία είναι ένα εμπόδιο για τον διαλογισμό.

Αλλά το να αρνηθούμε τις απορίες δεν είναι τρόπος για να τις εξα­λείφουμε, αλλά κάνοντας ανατομία για να δούμε τι είναι αυτό το πραγματικό που κρύβουν. Οποιαδήποτε απορία που επιμένει στον νου μετατρέπεται σε ένα εμπόδιο για τον διαλογισμό, τότε πρέπει να την ανα­λύουμε, να την τεμαχίζουμε, να ελαττώνουμε σε σκόνη την απορία, όχι μα­χόμενου, όχι επαναλαμβάνω, αλλά ανοίγοντάς την με το σκαρπέλο της αυτοκριτικής. Κάνοντάς της αυστηρή ανατομία, αμείλικτα θα ανακαλύψουμε τι είναι αυτό που υπήρχε σημαντικό στην απορία και τι είναι αυτό που δεν υπήρχε, και τι ήταν πραγματικό που υπήρχε στην απορία και τι μη πραγματικό. Έτσι λοιπόν οι απορίες μερικές φορές χρησιμεύουν για να ξεκαθαρίζουμε ιδέες. Όταν αφαιρούμε μια απορία δια μέσου της αυστη­ρής ανάλυσης, όταν της κάνουμε ανατομία, ανακαλύπτουμε κάποια αλή­θεια. Από αυτή την αλήθεια έρχεται κάτι πιο βαθύ, περισσότερη σοφία.

Τότε η σοφία επεξεργάζεται επάνω στην βάση της άμεσης εμπειρίας, επάνω στην ειδική πείρα, πάνω στην βάση του βαθύ διαλογισμού. Υπάρ­χουνε φορές, επαναλαμβάνω, που χρειαζόμαστε να συνομιλούμε με τον νου. Διότι πολλές φορές, όταν θέλουμε να είναι ήσυχος ο νους, όταν θέ­λουμε να βρίσκεται σε σιωπή, αυτός επιμένει στην μωρολογία του, σε μία μάχη αντιθέσεων. Τότε είναι αναγκαίο να ρωτάμε τον νου, να του πούμε: «Ωραία, τι είναι αυτό που θέλεις νου; Απάντησέ μου, εξήγησέ μου τι είναι αυτό που θέλεις;». αν ο διαλογισμός είναι βαθύς μπορεί να αναβλύσει μια αντιπροσωπεία. Σε αυτή την αντιπροσωπεία, μορφή ή εικόνα βρίσκεται η απάντηση. Πρέπει τότε να συνομιλούμε με τον νου μέχρι να τον κάνουμε να δει την πραγματικότητα των πραγμάτων. Μέχρι να τον κάνουμε να δει ότι η απάντησή του είναι λανθασμένη, ότι οι απασχολήσεις του είναι άχρηστες (και την αιτία που είναι άχρηστες). Στο τέλος ο νους θα μείνει ήσυχος, σε σιωπή. Αλλά αν αισθανόμαστε ότι δεν αναβλύζει ακόμα φώτιση, ότι επιμέ­νει σε εμάς η χαώδης κατάσταση, η ασυνάρτητη σύγχυση, η μάχη και η μω­ρολογία του τότε πρέπει να καλέσουμε τον νου στην τάξη και να τον ξαναρωτήσουμε: «Τι είναι αυτό που θέλεις; Τι είναι αυτό που ψάχνεις; Γιατί δεν με αφήνεις σε ησυχία; Μίλα ξεκάθαρα». Να συνομιλούμε με τον νου σα να ήταν ένα άγνωστο άτομο (διότι είναι ένα άγνωστο άτομο) και δεν είναι το ΕΙΝΑΙ. Τότε πρέπει να του φερθούμε σαν σε άγνωστο άτομο, να τον νουθετούμε, να τον μαλώνουμε.

Οι μαθητές του προχωρημένου Ζεν συνηθίζουν το τζούντο. Αλλά το ψυχολογικό αυτό τζούντο δεν το καταλαβαίνουν οι τουρίστες όταν φτάνουν στην Ιαπωνία. Αν βλέπαμε π.χ. τους Μοναχούς καθώς μάχονται μεταξύ τους να κάνουν τζούντο, φαίνονται σαν ασκήσεις απλώς φυσικές αλλά δεν είναι. Όταν αυτοί κάνουν τζούντο πραγματικά σχεδόν δεν αντιλαμβάνονται το φυσικό σώμα. Η μάχη τους κατευθύνεται στο να κυριαρχούν τον δικό τους νου. Το τζούντο στο οποίο βρίσκονται μαχόμενοι είναι εναντίον του νου του καθενός. Έτσι λοιπόν το ψυχολογικό τζούντο έχει σαν στόχο να υποτάξει τον νου, να του φερθούμε επιστημονικά, τεχνικά με σκοπό να τον υποτάξουμε. Δυστυχώς οι Δυτικοί (όπως πάντα επιφανειακοί και ανόητοι) βλέπουν μόνο την φλούδα του τζούντο. Έπαιρναν το τζούντο σαν προσω­πική υπεράσπιση, ξέχασαν τις αρχές Ζεν κα Τσανγκ και αυτό έγινε πραγμα­τικά αξιοθρήνητο. Είναι κάτι πολύ παρόμοιο με εκείνο που συνέβη με το Ταρώ. Ξέρετε ότι στο Ταρώ βρίσκεται όλη η αρχαία σοφία. Ξέρετε ότι στο Ταρώ βρίσκονται όλοι οι κοσμικοί νόμοι της φύσης. Πχ ένα άτομο που μιλάει εναντίον της Σεξουαλικής Μαγείας, μιλάει εναντίον του Αρκάνο 9 του Ταρώ και γι αυτό βάζει απάνω του ένα τρομερό κάρμα. Ένα άτομο που μι­λάει ας πούμε υπέρ του δόγματος της εξέλιξης (και θέλει να σκλαβώνει τους νόες των άλλων μέσα στο δόγμα της εξέλιξης) παραβαίνει το Αρκάνο 10 του Ταρώ και έτσι διαδοχικώς. Το Ταρώ είναι το πατρόν του μεγέθους για όλους όπως το είπα στο βιβλίο μου με τίτλο «Το μυστήριο της Χρυσής Άνθισης». Τελειώνω λέγοντας ότι οι συγγραφείς είναι ελεύθεροι να γρά­φουν ότι θέλουν, πολύ ελεύθεροι, αλλά να μην ξεχνούν το πατρόν του με­γέθους που είναι το Ταρώ, το Χρυσό Βιβλίο αν δεν θέλουν να πέφτουν κάτω από τον νόμο της Κατάνθιας[3]. Όποιοι υπερασπίζονται το δόγμα της εξέλιξης παραβαίνουν τους νόμους του Αρκάνο 10 του Ταρώ.

Ωραία, μετά από αυτή την μικρή έκθεση θέλω να σας πω ότι το Ταρώ (το τόσο ιερό, το τόσο σοφό) μετατράπηκε στο παιχνίδι του πόκερ, στα διάφορα παιχνίδια με χαρτιά που υπάρχουν για να διασκεδάζουν οι άνθρω­ποι. Οι άνθρωποι ξέχασαν τους νόμους του, τις αρχές του. Οι ιερές πισίνες των ναών της αρχαιότητας, ναοί των μυστηρίων, μετατράπηκαν σήμερα στις δεξαμενές για κολυμβητές. Η ταυρομαχία, βαθιά ταυρική επιστήμη των αρχαίων Μυστηρίων του Ποσειδώνα στην Ατλαντίδα, έχασε τις αρχές της και μετατράπηκε σήμερα σε ένα χυδαίο τσίρκο για όλους.

Έτσι λοιπόν δεν είναι παράξενο ότι το τζούντο Ζεν Τσάνγκ (που έχει σαν στόχο να υποτάσσει τον ιδιαίτερο νου σε κάθε μια από τις ιδιαίτερες στάσεις και κινήσεις του) να έχει εκφυλιστεί, να έχει χάσει τις αρχές του στον δυτικό κόσμο και να μην έχει μετατραπεί σε τίποτε άλλο παρά σε κάτι βέβηλο που χρησιμοποιείται σήμερα μόνο για την προσωπική υπεράσπιση. Ας κοιτάξουμε την ψυχολογική άποψη του τζούντο. Αλλά δεν θέλω να σας πω ότι θα σας διδάξω φυσικό τζούντο (γιατί ούτε και εγώ το ασκώ) αλλά θα σας διδάξω το ψυχολογικό τζούντο. Χρειάζεται να κυριαρχούμε τον νου. Ο νους πρέπει να υπακούει. Πρέπει να τον νουθετούμε αποφασιστικά για να μας υπακούει.

Πως είναι δυνατόν να είμαστε σε μία πρακτική διαλογισμού και όμως ο νους να επιβάλλεται (στις στιγμές που γυρεύουμε την γαλήνη και την σιωπή) και να μην μένει ήρεμος; Πρέπει να ξέρουμε γιατί δεν θέλει να μένει ήρεμος, πρέπει να τον ρωτάμε, να τον νουθετούμε, να τον μαστιγώνουμε, να τον κάνουμε να υπακούει. Είναι ένας πεισματάρης γάιδαρος, αδέξιος που πρέπει να τον κυριαρχούμε.

Αυτό δεν το έχει διδάξει ο Κρισναμούρτι, ούτε το Ζεν, ούτε το Τσάνγκ. Αυτό που λέω ανήκει στο Δεύτερο Κόσμημα του Κίτρινου Δρά­κου, στο Δεύτερο Κόσμημα της Σοφίας. Μέσα στο Πρώτο Κόσμημα μπο­ρούμε να συμπεριλάβουμε το Ζεν, αλλά το Δεύτερο Κόσμημα δεν εξηγείται από το Ζεν αν και έχει τα προκαταρκτικά με το ψυχολογικό τζούντο του. Το Δεύτερο Κόσμημα περιλαμβάνει την πειθαρχία του νου κυριαρχώντας τον, μαστιγώνοντάς τον, μαλώνοντάς τον. Ο νους είναι ένας ανυπόφορος γάιδα­ρος που πρέπει να εξημερώσουμε.

Έτσι λοιπόν κατά την διάρκεια του διαλογισμού πρέπει να υπολογί­σουμε πολλούς παράγοντες. Αν θέλουμε να φτάσουμε στην γαλήνη και στην σιωπή του νου χρειάζεται να μελετάμε την αταξία διότι μόνο έτσι μπορούμε να εγκαταστήσουμε την τάξη. Πρέπει να ξέρουμε τι το προσε­κτικό και τι το απρόσεκτο είναι αυτό που υπάρχει σε μας. Πάντα όταν μπαί­νουμε σε διαλογισμό ο νους μας είναι διαιρεμένος σε δύο μέρη: το μέρος που προσέχει (το προσεκτικό μέρος) και το απρόσεκτο μέρος. Δεν είναι στο προσεκτικό μέρος που πρέπει να βάλουμε προσοχή παρά ακριβώς σε αυτό που είναι απρόσεκτο μέσα σε εμάς.

Όταν επιτυγχάνουμε να καταλάβουμε σε βάθος τι το απρόσεκτο υπάρχει σε εμάς και να μελετήσουμε τις διαδικασίες για να μετατρέπεται το απρόσεκτο σε προσεκτικό, θα έχουμε επιτύχει την γαλήνη και την σιωπή του νου. Αλλά πρέπει να είμαστε συνετοί στον διαλογισμό. Να κρίνουμε τον εαυτό μας. Να ξέρουμε τι το απρόσεκτο υπάρχει σε μας. Χρειαζόμαστε να γινόμαστε συνειδητοί από εκείνο το απρόσεκτο που υπάρχει σε μας.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Όταν λέμε ότι πρέπει να κυριαρχούμε τον νου, ποιος πρέπει να τον κυριαρχεί;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Η ουσία, η ουσία πρέπει να κυριαρχεί τον νου, η συνείδηση.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τότε αφυπνίζοντας συνείδηση έχουμε περισσότερη εξουσία πάνω στο νου;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Φυσικά ναι αν γινόμαστε συνειδητοί από εκείνο το ασυνείδητο που υπάρχει σε εμάς. Έτσι λοιπόν γίνεται επείγον, μη αναβλητό να κυριαρ­χούμε τον νου, να συνομιλούμε με αυτόν, να τον νουθετούμε, να τον μαστι­γώνουμε με το μαστίγιο της θέλησης, να τον κάνουμε να υπακούει. Αυτό ανήκει στο Δεύτερο Κόσμημα του Κίτρινου Δράκου. Όπως σας έχω πει, ήμουνα μετενσαρκωμένος στην παλιά Κίνα και ονομαζόμουν Τσού Λί. Ήμουνα μυημένος στο Τάγμα του Κίτρινου Δράκου. Έχω διαταγές να δώσω τα επτά Κοσμήματα του Κίτρινου Δράκου.

Πριν απ’ όλα δεν πρέπει να ταυτιζόμαστε με τον νου αν είναι ότι αληθινά θέλουμε να βγάλουμε την καλύτερη απόδοση του Δεύτερου Κο­σμήματος. Διότι αν εμείς αισθανόμαστε ότι είμαστε νους, αν λέμε: «συλλο­γίζομαι, σκέπτομαι», τότε βεβαιώνω έναν μωρό. Τότε δεν συμφωνώ με την διδασκαλία του Κίτρινου Δράκου διότι το Είναι δεν χρειάζεται να σκέπτε­ται. Το Είναι δεν χρειάζεται να συλλογίζεται, όποιος συλλογίζεται είναι ο νους. Το Είναι είναι το Είναι και ο Λόγος να είναι το Είναι είναι το ίδιο το Είναι. ΑΥΤΟ είναι αυτό που Είναι, αυτό που πάντα θα Είναι. ΑΥΤΟ είναι η ζωή που πάλλεται σε κάθε άτομο, που πάλλεται σε κάθε ήλιο. Έτσι λοιπόν αυτός που σκέπτεται δεν είναι το Είναι, όποιος συλλογίζεται δεν είναι το Είναι. Εμείς δεν έχουμε ενσαρκωμένο όλο το Είναι, αλλά έχουμε ενσαρκω­μένο ένα μέρος του Είναι. Αυτό είναι η Ουσία, το Μπουδάτα αυτό που υπάρχει από ψυχή σε εμάς, το ψυχικό υλικό. Τότε είναι αναγκαίο αυτή η ζωντανή Ουσία να επιβάλλεται στο νου.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Δάσκαλε θέλετε να πείτε τότε ότι αυτός που αναλύει είναι το Εγώ; τα Εγώ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Έτσι είναι, διότι τα Εγώ δεν είναι παρά μορφές του νου, διανοη­τικές μορφές που πρέπει να καταστρέφουμε, να ελαττώνουμε σε κοσμική σκόνη.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Σε αυτή την περίπτωση παύουμε να αναλύουμε και να συλλογι­ζόμαστε;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Βεβαίως ναι. Ακόμα θα μπορούσε να συμβεί το γεγονός κάποιος να διαλύσει τα Εγώ, να τα εξαλείψει. Μπορεί να συμβεί το γεγονός ότι αυ­τός, ο κάποιος που διαλύει το Εγώ, να κατασκευάσει ένα Διανοητικό σώμα και πραγματικά να αποκτήσει διανοητική ατομικότητα. Αλλά όμως πρέπει να ελευθερωθεί ακόμη και από το ίδιο το διανοητικό σώμα διότι αυτό το σώμα όσο τέλειο και αν είναι συλλογίζεται επίσης, σκέπτεται επίσης και ο υψηλότερος τρόπος σκέψης είναι η «μη σκέψη». Όσο σκεπτόμαστε δεν είμα­στε στον πιο ψηλό τρόπο σκέψης. Το Είναι δεν χρειάζεται να σκέπτε­ται. ΑΥΤΟ είναι αυτό που πάντα ήταν και πάντα θα είναι. Έτσι λοιπόν σε σύνθεση πρέπει να υποδουλώνουμε τον νου, να τον μαστιγώνουμε, να τον ρωτάμε. Δεν χρειαζόμαστε να υποτάξουμε τον νου των άλλων διότι αυτό είναι μαύρη μαγεία. Δεν χρειαζόμαστε να υποτάξουμε τον νου κανενός διότι αυτό είναι αγυρτεία του χειρότερου είδους. Αυτό που χρειαζόμαστε εμείς είναι να υποτάξουμε τον δικό μας νου, να τον κυριαρχήσουμε.

Κατά την διάρκεια του διαλογισμού, επαναλαμβάνω, υπάρχουν δύο μέρη: αυτό που είναι προσεκτικό και αυτό που είναι απρόσεκτο. Χρειάζεται να γινόμαστε συνειδητοί από αυτό το απρόσεκτο που υπάρχει σε εμάς. Γι­νόμενοι συνειδητοί μπορούμε να διασαφηνίζουμε ότι το απρόσεκτο έχει πολλούς παράγοντες. Ας αναλύσουμε μερικούς από αυτούς τους παράγο­ντες:

Αμφιβολία. Υπάρχουν πολλές αμφιβολίες, είναι πολλές οι αμφιβολίες που υπάρχουν στον ανθρώπινο νου. Από πού προέρχονται οι αμφιβολίες του νου; Ας δούμε για παράδειγμα τον υλισμό, τον αθεϊσμό, τον σκεπτικι­σμό. Αν τα κομματιάσουμε βλέπουμε ότι υπάρχουν πολλές μορφές σκεπτι­κισμού, πολλές μορφές αθεϊσμού και πολλές μορφές υλισμού. Υπάρχουν άνθρωποι που λέγονται άθεοι, υλιστές. Όμως φοβούνται π.χ. την αγυρτεία, την μαγεία. Σέβονται την φύση, ξέρουν να βλέπουν τον Θεό στην φύση αλλά με τον τρόπο τους. Όταν τους μιλάμε επάνω στα θρησκευτικά ή πνευματικά θέματα δηλώνουν άθεοι, υλιστές. Ο αθεϊσμός τους δεν είναι τίποτε άλλο από μία αρχική μορφή.

Υπάρχει μία άλλη μορφή υλισμού και αθεϊσμού. Είναι του τύπου μαρξισμός-λενινισμός άπιστος, σκεπτικιστής. Κατά βάθος κάτι ψάχνει αυ­τός ο άθεος υλιστής. Θέλει απλώς να εξαφανίζεται, να μην υπάρχει, να εξα­λείφεται εντελώς, δεν θέλει να ξέρει τίποτε για την Θεϊκή Μονάδα, την μι­σεί. Πραγματικά με το να προχωρεί έτσι θα καταστραφεί όπως αυτός το θέ­λει, είναι γούστο του, θα σταματήσει να υπάρχει, θα κατεβαίνει στους κο­λασμένους κόσμους, προς το κέντρο βαρύτητας του πλανήτη, αυτό είναι γούστο του, θα αυτοκαταστρέφεται, θα χάνεται. Αλλά αν συνεχίζει η ουσία θα απελευθερωθεί, θα έρθει ξανά σε καινούριες ανοδικές εξελίξεις και θα περάσει από καινούριες καθοδικές εξελίξεις. Θα έρθει ξανά και ξανά σε διαφορετικούς κύκλους εκδηλώσεως για να πέφτει στον ίδιο σκεπτικισμό και υλισμό. Αλλά τέλος θα φανεί το αποτέλεσμα. Ποιο; Όταν την ημέρα που οριστικά κλείνονται όλες οι πόρτες, όταν οι 3.000 κύκλοι εξαντλούνται τότε αυτή η Ουσία απορροφάται στην Μονάδα. Αυτή με την σειρά της μπαίνει στην αγκαλιά του Παγκόσμιου Πνεύματος της Ζωής αλλά χωρίς μαεστρία. Τι ήταν εκείνο που πραγματικά ήθελε αυτή η Ουσία; Τι ήταν αυτό που έψαχνε με τον υλισμό της; με τον αθεϊσμό της; ποιος ήταν ο πόθος της; Ο πόθος της ήταν να αρνηθεί την μαεστρία, αυτό ήταν που ήθελε στο βάθος και το επιτυγχάνει. Το αξιολογεί και στο τέλος τελειώνει σαν ένας σπινθήρας χωρίς μαεστρία. Έτσι λοιπόν οι μορφές του σκεπτικισμού είναι διαφορετικές. Υπάρχουν άνθρωποι που λέγονται καθολικοί, αποστολικοί και ρωμαϊκοί. Όμως στις πράξεις τους είναι ωμά υλιστές και αθεϊστές. Αλλά πηγαίνουν στην εκκλησία τις Κυριακές, μεταλαμβάνουν και εξομο­λογούνται. Αυτή είναι άλλη μορφή σκεπτικισμού. Αν αναλύσουμε όλες αυ­τές τις μορφές του υλισμού και σκεπτικισμού, που υπάρχουν και θα υπάρ­χουν, ανακαλύπτουμε ότι δεν υπάρχει μόνο ένας σκεπτικισμός, δεν υπάρχει μόνο ένας υλισμός. Η πραγματικότητα είναι ότι υπάρχουν εκατομμύρια μορφές σκεπτικισμού και υλισμού. Και είναι εκατομμύρια γιατί απλώς είναι διανοητικές, πράγματα του νου. Δηλαδή ο σκεπτικισμός και ο υλισμός είναι του νου και όχι του Είναι.

Όταν κάποιος έχει περάσει πιο πέρα από τον νου έχει γίνει συνειδη­τός της αλήθειας που δεν είναι του χρόνου. Εκείνος που έχει ακούσει κά­ποια φορά τον Λόγο, ο οποίος βρίσκεται πιο πέρα από τον χρόνο, πιο πέρα από τον νου, πραγματικά δεν μπορεί να είναι ούτε υλιστής ούτε αθεϊστής. Ο αθεϊσμός είναι του νου, ανήκει στο νου, είναι σαν μία δαντέλα. Όλες οι μορφές του υλισμού και του αθεϊσμού μοιάζουν με μία μεγάλη δαντέλα, εί­ναι πολλές, τόσο διαφορετικές, είναι η δαντέλα του νου. Αλλά αυτό το Πραγματικό που υπάρχει είναι πιο πέρα από τον νου. Ο αθεϊστής, ο υλιστής είναι αγνοών. Ποτέ δεν έχει ακούσει τον Λόγο. Ποτέ δεν έχει γνωρίσει τον Θεϊκό Λόγο. Ποτέ δεν έχει μπει στο ρεύμα του ήχου. Έτσι λοιπόν είναι στο νου που δημιουργείται ο αθεϊσμός και ο υλισμός. Είναι μορφές του νου, απατηλές μορφές που δεν έχουν καμία πραγματικότητα. Αυτό που αληθινά είναι πραγματικό δεν ανήκει στο νου, είναι πιο πέρα από τον νου. Το να απε­λευθερωνόμαστε από τον νου είναι σημαντικό για να γνωρίσουμε το πραγ­ματικό, όχι για να το γνωρίσουμε διανοητικά αλλά για να το πειραματι­σθούμε πραγματικά και αληθινά.

Έτσι λοιπόν με το να βάλουμε προσοχή σε αυτό το απρόσεκτο που υπάρχει μπορούμε να δούμε τις διαφορετικές αιτίες του σκεπτικισμού, της απιστίας, της αμφιβολίας κλπ. Βλέποντας οποιαδήποτε απορία οποιουδή­ποτε είδους πρέπει να την κομματιάζουμε, να της κάνουμε ανατομία για να δούμε τι είναι αυτό που θέλει αληθινά. Και όταν την έχουμε κομματιάσει τελείως η απορία εξαφανίζεται χωρίς να αφήνει στο νου κανένα ίχνος, χω­ρίς να αφήνει στην μνήμη ούτε το πιο ασήμαντο σημάδι.

Όταν παρατηρούμε το απρόσεκτο που υπάρχει σε μας βλέπουμε επί­σης την μάχη των αντιθέτων στο νου. Είναι τότε όταν πρέπει να κομματιά­σουμε αυτές τις αντιθέσεις για να δούμε τι είναι αυτό το αληθινό που έχουν. Άλλες φορές αναμνήσεις, συγκινήσεις, επιθυμίες ή απασχολήσεις δεν ξέ­ρουμε γιατί έρχονται και από πού έρχονται.

Όταν βλέπουμε συνετά ότι υπάρχει ανάγκη να ανακαλέσουμε τον νου στην τάξη, υπάρχει ένα οριακό σημείο στο οποίο έχουμε κουραστεί από τον νου ο οποίος δεν θέλει να υπακούει με κανένα τρόπο. Τότε δεν μας μένει άλλο παρά να τον νουθετούμε, να του μιλάμε δυνατά, να τον φέρουμε μπροστά μας πρόσωπο με πρόσωπο σαν ένα ξένο και ανεπιθύμητο άτομο. Να τον μαστιγώνουμε με το μαστίγιο της θέλησης και να τον συμβουλεύ­ουμε με σκληρά λόγια μέχρι να τον κάνουμε να υπακούσει. Πρέπει να συ­νομιλήσουμε πολλές φορές με τον νου για να καταλάβει, αν δεν καταλαβαί­νει πρέπει να τον ανακαλούμε στην τάξη αυστηρά.

Είναι απαραίτητο να μην ταυτιζόμαστε με τον νου, να τον μαστιγώ­νουμε υποτάσσοντάς τον, κυριαρχώντας τον. Αυτός θα αντιδρά και εμείς θα τον ξαναμαστιγώνουμε. Έτσι φεύγουμε από τον νου και φτάνουμε στην αλή­θεια, εκείνο που πραγματικά δεν είναι του χρόνου. Όταν επιτυγχάνουμε να πλησιάζουμε αυτό που δεν είναι του χρόνου μπορούμε να πειραματιζόμα­στε με ένα στοιχείο που μετατρέπει ριζικά.

Υπάρχει ένα συγκεκριμένο μετατρεπτικό στοιχείο που δεν είναι του χρόνου. Μπορούμε μόνο, επαναλαμβάνω, να το πειραματιστούμε όταν βγαίνουμε από τον νου. Και αυτό γίνεται όταν αισθανόμαστε τον μετατρο­πέα στοιχείο. Να μαχόμαστε αδιάκοπα για να επιτύχουμε την Εσωτερική Αυτοπραγμάτωση του Είναι.

Ξανά και ξανά χρειαζόμαστε να απελευθερωνόμαστε από τον νου και να μπαίνουμε στο ρεύμα του ήχου, στον κόσμο της μουσικής, στον κόσμο στον οποίο αντηχεί ο λόγος των Ελοχίμ, όπου πραγματικά βασιλεύει η Αλήθεια. Αλλά ενώ είμαστε εμφιαλωμένοι μέσα στο νου τι μπορούμε να ξέρουμε για την Αλήθεια; Αυτό που οι άλλοι λένε. Αλλά τι ξέρουμε εμείς; Το σημαντικό δεν είναι αυτό που οι άλλοι λένε αλλά αυτό που πειραματι­ζόμαστε εμείς από τον ίδιο τον εαυτό μας. Το πρόβλημά μας έγκειται στο πως θα ξεφύγουμε από τον νου. Χρειαζόμαστε επιστήμη, σοφία για να χει­ραφετηθούμε. Έτσι λοιπόν αγαπητοί μου αδελφοί περιμένω πως όλοι θα κάνετε συνείδηση, στην σημερινή πρακτική, από το απρόσεκτο που υπάρχει σε εσάς. Περιμένω να είστε ικανοί να κάνετε ανατομία σε οποιαδήποτε απορία, να είστε ικανοί να κυριαρχείτε τον νου, να συλλογίζεστε πρόσωπο με πρόσωπο με αυτόν, να τον επιπλήττετε.

Όταν πιστεύουμε ότι ο νους είναι ήρεμος, ότι είναι σε σιωπή και όμως δεν έρχεται σε εμάς καμία θεϊκή εμπειρία φταίει γιατί δεν είναι ήρε­μος, ούτε σε σιωπή. Στο βάθος αυτός συνεχίζει μαχόμενος, στο βάθος μω­ρολογεί. Τότε εμείς μέσω του διαλογισμού πρέπει να τον αντιμετωπίζουμε, να συνομιλούμε με αυτόν, να τον επιπλήττουμε, να τον ρωτάμε να απαντή­σει, να εξηγήσει τι είναι αυτό που θέλει. Να του πούμε: «Νου γιατί δεν εί­σαι ήρεμος; Γιατί δεν με αφήνεις ήσυχο; Τι είναι αυτό που θέλεις; Αυτός θα δίνει κάποια απάντηση. Τότε εμείς του απαντάμε με άλλη εξήγηση προσπα­θώντας να τον πείσουμε. Αλλά αν δεν θέλει να πεισθεί δεν μένει άλλη λύση παρά να του επιβληθούμε μέσω της επίπληξης και του μαστιγίου της θέλη­σης.

Όπως σας έλεγα αυτό ανήκει στο Δεύτερο Κόσμημα του Κίτρινου Δράκου. Το Ζεν περιέχει το Πρώτο Κόσμημα. Αυτές οι γνώσεις που σας δίνω απόψε ανήκουνε στο Δεύτερο Κόσμημα. Υπάρχουνε ερωτήσεις;

ΕΡΩΤΗΣΗ: Δάσκαλε μας έχουν δείξει ότι θα μπορούσαμε επίσης να διαλογι­στούμε στα αντίθετα. Αν έχω στο νου μία όμορφη κοπέλα τότε πρέπει να τοποθετώ μία άσχημη και αν βλέπω ένα λουλούδι να τοποθετώ ένα μαρα­μένο. Έτσι αυτό φαίνεται να σκορπίζει την εικόνα. Είναι λοιπόν δυνατόν να καθησυχάζουμε τον νου όχι με δύναμη αλλά να φτάσουμε αν είναι ήσυχος αυθόρμητα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Όλο αυτό που εκθέτεις δεν είναι παρά: «Το απόσπασμα από μια μυστική διδασκαλία». Εκείνο που πάει πιο βαθιά από αυτό είναι αυτό που σας διδάσκω τώρα. Έτσι π.χ. μας έρχεται μία σκέψη μίσους, μία μοχθηρή ανάμνηση. Τότε πρέπει να προσπαθούμε να την καταλαβαίνουμε. Να προ­σπαθούμε να δούμε την αντίθεσή της, που είναι η αγάπη. Αν υπάρχει αγάπη προς τί αυτό το μίσος; με ποιο σκοπό; Αναβλύζει π.χ. η ανάμνηση μιας λά­γνας πράξης. Να περάσουμε από τον νου μας το Ιερό Δισκοπότηρο και την Άγια Λόγχη και να πούμε: «Γιατί πρέπει να τα βεβηλώνω με τις νοσηρές σκέψεις μου; Τι είναι αυτό που θέλω κατά βάθος;». Αν μετά συνεχίζει με την μορφή του, θα λέγαμε την απλώς εσωτεριστική, αναβλύζει η ανάμνηση από ένα ψηλό άνθρωπο. Εκεί τον βλέπεις κοντό, τότε αυτό είναι απλώς σω­στό. στην σύνθεση είναι το κλειδί, να ξέρουμε πάντα να ψάχνουμε την σύν­θεση. Διότι από την θέση πρέπει να περάσουμε στην αντίθεση, αλλά η αλή­θεια δεν βρίσκεται ούτε στην θέση ούτε στην αντίθεση. Στην αντίθεση και την θέση υπάρχει συζήτηση. Το αποτέλεσμα της συζήτησης είναι η λύση. Αυτό είναι εκείνο ακριβώς που θέλουμε: βεβαίωση, άρνηση, συζήτηση, λύση. Βεβαίωση από μία κακή σκέψη, άρνηση της ίδιας μέσω της κατα­νόησης του αντιθέτου της (πρέπει να συζητάμε τι είναι αυτό που έχουν από πραγματικό το ένα και το άλλο μέχρι να φτάσουμε στην σοφία) και να αφή­νουμε τον νου ήσυχο, σε σιωπή. Έτσι είναι το πώς πρέπει να κάνουμε την πρακτική. Τότε όλο αυτό είναι ένα μέρος των πρακτικών της παρατήρησης του απρόσεκτου που υπάρχει σε μας. Αλλά αν απλώς λέμε: «Είναι η ανά­μνηση ενός ψηλού ανθρώπου» και τον βάζουμε δίπλα σε έναν κοντό και τέρμα αυτό δεν είναι σωστό. Το σωστό θα ήταν να πούμε: «Το ψηλό και το κοντό δεν είναι παρά δύο απόψεις από το ίδιο πράγμα. Αυτό που μετράει δεν είναι ούτε το ψηλό ούτε το κοντό, παρά αυτό που υπάρχει από αλήθεια πίσω από όλα αυτά. Το ψηλό και το κοντό είναι απλώς δύο απατηλά φαινό­μενα του νου». Έτσι φτάνουμε στην σύνθεση, στην λύση.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Εγώ είμαι προσεκτικός σε αυτό που εσείς εξηγείτε, αλλά ποιο εί­ναι το μέρος από το οποίο δεν είμαι προσεκτικός; Αυτό είναι εκείνο που δεν καταλαβαίνω. Προσπαθώ να απελευθερωθώ από τον νου. Το γεγονός του να συλλαμβάνω τις σκέψεις, τις εικόνες που έρχονται, το να τις αναλύσω για να δω τι απορίες έχουνε, αυτό είναι εκείνο που τραβάει την προσοχή;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Εκεί υπάρχει προσοχή, αλλά το απρόσεκτο είναι φτιαγμένο από το υποσυνείδητο, από το ασυνάρτητο, από την ποσότητα αναμνήσεων που αναβλύζουν στο νου, από τις μνήμες του παρελθόντος που έρχονται ξανά και ξανά από τα απομεινάρια της μνήμης κλπ.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Και αυτά πρέπει να τα απωθούμε;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ούτε να τα αποδεχόμαστε ούτε να τα απωθούμε. Να γινόμαστε συνειδητοί από το απρόσεκτο που υπάρχει και έτσι το απρόσεκτο θα γίνει προσεκτικό, με φυσικό και αυθόρμητο τρόπο μένει προσεκτικό το απρόσε­κτο.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Δάσκαλε αυτό επίσης μπορούμε να το κάνουμε στην κανονική ζωή όταν έρχεται μία κακή σκέψη και να κάνουμε διαλογισμό στην πλήρη καθημερινή ζωή;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Βεβαίως ναι, το κάνει απλώς αυτός που είναι πρακτικός, κάνει την ζωή του ένα συνεχές ρεύμα διαλογισμού. Όχι μόνο τον διαλογισμό τις στιγμές που βρίσκεται σπίτι του ή στο αγιαστήριο ή στο Λουμισιάλ κάνο­ντας πρακτική, αλλά επίσης μπορεί να αγκαλιάζει το ρεύμα της καθημερι­νής ζωής και πράγματι μετατρέπει την ζωή του σε ένα αδιάκοπο διαλογι­σμό.

Έτσι είναι το πώς έρχεται πραγματικά η αλήθεια. Χρειάζεται να ωρι­μάσουμε. Υπάρχει άλλη ερώτηση;

ΕΡΩΤΗΣΗ: Μπορούμε να σκεπτόμαστε ότι ο νους είναι το εγώ και η συνεί­δηση είναι η ψυχή;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ναι, ο νους ο ίδιος είναι το εγώ, αλλά το κατάλληλο είναι να κα­ταστρέφουμε το εγώ και έτσι μένει η διανοητική ουσία. Μπορούμε να κα­τασκευάζουμε το Διανοητικό Σώμα αλλά πάντα θα έχουμε τον νου. Το ση­μαντικό είναι να απελευθερωνόμαστε από τον νου, να μένουμε ελεύθεροι από αυτόν. Όταν μείνουμε ελεύθεροι θα μάθουμε να λειτουργούμε στον κόσμο του αγνού πνεύματος χωρίς τον νου. Θα ξέρουμε να ζούμε αυτό το ρεύμα του ήχου που είναι πιο πέρα από τον νου και δεν είναι του χρόνου. Στο νου αυτό που υπάρχει είναι άγνοια. Η πραγματική σοφία δεν είναι του νου, είναι πιο πέρα από τον νου. Ο νους είναι αγνοών και γι’ αυτό πέφτει και ξαναπέφτει σε τόσο σοβαρά λάθη.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Δάσκαλε υποφέρει κανείς πολύ από τον νου. Είμαι σε μία συνεχή μάχη με τον νου.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Όλα τα ανθρώπινα πλάσματα είναι πικραμένα από τον νου. Ας δείτε πόσο ανόητοι είναι εκείνοι που κάνουν προπαγάνδα για τον νου, εκεί­νοι που υπόσχονται διανοητικές εξουσίες, που διδάσκουν τους άλλους να κυριαρχούν τους νόες των άλλων κλπ. Ο νους δεν έχει κάνει ευτυχισμένο κανέναν. Η αληθινή ευτυχία είναι πιο πέρα από τον νου. Ένας άνθρωπος δεν μπορεί να φτάσει να γνωρίσει την ευτυχία ενώ δεν ανεξαρτητοποιείται από τον νου, υπάρχει καμία άλλη ερώτηση αδελφοί;

ΕΡΩΤΗΣΗ: Όταν κάποιος ονειρεύεται είναι γιατί δεν είναι προσεκτικός;

Απ. Τα όνειρα ανήκουν στην ασυνειδησία. Όταν κάποιος αφυπνίσει συνείδηση αφήνει τα όνειρα. Τα όνειρα δεν είναι παρά προβολές του νου. Θυμάμαι μια συγκεκριμένη μέρα ένα δικό μου γεγονός στους Ανώτερους Κόσμους. Ήταν μόνο μία στιγμή αμέλειας. Είδα πως μου έφυγε από τον νου ένα όνειρο, ήδη πήγαινα ν’ αρχίσω να ονειρεύομαι. Αντέδρασα μέσα από το όνειρο που μου ξέφυγε για ένα δευτερόλεπτο αμέλειας. Αλλά βέβαια επειδή κατάλαβα την διαδικασία, γρήγορα απομακρύνθηκα από αυτήν την απολι­θωμένη μορφή που ξέφυγε από τον δικό μου νου για ένα δευτερόλεπτο αμέ­λειας. Αλλά τι θα είχε γίνει αν ήμουνα κοιμισμένος; Θα είχα μείνει εκεί πολύ μπερδεμένος από αυτή την διανοητική μορφή. Αλλά όταν κάποιος εί­ναι ξύπνιος, ξέρει αμέσως ότι από μια στιγμή αμέλειας μπορεί να του ξεφύ­γει ένα όνειρο και να μένει μπερδεμένος σε αυτό το όνειρο όλο το βράδυ μέχρι την αυγή.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Εγώ είχα ακριβώς ένα όνειρο από τότε που ήμουνα μικρή.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Όχι εκεί δεν υπήρχε όνειρο. Απλώς υπήρχε μια διαδικασία της ανάμνησης της παιδικής ηλικίας. Αυτό δεν είναι όνειρο, αυτό είναι διαφο­ρετικό, αυτό είναι πραγματικό. Αυτά είναι προϊόντα των απομειναριών της μνήμης που ξεφεύγουν από τον νου. Συμπίπτουν με αυτό που έζησες στην παιδική ηλικία, είναι μια διαδικασία της ανάμνησης. Αυτό που είναι σημα­ντικό σε μας είναι να αφυπνίσουμε συνείδηση για να πάψουμε να ονειρευό­μαστε, να πάψουμε να σκεπτόμαστε. Αυτό το να σκεπτόμαστε είναι η κο­σμική ύλη, είναι ο νους. διότι το ίδιο το αστρικό δεν είναι παρά η κρυστάλ­λωση της διανοητικής ύλης και ο φυσικός κόσμος επίσης είναι συμπυκνω­μένος νους. Έτσι λοιπόν η ύλη είναι νους και μάλιστα πολύ χονδροειδής είτε είναι στην υλική κατάσταση είτε στην κατάσταση την ονομαζόμενη αστρική (Μανάσικο όπως λένε οι ινδοστανοί). Έτσι κι αλλιώς είναι χονδρο­ειδής και υλικός νους. Ο νους είναι ύλη, είτε φυσικά είτε μεταφυσικά, γι’ αυτό δεν μπορούμε να είμαστε μακάριοι. Για να γνωρίσουμε την αυθεντική ευτυχία, την αληθινή σοφία πρέπει να βγούμε από τον νου και να ζούμε στον κόσμο του Είναι. Αυτό ναι! Είναι πολύ σημαντικό.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Δάσκαλε εσείς τώρα επικυρώνετε και βεβαιώνετε την δημιουρ­γική εξουσία του νου στον φυσικό κόσμο. Φυσικά σε αυτούς τους άφατους πλανήτες ο νους είναι ένα εμπόδιο. Πρέπει να απελευθερωνόμαστε από αυ­τόν για να λειτουργούμε στους Ανώτερους Κόσμους;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Δεν αρνούμαστε την δημιουργική εξουσία του νου. Είναι ξεκά­θαρο ότι όλο αυτό που υπάρχει είναι συμπυκνωμένος νους, αλλά τι κερδί­ζουμε με αυτό; Μήπως αυτό μας έχει δώσει την ευτυχία; Μπορούμε να κά­νουμε θαύματα με τον νου, να δημιουργούμε πολλά πράγματα στην ζωή, οι μεγάλες εφευρέσεις είναι συμπυκνωμένος νους, αλλά αυτό το είδος δη­μιουργίας θα μας κάνει ευτυχείς; Αυτό που χρειαζόμαστε είναι να απελευ­θερωθούμε, να βγούμε από αυτό το Μπουντρούμι της ύλης διότι ο νους εί­ναι ύλη. Πρέπει να βγούμε από την ύλη, να ζούμε σύμφωνα με το Πνεύμα, σαν όντα, σαν ευτυχισμένα πλάσματα πιο πέρα από την ύλη. Η ύλη δεν κά­νει κανένα ευτυχισμένο, είναι πάντα χονδροειδής αν και παίρνει ωραίες μορφές, είναι πάντα οδυνηρή. Αν αυτό που ψάχνουμε εμείς είναι η ευτυχία (αλλά η αληθινή ευτυχία), δεν θα την βρούμε στην ύλη αλλά στο Πνεύμα. Χρειάζεται να απελευθερωνόμαστε από τον νου. Η αληθινή ευτυχία έρχεται σε εμάς όταν βγούμε από το μπουντρούμι του νου, αυτό είναι το αληθινό. Δεν αρνούμαστε ότι ο νους μπορεί να είναι δημιουργός πραγμάτων, δη­μιουργεί εφευρέσεις, θαύματα αλλά μήπως αυτό μας δίνει την ευτυχία; Ποιος από εμάς είναι ευτυχής; Αν κάποιος από σας είναι ευτυχής να σηκώ­σει το χέρι να δω, θα ήθελα να τον γνωρίσω. Εμείς είμαστε εδώ γιατί ψά­χνουμε τον αληθινό δρόμο που πρέπει να μας οδηγεί στην ευτυχία. Αν ο νους δεν μας έχει δώσει την ευτυχία πρέπει να βγούμε από τον νου, να ψά­ξουμε σε άλλο μέρος. Πραγματικά την ευτυχία θα την βρούμε στον κόσμο του Πνεύματος. Αλλά αυτό που πρέπει να ξέρουμε είναι το πώς θα δραπε­τεύουμε από τον νου και αυτό είναι το αντικείμενο των πρακτικών και των μελετών μας. Υπάρχει άλλη ερώτηση;

ΕΡΩΤΗΣΗ: Το να καλέσουμε στην τάξη το υποσυνείδητο μέσω του συνειδη­τού ανήκει επίσης στο Δεύτερο Κόσμημα του Κίτρινου Δράκου;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αυτό ανήκει επίσης στο Δεύτερο Κόσμημα του Κίτρινου Δρά­κου, αυτό είναι φανερό. Σε μας υπάρχει ένα 3% συνείδησης και ένα 97% από ασυνειδησία αυτό είναι αλήθεια. Τότε αυτό που έχουμε από συνειδητό πρέπει να κατευθύνεται σε αυτό που έχουμε από ασυνείδητο ή υποσυνεί­δητο για να το επιπλήττουμε και να το κάνουμε να δει ότι πρέπει να μετα­τρέπεται σε συνειδητό. Αλλά υπάρχει ανάγκη το συνειδητό μέρος να επι­πλήττει το υποσυνείδητο μέρος για να γίνεται συνειδητό το υποσυνείδητο. Αυτό το να κατευθύνεται το συνειδητό μέρος προς το υποσυνείδητο είναι μια άσκηση πολύ σημαντική που μπορούμε να ασκήσουμε τα χαράματα. Έτσι τα ασυνείδητα μέρη γίνονται σιγά σιγά συνειδητά.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Μόνο που αυτό είναι σαν τον Δαυίδ εναντίον του Γολιάθ, το 3% εναντίον του97%, έτσι δεν είναι;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Συμβαίνει ότι τα ασυνείδητα μέρη δεν γίνονται συνειδητά αμέ­σως, είναι μια ολόκληρη διαδικασία, μια μεγάλη διαδικασία αλλά στο τέλος επιτυγχάνεται.

ΠΩΣ ΝΑ ΛΥΣΟΥΜΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ

Είναι αναγκαίο να μην δημιουργούμε προβλήματα στην ζωή. Είναι προτιμότερο να φεύγουμε στην εξοχή, να φέρνουμε την ζωή σε αρμονία με το άπειρο. Τα προβλήματα δεν είναι τίποτε άλλο παρά διανοητικές μορφές δημιουργημένες από τον νου.

Τι είναι ένα πρόβλημα; Μια διανοητική μορφή με δύο πόλους, έναν θετικό και ένα αρνητικό. Αυτές οι διανοητικές μορφές στηρίζονται από τον νου και σταματούν να υπάρχουν όταν ο νους δεν τις στηρίζει, δεν τους δίνει τροφή.

Τι είναι αυτό που πρέπει να κάνουμε; Να λύσουμε προβλήματα; Όχι! αυτό δεν είναι εκείνο που χρειάζεται, τότε τι; Αυτό που χρειάζεται είναι να τα διαλύουμε. Πως διαλύονται; Απλώς ξεχνώντας τα! Όταν ένας άνθρωπος έχει κάποιο πρόβλημα, φεύγει για λίγο στην εξοχή και προσπαθεί να είναι σε αρμονία με όλα τα πράγματα: με την φύση, με όλα αυτά που είναι, με όλα αυτά που ήτανε και με όλα αυτά που θα είναι. Να ξεχάσουμε προβλή­ματα είναι βασικό. Εσείς θα μου πείτε: «Είναι αδύνατον να ξεχάσουμε προ­βλήματα». Ναι είναι δυνατόν όταν ένας θέλει να τα ξεχάσει, το μόνο που πρέπει να κάνει είναι να βάλει να δουλεύει οποιοδήποτε άλλο κέντρο της οργανικής μηχανής.

Να θυμηθείτε ότι ο οργανισμός έχει 5 κυλίνδρους πολύ σημαντικούς:

Το Διανοητικό κέντρο τοποθετημένο στον εγκέφαλο.

Το Συγκινησιακό κέντρο που είναι φυσικά στο ηλιακό πλέγμα και στα νευροσυμπαθητικά κέντρα.

Το Κινητικό κέντρο που βρίσκεται στο ανώτερο μέρος της σπονδυλι­κής στήλης.

Το Ένστικτο κέντρο που βρίσκεται στο κατώτερο μέρος της σπονδυ­λικής στήλης.

Το Σεξουαλικό κέντρο που βρίσκεται στα σεξουαλικά όργανα.

Αυτά τα πέντε κέντρα είναι βασικά και απαραίτητα, πρέπει να μά­θουμε να τα χειριζόμαστε. Να συγκεκριμενοποιήσουμε λίγο: να σκεπτόμα­στε μόνο το διανοητικό κέντρο, δηλαδή τον απλό διανοητικό άνθρωπο, να σκεπτόμαστε τον συγκινησιακό άνθρωπο και επίσης τον ενστικτο-κινητικό άνθρωπο. Έτσι λοιπόν συγκεκριμενοποιώντας πιστεύω ότι εμείς θα συνεν­νοηθούμε, αλήθεια;

Όσον αφορά τον Διανοητικό άνθρωπο είναι αυτός που δημιουργεί τα προβλήματα όλων των ειδών. Αν μερικοί έχουν προβλήματα είπα ότι λύνο­νται ξεχνώντας τα. Ωραία, τελικά το σημαντικό δεν είναι να τα λύσουμε αλλά να τα διαλύσουμε, αυτό είναι σωστό αλλά πρέπει να τα ξεχάσουμε. Τότε τι να κάνουμε;. να βάλουμε να δουλέψει το Συγκινησιακό κέντρο, αυτό είναι το πιο ενδιαφέρον. Τότε το Διανοητικό κέντρο ξεκουράζεται και έτσι ξεχνούμε το πρόβλημα. Και αν θέλουμε να δουλεύουμε με οποιοδή­ποτε άλλο κέντρο θα μπορούσαμε να δουλεύουμε με το ενστικτο-κινητικό κέντρο και αυτό θα ήταν πολύ διαφορετικό. Εδώ στο δάσος του Χοτσιμίλκο έχουμε βάλει να δουλεύει το Συγκινησιακό κέντρο και το Ενστικτο-κινητικό κέντρο. Το Συγκινησιακό το έχουμε βάλει να δουλεύει μέσω της ανταλλαγής εντυ­πώσεων χαράς. Και σε ότι αφορά το Ενστικτο-κινητικό το έχουμε βάλει να δουλεύει ιππεύοντας τα άλογα, τριγυρνώντας αυτό το δάσος που είναι τόσο όμορφο. Τότε λοιπόν σας δίνω το κλειδί για να διαλύσετε προβλήματα και αυτό είναι αρκετά σημαντικό, αλήθεια;

Θα μου πείτε ότι έτσι δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε την πλη­ρωμή μιας δόσεως ή ότι θα μας πετάξουν από το σπίτι αν δεν πληρώσουμε το ενοίκιο ή την υποχρέωση που έχουμε κλπ. Ωραία, εγώ σας λέω ότι τα γεγονότα είναι γεγονότα και ότι αυτά προχωρούν από μόνα τους. Αλλά το πρόβλημα είναι κάτι πολύ διαφορετικό, είναι κάτι που ο νους δημιουργεί. Όταν ένας το διαλύει σταματάει να υπάρχει γι’ αυτόν, αλλά ο κόσμος φο­βάται να λύσει ένα πρόβλημα, φοβάται να το ξεχάσει και αυτό είναι το σο­βαρό. Σκεπτόμαστε π.χ. «αν δεν πληρώσω το ενοίκιο του σπιτιού θα με διώξουν, θα πρέπει να φύγω και που θα πάω;» Να εκεί είναι ο φόβος. Πρώτα απ’ όλα πρέπει να μάθουμε να μην φοβόμαστε. Όταν τελειώνει ο φόβος τότε η ζωή φυλάει στον άνθρωπο πολλές ευχάριστες εκπλήξεις. Με­ρικές φορές αυτό που φαινότανε αδιάλυτο είναι διαλυτό, αυτό που φαινό­τανε ένα αρκετά δύσκολο πρόβλημα είναι πιο εύκολο από το να πίνουμε ένα ποτήρι νερό. Επομένως η απασχόληση περιττεύει αλήθεια; Η απασχό­ληση είναι κάτι που βλάπτει τον νου, την απασχόληση την δημιουργεί το πρόβλημα. Είναι φανερό ότι το πρόβλημα με τους αρνητικούς και θετικούς πόλους του δεν είναι τίποτε άλλο από μια διανοητική μορφή η οποία προ­καλεί σύγκρουση στο νου. Τότε έρχεται η απασχόληση που βλάπτει τον νου και βλάπτει επίσης και τον εγκέφαλο.

Να μάθουμε να ζούμε από στιγμή σε στιγμή είναι αυτό που σας συ­νιστώ. Από στιγμή σε στιγμή χωρίς απασχόληση κανενός είδους, χωρίς να δημιουργούμε προβλήματα στον εαυτό μας. Όταν ένας μαθαίνει να ζει από στιγμή σε στιγμή, χωρίς να προβάλλει για το μέλλον και χωρίς τα οδυνηρά φορτώματα του παρελθόντος βλέπει την ζωή από άλλη γωνία. Την βλέπει διαφορετική, πολύ διαφορετική. Να κάνετε την δοκιμή, σας το συμβου­λεύω.

Μου έχει έλθει να σας πω αυτά, εδώ στο δάσος του Χοτσιμίλκο, διότι βλέπω τόσους ανθρώπους τόσο ευχαριστημένους, τόσο χαρούμενους. Με­ρικοί πηγαίνουν, άλλοι έρχονται με τα άλογα κάτω από όλα αυτά τα δέντρα. Έρχονται οι καημένοι οι άνθρωποι, φεύγοντας από τα προβλήματα, τα δη­μιουργούν οι ίδιοι στ’ αλήθεια, αλλά όσο κι αν φεύγουν αν δεν τα ξεχάσουν αυτά θα συνεχίσουν να υπάρχουν. Έτσι λοιπόν αυτή είναι η συμβουλή που σας δίνω: Να μην φοβάστε για τίποτα. Αλλά δεν θέλω να πω ότι δεν πρέπει να αποκτούμε λεφτά για την επιβίωση ή για να πληρώνουμε χρέη. Όλα αυτά πρέπει να τα κάνουμε αλλά χωρίς να δημιουργούμε προβλήματα στο νου. Με έχετε καταλάβει; Να μαθαίνετε να χειρίζεστε τα κέντρα: Διανοη­τικό, Κινητικό και συγκινησιακό και θα δείτε πως θα αλλάζετε. Όταν υπάρ­χει διανοητική απασχόληση θα βάζετε να δουλεύει το συγκινησιακό. Όταν υπάρχει συγκινησιακή απασχόληση να βάζετε να δουλεύει το κινητικό. Να φεύγετε για να περπατήσετε, να ιππεύετε ή τουλάχιστον να περπατήσετε αλλά να κάνετε κάτι και θα δείτε ότι η ζωτικότητα δεν θα εξαντλείται, το φυσικό σώμα θα ξανανιώνει καταπληκτικά. Αυτή είναι η συμβουλή που σας δίνω.

Λένε ότι στο Θιβέτ, εκεί πέρα στην Ασία, υπάρχει ένα βουδιστικό μοναστήρι αρκετά ενδιαφέρον. Εκεί οι Μοναχοί ζουν από 400 μέχρι 500 χρόνια. Αλλά συμβαίνει ότι εκείνοι ξέρουν να χειρίζονται το Συγκινησιακό, το Διανοητικό και το Κινητικό κέντρο.

Όταν κουράζονται με το διανοητικό συνεχίζουν με το συγκινησιακό. Όταν κουράζονται με το συγκινησιακό συνεχίζουν με το κινητικό και με αυτόν τον τρόπο διατηρούν την ενέργεια, δεν εξαντλούν τις ζωτικές αξίες.

Υπάρχουν κάποιοι που νομίζουν πως όταν ένας άνθρωπος έρχεται στον κόσμο (γεννιέται σε μια συγκεκριμένη ώρα, σε αυτό δεν έχω τίποτα να συζητήσω) πρέπει να πεθαίνει σε συγκεκριμένη ημερομηνία και συγκεκρι­μένη ηλικία. Αυτό ναι, είναι συζητήσιμο!

Αυτό που συμβαίνει είναι ότι οι Κύριοι του Κάρμα δίνουν στον άν­θρωπο ένα συγκεκριμένο κεφάλαιο από ζωτικές αξίες, κατατεθειμένες στο διανοητικό, συγκινησιακό και κινητικό κέντρο. Αν ένας άνθρωπος εξαντλεί οποιαδήποτε από αυτές, εξαντλεί το δικό του κεφάλαιο από ζωτικές αξίες και πεθαίνει πολύ γρήγορα. Αν ένας άνθρωπος διατηρεί τις αξίες του μπορεί να ζει μέχρι την ηλικία των 90 ή 100 χρόνων και πάνω.

Τότε λοιπόν αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να μάθουμε να χειρι­ζόμαστε τα τρία κέντρα, με έχετε εννοήσει;

Θα καταλάβατε γιατί σας μιλάω για τον Διανοητικό άνθρωπο, για τον Συγκινησιακό άνθρωπο και για τον Ενστικτο-κινητικό άνθρωπο. Το έχετε εννοήσει; Να μαθαίνετε να οδηγείτε τα 3 κέντρα σας σε τέλεια ισορροπία. Θα δείτε ότι μπορείτε να διατηρείτε τις ζωτικές σας αξίες και να ζείτε πολλά χρόνια. Αυτό είναι παρόμοιο με τον άνθρωπο που φεύγει για να τα­ξιδέψει με μία συγκεκριμένη ποσότητα χρημάτων. Αν σπαταλήσει τα χρή­ματα δεν φτάνει στο τέλος του ταξιδιού του. Αλλά αν τα διατηρεί όχι μόνο φτάνει στο τέλος του ταξιδιού του αλλά έχει με τι να πληρώνει ένα κατα­πληκτικό ξενοδοχείο και να γυρίσει ήσυχος σπίτι του. Έτσι να μαθαίνετε να οδηγείτε τα 3 κέντρα σας, με έχετε εννοήσει;

Ένας πάντα πεθαίνει μερικώς. Κοιτάξτε ότι ο Ρούσβελτ π.χ. άρχισε να πεθαίνει όταν απέκτησε παραλυσία. Δηλαδή ότι εν επεκτάσει το κινητι­κο-εγκεφαλικό σύστημα ήταν η αρχή της αρρώστιας και του θανάτου του.

Όσον αφορά άλλους, υπάρχουν εκείνοι που πεθαίνουν από το δια­νοητικό κέντρο. Καταχρώνται τόσο το διανοητικό, έχουνε τόσες απασχο­λήσεις, εξαντλούν τις αξίες που είναι στον εγκέφαλο και στο τέλος αρχίζο­ντας από εκεί φτάνουν στον θάνατο. Υπάρχουν άλλοι, σαν τους καλλιτέχνες της οθόνης, που καταχρώνται το συγκινησιακό κέντρο. Από εκεί αρχίζουν, στο τέλος τους βλάπτει στην καρδιά και πεθαίνουν.

Έτσι λοιπόν αυτή είναι η ανθρωπότητα. Εσείς μην συνεχίζετε από αυτόν τον δρόμο. Να μαθαίνετε να οδηγείτε τα 3 κέντρα σε τέλεια ισορρο­πία. Μην σπαταλάτε τις ζωτικές αξίες και θα φτάσετε μέχρι τα γεράματα.

ΟΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΔΩΣΕ ΕΝΑΣ ΛΑΜΑ.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τι είναι ένας Κοσμοκράτορας;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ένα Ιερό άτομο που ανήκει στην Στρατιά των Οικοδόμων της Αυγής του Μαχαμβαντάρα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γιατί στα εσωτεριστικά λεξιλόγια ο Σαμαέλ αναφέρεται σαν ένας Κοσμοκράτορας;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Γιατί το Βαθύ, Εσωτερικό και Πραγματικό μου Είναι είναι Κο­σμοκράτορας. Όσον αφορά εμένα, σαν άνθρωπο, θεωρώ τον εαυτό μου σαν ένα άθλιο σκουλήκι της λάσπης της γης, κάτι που δεν έχει την παραμικρή αξία. Αλλά αν αναφερόμαστε στον Βαθύ Εσωτερικό Θεό μου, αυτός ναι, είναι Κοσμοκράτορας.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πως εξηγείτε το χάρισμα της πανταχού παρουσίας που έχει το Πραγματικό Είναι σας;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Η πανταχού παρουσία είναι κάτι πολύ κανονικό. Εμείς που έχουμε κάνει το Μεγάλο Έργο έχουμε την ευκαιρία να εκδηλώνουμε αστραπιαία την πανταχού παρουσία μας. Έτσι π.χ. μπορώ να ζω εδώ πέρα στον δυτικό κόσμο και όμως ταυτόχρονα να είμαι στο Θιβέτ ορατός και απτός, να οδηγώ καραβάνια διαμέσου των Ιμαλαΐων κλπ. Όλα αυτά είναι γνωστά στο μοναστήρι μας που είναι τοποθετημένο γεωγραφικά στα δεξιά της Ιερής Πεδιάδας του Αμιτάβα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πως ορίζετε έναν δάσκαλο της Λευκής Αδελφότητας;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ένας Μύστης της Λευκής Αδελφότητας, όπως οποιοδήποτε άτομο του Συνειδητού Κύκλου της Ηλιακής Ανθρωπότητας, είναι κάποιος που έχει φτάσει στο ύψος του Αυθεντικού, Πραγματικού Ανθρώπου. Αναμ­φισβήτητα υπάρχουν βαθμοί τελειότητας στον Μύστη, διότι πράγματι το να φτάσει κάποιος στην Μύηση είναι ένα πράγμα και το να φτάσει στην τε­λειότητα της Μύησης είναι κάτι διαφορετικό. Πολλοί είναι αυτοί που έχουν φτάσει στην Μύηση αλλά πολύ σπάνιοι είναι αυτοί που έχουν φτάσει στην τελειότητα της Μύησης.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πως ορίζετε έναν Υπεράνθρωπο;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Υπεράνθρωπος είναι εκείνος που έχει φτάσει στην τελειότητα της Μύησης, εκείνος που έχει συγχωνευτεί με την Θεϊκότητα. Έτσι πρέπει να εννοούμε τον Υπεράνθρωπο.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Αυτό σημαίνει ότι η συνείδηση ενός Μύστη είναι η ίδια με αυτή του Υπεράνθρωπου;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σε όλα τα επίπεδα υπάρχουν βαθμοί και βαθμοί και υπάρχουν διάφορα επίπεδα του Είναι. Πάνω από εμάς υπάρχει ένα επίπεδο του Είναι και κάτω από εμάς υπάρχει ένα κατώτερο επίπεδο του Είναι. Μπορούμε να περάσουμε σε ένα ανώτερο επίπεδο εξαλείφοντας μια ορισμένη ποσότητα από ανεπιθύμητα ψυχικά στοιχεία που φορτωνόμαστε στο εσωτερικό μας. Πραγματικά είναι δυνατό να φτάσουμε στο ύψιστο επίπεδο του Είναι και να μετατρεπόμαστε σε Υπεράνθρωπους. Ας ξεχωρίσουμε λοιπόν τον Μύστη που έφτασε ήδη στην κατάσταση του Υπεράνθρωπου από έναν άλλον που ακόμα δεν έχει φτάσει.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Σε άλλα Μαχαμβαντάρα φτάσατε στον βαθμό του Υπεράνθρω­που;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Εννοώ πως ο αυθεντικός Υπεράνθρωπος είναι το Θεϊκό στον Άνθρωπο. Έτσι λοιπόν αυτό που μετράει σε μας είναι το Είναι. Όταν συγ­χωνευθούμε εντελώς με το Είναι έχουμε τον Υπεράνθρωπο.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Αξιοσέβαστε Δάσκαλε είστε αθάνατος;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Βεβαίως ναι. Αυτό είναι φανερό επειδή κατέχω ένα ζωντανό σώμα στην Αίγυπτο σε κατάσταση καταληψίας. Με αυτές τις συνθήκες εί­ναι φανερό ότι κατέχω την Αθανασία.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θα μπορούσατε να μας εξηγήσετε περισσότερα για την μούμια που κατέχετε στην γη των Φαραώ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Δεν είμαι μόνο εγώ που έχω. Πολλοί ιερείς έχουν τα σώματά τους σε κατάσταση καταληψίας στην Πεδιάδα των Βασιλέων. Υπάρχει δη­λαδή μία ομάδα Μεγαλύτερων Αδελφών που άφησαν τα σώματά τους σε καταληψία. Έτσι αυτά τα σώματα είναι ζωντανά ακόμα και σήμερα. Μια τέτοια περίπτωση είναι και η δική μου.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ήσασταν παρών την εποχή που έζησε ο Τουταγχαμών;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Στην Αίγυπτο είχα φυσικό σώμα μόνο στην δυναστεία του Χε­φρέν.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θα μπορούσαμε να ξέρουμε για τι σκοπό έχετε την μούμια σας στην τωρινή σας ύπαρξη;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Είναι χρήσιμη επειδή μέσω μίας σταθερής ανταλλαγής ατόμων στην τωρινή μου ύπαρξη θα την κατέχω εντελώς. Αυτό σημαίνει ότι θα συ­νεχίσω να υπάρχω με την μούμια σε αυτόν τον κόσμο.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Μετενσαρκωθήκατε κάπου στην αρχαία Κίνα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ναι, στην προσωπικότητα του Τσου-Λι. Είχα επίσης και άλλες προσωπικότητες. Έτσι λοιπόν είχα μερικές μετενσαρκώσεις στην αρχαία Κίνα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ποια από τις προηγούμενες μετενσαρκώσεις σας νομίζετε πως ήταν η πιο χρήσιμη;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Εκείνη που είχα σαν Ιούλιος Καίσαρ διότι βάλαμε τις βάσεις για να μπορέσει να αναπτυχθεί η τετάρτη υποφυλή της Αρίας φυλής.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Είναι αλήθεια ότι σε ένα κοντινό μέλλον θα κατέχετε το χάρισμα των γλωσσών;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αυτό θα εξαρτηθεί από τον Πατέρα. Αν αυτός μου το δώσει κα­λώς, γιατί τι χρειάζομαι για να εργαστώ προς την ανθρωπότητα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Μπορείτε να μας δώσετε ένα ορισμό για το τι είναι ακριβώς η Φιλοσοφική Πέτρα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Η Φιλοσοφική Πέτρα είναι ο Εσωτερικός Χριστός ντυμένος με τα Σώματα Χρυσού. Αλλά για να μετατραπούν τα Υπαρξιακά Σώματα του Είναι σε αγνό Χρυσό, χρειάζεται να είμαστε αλχημιστές και να δουλεύουμε σκληρά στο Μεγάλο Έργο. Όλοι οι αλχημιστές κατέχουν Σώματα Αγνού Χρυσού, αλλά βέβαια Αλχημιστής δεν είναι οποιοσδήποτε άνθρωπος.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πότε θα φτάσετε στην αναφερόμενη Φιλοσοφική Πέτρα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Το 1978 θα μου παραδώσουν το Κόκκινο ρουμπίνι. Ευτυχώς που με αυτό θα μπορέσω να βοηθήσω πολύ την ανθρωπότητα. Το Κόκκινο Ρουμπίνι λέγεται επίσης και Αξιόλογο Ρουμπίνι με το οποίο σμίλεψαν τους τοίχους του Ναού του Σολομώντα. Όποιος μπορεί να καταλάβει ας καταλά­βει γιατί εδώ υπάρχει σοφία. Το να φτάσει να κατέχει τα Ανώτερα Οχήματα του Είναι δεν είναι εύκολο πράγμα διότι κανένας δεν μπορεί να τα κατέχει εάν πριν δεν εξαλείψει τον Ξηρό Υδράργυρο της Φιλοσοφίας. Ο Ξηρός Υδράργυρος δεν είναι τίποτε άλλο παρά τα μη ανθρώπινα ψυχικά ακό­λουθα, ζωντανές προσωποποιήσεις των δικών μας σφαλμάτων, των δικών μας ψυχολογικών ελαττωμάτων. Η εργασία με την Φιλοσοφική Πέτρα δεν θα γινόταν αν δεν εξαλείφαμε τον Ξηρό υδράργυρο και το Θειούχο Αρσε­νικό, την δηλητηριώδη, κτηνώδη, ζωική φωτιά. Υπάρχουν πολλοί μυημένοι που έχουν κατασκευάσει τα Υπαρξιακά Σώματα του Είναι. Αλλά είναι πολύ σπάνιοι εκείνοι που έχουν πετύχει την προσκόλληση του Χρυσού στα Σώ­ματα. Κανονικά ο Χρυσός βρίσκεται μέσα στο Ιερό Σπέρμα. Ευτυχώς που μέσα σε κάθε ανθρώπινο πλάσμα υπάρχει ένας αλχημιστής που ονομάζεται Αντιμόνιο. Πραγματικά στο Αντιμόνιο αντιστοιχεί η εργασία της προσκόλ­λησης του Πνεύματος του Χρυσού στα Ανώτερα Σώματα του Είναι. Έτσι είναι το πώς τα Ανώτερα Σώματα του Είναι (που κατασκευάσθηκαν στο Σι­δηρουργείο των Κυκλώπων) μετατρέπονται σε οχήματα Αγνού Χρυσού, στον Εσωτερικό Χριστό ντυμένο με αυτά, στην ίδια την Φιλοσοφική Πέτρα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θα μπορούσατε να μας πείτε τι εξουσίες δίνει η Φιλοσοφική Πέ­τρα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Όταν ο Δάσκαλος κατέχει την Φιλοσοφική Πέτρα, έχει από μό­νος του την Παγκόσμια ιατρική. Αυτό σημαίνει ότι δεν αρρωσταίνει, ότι μπορεί να ζήσει με υγεία διότι ανάμεσα στο Είναι και το φυσικό σώμα δεν υπάρχει το εμπόδιο του Εγώ. Το Εγώ είναι αυτό που με τα κτηνώδη σοκαρί­σματα, με τις ασέλγειές του, τις μνησικακίες κλπ. καταστρέφει το ζωτικό σώμα. Όταν το ζωτικό σώμα αλλοιώνεται, αλλοιώνεται επίσης και το φυ­σικό σώμα και τότε έρχονται αρρώστιες και η ζωή μικραίνει. Το εγώ βάζει δηλητήριο στο φυσικό σώμα και το καταστρέφει μέχρι τον τελικό θάνατό του. Έτσι λοιπόν αν καταστρέφουμε το εγώ εκτός της προσωπικότητας τί­ποτε άλλο δεν μπορεί πια να βλάπτει το σώμα. Αλλά αν καταστρέψουμε την προσωπικότητα θα έχουμε εξαλείψει ριζικά τις παρεμβολές μεταξύ του Εί­ναι και του φυσικού σώματος. Όταν το Είναι ενώνεται χωρίς παρεμβολές με το φυσικό σώμα εγκαθιστά μια ολική αρμονία που του επιτρέπει να τρέφε­ται με τους καρπούς του Δέντρου της Ζωής. Ο καλύτερος τρόπος εξάλειψης του εγώ και της προσωπικότητας είναι μέσω της συνεργασίας άνδρα και γυναίκας κατά την διάρκεια της χημικής ένωσης. Ο άνδρας κατά την διάρ­κεια της χημικής επαφής θα πρέπει να ικετεύει την Θεϊκή του Μητέρα Κου­νταλίνη για την καταστροφή αυτού ή εκείνου του ελαττώματος. Η γυναίκα την ίδια στιγμή θα πρέπει να συνοδεύει τον άνδρα ικετεύοντας την Θεϊκή της Μητέρα Κουνταλίνη για την καταστροφή των ίδιων ελαττωμάτων.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Δάσκαλε θα μπορούσατε να μας εξηγήσετε γιατί είστε ένας Θι­βετιανός Λάμα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Πραγματικά αυτός ο βαθμός είναι του Είναι μου. Αναμφισβή­τητα κάποτε μετενσαρκώθηκα στο Θιβέτ και τότε έγινα Λάμα. Έχουν πε­ράσει αιώνες και παρόλο που έχασα εκείνο το Θιβετιανό σώμα, που κάποτε είχα, το Βαθύ εσωτερικό Είναι μου εξακολουθεί να είναι ένας Θιβετιανός Λάμα. Είναι φανερό ότι σαν πνεύμα, σαν Είναι, πηγαίνω πάντα στις συνα­ντήσεις του Ιερού Τάγματος του Θιβέτ.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τι είναι στην πραγματικότητα το Ιερό Τάγμα του Θιβέτ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Το Ιερό Τάγμα του Θιβέτ είναι μία οργάνωση Ιερών Ατόμων. Το τάγμα αυτό καθ’ εαυτό έχει 201 μέλη και το μεγαλύτερο επιτελείο αποτε­λείται από 72 βραχμάνους. Έχουμε τον μεγάλο θησαυρό του ARYAVARTA ASRAH και από αυτό μπορούμε να καταλάβουμε με διαύ­γεια ότι τα πιο εξυψωμένα μέλη του Τάγματος είναι άτομα που κατέχουν την Φιλοσοφική Πέτρα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Στο Τάγμα του Θιβέτ, ποιος είναι αυτός που έχει το μεγαλύτερο αξίωμα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ο υψηλότερος, ο πιο εξυψωμένος από όλους είναι ο Βαγκαβάν Ακλάϊβα. Αυτός είναι ο Υπέρτατος Διευθυντής του Ιερού Τάγματος του Θι­βέτ.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Στην ιστορία του Θιβέτ τι αντιπροσωπεύει ο Δαλάϊ Λάμα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Υπήρξανε πολλοί Δαλάϊ Λάμα. Τώρα βρισκόμαστε στον δέκατο τρίτο, ο οποίος έπρεπε να φύγει προς τα ιερά μέρη του Ινδοστάν. Έπρεπε να φύγει βιαστικά από το Θιβέτ όταν ήρθε η επιδρομή των ορδών των Κινέζων κομμουνιστών. Δεν του έμενε άλλη λύση παρά να φύγει στην Ινδία, διότι αλλιώς θα τον είχαν σκοτώσει. Ο Δαλάϊ Λάμα είναι ένας Μύστης που εργά­ζεται προς την ανθρωπότητα, αλλά όπως σας έλεγα, υπήρξανε άλλοι Δαλάϊ Λάμα και στο μέλλον θα συνεχίζουν να υπάρχουν. Όλοι εκείνοι που είναι αληθινές μετενσαρκώσεις, θα μπορούν να μετατραπούν σε Δαλάϊ Λάμα, αν το Μεγάλο Τάγμα το θέλει έτσι.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ο Δαλάϊ Λάμα είναι ένας Υπεράνθρωπος;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Δεν έφτασαν πάντα οι Δαλάϊ Λάμα στην τελική ένωση με την θεϊκότητα, όμως οι Δαλάϊ Λάμα είναι πραγματικοί Μύστες με την πιο ολο­κληρωμένη έννοια της λέξης.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θα εγκαταλείψουν οι κομμουνιστές Κινέζοι το θεοκρατικό κρά­τος του Θιβέτ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Οι κομμουνιστές Κινέζοι θα πρέπει αναπόφευκτα να φύγουν από το Θιβέτ. Οι Νταρμαπάντας ή στρατιά των μεγάλων Δασκάλων της Δύνα­μης, δουλεύουν εντατικά για να βγάλουν τους κομμουνιστές κινέζους από εκεί. Μετά αφού θα έχουν υποφέρει πολύ θα φύγουνε, και όταν θα συμβεί αυτό, ο Δαλάϊ Λάμα θα επιστρέψει στον θρόνο του.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Όλοι οι Λάμας είναι Ηλιακοί Άνθρωποι;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Όχι όλοι, μόνο αυτοί που έχουν κάνει το Μεγάλο Έργο.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Κατέχουν μερικοί Λάμας διαστημόπλοια;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Μόνο μία πολύ εκλεκτή ομάδα τα κατέχουν, μόνο αυτοί και κα­νένας άλλος. Αυτοί έχουν τα διαστημόπλοια σε μέρη που όχι μόνο είναι απλησίαστα για τους Θιβετανούς αλλά επίσης και για τους Κινέζους. Είναι πολύ δύσκολο να φτάσει κάποιος μέχρι εκεί που βρίσκονται αυτά τα δια­στημόπλοια.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Είναι αλήθεια ότι στο Σάνγκρι Λά βρίσκονται οι απόγονοι από εμάς τους Άριους;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Εκεί ζούνε οι Δάσκαλοι της μεγάλης Αρίας Φυλής μέσα στα με­γάλα σπήλαια του Σάνγκρι Λά, μαζί με τον Μελχισεδέκ, τον βασιλιά του κόσμου.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τι γνώμη έχετε για τα σπήλαια του Κακαχουαμίλπα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αυτά τα σπήλαια βρίσκονται σε απόσταση 4 ωρών από την πρωτεύουσα του Μεξικού, και πράγματι μέχρι τώρα δεν έχουν βρει το τέλος τους. Πιθανόν να είναι μία επέκταση του Σάνγκρι Λά.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Υπάρχουν στο Θιβέτ μερικά μηχανήματα που άφησαν οι Άτλα­ντες;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ναι υπάρχουνε αλλά όχι μόνο στο Θιβέτ. Επίσης βρίσκονται και σε άλλα μέρη της Γης όπου υπάρχουν σπήλαια, τα οποία έχουν μυστικά μη­χανήματα των αρχαίων Ατλάντων.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Είναι αλήθεια ότι στην Ινδία περιμένουν την άφιξή σας;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Είναι στο Θιβέτ όπου μια ομάδα Λάμας με περιμένουν και λο­γικά εκεί θα πάω. Έτσι λοιπόν μόλις θα έχω εκτελέσει την αποστολή μου θα διεισδύσω κρυφά στο Θιβέτ.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γνώρισε ο Χίτλερ την διδασκαλία του Υπεράνθρωπου;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ναι την γνώρισε, αλλά αργότερα εκτράπηκε μετά την επίσκεψη που του έκανε «ο άντρας των πράσινων γαντιών», ένας απεσταλμένος του Θιβέτ, αλλά όχι ακριβώς του Βασιλείου του Αγκάρτι όπως νόμισα ο Χίτλερ, παρά ένας απεσταλμένος της ομάδας των Ντάγκ Ντούγκπα, μαύρων μάγων με κόκκινο τουρμπάνι. Ο Φύρερ πήγαινε καλά, μιλώντας εσωτεριστικά, αλλά επαναλαμβάνω «ο άντρας των πράσινων γαντιών» τον εξέτρεψε.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τι πραγματικά είναι η ομάδα των Ντάγκ Ντούγκπα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Είναι το αντίθετο του τάγματος του Θιβέτ, η άλλη όψη του νο­μίσματος. Ένα πράγμα είναι οι Μύστες της Λευκής Αδελφότητας του Ιερού Τάγματος του Θιβέτ και άλλο πράγμα οι Μύστες της Καταχθόνιας Αδελφό­τητας της ομάδας των Ντάγκ Ντούγκπα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ο Χίτλερ έφτασε να γνωρίζει το Αρκάνο A.Z.F.;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ναι. Δούλευε στην ενάτη σφαίρα αλλά όπως είπα πριν ο Χίτλερ εκτράπηκε.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Είναι αλήθεια ότι ο Χίτλερ σε άλλη εποχή ήταν ο Αττίλας;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Έτσι έχουν πει τα μέλη ενός Μυστικού Τάγματος.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Αφού ο Χίτλερ ήξερε τις απόκρυφες επιστήμες, τι τον έσπρωξε προς την αποτυχία;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Το ότι δεν είχε εξαλείψει το εγώ, διότι αν το είχε καταστρέψει δεν θα είχε αποτύχει και σε αυτές τις στιγμές η Γερμανία θα ήταν νικητής. Ο Χίτλερ στην αρχή ήταν εξαιρετικός αλλά δεν εξάλειψε το εγώ και γι αυτό απέτυχε.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Στα Περσικά τι θέλει να πει η λέξη Φύρερ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Θέλει να πει «Ενσάρκωση του Λόγου».

ΕΡΩΤΗΣΗ: Είναι αλήθεια ότι ο Χίτλερ αυτοκτόνησε;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ο Χίτλερ πέθανε γέρος κάπου, δεν έχει σημασία που.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γιατί ο Χίτλερ διάλεξε τον σταυρό της σβάστικας, σαν σύμβολο για την διδασκαλία του;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Διότι αυτός ο σταυρός συμβολίζει την δουλειά στο Σιδηρουργείο των Κυκλώπων. Γιατί αυτός ο σταυρός συμβολίζει τις Χριστικές Δυνάμεις καθώς γυρίζουν αδιάκοπα στο Λαμπορατόριουμ Ορατόριουμ του φυσικού μας σώματος.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ποια είναι η γνώμη σας για τον Λόμπσαγκ Ράμπα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Είναι ένας μύστης που εκτελεί την αποστολή του να προωθήσει τις πνευματικές ανησυχίες στον κόσμο.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Είναι αλήθεια ότι στην Ινδία ή στο Θιβέτ κάνουν στους μυημέ­νους μία τομή στο μέτωπο για να τους αναπτύσσουν την διόραση;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αυτές είναι απόψεις του Μαρτές Λόμπσαγκ Ράμπα, αλλά είναι ψεύτικες απόψεις. Πραγματικά στο Θιβέτ κάνουν στους μυημένους μια πολύ ειδική δουλειά, αλλά αυτό δεν έχει καμία σχέση με τομές.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Δάσκαλε τι σημαίνει ότι «για να εξαλείψουμε το εγώ είναι ανα­γκαίο να βράζει το νερό στους 100 βαθμούς»;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ωραία, το να εξαλείφουμε το εγώ δεν είναι θέμα αποκλειστικά διανοητικό. Πραγματικά αν το νερό δεν βράζει στους 100 βαθμούς, δεν μα­γειρεύεται αυτό που είναι αναγκαίο να μαγειρευτεί, δεν καταστρέφεται αυτό που είναι αναγκαίο να καταστραφεί. Έτσι επίσης αν δεν περνάμε από σοβαρές συγκινησιακές κρίσεις δεν θα αποκρυσταλλωθεί αυτό που πρέπει να αποκρυσταλλωθεί και δεν θα εξαλείφεται αυτό που είναι αναγκαίο να εξαλείψουμε. Είναι αναγκαίο να καταστρέφουμε τα ψυχικά ακόλουθα, και έτσι αφού εξαλειφθούν κρυσταλλώνεται στην θέση τους κάποια ικανότητα, κάποια αρετή, κάποια ψυχική εξουσία. Όταν αναφέρουμε την Ψυχή πρέπει να καταλαβαίνουμε ότι μιλάμε για ένα σύνολο δυνάμεων, εξουσιών, αρε­τών κλπ. Αν καταστρέφουμε το ελάττωμα της λαγνείας θα κρυσταλλωθεί σε εμάς η αγάπη. Αν καταστρέφουμε τον εγωισμό θα αποκρυσταλλωθεί σε εμάς ο αλτρουισμός. Και έτσι διαδοχικά κάθε φορά που θα εξαλείφουμε ένα ελάττωμα θα κρυσταλλώνεται σε εμάς κάτι από την Ψυχή, ένας Νόμος, μια εξουσία, μια αρετή κλπ. Και όταν θα πεθάνουν όλα τα δικά μας ψυχολογικά ακόλουθα, που φορτωνόμαστε στο εσωτερικό μας, τότε θα κατέχουμε την Ψυχή μας. Γι αυτό λέγεται στα Ευαγγέλια: «Στην υπομονή θα κατέχετε τις Ψυχές σας». Αλλά και ακόμα περισσότερο, το ίδιο το φυσικό σώμα θα πρέ­πει να μετατραπεί σε Ψυχή. Όποιος καταστρέφει το εγώ, φτάνει σε μια στιγμή που μετατρέπεται σε Μεταλλαγμένο και ήδη με αυτή την ικανότητα είναι αόρατος ή ορατός θεληματικά. Μπορεί να διαπερνά έναν τοίχο χωρίς να πάθει καμία ζημιά διότι το σώμα έχει μετατραπεί σε κάτι ελαστικό, εύ­πλαστο. Επίσης μπορεί να παίρνει την μορφή ενός 20 χρονών ή 100 χρονών επειδή το σώμα ήδη δεν ανήκει στον χρόνο., έχει μετατραπεί σε Ψυχή και αυτό είναι σημαντικό. Αλίμονο σε εκείνον που χάνει την Ψυχή του όταν δεν την αποκρυσταλλώνει στον εαυτό του! μπορεί ένας άνθρωπος να είναι πλούσιος, μπορεί να κατέχει μια εκπληκτική μόρφωση, μπορεί να είναι ένας μεγάλος εσωτεριστής κλπ, αλλά όλα αυτά σε τίποτε δεν του χρησιμεύουν αν έχει χάσει την Ψυχή του.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Είναι αλήθεια ότι τα σώματα μερικών αγίων έβγαζαν μυρωδιά λουλουδιών; Αυτό το γεγονός οφείλεται σε αυτό που εκφράσατε στην προηγούμενη απάντησή σας;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σε ένα μεγάλο μέρος είναι αυτό που είπαμε πριν, αλλά είναι αναγκαίο να περάσουμε πιο πέρα από την κατηγορία του αγίου. Ένα πράγμα είναι ο βέβηλος, άλλο ο άγιος και ένα άλλο ο Μύστης. Σε έναν Μύ­στη το ίδιο το σώμα από σάρκα και οστά γίνεται Ψυχή, μπορεί να γίνεται αθάνατο, ένα Μεταλλαγμένο που δεν είναι υποταγμένο στον χρόνο.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θα μπορούσατε να μας εξηγήσετε αξιοσέβαστε δάσκαλε την δια­δικασία που κάνατε για να καταλάβετε τα ελαττώματά σας;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αυτό είναι ζήτημα αυστηρής ανάλυσης, εφαρμογής της τεχνικής του διαλογισμού κλπ. Από αυτή την κατεύθυνση έφτασα να καταλάβω αυτό ή εκείνο το ελάττωμα, και αφού το κατάλαβα μπόρεσα να το καταστρέψω με την βοήθεια της θεϊκής Μητέρας Κουνταλίνης.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πριν να φτάσετε στην Μαεστρία διαλογιζόσαστε κάθε μέρα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ο διαλογισμός είναι το καθημερινό ψωμί του κάθε αυθεντικού δόκιμου της σοφίας. Πάντα διαλογιζόμουν και πάντα θα συνεχίσω να δια­λογίζομαι.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θα θέλατε να μας εξηγήσετε αυτό το να αυτο-πειθαρχούμαστε εσωτεριστικά για να μην αφήσουμε το εγώ να μας καταβροχθίσει;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Στο θέμα της εσωτεριστικής αυτοπειθαρχίας, υπάρχουν πολλά πράγματα που δεν μπορούν να δημοσιευτούν και μεταδίδονται μόνο από δάσκαλο σε μαθητή.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Δάσκαλε, οριστικά, όποιος δεν διαλογίζεται δεν διαλύει το εγώ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Όχι γιατί δεν μπορεί να το καταλάβει. Εάν δεν υπάρχει κατα­νόηση πως θα μπορούσε κάποιος να διαλύσει το εγώ; Πρώτα είναι αναγκαίο να αποκτάμε συνείδηση για όσα διαλογιζόμαστε για να μπορούμε να τα κα­ταστρέφουμε μετά.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Εφόσον τα πράγματα είναι έτσι, είστε της γνώμης ότι οι γνωστι­κοί μαθητές πρέπει να διαλογιστούν;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Οι γνωστικοί θα έπρεπε να εξασκούν καθημερινά τουλάχιστον 4 με 6 ώρες τον διαλογισμό. Να εξασκηθούν το πρωί, το απόγευμα και σχε­δόν όλο το βράδυ, μέχρι να ξημερώσει. Αυτό θα έπρεπε να γίνει για όλη την ζωή σας και αν έτσι προχωράτε, θα ζείτε μια βαθιά ζωή και θα αυτοπραγματοποιηθείτε. Εάν δεν το κάνετε θα έχετε μια επιφανειακή, κούφια ζωή, μια ζωή φλύαρη, κάτι παρόμοιο θα λέγαμε με μια λακκούβα νερό στην άκρη του δρόμου, που κάτω από τις ακτίνες του ήλιου ξεραίνεται και μένει μόνο η βρωμιά. Πολύ διαφορετικές είναι οι λίμνες γεμάτες ψάρια και ζωή. Πρέπει να μάθουμε να ζούμε βαθιά και αυτό επιτυγχάνεται με τον διαλογι­σμό.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Δάσκαλε κάποτε ρώτησαν έναν εκπαιδευτή πόση ώρα θα έπρεπε να κρατάει ο διαλογισμός και απάντησε δέκα λεπτά. Ποια είναι η γνώμη σας για αυτή την απάντηση;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Κάθε διαλογισμός θα έπρεπε να κρατάει ώρες, 3, 4, 6 ώρες. Ήδη στο Φωτισμένο Κενό δεν υπάρχει χρόνος. Η έλλειψη βάθους στους δοκί­μους είναι αυτό που βλάπτει τους αδελφούς.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θέλετε να πείτε ότι δεν υπάρχει σοβαρότητα στους υποψήφιους της Γνώσης;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αυτό είναι ξεκάθαρο και φανερό. Ο διαλογισμός θα πρέπει να είναι βαθύς, επεκταμένος.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ποια θα πρέπει να είναι η συμπεριφορά, σύμφωνα με την γνώμη σας, κάποιου που έχει μια θέση σε κάποια οργάνωση, και ακόμη και στην γνωστική κίνηση;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Όταν κάποιος δεν δουλεύει με την διάλυση του εγώ διαπράττει λάθη και είναι πολύ φυσικό να τα διαπράττει καθημερινά. Αυτό φέρνει προβλήματα και τα προβλήματα φέρνουν σύγχυση. Εάν ένας δουλεύει πάνω στον εαυτό του, όλα θα προχωράνε καλύτερα, γιατί θα εξαλείφει ψυ­χολογικά ελαττώματα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πως θα μπορούσαμε να αναγνωρίσουμε κάποιον που έχει εξα­λείψει το 50% των ελαττωμάτων του;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Η καλή συμπεριφορά θα το δείχνει, γιατί το δέντρο γνωρίζεται από τους καρπούς του. Από το τάδε δέντρο τάδε καρποί

ΕΡΩΤΗΣΗ: Υπάρχει κίνδυνος για τους γνωστικούς μαθητές να μετατραπούν σε Χανασμουσιάνους;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Θα βγει μια καλή συγκομιδή, προπάντων από τα νοτιοαμερικά­νικα μέρη της Κολομβίας και της Βενεζουέλας. Απλώς γιατί τα αδελφάκια δεν έχουν αφοσιωθεί στην καταστροφή του εγώ.

Είναι πολύ ελαφριοί και τεμπελιάζουν σε αυτό το πράγμα. Θέλουν μυήσεις, βαθμούς, εξουσίες κλπ και δεν ασχολούνται με την καταστροφή του εγώ. Το μέλλον που περιμένει αυτές τις δύο χώρες είναι ακριβώς μία καλή συγκομιδή Χανασμούσεν με διπλό κέντρο βαρύτητας.

Αυτό είναι εκείνο που θα συμβεί εκτός και εάν όλοι, μαζικά αποφα­σίσουν να καταστρέψουν το εγώ.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Είχαν οι Κινέζοι κάποια τεχνική για να δουλεύουν ψυχολογικά στην διάλυση του εγώ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Πραγματικά στην Κίνα των χιλιετηρίδων υπήρχε ένα όργανο που είχε 49 χορδές. Η κάθε μία χορδή σχετιζότανε με κάθε ένα από τα 49 υποσυνείδητα επίπεδα του νου. Είναι φανερό πως όταν ένας καλλιτέχνης έπαιζε τις χορδές, οι μυημένοι έμπαιναν σε βαθύ διαλογισμό, στο κάθε ένα από τα 49 υποσυνείδητα επίπεδα. Έτσι αυτοανακαλύπτονταν και κατά λο­γική συνέπεια μετατρέπονταν.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ποια είναι η καλύτερη τεχνική για την καταστροφή των ελαττω­μάτων στην διάρκεια της πρακτικής του Σαάχα Μαϊτούνα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Κατά την διάρκεια της χημικής ένωσης, οι δύο σύζυγοι θα πρέ­πει να ζητάνε και οι δύο για την καταστροφή του ίδιου ελαττώματος. Το να ζητάει ο άντρας για την καταστροφή αυτού ή εκείνου του ελαττώματος και η σύζυγος, από την πλευρά της, να ζητάει για την καταστροφή ενός άλλου ελαττώματος είναι έλλειψη ευσπλαχνίας και αγάπης.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Είναι ακριβώς η δύναμη του Ανδρόγυνου, που έχει δημιουργη­θεί από το ζευγάρι στην σεξουαλική ένωση, αυτή που θα χρησιμοποιήσει η Θεϊκή Μητέρα Κουνταλίνη για να κάψει αυτό ή εκείνο το ψυχικό ακό­λουθο. Και αν την Ηλεκτρική Φωτιά την κατευθύνουν και οι δύο σύζυγοι προς το ίδιο ελάττωμα η καταστροφή δεν θα αργήσει. Επαναλαμβάνω, οι δύο σύζυγοι πρέπει να ικετεύουν για το ίδιο ελάττωμα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θα μπορούσατε να μας πείτε αξιοσέβαστε δάσκαλε ποια ελαττώ­ματα, στην παρούσα ενσάρκωσή σας, ήταν τα πιο δύσκολα στην κατα­στροφή τους;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Πραγματικά, θεωρώ ότι ο θυμός και η λαγνεία ήταν τα πιο ρι­ζικά και αφού ελαττώθηκαν σε σκόνη, όλα τα άλλα τα εξάλειψα με σταθερό βήμα και δυνατό χέρι.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Δάσκαλε, είχατε από την παιδική ηλικία προαίσθηση της απο­στολής που σας περίμενε;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ναι, από την παιδική ηλικία το ήξερα, έτσι είναι.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γιατί λένε μερικοί ότι εσείς είσαστε εξωγήινος;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Καλά, το βαθύ Εσωτερικό Είναι μου είναι εξωγήινος, αυτό δεν μπορώ να το αρνηθώ. Στην πραγματικότητα της αλήθειας, μέσα μου είναι οι ψυχικές και πνευματικές αρχές του κυβερνήτη του Άρη (Σαμαέλ). Αυτές οι αρχές περιέχονται μέσα στην ψυχή μου και ο ίδιος ο Κυβερνήτης του Άρη είναι το Πραγματικό Βαθύ Εσωτερικό Είναι μου. Έτσι λοιπόν πραγ­ματικά είμαι ένας Εξωγήινος.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Είναι αλήθεια ότι εσείς θα εκπληρώσετε μία αποστολή μέσα σε ένα διαστημόπλοιο;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ακόμα δεν μπορώ να βεβαιώσω τίποτε για αυτό. Περιμένω κά­ποτε να είμαι άξιος να επιβιβαστώ σε ένα διαγαλακτικό διαστημόπλοιο, γιατί ένας κυβερνήτης τέτοιου διαστημοπλοίου έτσι μου το έχει υποσχεθεί και εγώ το περιμένω. Με αυτόν τον κυβερνήτη συναντήθηκα προσωπικά, θέλω να πω φυσικά, στην Έρημο των Λιονταριών, στην πρωτεύουσα του Μεξικού.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Αξιοσέβαστε Δάσκαλε μέχρι ποιο σημείο μπορούμε να πούμε ότι ο Πάπας Ιωάννης 23ος ήταν συνεργάτης της Μεγάλης Λευκής Αδελφότη­τας;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αυτό το Ον ήταν χρήσιμο, από την σκοπιά που έδωσε να κατα­λάβει η ίδια η εκκλησία ότι αυτή δεν είναι η μοναδική. Αυτό το ον επέμενε στην αναγκαιότητα μιας αδελφότητας, που θα έπρεπε να υπάρχει ανάμεσα στις διάφορες πίστεις. Ακόμα και αν δεν φτάνανε στην αδελφοσύνη, να υπήρχε αμοιβαίος σεβασμός ανάμεσα στις διάφορες πίστεις και θρησκείες.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ποια είναι η γνώμη σας για τον Νοστράδαμο;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ήταν ένας μεγάλος προφήτης, είναι ολόκληρος δάσκαλος, δεν υπάρχει αμφιβολία σε αυτό, αλλιώς δεν θα μπορούσε να εξηγηθεί η ακρί­βεια των προφητειών του.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τότε ο Νοστράδαμος είναι ένας αναστημένος;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αυτό το τελευταίο δεν το έχω ερευνήσει.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τι μπορείτε να μας πείτε για την Κλεοπάτρα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Δεν ξέρω γιατί μιλάνε για την Κλεοπάτρα με ατομικό πρόσωπο. Στην πραγματικότητα ήταν πολλές Κλεοπάτρες. Στο νησί Ελεφαντίνα ζού­σαν πολλές Κλεοπάτρες και αυτές γνώρισαν τα Μυστήρια της Ζωής και του Θανάτου. Εκείνη που αναφέρεται στην ιστορία ήταν μία από αυτές. Αυτή γνώρισε τα Μυστήρια αν και τότε ήταν πια πεσμένος Μποδισάτβα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τότε θα μπορούσαμε να πούμε ότι η Νεφερτίτη γνώρισε τα Μυ­στήρια;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Είναι φανερό πως ναι.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Είναι ο Σολομώντας ένας σηκωμένος Δάσκαλος;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ο Βασιλιάς Σολομώντας είναι ένας μεγάλος Ιεροφάντης, αλλά ο Μποδισάτβα του είναι πεσμένος.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Είναι ο Ιεχωβά σηκωμένος δάσκαλος;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Από ετυμολογική άποψη ο Ιεχοβά είναι IODHEVE, που ισοδυ­ναμεί με το να πούμε: Στρατιά του Λόγου.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θα ξαναεπιστρέψει ο Ναπολέοντας στον φυσικό κόσμο;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ο Ναπολέοντας είναι ένα στοιχείο που χρησιμοποιεί ο Νόμος για να εκπληρωθεί το κάρμα και θα ξαναεπιστρέψει για να πάρει φυσικό σώμα αυτή την φορά στην πόλη της Νέας Υόρκης.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τι μπορείτε να μας πείτε για την κυρία Έλενα Πετρονίλα Μπλα­βάτσκι;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αυτή επίσης θα ξαναεπιστρέψει. Θα γεννηθεί στην Νέα Υόρκη με ανδρικό φυσικό σώμα και θα εκπληρώσει κάποια αποστολή.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γνώρισε ο Σιμόν Μπολιβάρ τις απόκρυφες επιστήμες;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ο Σιμόν Μπολιβάρ είναι ένας πεσμένος Μποδισάτβα. Είναι ο Μποδισάτβα ενός Δασκάλου που διευθύνει την Απελευθερωτική Ακτίνα και τα άτομά της είναι πολύ αναγκαία για να γίνει η απελευθέρωση του αν­θρώπινου όντος.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θα ξανάρθει ο Σιμόν Μπολιβάρ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ακόμα δεν υπάρχει καμία πληροφορία σχετικά με αυτό.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θεωρείτε τον Μωυσή σαν υπεράνθρωπο;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Βεβαίως ναι. Ο Μωυσής είναι ένας Υπεράνθρωπος με την πιο πλήρη έννοια της λέξης.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Έφτασε ο Αβραάμ στην κατηγορία του υπεράνθρωπου;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ναι, επίσης και ο Αβραάμ πέτυχε να ενωθεί με την Θεϊκότητα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Που βρίσκονται τώρα ο Χημικός Αρχιφυσικός Άγγελος Λοϊσός και ο Αρχάγγελος Σακάκυ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Στο σύμπαν, στο διάστημα, ταξιδεύοντας δια μέσου των κό­σμων. Ο Αρχάγγελος Σακάκυ είναι ένας από τους τέσσερις τετρα-συντηρη­τές του Σύμπαντος.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θα ξανάρθει να πάρει φυσικό σώμα ο θεός Τλαλόκ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ο Τλαλόκ θα πάρει σώμα στην μελλοντική Χρυσή Εποχή, μετά την μεγάλη καταστροφή που πλησιάζει. Θα ξανάρθει να βοηθήσει την Συ­νειδητή Ανθρωπότητα της χρυσής Εποχής.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ήταν η Μαρία Αντουανέτα μία γυναίκα με αφυπνισμένη συνεί­δηση;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Όχι τελείως ξύπνια, αλλά είχε ένα ποσοστό αφυπνισμένης συ­νείδησης.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γνώρισε ο Ροβεσπιέρος την Μυητική Φιλοσοφία;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αν πραγματικά την είχε γνωρίσει δεν θα είχε διαπράξει τα λάθη που διέπραξε. Ο Ροβεσπιέρος μετατράπηκε πρακτικά σε δήμιο της Γαλλίας.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ποιος ήταν πραγματικά ο Κόμης Μοντεχρίστος;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Είναι ένα σύμβολο, μια αλληγορία πλασμένη στο έργο του Αλέ­ξανδρου Δουμά, μια ζωντανή αντιπροσωπεία του Καλιόστρο.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Δουλεύει ακόμη ο κόμης Ασταρότ στην μαύρη μαγεία;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ποτέ δεν γνώρισα τον Ασταρότ σαν Κόμη, τον γνώρισα μόνο σαν δούκα. Τώρα έχει φυσικό σώμα αλλά δεν είναι πια μαύρος μάγος.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ποιος ήταν ο Χριστόφορος Κολόμβος;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ένας μεγάλος διορατικός που με βάση παραδόσεις ρίχτηκε προς την Ινδία, θέλοντας να κάνει έναν κύκλο από αυτή την γραμμή, αλλά βρέ­θηκε στην Αμερική

ΕΡΩΤΗΣΗ: Είναι η Ζάν Ντ’ Άρκ μια Κυρία Μύστης;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ναι, και ζει ακόμα. Παρόλο που την κάψανε εξακολουθεί να ζει, διότι πέτυχε την Ανάσταση, και με την δύναμη της Ανάστασης συγκέ­ντρωσε όλα τα φυσικά άτομά της. Έτσι λοιπόν τώρα κατέχει φυσικό σώμα, διατηρεί το ίδιο το σώμα της και ζει στο Ναό της Βοημίας στην Γερμανία.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τι μπορείτε να μας πείτε για τον Γιούρι Γκέλερ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Δεν με ενδιέφερε. Δεν το ερεύνησα διότι δεν με ενδιέφερε.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Είναι αλήθεια ότι ο κόμης Σαίν Ζερμαίν βρίσκεται στην Ισπανία;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ο κόμης Σαιν Ζερμαίν δεν είναι στην Ισπανία αλλά στο ανατο­λικό Θιβέτ. Θα ξανάρθει στην Ευρώπη το 1999.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τι εσωτερικό βαθμό έφτασε ο Μαχάτμα Γκάντι;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ο Μαχάτμα Γκάντι δεν μπόρεσε να πραγματοποιήσει το Με­γάλο Έργο. Αφιερώθηκε αποκλειστικά στην πολιτική.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ήταν ο Άγιος Αυγουστίνος ένας γνωστικός πατριάρχης;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Βεβαίως ναι. Ο Άγιος Αυγουστίνος είναι ένας μεγάλος Ιεροφά­ντης. Επίσης ίδρυσε το Τάγμα των Αυγουστιανών, ένα Γνωστικό Τάγμα, μία γνωστική αίρεση.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Σε τι εσωτεριστική σκάλα βρίσκεται τώρα εκείνος που ονομά­στηκε Σιντάρτα Γκαουτάμα Σακιαμούνι, ο Βούδας;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Είναι ένας απελευθερωμένος δάσκαλος, ένας Δάσκαλος της Τε­λειότητας. Μετά αφού ήταν Γκαουτάμα, ξαναήρθε να πάρει φυσικό σώμα, ξαναγεννήθηκε στο ίδιο το Θιβέτ, με το όνομα Σονκαπάκ, ο μεγάλος θιβε­τιανός Λάμα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Έφτασε ο Πέτρος, ο μαθητής του Ιησού, στην αυτοπραγμάτωση;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Βεβαίως ναι. Ο Πέτρος είναι ένας Δάσκαλος της Τελειότητας.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Αυτοπραγματοποιήθηκαν επίσης όλοι οι απόστολοι;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ναι, όλοι αυτοί αυτοπραγματοποιήθηκαν.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ήταν ο Μέγας Αλέξανδρος μυημένος;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ο Μέγας Αλέξανδρος δεν ήταν μυημένος, ήταν απλώς κατακτη­τής κι αυτό ήταν όλο.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τι γνώμη έχετε εσείς αξιοσέβαστε δάσκαλε για τον Φρειδερίκο Νίτσε;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ο Νίτσε στην θεωρία του Υπεράνθρωπου ξέχασε να μιλήσει για τον Άνθρωπο. Υπάρχει ανάγκη να δημιουργούμε πρώτα τον Άνθρωπο διότι το διανοητικό ζώο ακόμα δεν είναι άνθρωπος. Ο Νίτσε πίστευε πως υπήρχε ο άνθρωπος και έσφαλλε. Πραγματικά αφού δημιουργείται ο Άνθρωπος μπορούμε μετά να μιλάμε με υπερανθρώπινους όρους αλλά πριν όχι.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γνώρισε ο Μάο Τσε Τούνγκ τον Εσωτερισμό;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αναμφισβήτητα ο Μάο Τσε Τούνγκ αφοσιώθηκε στον κομμου­νισμό μπολσεβικισμό και αυτό είναι όλο. Αυτός δεν ασχολήθηκε με εσωτε­ριστικά ζητήματα. Παρατηρείστε ότι ΜΑΟ είναι ΑΟΜ αλλά ανάποδα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Αυτοπραγματοποιήθηκε ο Ντάντε Αλιγκιέρι;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Είναι ένας αναστημένος δάσκαλος και ζει ακόμα στην Ιταλία.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γνώρισε τις Γνωστικές Διδασκαλίες ο μέγας γλύπτης Μιχαήλ Άγγελος;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Γνώρισε τον εσωτερισμό και είναι ένας μυημένος.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πέτυχε την Αυτοπραγμάτωση ο Πλάτωνας, ο Φιλόσοφος της Αθήνας;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ναι ο Πλάτωνας πέτυχε να αυτοπραγματοποιηθεί.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τι γνώμη έχετε για τον Φουλκανέλλι;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ο Φουλκανέλι είναι ένας αυτοπραγματοποιημένος που έκανε το Μεγάλο Έργο. Το ανώτατο έργο του ονομάστηκε ακριβώς «οι φιλοσοφικές οικίες», δυστυχώς κανένας δεν τον έχει καταλάβει. Αυτό οφείλεται στο ότι για να τον καταλαβαίνει κάποιος είναι αναγκαίο να έχει αυτοπραγματο­ποιηθεί. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, κάποιες μυστικές υπηρε­σίες έψαχναν τον Φουλκανέλι (ο οποίος είναι ένας πεπειραμένος πυρηνικός φυσικός), για να του αποσπάσουν πληροφορίες, αλλά ευτυχώς ήξερε να τους αποφεύγει και τώρα βρίσκεται σε κάποια κρυφά μέρη, που ταυτόχρονα είναι Ναοί και μοναστήρια.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τι γνώμη έχετε για τον Γκουρτζίεφ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Η διδασκαλία του Γκουρτζίεφ είναι καταπληκτική, αλλά έχει όμως πολλά σοβαρά λάθη. Για παράδειγμα αγνοεί όλα όσα αφορούν την θεϊκή Μητέρα Κουνταλίνη Σάκτι, στράφηκε εναντίον της, αφήνοντας τους μαθητές του σε τέτοιες συνθήκες που να μην μπορούν να δουλεύουν πάνω στον εαυτό τους. Είναι φανερό ότι αν σε έναν στρατιώτη του παίρνουν τα όπλα, τότε τι θα μπορούσε να κάνει στο πεδίο της μάχης; Έτσι επίσης, εάν στον μαθητή του αφαιρέσουν την θεϊκή του Μητέρα, τότε πως θα αμυνό­ταν; Πως θα καταστρέφονταν τα ψυχικά του ακόλουθα; Μόνο το πυρογενές Φίδι των μαγικών μας δυνάμεων έχει πλήρη εξουσία για να καταστρέφει τα μη ανθρώπινα ψυχικά ακόλουθα που φορτωνόμαστε στο εσωτερικό μας. Ο Γκουρτζίεφ μπέρδεψε την Κουνταλίνη με το βδελυρό όργανο Κουνταρτι­γουαδόρ. Υπάρχουν δύο φίδια: αυτό που ανεβαίνει και αυτό που κατεβαί­νει. Αυτό που ανεβαίνει είναι αυτό που τυλίγεται στην ράβδο του Ασκλη­πιού, Θεού της ιατρικής, το ίδιο που τυλιγόταν επίσης στο Γενετήσιο Ταυ, με το οποίο ο Μωυσής θεράπευσε τους Ισραηλίτες στην έρημο. Αυτό που κατεβαίνει είναι το φρικτό φίδι Πύθων, με τα επτά κεφάλια, που σερνόταν στην λάσπη της γης, και το οποίο ο Απόλλων θυμωμένος, πλήγωσε με τα ακόντιά του. Είναι το φίδι του πειρασμού της Εδέμ. Αυτό προβάλλεται από τον κόκκυγα προς τις ατομικές κολάσεις του ανθρώπου. Ο Γκουρτζίεφ διέ­πραξε το σφάλμα να δώσει στο φίδι που ανεβαίνει, το φίδι το μπρούτζινο, τις καταχθόνιες, υπνωτιστικές και μοχθηρές δυνάμεις του φιδιού που κατε­βαίνει. Έτσι λοιπόν, στην πραγματικότητα της αλήθειας, το λάθος του Γκουρτζίεφ ήταν ασυγχώρητο και γι αυτό η σχολή του απέτυχε.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θα μπορούσατε να μας πείτε αξιοσέβαστε δάσκαλε ποιοι ήταν οι οικοδόμοι της Μεγάλης Σφίγγας;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ήταν τα μέλη της Κοινότητας Αλκαντάν, μιας ατλαντικής κοι­νότητας. Οι μεγάλοι σοφοί αυτής της κοινότητας, στην αρχαία Ατλαντίδα, έχτιζαν πάντοτε Σφίγγες και μετά όταν φύγανε από εκείνη την ήπειρο (εξ’ αιτίας του μεγάλου κατακλυσμού που πλησίαζε τον οποίο εκείνοι δεν αγνο­ούσαν) πήγανε προς την ήπειρο Γκραμόνσι που σήμερα ονομάζεται Αφρική. Από εκεί, από την νότια Αφρική, προχώρησαν προς την χώρα της Νύλια, ονομαζόμενη σήμερα Νείλος και ακριβώς στην Καϊρόνα (το σημε­ρινό Κάϊρο) έζησαν και έχτισαν τις Σφίγγες. Αυτές αντιπροσωπεύουν την φωτιά, το ανθρώπινο πρόσωπο το νερό, τα φτερά συμβολίζουν τον αέρα και τα πόδια του ταύρου την γη. Αυτά τα τέσσερα στοιχεία είναι βασικά για το Μεγάλο Έργο και συνθέτονται στο Αλάτι, στο Θειάφι και στον Υδράργυρο της Αλχημείας. Στο αλάτι περιέχεται το στοιχείο γη, το στοιχείο νερό και το στοιχείο αέρας. Όσον αφορά το Θειάφι βλέπουμε ότι τρέφεται από την Γη και αυτό είναι φανερό στα ηφαίστεια, όπου επίσης βρίσκεται παρούσα η φωτιά. Ο Υδράργυρος, συμμετέχει στον αέρα και στο νερό. Έτσι το Αλάτι, το Θειάφι και ο Υδράργυρος βρίσκονται εκεί στα τέσσερα στοιχεία.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θα μπορούσατε να μας πείτε γιατί οι αρχαίοι Αιγύπτιοι λάτρευαν τον γάτο;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Γιατί τον συνδύασαν με τον Υδράργυρο. Ο γάτος ήταν πάντα σύμβολο του Υδράργυρου της Μυστικής Φιλοσοφίας. Ήδη ξέρουμε ότι ο Υδράργυρος είναι η Μεταλλική Ψυχή του Σπέρματος. Παρατηρείστε ότι ο γάτος είναι ένας μεγάλος διορατικός. Βλέπει το βράδυ στα σκοτάδια και βγαίνει επίσης το βράδυ, αναπαράγεται το βράδυ και είναι ακριβώς στην βα­θιά νύχτα των σοφών, στα σκοτάδια, μέσα στην σεβαστή σιωπή, όπου ερ­γάζεται με τον Υδράργυρο, δηλαδή στην επεξεργασία του Υδράργυρου της Μυστικής Φιλοσοφίας. Η δράση του γάτου δείχνει την στενή σχέση του με τον Υδράργυρο και για αυτόν τον λάτρευαν. Μην ξεχνάμε, ότι ο Υδράργυρος μας μετατρέπει σε ευγενικούς ανθρώπους, σε φωτισμένους ανθρώπους.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Οι αιγυπτιακές πυραμίδες είναι ναοί σε άλλες διαστάσεις;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Οι αιγυπτιακές πυραμίδες, έχουν πραγματικά τις αντιστοιχίες τους σε άλλες διαστάσεις του κόσμου και της φύσης. Δεν το αρνούμαστε. Έτσι είναι.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τι σημαίνει η λέξη Ηλιούπολη;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σημαίνει Ιερή Πόλη.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Δάσκαλε γιατί πέθανε τόσο νέος ο Τουταγχαμών;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Πέθανε νέος εξ αιτίας της μοίρας του αλλά αυτοπραγματοποιή­θηκε.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Οι αρχαιολόγοι που ανακάλυψαν μούμιες έκαναν πράξη βεβή­λωσης ή είναι έτσι επειδή το ήθελε ο Νόμος;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ακόμα και αν είναι νεκρές, είναι πράξη βεβήλωσης γιατί αυτές αντιστοιχούν στα μυστήρια των αρχαίων.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γιατί μερικοί άνθρωποι, χωρίς να έχουν κάνει τέτοιες σπουδές, διατηρούν τα σώματά τους μετά τον θάνατο;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Οφείλεται στο ασβέστιο που περιέχεται στο σώμα ή στα πολλά αντιβιοτικά που έπαιρναν όταν ζούσαν.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Υπάρχει κάπου ένα άτομο ονομαζόμενο Ραμάτις. Είναι αυτός ο κύριος ένας μύστης;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ο Ραμάτις δεν παρουσιάστηκε ποτέ στην Λευκή Αδελφότητα και γι αυτό δεν μπορώ να πω ότι είναι ένας μύστης.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τι αντιπροσωπεύει ο Σκαραβαίος για τους αιγυπτίους;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ο Σκαραβαίος, μεταξύ των αιγυπτίων, είχε την έννοια της Ψυ­χής.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ποιοι έφτιαξαν τα αγάλματα του Νησιού του Πάσχα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αυτό είναι ζήτημα της Λεμουρίας. Οι Λεμούριοι έφτιαξαν αυτά τα αγάλματα και τα τοποθέτησαν πάντα με κατεύθυνση προς την Λεμουρία, την τρίτη Ρίζα-Φυλή.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Οι χριστιανικές γραφές αναφέρουν την πόλη της Βηθλεέμ (BELEM). Υπήρξε πραγματικά αυτή η πόλη;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Βηθλεέμ είναι μια λέξη που προέρχεται από το ΒΕΛ, πύργο φω­τιάς στα Χαλδαϊκά. Η Βηθλεέμ δεν υπήρξε σαν χωριό και ούτε καν ήταν στον χάρτη. Έτσι λοιπόν η Βηθλεέμ μεταφράζεται «Πύργος Φωτιάς» και αυτόν τον πύργο πρέπει να τον σηκώσουμε μέσα μας με την Ιερή Φωτιά. Όταν αυτή η φωτιά φτάνει στο ύψος του εγκεφάλου εγκαθίσταται ο πύργος, μέσα στον εαυτό μας τον ίδιο, εδώ και τώρα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Συνοδέψατε εσείς τον Ιησού Χριστό στην Ιερή Γη;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Στην εποχή του Ιησού εγώ δεν ήμουν ενσαρκωμένος.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γιατί οι χριστιανοί όταν τους ρίχνανε στα λιοντάρια, στις ρωμαϊ­κές αρένες αντί να κλαίνε γελούσαν;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Γιατί ήταν γνωστικοί και οι γνωστικοί δεν φοβούνται τον θά­νατο. Οι γνωστικοί γνωρίζουν σε βάθος τα μυστήρια της ζωής και του θα­νάτου.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ποια είναι η γνώμη του Μεγάλου Καμπίρ Ιησού, για την τωρινή κατάσταση της ανθρωπότητας;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αισθάνεται οίκτο γι αυτή την αποτυχημένη ανθρωπότητα, γιατί οριστικά αυτή η ανθρωπότητα έχει αποτύχει.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γιατί λέγεται ότι εσωτερικά ο δόκιμος θα πρέπει να περπατάει ανάμεσα σε τρίγωνα, οκτάγωνα και ορθογώνια;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Τα τρίγωνα αντιπροσωπεύουν τον χειρισμό των τριών δυνάμεων, των τριών παραγόντων της Επανάστασης της Συνείδησης: ο Άγιος να βε­βαιώνει, ο Άγιος να αρνείται και ο Άγιος να συμφιλιώνει.

Ας θυμηθούμε τις θετικές, αρνητικές και ουδέτερες δυνάμεις. Το αρ­νητικό, το θετικό και το ουδέτερο. Το οκτάγωνο σημαίνει τις οκτώ μυήσεις διότι πραγματικά είναι οκτώ οι μυήσεις και το ορθογώνιο αντιπροσωπεύει την ορθή σκέψη, την ορθή συγκίνηση και την ορθή πράξη, γενικά την ορθή συμπεριφορά.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γιατί λένε ότι οι μυημένοι πρέπει να προχωράνε χέρι-χέρι με την Μάρθα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Η Μάρθα είναι ένα από τα 24 μέρη του δικού μας Είναι. Αυτή αντιπροσωπεύει την ταπεινότητα του μυημένου. Χωρίς την Μάρθα, χωρίς ταπεινότητα δεν θα μπορέσουμε να ενωθούμε με τα πιο υψηλά μέρη του δι­κού μας Είναι.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ο Γκουρού σας, λέγεται πραγματικά Αντολφίτο ή είναι ένα συμ­βολικό όνομα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Έτσι λέγεται. Αυτό είναι το όνομα που είχε σε μία από τις τελευ­ταίες υπάρξεις του ή θα λέγαμε καλύτερα που πήρε, διότι αυτός υπάρχει από την Λεμουρία. Αυτός γεννήθηκε στην Λεμουρία αλλά δεν έχει πεθάνει, διατηρεί το ίδιο σώμα που είχε στην Λεμουρία. Λέγεται Αδόλφος και χαϊδευ­τικά τον λέω Αντολφίτο.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Από τι τρέφεται ένας αναστημένος.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Τρέφεται από το Δέντρο της Ζωής. Αυτό συμβαίνει όταν έχει αποκτήσει την Φιλοσοφική Πέτρα, δηλαδή όταν έχει αποκτήσει το Ελιξίριο της Μακροζωΐας και την Παγκόσμια Ιατρική. Το Δέντρο της Ζωής επιτρέ­πει σε μας τους αναστημένους να δρούμε με κάποιο τέχνασμα με το οποίο ξανακατεργαζόμαστε τα σώματα και τα κάνουμε «πλαστικά». Ένα «πλα­στικό» σώμα παίρνει όποια μορφή θέλουμε όπως ενός δέντρου ή ενός ζώου. Συμπέρασμα: μετατρεπόμαστε σε αυθεντικούς Μεταλλαγμένους..

Ας έχουμε υπ όψιν μας ότι κάθε αρρώστια έχει την καταγωγή της στο νου και στα Εγώ. Όταν αυτά πεθαίνουν, πετυχαίνουμε να γίνουν «πλα­στικά» τα ξανακατεργασμένα σώματά μας και μπορούμε τότε να εμφανι­στούμε σαν γέροι ή σαν νέοι.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θεωρείτε ότι ένας Αναστημένος πρέπει να εξαλείφει την προσω­πικότητα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Μέχρι πριν λίγο εγώ ο ίδιος υπεράσπισα την προσωπικότητα, αλλά τώρα που διέλυσα το Εγώ σε κοσμική σκόνη, βλέπω ότι η προσωπι­κότητα είναι ένα εμπόδιο ανάμεσα σε εμάς και το Είναι. Τώρα θραύω την ίδια την προσωπικότητα, γιατί ξέρω ότι η παρουσία του Είναι μπορεί να αντικαθιστά τέλεια αυτό το εργαλείο. Η παρουσία του Είναι είναι αρκετά δυνατή και γι αυτόν τον λόγο η προσωπικότητα καταλήγει περιττή. Η προ­σωπικότητα είναι το όχημα του Κάρμα και σε αυτή βρίσκονται πολλά πράγματα που μας ενώνουν με το Κάρμα. Είναι καλό να ξέρουμε ότι η προσωπικότητα είναι πολλαπλή και επιβλαβής. Δεν είναι ατομική. Ο Γκουρτζίεφ και άλλοι μελετητές λατρεύουν την προσωπικότητα, διότι την θεωρούν αναγκαία, αλλά εγώ βεβαιώνω κατηγορηματικά ότι δεν είναι.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Έχει ο Μελχισεδέκ αθάνατο φυσικό σώμα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Βεβαίως ναι! Έχει το δικό του αθάνατο σώμα, κατέχει το Ελιξίριο της Μακροζωίας και την Φιλοσοφική Πέτρα. Είναι ο κυρίαρχος της γης.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Βρίσκεται ο Μελχισεδέκ σε κάποιο συγκεκριμένο μέρος της γης;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Κανονικά βρίσκεται στο Αγκάρτι, σε κάποιες σπηλιές αυτού του βασιλείου, τόσο αυτός όσο και οι άλλοι που τον συνοδεύουν, κατέχουν δια­στημόπλοια, με τα οποία ταξιδεύουν διαμέσου του αμετάβλητου άπειρου διαστήματος.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θα φτάσουν οι άνθρωποι να επικοινωνούν με τους εξωγήινους;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σύμφωνα με αυτό που ξέρω θα πρέπει εμείς να δώσουμε στην ανθρωπότητα τις μεθόδους και τα επιστημονικά μέσα για να επικοινωνεί με άλλους κατοικημένους κόσμους και επίσης τα διαστημόπλοια που ταξιδεύ­ουν μέσω του απείρου. Σε λίγο θα δώσουμε στην ανθρωπότητα μηχανήματα ακόμα πιο τέλεια από την τηλεόραση και το ραδιόφωνο. Αυτά θα σκορπι­στούν μαζικά παντού. Μπορούμε να πούμε τότε ότι οι εξωγήινοι θα εκπαι­δεύουμε την ανθρωπότητα μαζικά.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Είναι αλήθεια ότι στις ζούγκλες του Αμαζονίου υπάρχουν βάσεις εξωγήινων;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ναι, είναι αλήθεια ότι υπάρχουν. Αυτές οι βάσεις είναι τόσο κρυμμένες που ποτέ δεν θα τις βρούνε οι βέβηλοι.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Είναι αληθινές οι φωτογραφίες του Άρη που δημοσίευσε η ΝΑΣΑ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Δεν είναι αληθινές! Πραγματικά αυτές οι φωτογραφίες είναι της Σελήνης και όχι του Άρη. Οι γήινοι πίστεψαν ότι οι φωτογραφίες που έβγαλε η ΝΑΣΑ με τα μηχανήματα που έστειλε στον Άρη ήταν από εκεί αλλά, όπως ήδη είπαμε, είναι της Σελήνης. Οι Αρειανοί προσανατόλισαν καλά τα αμερικάνικα μηχανήματα προς την Σελήνη. Έτσι λοιπόν οι φωτο­γραφίες που πήραν είναι της Σελήνης.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πως ορίζετε εσείς το Τρίγωνο των Βερμούδων;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σαν ένα είδος ανοίγματος προς την Τετάρτη Κάθετο ή Τέταρτη Διάσταση.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Υπάρχει αυτό το φαινόμενο και σε άλλα μέρη όπως και στις Βερμούδες;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ναι, το ίδιο φαινόμενο παρουσιάζεται και σε άλλα μέρη όπως και στις Βερμούδες

ΕΡΩΤΗΣΗ: Είναι δυνατόν να κάνουμε ένα αστρικό ταξίδι ακούγοντας ένα ιδιαίτερο είδος μουσικής;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Όταν μπούμε σε διαλογισμό, ακούγοντας ειδική μουσική για αυτό το είδος πρακτικής, είναι αναμφισβήτητο ότι πετυχαίνονται αστρικά ταξίδια.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Υπήρξαν πράγματι οι Τρεις Μάγοι Βασιλιάδες;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Όχι σαν φυσικά άτομα. Είναι μόνο το σύμβολο των χρωμάτων του Μεγάλου Έργου, δηλαδή της Φιλοσοφικής Πέτρας. Πραγματικά ο Μαύρος Βασιλιάς συμβολίζει την πρώτη μαρτυρία της Αλχημείας, όταν τα νερά, ο Υδράργυρος είναι ακόμα μαύρα.

Ο Άσπρος Μάγος συμβολίζει την διαδικασία του να γίνουν άσπρα τα νερά.

Ο Κίτρινος Βασιλιάς συμβολίζει τα νερά του Υδράργυρου που παίρ­νουν κίτρινο χρώμα, και το κόκκινο χρώμα που είναι το πιο εξυψωμένο της Αλχημείας αποτελείται από την πορφύρα των βασιλιάδων.

Το να λαμβάνονται οι τρεις Μάγοι Βασιλιάδες σαν φυσικά άτομα εί­ναι παράλογο.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πως παρατηρεί η Μεγάλη Λευκή Αδελφότητα την Παγκόσμια Γνωστική Κίνηση;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Οι Αδελφοί της Αδελφότητας του Εσωτερικού Φωτός, γνωρί­ζουν πραγματικά το πρόγραμμα της Παγκόσμιας Γνωστικής Κίνησης και συμμετέχουν βοηθώντας εντατικά όλη την κίνηση.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πως ορίζετε εσείς την Γνωστική Ανθρωπολογία;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Είναι μια ψυχοαναλυτική ανθρωπολογία. Αναμφισβήτητα εμείς μέσω της ψυχανάλυσης μπορούμε να βγάλουμε από κάθε κομμάτι, κοί­λωμα, πυραμίδα, τάφο κλπ τις ψυχολογικές αρχές που περιέχονται σε αυ­τούς.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θα εγκατασταθεί η Γνωστική στον Καναδά;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ναι. Η Γνωστική θα αναπτυχθεί στον Καναδά και εκεί θα δη­μιουργηθεί μια βάση για να προετοιμάζονται Παγκόσμιοι Αντιπρόσωποι που αργότερα θα πηγαίνουν στην Ευρώπη.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ποιο είναι το μέλλον της Γνωστικής στην Ευρώπη;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ένα ένδοξο μέλλον. Η Γνωστική θα φτάσει στην Ευρώπη με την ανθρωπολογική μορφή της και θα προκαλέσει μια πραγματική πολιτιστική επανάσταση.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θα φτάσει η Γνωστική στην Ασία και στην Αφρική;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ναι, θα πρέπει να φτάσει στην Ασία και στην Αφρική, γιατί το γνωστικό μήνυμα πρέπει να το παραδώσουμε σε ολόκληρη την ανθρωπό­τητα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Αξιοσέβαστε δάσκαλε, πως θα μπει η γνωστική στην Ασία με τόσο φανατισμό που υπάρχει εκεί πέρα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Θα πρέπει να προχωράμε με έξυπνο τρόπο. Έχουμε σχέδια, προ­γράμματα και γενικά όλα βρίσκονται συνετά συντονισμένα για να μην έχουμε προβλήματα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πόσα μέλη θα φτάσει να έχει η Γνωστική στο Μεξικό;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Έχουμε υπολογίσει τρία εκατομμύρια γνωστικών.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Περίπου, πόσα μέλη θα έχει η Γνωστική στην Ευρώπη;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Θα φτάσει να έχει πολλά εκατομμύρια ανθρώπους σε όλη την ήπειρο.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τι αποστολή θα εκπληρώσει η Πίστη-Σοφία που εσείς θα αποκα­λύψετε;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Θα πρέπει να δώσει στους ανθρώπους τον Χριστικό Εσωτερισμό ώστε αυτοί αφού έχουν καταλάβει την διδασκαλία, να δουλεύουν αποτελε­σματικά πάνω στον ίδιο τον εαυτό τους.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γιατί διατάξατε να κτιστεί το Σούμουμ Σουπρέμουμ Σαντουά­ριουμ στην Σιέρρα Νεβάδα της νότιας Αμερικής;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Για να δουλεύουμε αποτελεσματικά προς όφελος της τεράστιας Παγκόσμιας Γνωστικής Κίνησης. Είναι φανερό ότι ένας ναός σωστά ετοι­μασμένος και κάτω από την γη, έχει καταπληκτικές δυνάμεις. Το Σούμουμ Σουπρέμουμ Σαντουάριουμ κτίστηκε με αυτά τα χαρακτηριστικά και σύ­ντομα θα μπει σε κατάσταση Χίνας, στην Τετάρτη Διάσταση.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Από πότε υπάρχει στην Πέμπτη Διάσταση το Παλάτι του Νόμου του Κάρμα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Στην δημιουργία υπάρχουν τρία αιώνια πράγματα: ο Νόμος, το Νιρβάνα και το Διάστημα. Έτσι, το Παλάτι του Νόμου του Κάρμα υπάρχει από την αυγή της δημιουργίας.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Σε τι Μαχαμβαντάρα αυτοπραγματοποιήθηκε ο δάσκαλος Ανού­βις;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Δεν το ξέρω γιατί δεν το έχω ρωτήσει.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πως έφτασαν μερικά όντα στην Ιεραρχία Άγγελοι της Αρχαίας Γης Σελήνης, Μαθητές του Σαμαέλ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Δουλεύοντας με τον εαυτό τους στους τρεις παράγοντες στην Επανάσταση της Συνείδησης: Γέννηση (η κατάσταση των Ανώτερων Υπαρξιακών Σωμάτων του Είναι), Θάνατος (καταστροφή του ζωικού Εγώ) και Θυσία προς την ανθρωπότητα. Έτσι είναι πως το πέτυχαν.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Αξιοσέβαστε Δάσκαλε, πόσες εντολές υπάρχουν;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Υπάρχουν 22 εντολές, που αντιστοιχούν με τα 22 Μεγαλύτερα Αρκάνο του Ταρότ.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γιατί ο Μωυσής έδωσε στην ανθρωπότητα μόνο 10 εντολές;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Γιατί η ανθρωπότητα ήταν έτοιμη να λάβει αυτές τις δέκα εντο­λές μόνο, αλλά με το πέρασμα του χρόνου θα διδαχθούν και οι άλλες.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Αξιοσέβαστε Δάσκαλε θα μπορούσατε να μας πείτε τι είναι το ΑΕΟΝ 13;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Είναι το ίδιο το ΑΙΝ της Εβραϊκής Καβάλας, το ΣΑΤ των Ινδο­στανών. Ένας ΣΑΤ Γκουρού πχ είναι ένας άνθρωπος που έχει φτάσει το ΑΕΟΝ 13.

Πιο πέρα από το ΑΕΟΝ 13 είναι το Ανεκδήλωτο Απόλυτο, ο Αιώνιος Κοινός Κοσμικός Πατέρας.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Υπάρχει ακόμα στο φυσικό κόσμο το τάγμα των Ναϊτών;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ναι, ακόμα υπάρχει και είναι δραστηριοποιημένο και είναι το ίδιο το τάγμα των Ιπποτών του Αγίου Γκριάλ. Αυτοί ζουν σε κρυφά μέρη που δεν θα αναφέρω, γιατί υπάρχουν επίσης κρυφοί εχθροί.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Είναι αλήθεια ότι οι Ρώσοι γονιμοποιούν γυναίκες με σπέρμα πι­θήκων;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Οι Ρώσοι κάνουν αυτές τις ανοησίες γιατί θέλουν να κατασκευ­άσουν μια φυλή εκφυλισμένων, για να αναλάβει τις φυσικές δουλειές και να μπορούν αυτοί να αφοσιωθούν δήθεν σε μελέτες υψηλής επιστήμης, υψη­λής ηθικής κλπ. Αυτό δεν είναι τίποτε άλλο από ένα σωρό αδέξιες δοκιμές που κάνουν οι Ρώσοι.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Είναι αληθινή η ύπαρξη βρικολάκων στον φυσικό κόσμο;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Υπάρχουν σε μεγάλες ποσότητες, πιο πολύ από ότι νομίζουμε. Υπάρχουν καταχθόνιες τεχνικές που χρησιμεύουν για την κατασκευή βρι­κολάκων. Οι βρικόλακες είναι το αποτέλεσμα του ομοφυλοφιλισμού συν­δυασμένο με μαύρη μαγεία. Οι βρικόλακες μισούν τις γυναίκες, επειδή εί­ναι ομοφυλόφιλοι και οι γυναίκες βρικόλακες μισούν τους άντρες γιατί εί­ναι λεσβίες.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θεωρείτε ότι ένας ομοφυλόφιλος μπορεί να αναγεννηθεί ή να προχωρήσει σε αυτόν τον τύπο σπουδών;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Οι ομοφυλόφιλοι και οι λεσβίες είναι χαμένες περιπτώσεις, αλη­θινές αποτυχίες. Αυτό το είδος ανθρώπων είναι σαπισμένοι σπόροι και οι σαπισμένοι σπόροι ποτέ δεν βλαστάνουν.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γιατί μερικοί άντρες, που στην καθημερινή ζωή είναι φυσιολογι­κοί στον ύπνο τους είδαν τους εαυτούς τους να κάνουν έρωτα με άνδρες;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Συμβαίνει μερικές φορές ότι σε αυτά τα άτομα υπάρχει βυθισμέ­νος υποσυνείδητος ομοφυλοφιλισμός.

Άλλες φορές οφείλεται στο ότι διατηρούν στον ψυχισμό τους θηλυκά ψυχικά ακόλουθα προηγούμενων υπάρξεων (από τότε που είχαν γυναικείο φυσικό σώμα)

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τι θα πρέπει να κάνει ένας άνθρωπος που ανακαλύπτει στα όνειρά του στοιχεία ομοφυλοφιλισμού;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Θα πρέπει, με την βοήθεια της Μητέρας Κουνταλίνης, να τα δουλεύει. Στο Σιδηρουργείο των Κυκλώπων είναι ακριβώς όπου μπορεί να ζητάει από την Θεϊκή του Μητέρα να του καταστρέφει αυτό το ακόλουθο, λάγνου τύπου. Τότε, μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, αυτό το ακόλουθο θα καταστραφεί τελείως και μετά αν εμφανίζεται άλλο παρόμοιο θα πρέπει επίσης να το καταστρέφει.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Αξιοσέβαστε Δάσκαλε ποια είναι η γνώμη σας για την έκτρωση;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Η έκτρωση είναι μια καταστροφή του έργου της Μητέρας Φύ­σης. Ξέρουμε καλά το πώς η Θεά Μητέρα Φύση δουλεύει στην δημιουργία των οργανισμών. Ο καθένας από εμάς την φέρνει μέσα στον ίδιο τον εαυτό του, στον ίδιο τον ψυχισμό του και αυτή είναι εκείνη που ενώνει το σπερ­ματοζωάριο με το ωάριο. Αυτή είναι εκείνη που επεξεργάζεται το πρωταρ­χικό σπερματικό κύτταρο με τα 48 χρωματοσώματα. Αυτή είναι εκείνη που δίνει τις ωθήσεις για την δημιουργία του πρωταρχικού σπερματικού κυττά­ρου και χάρη σε αυτό ο οργανισμός αναπτύσσεται και μετατρέπεται σε ένα δημιουργικό αρχέτυπο. Έτσι λοιπόν, στην πραγματικότητα, η Μητέρα Φύση μάχεται αδιάκοπα για να προσκολλάει έναν οργανισμό και όταν κά­ποιος καταστρέφει το έργο της διαπράττει ένα έγκλημα, που με κανένα τρόπο δεν μπορεί να περνάει απαρατήρητο για τον Μεγάλο Νόμο. Θα ήταν παράλογο να συμφωνεί ο Μεγάλος Νόμος με αυτό το είδος της καταστρο­φής και φυσικά τιμωρεί αυστηρά όλους εκείνους που καταστρέφουν το έργο της Μητέρας Φύσης. Για αυτόν τον λόγο η έκτρωση είναι ένα έγκλημα που ο Μεγάλος Νόμος τιμωρεί.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Δάσκαλε όταν γίνει μια αποβολή μπορεί να θεωρείται σαν ένα Κάρμα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Δεν είναι πάντα καρμικό διότι ένα ατύχημα μπορεί να προκαλεί την αποβολή. Μερικές φορές είναι καρμικό, όπως στις περιπτώσεις γυναι­κών που επανειλημμένα μένουν έγκυες και όμως δεν το κρατάνε.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Σε γενικές γραμμές, τι συνέπειες θα προκαλέσει στην ανθρωπό­τητα η νομιμοποίηση των εκτρώσεων;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Εφ’ όσον η ανθρωπότητα έχει αφοσιωθεί στο λάθος και η έκτρωση έχει νομιμοποιηθεί και φαίνεται σαν κάτι κανονικό και επίσημο, αυτό θα προκαλεί ένα τρομερό κάρμα για τους κατοίκους της γης.

Είναι φανερό ότι αυτοί που δεν προκάλεσαν εκτρώσεις τίποτα δεν θα έχουν να πληρώσουν, γενικά όλα αυτά θα επηρεάζουν τις μεγάλες κατα­στροφές που πλησιάζουν.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Είναι αλήθεια ότι ένας μεγάλος πλανήτης, ονομαζόμενος Ερκό­λουμπους, πλησιάζει επικίνδυνα την Γη;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ναι. Όταν αυτός ο πλανητικός όγκος θα έχει πλησιάσει αρκετά την γη, θα έλκει την υγρή φωτιά του εσωτερικού του πλανήτη μας και θα προκαλεί την έκρηξη των ηφαιστείων, έντονους και μεγάλους σεισμούς τόσο στην γη όσο και στην θάλασσα. Η υγρή φωτιά τη; Γης θα κάψει όλα όσα έχουν ζωή και όταν θα πλησιάσει περισσότερο ο Ερκόλουμπους θα συμβεί η αλλαγή των αξόνων της Γης. Θα αλλάξουν οι πυθμένες των θα­λασσών που θα καταβροχθίσουν όλες τις τωρινές ηπείρους. Η Γη θα ξαναεπιστρέψει στην χαοτική κατάσταση, για να αναβλύσει από αυτό το χάος ένας καινούριος κόσμος, μια αναγεννημένη, τροποποιημένη Γη, όπου θα ζει μια καινούρια ανθρωπότητα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γνωρίζουν οι επιστήμονες την κοντινή παρουσία αυτού του πλα­νήτη;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ναι. Όλοι οι αστρονόμοι το ξέρουν.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γιατί εφ’ όσον το ξέρουν δεν ειδοποιούν την ανθρωπότητα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Επειδή το απαγορεύουν οι κυβερνήσεις για να αποφεύγουν μια συλλογική ψύχωση.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Είναι αληθινός εκείνος ο θρύλος που μιλάει για την ύπαρξη του Λυκάνθρωπου;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αυτό λέγεται λυκανθρωπία και είναι γνωστό εδώ και πάρα πολ­λούς αιώνες.

Πραγματικά, μερικοί καταχθόνιοι, μαύροι μάγοι, ευρωπαίοι γητευτές συνη­θίζουν να βάζουν το φυσικό τους σώμα στην τέταρτη διάσταση, σε κατά­σταση Χίνας και εκεί παίρνουν την μορφή αυθεντικών πεινασμένων λύκων και επιτίθενται στους ανθρώπους μέχρι που τους καταβροχθίζουν αληθινά.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Αυτό που εσείς έχετε ονομάσει ΑΕΟΝ 13 έχει σχέση με τους 13 ουρανούς και τις 13 κολάσεις;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Έχει σχέση με όλα αυτά και με τα 13 Σεφιρώθ.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ο άσπρος ελέφαντας έχει κάποια εσωτεριστική σημασία;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αυτό το ζώο αντιπροσωπεύει τον Λόγο.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ποια είναι η αιτία της αποτυχημένης πολιτικής που χαρακτηρίζει τώρα τους αρχηγούς των κυβερνήσεων;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αυτή η αποτυχημένη πολιτική, που χρησιμοποιούν οι μοντέρνοι αρχηγοί, έχει τις ρίζες της στην σεξουαλική αδυναμία των ίδιων. Ξέρουμε καλά το πώς η μοντέρνα κοινωνία ελέγχεται από τους απατεώνες της διά­νοιας. Οι απατεώνες της διάνοιας είναι τρομερά πόρνοι και όλο αυτό έχει αποδειχθεί μέχρι το αποκορύφωμα. Ένας απατεώνας είναι το μίγμα ενός διανοητικού χωρίς πνευματικότητα, και η έλλειψη πνευματικότητας προκα­λεί υπερβολική λαγνεία. Εφόσον ο κόσμος κυβερνάται από τους απατεώνες δεν είναι παράξενο να συμβεί αυτό. Έτσι λοιπόν οι πολιτικοί, εφόσον είναι αδύνατοι, κυβερνούνται από τον Υπεράνθρωπο. Οι πολιτικοί, εφόσον είναι αδύνατοι σεξουαλικά, κυβερνούνται από τον Συνειδητό Κύκλο της Ηλιακής Ανθρωπότητας που δρα πάνω στα ανώτερα κέντρα του Είναι. Οι πολιτικοί είναι κάτι σαν πιόνια που χειρίζεται η Λευκή Αδελφότητα.

Υπάρχουν λευκά και μαύρα πιόνια και η Λευκή Αδελφότητα δυνα­μώνει μερικές φορές το ένα ή το άλλο σύμφωνα με το κάρμα ή το ντάρμα των χωρών.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τι συμβουλή θα δίνατε εσείς σε αυτούς που αφοσιώνονται στο να διδάξουν την Γνωστική Διδασκαλία;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Πρώτα απ’ όλα οι γνωστικοί εκπαιδευτές θα πρέπει να μιλάνε στους ανθρώπους σε μια απλή γλώσσα για να μπορούν να τους καταλάβουν με πλήρη διαύγεια.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Είναι αλήθεια ότι η ΝΑΣΑ έχει στα εργαστήριά της μερικούς εξωγήινους κατεψυγμένους;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αυτό είναι τόσο παράλογο όσο να πιστεύουμε ότι ένα μυρμήγκι μπορεί να πιάσει έναν άνθρωπο. Οι εξωγήινοι είναι υπεράνθρωποι και γνω­ρίζουν πολύ καλά τα γήινα διανοητικά ζώα, οπότε δεν είναι τόσο ανόητοι ώστε να τους αφήσουν να τους πιάσουν.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πως θα ορίζατε εσείς μια καλή σύζυγο;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Είναι μια γυναίκα που πρώτα από όλα είναι πιστή στον άντρα και ξέρει να εκτελέσει τα καθήκοντά της σαν γυναίκα, σαν σύζυγος, σαν μητέρα κλπ.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Υπάρχει πραγματικά ο άνθρωπος των χιονιών;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Οι άνθρωποι των χιονιών υπάρχουν σε όλα τα μέρη του κόσμου, αλλά δεν έκαναν ποτέ κακό σε κανέναν.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Το Μεξικό το περιμένει μια τρομακτική καταστροφή;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ναι το περιμένει, αλλά δεν ξέρουμε ακόμα την ημερομηνία διότι οι Κύριοι του Κάρμα ποτέ δεν έχουν πει την ημερομηνία.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Με τον κατακλυσμό, που προβλέπεται για τα 2000 χρόνια, θα εξαφανιστεί η πόλη του Τεοτιχουακάν;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Όχι δεν θα εξαφανιστεί.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Όταν θα τελειώσει ο κατακλυσμός, θα διοικήσετε εσείς την Πρώτη Υποφυλή της Έκτης Μεγάλης Φυλής ΚΟΡΑΝΤΙ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Μετά τον μεγάλο κατακλυσμό, όλοι οι αδελφοί θα πρέπει να ερ­γαστούμε με αυτή την μελλοντική Μεγάλη Φυλή. Έτσι είναι το πώς όλοι μας θα δημιουργήσουμε έναν καινούριο πολιτισμό και μια καινούρια κουλ­τούρα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καταλαβαίνετε εσείς την γλώσσα των ζώων;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Την γλώσσα των ζώων την καταλαβαίνουμε όταν μπαίνουμε σε βαθύ εσωτερικό διαλογισμό. Οποιοσδήποτε άντρας ή γυναίκα, που θα μπει σε βαθύ εσωτερικό διαλογισμό, μπορεί να καταλάβει την γλώσσα των ζώων κατά την διάρκεια του Σαμαντί.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πιστεύετε ότι εκ μέρους των παγκόσμιων επιχειρήσεων παραγω­γής κινηματογραφικών ταινιών, υπάρχει κάποιο σχέδιο όταν δημιουργούν ταινίες βίας και εκφυλισμένης σεξουαλικότητας;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Από όσα ξέρω ο μυστικός εχθρός δουλεύει εντατικά για να εκφυ­λίσει την ανθρώπινη φυλή μέσω των πορνοταινιών και την ανάπτυξη των βίτσιων.




[1] Σ.Μ. Χερσόνησος της βορειοανατολικής ακτής της κεντρικής Αμερικής.

[2] Σ.Μ. Το μέρος που ζουν οι Λάμα.

[3] Σ.Μ. Είναι το ανώτερο κάρμα.

ΥΠΕΡΤΑΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ 1964-1965-1966 – α μέρος


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΥΠΕΡΤΑΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ 64-65-66

Κεφάλαιο

Τίτλος

Σελίδα

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

1

Το όργανο Κουνταρτιγουαδόρ

2

Το Ens Seminis

3

Οι επτά κόσμοι

4

Το ψυχολογικό Εγώ

5

Επιστροφή και μετενσάρκωση

6

Η διάλυση του Εγώ

7

Η πάλη των αντιθέτων

8

Η τεχνική του διαλογισμού

9

Η έκσταση













ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Ο Samaεl Αun Weor αποτελεί έναν θησαυρό για κάθε υποψήφιο της Γνωστικής Σοφίας. Εδώ θα βρει ο πραγματικός αναζητητής όλα εκείνα τα μέσα που δίνουν την ικανότητα στον κάθε διψασμένο να πιει από το Νερό της Σοφίας και της Αλήθειας.

Ο Αγγελιαφόρος του Υδροχόου μας δείχνει, με έναν ρεαλισμό που τρομάζει τους αδύνατους, το δρόμο της Επανάστασης της Συνείδησης.

Η εξέλιξη και ο εκφυλισμός, η άνοδος και η πτώση είναι μηχανικοί νόμοι της φύσης που δεν οδηγούν πουθενά. Χρειάζεται πραγματική επανάσταση στην προσπάθεια να απελευθερωθούμε. Αυτό μπορεί να γίνει όταν προσανατολιστούμε αποκλειστικά στη «στενή πόρτα», στο Μονοπάτι της κόψης του ξυραφιού.

Οι εσωτερικές δυνάμεις, οι κρυμμένοι κόσμοι στο εσωτερικό του ανθρώπου μπορούν να αναπτυχθούν μόνο σε εκείνους τους λίγους που θα ασχοληθούν με πρακτικό τρόπο για την αφύπνιση της Συνείδησής τους.

Κρυμμένα από τα απρόσεκτα μάτια βρίσκονται τα κλειδιά που ανοίγουν τις πόρτες του χώρου και του χρόνου, φυλαγμένα για τους εργάτες του Μεγάλου Έργου.

Ο χρόνος κυλάει και η αναγκαιότητα για τον προσανατολισμό στη Γνώση γίνεται πιο έντονη, γιατί όπως υπενθυμίζει και ο Α.Δ. SΑΜΑΕL: «Ψάξτε πρώτα την φώτιση και τα άλλα θα σας δοθούν σαν συμπλήρωμα».

Κεφάλαιο 1

Το όργανο Κουνταρτιγουαδόρ

Έχουν περάσει πάρα πολλά εκατομμύρια χρόνια ανοδικής και καθοδικής εξέλιξης σιγά-σιγά από την τρομακτική νύχτα του παρελθόντος, και ακόμα το ανθρώπινο ον δεν ξέρει ποιος είναι, ούτε από πού είναι, ούτε προς τα πού πάει.

Ένας λήθαργος πολλών αιώνων κάθεται πάνω στα αρχαία μυστήρια και ο Λόγος περιμένει στο βάθος της κιβωτού την στιγμή που θα πραγματοποιηθεί.

Πίσω από την παράδοση της Εδέμ υπάρχουν φοβερές κοσμικές αποφάσεις και ιερά σφάλματα που τρομάζουν και φοβίζουν.

Οι θεοί σφάλλουν επίσης.

Και σήμερα σαν χθες είμαστε αντιμέτωποι με το δικό μας πεπρωμένο. Είμαστε μπροστά στο δίλημμα του είναι και του δεν είναι της φιλοσοφίας.

Πολλά έχουν ειπωθεί για το ιερό φίδι και σήμερα θα μιλήσουμε καθαρά για το όργανο Κουνταρτιγουαδόρ.

Θεοί και Ντέβες, Αβατάρες και θεϊκοί Βασιλιάδες έχουν αγωνιστεί εδώ και εκατομμύρια χρόνια για να σταματήσουν οι συνέπειες του οργάνου Κουνταρτιγουαδόρ.

Όλες οι προσπάθειες των προφητών, αβατάρων και θεών για να τελειώνουν με το όργανο Κουνταρτιγουαδόρ, υπήρξαν μάταιες.

Είναι αναγκαίο να ξέρουμε ότι το όργανο Κουνταρτιγουαδόρ είναι η φωτιά αναπτυγμένη αρνητικά.

Το όργανο Κουνταρτιγουαδόρ είναι η φρικιαστική ουρά του σατανά, το σώμα των επιθυμιών αυτού του διανοητικού ζώου, του εσφαλμένα καλούμενου «άνθρωπος».

Αυτό που πονάει περισσότερο απ’ όλα, αυτό που περισσότερο θλίβει την ψυχή, είναι το να ξέρει κανείς ότι μερικά ιερά άτομα έδωσαν στην ανθρωπότητα το όργανο Κουνταρτιγουαδόρ.

Λένε οι παλιές παραδόσεις ότι στην διάρκεια της λεμουριανής εποχής ήρθαν στην γη μερικά ιερά άτομα σ’ ένα διαστημόπλοιο.

Αυτά τα άτομα αποτελούσαν μιαν υψηλότατη ιερή επιτροπή που είχε σαν αποστολή να μελετήσει τα προβλήματα της ανοδικής και καθοδικής εξέλιξης της γης και της ανθρωπότητας.

Ο Αρχάγγελος Σακάκι και ο παγκόσμια γνωστός Αρχιφυσικός Χημικός Άγγελος Λοϊσός, ήταν οι δύο επικεφαλής αυτής της άγιας και θεϊκής επιτροπής.

Πίσω από όλο το δράμα της Εδέμ βρίσκεται η ιερή επιτροπή αυτών των άφατων όντων. Αυτοί ήρθαν με σώμα, σάρκα και οστά, και το διαστημόπλοιό τους προσγειώθηκε στην Λεμουρία. Σε εκείνη την αρχαία εποχή το ανθρώπινο ένστικτο άρχισε να αναπτύσσεται σε αντικειμενικό λόγο.

Η Υψηλότατη επιτροπή μπόρεσε να διαπιστώσει ότι ο άνθρωπος της Εδέμ είχε αρχίσει ήδη να υποψιάζεται τον λόγο για τον οποίο δημιουργήθηκε.

Η Λεμουριανή φυλή είχε αρχίσει να μαντεύει τους λόγους της ύπαρξής της, άθλια ύπαρξη, μηχανικοί λόγοι.

Κάθε ανθρώπινο ον είναι ένα μηχανάκι που συλλαμβάνει και μετατρέπει κοσμικές ενέργειες, τις οποίες μετά μεταδίδει ασυνείδητα στα εσωτερικά στρώματα της γης. Αυτό… ανθρώπινα μηχανάκια και τίποτα άλλο. Τι θα ήταν αυτός ο κόσμος χωρίς αυτά τα μηχανάκια;

Ο κόσμος χωρίς αυτήν την σφραγίδα, χωρίς αυτήν την φυσιογνωμία, που του δίνει η ανθρωπότητα, θα ήταν κάτι χωρίς λόγο, και εκείνο που δεν έχει λόγο, σταματάει να υπάρχει.

Η Ανθρωπότητα στο σύνολό της είναι ένα όργανο της φύσης, ένα όργανο που μαζεύει και αφομοιώνει κοσμική ενέργεια, αναγκαία για τον πλανητικό οργανισμό. Δυστυχώς δεν είναι πολύ ευχάριστο το να είναι κανείς μια μηχανή, και αυτό είναι εκείνο που ονομάζεται άνθρωπος… αυτό… ναι, αυτό και τίποτε άλλο.

Όταν κάποιος αντάρτης ξεσηκώνεται εναντίον της φύσης, όταν θέλει να σταματήσει να είναι μηχανή, οι σκοτεινές δυνάμεις τον πολεμάνε θανάσιμα. Και είναι σπάνιοι οι άνθρωποι, οι ικανοί να πολεμάνε την φύση, τους σκοτεινούς, τον κόσμο κλπ και γενικά αυτοί οι αντάρτες υποκύπτουν.

Πολλοί είναι οι καλεσμένοι και λίγοι οι εκλεκτοί.

Μόνο λίγοι καταφέρνουν να νικήσουν την φύση και να καθίσουν στον θρόνο της εξουσίας για να την κυβερνούν.

Οι Λεμούριοι τα είχαν ήδη υποψιαστεί όλα και με το ένστικτό τους καταλάβαιναν ότι τα ανθρώπινα όντα θα σταματούσαν να γεννιούνται αφού θα είχαν εξυπηρετήσει την φύση σαν μηχανές. Γίνονταν διεφθαρμένοι παντού.

Και σ’ όλες τις γωνιές της Λεμουρίας υποψιάζονταν ενστικτωδώς όλη την τραγωδία που ήδη επρόκειτο να εμφανιστεί στην αντικειμενική λογική.

Η ιερή επιτροπή, αφού εξέτασε αυστηρά αυτό το πρόβλημα αποφάσισε να πάρει δραστικά κοσμικά μέτρα για να αποφύγει την συνολική απογοήτευση του ανθρώπινου γένους και τις μαζικές αυτοκτονίες.

Οι μεγάλες κοσμικές αποφάσεις βρίσκονται πίσω από τον Αδάμ και την Εύα.

Η Ιερή επιτροπή βρίσκεται κρυμμένη πίσω από το δράμα της σκηνής της Εδέμ.

Όλα αυτά γίνονται και ο άνθρωπος λαμβάνει το καταραμένο στίγμα του οργάνου Κουνταρτιγουαδόρ.

Μετά από καιρό, πολλούς αιώνες ίσως, γύρισε η άγια επιτροπή με επικεφαλής τον αρχισεραφείμ SEVΕHDΟ σαν έναν από τους τέσσερεις τετρασυντηρητές του σύμπαντος.

Οι παραδόσεις λένε ότι η επιστροφή της επιτροπής έγινε μετά από τρία συμβολικά χρόνια.

Η πραγματικότητα ήταν, ότι τότε μετά από αυτή την εξέταση της κατάστασης ο Αρχιφυσικός Άγγελος Λοϊσός κατάστρεψε το όργανο Κουνταρτιγουαδόρ του ανθρώπινου γένους, διότι δεν το χρειαζόταν. Το ανθρώπινο ον είχε εγκαταλείψει τις υποψίες του και είχε γοητευτεί με την ομορφιά αυτού του κόσμου.

Οι θεοί γλύτωσαν το ανθρώπινο ον από μια μεγάλη κρίση. Κατάφεραν να γοητευτεί από τον κόσμο και να ζήσει σ’ αυτόν σαν ένας πλανητικός πολίτης, όμως δεν μπόρεσαν να τον σώσουν από τις κακές συνέπειες του οργάνου Κουνταρτιγουαδόρ.

Πραγματικά οι κακές συνέπειες του οργάνου αυτού μετατράπηκαν σε λανθασμένες συνήθειες και έθιμα, που καθώς κάθισαν στα εσωτερικά βάθη του ψυχισμού μας, δημιούργησαν το υποσυνείδητο.

Το Εγώ ή Ψυχολογικό Εγώ είναι το ίδιο το υποσυνείδητο, του οποίου οι ρίζες βρίσκονται στις κακές συνέπειες του οργάνου Κουνταρτιγουαδόρ.

Πολύ αγωνίστηκε ο άγιος Αshiata Shiemash για να αφαιρέσει από την ανθρωπότητα τις κακές συνέπειες του οργάνου Κουνταρτιγουαδόρ.

Πολύ πόνεσε ο άγιος Λάμα στο Θιβέτ για να σώσει την ανθρωπότητα από αυτές τις φρικτές συνέπειες του αναφερομένου μοιραίου οργάνου.

Πολλές πίκρες πέρασαν ο Μωυσής, ο Βούδας, ο Ιησούς και άλλοι, για να απελευθερώσουν την ανθρωπότητα από αυτές τις καταστρεπτικές συνέπειες του οργάνου Κουνταρτιγουαδόρ.

Η Ιερή επιτροπή των άφατων όντων πήρε στους ώμους της ένα τρομερό κοσμικό κάρμα. Αυτό το κάρμα θα πληρωθεί στο μελλοντικό Μαχαμβαντάρα.

Ακούστε με, γνωστικοί αδελφοί: να καταλάβετε ότι μόνο με τους τρεις παράγοντες της επανάστασης της συνείδησης, μπορείτε να απαλλαγείτε από τις κακές συνέπειες του οργάνου Κουνταρτιγουαδόρ.

Οι τρεις παράγοντες είναι:

α) Ο θάνατος του ψυχολογικού Εγώ.

β) Η Γέννηση του Είναι σε μας.

γ) Η θυσία για την ανθρωπότητα.

Το Εγώ πεθαίνει με βάση την αυστηρή δημιουργική κατανόηση. Το Είναι γεννιέται σε μας με το Maithuna (Σεξουαλική Μαγεία). Η θυσία για την ανθρωπότητα, είναι ελεημοσύνη και αγάπη με την καλή τους έννοια.

Οι Σχολές που διδάσκουν την εκσπερμάτωση, ακόμα και αν το κάνουν με μυστικιστικό τρόπο, είναι πραγματικά μαύρες, διότι με αυτή την πρακτική αναπτύσσεται το όργανο Κουνταρτιγουαδόρ.

Οι Σχολές που διδάσκουν την σύνδεση των Λίνγκαμ-Γιόνι χωρίς εκσπερμάτωση είναι άσπρες, διότι έτσι ανεβαίνει η Κουνταλίνη από το κανάλι του νωτιαίου μυελού.

Οι Σχολές που διδάσκουν την ισχυροποίηση του ψυχολογικού Εγώ, είναι μαύρες, διότι έτσι ισχυροποιούνται οι κακές συνέπειες του οργάνου Κουνταρτιγουαδόρ.

Οι Σχολές που διδάσκουν την διάλυση του Εγώ (μυστικιστικός θάνατος) είναι άσπρες, διότι καταστρέφουν τις κακές συνέπειες του οργάνου Κουνταρτιγουαδόρ.

Το όργανο Κουνταρτιγουαδόρ είναι η ουρά του Σατανά, η σεξουαλική φωτιά που κατεβαίνει από τον κόκκυγα προς την ατομική κόλαση του ανθρώπου.

Κεφάλαιο 2

Το Ens Seminis

Πολυαγαπητοί Γνωστικοί Αδελφοί. Είναι αναγκαίο σ’ αυτά τα Χριστούγεννα να καταλάβετε σε βάθος όλες τις καθοδικές και ανοδικές εξελίξεις του Ens Seminis, διότι μέσα του θα μπορέσετε να βρείτε με πολύ υπομονή όλη την Ens Virtutis (αρετές) του στοιχείου φωτιά.

Διηγούνται οι εσωτεριστικές παραδόσεις, ότι μετά την εξαφάνιση της Ατλαντικής ηπείρου, επιβίωσαν μερικές γνώσεις σχετικές με την καταγωγή και την σημασία του Ens Seminis.

Λένε οι παλιές παραδόσεις, ότι αυτές οι γνώσεις σχε­τικά με το Ens Seminis, επέζησαν μετά από την βύθιση της Ατλαντίδος, αλλά όμως μετά περίπου από τριάντα πέντε αιώνες αδιάκοπων πολέμων όλες αυτές οι γνώσεις χάθηκαν.

Οι παλιοί ιερείς διηγούνται, ότι από όλη την πρωτό­γονη σοφία σχετικά με το Ens Seminis έμεινε μόνο η πα­ράδοση που βεβαίωνε κατηγορηματικά την δυνατότητα της εσωτερικής αυτοπραγμάτωσης με το Αξιοχιχάρι σπέρμα.

Μερικές αποσπασματικές πληροφορίες από εδώ και από εκεί, σκορπισμένες σε διαφορετικά μέρη, δεν έδειχναν την μέθοδο για να εργαστεί κανείς με το Ens Seminis. Και οι πρωτόγονοι Άριοι απόγονοι της Ατλαντίδας, κουρασμένοι από πολλούς πολέμους, ξεκίνησαν για το ψάξιμο του Ens Seminis.

Οι αναζητητές που ποθούσαν το φως ήξεραν πολύ καλά από τις παραδόσεις, ότι με το Ens Seminis επιτυγχάνεται η ατομική αυτο-τελειοποίηση, αγνοούσαν όμως το ταντρικό κλειδί του Maithuna και υπέφεραν ψάχνοντας και μη βρίσκον­τας.

Πραγματικά μόνο οι παλιοί ιεροφάντες της Αιγύπτου, του Ινδοστάν, κλπ, απόγονοι της αρχαίας Ατλαντικής Κοινωνίας, η οποία ονομαζόταν ΑΚHΑLDΑNSΜ, κατείχαν όλη την Ταντρική επιστήμη, ολοκληρωμένη με το μυστικό κλειδί του Maithuna.

Το να μπει κανείς στις παλιές σχολές μυστηρίων ήταν κάτι πολύ δύσκολο, διότι οι δοκιμασίες ήταν πολύ φοβερές και ελάχιστοι τις περνούσαν θριαμβευτικά.

Η μεγάλη πλειοψηφία των δοκίμων για το φως, τίποτα δεν ήξεραν σχετικά με το Maithuna, όμως από τις παραδό­σεις καταλάβαιναν ότι με το Ens Seminis, σωστά μεταβαλλό­μενο, επιτυγχάνεται η αυτο-τελειοποίηση.

Ο αγνοών δρα πάντα με άγνοια, και πολλοί πίστεψαν ότι μόνο με την σεξουαλική εγκράτεια θα λυνόταν πια το πρόβλημα της αυτοπραγμάτωσης.

Αυτή η εσφαλμένη αντίληψη δημιούργησε πολλές κοινό­τητες από οργανωμένους καλόγερους εγκρατείς σε αιρέσεις, και θρησκείες που αγνοούσαν το Maithuna.

Πίστεψαν οι αγνοούντες ότι μόνο με την εγκράτεια θα λυνόταν το πρόβλημα της αυτο-τελειοποίησης. Έτσι είναι, έτσι ήταν και έτσι θα είναι πάντα η άγνοια.

Το πιο αξιοθρήνητο είναι το γεγονός ότι ακόμα και σήμερα υπάρχουν όχι μόνο καλόγεροι αλλά επίσης πολλοί ψευδο-αποκρυφιστές και ψευδο-εσωτεριστές, πεπεισμένοι ότι μόνο με την εγκράτεια λύνεται το πρόβλημα της δικής τους εσωτερικής αυτοπραγμάτωσης.

Στο σπέρμα υπάρχουν εξαιρετικές ανοδικές εξελίξεις και φοβερές καθοδικές εξελίξεις. Μόνο το γεγονός της φυ­σικής δουλειάς της δημιουργίας του σπέρματος είναι ανο­δικής εξέλιξης. Το τελευταίο αποτέλεσμα από όσα τρώμε και πίνουμε είναι το σπέρμα.

Είναι επίσης αναγκαίο να ξέρουμε ότι οι ανοδικές εξε­λίξεις του σπέρματος βρίσκονται υποταγμένες στον βασικό ιερό νόμο του ΕΠΤΑΠΑΡΑΠΑΡΣΙΝΟΚ, που είναι ο νόμος του αγίου επτά, ο εβδομαδιαίος νόμος.

Όταν το Ens Seminis ή σπέρμα συμπληρώνει τις εβδο­μαδιαίες ανοδικές εξελίξεις πρέπει να λάβει μία ώθηση από το εξωτερικό και να μεταβάλλεται με το Maithuna, δι­ότι διαφορετικά μπαίνει ολοκληρωτικά στην διαδικασία της καθοδικής εξέλιξης, μετατρέποντας το άτομο σε σεξουαλικά διεφθαρμένο.

Η Καθοδική εξέλιξη του σπέρματος δημιουργεί πολλές βλαβερές ουσίες, ειδικά μία πολύ κακή, που έχει την ιδιότητα να παράγει δύο είδη δράσεων στην γενι­κή λειτουργία του οργανισμού.

Το πρώτο είδος δράσης συνίσταται στο να δημιουργεί ένα απόθεμα περιττού λίπους μέσα στον οργανισμό. Το δεύ­τερο είδος δράσης συνίσταται στο να προκαλεί στο ανθρώ­πινο ον μερικές κάκιστες δονήσεις, που είναι γνωστές στον εσωτερισμό σαν δονήσεις Βενενιοσκυριάνας.

Η πρώτη περίπτωση δημιουργεί ανθρώπινα γουρούνια, δηλαδή παχείς ανθρώπους, φρικιαστικούς, γεμάτους λίπος.

Η δεύτερη περίπτωση παράγει λεπτούς και ξερακιανούς ανθρώπους έντονα φορτωμένους με τις διεστραμμένες δονή­σεις Bενενιοσκυριάνας. Αυτές οι δονήσεις εκδηλώνονται σε δυαδική μορφή, φανατισμό σε υψηλό βαθμό και εξειδι­κευμένο κυνισμό, σαν μια σύνθεση της δυαδικής εκδήλω­σης αυτών των σκοτεινών δονήσεων.

Ο φανατισμός συνήθως είναι εξωτερικός και ο κυνισμός εσωτερικός. Να οι δύο όψεις του ίδιου κέρματος, η καλή και η ανάποδη.

Το πιο άσχημο από όλα αυτά και από αυτή την παράλογη σεξουαλική εγκράτεια είναι ότι οι σκοτεινές δονήσεις βενενιοσκυριάνας όχι μόνο ερεθίζουν τις κακές συνέπειες του οργάνου Κουνταρτιγουαδόρ, αλλά μπορούν επίσης να α­ναπτύξουν πραγματικά αυτό το κάκιστο όργανο.

Έχοντας υπόψη μας ότι κάθε πράγμα έχει το αντίθετό του (και για αυτόν τον λόγο μέσα στο ίδιο το φως βρίσκον­ται τα σκοτάδια και αντίστροφα, και μέσα στην αρετή επίσης βρίσκεται το αντίθετό της σε λανθάνουσα κατάσταση), οφείλουμε να καταλάβουμε σε βάθος την λέξη Κουνταλίνι.

Η λέξη Κούντα μας θυμίζει το όργανο Κουνταρτιγουαδόρ. Λίνι στην αρχαία ατλαντική γλώσσα σημαίνει τέλος. Η λέ­ξη Κουνταλίνι σημαίνει λοιπόν τέλος του οργάνου Κουνταρ­τιγουαδόρ.

Αναλύοντας βαθειά το ζήτημα, φτάνουμε στο λογικό συμπέρασμα, ότι χρειαζόμαστε το Maithuna για να μεταβάλ­λουμε το Ens Seminis και να βάλουμε τέλος όχι μόνο στο όργανο Κουνταρτιγουαδόρ, αλλά και στις κακές συνέπειες που έμειναν από το αναφερόμενο όργανο.

Όταν το Εγώ διαλύεται και το πύρινο φίδι ανεβαίνει από το νωτιαίο κανάλι, εξαφανίζονται και τα τελευταία ίχνη του οργάνου Κουνταρτιγουαδόρ. Για αυτόν τον λόγο μπορούμε να δώσουμε στην ιερή φωτιά το όνομα Κουνταλίνι, που σημαίνει τέλος του οργάνου Κουνταρτιγουαδόρ.

Κεφάλαιο 3

Οι επτά κόσμοι

Η Καμπάλα λέει ότι υπάρχουν δύο κόσμοι, ο μακρόκοσμος και ο μικρόκοσμος. Ο πρώτος αντιπροσωπεύει το απείρως μεγάλο. Ο δεύτερος αντιπροσωπεύει το απείρως μικρό.

Η Διδασκαλία της Καμπάλα πάνω στους κόσμους είναι ελλιπής, είναι μόνο μία αποσπασματική διδασκαλία.

Υπάρχουν επτά κόσμοι και όχι μόνο δύο, όπως βεβαιώ­νουν λάθος οι Καβαλιστές.

Το απόλυτο στον εαυτό του εξηγείται στην Καμπάλα σαν κάτι που αποτελείται από τις τρεις παρακάτω απόψεις

1) ΑΪΝ-ΣΟΠ-ΑΟΥΡ: είναι ο εξωτερικός κύκλος

2) ΑΪΝ ΣΟΠ: είναι ο μεσαίος κύκλος

3) ΑΪΝ: είναι εκ των προτέρων ΣΑΤ, το ανεκδήλωτο απόλυτο.

Ο Πρώτος κόσμος δεν θα μπορούσε να υπάρχει μέσα από το ανεκδήλωτο ΑΪΝ, ούτε μέσα από το ΑΪΝ ΣΟΠ. Ο πρώτος κόσμος μπορεί να υπάρχει μόνο μέσα από το ΑΪΝ-ΣΟΠ-ΑΟΥΡ.

Ο Πρώτος κόσμος είναι φύσης καθαρά πνευματικής και το όνομά του είναι Πρωτόκοσμος.

Ο Δεύτερος είναι ο Αγιόκοσμος ή Mεγαλόκοσμος. Αυτός είναι ο μεγάλος κόσμος, όλοι οι ήλιοι, όλοι οι κόσμοι του απείρου διαστήματος.

Ο Τρίτος κόσμος είναι ο Μακρόκοσμος, για τον οποίο μιλάνε οι Καβαλιστές στα βιβλία τους, και αποτελείται από την γαλακτική οδό με τα δεκαοκτώ εκατομμύρια ήλιους που γυρίζουν γύρω από τον Κεντρικό ήλιο Σείριο.

Ο Τέταρτος είναι ο Δευτερόκοσμος και αποτελείται από τον ήλιο του δικού μας ηλιακού συστήματος με όλους τους νόμους. του.

Ο Πέμπτος είναι ο Μεσόκοσμος, ο δικός μας πλανήτης. Ο Έκτος είναι ο Μικρόκοσμος Άνθρωπος.

Ο Έβδομος είναι ο Τριτόκοσμος, το απείρως μικρό, άτομα, μόρια, μικρόβια, ηλεκτρόνια, κλπ και επιπλέον το Αβίτσι, η άβυσσος.

Μεταξύ του Μικρόκοσμου Ανθρώπου και του Μακρόκοσμου υπάρχουν ο Μεσόκοσμος και ο Δευτερόκοσμος, λόγος για τον οποίο καταλήγει λίγο πεισματάρικη εκείνη η έκφραση που λέει: «Ο Άνθρωπος είναι ο Μικρόκοσμος του Μακρόκοσμου».

Ο καθένας από τους επτά κόσμους έχει τους δικούς του νόμους. Ο Γνωστικός πρέπει να μελετήσει τους νόμους που κυβερνάνε αυτούς τους επτά κόσμους, με σκοπό να ξέρει ποια είναι η θέση του στην ζωή και πως πρέπει να ενεργεί για να καταφέρει την τελική απελευθέρωση.

Η Ακτίνα της Δημιουργίας

Ο Δάσκαλος G, πιστεύει ότι η σελήνη είναι ένα κομμάτι που έχει ξεφύγει από την γη.

Η Σελήνη είναι πιο αρχαία από την γη, είναι ένας κόσμος ήδη νεκρός, ένας κόσμος που ανήκει σε άλλη ακτί­να δημιουργίας.

Πραγματικά η δική μας ακτίνα δημιουργίας άρχισε στο απόλυτο και τέλειωσε στην κόλαση, Infernus, Αβίτσι, τα Ελληνικά Τάρταρα, το Ρωμαϊκό Αβέρνο, το βυθισμένο ορυ­κτό βασίλειο, μοιραία κατοικία των σκοτεινών υποσεληνι­ακών πλασμάτων.

Η Ακτίνα της δημιουργίας σωστά αναλυμένη είναι η εξής:

Α) Απόλυτο

Β) Όλοι οι Κόσμοι

Γ) Όλοι οι Ήλιοι

Δ) Ο Ήλιος

Οι Αδελφοί της γνωστικής κίνησης πρέπει να καταλά­βουν βαθειά αυτήν την εσωτερική γνώση, την οποία δίνου­με σ’ αυτό το Χριστουγεννιάτικο μήνυμα, να μάθουν ποια είναι η ακριβής θέση στην οποία βρίσκονται πάνω στην α­κτίνα της δημιουργίας.

Χρειάζεται να γνωρίζουμε σε βάθος τον δρόμο, με σκοπό να επιτύχουμε τα Χριστούγεννα της καρδιάς και την τελική απελευθέρωση.

Στο απόλυτο αρχίζει η ακτίνα της δημιουργίας με τον Πρωτόκοσμο. Όλοι οι Κόσμοι στην ακτίνα της δημιουργίας αντιστοιχούν στον Αγιόκοσμο.

Όλοι οι ήλιοι της γαλακτικής οδού στην ακτίνα της δημιουργίας αντιστοιχούν στον Μακρόκοσμο.

Ο Δευτερόκοσμος στην ακτίνα της δημιουργίας είναι ο ήλιος.

Ο Μεσόκοσμος στην ακτίνα της δημιουργίας αποτελεί­ται από όλους τους πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος και την γη που τους αντιπροσωπεύει.

Ο Μικρόκοσμος είναι ο άνθρωπος στην ακτίνα της δημιουργίας. Ο Τριτόκοσμος είναι το άτομο και η άβυσσος.

Στον πρώτο κόσμο υπάρχει μόνο ο μοναδικός νόμος, ο νόμος του απόλυτου.

Στον δεύτερο κόσμο ο πρώτος νόμος μετατρέπεται σε τρεις και οι τρεις νόμοι κυβερνάνε τον δεύτερο κόσμο.

Στον τρίτο κόσμο οι τρεις νόμοι γίνονται έξι.

Στον τέταρτο κόσμο οι έξι διπλασιάζονται σε δώδεκα νόμους.

Στον πέμπτο κόσμο οι δώδεκα διπλασιάζονται για να γίνουν είκοσι τέσσερεις νόμοι.

Στον έκτο κόσμο οι είκοσι τέσσερεις νόμοι διπλασιά­ζονται σε 48 νόμους.

Στον έβδομο κόσμο οι 48 νόμοι γίνονται ε­νενήντα έξι νόμοι.

Στον Πρωτόκοσμο μόνο γίνεται η θέληση του απόλυτου, ο μοναδικός νόμος.

Στον δεύτερο κόσμο, ο μεγάλος νόμος διαιρείται σε τρεις, πατέρας, γιος και άγιο πνεύμα, θετική δύναμη, αρ­νητική δύναμη και ουδέτερη δύναμη.

Στον τρίτο κόσμο αρχίζει η μηχανικότητα, διότι οι τρεις πρωταρχικοί νόμοι γίνονται έξι.

Στον τέταρτο κόσμο η ζωή γίνεται ακόμα πιο μηχανική, διότι δεν είναι πια έξι, αλλά δώδεκα νόμοι αυτοί που τον κυβερνάνε.

Στον πέμπτο κόσμο η ζωή είναι πολύ πιο μηχανική, και εδώ περίπου τίποτα δεν έχει σχέση με την θέληση του από­λυτου, διότι οι δώδεκα νόμοι έχουν γίνει είκοσι τέσσερεις.

Στον έκτο κόσμο η ζωή είναι τόσο τρομερά μηχανική, και υλιστική, που εδώ πια ούτε καν υποψιάζεται κανείς ότι υπάρχει η θέληση του απόλυτου.

Εμείς ζούμε σ’ έναν μηχανικό κόσμο των 48 νόμων, σ’ έναν κόσμο, στον οποίο δεν γίνεται η θέληση του απόλυτου, σε μια απομακρυσμένη γωνιά του σύμπαντος, σ’ έναν σκοτεινό και τρομερά οδυνηρό τόπο.

Η θέση που έχουμε στην ακτίνα της δημιουργίας είναι λυπηρή. Στον δικό μας κόσμο δεν γίνεται πια η θέληση του Απόλυτου, ούτε η θέληση της Αγίας Τριάδας, Πατέρας, Γιος και Άγιο Πνεύμα.

Μας κυβερνάνε 48 τρομερά μηχανικοί νόμοι και μας κατευθύνουν, σαν πραγματικά δυστυχισμένους εξό­ριστους σ’ αυτή την κοιλάδα των δακρύων. Κάτω από μας στην ακτίνα της δημιουργίας υπάρχουν μόνον οι δυστυχι­σμένοι της αβύσσου, οι οποίοι κυβερνιούνται από την φρι­κτή μηχανικότητα των ενενήντα έξι νόμων.

Είναι αναγκαίο να απελευθερωθούμε από τους 48 νόμους, για να περάσουμε στον πέμπτο κόσμο (των 24 νόμων). Ύστερα θα πρέπει να απελευθερω­θούμε από τον πέμπτο κόσμο (των 12 νόμων) και μετά να συνεχίσουμε με την δική μας δουλειά της τελικής α­πελευθέρωσης, περνώντας από τον τέταρτο, τρίτο και δεύτερο κόσμο, για να επιστρέψουμε στο Απόλυτο.

Όλες οι ουσίες των επτά κόσμων είναι μέσα σε μας τους ίδιους. Μέσα στον εγκέφαλο που σκέφτεται έχουμε την ουσία του Πρωτόκοσμου, μέσα στον κινητικό εγκέφαλο ή διανοητικό σύστημα έχουμε την ουσία του Αγιόκοσμου. Μέσα στο συνειδητό εγκέφαλο, διαμορφωμένο από όλα τα συγκεκριμένα νευρικά συστήματα του ανθρώπινου οργανισμού, έχουμε την ουσία του μακρόκοσμου και έτσι διαδοχικά.

Τα υλικά για να εργαστούμε βρίσκονται μέσα στον αν­θρώπινο οργανισμό, και εάν δημιουργήσουμε τα ανώτερα υπαρξιακά σώματα του Είναι, θα καταφέρουμε να απελευθερωθούμε από όλους τους κόσμους, ακόμα και από τον έβδομο, για να μπούμε τελικά στο Απόλυτο, Αδήλωτο, Σατ, Άιν.

Τα φύτρα των υπαρξιακών σωμάτων του Είναι βρίσκονται τοποθετημένα στο σπέρμα. Είναι αναγκαίο να αναπτύσσουμε αυτά τα φύτρα και αυτό είναι δυνατόν μόνο με το Maithuna (Σεξουαλική Μαγεία).

Ήδη σε προηγούμενες δημοσιεύσεις και σε μηνύματά μας έχουμε μιλήσει για ανώτερα υπαρξιακά σώματα του Είναι. Και γι’ αυτό οι γνωστικοί μαθητές μας είναι ενημερωμένοι.

Ξέρουμε ότι το αστρικό σώμα (να μην το συγχέουμε με το σεληνιακό σώμα), κυβερνιέται από 24 νόμους και το φυσικό κυβερνιέται από 48 νόμους.

Εάν δημιουργήσουμε το αστρικό σώμα, είναι φανερό ότι απελευθερωνόμαστε από τον μοιραίο κόσμο των 48 νόμων και γινόμαστε κάτοικοι των 24 νόμων.

Εάν δημιουργήσουμε το διανοητικό σώμα, απελευθερωνόμαστε από τον κόσμο των 24 νόμων και μπαίνουμε στον κόσμο των 12 νόμων. Θα πρέπει να υπενθυ­μίσουμε ότι το διανοητικό σώμα κυβερνιέται από 12 νόμους.

Εάν δημιουργήσουμε το αιτιατό σώμα ή σώμα της συνει­δητής θέλησης, μπαίνουμε στον κόσμο των έξι νόμων και γινόμαστε κάτοικοι του κόσμου αυτού, διότι το σώμα της συνειδητής θέλησης (αιτιατό σώμα) κυβερνιέται από 6 νόμους.

Η δουλειά με το Maithuna και την διάλυση του Εγώ, και η θυσία προς την ανθρωπότητα, μας επιτρέπουν να κά­νουμε καινούργιες δημιουργίες μέσα σε μας τους ίδιους, για να απελευθερωθούμε από τον κόσμο των έξι νόμων και να περάσουμε πιο πέρα από τον άφατο Αγιόκοσμο και Πρωτόκοσμο.

Είναι αναγκαίο να καταλάβουν όλοι οι γνωστικοί μαθητές αυτά τα Χριστούγεννα, ότι μόνο δημιουργώντας τα ανώτερα υπαρξιακά σώματα του Είναι και κατορθώνοντας τον θά­νατο του Εγώ και τα Χριστούγεννα της καρδιάς, θα μπορέ­σουν να καταφέρουν την τελική απελευθέρωση.

Το Είναι μπορεί να μπει μόνο σ’ εκείνον που έχει δημιουργήσει τα ανώτερα υπαρξιακά σώματα.

Τα Χριστούγεννα της καρδιάς μπορεί να τα γιορτάσει κανείς πραγματικά μόνο, όταν έχει δημιουργήσει τα ανώτερα υπαρξιακά σώματα του Είναι.

Η Σύσταση του διανοητικού ζώου, του εσφαλμένα ονομαζόμενου άνθρωπος είναι η εξής:

α) Φυσικό σώμα

β) Ζωτικό σώμα

γ) Σεληνιακό σώμα επιθυμιών

δ) Σεληνιακό διανοητικό σώμα

ε) Το Πολλαπλό Εγώ

στ) Το Μπουδάτα

Οι τρεις απόψεις του ΑΤΜΑΝ-ΜΠΟΥΔΙ-ΜΑΝΑΣ ή θεϊκού πνεύματος, πνεύμα της ζωής, ανθρωπίνου πνεύματος, δεν έχουν ενσαρκωθεί στο ανθρώπινο ον, διότι αυτό δεν κατέχει ακόμα τα ηλιακά σώματα, δηλαδή τα υπαρξιακά σώμα­ τα του Είναι.

Όλες οι δικιές μας προσπάθειες κατευθύνονται στο να απελευθερωθούμε από την σελήνη, που δυστυχώς φέρουμε στα σεληνιακά μας σώματα.

Εάν δημιουργούμε τα ηλιακά σώματα, απελευθερωνόμαστε από την σελήνη.

Μόνο με την Maithuna (Σεξουαλική Μαγεία) μπορούμε να έχουμε την πολυτέλεια να δημιουργούμε τα δικά μας η­λιακά σώματα, διότι τα φύτρα των σωμάτων αυτών βρίσκονται στο σπέρμα.

Τα σεληνιακά σώματα μας κάνουν να ζούμε σ’ αυτό τον κόσμο των 48 νόμων, στην κοιλάδα των δακρύων.

Τα σεληνιακά σώματα είναι θηλυκά, γι’ αυτόν τον λόγο οι άντρες του κόσμου αυτού, στους εσωτερικούς κόσμους μετά από τον θάνατο, είναι υποσυνείδητα κρύες και φαντασμαγορικές γυναίκες.

Είναι πολύ λυπηρό το ότι οι θεοσοφικοί συγγραφείς, Ροδόσταυροι κλπ, δεν έχουν κατορθώσει να καταλάβουν ότι τα τωρινά εσωτερικά οχήματα του ανθρώπινου όντος, είναι σεληνιακά σώματα που πρέπει να εξαλείψουμε μετά από την δημιουργία των ηλιακών σωμάτων.

Είναι αδύνατο να απελευθερωθούμε από τον κόσμο των 48 νόμων, εάν δεν έχουμε δημιουργήσει τα ανώτερα υπαρξιακά σώματα του Είναι.

Κεφάλαιο 4

Το ψυχολογικό Εγώ

Οι ψευδο-αποκρυφιστές και ψευδο-εσωτεριστές διαιρούν τον ανθρώπινο ψυχισμό σε δύο μέρη, Ανώτερο Εγώ και κατώτερο Εγώ.

Ανώτερη και κατώτερη διαίρεση του ίδιου οργανισμού. Ανώτερο Εγώ, κατώτερο Εγώ είναι όλο Εγώ, όλο Εγώ.

Ο Εσώτερος, ο πραγματικός δεν είναι Εγώ, υπερβαίνει κάθε Εγώ, βρίσκεται πιο πέρα από κάθε Εγώ;

Ο Εσώτερος είναι το Είναι, αυτός είναι το Πραγματι­κό, εκείνο που δεν έχει χρόνο, το Θεϊκό.

Το Εγώ είχε μια αρχή και αναπόφευκτα θα έχει ένα τέλος, όλα όσα έχουν μια αρχή έχουν ένα τέλος.

Το Είναι, ο Εσώτερος, δεν είχε αρχή, δεν θα έχει τέ­λος. Αυτός είναι ότι είναι, εκείνο που πάντα ήταν και εκείνο που πάντα θα είναι.

Το Εγώ συνεχίζει μετά από τον θάνατο, και επιστρέφει σ’ αυτήν την Κοιλάδα των δακρύων για να επαναλαμβάνει συμβάντα, να ικανοποιεί τα πάθη του και να πληρώνει κάρμα.

Το Είναι δεν συνεχίζει, διότι δεν είχε μια αρχή, συνεχίζει μόνο ότι ανήκει στο χρόνο, ότι είχε μια αρχή. Το Είναι δεν ανήκει στον χρόνο.

Εκείνο που συνεχίζει, βρίσκεται υποταγμένο σε γηρατειά, φθορά, πόνο, πάθη. Η τωρινή ζωή μας είναι το αποτέλεσμα της περασμένης ζωής, η συνέχεια της περασμένης ζωής, το αποτέλεσμα μιας προηγούμενης αιτίας.

Κάθε αιτία έχει το αποτέλεσμά της, κάθε αποτέλεσμα έχει την αιτία του, κάθε αιτία μετατρέπεται σε αποτέλεσμα και κάθε αποτέλεσμα γίνεται αιτία.

Η παρούσα ζωή μας είναι η αιτία της μελλοντικής ζωής μας. Η μελλοντική ζωή μας θα έχει σαν αιτία την τωρινή ζωή μας, με όλα τα λάθη και τις μιζέριες της.

Το να συνεχίζουμε, σημαίνει να αναβάλουμε το λάθος και τον πόνο. Εμείς πρέπει να πεθαίνουμε από στιγμή σε στιγμή, για να μην συνεχίζουμε. Καλύτερα είναι το να είμαστε από το να συνεχίζουμε.

Το Εγώ είναι η καταγωγή του λάθους και αποτέλεσμα του είναι ο πόνος. Όσο υπάρχει το Εγώ, θα υπάρχει ο πό­νος και το λάθος.

Να γεννιέσαι είναι πόνος, να πεθαίνεις είναι πόνος, να ζεις είναι πόνος. πόνος είναι η παιδική ηλικία, η εφηβεία, η νεότητα, η ωριμότητα, τα γηρατειά. Όλα σ’ αυτόν τον κόσμο είναι πόνος.

Όταν σταματάμε να υπάρχουμε σε όλα τα επίπεδα του νου, εξαφανίζεται ο πόνος. Θα σταματήσουμε να υπάρχουμε μόνο διαλύοντας ριζικά το ψυχολογικό Εγώ.

Η καταγωγή του Εγώ είναι το όργανο Κουνταρτιγουαδόρ.

Το Εγώ αποτελείται από όλες τις κακές συνέπειες του οργάνου Κουνταρτιγουαδόρ.

Το Εγώ είναι ένα μπουκέτο από πάθη, επιθυμίες, φόβους, μίση, εγωισμούς, ζήλιες, περηφάνιες, τεμπελιά, θυμούς, ορέξεις, προσηλώσεις αρνητικούς συναισθηματισμούς, κληρονομικά χαρακτηριστικά οικογένειας, φυλής, έθνους κλπ.

Το Εγώ είναι πολλαπλό, δεν είναι ατομικό, το Εγώ υπάρχει πολλαπλό, συνεχίζει πολλαπλό και επιστρέφει πολλαπλό.

Έτσι όπως το νερό αποτελείται από πολλές σταγόνες έτσι όπως η φλόγα αποτελείται από απειροελάχιστα πυρογε­νή μέρη, έτσι και το Εγώ αποτελείται από διάφορα Εγώ.

Χιλιάδες μικρά Εγώ αποτελούν το Εγώ που συνεχίζει μετά από τον θάνατο και επιστρέφει σε αυτή την κοι­λάδα των δακρύων, για να ικανοποιεί επιθυμίες και να πληρώνει κάρμα.

Σε συνεχή ταινία περνάνε από την οθόνη την ζωής, για να αναπαραστήσουν το ρόλο τους στο οδυνηρό όραμα της ζωής.

Κάθε Εγώ της τραγικής ταινίας έχει τον δικό του νου, τις δικές του ιδέες, και το δικό του προσωπικό κριτήριο.

Αυτό που αρέσει σε ένα Εγώ, δυσαρεστεί ένα άλλο Εγώ.

Αυτό το Εγώ που σήμερα ορκίζεται πίστη στο βωμό της γνώσης, αντικαθίσταται από ένα άλλο Εγώ που μισεί την γνώση. Το Εγώ που σήμερα ορκίζεται αιώνια αγάπη σε μια γυναίκα, αντικαθίσταται αργότερα από ένα Εγώ, που δεν έχει καμία σχέση ούτε με την γυναίκα ούτε με τον όρκο.

Το διανοητικό ζώο, το εσφαλμένα ονομαζόμενο άνθρωπος, δεν έχει ατομικότητα, διότι δεν έχει ένα διαρκές κέντρο συνείδησης, δεν έχει συνέχεια σκοπού, διότι δεν έχει ένα διαρκές κέντρο βαρύτητας, έχει μόνο το πολλαπλό Εγώ.

Δεν είναι παράλογο λοιπόν, ότι πολλοί γίνονται μέλη της γνωστικής κίνησης και μετά γίνονται εχθροί της. Σή­μερα είναι με την γνώση και αύριο εναντίον της, σήμερα σε μια σχολή αύριο σε μια άλλη, σήμερα με μια γυναίκα και αύριο με μια άλλη, σήμερα φίλος αύριο εχθρός κλπ.

Κεφάλαιο 5

Επιστροφή και μετενσάρκωση

Επιστροφή και μετενσάρκωση είναι δύο διαφορετικοί νόμοι. Αυστηρές αναλύσεις μας έχουν οδηγήσει στο συμπέ­ρασμα ότι υπάρχει διαφορά μεταξύ Επιστροφής και Μετενσάρκωσης.

Το Εγώ δεν είναι ένα άτομο μιας και αποτελείται από πολλά Εγώ και κάθε Εγώ ακόμα όταν έχει κάτι από το δικό μας υποσυνείδητο απολαμβάνει κάποια ανεξαρτησία.

Το Εγώ είναι μια λεγεώνα διαβόλων. Το να βεβαιώνου­με ότι η λεγεώνα μετενσαρκώνεται θα ήταν παράλογο. Είναι ακριβής ο όρο αν πούμε ότι το άτομο μετενσαρκώνεται, όμως δεν είναι ακριβής εάν πούμε ότι η λεγεώνα μετενσαρκώνεται.

Σ’ αυτόν τον κόσμο υπάρχουν εκατομμύρια ανθρώπων, όμως είναι δύσκολο να βρεις ένα άτομο.

Μόνο δημιουργώντας τα δικά μας Ανώτερα Υπαρξιακά Σώματα του Είναι, διαλύοντας το Εγώ και ενσαρκώνοντας το Είναι μετατρεπόμαστε σε άτομα.

Τα ιερά άτομα μετενσαρκώνονται αλλά το Εγώ επιστρέ­φει σε μια καινούργια μήτρα, για να ντυθεί η Λεγεώνα ή καλυτέρα θα έλεγα για να ξαναντυθεί με καινούριο δερμάτινο ρούχο.

Το Εγώ συνεχίζει στους απόγονούς μας έμμεσα η άμεσα, το Εγώ είναι η φυλή, το λάθος και ο πόνος που συνεχίζουν.

Μερικοί αγνοούντες ψευδο-αποκρυφιστές υποθέτουν ε­σφαλμένα, ότι η προσωπικότητα μετενσαρκώνεται και συχνά συγχέουν την προσωπικότητα με το Εγώ.

Η προσωπικότητα δεν είναι το Εγώ, η προσωπικότητα δεν μετενσαρκώνεται, η προσωπικότητα είναι κόρη του χρό­νου και πεθαίνει στον χρόνο.

Η προσωπικότητα δεν είναι το φυσικό σώμα. Η προσωπικότητα δεν είναι το αιθερικό σώμα, η προσωπικότητα δεν είναι το Εγώ, η προσωπικότητα δεν είναι η ψυχή, η προσωπικότητα δεν είναι το πνεύμα.

Η προσωπικότητα είναι σκέτη ενέργεια, λεπτή ατομι­κή και διαμορφώνεται στην διάρκεια των πρώτων 7 χρόνων της παιδικής ηλικίας με την κληρονομικότητα, με τις συνήθειες, με τα παραδείγματα κλπ. Αυτή ισχυροποιείται με τον χρόνο και τις εμπειρίες.

Τρία πράγματα πηγαίνουν στο νεκροταφείο:

Το φυσικό σώμα.

Το αιθερικό σώμα.

Η προσωπικότητα.

Το φυσικό σώμα και το αιθερικό αποσυντίθενται σιγά-σιγά και ταυτόχρονα. Η προσωπικότητα περιπλανιέται στο νεκροταφείο και μόνο μετά από μερικούς αιώνες αποσυντίθεται.

Αυτό που συνεχίζει, αυτό που δεν αποσυντίθεται στο νεκροταφείο, είναι το πολλαπλό Εγώ. Η λεγεώνα του Εγώ συνεχίζει με ένα κοινό σώμα, αυτό το λεγόμενο κοινό σώμα δεν είναι το αστρικό όπως υποθέτουν πολλοί.

Το σώμα που χρησιμοποιεί η λεγεώνα του Εγώ είναι το σεληνιακό σώμα ή μοριακό σώμα. Είναι αναγκαίο να μην συγχέουν οι γνωστικοί μαθητές το σεληνιακό σώμα με το Αστρικό.

Το Ηλιακό σώμα είναι το Αστρικό.

Μόνο εκείνοι που κατέχουν το Είναι μετενσαρκώνονται.

Εκείνοι που έχουν δουλέψει με το Maithuna πολλά χρόνια, κατέχουν πραγματικά το Αστρικό σώμα.

Τα μικρά Εγώ που κατοικούν στο σεληνιακό σώμα προβάλλονται σε όλες τις περιοχές της κοσμικής διάνοιας και έπειτα επιστρέφουν στο κενό σώμα (το σεληνιακό σώμα).

Το Εγώ, ντυμένο με το σεληνιακό του σώμα, επιστρέ­φει σε μια καινούργια μήτρα για να ξαναντυθεί με το δερμάτινο ρούχο του και να επαναλάβει σ’ αυτήν την κοιλάδα των δακρύων τις ίδιες τραγωδίες και πίκρες.

Μόνο εκείνοι που κατέχουν το Είναι μετενσαρκώνονται.

Εκείνοι που δεν κατέχουν το Είναι, επιστρέφουν.

Πρέπει να κατέχουμε το Είναι για να μετενσαρκωθούμε. Χρειάζεται να μην κατέχουμε το Είναι, για να επιστρέψουμε.

Είναι θυσία να μετενσαρκώνεσαι. Είναι μια αποτυχία να επιστρέφεις. Μετενσαρκώνονται τα Ιερά άτομα, για να σώσουν τον κόσμο. Επιστρέφουν οι ηλίθιοι, για να βασανίζουν τον κόσμο.

Οι Ιερές μετενσαρκώσεις πάντα γιορτάστηκαν στο Θι­βέτ με μεγάλες θρησκευτικές γιορτές.

Ο Ιησούς της Ναζαρέτ ήταν μια μετενσάρκωση. Η γέννηση του Ιησού υπήρξε το πιο μεγάλο γεγονός του κόσμου.

Κεφάλαιο 6

Η διάλυση του Εγώ

Αδέλφια μου

Είναι αναγκαίο αυτά τα Χριστού­γεννα να καταλάβετε σε βάθος την ανάγκη της διάλυσης του Εγώ.

Ο πιο μεγάλος κίνδυνος που υπάρχει στην ζωή, είναι να γινόμαστε Χανασμουσιάνοι.

Εκείνοι που δεν δουλεύουν με την διάλυση του Εγώ από ύπαρξη σε ύπαρξη, εκφυλίζονται όλο και περισσότερο, μέχρι που στο τέλος σταματούν να γεννιούνται, διότι έ­χουν μετατραπεί σε επικίνδυνους Χανασμουσιάνους.

Υπάρχουν τέσσερα είδη Χανασμουσιάνων:

1) Χανασμουσιάνοι τύπου κρετίνου, πάρα πολύ διεφθαρμένοι, ηλίθιοι και εκφυλισμένοι.

2) Δυνατοί Χανασμουσιάνοι, πονηροί και διεστραμμένοι.

3) Χανασμουσιάνοι με διπλό κέντρο βαρύτητας, δεν έχουν όμως αστρικό σώμα, χρησιμοποιούν μόνο το σεληνιακό σώμα.

4) Χανασμουσιάνοι με διπλό κέντρο βαρύτητας και αστρικό σώμα.

Οι Χανασμουσιάνοι του πρώτου τύπου είναι πραγματι­κά κρετίνοι, ηλίθιοι, εκφυλισμένοι και φοβερά διεστραμμένοι, αν και δεν έχουν δύναμη πια ούτε για να είναι διεστραμμένοι. Αυτό το είδος αποσυντίθεται γρήγορα με­τά από τον θάνατο του φυσικού σώματος.

Οι Χανασμουσιάνοι του δεύτερου τύπου συνεχίζουν να επιστρέφουν σ’ αυτόν τον κόσμο σε οργανισμούς του ορυκτού βασιλείου.

Οι Χανασμουσιάνοι του τρίτου τύπου υπήρξαν μυημένοι της Λευκής Αδελφότητας και απέκτησαν πολλές ψυχικές δυ­νάμεις, αλλά επειδή δεν διέλυσαν το Εγώ, εκτροχιάστηκαν από τον δρόμο και έπεσαν στην μαύρη μαγεία. Αυτό το είδος Χανασμουσιάνων είναι σαν ένα κέρμα με δύο όψεις, την καλή και την ανάποδη. Έχουν δύο εσωτερικές προσωπικότητες, μια λευκή και μια άλλη μαύρη. Κάθε μία από αυ­τές τις δύο προσωπικότητες έχουν ανεξαρτησία και ψυχι­κές δυνάμεις.

Οι Χανασμουσιάνοι του τέταρτου τύπου είναι αληθινά πεσμένοι Μποδισάτβες, που διέπραξαν το λάθος να δυναμώσουν το Εγώ. Αυτοί οι Χανασμουσιάνοι έχουν διπλό Κέν­τρο βαρύτητας, την θεϊκή και την διαβολική. Το πιο σο­βαρό από όλα, είναι ότι κατέχουν αστρικό σώμα. Παράδειγμα ο Ανδραμελέκ. Αυτός ο Χανασμουσιάνος μπερδεύει τους ανειδίκευτους επικαλούντες. Οι δύο Ανδραμελέκ σ’ έναν, ο λευκός και ο μαύρος, οι δύο μύστες είναι αντίθετοι, και εν τούτοις είναι ένας. Και οι δύο είναι πραγματικοί δάσκαλοι, ο ένας της Λευκής Αδελφότητας και ο άλλος της Μαύρης.

Πολλοί μυημένοι, που κατάφεραν να δημιουργήσουν τα ανώτερα υπαρξιακά σώματα του Είναι, απέτυχαν, διότι δεν διέλυσαν το ψυχολογικό Εγώ.

Αυτοί οι μυημένοι δεν μπόρεσαν να γιορτάσουν τα Χριστούγεννα της καρδιάς, δεν κατάφεραν να ενσαρκώσουν το Είναι, ενώ είχαν τα ανώτερα υπαρξιακά σώματα και έτ­σι μετατράπηκαν σε Χανασμουσιάνους με διπλό κέντρο βαρύτητας.

Είναι απαραίτητο να κατανοήσουμε την ανάγκη να δου­λέψουμε με τους τρεις παράγοντες της επανάστασης της συνείδησης, εάν θέλουμε πραγματικά την βαθειά Αυτοπραγ­μάτωση.

Εάν αποκλείουμε οποιονδήποτε παράγοντα της επανάστασης της συνείδησης, το αποτέλεσμα θα είναι η αποτυχία.

Το να γεννιόμαστε, το να πεθαίνουμε και το να θυσι­αζόμαστε για την ανθρωπότητα, είναι οι τρεις βασικοί παράγοντες της επανάστασης της συνείδησης.

Σεξουαλική μαγεία, διάλυση του Εγώ, συμπόνια, αυτό είναι το τριπλό μονοπάτι της σωστής ζωής.

Μερικοί γνωστικοί αδελφοί, μας έχουν γράψει ζητών­τας μια μέθοδο για την διάλυση του Εγώ.

Η καλύτερη μέθοδος για την διάλυση του Εγώ, βρίσκε­ται στην πρακτική ζωή, εντατικά βιωμένη.

Η συμβίωση είναι ένας θαυμάσιος καθρέπτης, όπου μπο­ρούμε να ατενίσουμε το Εγώ.

Στην σχέση με τους ομοίους μας, τα ελαττώματα τα κρυμμένα στα βάθη του υποσυνειδήτου, αναβλύζουν αυθόρμητα, πετάγονται έξω, διότι το υποσυνείδητο μας προδί­δει, και εάν είμαστε σε κατάσταση επάγρυπνης αντίληψης, τότε θα τα δούμε έτσι ακριβώς όπως είναι.

Ελάττωμα που ανακαλύπτεται, ελάττωμα που πεθαίνει.

Όταν ανακαλύψουμε κάποιο ελάττωμα, πρέπει να το δούμε σε σκηνή όπως όταν κάποιος βλέπει κινηματογράφο, όμως χωρίς να κρίνει ούτε να καταδικάζει.

Δεν είναι αρκετό το να κατανοήσουμε νοητικά το ελάττωμα που έχουμε ανακαλύψει, είναι αναγκαίο να βυθιζόμαστε σε βαθύ διαλογισμό, για να κατανοούμε το ελάττωμα στα άλλα επίπεδα του νου.

Ο νους έχει πολλά επίπεδα και βάθος, και εάν δεν έχουμε κατανοήσει ένα ελάττωμα σε όλα τα επίπεδα του νου, δεν έχουμε κάνει τίποτα, διότι αυτό συνεχίζει να υπάρχει σαν δαιμόνιο πειρασμού στα βάθη του δικού μας υποσυνείδητου.

Όταν ένα ελάττωμα κατανοείται ολοκληρωτικά σε όλα τα επίπεδα του νου, τότε διαλύεται με το μικρό του Εγώ που το χαρακτηρίζει, και ελαττώνεται σε κοσμική σκόνη στους υπερευαίσθητους κόσμους.

Έτσι προχωράμε πεθαίνοντας από στιγμή σε στιγμή, έτσι εγκαθιστούμε μέσα μας ένα κέντρο διαρκούς συνείδησης, ένα κέντρο διαρκούς βαρύτητας.

Μέσα στο κάθε ανθρώπινο ον που δεν βρίσκεται στην τελευταία κατάσταση εκφυλισμού, υπάρχει το Μπουδάτα, η εσωτερική βουδιστική αρχή, το ψυχικό υλικό, ή πρώτη ύλη για να φτιάξουμε αυτό που ονομάζεται Ψυχή.

Το πολλαπλό Εγώ ξοδεύει αδέξια αυτό το ψυχικό υλικό σε παράλογες εκρήξεις ζήλειας, απληστίας, μίσους, πορνείας, προσκόλλησης, ματαιοδοξίας κλπ.

Στο μέτρο με το οποίο το πολλαπλό Εγώ πεθαίνει από στιγμή σε στιγμή, το ψυχικό υλικό συσσωρεύεται μέσα σε μας τους ίδιους, μετατρεπόμενο σ’ ένα κέντρο διαρκούς συνείδησης.

Έτσι ξεριζώνοντας σιγά-σιγά το Εγώ, ατομικοποιού­μαστε.

Όμως πρέπει να διευκρινίσουμε ότι η ατομικότητα δεν είναι το παν. Με το γεγονός της Βηθλεέμ πρέπει να περάσουμε στην υπερατομικότητα.

Η δουλειά της διάλυσης του Εγώ, είναι κάτι πολύ σοβαρό, είναι αναγκαίο να μελετήσουμε τον εαυτό μας βαθειά σ’ όλα τα επίπεδα του νου, το Εγώ είναι ένα βιβλίο πολλών τόμων.

Χρειάζεται να μελετήσουμε τις σκέψεις μας, τις συγ­κινήσεις, τις πράξεις από στιγμή σε στιγμή, χωρίς να δικαιολογούμε ούτε να καταδικάζουμε. Χρειάζεται να κατανοήσουμε ολοκληρωτικά, σ’ όλα τα βάθη του νου, το κάθε ένα από τα ελαττώματά μας.

Το πολλαπλό Εγώ είναι υποσυνείδητο. Όταν διαλύσουμε το Εγώ, το υποσυνείδητο γίνεται συνείδηση.

Χρειάζεται να μετατρέπουμε το υποσυνείδητο σε συνεί­δηση, και αυτό είναι δυνατόν μόνο με την εξάλειψη του Εγώ.

Όταν το υποσυνείδητο γίνεται συνείδηση, αποκτάμε αυτό που λέγεται διαρκής συνείδηση.

Εκείνος που απολαμβάνει την κατάσταση της διαρκούς συνείδησης, ζει κάθε στιγμή συνειδητός, όχι μόνο στον φυσικό κόσμο αλλά και στους ανώτερους κόσμους.

Η σημερινή ανθρωπότητα είναι υποσυνείδητη σ’ ένα ενενήντα επτά τοις εκατό, και γι’ αυτόν τον λόγο κοιμάται βαθειά, όχι μόνο στον φυσικό κόσμο, αλλά και στους υπερευαίσθη­τους κόσμους κατά την διάρκεια του ύπνου του φυσικού σώματος, ή μετά από τον θάνατο.

Είναι αναγκαίος ο θάνατος του Εγώ. Χρειάζεται να πεθαίνουμε από στιγμή σε στιγμή, εδώ και τώρα, όχι μόνο στον φυσικό κόσμο, αλλά και σ’ όλα τα επίπεδα του κοσμικού νου.

Πρέπει να είμαστε άσπλαχνοι προς εμάς τους ίδιους, και να αναλύουμε το Εγώ με το φοβερό νυστέρι της αυτοκριτικής.

Κεφάλαιο 7

Η πάλη των αντιθέτων

Ένας μεγάλος δάσκαλος έλεγε: «Να ψάχνετε την Φώ­τιση και τα άλλα θα σας δοθούν σαν συμπλήρωμα»,

Ο χειρότερος εχθρός της φώτισης είναι, το Εγώ. Είναι αναγκαίο να καταλάβουμε ότι το Εγώ είναι ένας κόμπος στην ροή της ύπαρξης, ένα μοιραίο εμπόδιο στην ροή της ζωής της ελεύθερης στην κίνησή της.

Ρωτήθηκε ένας δάσκαλος:

-Ποιος είναι ο δρόμος;

-Τι μεγαλοπρεπές βουνό! είπε αναφέροντας το βου­νό, όπου είχε το ερημητήριό του.

-Δεν σας ρωτάω σχετικά με το βουνό, αλλά σχετικά με τον δρόμο.

-Όσο δεν μπορείς να πας πιο πέρα από το βουνό, δεν θα μπορέσεις να βρεις τον δρόμο, αποκρίθηκε ο δάσκαλος,

Άλλος μοναχός έκανε την ίδια ερώτηση στον ίδιο δά­σκαλο:

Είναι εκεί· ακριβώς μπροστά στα μάτια σου, απάντησε ο δάσκαλος.

Γιατί δεν μπορώ να τον δω;

Γιατί έχεις εγωϊστικές ιδέες.

Θα μπορέσω να τον δω Κύριε;

Όσο έχεις μια δυαδική όραση και λες: Εγώ δεν μπο­ρώ, και άλλα τέτοια, τα μάτια σου θα είναι σκοτεινιασμένα από μια σχετική όραση.

Όταν δεν υπάρχει, Εγώ ούτε εσύ, μπορεί κανείς να τον δει;

Όταν δεν υπάρχει Εγώ ούτε εσύ, ποιος θέλει να δει;

Η βάση του Εγώ είναι η δυαδικότητα του νου, το Εγώ στηρίζεται στην πάλη των αντιθέτων, κάθε συλλογισμός βασίζεται στην πάλη των αντιθέτων.

Αν λέμε: ο τάδε είναι, ψηλός, θέλουμε να πούμε ότι, δεν είναι κοντός, Αν λέμε ότι εισερχόμαστε κάπου, θέλουμε να πούμε ότι δεν εξερχόμαστε, Αν λέμε, είμαστε χαρούμενοι, βεβαιώνουμε με αυτό ότι δεν είμαστε λυπημένοι κλπ.

Τα προβλήματα της ζωής δεν είναι παρά διανοητικές μορφές με δύο πόλους: έναν θετικό και άλλον αρνητικό. Τα προβλήματα στηρίζονται στον νου και τα δημιουργεί ο νους. Όταν σταματάμε να σκεπτόμαστε ένα πρόβλημα, αυ­τό τελειώνει αναπόφευκτα.

Χαρά και λύπη, απόλαυση και πόνος, καλός και κακός, θρίαμβος και ήττα, αποτελούν την πάλη των αντιθέτων στην οποία βασίζεται το Εγώ,

Όλη η άθλια ζωή που ζούμε, πάει από το ένα αντί­θετο στο άλλο: θρίαμβος, ήττα· ευχάριστο, δυσάρεστο· απόλαυση, πόνος· αποτυχία, επιτυχία· αυτό, εκείνο κλπ.

Χρειάζεται να απελευθερωθούμε από την τυραννία των αντιθέτων· αυτό είναι δυνατόν μόνο μαθαίνοντας να ζούμε από στιγμή σε στιγμή, χωρίς αφηρημάδες κανενός εί­δους, χωρίς όνειρα, χωρίς φαντασίες,

Έχετε παρατηρήσει πως οι πέτρες του δρόμου μένουν ωχρές και αγνές μετά από μια χειμαρρώδη βροχή; εμείς μόνο μπορούμε να μουρμουρίζουμε ένα ω! θαυμαστικό, Εμείς πρέπει να καταλάβουμε αυτό το ω! των πραγμάτων χωρίς να παραμορφώνουμε αυτή την θεϊκή αναφώνηση με την πάλη των αντιθέτων,

Ο Χοστί ρώτησε τον δάσκαλο Νανσέν:

Τι είναι το ΤΑΟ;

Η κοινή ζωή, απάντησε ο Νανσέν.

Πως γίνεται να ζεις σύμφωνα με αυτήν;

Εάν προσπαθείς να ζεις σύμφωνα με αυτήν, θα φύγει από εσένα· μην προσπαθείς να τραγουδήσεις αυτό το τραγούδι, άσε να τραγουδάει αυτή η ίδια στον εαυτό της. Μήπως ο ταπεινός λόξυγκας, δεν έρχεται από μόνος του;

Αδέλφια μου. Να θυμηθείτε αυτά τα Χριστούγεννα αυτή την φράση: «Η Γνώση βιώνεται στα γεγονότα, μαραί­νεται στις αφηρημάδες, και είναι δύσκολο να την βρεις ακόμα και στις πιο ευγενικές σκέψεις».

Ρώτησαν τον Δάσκαλο Jocujo:

Πρέπει να ντυνόμαστε και να τρώμε κάθε μέρα;

Ο δάσκαλος απάντησε:

Τρώμε και ντυνόμαστε.

Δεν καταλαβαίνω, είπε ο μαθητής.

Τότε φάε και ντύσου, είπε ο δάσκαλος.

Τρώμε; Ντυνόμαστε; Γιατί πρέπει να κάνουμε ένα πρόβλημα από αυτό; Γιατί πρέπει να σκεπτόμαστε άλλα πράγματα ενώ τρώμε και ντυνόμαστε;

Αν τρως, φάε, αν ντύνεσαι, ντύσου, αν περπατάς περπάτα… περπάτα… περπάτα…. Όμως μην σκέπτεσαι άλλα πράγματα. Να κάνεις μοναδικά αυτό που κάνεις, μην φεύγεις από τα γεγονότα, μην τα γεμίζεις με τόσες σημασίες, σύμβολα, ομιλίες και γνωστοποιήσεις. Ζήσε τα χωρίς αλληγορίες, ζήσε τα με αντιληπτικό νου από στιγμή σε στιγμή.

Αγαπητοί γνωστικοί αδελφοί, που γιορτάζετε μαζί μας σήμερα την γιορτή των Χριστουγέννων:

Να κατανοείτε ότι σας μιλάω για τον δρόμο της δράσης, ελεύθερης από την οδυνηρή πάλη των αντιθέτων. Δράση χωρίς απροσεξίες, χωρίς διαφυγές, χωρίς αφηρημάδες, χωρίς φαντασίες κανενός είδους.

Αγαπητοί μου, πολεμήστε τον χαρακτήρα σας, αλλάξτε τον μέσω της έξυπνης δράσης ελεύθερης από τα αντίθετα.

Όταν κλείνουμε την πόρτα στην φαντασία, αφυπνίζεται το όργανο της διαίσθησης.

Η δράση, ελεύθερη από την πάλη των αντιθέτων, είναι διαισθησιακή δράση, είναι πλήρης δράση όπου επικρατεί μια πλήρης κατάσταση, το Εγώ είναι απόν.

Η διαισθησιακή δράση μας οδηγεί από το χέρι μέχρι την αφύπνιση της Συνείδησης.

Να δουλεύουμε και να ξεκουραζόμαστε ευτυχισμένοι, εγκαταλειπόμενοι στο ρεύμα της ζωής. Να εξαντλήσουμε το θολό και σαπισμένο νερό της καθημερινής σκέψης και στο κενό θα ρέει η Γνώση και μαζί της η χαρά για την ζωή.

Αυτή η έξυπνη δράση, ελεύθερη από την πάλη των αν­τιθέτων, μας ανυψώνει μέχρι ένα σημείο, στο οποίο κάτι πρέπει να σπάσει.

Όταν όλα πάνε καλά, σπάει το άκαμπτο ταβάνι της σκέψης και το φως της δύναμης του Εσώτερου μπαίνει ελεύθερο και σε μεγάλες ποσότητες στον νου, που έχει πά­ψει να ονειρεύεται.

Τότε και στον φυσικό κόσμο και έξω από αυτόν, στην διάρκεια του ύπνου του υλικού σώματος, ζούμε τελείως συνειδητοί και φωτισμένοι, απολαμβάνοντας την ευτυχία της ζωής στους ανώτερους Κόσμους.

Αυτή η συνεχής πίεση του νου, αυτή η πειθαρχία, μας οδηγεί στην αφύπνιση της συνείδησης.

Αν τρώγοντας σκεπτόμαστε τα εμπόρια είναι φανερό ότι ονειρευόμαστε. Αν οδηγούμε ένα αυτοκίνητο και σκεπτόμαστε την αρραβωνιαστικιά είναι λογικό ότι δεν είμαστε ξύπνιοι, ονειρευόμαστε. Αν δουλεύουμε και θυμόμαστε τον κουμπάρο ή την κουμπάρα ή τον φίλο ή τον αδελφό κλπ, είναι φανερό ότι ονειρευόμαστε.

Ο άνθρωπος που ζει ονειρευόμενος στον φυσικό κόσμο, ζει επίσης ονειρευόμενος στους εσωτερικούς Κόσμους, κατά την διάρκεια των ωρών που το φυσικό σώμα βρίσκεται κοιμι­σμένο.

Χρειάζεται να σταματάμε να ονειρευόμαστε στους εσωτερικούς κόσμους. Όταν σταματάμε να ονειρευόμαστε στον φυσικό κόσμο, αφυπνιζόμαστε εδώ και τώρα, και αυτή η αφύπνιση εμφανίζεται στους εσωτερικούς Κόσμους.

Ψάξτε πρώτα την φώτιση και τα άλλα θα σας δοθούν σαν συμπλήρωμα .

Όποιος είναι φωτισμένος βλέπει τον δρόμο, όποιος δεν είναι φωτισμένος δεν μπορεί να δει τον δρόμο και εύκολα μπορεί να αποπροσανατολιστεί και να πέσει στην άβυσσο.

Είναι τρομερή η προσπάθεια και η επιφυλακή που χρει­άζονται από λεπτό σε λεπτό, από στιγμή σε στιγμή για να μη πέσουμε σε ονειροπολήσεις. Αρκεί ένα λεπτό απρο­σεξίας και ο νους ονειρεύεται όταν θυμάται κάτι, όταν σκέπτεται κάτι διαφορετικό από την δουλειά ή από το γε­γονός που ζούμε εκείνη την στιγμή.

Όταν στον φυσικό κόσμο μαθαίνουμε να βρισκόμαστε ξύπνιοι από στιγμή σε στιγμή, τότε στους εσωτερικούς κόσμους στην διάρκεια των ωρών του ύπνου του φυσικού σώματος και επίσης μετά από τον θάνατο θα ζούμε ξύπνιοι και αυτο-συνειδητοί από στιγμή σε στιγμή.

Είναι οδυνηρό να ξέρεις ότι η συνείδηση όλων των ανθρώπινων όντων κοιμάται και ονειρεύεται βαθειά, όχι μόνο εκείνες τις ώρες της ανάπαυσης του φυσικού σώματος, αλλά επίσης στην διάρκεια της κατάστασης αυτής που ειρωνικά ονομάζεται κατάσταση επαγρύπνησης.

Η δράση ελεύθερη από την διανοητική δυαδικότητα πα­ράγει την αφύπνιση της συνείδησης.

Κεφάλαιο 8

Η τεχνική του διαλογισμού

Η τεχνική του διαλογισμού μας επιτρέπει να φτάσουμε μέχρι τα ύψη της φώτισης.

Πρέπει να διαφοροποιούμε μεταξύ ενός νου που βρίσκεται ήσυχος και ενός νου που έχουμε ησυχάσει με το ζόρι.

Πρέπει να διαφοροποιούμε μεταξύ ενός νου που βρίσκεται σε σιωπή και ενός νου που έχουμε σιωπήσει βίαια.

Όταν ο νους είναι ησυχασμένος με το ζόρι, πραγματικά δεν είναι ήσυχος, είναι φιμωμένος από την βία και στα πιο βαθειά επίπεδα της διανοήσεως υπάρχει μια ολόκληρη θύελλα.

Όταν ο νους είναι ησυχασμένος βίαια, πραγματικά δεν είναι σε σιωπή και στο βάθος αναφωνεί και φωνάζει και απελπίζεται.

Είναι αναγκαίο να τελειώνουμε με τις τροποποιήσεις της νοητικής αρχής στην διάρκεια του διαλογισμού.

Όταν η νοητική αρχή μένει κάτω από τον έλεγχό μας, η φώτιση έρχεται σε μας αυθόρμητα.

Ο Διανοητικός έλεγχος μας επιτρέπει να καταστρέψουμε τα σίδερα που έχει δημιουργήσει ο νους. Για να κατα­φέρουμε την ηρεμία και την σιωπή του νου, είναι αναγκαίο να ξέρουμε να ζούμε από στιγμή σε στιγμή, να ξέρουμε να εκμεταλ­λευόμαστε κάθε στιγμή, χωρίς να κάνουμε δόσεις την στιγμή.

Πάρε τα πάντα από κάθε στιγμή, διότι κάθε στιγμή είναι γιος της γνώσης, κάθε στιγμή είναι απόλυτο, ζωντανό και σημαντικό. Η στιγμιαιότητα είναι το ειδικό χαρακτηριστικό των Γνωστικών. Εμείς αγαπάμε την φιλοσοφία της κάθε στιγμής.

Ο Δάσκαλος Ummon είπε στους μαθητές του:

Αν περπατάτε να περπατάτε· Αν κάθεστε, καθίστε· ό­μως μην αμφιταλαντεύεστε.

Μια πρώτη μελέτη στην τεχνική του διαλογισμού είvαι ο προθάλαμος αυτής της θεϊκής ειρήνης που ξεπερνάει κάθε γνώση.

Ο πιο ανυψωμένος τρόπος σκέψης είναι η μη σκέψη.

Όταν καταφέρουμε την ηρεμία και την σιωπή του νου, το Εγώ με όλα τα πάθη του, επιθυμίες, ορέξεις, φόβους, στοργές κλπ απουσιάζει.

Μόνο με την απουσία του Εγώ μπορεί η ουσία του νου (Μπουδάτα) να αφυπνιστεί για να ενωθεί με τον Εσώτερο και να μας φέρει στην έκσταση.

Ψεύτικο είναι αυτό που λέει η σχολή μαύρης μαγείας του Σουμπούμπ ότι η Μονάδα, η Μεγάλη Πραγματικότητα εισχωρεί μέσα σε εκείνον που ακόμα δεν κατέχει τα ανώτερα υπαρξιακά σώματα του Είναι.

Αυτό που εισχωρεί μέσα από τους φανατικούς σκοτεινούς του Σουμπούμπ, είναι οι σκοτεινές οντότητες που εκφρά­ζονται σε αυτούς με χειρονομίες, δράσεις, κτηνώδεις και παράλογες λέξεις. Αυτοί οι άνθρωποι δαιμονίζονται από τους σκοτεινούς.

Η ηρεμία και σιωπή του νου έχει έναν μόνο στόχο. Να απελευθερώνει την Ουσία από τον νου, για να μπορεί αυτή, ενωμένη με την Μονάδα ή Εσώτερο (Ίντιμο), να πειραματιστεί αυτό που εμείς ονομάζουμε αλήθεια.

Στην διάρκεια της έκστασης και στην απουσία του Εγώ μπορεί η ουσία να ζήσει ελεύθερα στον κόσμο της ομίχλης της φωτιάς, πειραματιζόμενη την αλήθεια.

Όταν ο νους βρίσκεται σε παθητική και αντιληπτική κατάσταση, απολύτως ήρεμος και σε σιωπή, απελευθερώνε­ται από τον νου το Μπουδάτα (ή Ουσία) και έρχεται η έκσταση.

Η ουσία βρίσκεται πάντα μποτιλιαρισμένη μέσα στην πάλη των αντιθέτων· όμως όταν η πάλη τελειώνει και η ηρεμία και η σιωπή είναι απόλυτες, η ουσία μένει ελεύθερη και η μποτίλια κομματιασμένη.

Όταν εξασκούμε τον διαλογισμό, τον νου μας τον ληστεύουν πολλές αναμνήσεις, επιθυμίες, πάθη, προβληματισμοί κλπ.

Πρέπει να αποφεύγουμε την σύγκρουση μεταξύ της προσοχής και της απροσεξίας. Υπάρχει σύγκρουση μεταξύ της απροσεξίας και της προσοχής, όταν πολεμάμε εναντίον αυτών των ληστών του νου. Το Εγώ είναι αυτό που προβάλλει, τους αναφερόμενους ληστές. Όπου υπάρχει σύγκρουση, δεν υπάρχει ηρεμία ούτε σιωπή.

Πρέπει να ακυρώνουμε τον προβάλλοντα μέσω της αυτοπαρατήρησης και της κατανόησης. Εξετάστε κάθε εικόνα, κάθε ανάμνηση, κάθε σκέψη που φτάνει στον νου. Να θυμηθείτε ότι κάθε σκέψη έχει δύο πόλους: τον θετικό και τον αρνητικό.

Το να εισέλθεις και να βγεις είναι δύο όψεις του ίδιου πράγματος, σαλοτραπεζαρία και τουαλέτα, το ψηλό και το χαμηλό, το ευχάριστο και το δυσάρεστο κλπ, είναι πάντα οι δυο πόλοι του ίδιου πράγματος.

Εξετάστε τους δύο πόλους της κάθε διανοητικής μορφής που φτάνει στον νου.

Να θυμηθείτε ότι μόνο μέσω της μελέτης των πολικοτήτων φτάνουμε στην σύνθεση.

Κάθε διανοητική μορφή μπορεί να εξαλείφεται μέσω της σύνθεσης. Για παράδειγμα:

Παρουσιάζεται η ανάμνηση της αρραβωνιαστικιάς· εί­ναι όμορφη; να σκεπτόμαστε ότι η ομορφιά είναι το αντίθετο της ασχήμιας, και αν είναι όμορφη στην νεότητα, στα γηρατειά θα είναι άσχημη. Σύνθεση: δεν αξίζει τον κόπο να την σκεπτόμαστε, είναι μια αυταπάτη, ένα λουλούδι που θα μαραίνεται αναπόφευκτα.

Στην Ινδία αυτή η αυτοπαρατήρηση και μελέτη μας ονομάζεται PRΑTUΑPΑ.

Τα πουλιά-σκέψεις πρέπει να περνάνε από το χώρο του δικού μας νου σε διαδοχική παρέλαση, χωρίς όμως να αφήνουν κανένα ίχνος.

Η άπειρη λιτανεία σκέψεων που προβάλλει το Εγώ, στο τέλος εξαντλείται και τότε ο νους μένει ήρεμος και σε σιωπή.

Ένας αυτοπραγματοποιημένος μεγάλος δάσκαλος είπε: Μόνο όταν ο προβάλλων, δηλαδή το Εγώ, απουσιάζει τελείως, τότε εμφανίζεται η σιωπή, που δεν είναι παράγων του νου. Αυτή η σιωπή είναι ανεξάντλητη, δεν είναι του χρόνου, είναι το άπειρο, μόνο τότε έρχεται εκείνο που εί­ναι.

Όλη αυτή η τεχνική περιλαμβάνεται σε δύο αρχές:

α) Βαθύς στοχασμός, β) Τρομερή ηρεμία.

Αυτή η τεχνική του διαλογισμού με την μη σκέψη της, βάζει να δουλεύει το πιο κεντρικό μέρος του νου, αυτό που προκαλεί την έκσταση.

Να θυμηθείτε ότι το κεντρικό μέρος του νου είναι αυτό που ονομάζεται Μπουδάτα, η Ουσία, η Συνείδηση.

Όταν το Μπουδάτα αφυπνισθεί μένουμε φωτισμένοι, χρειαζόμαστε την αφύπνιση του Μπουδάτα (συνείδηση).

Ο γνωστικός μαθητής μπορεί να κάνει πρακτική καθισμένος με τον δυτικό τρόπο ή με τον ανατολίτικο τρόπο.

Συμβουλεύουμε να γίνει η πρακτική με κλειστά μάτια, για να αποφύγουμε να μας πάρει την προσοχή μας κάτι από τον εξωτερικό κόσμο.

Συμφέρει να χαλαρώνουμε το σώμα, αποφεύγοντας προσεκτικά να μείνει κάποιος μυς σε ένταση.

Καταλήγει υπέροχο το να ξέρει κανείς να συνδυάζει έξυπνα τον διαλογισμό με τον ύπνο, με σκοπό να μην τον εμποδίζει η ύλη.

Το Μπουδάτα, η Ουσία, είναι το ψυχικό υλικό, η εσω­τερική βουδιστική αρχή, το ψυχικό υλικό ή πρώτη ύλη, με την οποία θα δώσουμε μορφή στην ψυχή.

Το Μπουδάτα είναι πραγματικά το μοναδικό στοιχείο που κατέχει το φτωχό διανοητικό ζώο για να φτάσει να πειραματιστεί αυτό που ονομάζεται Αλήθεια.

Το Μπουδάτα είναι το καλύτερο που έχουμε μέσα μας και αφυπνίζεται με τον βαθύ εσωτερικό διαλογισμό.

Μη μπορώντας το διανοητικό ζώο να ενσαρκώσει το Εί­ναι, λόγω του ότι ακόμα δεν κατέχει τα ανώτερα υπαρξιακά σώματα, το μόνο που μπορεί να κάνει, είναι να εξασκήσει τον διαλογισμό για να αυτό-αφυπνίσει το Μπουδάτα και να γνωρίσει την Αλήθεια.

Ο Ιησούς, ο θεϊκός Δάσκαλος για τον οποίο γιορτάζου­με τα Χριστούγεννα αυτό το έτος 1964, είπε: Γνωρίστε την αλήθεια, και αυτή θα σας απελευθερώσει.

Κεφάλαιο 9

Η έκσταση

Ο Ισάν έστειλε στον δάσκαλο Κουσέν έναν καθρέπτη. Ο Κουσέν τον έδειξε στους καλόγερους και είπε: Αυτός είναι ο καθρέπτης του Ισάν ή ο δικός μου; Εάν λέτε ότι είναι του Ισάν, πως μπορεί να βρίσκε­ται στα χέρια μου; εάν λέτε ότι είναι δικός μου, μήπως δεν τον έχω πάρει από τα χέρια του Ισάν; μίλα, μίλα αλλιώς θα τον κάνω κομμάτια.

Οι καλόγεροι δεν μπόρεσαν να περάσουν ανάμεσα από αυτά τα δύο αντίθετα, και ο δάσκαλος έκανε κομμάτια τον καθρέπτη .

Είναι αδύνατη η έκσταση, όσο η Ουσία βρίσκεται μποτιλιαρισμένη ανάμεσα στα αντίθετα.

Στην εποχή της Βαβυλωνίας ήρθε στον κόσμο ο μποδισάτβα του αγιότατου Ashiata Shiemash, ενός μεγάλου αβατάρα.

Ο Μποδισάτβα δεν ήταν πεσμένος και όπως όλοι οι μποδισάτβες είχε κανονικά αναπτυγμένα τα ανώτερα υπαρξιακά σώματα του Είναι.

Όταν έφτασε στην υπεύθυνη ηλικία, έφτασε στο βουνό Βεθινιάνα και μπήκε σε μια σπηλιά.

Λέει η παράδοση ότι έκανε τρεις φοβερές νηστείες σαράντα ημερών η κάθε μία, συνοδευμένη με σκόπιμες και θεληματικές ταλαιπωρίες.

Την πρώτη νηστεία την αφιέρωσε στην προσευχή και στον διαλογισμό.

Την δεύτερη νηστεία την αφιέρωσε στο να ξανακοιτά­ξει όλη την παρούσα ζωή του και τις προηγούμενες. Η τρίτη νηστεία υπήρξε αποφασιστική. Την αφιέρωσε στο να τελειώσει με τον μηχανικό συνδυασμό του νου. Δεν έτρωγε και έπινε μόνο νερό και κάθε μισή ώρα έβγαζε μια τρίχα από το στήθος του.

Υπάρχουν δύο είδη μηχανικού συνδυασμού που αποτελούν την βάση των αντιθέτων.

α) Μηχανικός συνδυασμός ιδεών, λέξεων, εκφράσεων κλπ.

β) Μηχανικός συνδυασμός εικόνων, μορφών, πραγμάτων, προσώπων κλπ.

Μία ιδέα συνδυάζεται με μια άλλη, μια λέξη με μια άλλη, μια έκφραση με μια άλλη και έρχεται η πάλη των αν­τιθέτων.

Ένας άνθρωπος συνδυάζεται με έναν άλλον, η ανάμνηση κάποιου έρχεται στον νου, μια εικόνα συνδυάζεται με μια άλλη, μια μορφή με μια άλλη και συνεχίζεται η πάλη των αντιθέτων.

Ο Μποδισάτβα του αβατάρα Ashiata Shiemash υποφέροντας αμίλητα και νηστεύοντας σαράντα ημέρες· ταλαιπωρώντας τρομακτικά τον εαυτό του, βυθισμένος σε βαθύ εσωτερικό διαλογισμό, κατάφερε τον απο-συνδυασμό του νοητικού μηχανισμού, και ο νους του έμεινε επίσημα ήρεμος και σε μεγαλοπρεπή σιωπή.

Το αποτέλεσμα ήταν η έκσταση με την ενσάρκωση του πραγματικού του Είναι. Ο Ashiata Shiemash πραγματοποίησε στην Ασία ένα μεγάλο έργο, ιδρύοντας μοναστήρια και εγκαθιστώντας παντού κυβερνήτες με αφυπνισμένη συνείδηση. Αυτός ο μποδισάτβα μπόρεσε να ενσαρκώσει το πραγματικό του Είναι κατά την διάρκεια του διαλογισμού, λόγω του ότι είχε τα ανώτερα υπαρξιακά σώματα του Είναι.

Εκείνοι που δεν έχουν τα ανώτερα υπαρξιακά σώματα του Είναι δεν μπορούν να καταφέρουν να λειτουργήσει ή να ενσαρκώσουν μέσα τους το θείο ή το Είναι. Όμως μπορούν να απελευθερώσουν την Ουσία, για να ενωθεί με το Είναι και να συμμετέχει στην έκστασή του.

Στην κατάσταση της έκστασης μπορούμε να μελετήσουμε τα μεγάλα μυστήρια της ζωής και του θανάτου.

Πρέπει να μελετήσουμε την λειτουργία της ζωής και του θανάτου ενώ έρχεται ο Λειτουργός (ο Εσώτερος, το Είναι).

Μόνο κατά την απουσία του Εγώ μπορούμε να πειραματιστούμε την ευτυχία του Είναι. Μόνο κατά την απουσία του Εγώ έρχεται η έκσταση.

Όταν καταφέρουμε την διάλυση του νοητικού μηχανισμού, έρχεται αυτό που οι Ανατολίτες ονομάζουν: Η έκρηξη της σακούλας, διακοπή του κενού· τότε υπάρχει μια κραυγή χαράς, διότι η Ουσία (το μπουδάτα) έχει ξεφύγει από την πάλη των αντιθέτων και τώρα συμμετέχει στην επικοινωνία των αγίων.

Μόνο αν πειραματιστούμε την έκσταση, μπορούμε να γνωρίσουμε τι είναι η αλήθεια και τι η ζωή. Μόνο κατά την απουσία του Εγώ απολαμβάνουμε την ευτυχία της ζωής ελεύθερης στην κίνησή της.

Μόνο σε κατάσταση έκστασης μπορούμε να ανακαλύψου­με την βαθειά σημασία αυτών των Χριστουγέννων, που αυτή την νύχτα γιορτάζουμε με τόση χαρά στην καρδιά μας.

Όταν σε κατάσταση έκστασης μελετάμε την ζωή του Χριστού, ανακαλύπτουμε ότι μεγάλο μέρος του κοσμικού δράματος, που παρίστανε ο Κύριος, έμεινε άγραφο.

Πρέπει να εξασκούμε καθημερινά τον γνωστικό διαλογισμό. Μπορούμε να τον εξασκούμε μόνοι ή με άλλους.

Η τεχνική του διαλογισμού που έχουμε διδάξει σε αυ­τό το μήνυμα, πρέπει να δοθεί σε όλα τα γνωστικά λουμισιάλ σαν μια υποχρέωση, μετατρέποντας τα λουμισιάλ σε κέντρα διαλογισμού. Όλοι οι γνωστικοί αδελφοί πρέπει να κάθονται να διαλογίζονται σε ομάδες.

Όλη η γνωστική ομάδα πρέπει να εξασκεί αυτήν την τεχνική του διαλογισμού, μαζί με τις τελετουργίες.

Επίσης μπορεί και πρέπει να εξασκηθεί η τεχνική του διαλογισμού στο σπίτι, καθημερινά. Εκείνοι που μπορούν να βγαίνουν βόλτα στην εξοχή, πρέπει να το κάνουν, για να διαλογιστούν στην σιωπή του δάσους.

Βασισμένοι σ’ αυτά τα μηνύματα και σ’ αυτήν την διδασκαλία, είναι αναγκαίο να βάλουμε στο πρόγραμμα λειτουρ­γίας των γνωστικών λουμισιάλ την τεχνική του διαλογισμού. Παραδίδουμε στα λουμισιάλ την μοναδική τεχνική που πρέ­πει να γίνει δεκτή σ’ αυτά.

Θα ήταν ψέμα να βεβαιώναμε ότι η Μεγάλη Πραγματικό­τητα μπορεί να λειτουργήσει μέσα σ’ ένα άτομο, που δεν κατέχει τα υπαρξιακά σώματα του Είναι.

Είναι ηλίθιο να βεβαιώνουμε ότι η Μεγάλη Πραγματικότητα μπορεί να μπει μέσα σε κάποιον (όπως λένε οι σκοτεινοί του Σουμπούδ) δήθεν για να διώχνει έξω από μας τις ζωικές ενστικτώδεις, βυθισμένες οντότητες που απο­τελούν το πολλαπλό Εγώ.

Επαναλαμβάνουμε:

Η Μεγάλη πραγματικότητα δεν μπορεί να μπει μέσα σε εκείνους που δεν κατέχουν τα ανώτερα υπαρξιακά σώματα τού Είναι. Μόνο με το Maithuna (Σεξουαλική Μαγεία) μπορούμε να δημιουργούμε τα ανώτερα υπαρξιακά σώματα του Είναι.

Ο μεγάλος αβατάρας Ashiata Shiemash μπόρεσε να ενσαρκωθεί στον μποδισάτβα του, όταν αυτός βρισκότανε με τον νου σε απόλυτη ηρεμία και σιωπή, λόγω του ότι ήδη κατεί­χε τα ανώτερα υπαρξιακά σώματα του Είναι από αρχαίες ενσαρκώσεις.

Είναι αναγκαίο επίσης να διευκρινίσουμε ότι μετά από την έκσταση, αν και λαμβάνεται μια τρομερά δυνατή ενέργεια, το Εγώ δεν διαλύεται, όπως πιστεύουν πολλοί μαθητές του αποκρυφισμού.

Η Διάλυση του Εγώ είναι δυνατή μόνο με βάση την βα­θύτερη κατανόηση και την αδιάκοπη καθημερινή δουλειά πάνω στον εαυτό μας από στιγμή σε στιγμή.

Εξηγούμε όλα αυτά για να μην συγχέετε τον γνωστικό διαλογισμό με τις σκοτεινές πρακτικές του Σουμπούδ και πολλές άλλες σχολές μαύρης μαγείας.

Όταν ένας μυστικιστής καταφέρει την έκσταση, αισθάνεται, όταν επιστρέφει στο φυσικό του σώμα, την επείγουσα ανάγκη να δημιουργήσει τα ανώτερα υπαρξιακά σώματα του Είναι και τον απερίγραπτο πόθο να διαλύσει το Εγώ.

Η έκσταση δεν είναι μία νεφελώδης κατάσταση, αλλά μία υπερβατική κατάσταση έκπληξης, συνδυασμένη με μια τέλεια διανοητική διαύγεια.

Αδέλφια μου: σας εύχομαι ευτυχισμένα Χριστούγεννα και προοδευτικό τον καινούργιο χρόνο.

Να λάμπει στις καρδιές σας το αστέρι της Βηθλεέμ.

Ειρήνη υμίν

ΣΑΜΑΕΛ ΑΟΥΝ ΒΕΟΡ

ΥΠΕΡΤΑΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ 1964-1965-1966 – β μέρος

ΥΠΕΡΤΑΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ 1964-1965-1966

Υπέρτατο Μήνυμα Χριστουγέννων 1965 1966

Κεφάλαιο

Τίτλος

Σελίδα

1

Η μουσική

2

Ο Μποχάριος δερβίσης HΑDJIΑSVΑTZTRΟOV

3

Ο νόμος του τρία

4

Η κοσμική υλικότητα

5

Η φύση

6

Η επανάσταση της συνείδησης

Υπέρτατο Μήνυμα Χριστουγέννων 1965 1966

Κεφάλαιο 1

Η μουσική

Εν αρχή ήτο ο Λόγος και ο Λόγος ήτο παρά τω θεώ και θεός ήτο ο Λόγος. Ούτος ήτο εν αρχή παρά τω θεώ. Πάντα δι’ αυτού έγιναν· και χωρίς αυτόν δεν έγινε ουδέ εν το οποίον έγινεν. Εν αυτώ ήτο ζωή, και η ζωή ήτο το φως των ανθρώπων. Και το φως, εν την σκοτία φέγγει και η σκοτία δεν κατέλαβεν αυτό.

Σε όλο το σύμπαν υπάρχει η ηχητική σκάλα των επτά τόνων· σε ολόκληρο το σύμπαν απηχούν οι επτά τόνοι της μεγάλης σκάλας με τους θαυμάσιους ρυθμούς της φωτιάς.

Το MAHAVAN και το CHOTABAN είναι οι ρυθμοί της φωτιάς που στηρίζουν το Σύμπαν σταθερά στη πορεία του.

Οι επτά Κοσμοκράτορες της Aυγής της Δημιουργίας, τελετούργησαν τις Τελετουργίες της Φωτιάς τραγουδώντας στους ναούς.

Χωρίς τον Δημιουργικό Λόγο, χωρίς την μαγεία του Λόγου, χωρίς την μουσική, το σύμπαν δεν θα υπήρχε. «Στην αρχή ήταν ο Λόγος».

Οι παλιές αρχαϊκές παραδόσεις λένε πως η Γνώση σχετίζεται με το ιερό HEPTAPARAPARSHINOΚH, (ο Νόμος του Επτά), αναβίωσε πολλούς αιώνες μετά από την καταστροφή της Ατλαντίδας, από τους δύο Άγιους Μυημένους ονομαζόμενους CHOONKILTEZ και CHONTROPEL, οι οποίοι βρίσκονται τώρα στον Πλανήτη Καθαρτήριο ετοιμαζόμενοι για να μπουν στο Απόλυτο.

Στην ανατολική γλώσσα λέγεται πως ο Πλανήτης Καθαρτήριο είναι η περιοχή της ATALA, η πρώτη Αναθυμίαση του Απόλυτου.

Αυτοί οι δύο άγιοι που αναφέραμε ήταν δίδυμοι αδελφοί. Ο παππούς αυτών των δύο μυημένων ήταν ο βασιλιάς Konusion, που κυβέρνησε σοφά την παλιότερη ασιατική χώρα, που εκείνη την εποχή ονομαζόταν ΜΑRΑLPΕICIΕ.

Ο παππούς βασιλιάς Κοnusiοn καταγόταν από έναν σοφό Μυημένο Άτλαντα, διακεκριμένο μέλος της κοινότητας της ΑΚHΑLDΑNSΜ. Αυτή η κοινότητα Σοφών υπήρχε στην βυθισμένη Ατλαντίδα πριν την Δεύτερη Yπεράλπια Καταστροφή.

Οι δύο σοφοί άγιοι αδελφοί έζησαν τα πρώτα χρόνια της ζωής τους στην αρχαϊκή πόλη του Γκόμπ, στη χώρα ονομαζόμενη ΜΑRΑLPΕICIΕ, αλλά λίγο μετά κατέφυγαν σε εκείνη την χώρα που αργότερα ονομάστηκε Κίνα.

Οι δύο Μυημένοι αδελφοί βρέθηκαν στην ανάγκη να μεταναστεύσουν από το χωριό που γεννήθηκαν όταν η άμμος άρχισε να το θάβει. Το Γκόμπ θάφτηκε από την άμμο και σήμερα αυτό το μέρος είναι η έρημος Γκόμπι.

Στην αρχή οι δύο αδελφοί ειδικεύτηκαν μόνο στην ιατρική, αλλά μετά έγιναν μεγάλοι σοφοί και έζησαν σε εκείνο το μέρος που αργότερα ονομάστηκε Κίνα.

Αυτοί οι δύο μυημένοι αδελφοί είχαν την ύψιστη τιμή να είναι οι πρώτοι ερευνητές του οπίου.

Οι δύο αδελφοί ανακάλυψαν πως το όπιο αποτελείται από επτά υποκειμενικές ανεξάρτητες κρυσταλλώσεις με ακριβώς ορισμένες ιδιότητες.

Επόμενες δουλειές τους απόδειξαν πως κάθε μία από τις επτά ανεξάρτητες κρυσταλλώσεις συνίστατο με την σειρά της από άλλες επτά ιδιότητες ή ανεξάρτητες υποκειμενικές κρυσταλλώσεις και αυτές με την σειρά τους από άλ­λες επτά και έτσι απροσδιόριστα.

Διαπιστώθηκε ότι υπάρχει μία εσωτερική ομοιότητα ανάμεσα στη μουσική και στο χρώμα. Παραδείγματος χάριν, μια αντίστοιχη χρωματισμένη ακτίνα κατευθυνόμενη πάνω σε οποιοδήποτε στοιχείο του οπίου, το μετέτρεπε σε άλλο δραστικό στοιχείο.

Το ίδιο αποτέλεσμα επετυγχάνετο εάν αντί για τις χρωματισμένες ακτίνες κατευθύνονταν οι αντίστοιχες ηχητικές δονήσεις των χορδών ενός μουσικού οργάνου γνωστού εκείνη την εποχή με το όνομα DZENDVOKH.

Διαπιστώθηκε επιστημονικά ότι εάν κάνουμε να περνάει οποιαδήποτε χρωματισμένη ακτίνα μέσω οποι­ουδήποτε δραστικού στοιχείου του οπίου, αυτή η ίδια ακτίνα παίρνει άλλο χρώμα, δηλαδή το χρώμα των δονήσεων που αντιστοιχούν στις δονήσεις του δραστικού στοιχείου.

Εάν κάνουμε να περάσει οποιαδήποτε χρωματισμένη ακτίνα μέσω των δονήσεων των ηχητικών κυμάτων των χορδών του DZENDVOKH, αυτή παίρνει άλλο χρώμα που αντιστοιχεί στις δονήσεις που εκδηλώθηκαν μέσω της συγκεκριμένης χορδής.

Το DZENDVOKH ήταν ένα καταπληκτικό μουσικό όργανο, με το οποίο διαπιστώθηκε η δύναμη των μουσικών νοτών πάνω στο όπιο και γενικά πάνω σε όλα τα δημιουρ­γημένα.

Εάν μία συγκεκριμένη χρωματισμένη ακτίνα και ηχητικές δονήσεις, συγκεκριμενοποιημένες με πλήρη ακρί­βεια, κατευθύνονταν πάνω σε οποιοδήποτε δραστικό στοιχείο του οπίου, που εκλέχτηκε ανάμεσα σε αυτά που κατείχαν μικρότερο αριθμό δονήσεων από την ολότητα των δονήσεων της χρωματισμένης ακτίνας και του αναφερθέντος ήχου, το δραστικό στοιχείο του οπίου μετατρεπόταν σε άλλο δραστικό στοιχείο.

Καταλήγει ενδιαφέρον να ξέρουμε ότι στις επτά υποκειμενικές κρυσταλλώσεις του οπίου αντιστοιχούν άλ­λες επτά και σε αυτές άλλες επτά και έτσι διαδοχικά.

Επίσης είναι ενδιαφέρον να ξέρουμε ότι η επταδική μουσική σκάλα αντιστοιχεί με τις επταδικές υποκειμενικές κρυσταλλώσεις του οπίου.

Πολλά πειράματα επίσης ήρθαν να επαληθεύσουν ότι σε κάθε επταδική υποκειμενική ταξινόμηση του οπίου αντιστοιχούν επταδικές υποκειμενικές σκάλες του ανθρώπινου υποσυνείδητου.

Εάν η μουσική μπορεί να δρα πάνω στις επταδικές κρυσταλλώσεις του οπίου, είναι λογικό να σκεφτόμαστε ό­τι επίσης μπορεί να δρα πάνω στις αντίστοιχες επταδικές υποκειμενικές ταξινομήσεις του ανθρώπου.

Είναι καταπληκτικό ότι το όπιο συλλαμβάνει τις ισχυρές δονήσεις του άφατου Πρωτόκοσμου. Δυστυχώς οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιήσει το όπιο με βλαβερό και ε­πιζήμιο τρόπο για τους οργανισμούς. Είναι πολλοί αυτοί που έχουν χρησιμοποιήσει το όπιο για να δυναμώσουν τις καταχθόνιες ιδιότητες του βδελυρού οργάνου Κουνταρτιγουαδόρ.

Πολλούς αιώνες μετά από τον ιερό RΑSCΟΑRNΟ (θάνατο) των Αγίων αδελφών, υπήρξε ένας πολύ σοφός βασιλιάς, που βασισμένος στις ίδιες θεωρίες των δύο αναφερόμενων μυημένων, έφτιαξε ένα μουσικό όργανο ονομαζόμενο LΑV­ΜΕRZNΟΚH, με το οποίο μπόρεσε να βεβαιώσει. πολλά θαύματα σχετικά με την μουσική.

Το καταπληκτικό από εκείνο το μουσικό όργανο είναι ότι είχε 49 χορδές, επτά φορές επτά, που αντιστοιχούν στις επτά φορές επτά εκδηλώσεις της παγκόσμιας ενέργειας.

Αυτό το μηχάνημα ήταν καταπληκτικό. Είχε επτά μουσικές οκτάβες που σχετίζονταν με τις επτά φορές επτά μορφές της κοσμικής ενέργειας. Έτσι ήταν το πως η ανθρώπινη φυλή εκείνης της εποχής γνώρισε με σάρκα και οστά το ιερό ΗΑΝΖΙΑΝΟ, τον Nirioonossiano ήχο του Κόσμου.

Όλες οι κοσμικές ουσίες, που αναβλύζουν από επτά ανεξάρτητες πηγές, είναι κορεσμένες από την Ολότητα των ηχητικών δονήσεων, που το αναφερόμενο μηχάνημα μουσικής μπορούσε να κάνει να αντηχούν στο διάστημα.

Ας μην ξεχάσουμε ποτέ ότι το δικό μας Σύμπαν αποτελείται από επτά διαστάσεις και κάθε μία από αυτές αποτελείται από επτά υπο-επίπεδα ή περιοχές.

Το μουσικό μηχάνημα που έφτιαξε ο Βασιλιάς ΤΟΟΤΟΖ έκανε να δονούνται εντατικά όλες οι επτά διαστάσεις και όλες οι 49 ενεργειακές περιοχές.

Τώρα ήδη έχουμε επαναστατική μουσική, καταπληκτική και θαυμάσια βασιζόμενη στον «ήχο 13», αλλά χρειαζόμαστε επειγόντως μουσικά μηχανήματα σαν αυτό του βασιλιά ΤΟΟΤΟΖ.

Χρειάζεται να αναζωογονούμε τις ΔΟΝΗΣΕΙΣ του ΝIRIΟΟNΟSSIΑNΟ ήχου του δικού μας κόσμου για να αναζωογονούμε τις κοσμικές πηγές των παγκόσμιων ουσιών και να αρχίσουμε με επιτυχία μια καινούργια Εποχή.

Ο κόσμος δημιουργήθηκε με την μουσική, με τον Λόγο και πρέπει να τον στηρίζουμε με την μουσική, με τον Λόγο και να τον αναζωογονούμε με την μουσική με τον Λόγο.

Ο άγιος ιερός νόμος του HΕPTΑPΑRΑPΑRSHINΟΚH χρησιμεύει σαν βάση για όλη την επταδική μουσική σκάλα.

Είναι επείγον να καταλαβαίνουνε όλοι οι Γνωστικοί αδελφοί, σ’ αυτά τα Χριστούγεννα του 1965, την ανάγ­κη να μελετάνε μουσική.

Είναι επείγον όλοι οι Γνωστικοί αδελφοί να τραγουδάνε πάντα τα πέντε φωνήεντα Ι.Ε.Ο.ΟΥ.Α.

Είναι αναγκαίο να καταλαβαίνουμε την αξία του Λόγου και να μην τον βεβηλώνουμε με ανάξιες σκέψεις.

Τόσο κακό είναι να μιλάμε όταν πρέπει. να σω­παίνουμε όπως και να σωπαίνουμε όταν πρέπει να μιλάμε. Υπάρχουν φορές που το να μιλάς είναι ένα έγκλημα· υπάρχουν φορές που το να σωπαίνεις είναι επίσης ένα έγκλημα.

Υπάρχουν εγκληματικές σιωπές, υπάρχουν άτιμα λόγια.

Οι Θεοί δημιουργούν με την δύναμη του Λόγου, διότι στην αρχή ήταν ο Λόγος και ο Λόγος ήταν με τον Θεό και ο Λόγος ήταν ο Θεός.

Υπάρχει μία Παγκόσμια γλώσσα της ζωής, που την μιλάνε μόνο οι Άγγελοι, Αρχάγγελοι, Σεραφείμ κλπ.

Όταν η Ιερή Φωτιά ανθίζει στα γόνιμα χείλη μας, γινόμενη Λόγος, ο Λόγος γίνεται σάρκα σε μας.

Όλα τα Μάντραμ που γνωρίζουν οι αποκρυφιστές, είναι απλώς συλλαβές, γράμματα, απομονωμένα λόγια της γλώσσας του φωτός.

Σ’ όποιον ξέρει, ο Λόγος του δίνει εξουσία, κανένας δεν τον πρόφερε, κανένας δεν θα τον προφέρει, πα­ρά μόνον εκείνος που τον έχει ενσαρκωμένο.

Κεφάλαιο 2

Ο Μποχάριος δερβίσης HΑDJIΑSVΑTZTRΟOV

Κάποτε, ένας μεγάλος σοφός ερχόμενος από άγνωστα μέρη, ενώ ταξίδευε στην Ασιατική ήπειρο, σε εκείνη την περιοχή που ονομαζόταν Μποχάρα, δημιούργησε καλές σχέσεις με ένα Χορευτή Δερβίση ονομαζόμενο HΑDJIZΕPHIR­ ΒΟGGΑΕDDIN.

Ήταν ένας άνθρωπος πολύ ενθουσιώδης με τον Ιερό Εσωτερισμό, και κάθε φορά που συναντούσε κάποιον στον δρόμο του, του μίλαγε για αυτές τις σπουδές. Όταν συνάντησε τον σοφό μας, η χαρά του ήταν μεγάλη, χαμογελούσε ευτυχισμένος και το θέμα της συζήτησής τους ήταν σχετικά με αυτήν την αρχαία Κινεζική επιστήμη ονομαζόμενη «SHΑTCHΑIΜΕRNIS».

Αυτά που σήμερα ξέρουμε σχετικά με αυτήν την μυστηριώδη επιστήμη γνωστή στους δίδυμους Κινέζους Μυημένους, για τους οποίους μιλούσαμε στο πρώτο κεφάλαιο αυτού του Μηνύματος, είναι μόνο αποσπάσματα από μία κατα­πληκτική ολότητα.

Σε άλλες εποχές, όταν ακόμα ζούσαν στην Κίνα οι δίδυμοι Μυημένοι, εκείνη η επιστήμη ονομαζόταν:

«Ολότητα της αληθινής πληροφορίας σχετικά με τον νόμο της NΟNΑPΊICIDΑD.

Ορισμένα αποσπάσματα από αυτήν την σεβαστή επιστήμη παρέμειναν απείραχτα και πέρασαν από γενιά σε γε­νιά, μέσω πολλών Αδελφών μυημένων στα Μεγαλύτερα Μυστήρια.

Ο σοφός της ιστορίας μας αισθάνθηκε πολύ ευτυχισμένος με το να μπορεί να μιλάει με τον Δερβίση για την Αρχαϊκή Κινεζική Επιστήμη, για την οποία τίποτε δεν ξέρουν οι μοντέρνοι δοκησίσοφοι δυτικού τύπου.

Ο σοφός μας έφτασε στο αποκορύφωμα του ενθουσιασμού του όταν πληροφορήθηκε από τον Δερβίση σχετικά με έναν άλλον Δερβίση φίλο του, ο οποίος σύμφωνα με κάτι πληροφορίες κατοικούσε στην «Ανώτερη Μποχάρα» απομακρυσμένος από όλους και αφοσιωμένος σε ορισμένα μυστηριώδη πειράματα σχετικά με αυτήν την ίδια επιστήμη.

Ο Δερβίσης κάλεσε τον σοφό μας να κάνει μια βόλτα σε εκείνα τα βουνά της «Ανώτερης Μποχάρας» με τον υγιή και όμορφο σκοπό να επισκεφθούν τον Αναχωρητή.

Τρεις ημέρες ταξίδι ανάμεσα σε απόκρημνα βουνά και απόμερους δρόμους, οδήγησαν τους δύο άντρες μέχρι ένα μικρό φαράγγι, τοποθετημένο ανάμεσα στα βουνά της «Ανώτερης Μποχάρας».

Σύμφωνα με την διήγηση που έφτασε μέχρι εμάς, σε εκείνο το βουνό ο Δερβίσης ζήτησε από τον σοφό να τον βοηθήσει να μετακινήσει μια μικρή πέτρινη πλάκα και ό­ταν το έκαναν μπροστά στους δύο άντρες εμφανίστηκε ένα μικρό άνοιγμα και από τις άκρες του ξεκινούσαν δύο σιδερένιες μπάρες.

Το διήγημα λέει ότι ο Δερβίσης ένωσε τις δύο μπάρες και άρχισε να ακούει πολύ προσεκτικά.

Συνεχίζει το διήγημα λέγοντας ότι μετά από λίγες στιγμές, από τις αναφερόμενες μπάρες ανάβλυσε ένας παράξενος ήχος και για έκπληξη του σοφού αυτής της ιστορίας, ο Δερβίσης πρόφερε τότε πάνω στο άνοιγμα μερικά λόγια σε μία γλώσσα που για αυτόν ήταν εντελώς άγνωστη.

Όταν ο Δερβίσης σταμάτησε να μιλάει, οι δύο άντρες αυτού του διηγήματος τοποθέτησαν την πέτρινη πλάκα στη θέση της και συνέχισαν να προχωράνε.

Ακόμα περισσότερο έπρεπε να περιπατάνε οι δύο άντρες ανάμεσα σε πεδιάδες και βαθιά βουνά μέχρι να φθάσουν σε ένα συγκεκριμένο μέρος όπου σταμάτησαν μπροστά σε έναν μεγάλο βράχο.

Ο Δερβίσης σε μια κατάσταση μεγάλης έντασης φαινόταν να περιμένει κάτι πολύ ειδικό. Ξαφνικά αυτός ο τρομερός βράχος ανοίγει και σχηματίζεται μια μυστηριώδης είσοδος που οδηγεί σε ένα είδος σπηλιάς.

Οι δύο άντρες εισήλθαν μέσα στην σπηλιά και προ­χώρησαν προς το μυστηριώδες βάθος της, παρατηρώντας ότι ο δρόμος ήταν φωτισμένος διαδοχικά από υγραέριο και ρεύμα.

Το διήγημα λέει ότι οι δύο άντρες αφού περπάτησαν αρκετή απόσταση μέσα στη σπηλιά συνάντησαν έναν γέρο ακαθόριστης ηλικίας και με σώμα αρκετά λεπτό και ψηλό, ο οποίος τους καλωσόρισε με τους συνηθισμένους χαιρετισμούς και τους οδήγησε μέχρι το εσωτερικό της σπη­λιάς.

Αυτός ήταν ο φίλος του Δερβίση και το όνομά του ήταν HΑDJIΑSΝΑTZTRΟOV. Ο γέρος ερημίτης οδήγησε τους δύο άντρες σε μία πολύ άνετη περιοχή της σπηλιάς και κάθισαν όλοι σε μια τσόχα που σκέπαζε το πάτωμα και έφαγαν αυτό που στην Ασία λέγεται SHILΑPLΑV (Κρύο της Μποχαρίας)σερβιρισμένο σε χύτρες πηλού που έφερε ο γέρος.

Κατά την διάρκεια του φαγητού οι δύο άντρες συζήτησαν με τον γέρο ερημίτη. Το θέμα φυσικά ήταν η ενδιαφέρουσα Κινεζική επιστήμη ονομαζόμενη SHΑTCHΑIΜΕRNIS.

Η επιστήμη αυτού του Γέρου είναι η επιστήμη των Δονήσεων. Όλα όσα είναι, όλα όσα ήταν, όλα όσα θα είναι, είναι υποταγμένα στην επιστήμη των δονήσεων. Ο Ερημίτης είχε αφιερώσει την ζωή του στην μελέτη των δονήσεων το CHΑTCHΑIΜΕRNIS.

Ο Ερημίτης είχε μελετήσει πολύ βαθιά την Ασσυριακή θεωρία του Μέγα ΜΑLΜΑNΑSH, την Αραβική θεωρία του διάσημου σοφού SΕLNΕHHΕΑΝΑZ, την Ελληνική του Πυθαγόρα και γενικά όλες τις Κινεζικές θεωρίες.

Αυτός ο άνθρωπος είχε φτιάξει τροποποιημένο το Μονόχορδο του Πυθαγόρα, το διάσημο μουσικό μηχάνημα με το οποίο ο Πυθαγόρας πραγματοποιούσε τα πειράματά του.

Αυτό το μηχάνημα είναι πολύ περίπλοκο και είναι γεμάτο από διαπασών που του χρησιμεύουν για να μετράνε τις δονήσεις των χορδών.

Ο γέρο Ερημίτης ήταν ένας αληθινός Σοφός και είχε φτιάξει πολλά μηχανήματα για να μετράει με ακρίβεια τις δονήσεις. Ο γέρος έλεγε πως στον αρχαϊκό πολιτισμό του TINΚLIΑNISH υπήρχαν πάρα πολλά ειδικά μηχανήματα για να μετράνε τις δονήσεις.

Ο Ερημίτης έκανε μετά μερικές επιδείξεις με τις μουσικές δονήσεις.

Με ένα μικρό φυσερό φύσηξε αέρα πάνω στους σωλήνες ενός πνευστού μουσικού μηχανήματος και οι σωλήνες άρ­χισαν μία μονότονη μελωδία πέντε τόνων. Τα διαπασών έδειξαν με ακρίβεια τον αριθμό των δονήσεων. Δίπλα στο μουσικό μηχάνημα τοποθετήθηκε μια γλάστρα με λουλούδια.

Όταν ο Ερημίτης τέλειωσε την μονότονη μουσική του, τα λουλούδια της γλάστρας ήταν απείραχτα.

Μετά ο γέρο Ερημίτης μετακόμισε από το παλιό μο­νόχορδο στο πιάνο έχοντας επίσης διαπασών για να μετρήσει τις δονήσεις και άρχισε να χτυπάει ορισμένα πλήκτρα του πιάνου προκαλώντας την ίδια μονότονη μελωδία.

Όταν ο γέρος έπαψε να παίζει δεν έμειναν στην γλάστρα παρά τα μαραμένα υπολείμματα των λουλουδιών που πριν ήταν γεμάτα ζωντάνια και ομορφιά. Με αυτόν τον τρόπο ο γέρο Ερημίτης απόδειξε την δονητική δύναμη των μουσικών κυμάτων πάνω στην ύλη.

Εκείνος ο γέρο Ερημίτης διαιρούσε τις δονήσεις σε δύο είδη: δημιουργικές Δονήσεις και ορμητικές Δονήσεις. Έλεγε ο γέρο Ερημίτης πως με έντερα κατσικιών μπορούσε κάποιος να κατασκευάσει ειδικές χορδές για την παραγωγή Δημιουργικών Δονήσεων και. ότι με τα πνευστά όργανα, όπως τρομπέτες, φλάουτα κλπ παράγονταν Ορμητικές Δονήσεις.

Σύμφωνα με το διήγημα που έχει φθάσει. μέχρι εμάς, και αφού έδωσε μερικές άλλες εξηγήσεις, ο γέρο Ερημίτης έφερε ένα φάκελο, χαρτί και μολύβι για άλλο πείραμα.

Έγραψε κάτι στο χαρτί και μετά το έβαλε μέσα στον φάκελο. Μετά κρέμασε τον κλειστό φάκελο με το χαρτί μέσα του από ένα γάντζο μπροστά στους δύο επισκέπτες και κάθισε στο πιάνο.

Διηγείται η παράδοση, πως ο γέρος έπαιζε πάλι μια μονότονη μελωδία, αλλά τώρα δύο ήχοι της χαμηλότερης οκτάβας του πιάνου επαναλαμβάνονταν μαζί και συνεχώς στην μελωδία.

Μετά από μερικές στιγμές ο επισκέπτης Δερβίσης δεν μπορούσε να παραμένει ακίνητος και στριφογύριζε κουνώντας το αριστερό πόδι στο οποίο αισθανόταν έναν τρομερό και τρομακτικό πόνο.

Ο Ερημίτης έπαψε να παίζει μετά από λίγο την μονότονη μελωδία και απευθυνόμενος στον Σοφό επισκέπτη είπε:

«Φίλε του φίλου μου, έχετε την καλοσύνη να σηκωθείτε και να βγάλετε τον φάκελο από τον γάντζο και να διαβάσετε αυτό που είναι γραμμένο μέσα;».

Ο σοφός έκανε αυτό που του είπε και όταν διάβα­σε το χαρτί που ήταν μέσα στον φάκελο είδε ότι έλεγε:

«Σε κάθε έναν από εσάς, εξαιτίας των δονήσεων που προέρχονται από το πιάνο με ουρά, θα δημιουργηθεί ένα εξόγκωμα στο αριστερό πόδι, μία ίντσα κάτω από το γόνατο και μισή ίντσα προς τα αριστερά από το μέσον του ποδιού».

Ο γέρος τους είπε να αποκαλύψουν το αριστερό του πόδι και για έκπληξή τους αποκάλυψαν στο αριστερό πόδι του επισκέπτη Δερβίση το αναφερόμενο εξόγκωμα! Εκεί ήταν δεν υπήρχε καμία αμφιβολία, όμως έλειπε από το αριστερό πόδι του σοφού επισκέπτη.

Αυτός ο τελευταίος είχε μία διαφορετική δόνηση διότι ήταν ένας Δάσκαλος που ήρθε στην γη από άλλον πλανήτη και είναι φανερό πως η δόνηση αυτού του είδους είχε άλλη διαφορετική συχνότητα από αυτήν που ο σοφός είχε στο σώμα του.

Όταν ο Ερημίτης πείστηκε ότι έλειπε το εξόγκωμα από το αριστερό πόδι του σοφού, πήδηξε αμέσως από το κάθισμά του λέγοντας: ΔΕΝ Είναι ΔΥΝΑΤΟΝ! και κοιτούσε έκπληκτος με μάτια σαν τρελού. Τότε ήταν απαραίτητο για τον σοφό που είχε έρθει από άλλον πλανήτη να τον κάνει να καταλάβει πως σε τίποτα δεν είχε σφάλλει και μετά όταν θα ήταν μόνοι τους θα του έλεγε το μυστικό του.

Σε πολλούς αναγνώστες θα τους φαίνεται απίστευτο να περπατάνε στη γη μας κάτοικοι άλλων Πλανητών και το πιο πιθανό είναι να γελάνε τώρα σκεπτικιστικά, όμως έτσι είναι. Σε όλες τις εποχές, έχουν επισκεφθεί την γη μας κάτοικοι άλλων πλανητών.

Παλιές παραδόσεις λένε πως ο Δάσκαλος SΑNΑT ΚUΜΜΑRΑ, ιδρυτής του Μεγάλου Κολεγίου Μυημένων της Μεγάλης Λευκής Αδελφότητας, ήρθε από την Αφροδίτη με το φυσικό του σώμα.

Ο σοφός της ιστορίας μας ήταν ένας Δάσκαλος που ήρθε από άλλον πλανήτη αλλά κρατούσε το μυστικό του.

Σε άλλους καιρούς υπήρχαν καταπληκτικά μουσικά όργανα με τα οποία έγιναν καταπληκτικά πειράματα.

Ξέροντας να χειριζόμαστε τα δονητικά κύματα του ήχου μπορούμε να δράμε πάνω στην κάθε ουσία, πάνω σε όλη την ζωή.

Στην αρχή ήταν ο Λόγος, λέει ο Ιωάννης, και ο Λόγος ήταν με τον Θεό, και ο Λόγος ήταν ο Θεός.

Πραγματικά χωρίς τον ήχο, χωρίς τον Λόγο, το η­λιακό σύστημα στο οποίο ζούμε, κινούμαστε και έχουμε το δικό μας Είναι, δεν θα υπήρχε.

Στην αυγή της Ζωής οι Κοσμοκράτορες δούλεψαν στους ναούς τους με την Σεξουαλική Μαγεία του Λόγου.

Οι δύο θεμελιώδεις δυνάμεις από μόνες τους δεν μπορούν να δημιουργούν· χρειάζεται μία τρίτη δύναμη σύμφωνα με την Σεξουαλική Μαγεία του Λόγου.

Οποιοσδήποτε Δάσκαλος, δυνατός στον Διαλογισμό, μπορεί να μελετήσει την Κοσμογέννεση στα Ακασικά αρχεία και να βεβαιώσει από μόνος του την λειτουργική εργασία των Κοσμοκρατόρων στην αυγή της ζωής.

Μπροστά στον κάθε Φωτισμένο παρουσιάζονται στα Ακασικά αρχεία οι ναοί των Κοσμοκρατόρων και η εργασία τους με τις Δονήσεις.

Μέσα σε κάθε Ναό εμφανίζονται καθισμένοι στους Θρόνους της Εσωτερικής Δύσης ένας Ιερέας και μία Ιέρεια.

Σε κάθε Ναό υπάρχει ένα ισόγειο στο οποίο βρίσκονται όλες οι επίσημες έδρες και όλες οι κολόνες του Ναού.

Οι αναφερόμενοι στις ιερές γραφές Ελοΐμ καταλαμ­βάνουν το ισόγειο.

Αυτή είναι η Πρωτόγονη Μασονία, αυτά είναι τα Εργαστήρια των Κοσμοκρατόρων.

Τραγουδάει ο Ιερέας και τραγουδάει η Ιέρεια και τραγουδάνε όλοι οι Ελοΐμ του ναού και οι φωνές τους αντηχούν στο Χάος.

Έτσι πραγματοποιούνται οι Τελετουργίες της Φωτιάς στην αυγή της ζωής και οι τρεις δυνάμεις ονομαζόμενες, Αρσενική, Θηλυκή και Ουδέτερη, δονούν επιστημονικά προκαλώντας πολλαπλά φαινόμενα στην Αρχέγονη Ύλη.

Γονιμοποιείται η Μεγάλη Μητέρα, η Πρωταρχική Ύλη του Μεγάλου Έργου και αναβλύζουν τα σπέρματα της κάθε δημιουργίας. Έτσι είναι το πως γεννιέται το σύμπαν του PLΕRΟΜΑ (ΠΛΗΡΩΜΑΤΟΣ), έτσι γεννιέται το κάθε ηλιακό σύστημα.

Η Σεξουαλική Μαγεία του Λόγου δημιούργησε αυτό το σύμπαν στο οποίο ζούμε, κινούμαστε και έχουμε το δικό μας Είναι.

Το δικό μας ηλιακό σύστημα στην αρχή ήταν ρευστό και μετά γινόταν κάθε φορά όλο και πιο πυκνό μέχρι που πήρε την τωρινή φυσική σύσταση.

Τότε αυτό το Σύμπαν είναι ένα προϊόν των Δονήσεων, του Λόγου, της Μουσικής.

Κεφάλαιο 3

Ο νόμος του τρία

Αγαπητοί: Είναι αναγκαίο, αυτά τα Χριστούγεννα του 1965, να γνωρίσουμε σε βάθος τον Νόμο του Τρία.

Είναι επείγον να ξέρουμε ποια είναι η θέση που έχουμε σε αυτήν την καταπληκτική ακτίνα της Δημιουργίας.

Ο Υιός ήρθε στον κόσμο για να μας σώσει και είναι αναγκαίο να ξέρουμε τι είναι ο ΠΑΤΗΡ, τι είναι. ο ΥΙΟΣ και το τι είναι το ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ.

Όλες οι ιερές TRIΜURTIS όλων των θρησκειών αντιστοιχούν στις τρεις πρωταρχικές δυνάμεις του σύμπαντος.

Ο ΠΑΤΗΡ, Ο ΥΙΟΣ και. το ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ συνιστούν μία τριάδα μέσα στην ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ.

Η ΙΣΙΣ, ο ΟΣΙΡΙΣ, ο ΩΡΟΣ· ο ΒRΑHΑTΜΑ, ο ΝISHNU και ο SHIVΑ κλπ είναι οι Ιερές TRIΜURTIS που πάντα αντιπροσωπεύουν τις τρεις πρωταρχικές δυνάμεις.

Όλα τα κοσμικά φαινόμενα, όλες οι δημιουργίες, έχουν την βάση τους στις τρεις πρωταρχικές δυνάμεις.

Οι σύγχρονοι επιστήμονες αναγνωρίζουν την δύναμη και την αντίσταση, την θετική και την αρνητική δύναμη, τα θετικά και αρνητικά κύτταρα, δηλαδή τα αρσενικά και θηλυκά κύτταρα κλπ, αλλά αγνοούν ότι χωρίς μια τρίτη ουδέτερη δύναμη είναι αδύνατον να γίνει κάθε φαινόμενο, κάθε δημιουργία.

Είναι αλήθεια και χωρίς καμιά αμφιβολία ότι μία ή δύο δυνάμεις δεν μπορούν να προκαλούν κανένα φαινόμενο, όμως οι επιστήμονες πιστεύουν πως οι θετικές και αρνητικές δυνάμεις μπορούν να προκαλούν όλα τα φαινόμενα.

Εάν μελετήσουμε σε βάθος τον ίδιο τον εαυτό μας, θα μπορέσουμε να ανακαλύψουμε τις τρεις δυνάμεις σε δράση.

Ο ηλεκτρισμός δεν είναι μόνο αρνητικό ή θετικό. Υπάρχει ο ηλεκτρισμός στην ΟΥΔΕΤΕΡΗ μορφή του.

Μία ή δύο δυνάμεις δεν μπορούν ποτέ να προκαλούν κανένα φαινόμενο και κάθε φορά που παρατηρούμε ένα σταμάτημα στην ανάπτυξη οποιουδήποτε πράγματος, μπορούμε να πούμε με απόλυτη σιγουριά πως εκεί λείπει η τρίτη δύναμη.

Οι τρεις πρωταρχικές δυνάμεις χωρίζονται και ενώνονται ξανά, διαιρούνται και πολλαπλασιάζονται κοσμικά.

Στο Ανεκδήλωτο Απόλυτο οι τρεις Πρωταρχικές δυνάμεις συνιστούν με ακέραιο τρόπο μια ΑΔΙΑΙΡΕΤΗ και ΑΥΤΟΣΥΝΕΙΔΗΤΗ ΕΝΟΤΗΤΑ.

Κατά την διάρκεια της ΚΟΣΜΙΚΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ οι τρεις πρωταρχικές δυνάμεις χωρίζονται και ενώνονται και στα σημεία όπου συναντιούνται, δημιουργούνται φαινόμενα, Κόσμοι, Σύμπαντα κλπ, κλπ, κλπ.

Στην Ακτίνα της Δημιουργίας αυτές οι τρεις δυνάμεις φαίνονται σαν τρεις θελήσεις, τρεις συνειδήσεις, τρεις ενότητες. Κάθε μία από αυτές τις τρεις δυνάμεις περιέχει στον εαυτό της όλες τις πιθανότητες των τριών. Αλλά στο σημείο που συνδέονται, η κάθε μία από αυτές εκδηλώνει μόνο μία αρχή: την θετική, την αρνητική ή την ουδέτερη.,

Είναι πολύ ενδιαφέρον να δούμε τις τρεις δυνά­μεις σε δράση. Αυτές χωρίζονται, απομακρύνονται και με­τά συναντιούνται ξανά για να σχηματίσουν καινούργιες διαφορετικές τριάδες οι οποίες δημιουργούν καινούργιους κόσμους, καινούργιες κοσμικές δημιουργίες.

Στο Απόλυτο οι Τρεις Δυνάμεις είναι ο Μοναδικός ΛΟΓΟΣ, η Ποικιλία μέσα στην Ολική Ενότητα. Ο ΠΑΤΗΡ, ο ΥΙΟΣ και το ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ συνιστούν ένα ΟΛΟΝ, Παντογνώστη και Πανεύσπλαχνο.

Ο δάσκαλος G έλεγε στους μαθητές του σχετικά με τον νόμο του τρία: «Ας φανταστούμε το Απόλυτο σαν ένα κύκλο στον οποίο υπάρχει ένας αριθμός άλλων κύκλων, δηλαδή κόσμοι δευτέρας τάξεως. Ας πάρουμε έναν από αυτούς. Ας ορίσουμε το Απόλυτο με τον αριθμό 1, διότι οι τρεις δυνάμεις συνιστούν σε αυτόν ένα όλον. Ας ορίσουμε τους μικρούς κύκλους με τον αριθμό 3, διότι σε έναν κόσμο δευτέρας τάξεως οι τρεις δυνάμεις είναι διαιρεμένες.

Οι τρεις δυνάμεις διαιρεμένες σε κόσμους δευτέρας τάξεως δημιουργούν (κατασκευάζουν) καινούριους Κόσμους, κόσμους τρίτης τάξεως όταν μαζεύονται σε κάθε έναν από αυτούς.

Ας πάρουμε έναν από αυτούς τους κόσμους. Οι κόσμοι τρίτης τάξεως, δημιουργημένοι (κατασκευασμένοι) από τρεις δυνάμεις που ήδη δρουν ημι-μηχανικά, παύουν να εξαρτώνται από την μοναδική θέληση του Απόλυτου και εξαρτώνται από τους τρεις μηχανικούς νόμους.

Αυτοί οι κόσμοι δημιουργηθήκαν από τις τρεις δυνάμεις και αφού δημιουργηθήκανε εκδηλώνουν τρεις καινούργιες και δικές τους δυνάμεις. Έτσι έχουμε ότι ο αριθμός δυνάμεων που δρουν στους κόσμους τρίτης τάξεως είναι συνολικά έξι. Στο διάγραμμα ορίζεται ο κύκλος της τρίτης τάξεως με τον αριθμό 6 (3+3).

Αυτοί οι κόσμοι με την σειρά τους δημιουργούν καινούργιους κόσμους, κόσμους τετάρτης τάξεως. Στους κόσμους τετάρτης τάξεως δρουν τρεις δυνάμεις του κόσμου την δεύτερης τάξης, έξι δυνάμεις του κόσμου της τρίτης τάξεως και τρεις δικές τους δυνάμεις, συνολικά 12 δυνάμεις.

Ας πάρουμε έναν από αυτούς τους κόσμους και ας τον ορίσουμε με τον αριθμό 12 (3+6+3). Εφ’ όσον είναι υποταγμένοι σε μεγαλύτερο αριθμό νόμων αυτοί οι κόσμοι βρίσκονται ακόμα πιο απομακρυσμένοι από την θέληση του Απόλυτου και είναι ακόμα πιο μηχανικοί.

Οι κόσμοι που δημιουργηθήκανε μέσα από αυτούς τους τελευταίους θα βρίσκονται κάτω από την διακυβέρνηση των 24 δυνάμεων (3+6+12+3).

Οι κόσμοι που δημιουργηθήκανε μέσα από αυτούς, θα κυβερνιούνται με την σειρά τους από 48 δυνάμεις και αυτό το σύνολο των 48 βγαίνει από το εξής: 3 δυνάμεις αποτέλεσμα του κόσμου του αμέσως μετά το Απόλυτο, 6 από τον επόμενο, 12 από αυτόν που έρχεται μετά, 24 από τον επόμενο και 3 δικές τους (3+6+12+24+3), δηλ. συνολικά 48 δυνάμεις.

Οι κόσμοι οι δημιουργημένοι μέσα από τους κό­σμους των 48, θα είναι κάτω από την κυβέρνηση των 96 δυνάμεων (3+6+12+24+48+3). Οι κόσμοι της επόμενης τάξης θα είναι κάτω από την κυβέρνηση των 192 δυνάμεων και έτσι διαδοχικά.

Αν αναλύσουμε σε βάθος αυτούς τους μαθηματικούς υπολογισμούς του δασκάλου G, θα καταλάβουμε ότι ο κόσμος των 96 Νόμων είναι το πρώτο βυθισμένο επίπεδο της αβύσ­σου και ο κόσμος των 192 νόμων αντιστοιχεί στο δεύτερο βυθισμένο επίπεδο της αβύσσου.

Η άβυσσος είναι το ορυκτό βασίλειο και είναι­ τοποθετημένη κάτω από την επιφάνεια της γης.

Η άβυσσος είναι τα Ελληνικά ΤΑΡΤΑΡΑ, το ινδοστανικό ΑΝITCHI, το ρωμαϊκό ΑVΕRNΟ, η χριστιανική Κόλαση κλπ, κλπ, κλπ.

Στην άβυσσο υπάρχουν απτά βυθισμένες ατομικές περιοχές, αυτές είναι οι Ατομικές Κολάσεις της Φύσης.

Ο Νόμος του Τρία μας επιτρέπει να ξέρουμε πόσοι νόμοι κυβερνούν την κάθε βυθισμένη περιοχή της ΚόλασηΣ.

Στον Κόσμο των 48 νόμων, που είναι ο Κυτταρι­κός Κόσμος όπου ζούμε, ήδη όλα είναι μηχανικά και ούτε καν γίνεται η Θέληση του Απόλυτου, τι θα λέγαμε τότε για το Ορυκτό Βασίλειο;

Στο Ορυκτό Βασίλειο ζουν οι χαμένοι. Η ζωή στο Ορυκτό Βασίλειο είναι πολύ μακριά από την Θέληση του Απόλυτου.

Στο βυθισμένο Ορυκτό Βασίλειο ούτε καν θυμούνται­ την Θέληση του Απόλυτου.

Η ακτίνα της ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ αρχίζει στο Απόλυτο και τελειώνει στην Κόλαση. Η τάξη της ακτίνας της ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ είναι η εξής:

Το Απόλυτο

Όλοι οι Κόσμοι

Όλοι οι Ήλιοι

Ο Ήλιος

Όλοι οι Πλανήτες

Η Γη

Η Κόλαση

Λυπούμαστε που πρέπει να διαφωνήσουμε με τον δάσκαλο G σε εκείνο το ζήτημα της Σελήνης. Ο δάσκαλος G πιστεύει πως η Ακτίνα της Δημιουργίας αρχίζει στο Απόλυτο και τελειώνει στην Σελήνη.

Ο δάσκαλος G υποθέτει ότι η Σελήνη είναι ένα κομμάτι αποσπασμένο από την γη σε ένα πολύ μακρινό και­ αρχαϊκό παρελθόν.

Ο δάσκαλος G πιστεύει πως η Σελήνη είναι ένας Κόσμος που γεννιέται τώρα και τρέφεται από την γήϊνη ζωτικότητα.

Αυτοί που είμαστε δραστήριοι στην περασμένη ΚΟΣΜΙΚΗ ΗΜΕΡΑ, ξέρουμε πολύ καλά πως η Σελήνη ήταν ένας κόσμος σαν την γη, ένας κόσμος υποταγμένος σε πολλές διαδικασίες ανοδικής και καθοδικής εξέλιξης, ένας κόσμος που είχε άφθονη ζωή και ότι ήδη έχει πεθάνει. Η Σελήνη είναι ένα πτώμα.

Η Σελήνη ανήκει στην περασμένη Ακτίνα της Δημιουργίας. Η Σελήνη δεν ανήκει στην δική μας τωρινή Ακτίνα της Δημιουργίας.

Η σεληνιακή επίδραση του Βυθισμένου Υποσυνείδητου τύπου ελέγχει τις καταχθόνιες περιοχές της γήινης αβύσσου. Γι’ αυτόν τον λόγο αυτές οι περιοχές ονομάζονται στον Εσωτερισμό: Βυθισμένες Υποσυνείδητες Περιοχές. Αυτά είναι τα σκοτάδια τα εξωτερικά, όπου θα είναι το κλάμα και το τρίξιμο των δοντιών.

Εμείς ζούμε κανονικά σε αυτόν τον κυτταρικό κόσμο των 48 Νόμων και είναι πολύ ενδιαφέρον να ξέρουμε πως το σπερματικό κύτταρο από το οποίο προέρχεται μέσω γονιμοποίησης ο ανθρώπινος οργανισμός, έχει 48 χρωματοσώματα.

Εάν στον κόσμο και σε όλους τους Κόσμους της τρίτης τάξεως, τους δημιουργημένους από τις Τρεις Δυνάμεις, που ήδη δρουν ΗΜΙΜΗΧΑΝΙΚΑ, δεν γίνεται η Θέληση του Απόλυτου, ακόμα λιγότερο θα γίνεται αυτή η Θέληση στον κόσμο των 48 νόμων στον οποίο ζούμε, κινούμαστε και έχουμε το δικό μας Είναι.

Μόνο μία παρηγοριά μας μένει, αν και αυτή είναι λίγο τρομαχτική, ότι κάτω από εμάς, κάτω από την επιφάνεια της γης υπάρχουν οι κόσμοι των 96 και 192 δυνάμεων και ακόμη περισσότερο ότι είναι τρομερά πιο πολύπλοκοι και τρομακτικά υλιστικοί, όπου ούτε καν θυμούνται ότι υπάρχει η Θέληση του Απόλυτου.

Το Απόλυτο δημιουργεί το κοσμικό σχέδιό του, στον Κόσμο των Τριών Δυνάμεων και μετά από αυτό όλα συνεχίζονται μηχανικά.

Εμείς είμαστε χωρισμένοι από το Απόλυτο, από 48 μηχανικούς Νόμους που μας κάνουν την ζωή τρομερά μηχανική και τρομερά βαρετή.

Εάν κατασκευάσουμε ένα Αυθεντικό Αστρικό Σώμα (ας μην μπερδευτεί αυτό με το Σώμα Επιθυμιών για το οποίο μιλάει ο Μάξ Χέντελ), απελευθερωνόμαστε από τους μισούς νόμους και μένουμε υποταγμένοι στις 24 τάξεις νόμων που κυβερνούν σοφά τον Πλανητικό Κόσμο.

Το να κατασκευάζει κανείς ένα Ηλιακό Σώμα δηλαδή ένα Αυθεντικό Αστρικό Σώμα σημαίνει πράγματι ότι βρίσκε­ται ένα βήμα πιο κοντά στο Απόλυτο.

Εάν, αφού έχουμε κατασκευάσει το Αστρικό Σώμα, μετά δίνουμε στον εαυτό μας την πολυτέλεια να κατασκευάσει το Διανοητικό Σώμα (ας μη μπερδευτεί αυτό με το διανοητικό που χρησιμοποιούν κανονικά οι ζωντανοί και οι νεκροί, το οποίο είναι του Ζωικού Σεληνιακού τύπου), κάνουμε άλλο ένα μεγάλο βήμα προς το Απόλυτο και μένουμε υποταγμένοι στους 12 Ηλιακούς Νόμους.

Εάν κατασκευάσουμε το Σώμα της Συνειδητής Θέλησης ή Αιτιατό Σώμα (ας μη μπερδευτεί αυτό με την Ψυχική Ουσία, την τοποθετημένη μέσα στον Σεληνιακό Νου), τότε απε­λευθερωνόμαστε από τους 12 Hλιακούς Νόμους και μένουμε υποταγμένοι σε 6 τάξεις Κοσμικών Νόμων. Αυτό σημαίνει ότι κάνουμε ένα τρίτο βήμα προς το Απόλυτο.

Το τέταρτο βήμα μας πηγαίνει στο ίδιο το Απόλυτο, στον θεϊκό Πρωτόκοσμο, ο οποίος κυβερνάται μόνο από τρεις νόμους.

Ο Πρωτόκοσμος είναι Θεϊκό Πνεύμα και βρίσκεται βυθισμένο στην αγκαλιά του Απόλυτου.

Όλοι οι ήλιοι και οι κόσμοι του Πρωτόκοσμου αποτελούνται από την Θεϊκή Ουσία του Θεϊκού Πνεύματος.

Εμείς μπορούμε να ανεβούμε ή να κατεβούμε, να επιστρέφουμε στο Απόλυτο ή να κατεβαίνουμε στο Ορυκτό Βασίλειο.

Οι Ψυχές που μπαίνουν στο Ορυκτό Βασίλειο πρώτα μένουν υποταγμένες στις 96 τάξης νόμων, μετά στις 192 και σύμφωνα με το πως εξελίσσονται καθοδικά σε αυτό το βυθισμένο βασίλειο, γίνονται πιο πολύπλοκες με μεγαλύτερο αριθμό Νόμων.

Όποιοι μπαίνουν στην Ορυκτή Άβυσσο εξελίσσονται καθοδικά οπισθοδρομούν περνώντας από τα ζωικά, φυτικά και ορυκτά βασίλεια.

Όταν οι χαμένοι φθάσουν στην Ορυκτή κατάσταση, όταν απολιθώνονται τελείως κάτω από’ την επιφάνεια της γης, τότε πράγματι καταστρέφονται, ελαττώνονται σε σκόνη.

Η Κόλαση είναι η χοάνη όπου λειώνουν. Είναι αναγκαίο να καταστραφούν οι καταχθόνιοι στην κόλαση για να απελευθερωθεί η Ουσία, η ΨΥΧΗ και να επιστρέψει στο Θεϊκό Πνεύμα της, από όπου μια μέρα βγήκε.

Στη χοάνη της τήξης οι πετρωμένες ΨΥΧΕΣ «λειώνουν» από την κοσμική διαδικασία που συμβόλισε ο ΙΒSΕΝ στον «Peer Gynt» σαν την υψικάμινο των μετάλλων.

Αυτό το «λιώσιμο» των πετρωμένων και αλύγιστων μορφών που έχουν χάσει την ικανότητα να αναπτύσσονται, είναι φανερό πως φέρνει μαζί του τρομακτικούς πόνους και τρομερές και απερίγραπτες πίκρες.

Αυτή η χοάνη της τήξης έχει σαν σκοπό να παλινορθεί το ελαττωματικό ψυχικό προϊόν, να το φέρνει στην φυσική κατάσταση της αρχικής αγνότητας και να το απελευθερώνει από τα Σεληνιακά σώματα, αφού έχει καταστρέψει το Εγώ μέσω της Βυθισμένης Καθοδικής Εξέλιξης.

Στην Κοσμική Χοάνη της τήξης τα Σεληνιακά Σώματα και το Εγώ ελαττώνονται σε σκόνη. Μόνο αφού το Εγώ και τα Σεληνιακά Σώματα ελαττω­θούν σε σκόνη, μπορεί η Ουσία, η ΨΥΧΗ, η ψυχική αρχή να ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΘΕΙ από την άβυσσο.

Ένας σοφός συγγραφέας έλεγε: «η κάθοδος στην Κόλαση είναι ένα ταξίδι προς τα πίσω στην ΕΞΕΛΙΞΗ, ένα βύθισμα στην πάντα αυξανόμενη πυκνότητα, στο σκοτάδι, στην ακαμψία και σε μια ασύλληπτη πλήξη του χρόνου, μια πτώση προς τα πίσω στο αρχικό χάος μέσω των αιώνων, από όπου το άπειρο ανέβασμα προς την γνώση του Θεού πρέπει να αρχίζει ξανά από την αρχή».

Το Θιβετιανό βιβλίο των Νεκρών αναφερόμενο στην ΑΒΥΣΣΟ λέει: «όταν θα πέσεις εκεί, θα πρέπει να υποφέρεις ανυπόφορες οδύνες, εκεί όπου δεν υπάρχει ένας συγκεκριμένος χρόνος που θα ξεφύγεις».

Ο Δάντης τοποθετεί την Κόλαση μέσα στο εσωτερικό της γης και την θεωρεί φτιαγμένη από σφαίρες που έ­χουν το ίδιο κέντρο και μια αυξανόμενη πυκνότητα. Αυτές οι σφαίρες είναι ΥΠΟΣΕΛΗΝΙΑΚΟΥ τύπου.

Η κάθε μια από αυτές τις βυθισμένες σφαίρες κυβερνάται από μια καταθλιπτική ποσότητα νόμων που μπορούν να αρχίζουν από το 96, να συνεχίζουν με 192 και να πολλαπλασιάζονται διαδοχικά σύμφωνα με τον ΝΟΜΟ του ΤΡΙΑ.

Ένας Δάσκαλος έλεγε σχετικά με την Κόλαση:

«Αυτή είναι το Ινδικό ΝΑRΑΚΑ τοποθετημένο κάτω από την γη και κάτω από τα νερά· αυτή είναι το Βαβυλωνιακό ARALU, η ΓΗ της ΜΗ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ, η περιοχή του σκοταδιού· η γη στην οποία όποιος μπει δεν προχωράει μπροστά… ο δρόμος από τον οποίο ο ταξιδιώτης ποτέ δεν επιστρέφει… το σπίτι του οποίου οι κάτοικοι δεν βλέπουν το φως… η περιοχή όπου η σκόνη είναι το ψωμί τους και η λάσπη η τροφή τους· αυτά είναι τα ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΤΑΡΤΑΡΑ στα οποία οδηγεί το στόμα της γης, από όπου ρέει μια ποσότητα φωτιάς και όπου υπάρχουν τεράστια ποτάμια φωτιάς και πολ­λά ποτάμια λάσπης… αυτά είναι τα ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΤΑΡΤΑΡΑ, μια σπηλιά στην γη, η μεγαλύτερη από όλες και η οποία διασχίζει ολόκληρη την γη.

Αυτοί οι οποίοι θεωρούνται αθεράπευτοι τους ρίχνουν στα ΤΑΡΤΑΡΑ και από εκεί δεν φεύγουν πια. Αυ­τό είναι το Αιγυπτιακό ΑΜΕΝΤΕΤ αντιπροσωπευμένο στο κοσμικό επίπεδο της μεγάλης πυραμίδας από μια σκοτεινή και πέτρινη κάμαρα 10Ο πόδια κάτω από την επιφάνεια της γης, που το πάτωμα της είναι αδιαμόρφωτο και ξεκινά από εκεί ένας διάδρομος που δεν οδηγεί πουθενά».

Το INFERNO προέρχεται από την λατινική λέξη INFERNUS η οποία σημαίνει κατώτερη περιοχή.

Η κατώτερη περιοχή δεν είναι η κυτταρική περιο­χή στην οποία ζούμε. Η κατώτερη περιοχή είναι ο υπο-Κόσμος, το βυθισμένο Ορυκτό Βασίλειο κάτω από την επιφάνεια του γήινου φλοιού.

Η κόλαση είναι λοιπόν ένας υπο-Κόσμος με επτά περιοχές μέσα στην γη. Η λιθόσφαιρα είναι το βασίλειο των Ορυκτών και η βαθύσφαιρα είναι το βασίλειο των Μετάλλων.

Όλα τα ανθρώπινα πλάσματα, αργά ή νωρίς, ταυτίζονται με το Ορυκτό Βασίλειο εξ αιτίας της εμμονής στο έγκλημα και στο τέλος μπαίνουν στο Ορυκτό Βασίλειο για να πάρουν την πορεία προς την ορυκτή μορφή.

Οι γεωλογικές διαδικασίες και ο γεωλογικός χρόνος είναι τρομακτικά αργοί και οδυνηροί.

Σπάνια είναι τα ανθρώπινα όντα που αποφασίζουν να απελευθερωθούν από τους 48, 24, 12 και 6 νόμους για να μπουν στο Απόλυτο.

Η ανθρωπότητα στο σύνολό της προτιμά πάντα να περάσει από τους 48 νόμους στους 96.

Είναι πιο εύκολο να μπει κανείς στον κόσμο των 96 νόμων παρά να απελευθερωθεί από τους 48 και η ανθρω­πότητα προτιμάει πάντα το πιο εύκολο.

Η ανθρωπότητα γοητεύεται να έχει πυρόλιθη καρδιά, πέτρινη καρδιά κλπ. Η ανθρωπότητα γο­ητεύεται, με το να ταυτίζεται με το Ορυκτό Βασίλειο και με το να μοιράζεται την τύχη του ορυκτού.

ΟΛΕΣ οι θρησκευτικές κολάσεις είναι σύμβολα του ορυκτού βασιλείου. Οι ατομικές κολάσεις της Φύσης αποτελούν τον ζωικό υποΚόσμο.

Το κανονικό, το φυσικό είναι σχεδόν όλη η ανθρω­πότητα να μπει στο Ορυκτό Βασίλειο.

Το ΠΑΡΑΞΕΝΟ, το ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ είναι να αυτο-πραγματοποιούνται μερικοί και μετά αφού απελευθερωθούν από όλους τους νόμους να μπουν στο Απόλυτο.

Το να απελευθερώνεται κάποιος από τους 48, από τους 24, από τους 12 και από τους 6 Νόμους σημαίνει να κάνει ΤΡΟΜΕΡΕΣ υπερπροσπάθειες και στους ανθρώπους δεν αρέσουν αυτές οι υπερπροσπάθειες.

Οι άνθρωποι πάντα θέλουν το πιο βολικό, το πιο εύκολο και γι’ αυτό σχεδόν όλα τα ανθρώπινα όντα, νωρίς ή αργά, παύουν να γεννιούνται για να μπουν στον υπο-Κόσμο των 96 νόμων.

Μόνο μέσω της Επανάστασης της Συνείδησης μπορούμε να απελευθερωθούμε από τους 48, 24, 12 και 6 νόμους· αλλά στους ανθρώπους δεν αρέσει η Επανάσταση της Συνείδησης.

Οι άνθρωποι προτιμούν να χορεύουν, να πίνουν, να πορνεύονται, να μοιχεύουν, να κάνουν πολλά λεφτά, να μεθούν, κλπ, κλπ, κλπ. Αυτό είναι πιο βολικό από την Επανάσταση της Συνείδησης.

Η Επανάστασης της Συνείδηση έχει τρεις παράγον­τες που δεν αρέσουν στους ανθρώπους:

1. ΘΑΝΑΤΟΣ.

2. ΓΕΝ­ΝΗΣΗ.

3. ΘΥΣΙΑ προς την Ανθρωπότητα.

Στους ανθρώπους είναι πολύ δύσκολα αυτά. Σπάνιος είναι εκείνος που θέλει να ΠΕΘΑΙΝΕΙ, δηλαδή να καταστρέφει το αγαπημένο του Εγώ. Σπάνιος είναι εκείνος που αληθινά αποφασίζει να κάνει την σεξουαλική ένωση χωρίς εκ­σπερμάτωση με το σκοπό να κατασκευάσει το αυθεντικό Α­στρικό Σώμα, το αυθεντικό Διανοητικό, και το αληθινό Αιτιατό ή Σώμα της Συνειδητής Θέλησης. Σπάνιος είναι εκείνος που είναι αποφασισμένος να θυσιάζεται για την σωτηρία του κόσμου.

Οι άνθρωποι προτιμούν να απολαμβάνουν τις απολαύσεις της γης και να μπουν μετά στον ΟΡΥΚΤΟ ΥΠΟΚΟΣΜΟ για να πάρουν την πορεία προς τα ορυκτά. Αυτό είναι πιο εύκολο, πιο βολικό, πιο ελαφρύ.

Η Επανάσταση της Συνείδησης απαιτεί τρομερές ΥΠΕΡΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ και στους ανθρώπους δεν αρέσει τίποτα που να τους ενοχλεί.

Κεφάλαιο 4

Η κοσμική υλικότητα

Η επιστήμη της μουσικής με τον σωστό επιστημονικό και μαθηματικό συνδυασμό των δονήσεων, δρώντας πάνω στην πρωταρχική ύλη του μεγάλου έργου, πάνω στο Χαοτικό και προΧαοτικό Ens Seminis, δημιουργεί επτά τάξεις κόσμων με επτά καταστάσεις της υλικότητας.

Οι εσωτεριστικές σχολές διδάσκουν πως στον Κόσμο υπάρχουν επτά επίπεδα της κοσμικής συνείδησης.

Επίσης δεν μπορούμε να ξεχνούμε ότι μέσα στον δικό μας κόσμο, κάτω από την επιφάνεια της γης υπάρχουν επτά βυθισμένες ατομικές περιοχές. Αυτές είναι οι Ατομικές Κολάσεις της Φύσης.

Το Άγιο HEPTAPARAPARSINOKH (ο Νόμος του Επτά) είναι θεμελιώδες σε όλα τα δημιουργήματα.

Οι ηχητικές δονήσεις από επτά κέντρα βαρύτητας προκάλεσαν όλες τις Τρωγω-Αυτο-Εγω-Κρατικές διαδικασίες (αμοιβαία διατροφή όλων όσων υπάρχουν).

Στο τέλος αυτές οι διαδικασίες έρχονται να κρυσταλλώσουν όλες αυτές τις Συγκεντρώσεις Κόσμων.

Η μουσική, ο λόγος, δημιουργούν τις ονομαζόμενες διαδοχές των διαδικασιών της αμοιβαίας συγχώνευσης των δονήσεων.

Χάρις σε αυτόν τον Νόμο της αμοιβαίας διατροφής όλων όσων υπάρχουν, κάτω από την επιστημονική ορμή των ηχητικών δονήσεων, μερικές δονήσεις απορρέουν από άλλες και οι κοσμικές ουσίες διαφορετικής πυκνότητας και αναζωογόνησης ενώνονται και χωρίζονται μεταξύ τους δημιουργώντας μεγάλες και μικρές συγκεντρώσεις σχετικά ανεξάρτητες, έχοντας σαν αποτέλεσμα από όλα αυτά το Σύμπαν.

Η πρώτη τάξη κόσμων έχει μια υλικότητα πολύ πνευματική και βρίσκεται στην αγκαλιά εκείνου που δεν έχει όνομα.

Η δεύτερη τάξη κόσμων έχει ένα είδος μεγαλύτερης υλικότητας. Στην τρίτη τάξη κόσμων η υλικότητα αυξάνεται και έτσι διαδοχικά, σε κάθε μία από τις επτά τάξεις υπάρχει μία επταδική βαθμολόγηση.

Ο Κόσμος και το Σύμπαν γενικά αποτελούνται από δονήσεις και ύλη. «Η ενέργεια είναι ίση με την μάζα επί το τετράγωνο της ταχύτητας του φωτός. Η μάζα μετατρέπεται σε ενέργεια, η ενέργεια μετατρέπεται σε μάζα».

Η ύλη βρίσκεται σε δονούμενη κατάσταση. Η ταχύτητα της δόνησης βρίσκεται σε αντίστροφη αναλογία με την πυκνότητα της ύλης.

Κάθε άτομο της πρώτης τάξης κόσμων περιέχει μέσα του μόνο ένα άτομο του Απόλυτου και γι’ αυτό η πρώτη τάξη κόσμων είναι ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ εκατό τα εκατό.

Κάθε άτομο της δεύτερης τάξης κόσμων περιέχει τρία άτομα του Απόλυτου και γι’ αυτό έχει λίγη παραπάνω υλικότητα αν και ακόμα είναι πολύ πνευματική.

Κάθε άτομο της τρίτης τάξης κόσμων περιέχει μέσα του έξι άτομα του Απόλυτου και είναι φανερό πως η υλικότητα είναι ακόμα περισσότερη.

Κάθε άτομο της τέταρτης τάξης κόσμων περιέχει μέσα του δώδεκα αρχέγονα μόρια δηλαδή δώδεκα άτομα του Απόλυτου και γι’ αυτό είναι λογικό να πούμε πως η τέταρτη τάξη κόσμων έχει μεγαλύτερη υλικότητα από τις τρεις προηγούμενες τάξεις.

Κάθε άτομο της πέμπτης τάξης κόσμων έχει μέσα του 24 άτομα του Απόλυτου και γι’ αυτό είναι φανερό πως η υλικότητα είναι ακόμα μεγαλύτερη.

Εμείς, φτωχά διανοητικά ζώα, καταδικασμένοι δυστυχώς στην ποινή να ζούμε, πραγματικά έχουμε την κακή τύχη να υπάρχουμε σε αυτή την απομακρυσμένη και σκοτεινή γωνιά του Σύμπαντος που ανήκει σε μία έκτη τάξη κόσμων.

Κάθε άτομο του δικού μας κόσμου των 48 νομών, περιέχει μέσα του 48 άτομα του Απόλυτου.

Η υλικότητα του δικού μας κόσμου είναι τρομερή και όλα όσα από μόνα τους πετυχαίνονται με υπέρτατη ευκολία στους 12, 6 και 3 κόσμους εδώ πετυχαίνονται μόνο ματώνοντας και με άφατους πόνους.

Κάτω από μας είναι ο υπο-Κόσμοι οπού η υλικότητα είναι τρομακτικά φρικτή.

Η πρώτη περιοχή της ΑΒΥΣΣΟΥ έχει άτομα που το κάθε ένα από αυτά περιέχει μέσα του 96 νόμους, 96 πρωταρχικά μόρια, 96 άτομα του Απόλυτου.

Στην δεύτερη περιοχή του Ορυκτού Βασιλείου κάθε άτομο έχει, 192 άτομα του Απόλυτου και έτσι διαδοχικά.

Το Ορυκτό Βασίλειο είναι λοιπόν τρομακτικά υλιστικό και, γι’ αυτό η ζωή κάτω από την γη είναι πραγματικά μια Κόλαση.

Όμως πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι η κόλαση έχει την αποστολή της, είναι το κοσμικό κρεματόριο και γι’ αυτό γίνεται αναγκαία.

Κάποιος του οποίου το όνομα δεν αναφέρω είπε: «Inferno (κόλαση) προέρχεται, από την λατινική λέξη Infernus (κατώτερη περιοχή) και γι’ αυτό η κόλαση είναι αυτός ο κόσμος στον οποίο ζούμε».

Αυτός ο κάποιος έκανε λάθος διότι αυτή η κυτταρική περιοχή στην οποία ζούμε δεν είναι η κατώτερη περιοχή.

Ζούμε στην έκτη τάξη κόσμων κυβερνώμενη από 48 νόμους και η κατώτερη περιοχή είναι, σύμφωνα με τον Νόμο του Επτά, ο έβδομος κόσμος. Ήδη ξέρουμε ότι ο έβδομος κόσμος είναι ο υπο-Κόσμος, του οποίου η πρώτη περιοχή κυβερνάται από 96 νόμους.

Η Κόλαση δεν είναι ένα μέρος με φλόγες, η Κόλαση είναι ο υπο-Κόσμος, όμως είναι λογικό να πούμε πως στον υπο-Κόσμο καίνε οι φλόγες των παθών.

Όλες οι ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΕΣ ΚΟΛΑΣΕΙΣ είναι μόνο σύμβολα του υπο-Κόσμου. Ο χρόνος στο Ορυκτό Βασίλειο είναι ΧΡΟΝΟΣ ΒΡΑΧΩΝ, χρόνος τρομακτικά αργός και τρομερά βαρετός.

Το κάθε μικρό γεγονός στον υπο-Κόσμο ισοδυναμεί με 80 ή 800 ή 8.000 ή 80.000 χρόνια.

Οι χαμένοι της Αρχαίας Γης-Σελήνης ονομαζόμενοι Lusifers, Αhrimanes, και Anagarikas με κόκκινο τουρμπάνι, ζουν ακόμα σε αυτό το βυθισμένο ορυκτό βασίλειο και πιστεύουν πως πάνε πολύ καλά και ότι προοδεύουν.

Οι χαμένοι πάντα πιστεύουν πως πάνε πολύ καλά και είναι γεμάτοι από πολύ καλές προθέσεις.

Κεφάλαιο 5

Η φύση

Το φτωχό διανοητικό ζώο, το λανθασμένα ονομαζόμενο άνθρωπος, μπορεί να αναπτύξει όλες τις κρυφές δυνατότητες του, εάν έτσι το θέλει, αλλά η ανάπτυξη όλων αυτών των δυνατοτήτων πραγματικά δεν είναι ένας ΝΟΜΟΣ.

Ο Νόμος για τον άνθρωπο-μηχανή είναι να γεννηθεί, να μεγαλώσει, να πολλαπλασιασθεί και να πεθάνει μέσα στον φαύλο κύκλο των μηχανικών νόμων της Φύσης.

Ο Ιησούς, ο Χριστός, την γέννηση του οποίου γιορτάζουμε απόψε με τελετουργίες και γιορτές έλεγε το έξης:

Προσπαθήστε να μπείτε από την στενή πόρτα, διότι σας λέω ότι πολλοί θα προσπαθούν να μπουν και δεν θα μπορούν.

Στενή είναι η πόρτα και στενός ο δρόμος που οδηγεί στην ανάπτυξη όλων των δυνατοτήτων του ανθρώπου, αλλά πολύ λίγοι είναι, εκείνου που βρίσκουν αυτήν την πόρτα και αυτόν τον δρόμο.

Ο δρόμος που οδηγεί στην ανάπτυξη όλων των κρυφών δυνατοτήτων του ανθρώπου πηγαίνει πράγματι εναντίον της φύσης, εναντίον του κόσμου, εναντίον της κανονικής και συνηθισμένης κοινωνικής ζωής, εναντίον του εαυτού μας, εναντίον όλων και όλων.

Αυτό εξηγεί το γιατί ο Δρόμος είναι τόσο δύσκολος και αποκλειστικός και γι’ αυτό ονομάστηκε Το Μονοπάτι της Κόψης του Ξυραφιού.

Αυτός είναι ένας δρόμος πολύ πικρός, πιο πικρός και από την χολή. Είναι το αντίθετο της κανονικής ζωής, της καθημερινής ζωής· βασίζεται σε αρχές άλλης τάξης, βρίσκεται υποταγμένος σε άλλους νόμους.

Το φτωχό Διανοητικό Ζώο, το λανθασμένα ονομαζόμενο Άνθρωπος, μπορεί να αναπτύξει όλες τις δυνατότητές του εάν έτσι το θέλει, αλλά επίσης αυτές οι δυνατότητες του μπορεί να μένουν χωρίς καμία ανάπτυξη και μέχρι που μπορεί να χαθούν ΕΝΤΕΛΩΣ.

Πολλοί ψευδο-εσωτεριστές και ψευδο-αποκρυφιστές υποθέτουν λανθασμένα ότι αυτές οι δυνατότητες μπορούν να αναπτυχθούν μέσω των Σοφών Νόμων της Ανοδικής Εξέλιξης, αλλά αυτή η ιδέα είναι εντελώς ψεύτικη διότι καμία μηχανικότητα δεν μπορεί να αναπτύξει όλες τις λανθάνουσες ικανότητές μας.

Η Εσωτερική Αυτοπραγμάτωση του ανθρώπου ποτέ δεν είναι προϊόν καμιάς μηχανικής αλλά το αποτέλεσμα μιας συνειδητής εργασίας φτιαγμένης με πάρα πολύ υπομονή και πόνο από τον ίδιο τον εαυτό μας και μέσα από μας τους ίδιους.

Μόνο μέσω αδιάκοπων και διαδοχικών ΑΥΤΟΣΥΝΕΙΔΗΤΩΝ εργασιών μέσα σε μας τους ίδιους, μπορούμε να αναπτύξουμε όλες τις κρυφές δυνατότητές μας.

Ο νόμος της Ανοδικής Εξέλιξης και προόδου και ο νόμος της Καθοδικής Εξέλιξης και οπισθοδρόμησης είναι δύο μηχανικοί Νόμου που δουλεύουν αρμονικά και μεθοδικά σε όλη την φύση.

Όλα εξελίσσονται ΑΝΟΔΙΚΑ και ΚΑΘΟΔΙΚΑ, προχωρούν και οπισθοδρομούν. Υπάρχει Ανοδική Εξέλιξη σε όλους τους οργανισμούς που γεννιούνται και αναπτύσσονται. Υπάρχει Καθοδική Εξέλιξη σε όλους τους οργανισμούς που γερνούν και πεθαίνουν.

Στην συνηθισμένη ζωή της κάθε μέρας με όλες τις ψευδο-εσωτεριστικές και ψευδο-αποκρυφιστικές πνευματικές επιστημονικές σχολές, δεν υπάρχει τίποτα που να έχει τις πιθανότητες του ΔΡΟΜΟΥ και αργά η γρήγορα μπορούν μόνο να μας οδηγούν στον θάνατο, δεν μπορούν να μας οδηγούν πουθενά αλλού.

Το ΜΟΝΟΠΑΤΙ της ΚΟΨΗΣ του ΞΥΡΑΦΙΟΥ είναι γεμάτο κινδύνους μέσα και έξω.

Είναι πολύ σπάνιος εκείνος που βρίσκει τον δρόμο, άλλα είναι ακόμα πιο σπάνιο να βρεθεί κάποιος που να μην εγκαταλείψει τον Δρόμο και να φθάσει στο τέρμα.

Στον κόσμο υπάρχουν πολλές ψευδο-εσωτεριστικές και ψευδο-αποκρυφιστικές σχολές με πολύ καλές προθέσεις και αξιόλογες σπουδές που κανένα δεν βλάπτουν και όλους ωφελούν, αλλά αυτά δεν είναι ο Δρόμος.

Πραγματικά ο Δρόμος είναι αρκετά κρυμμένος, στενός και ακόμα χειρότερα τρομακτικά δύσκολος.

Ο Δρόμος δεν αρέσει παρά σε λίγους. Τα ψευδο-εσωτεριστικά και ψευδο-αποκρυφιστικά μέλη πολλών πολύ όμορφων Αδελφοτήτων, απεχθάνονται τον Δρόμο και τον χαρακτηρίζουν Μαύρη Μαγεία.

Η μηχανική εξέλιξη του διανοητικού ζώου, του λανθασμένα ονομαζόμενου Άνθρωπος, είναι αναγκαία για την Φύση μέχρι ένα σημείο πολύ καλά ορισμένο· πιο πέρα από αυτό το σημείο η μηχανική εξέλιξη του ανθρώπινου δίποδου γίνεται όχι μόνο μη αναγκαία για την Φύση αλλά επίσης βλαβερή για την ίδια.

Οι διαδικασίες της Ανοδικής και Καθοδικής Εξέλιξης της ανθρωπότητας αντιστοιχούν με τις περιόδους της Ανοδικής και Καθοδικής Εξέλιξης των πλανητών στο διάστημα.

Μιλώντας ουσιαστικά θα λέγαμε ότι στην πραγματικότητα η ανθρωπότητα δεν εξελίσσεται. Γίνονται πολλές αλλαγές στην περιφέρεια της ανθρώπινης συνείδησης αλλά καμία στο κέντρο της.

Τα πλήθη που ζητωκραύγαζαν τον Νέρωνα και ζητούσαν την σταύρωση του Χριστού Ιησού, τα πλήθη που απολάμβαναν να λιθοβολούν τους προφήτες, είναι ακόμη τα ίδια· έχουν αλλάξει μόνο στόματα και συνήθειες, η Ουσία παραμένει η ίδια, δεν έχει προοδεύσει.

Οι πλανήτες προκαλούν αλλαγές στην περιφέρεια του διανοητικού ζώου μερικές φορές της ανοδικής εξέλιξης και άλλες φορές της καθοδικής· πέφτουν και σηκώνονται καινούργιοι πολιτισμοί, αλλά η Ψυχή, η Ουσία, παραμένει η ίδια.

Αυτή η θλιβερή ανθρώπινη μυρμηγκοφωλιά ζει πάνω στην επιφάνεια της γης για να εκπληρώσει τους σκοπούς και τις ανάγκες της φύσης.

Η Γη δεν πετάει τίποτα διότι θέλει να ζήσει και χρησιμοποιεί τα ίδια τα προϊόντα της Ανοδικής Εξέλιξης όσο και τα προϊόντα του εκφυλισμού, ακόμα και αν στην κάθε περίπτωση οι σκοποί είναι τελείως διαφορετικοί.

Το διανοητικό ζώο μπορεί να μετατραπεί σε αληθινό Άνθρωπο μέσω της Εσωτερικής Αυτοπραγμάτωσης, αλλά η Αυτοπραγμάτωση όλων των ανθρώπινων μαζών όχι μόνο είναι κάτι αδύνατο αλλά επίσης κάτι βλαβερό για τον πλανήτη στον οποίο ζούμε.

Η Φύση δεν έχει ανάγκη από την Εσωτερική Αυτοπραγμάτωση του ανθρώπου. Αυτό είναι μέχρι και αντίθετο στα ίδια τα συμφέροντα της· γι’ αυτόν τον λόγο υπάρχουν συγκεκριμένες δυνάμεις πολύ ειδικές, δυστυχώς μαύρες, που αντιστέκονται βίαια στην Εσωτερική Αυτοπραγμάτωση του ανθρώπινου πλήθους.

Από την εποχή του διάσημου πολιτισμού ΤΙΚLΙΑΜΙSΗΙΑΝΑ, που υπήρξε πολλά χρόνια πριν από την γέννηση της Βαβυλωνίας, όλη η ζωή της ανθρωπότητας διαιρέθηκε σε δύο ρεύματα.

Το Χριστιανικό Ευαγγέλιο μας μιλάει για τα δύο κοπάδια, το κοπάδι των προβάτων και το κοπάδι των εριφίων. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι σχεδόν όλα τα ανθρώπινα όντα, που κατοικούν την γη, ανήκουν πράγματι και από δικό τους δικαίωμα στο βασίλειο των εριφίων.

Η Φύση καταπίνει τα δικά της παιδιά. Η Φύση τρώει τα κατσίκια της που είναι τόσο πολυάριθμα σαν την άμμο της θάλασσας.

Η ανθρώπινη ζωή στην γη ρέει σε δύο ρεύματα, το των προβάτων και το των κατσικιών.

Ο άνθρωπος που κατέχει πραγματικά και αληθινά το Είναι, το Ίντιμο, ακολουθεί το ρεύμα του ποτάμιου της ζωής.

Ο άνθρωπος που δεν κατέχει το Είναι ακολουθεί το ρεύμα του καταχθονίου ποταμιού του θανάτου. Το ποτάμι της ζωής χάνεται στον Ωκεανό του ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ της ΖΩΗΣ.

Το ποτάμι του θανάτου χάνεται ανάμεσα στις ρωγμές των βαθιών περιοχών της γης.

Η γη έχει ανάγκη από τροφή και το ποτάμι του θανάτου την παίρνει μέσα στα μαύρα νερά του.

Δεν θα μπορούσε να υπάρχει η ΟΙΚΟΔΟΜΗ της Καθοδικής Εξέλιξης, που γίνεται στο εσωτερικό του πλανήτη γη, χωρίς την δραστηριότητα των ανθρώπων με δέρμα εριφίων που μπαίνουν στον υπόγειο κόσμο.

Πίσω από όλον αυτόν τον ζωτικό μηχανισμό του κόσμου, πίσω από όλες αυτές τις χημικές διαδικασίες που κατατάσσουν τον σκληρό βράχο, βρίσκεται ο ΣΥΝΟΛΙΚΟΣ ΨΥΧΙΣΜΟΣ των ανθρώπων με δέρμα ΕΡΙΦΙΩΝ.

Οι καταχθόνιοι δίνουν φυσική σταθερότητα στο σίδερο, στον πυρόλιθο και στον γρανίτη.

Εάν μέσω οποιασδήποτε διαδικασίας βγάζαμε από την Κόλαση (ορυκτό βασίλειο), όλους τους καταχθόνιους που την κατοικούν, ο σκληρός βράχος θα έχανε την σταθερότητά του, την σκληρότητα του και θα γινότανε ελαστικός, πλαστικός, άχρηστος. Τότε το τέλος του θα ήταν ένα αναπόφευκτο γεγονός.

Η πρώτη απελευθέρωση του Ανθρώπου βρίσκεται ακριβώς σε αυτήν την πιθανότητα του να περάσει από το καταχθόνιο ρεύμα, το οποίο είναι προορισμένο να εξαφανισθεί μέσα στα βάθη της γης, στο φωτεινό ρεύμα που πρέπει να χυθεί μέσα στον ωκεανό του ΜΕΓΑΛΟΥ ΦΩΤΟΣ.

Δεν είναι εύκολο να περάσει κάποιος από το ΜΑΥΡΟ ρεύμα στο ΑΣΠΡΟ ρεύμα. Για αυτό το πέρασμα είναι αναγκαίο να απαρνηθούμε όλα εκείνα που μας αρέσουν και μας φαίνονται σαν ευλογία, όλα εκείνα που μας φαίνονται πολύ ρομαντικά, αξιόλογα κλπ.

Είναι αναγκαίο να πεθαίνουμε για τον κόσμο, να διαλύουμε το Εγώ, να εγκαταλείπουμε εκείνο που έχει γεύση ηδονής , πάθους κλπ.

Είναι αναγκαίο να ΓΕΝΝΗΘΟΥΜΕ και αυτή είναι μια εργασία με τον ΣΠΟΡΟ, με την σπορά, ένα σεξουαλικό πρόβλημα.

Είναι απαραίτητο να αγαπάμε τους συνανθρώπους μας και να θυσιαζόμαστε τελείως για αυτούς.

Ο δρόμος είναι πιο πικρός από την χολή και δεν συμφέρει την Φύση γιατί είναι αντίθετος στα σχέδια της.

Το ορυκτό βασίλειο (κόλαση) τρέφεται με την ανθρωπότητα. Η ανθρωπότητα είναι μέρος της οργανικής ζωής της γης, η τροφή της γης. Εάν θα αυτo-πραγματοποιείτο ΟΛΗ η ανθρωπότητα, αυτό θα ήτανε μοιραίο για το ορυκτό βασίλειο.

Η Φύση αντιστέκεται στην Εσωτερική Αυτοπραγμάτωση του ανθρώπου, διότι είναι αντίθετη στα δικά της συμφέροντα. Το κανονικό, το φυσικό είναι το Ορυκτό Βασίλειο να Καταπίνει όλη την ανθρωπότητα.

Ο Ιησούς, ο Χριστός είπε: «από χίλιους που με ψάχνουν ένας με βρίσκει, από χίλιους που με βρίσκουν ένας με ακολουθεί και από χίλιους που με ακολουθούν ένας είναι δικός μου».

Κεφάλαιο 6

Η επανάσταση της συνείδησης

Η Επανάσταση της Συνείδησης είναι το ΠΕΜΠΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ. Εμείς χρειαζόμαστε ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΣ μία ριζική, ολική και οριστική αλλαγή και αυτό είναι δυνατόν μόνο μέσω της Επανάστασης της Συνείδησης.

Η Εσωτερική Αυτοπραγμάτωση είναι δυνατή μόνο σε μεμονωμένα άτομα με την βοήθεια κατάλληλων γνώσεων και μεθόδων.

Παρόμοια Εσωτερική Επανάσταση μπορεί να συμβεί μόνο μέσα στο άτομο και πράγματι είναι ενάντια στα συμφέροντα της φύσης.

Η ανάπτυξη όλων των κρυμμένων δυνατοτήτων του διανοητικού ζώου, δεν είναι αναγκαία παρά μόνο και αποκλειστικά για τον ίδιο τον εαυτό του. Ούτε την φύση, ούτε κανέναν άλλον ενδιαφέρει η ανάπτυξη αυτών των ατομικών δυνατοτήτων.

Το πιο σοβαρό από όλα αυτά είναι να ξέρουμε ότι κανένας δεν έχει υποχρέωση να βοηθήσει, το επαναστατικό άτομο, ότι κανένας δεν έχει την παραμικρή πρόθεση να βοηθάει ένα επαναστατικό άτομο τέτοιου είδους. Είμαστε εντελώς μόνου και εάν ένας Επαναστατικός Δάσκαλος αποφασίζει να μας προσανατολίσει είναι ότι πραγματικά έχουμε πολλή τύχη.

Οι καταχθόνιες δυνάμεις αντιστέκονται αποφασιστικά στην Εσωτερική Αυτοπραγμάτωση των μεγάλων ανθρώπινων μαζών, επίσης αντιστέκονται αποφασιστικά και μέχρι και με βίαιο τρόπο στην Εσωτερική Αυτοπραγμάτωση του επαναστατικού ατόμου.

Κάθε επαναστατικός άνθρωπος πρέπει να είναι τόσο πανούργος όσο για να κοροϊδεύει τις καταχθόνιες δυνάμεις· δυστυχώς οι ανθρώπινες μάζες δεν μπορούν να είναι. Μόνο το επαναστατικό άτομο μπορεί να καταφέρνει να είναι πιο έξυπνο από αυτές τις καταχθόνιες δυνάμεις.

Δεν υπάρχει ούτε αναγκαστική ούτε μηχανική αυτοπραγμάτωση. Η εσωτερική αυτοπραγμάτωση του ατόμου είναι το αποτέλεσμα της συνειδητής μάχης. Η Φύση δεν χρειάζεται την εσωτερική αυτοπραγμάτωση του ανθρώπινου όντος, δεν την θέλει, την απεχθάνεται και μάχεται εναντίον της με τα καλύτερα όπλα της.

Η Εσωτερική Αυτοπραγμάτωση μπορεί να είναι μόνο μία επείγουσα ανάγκη για το επαναστατικό άτομο, όταν αυτό καταλαβαίνει πλήρως την φρικώδη κατάσταση του και την βδελυρή τύχη που του περιμένει να καταβροχθισθεί από το αδηφάγο Ορυκτό Βασίλειο.

Η Επανάσταση της Συνείδησης είναι δυνατή μόνο με την έννοια του να κερδίσουμε, να κατακτήσουμε τις δικές μας λανθάνουσες δυνατότητες, τους δικούς μας κρυμμένους θησαυρούς.

Εάν όλο το ανθρώπινο γένος θα ήθελε να αποκτήσει αυτό που του αναλογεί από προσωπικό δικαίωμα, η Εσωτερική Αυτοπραγμάτωση θα ξαναγινότανε αδύνατη, διότι αυτό που είναι δυνατό για το επαναστατικό άτομο είναι αδύνατο για τις μάζες.

Το πλεονέκτημα που έχει το μεμονωμένο επαναστατικό άτομο είναι ότι πραγματικά καταλήγει πολύ μικρό και για τους σκοπούς της ΜΕΓΑΛΗΣ ΦΥΣΗΣ· δεν έχει την παραμικρή σημασία η ύπαρξη μιας μηχανής περισσότερο ή λιγότερο.

Εάν ένα μικροσκοπικό κύτταρο του δικού μας σώματος θα επαναστατούσε εναντίον μας, αυτό δεν θα είχε την παραμικρή σημασία, αλλά εάν επαναστατούσαν όλα τα κύτταρα του δικού μας σώματος, τότε το πράγμα θα ήταν σοβαρό και θα πηγαίναμε στον γιατρό και θα πολεμάγαμε εναντίον αυτής της επανάστασης με όλα τα όπλα της επιστήμης.

Είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα που συμβαίνει με ένα μεμονωμένο άτομο· καταλήγει, να είναι αρκετά μικρό για να επηρεάζει όλη την ζωή του πλανητικού οργανισμού στον οποίο ζούμε, κινούμαστε και έχουμε το δικό μας Είναι.

Εκείνοι που βεβαιώνουν ότι όλα τα ανθρώπινα όντα θα φθάσουν αργά ή γρήγορα στην Εσωτερική Αυτοπραγμάτωση μέσω της Ανοδικής Εξέλιξης της φύσης, είναι τρομεροί ΨΕΥΤΕΣ και ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ, διότι ποτέ δεν υπήρχε και ποτέ δεν θα υπάρξει ΜΗΧΑΝΙΚΗ Αυτοπραγμάτωση.

Η εσωτερική αυτοπραγμάτωση είναι η Επανάσταση της Συνείδησης· και αυτή ποτέ δεν μπορεί να επαναστατήσει ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΑ.

Η επανάσταση του ανθρώπου είναι η επανάσταση της Συνείδησής του και ποτέ δεν θα μπορούσε να υπάρχει μία ΑΚΟυσία Επανάσταση μηχανικού τύπου.

Η Εσωτερική Αυτοπραγμάτωση είναι το αποτέλεσμα υπέρτατων θεληματικών αυτοπροσπαθειών, τελείως αυτοσυνειδητών.

Η Εσωτερική Αυτοπραγμάτωση απαιτεί τρομερές ατομικές υπερπροσπάθειες και αυτό είναι δυνατόν μόνο μέσω της Επανάστασης της Συνείδησης.

Ο Ιησούς, ο Χριστός, την γέννηση του οποίου γιορτάζουμε αυτό το βράδυ του 1969, ποτέ δεν υποσχέθηκε το Βασίλειο σε όλα τα ανθρώπινα όντα· ο Ιησούς δίνει ΕΜΦΑΣΗ στην δυσκολία του να μπούμε στο Βασίλειο.

-Πάν ούν δένδρον μή ποιούν καρπόν καλόν εκκόπτεται καί εις πύρ βάλλεται.

-Πολλοί γάρ εισι κλητοί, ολίγοι δέ εκλεκτοί.

-Πάλιν oμοία εστίν η βασιλεία τών ουρανών σαγήνη βληθείση εις τήν θάλασσαν καί εκ παντός γένους συναγαγούση· ήν, ότε επληρώθη, αναβιβάσαντες αυτήν επί τον αιγιαλόν καί καθίσαντες συνέλεξαν τά καλά εις αγγεία, τά δέ σαπρά έξω έβαλον. ούτως έσται εν τή συντελεία τού αιώνος. εξελεύσονται οι άγγελοι καί αφοριούσι τούς πονηρούς εκ μέσου τών δικαίων, καί βαλούσιν αυτούς εις τήν κάμινον τού πυρός· εκεί έσται o κλαυθμός καί o βρυγμός τών οδόντων.

ΜΟΝΟ ο αληθινά επαναστατικός άνθρωπος μπορεί να μπει στο Βασίλειο της Λευκής Μαγείας, στο Βασίλειο του Εσωτερισμού, στο Μαγικό Βασίλειο, στο Βασίλειο του Θεού.

Ο Ιησούς το είπε: «Το βασίλειο των ουρανών παίρνεται με έφοδο, οι τολμηροί το έχουν πάρει».

Το κανονικό, το φυσικό είναι η φυλή των διανοητικών ζώων, των λανθασμένα ονομαζόμενων Ανθρώπων να πέφτει στην άβυσσο και να καταβροχθίζεται από τον ΑΜΜΙΤ, «Αυτόν που καταβροχθίζει τους νεκρούς», τα κροκοδείλια σαγόνια του οποίου είναι μία αναπαράσταση όλων των στομάτων της κόλασης του μεσαίωνα.

Αυτό το βδελυρό τέρας (σύμβολο του Ορυκτού Βασιλείου) με τις επτά βυθισμένες ατομικές περιοχές, ένα μέρος ερπετό, ένα μέρος λιοντάρι και ένα μέρος ιπποπόταμος, που σύμφωνα με τους Αιγυπτίους αναδύεται από μία λίμνη αναμμένης φωτιάς, είναι αυτός που καταβροχθίζει τις καρδιές, αυτός που καταβροχθίζει τους μη εκδικημένους. Συμβολιζότανε από τους Αιγυπτίους με ένα είδος τρομερού κοσμικού γύπα, οι λειτουργίες του οποίου ήταν να καταναλώνει τα απομεινάρια της ανθρωπότητας.

Δεν είναι σπάνιο να μπει κάποιος στο Ορυκτό Βασίλειο, αυτό είναι το κανονικό και το Ορυκτό Βασίλειο τον χρειάζεται για την ΨΥΧΙΚΗ τροφή του. Αυτό που είναι σπάνιο είναι να μπει κάποιος στο Βασίλειο της Υψηλής Μαγείας γιατί έχει ειπωθεί ότι: στο Βασίλειο θα μπουν μόνο οι Επαναστάτες της Συνείδησης, φλογεροί σαν την φωτιά.

ΥΠΕΡΤΑΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ 1964-1965-1966 – γ μέρος

ΥΠΕΡΤΑΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ 1964-1965-1966

Υπέρτατο Μήνυμα Χριστουγέννων 1965 1966

Κεφάλαιο

Τίτλος

Σελίδα

7

Οι τρεις παράγοντες

8

Η σεξουαλική κατάχρηση

9

Το Εγώ και το Είναι

10

Η Αλήθεια

11

Τα κρυφά επίπεδα του υποσυνείδητου

12

Ο Κινέζος Δάσκαλος ΗΑΝSΗΑΝ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΤΗΡΙΟ










Κεφάλαιο 7

Η πάλη των αντιθέτων

Ένας μεγάλος δάσκαλος έλεγε: «Να ψάχνετε την Φώ­τιση και τα άλλα θα σας δοθούν σαν συμπλήρωμα»,

Ο χειρότερος εχθρός της φώτισης είναι, το Εγώ. Είναι αναγκαίο να καταλάβουμε ότι το Εγώ είναι ένας κόμπος στην ροή της ύπαρξης, ένα μοιραίο εμπόδιο στην ροή της ζωής της ελεύθερης στην κίνησή της.

Ρωτήθηκε ένας δάσκαλος:

-Ποιος είναι ο δρόμος;

-Τι μεγαλοπρεπές βουνό! είπε αναφέροντας το βου­νό, όπου είχε το ερημητήριό του.

-Δεν σας ρωτάω σχετικά με το βουνό, αλλά σχετικά με τον δρόμο.

-Όσο δεν μπορείς να πας πιο πέρα από το βουνό, δεν θα μπορέσεις να βρεις τον δρόμο, αποκρίθηκε ο δάσκαλος,

Άλλος μοναχός έκανε την ίδια ερώτηση στον ίδιο δά­σκαλο:

Είναι εκεί· ακριβώς μπροστά στα μάτια σου, απάντησε ο δάσκαλος.

Γιατί δεν μπορώ να τον δω;

Γιατί έχεις εγωϊστικές ιδέες.

Θα μπορέσω να τον δω Κύριε;

Όσο έχεις μια δυαδική όραση και λες: Εγώ δεν μπο­ρώ, και άλλα τέτοια, τα μάτια σου θα είναι σκοτεινιασμένα από μια σχετική όραση.

Όταν δεν υπάρχει, Εγώ ούτε εσύ, μπορεί κανείς να τον δει;

Όταν δεν υπάρχει Εγώ ούτε εσύ, ποιος θέλει να δει;

Η βάση του Εγώ είναι η δυαδικότητα του νου, το Εγώ στηρίζεται στην πάλη των αντιθέτων, κάθε συλλογισμός βασίζεται στην πάλη των αντιθέτων.

Αν λέμε: ο τάδε είναι, ψηλός, θέλουμε να πούμε ότι, δεν είναι κοντός, Αν λέμε ότι εισερχόμαστε κάπου, θέλουμε να πούμε ότι δεν εξερχόμαστε, Αν λέμε, είμαστε χαρούμενοι, βεβαιώνουμε με αυτό ότι δεν είμαστε λυπημένοι κλπ.

Τα προβλήματα της ζωής δεν είναι παρά διανοητικές μορφές με δύο πόλους: έναν θετικό και άλλον αρνητικό. Τα προβλήματα στηρίζονται στον νου και τα δημιουργεί ο νους. Όταν σταματάμε να σκεπτόμαστε ένα πρόβλημα, αυ­τό τελειώνει αναπόφευκτα.

Χαρά και λύπη, απόλαυση και πόνος, καλός και κακός, θρίαμβος και ήττα, αποτελούν την πάλη των αντιθέτων στην οποία βασίζεται το Εγώ,

Όλη η άθλια ζωή που ζούμε, πάει από το ένα αντί­θετο στο άλλο: θρίαμβος, ήττα· ευχάριστο, δυσάρεστο· απόλαυση, πόνος· αποτυχία, επιτυχία· αυτό, εκείνο κλπ.

Χρειάζεται να απελευθερωθούμε από την τυραννία των αντιθέτων· αυτό είναι δυνατόν μόνο μαθαίνοντας να ζούμε από στιγμή σε στιγμή, χωρίς αφηρημάδες κανενός εί­δους, χωρίς όνειρα, χωρίς φαντασίες,

Έχετε παρατηρήσει πως οι πέτρες του δρόμου μένουν ωχρές και αγνές μετά από μια χειμαρρώδη βροχή; εμείς μόνο μπορούμε να μουρμουρίζουμε ένα ω! θαυμαστικό, Εμείς πρέπει να καταλάβουμε αυτό το ω! των πραγμάτων χωρίς να παραμορφώνουμε αυτή την θεϊκή αναφώνηση με την πάλη των αντιθέτων,

Ο Χοστί ρώτησε τον δάσκαλο Νανσέν:

Τι είναι το ΤΑΟ;

Η κοινή ζωή, απάντησε ο Νανσέν.

Πως γίνεται να ζεις σύμφωνα με αυτήν;

Εάν προσπαθείς να ζεις σύμφωνα με αυτήν, θα φύγει από εσένα· μην προσπαθείς να τραγουδήσεις αυτό το τραγούδι, άσε να τραγουδάει αυτή η ίδια στον εαυτό της. Μήπως ο ταπεινός λόξυγκας, δεν έρχεται από μόνος του;

Αδέλφια μου. Να θυμηθείτε αυτά τα Χριστούγεννα αυτή την φράση: «Η Γνώση βιώνεται στα γεγονότα, μαραί­νεται στις αφηρημάδες, και είναι δύσκολο να την βρεις ακόμα και στις πιο ευγενικές σκέψεις».

Ρώτησαν τον Δάσκαλο Jocujo:

Πρέπει να ντυνόμαστε και να τρώμε κάθε μέρα;

Ο δάσκαλος απάντησε:

Τρώμε και ντυνόμαστε.

Δεν καταλαβαίνω, είπε ο μαθητής.

Τότε φάε και ντύσου, είπε ο δάσκαλος.

Τρώμε; Ντυνόμαστε; Γιατί πρέπει να κάνουμε ένα πρόβλημα από αυτό; Γιατί πρέπει να σκεπτόμαστε άλλα πράγματα ενώ τρώμε και ντυνόμαστε;

Αν τρως, φάε, αν ντύνεσαι, ντύσου, αν περπατάς περπάτα… περπάτα… περπάτα…. Όμως μην σκέπτεσαι άλλα πράγματα. Να κάνεις μοναδικά αυτό που κάνεις, μην φεύγεις από τα γεγονότα, μην τα γεμίζεις με τόσες σημασίες, σύμβολα, ομιλίες και γνωστοποιήσεις. Ζήσε τα χωρίς αλληγορίες, ζήσε τα με αντιληπτικό νου από στιγμή σε στιγμή.

Αγαπητοί γνωστικοί αδελφοί, που γιορτάζετε μαζί μας σήμερα την γιορτή των Χριστουγέννων:

Να κατανοείτε ότι σας μιλάω για τον δρόμο της δράσης, ελεύθερης από την οδυνηρή πάλη των αντιθέτων. Δράση χωρίς απροσεξίες, χωρίς διαφυγές, χωρίς αφηρημάδες, χωρίς φαντασίες κανενός είδους.

Αγαπητοί μου, πολεμήστε τον χαρακτήρα σας, αλλάξτε τον μέσω της έξυπνης δράσης ελεύθερης από τα αντίθετα.

Όταν κλείνουμε την πόρτα στην φαντασία, αφυπνίζεται το όργανο της διαίσθησης.

Η δράση, ελεύθερη από την πάλη των αντιθέτων, είναι διαισθησιακή δράση, είναι πλήρης δράση όπου επικρατεί μια πλήρης κατάσταση, το Εγώ είναι απόν.

Η διαισθησιακή δράση μας οδηγεί από το χέρι μέχρι την αφύπνιση της Συνείδησης.

Να δουλεύουμε και να ξεκουραζόμαστε ευτυχισμένοι, εγκαταλειπόμενοι στο ρεύμα της ζωής. Να εξαντλήσουμε το θολό και σαπισμένο νερό της καθημερινής σκέψης και στο κενό θα ρέει η Γνώση και μαζί της η χαρά για την ζωή.

Αυτή η έξυπνη δράση, ελεύθερη από την πάλη των αν­τιθέτων, μας ανυψώνει μέχρι ένα σημείο, στο οποίο κάτι πρέπει να σπάσει.

Όταν όλα πάνε καλά, σπάει το άκαμπτο ταβάνι της σκέψης και το φως της δύναμης του Εσώτερου μπαίνει ελεύθερο και σε μεγάλες ποσότητες στον νου, που έχει πά­ψει να ονειρεύεται.

Τότε και στον φυσικό κόσμο και έξω από αυτόν, στην διάρκεια του ύπνου του υλικού σώματος, ζούμε τελείως συνειδητοί και φωτισμένοι, απολαμβάνοντας την ευτυχία της ζωής στους ανώτερους Κόσμους.

Αυτή η συνεχής πίεση του νου, αυτή η πειθαρχία, μας οδηγεί στην αφύπνιση της συνείδησης.

Αν τρώγοντας σκεπτόμαστε τα εμπόρια είναι φανερό ότι ονειρευόμαστε. Αν οδηγούμε ένα αυτοκίνητο και σκεπτόμαστε την αρραβωνιαστικιά είναι λογικό ότι δεν είμαστε ξύπνιοι, ονειρευόμαστε. Αν δουλεύουμε και θυμόμαστε τον κουμπάρο ή την κουμπάρα ή τον φίλο ή τον αδελφό κλπ, είναι φανερό ότι ονειρευόμαστε.

Ο άνθρωπος που ζει ονειρευόμενος στον φυσικό κόσμο, ζει επίσης ονειρευόμενος στους εσωτερικούς Κόσμους, κατά την διάρκεια των ωρών που το φυσικό σώμα βρίσκεται κοιμι­σμένο.

Χρειάζεται να σταματάμε να ονειρευόμαστε στους εσωτερικούς κόσμους. Όταν σταματάμε να ονειρευόμαστε στον φυσικό κόσμο, αφυπνιζόμαστε εδώ και τώρα, και αυτή η αφύπνιση εμφανίζεται στους εσωτερικούς Κόσμους.

Ψάξτε πρώτα την φώτιση και τα άλλα θα σας δοθούν σαν συμπλήρωμα .

Όποιος είναι φωτισμένος βλέπει τον δρόμο, όποιος δεν είναι φωτισμένος δεν μπορεί να δει τον δρόμο και εύκολα μπορεί να αποπροσανατολιστεί και να πέσει στην άβυσσο.

Είναι τρομερή η προσπάθεια και η επιφυλακή που χρει­άζονται από λεπτό σε λεπτό, από στιγμή σε στιγμή για να μη πέσουμε σε ονειροπολήσεις. Αρκεί ένα λεπτό απρο­σεξίας και ο νους ονειρεύεται όταν θυμάται κάτι, όταν σκέπτεται κάτι διαφορετικό από την δουλειά ή από το γε­γονός που ζούμε εκείνη την στιγμή.

Όταν στον φυσικό κόσμο μαθαίνουμε να βρισκόμαστε ξύπνιοι από στιγμή σε στιγμή, τότε στους εσωτερικούς κόσμους στην διάρκεια των ωρών του ύπνου του φυσικού σώματος και επίσης μετά από τον θάνατο θα ζούμε ξύπνιοι και αυτο-συνειδητοί από στιγμή σε στιγμή.

Είναι οδυνηρό να ξέρεις ότι η συνείδηση όλων των ανθρώπινων όντων κοιμάται και ονειρεύεται βαθειά, όχι μόνο εκείνες τις ώρες της ανάπαυσης του φυσικού σώματος, αλλά επίσης στην διάρκεια της κατάστασης αυτής που ειρωνικά ονομάζεται κατάσταση επαγρύπνησης.

Η δράση ελεύθερη από την διανοητική δυαδικότητα πα­ράγει την αφύπνιση της συνείδησης.

Κεφάλαιο 8

Η τεχνική του διαλογισμού

Η τεχνική του διαλογισμού μας επιτρέπει να φτάσουμε μέχρι τα ύψη της φώτισης.

Πρέπει να διαφοροποιούμε μεταξύ ενός νου που βρίσκεται ήσυχος και ενός νου που έχουμε ησυχάσει με το ζόρι.

Πρέπει να διαφοροποιούμε μεταξύ ενός νου που βρίσκεται σε σιωπή και ενός νου που έχουμε σιωπήσει βίαια.

Όταν ο νους είναι ησυχασμένος με το ζόρι, πραγματικά δεν είναι ήσυχος, είναι φιμωμένος από την βία και στα πιο βαθειά επίπεδα της διανοήσεως υπάρχει μια ολόκληρη θύελλα.

Όταν ο νους είναι ησυχασμένος βίαια, πραγματικά δεν είναι σε σιωπή και στο βάθος αναφωνεί και φωνάζει και απελπίζεται.

Είναι αναγκαίο να τελειώνουμε με τις τροποποιήσεις της νοητικής αρχής στην διάρκεια του διαλογισμού.

Όταν η νοητική αρχή μένει κάτω από τον έλεγχό μας, η φώτιση έρχεται σε μας αυθόρμητα.

Ο Διανοητικός έλεγχος μας επιτρέπει να καταστρέψουμε τα σίδερα που έχει δημιουργήσει ο νους. Για να κατα­φέρουμε την ηρεμία και την σιωπή του νου, είναι αναγκαίο να ξέρουμε να ζούμε από στιγμή σε στιγμή, να ξέρουμε να εκμεταλ­λευόμαστε κάθε στιγμή, χωρίς να κάνουμε δόσεις την στιγμή.

Πάρε τα πάντα από κάθε στιγμή, διότι κάθε στιγμή είναι γιος της γνώσης, κάθε στιγμή είναι απόλυτο, ζωντανό και σημαντικό. Η στιγμιαιότητα είναι το ειδικό χαρακτηριστικό των Γνωστικών. Εμείς αγαπάμε την φιλοσοφία της κάθε στιγμής.

Ο Δάσκαλος Ummon είπε στους μαθητές του:

Αν περπατάτε να περπατάτε· Αν κάθεστε, καθίστε· ό­μως μην αμφιταλαντεύεστε.

Μια πρώτη μελέτη στην τεχνική του διαλογισμού είvαι ο προθάλαμος αυτής της θεϊκής ειρήνης που ξεπερνάει κάθε γνώση.

Ο πιο ανυψωμένος τρόπος σκέψης είναι η μη σκέψη.

Όταν καταφέρουμε την ηρεμία και την σιωπή του νου, το Εγώ με όλα τα πάθη του, επιθυμίες, ορέξεις, φόβους, στοργές κλπ απουσιάζει.

Μόνο με την απουσία του Εγώ μπορεί η ουσία του νου (Μπουδάτα) να αφυπνιστεί για να ενωθεί με τον Εσώτερο και να μας φέρει στην έκσταση.

Ψεύτικο είναι αυτό που λέει η σχολή μαύρης μαγείας του Σουμπούμπ ότι η Μονάδα, η Μεγάλη Πραγματικότητα εισχωρεί μέσα σε εκείνον που ακόμα δεν κατέχει τα ανώτερα υπαρξιακά σώματα του Είναι.

Αυτό που εισχωρεί μέσα από τους φανατικούς σκοτεινούς του Σουμπούμπ, είναι οι σκοτεινές οντότητες που εκφρά­ζονται σε αυτούς με χειρονομίες, δράσεις, κτηνώδεις και παράλογες λέξεις. Αυτοί οι άνθρωποι δαιμονίζονται από τους σκοτεινούς.

Η ηρεμία και σιωπή του νου έχει έναν μόνο στόχο. Να απελευθερώνει την Ουσία από τον νου, για να μπορεί αυτή, ενωμένη με την Μονάδα ή Εσώτερο (Ίντιμο), να πειραματιστεί αυτό που εμείς ονομάζουμε αλήθεια.

Στην διάρκεια της έκστασης και στην απουσία του Εγώ μπορεί η ουσία να ζήσει ελεύθερα στον κόσμο της ομίχλης της φωτιάς, πειραματιζόμενη την αλήθεια.

Όταν ο νους βρίσκεται σε παθητική και αντιληπτική κατάσταση, απολύτως ήρεμος και σε σιωπή, απελευθερώνε­ται από τον νου το Μπουδάτα (ή Ουσία) και έρχεται η έκσταση.

Η ουσία βρίσκεται πάντα μποτιλιαρισμένη μέσα στην πάλη των αντιθέτων· όμως όταν η πάλη τελειώνει και η ηρεμία και η σιωπή είναι απόλυτες, η ουσία μένει ελεύθερη και η μποτίλια κομματιασμένη.

Όταν εξασκούμε τον διαλογισμό, τον νου μας τον ληστεύουν πολλές αναμνήσεις, επιθυμίες, πάθη, προβληματισμοί κλπ.

Πρέπει να αποφεύγουμε την σύγκρουση μεταξύ της προσοχής και της απροσεξίας. Υπάρχει σύγκρουση μεταξύ της απροσεξίας και της προσοχής, όταν πολεμάμε εναντίον αυτών των ληστών του νου. Το Εγώ είναι αυτό που προβάλλει, τους αναφερόμενους ληστές. Όπου υπάρχει σύγκρουση, δεν υπάρχει ηρεμία ούτε σιωπή.

Πρέπει να ακυρώνουμε τον προβάλλοντα μέσω της αυτοπαρατήρησης και της κατανόησης. Εξετάστε κάθε εικόνα, κάθε ανάμνηση, κάθε σκέψη που φτάνει στον νου. Να θυμηθείτε ότι κάθε σκέψη έχει δύο πόλους: τον θετικό και τον αρνητικό.

Το να εισέλθεις και να βγεις είναι δύο όψεις του ίδιου πράγματος, σαλοτραπεζαρία και τουαλέτα, το ψηλό και το χαμηλό, το ευχάριστο και το δυσάρεστο κλπ, είναι πάντα οι δυο πόλοι του ίδιου πράγματος.

Εξετάστε τους δύο πόλους της κάθε διανοητικής μορφής που φτάνει στον νου.

Να θυμηθείτε ότι μόνο μέσω της μελέτης των πολικοτήτων φτάνουμε στην σύνθεση.

Κάθε διανοητική μορφή μπορεί να εξαλείφεται μέσω της σύνθεσης. Για παράδειγμα:

Παρουσιάζεται η ανάμνηση της αρραβωνιαστικιάς· εί­ναι όμορφη; να σκεπτόμαστε ότι η ομορφιά είναι το αντίθετο της ασχήμιας, και αν είναι όμορφη στην νεότητα, στα γηρατειά θα είναι άσχημη. Σύνθεση: δεν αξίζει τον κόπο να την σκεπτόμαστε, είναι μια αυταπάτη, ένα λουλούδι που θα μαραίνεται αναπόφευκτα.

Στην Ινδία αυτή η αυτοπαρατήρηση και μελέτη μας ονομάζεται PRΑTUΑPΑ.

Τα πουλιά-σκέψεις πρέπει να περνάνε από το χώρο του δικού μας νου σε διαδοχική παρέλαση, χωρίς όμως να αφήνουν κανένα ίχνος.

Η άπειρη λιτανεία σκέψεων που προβάλλει το Εγώ, στο τέλος εξαντλείται και τότε ο νους μένει ήρεμος και σε σιωπή.

Ένας αυτοπραγματοποιημένος μεγάλος δάσκαλος είπε: Μόνο όταν ο προβάλλων, δηλαδή το Εγώ, απουσιάζει τελείως, τότε εμφανίζεται η σιωπή, που δεν είναι παράγων του νου. Αυτή η σιωπή είναι ανεξάντλητη, δεν είναι του χρόνου, είναι το άπειρο, μόνο τότε έρχεται εκείνο που εί­ναι.

Όλη αυτή η τεχνική περιλαμβάνεται σε δύο αρχές:

α) Βαθύς στοχασμός, β) Τρομερή ηρεμία.

Αυτή η τεχνική του διαλογισμού με την μη σκέψη της, βάζει να δουλεύει το πιο κεντρικό μέρος του νου, αυτό που προκαλεί την έκσταση.

Να θυμηθείτε ότι το κεντρικό μέρος του νου είναι αυτό που ονομάζεται Μπουδάτα, η Ουσία, η Συνείδηση.

Όταν το Μπουδάτα αφυπνισθεί μένουμε φωτισμένοι, χρειαζόμαστε την αφύπνιση του Μπουδάτα (συνείδηση).

Ο γνωστικός μαθητής μπορεί να κάνει πρακτική καθισμένος με τον δυτικό τρόπο ή με τον ανατολίτικο τρόπο.

Συμβουλεύουμε να γίνει η πρακτική με κλειστά μάτια, για να αποφύγουμε να μας πάρει την προσοχή μας κάτι από τον εξωτερικό κόσμο.

Συμφέρει να χαλαρώνουμε το σώμα, αποφεύγοντας προσεκτικά να μείνει κάποιος μυς σε ένταση.

Καταλήγει υπέροχο το να ξέρει κανείς να συνδυάζει έξυπνα τον διαλογισμό με τον ύπνο, με σκοπό να μην τον εμποδίζει η ύλη.

Το Μπουδάτα, η Ουσία, είναι το ψυχικό υλικό, η εσω­τερική βουδιστική αρχή, το ψυχικό υλικό ή πρώτη ύλη, με την οποία θα δώσουμε μορφή στην ψυχή.

Το Μπουδάτα είναι πραγματικά το μοναδικό στοιχείο που κατέχει το φτωχό διανοητικό ζώο για να φτάσει να πειραματιστεί αυτό που ονομάζεται Αλήθεια.

Το Μπουδάτα είναι το καλύτερο που έχουμε μέσα μας και αφυπνίζεται με τον βαθύ εσωτερικό διαλογισμό.

Μη μπορώντας το διανοητικό ζώο να ενσαρκώσει το Εί­ναι, λόγω του ότι ακόμα δεν κατέχει τα ανώτερα υπαρξιακά σώματα, το μόνο που μπορεί να κάνει, είναι να εξασκήσει τον διαλογισμό για να αυτό-αφυπνίσει το Μπουδάτα και να γνωρίσει την Αλήθεια.

Ο Ιησούς, ο θεϊκός Δάσκαλος για τον οποίο γιορτάζου­με τα Χριστούγεννα αυτό το έτος 1964, είπε: Γνωρίστε την αλήθεια, και αυτή θα σας απελευθερώσει.

Κεφάλαιο 9

Η έκσταση

Ο Ισάν έστειλε στον δάσκαλο Κουσέν έναν καθρέπτη. Ο Κουσέν τον έδειξε στους καλόγερους και είπε: Αυτός είναι ο καθρέπτης του Ισάν ή ο δικός μου; Εάν λέτε ότι είναι του Ισάν, πως μπορεί να βρίσκε­ται στα χέρια μου; εάν λέτε ότι είναι δικός μου, μήπως δεν τον έχω πάρει από τα χέρια του Ισάν; μίλα, μίλα αλλιώς θα τον κάνω κομμάτια.

Οι καλόγεροι δεν μπόρεσαν να περάσουν ανάμεσα από αυτά τα δύο αντίθετα, και ο δάσκαλος έκανε κομμάτια τον καθρέπτη .

Είναι αδύνατη η έκσταση, όσο η Ουσία βρίσκεται μποτιλιαρισμένη ανάμεσα στα αντίθετα.

Στην εποχή της Βαβυλωνίας ήρθε στον κόσμο ο μποδισάτβα του αγιότατου Ashiata Shiemash, ενός μεγάλου αβατάρα.

Ο Μποδισάτβα δεν ήταν πεσμένος και όπως όλοι οι μποδισάτβες είχε κανονικά αναπτυγμένα τα ανώτερα υπαρξιακά σώματα του Είναι.

Όταν έφτασε στην υπεύθυνη ηλικία, έφτασε στο βουνό Βεθινιάνα και μπήκε σε μια σπηλιά.

Λέει η παράδοση ότι έκανε τρεις φοβερές νηστείες σαράντα ημερών η κάθε μία, συνοδευμένη με σκόπιμες και θεληματικές ταλαιπωρίες.

Την πρώτη νηστεία την αφιέρωσε στην προσευχή και στον διαλογισμό.

Την δεύτερη νηστεία την αφιέρωσε στο να ξανακοιτά­ξει όλη την παρούσα ζωή του και τις προηγούμενες. Η τρίτη νηστεία υπήρξε αποφασιστική. Την αφιέρωσε στο να τελειώσει με τον μηχανικό συνδυασμό του νου. Δεν έτρωγε και έπινε μόνο νερό και κάθε μισή ώρα έβγαζε μια τρίχα από το στήθος του.

Υπάρχουν δύο είδη μηχανικού συνδυασμού που αποτελούν την βάση των αντιθέτων.

α) Μηχανικός συνδυασμός ιδεών, λέξεων, εκφράσεων κλπ.

β) Μηχανικός συνδυασμός εικόνων, μορφών, πραγμάτων, προσώπων κλπ.

Μία ιδέα συνδυάζεται με μια άλλη, μια λέξη με μια άλλη, μια έκφραση με μια άλλη και έρχεται η πάλη των αν­τιθέτων.

Ένας άνθρωπος συνδυάζεται με έναν άλλον, η ανάμνηση κάποιου έρχεται στον νου, μια εικόνα συνδυάζεται με μια άλλη, μια μορφή με μια άλλη και συνεχίζεται η πάλη των αντιθέτων.

Ο Μποδισάτβα του αβατάρα Ashiata Shiemash υποφέροντας αμίλητα και νηστεύοντας σαράντα ημέρες· ταλαιπωρώντας τρομακτικά τον εαυτό του, βυθισμένος σε βαθύ εσωτερικό διαλογισμό, κατάφερε τον απο-συνδυασμό του νοητικού μηχανισμού, και ο νους του έμεινε επίσημα ήρεμος και σε μεγαλοπρεπή σιωπή.

Το αποτέλεσμα ήταν η έκσταση με την ενσάρκωση του πραγματικού του Είναι. Ο Ashiata Shiemash πραγματοποίησε στην Ασία ένα μεγάλο έργο, ιδρύοντας μοναστήρια και εγκαθιστώντας παντού κυβερνήτες με αφυπνισμένη συνείδηση. Αυτός ο μποδισάτβα μπόρεσε να ενσαρκώσει το πραγματικό του Είναι κατά την διάρκεια του διαλογισμού, λόγω του ότι είχε τα ανώτερα υπαρξιακά σώματα του Είναι.

Εκείνοι που δεν έχουν τα ανώτερα υπαρξιακά σώματα του Είναι δεν μπορούν να καταφέρουν να λειτουργήσει ή να ενσαρκώσουν μέσα τους το θείο ή το Είναι. Όμως μπορούν να απελευθερώσουν την Ουσία, για να ενωθεί με το Είναι και να συμμετέχει στην έκστασή του.

Στην κατάσταση της έκστασης μπορούμε να μελετήσουμε τα μεγάλα μυστήρια της ζωής και του θανάτου.

Πρέπει να μελετήσουμε την λειτουργία της ζωής και του θανάτου ενώ έρχεται ο Λειτουργός (ο Εσώτερος, το Είναι).

Μόνο κατά την απουσία του Εγώ μπορούμε να πειραματιστούμε την ευτυχία του Είναι. Μόνο κατά την απουσία του Εγώ έρχεται η έκσταση.

Όταν καταφέρουμε την διάλυση του νοητικού μηχανισμού, έρχεται αυτό που οι Ανατολίτες ονομάζουν: Η έκρηξη της σακούλας, διακοπή του κενού· τότε υπάρχει μια κραυγή χαράς, διότι η Ουσία (το μπουδάτα) έχει ξεφύγει από την πάλη των αντιθέτων και τώρα συμμετέχει στην επικοινωνία των αγίων.

Μόνο αν πειραματιστούμε την έκσταση, μπορούμε να γνωρίσουμε τι είναι η αλήθεια και τι η ζωή. Μόνο κατά την απουσία του Εγώ απολαμβάνουμε την ευτυχία της ζωής ελεύθερης στην κίνησή της.

Μόνο σε κατάσταση έκστασης μπορούμε να ανακαλύψου­με την βαθειά σημασία αυτών των Χριστουγέννων, που αυτή την νύχτα γιορτάζουμε με τόση χαρά στην καρδιά μας.

Όταν σε κατάσταση έκστασης μελετάμε την ζωή του Χριστού, ανακαλύπτουμε ότι μεγάλο μέρος του κοσμικού δράματος, που παρίστανε ο Κύριος, έμεινε άγραφο.

Πρέπει να εξασκούμε καθημερινά τον γνωστικό διαλογισμό. Μπορούμε να τον εξασκούμε μόνοι ή με άλλους.

Η τεχνική του διαλογισμού που έχουμε διδάξει σε αυ­τό το μήνυμα, πρέπει να δοθεί σε όλα τα γνωστικά λουμισιάλ σαν μια υποχρέωση, μετατρέποντας τα λουμισιάλ σε κέντρα διαλογισμού. Όλοι οι γνωστικοί αδελφοί πρέπει να κάθονται να διαλογίζονται σε ομάδες.

Όλη η γνωστική ομάδα πρέπει να εξασκεί αυτήν την τεχνική του διαλογισμού, μαζί με τις τελετουργίες.

Επίσης μπορεί και πρέπει να εξασκηθεί η τεχνική του διαλογισμού στο σπίτι, καθημερινά. Εκείνοι που μπορούν να βγαίνουν βόλτα στην εξοχή, πρέπει να το κάνουν, για να διαλογιστούν στην σιωπή του δάσους.

Βασισμένοι σ’ αυτά τα μηνύματα και σ’ αυτήν την διδασκαλία, είναι αναγκαίο να βάλουμε στο πρόγραμμα λειτουρ­γίας των γνωστικών λουμισιάλ την τεχνική του διαλογισμού. Παραδίδουμε στα λουμισιάλ την μοναδική τεχνική που πρέ­πει να γίνει δεκτή σ’ αυτά.

Θα ήταν ψέμα να βεβαιώναμε ότι η Μεγάλη Πραγματικό­τητα μπορεί να λειτουργήσει μέσα σ’ ένα άτομο, που δεν κατέχει τα υπαρξιακά σώματα του Είναι.

Είναι ηλίθιο να βεβαιώνουμε ότι η Μεγάλη Πραγματικότητα μπορεί να μπει μέσα σε κάποιον (όπως λένε οι σκοτεινοί του Σουμπούδ) δήθεν για να διώχνει έξω από μας τις ζωικές ενστικτώδεις, βυθισμένες οντότητες που απο­τελούν το πολλαπλό Εγώ.

Επαναλαμβάνουμε:

Η Μεγάλη πραγματικότητα δεν μπορεί να μπει μέσα σε εκείνους που δεν κατέχουν τα ανώτερα υπαρξιακά σώματα τού Είναι. Μόνο με το Maithuna (Σεξουαλική Μαγεία) μπορούμε να δημιουργούμε τα ανώτερα υπαρξιακά σώματα του Είναι.

Ο μεγάλος αβατάρας Ashiata Shiemash μπόρεσε να ενσαρκωθεί στον μποδισάτβα του, όταν αυτός βρισκότανε με τον νου σε απόλυτη ηρεμία και σιωπή, λόγω του ότι ήδη κατεί­χε τα ανώτερα υπαρξιακά σώματα του Είναι από αρχαίες ενσαρκώσεις.

Είναι αναγκαίο επίσης να διευκρινίσουμε ότι μετά από την έκσταση, αν και λαμβάνεται μια τρομερά δυνατή ενέργεια, το Εγώ δεν διαλύεται, όπως πιστεύουν πολλοί μαθητές του αποκρυφισμού.

Η Διάλυση του Εγώ είναι δυνατή μόνο με βάση την βα­θύτερη κατανόηση και την αδιάκοπη καθημερινή δουλειά πάνω στον εαυτό μας από στιγμή σε στιγμή.

Εξηγούμε όλα αυτά για να μην συγχέετε τον γνωστικό διαλογισμό με τις σκοτεινές πρακτικές του Σουμπούδ και πολλές άλλες σχολές μαύρης μαγείας.

Όταν ένας μυστικιστής καταφέρει την έκσταση, αισθάνεται, όταν επιστρέφει στο φυσικό του σώμα, την επείγουσα ανάγκη να δημιουργήσει τα ανώτερα υπαρξιακά σώματα του Είναι και τον απερίγραπτο πόθο να διαλύσει το Εγώ.

Η έκσταση δεν είναι μία νεφελώδης κατάσταση, αλλά μία υπερβατική κατάσταση έκπληξης, συνδυασμένη με μια τέλεια διανοητική διαύγεια.

Αδέλφια μου: σας εύχομαι ευτυχισμένα Χριστούγεννα και προοδευτικό τον καινούργιο χρόνο.

Να λάμπει στις καρδιές σας το αστέρι της Βηθλεέμ.

Ειρήνη υμίν

ΣΑΜΑΕΛ ΑΟΥΝ ΒΕΟΡ

Υπέρτατο Μήνυμα Χριστουγέννων 1965 1966

Κεφάλαιο 1

Η μουσική

Εν αρχή ήτο ο Λόγος και ο Λόγος ήτο παρά τω θεώ και θεός ήτο ο Λόγος. Ούτος ήτο εν αρχή παρά τω θεώ. Πάντα δι’ αυτού έγιναν· και χωρίς αυτόν δεν έγινε ουδέ εν το οποίον έγινεν. Εν αυτώ ήτο ζωή, και η ζωή ήτο το φως των ανθρώπων. Και το φως, εν την σκοτία φέγγει και η σκοτία δεν κατέλαβεν αυτό.

Σε όλο το σύμπαν υπάρχει η ηχητική σκάλα των επτά τόνων· σε ολόκληρο το σύμπαν απηχούν οι επτά τόνοι της μεγάλης σκάλας με τους θαυμάσιους ρυθμούς της φωτιάς.

Το MAHAVAN και το CHOTABAN είναι οι ρυθμοί της φωτιάς που στηρίζουν το Σύμπαν σταθερά στη πορεία του.

Οι επτά Κοσμοκράτορες της Aυγής της Δημιουργίας, τελετούργησαν τις Τελετουργίες της Φωτιάς τραγουδώντας στους ναούς.

Χωρίς τον Δημιουργικό Λόγο, χωρίς την μαγεία του Λόγου, χωρίς την μουσική, το σύμπαν δεν θα υπήρχε. «Στην αρχή ήταν ο Λόγος».

Οι παλιές αρχαϊκές παραδόσεις λένε πως η Γνώση σχετίζεται με το ιερό HEPTAPARAPARSHINOΚH, (ο Νόμος του Επτά), αναβίωσε πολλούς αιώνες μετά από την καταστροφή της Ατλαντίδας, από τους δύο Άγιους Μυημένους ονομαζόμενους CHOONKILTEZ και CHONTROPEL, οι οποίοι βρίσκονται τώρα στον Πλανήτη Καθαρτήριο ετοιμαζόμενοι για να μπουν στο Απόλυτο.

Στην ανατολική γλώσσα λέγεται πως ο Πλανήτης Καθαρτήριο είναι η περιοχή της ATALA, η πρώτη Αναθυμίαση του Απόλυτου.

Αυτοί οι δύο άγιοι που αναφέραμε ήταν δίδυμοι αδελφοί. Ο παππούς αυτών των δύο μυημένων ήταν ο βασιλιάς Konusion, που κυβέρνησε σοφά την παλιότερη ασιατική χώρα, που εκείνη την εποχή ονομαζόταν ΜΑRΑLPΕICIΕ.

Ο παππούς βασιλιάς Κοnusiοn καταγόταν από έναν σοφό Μυημένο Άτλαντα, διακεκριμένο μέλος της κοινότητας της ΑΚHΑLDΑNSΜ. Αυτή η κοινότητα Σοφών υπήρχε στην βυθισμένη Ατλαντίδα πριν την Δεύτερη Yπεράλπια Καταστροφή.

Οι δύο σοφοί άγιοι αδελφοί έζησαν τα πρώτα χρόνια της ζωής τους στην αρχαϊκή πόλη του Γκόμπ, στη χώρα ονομαζόμενη ΜΑRΑLPΕICIΕ, αλλά λίγο μετά κατέφυγαν σε εκείνη την χώρα που αργότερα ονομάστηκε Κίνα.

Οι δύο Μυημένοι αδελφοί βρέθηκαν στην ανάγκη να μεταναστεύσουν από το χωριό που γεννήθηκαν όταν η άμμος άρχισε να το θάβει. Το Γκόμπ θάφτηκε από την άμμο και σήμερα αυτό το μέρος είναι η έρημος Γκόμπι.

Στην αρχή οι δύο αδελφοί ειδικεύτηκαν μόνο στην ιατρική, αλλά μετά έγιναν μεγάλοι σοφοί και έζησαν σε εκείνο το μέρος που αργότερα ονομάστηκε Κίνα.

Αυτοί οι δύο μυημένοι αδελφοί είχαν την ύψιστη τιμή να είναι οι πρώτοι ερευνητές του οπίου.

Οι δύο αδελφοί ανακάλυψαν πως το όπιο αποτελείται από επτά υποκειμενικές ανεξάρτητες κρυσταλλώσεις με ακριβώς ορισμένες ιδιότητες.

Επόμενες δουλειές τους απόδειξαν πως κάθε μία από τις επτά ανεξάρτητες κρυσταλλώσεις συνίστατο με την σειρά της από άλλες επτά ιδιότητες ή ανεξάρτητες υποκειμενικές κρυσταλλώσεις και αυτές με την σειρά τους από άλ­λες επτά και έτσι απροσδιόριστα.

Διαπιστώθηκε ότι υπάρχει μία εσωτερική ομοιότητα ανάμεσα στη μουσική και στο χρώμα. Παραδείγματος χάριν, μια αντίστοιχη χρωματισμένη ακτίνα κατευθυνόμενη πάνω σε οποιοδήποτε στοιχείο του οπίου, το μετέτρεπε σε άλλο δραστικό στοιχείο.

Το ίδιο αποτέλεσμα επετυγχάνετο εάν αντί για τις χρωματισμένες ακτίνες κατευθύνονταν οι αντίστοιχες ηχητικές δονήσεις των χορδών ενός μουσικού οργάνου γνωστού εκείνη την εποχή με το όνομα DZENDVOKH.

Διαπιστώθηκε επιστημονικά ότι εάν κάνουμε να περνάει οποιαδήποτε χρωματισμένη ακτίνα μέσω οποι­ουδήποτε δραστικού στοιχείου του οπίου, αυτή η ίδια ακτίνα παίρνει άλλο χρώμα, δηλαδή το χρώμα των δονήσεων που αντιστοιχούν στις δονήσεις του δραστικού στοιχείου.

Εάν κάνουμε να περάσει οποιαδήποτε χρωματισμένη ακτίνα μέσω των δονήσεων των ηχητικών κυμάτων των χορδών του DZENDVOKH, αυτή παίρνει άλλο χρώμα που αντιστοιχεί στις δονήσεις που εκδηλώθηκαν μέσω της συγκεκριμένης χορδής.

Το DZENDVOKH ήταν ένα καταπληκτικό μουσικό όργανο, με το οποίο διαπιστώθηκε η δύναμη των μουσικών νοτών πάνω στο όπιο και γενικά πάνω σε όλα τα δημιουρ­γημένα.

Εάν μία συγκεκριμένη χρωματισμένη ακτίνα και ηχητικές δονήσεις, συγκεκριμενοποιημένες με πλήρη ακρί­βεια, κατευθύνονταν πάνω σε οποιοδήποτε δραστικό στοιχείο του οπίου, που εκλέχτηκε ανάμεσα σε αυτά που κατείχαν μικρότερο αριθμό δονήσεων από την ολότητα των δονήσεων της χρωματισμένης ακτίνας και του αναφερθέντος ήχου, το δραστικό στοιχείο του οπίου μετατρεπόταν σε άλλο δραστικό στοιχείο.

Καταλήγει ενδιαφέρον να ξέρουμε ότι στις επτά υποκειμενικές κρυσταλλώσεις του οπίου αντιστοιχούν άλ­λες επτά και σε αυτές άλλες επτά και έτσι διαδοχικά.

Επίσης είναι ενδιαφέρον να ξέρουμε ότι η επταδική μουσική σκάλα αντιστοιχεί με τις επταδικές υποκειμενικές κρυσταλλώσεις του οπίου.

Πολλά πειράματα επίσης ήρθαν να επαληθεύσουν ότι σε κάθε επταδική υποκειμενική ταξινόμηση του οπίου αντιστοιχούν επταδικές υποκειμενικές σκάλες του ανθρώπινου υποσυνείδητου.

Εάν η μουσική μπορεί να δρα πάνω στις επταδικές κρυσταλλώσεις του οπίου, είναι λογικό να σκεφτόμαστε ό­τι επίσης μπορεί να δρα πάνω στις αντίστοιχες επταδικές υποκειμενικές ταξινομήσεις του ανθρώπου.

Είναι καταπληκτικό ότι το όπιο συλλαμβάνει τις ισχυρές δονήσεις του άφατου Πρωτόκοσμου. Δυστυχώς οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιήσει το όπιο με βλαβερό και ε­πιζήμιο τρόπο για τους οργανισμούς. Είναι πολλοί αυτοί που έχουν χρησιμοποιήσει το όπιο για να δυναμώσουν τις καταχθόνιες ιδιότητες του βδελυρού οργάνου Κουνταρτιγουαδόρ.

Πολλούς αιώνες μετά από τον ιερό RΑSCΟΑRNΟ (θάνατο) των Αγίων αδελφών, υπήρξε ένας πολύ σοφός βασιλιάς, που βασισμένος στις ίδιες θεωρίες των δύο αναφερόμενων μυημένων, έφτιαξε ένα μουσικό όργανο ονομαζόμενο LΑV­ΜΕRZNΟΚH, με το οποίο μπόρεσε να βεβαιώσει. πολλά θαύματα σχετικά με την μουσική.

Το καταπληκτικό από εκείνο το μουσικό όργανο είναι ότι είχε 49 χορδές, επτά φορές επτά, που αντιστοιχούν στις επτά φορές επτά εκδηλώσεις της παγκόσμιας ενέργειας.

Αυτό το μηχάνημα ήταν καταπληκτικό. Είχε επτά μουσικές οκτάβες που σχετίζονταν με τις επτά φορές επτά μορφές της κοσμικής ενέργειας. Έτσι ήταν το πως η ανθρώπινη φυλή εκείνης της εποχής γνώρισε με σάρκα και οστά το ιερό ΗΑΝΖΙΑΝΟ, τον Nirioonossiano ήχο του Κόσμου.

Όλες οι κοσμικές ουσίες, που αναβλύζουν από επτά ανεξάρτητες πηγές, είναι κορεσμένες από την Ολότητα των ηχητικών δονήσεων, που το αναφερόμενο μηχάνημα μουσικής μπορούσε να κάνει να αντηχούν στο διάστημα.

Ας μην ξεχάσουμε ποτέ ότι το δικό μας Σύμπαν αποτελείται από επτά διαστάσεις και κάθε μία από αυτές αποτελείται από επτά υπο-επίπεδα ή περιοχές.

Το μουσικό μηχάνημα που έφτιαξε ο Βασιλιάς ΤΟΟΤΟΖ έκανε να δονούνται εντατικά όλες οι επτά διαστάσεις και όλες οι 49 ενεργειακές περιοχές.

Τώρα ήδη έχουμε επαναστατική μουσική, καταπληκτική και θαυμάσια βασιζόμενη στον «ήχο 13», αλλά χρειαζόμαστε επειγόντως μουσικά μηχανήματα σαν αυτό του βασιλιά ΤΟΟΤΟΖ.

Χρειάζεται να αναζωογονούμε τις ΔΟΝΗΣΕΙΣ του ΝIRIΟΟNΟSSIΑNΟ ήχου του δικού μας κόσμου για να αναζωογονούμε τις κοσμικές πηγές των παγκόσμιων ουσιών και να αρχίσουμε με επιτυχία μια καινούργια Εποχή.

Ο κόσμος δημιουργήθηκε με την μουσική, με τον Λόγο και πρέπει να τον στηρίζουμε με την μουσική, με τον Λόγο και να τον αναζωογονούμε με την μουσική με τον Λόγο.

Ο άγιος ιερός νόμος του HΕPTΑPΑRΑPΑRSHINΟΚH χρησιμεύει σαν βάση για όλη την επταδική μουσική σκάλα.

Είναι επείγον να καταλαβαίνουνε όλοι οι Γνωστικοί αδελφοί, σ’ αυτά τα Χριστούγεννα του 1965, την ανάγ­κη να μελετάνε μουσική.

Είναι επείγον όλοι οι Γνωστικοί αδελφοί να τραγουδάνε πάντα τα πέντε φωνήεντα Ι.Ε.Ο.ΟΥ.Α.

Είναι αναγκαίο να καταλαβαίνουμε την αξία του Λόγου και να μην τον βεβηλώνουμε με ανάξιες σκέψεις.

Τόσο κακό είναι να μιλάμε όταν πρέπει. να σω­παίνουμε όπως και να σωπαίνουμε όταν πρέπει να μιλάμε. Υπάρχουν φορές που το να μιλάς είναι ένα έγκλημα· υπάρχουν φορές που το να σωπαίνεις είναι επίσης ένα έγκλημα.

Υπάρχουν εγκληματικές σιωπές, υπάρχουν άτιμα λόγια.

Οι Θεοί δημιουργούν με την δύναμη του Λόγου, διότι στην αρχή ήταν ο Λόγος και ο Λόγος ήταν με τον Θεό και ο Λόγος ήταν ο Θεός.

Υπάρχει μία Παγκόσμια γλώσσα της ζωής, που την μιλάνε μόνο οι Άγγελοι, Αρχάγγελοι, Σεραφείμ κλπ.

Όταν η Ιερή Φωτιά ανθίζει στα γόνιμα χείλη μας, γινόμενη Λόγος, ο Λόγος γίνεται σάρκα σε μας.

Όλα τα Μάντραμ που γνωρίζουν οι αποκρυφιστές, είναι απλώς συλλαβές, γράμματα, απομονωμένα λόγια της γλώσσας του φωτός.

Σ’ όποιον ξέρει, ο Λόγος του δίνει εξουσία, κανένας δεν τον πρόφερε, κανένας δεν θα τον προφέρει, πα­ρά μόνον εκείνος που τον έχει ενσαρκωμένο.

Κεφάλαιο 2

Ο Μποχάριος δερβίσης HΑDJIΑSVΑTZTRΟOV

Κάποτε, ένας μεγάλος σοφός ερχόμενος από άγνωστα μέρη, ενώ ταξίδευε στην Ασιατική ήπειρο, σε εκείνη την περιοχή που ονομαζόταν Μποχάρα, δημιούργησε καλές σχέσεις με ένα Χορευτή Δερβίση ονομαζόμενο HΑDJIZΕPHIR­ ΒΟGGΑΕDDIN.

Ήταν ένας άνθρωπος πολύ ενθουσιώδης με τον Ιερό Εσωτερισμό, και κάθε φορά που συναντούσε κάποιον στον δρόμο του, του μίλαγε για αυτές τις σπουδές. Όταν συνάντησε τον σοφό μας, η χαρά του ήταν μεγάλη, χαμογελούσε ευτυχισμένος και το θέμα της συζήτησής τους ήταν σχετικά με αυτήν την αρχαία Κινεζική επιστήμη ονομαζόμενη «SHΑTCHΑIΜΕRNIS».

Αυτά που σήμερα ξέρουμε σχετικά με αυτήν την μυστηριώδη επιστήμη γνωστή στους δίδυμους Κινέζους Μυημένους, για τους οποίους μιλούσαμε στο πρώτο κεφάλαιο αυτού του Μηνύματος, είναι μόνο αποσπάσματα από μία κατα­πληκτική ολότητα.

Σε άλλες εποχές, όταν ακόμα ζούσαν στην Κίνα οι δίδυμοι Μυημένοι, εκείνη η επιστήμη ονομαζόταν:

«Ολότητα της αληθινής πληροφορίας σχετικά με τον νόμο της NΟNΑPΊICIDΑD.

Ορισμένα αποσπάσματα από αυτήν την σεβαστή επιστήμη παρέμειναν απείραχτα και πέρασαν από γενιά σε γε­νιά, μέσω πολλών Αδελφών μυημένων στα Μεγαλύτερα Μυστήρια.

Ο σοφός της ιστορίας μας αισθάνθηκε πολύ ευτυχισμένος με το να μπορεί να μιλάει με τον Δερβίση για την Αρχαϊκή Κινεζική Επιστήμη, για την οποία τίποτε δεν ξέρουν οι μοντέρνοι δοκησίσοφοι δυτικού τύπου.

Ο σοφός μας έφτασε στο αποκορύφωμα του ενθουσιασμού του όταν πληροφορήθηκε από τον Δερβίση σχετικά με έναν άλλον Δερβίση φίλο του, ο οποίος σύμφωνα με κάτι πληροφορίες κατοικούσε στην «Ανώτερη Μποχάρα» απομακρυσμένος από όλους και αφοσιωμένος σε ορισμένα μυστηριώδη πειράματα σχετικά με αυτήν την ίδια επιστήμη.

Ο Δερβίσης κάλεσε τον σοφό μας να κάνει μια βόλτα σε εκείνα τα βουνά της «Ανώτερης Μποχάρας» με τον υγιή και όμορφο σκοπό να επισκεφθούν τον Αναχωρητή.

Τρεις ημέρες ταξίδι ανάμεσα σε απόκρημνα βουνά και απόμερους δρόμους, οδήγησαν τους δύο άντρες μέχρι ένα μικρό φαράγγι, τοποθετημένο ανάμεσα στα βουνά της «Ανώτερης Μποχάρας».

Σύμφωνα με την διήγηση που έφτασε μέχρι εμάς, σε εκείνο το βουνό ο Δερβίσης ζήτησε από τον σοφό να τον βοηθήσει να μετακινήσει μια μικρή πέτρινη πλάκα και ό­ταν το έκαναν μπροστά στους δύο άντρες εμφανίστηκε ένα μικρό άνοιγμα και από τις άκρες του ξεκινούσαν δύο σιδερένιες μπάρες.

Το διήγημα λέει ότι ο Δερβίσης ένωσε τις δύο μπάρες και άρχισε να ακούει πολύ προσεκτικά.

Συνεχίζει το διήγημα λέγοντας ότι μετά από λίγες στιγμές, από τις αναφερόμενες μπάρες ανάβλυσε ένας παράξενος ήχος και για έκπληξη του σοφού αυτής της ιστορίας, ο Δερβίσης πρόφερε τότε πάνω στο άνοιγμα μερικά λόγια σε μία γλώσσα που για αυτόν ήταν εντελώς άγνωστη.

Όταν ο Δερβίσης σταμάτησε να μιλάει, οι δύο άντρες αυτού του διηγήματος τοποθέτησαν την πέτρινη πλάκα στη θέση της και συνέχισαν να προχωράνε.

Ακόμα περισσότερο έπρεπε να περιπατάνε οι δύο άντρες ανάμεσα σε πεδιάδες και βαθιά βουνά μέχρι να φθάσουν σε ένα συγκεκριμένο μέρος όπου σταμάτησαν μπροστά σε έναν μεγάλο βράχο.

Ο Δερβίσης σε μια κατάσταση μεγάλης έντασης φαινόταν να περιμένει κάτι πολύ ειδικό. Ξαφνικά αυτός ο τρομερός βράχος ανοίγει και σχηματίζεται μια μυστηριώδης είσοδος που οδηγεί σε ένα είδος σπηλιάς.

Οι δύο άντρες εισήλθαν μέσα στην σπηλιά και προ­χώρησαν προς το μυστηριώδες βάθος της, παρατηρώντας ότι ο δρόμος ήταν φωτισμένος διαδοχικά από υγραέριο και ρεύμα.

Το διήγημα λέει ότι οι δύο άντρες αφού περπάτησαν αρκετή απόσταση μέσα στη σπηλιά συνάντησαν έναν γέρο ακαθόριστης ηλικίας και με σώμα αρκετά λεπτό και ψηλό, ο οποίος τους καλωσόρισε με τους συνηθισμένους χαιρετισμούς και τους οδήγησε μέχρι το εσωτερικό της σπη­λιάς.

Αυτός ήταν ο φίλος του Δερβίση και το όνομά του ήταν HΑDJIΑSΝΑTZTRΟOV. Ο γέρος ερημίτης οδήγησε τους δύο άντρες σε μία πολύ άνετη περιοχή της σπηλιάς και κάθισαν όλοι σε μια τσόχα που σκέπαζε το πάτωμα και έφαγαν αυτό που στην Ασία λέγεται SHILΑPLΑV (Κρύο της Μποχαρίας)σερβιρισμένο σε χύτρες πηλού που έφερε ο γέρος.

Κατά την διάρκεια του φαγητού οι δύο άντρες συζήτησαν με τον γέρο ερημίτη. Το θέμα φυσικά ήταν η ενδιαφέρουσα Κινεζική επιστήμη ονομαζόμενη SHΑTCHΑIΜΕRNIS.

Η επιστήμη αυτού του Γέρου είναι η επιστήμη των Δονήσεων. Όλα όσα είναι, όλα όσα ήταν, όλα όσα θα είναι, είναι υποταγμένα στην επιστήμη των δονήσεων. Ο Ερημίτης είχε αφιερώσει την ζωή του στην μελέτη των δονήσεων το CHΑTCHΑIΜΕRNIS.

Ο Ερημίτης είχε μελετήσει πολύ βαθιά την Ασσυριακή θεωρία του Μέγα ΜΑLΜΑNΑSH, την Αραβική θεωρία του διάσημου σοφού SΕLNΕHHΕΑΝΑZ, την Ελληνική του Πυθαγόρα και γενικά όλες τις Κινεζικές θεωρίες.

Αυτός ο άνθρωπος είχε φτιάξει τροποποιημένο το Μονόχορδο του Πυθαγόρα, το διάσημο μουσικό μηχάνημα με το οποίο ο Πυθαγόρας πραγματοποιούσε τα πειράματά του.

Αυτό το μηχάνημα είναι πολύ περίπλοκο και είναι γεμάτο από διαπασών που του χρησιμεύουν για να μετράνε τις δονήσεις των χορδών.

Ο γέρο Ερημίτης ήταν ένας αληθινός Σοφός και είχε φτιάξει πολλά μηχανήματα για να μετράει με ακρίβεια τις δονήσεις. Ο γέρος έλεγε πως στον αρχαϊκό πολιτισμό του TINΚLIΑNISH υπήρχαν πάρα πολλά ειδικά μηχανήματα για να μετράνε τις δονήσεις.

Ο Ερημίτης έκανε μετά μερικές επιδείξεις με τις μουσικές δονήσεις.

Με ένα μικρό φυσερό φύσηξε αέρα πάνω στους σωλήνες ενός πνευστού μουσικού μηχανήματος και οι σωλήνες άρ­χισαν μία μονότονη μελωδία πέντε τόνων. Τα διαπασών έδειξαν με ακρίβεια τον αριθμό των δονήσεων. Δίπλα στο μουσικό μηχάνημα τοποθετήθηκε μια γλάστρα με λουλούδια.

Όταν ο Ερημίτης τέλειωσε την μονότονη μουσική του, τα λουλούδια της γλάστρας ήταν απείραχτα.

Μετά ο γέρο Ερημίτης μετακόμισε από το παλιό μο­νόχορδο στο πιάνο έχοντας επίσης διαπασών για να μετρήσει τις δονήσεις και άρχισε να χτυπάει ορισμένα πλήκτρα του πιάνου προκαλώντας την ίδια μονότονη μελωδία.

Όταν ο γέρος έπαψε να παίζει δεν έμειναν στην γλάστρα παρά τα μαραμένα υπολείμματα των λουλουδιών που πριν ήταν γεμάτα ζωντάνια και ομορφιά. Με αυτόν τον τρόπο ο γέρο Ερημίτης απόδειξε την δονητική δύναμη των μουσικών κυμάτων πάνω στην ύλη.

Εκείνος ο γέρο Ερημίτης διαιρούσε τις δονήσεις σε δύο είδη: δημιουργικές Δονήσεις και ορμητικές Δονήσεις. Έλεγε ο γέρο Ερημίτης πως με έντερα κατσικιών μπορούσε κάποιος να κατασκευάσει ειδικές χορδές για την παραγωγή Δημιουργικών Δονήσεων και. ότι με τα πνευστά όργανα, όπως τρομπέτες, φλάουτα κλπ παράγονταν Ορμητικές Δονήσεις.

Σύμφωνα με το διήγημα που έχει φθάσει. μέχρι εμάς, και αφού έδωσε μερικές άλλες εξηγήσεις, ο γέρο Ερημίτης έφερε ένα φάκελο, χαρτί και μολύβι για άλλο πείραμα.

Έγραψε κάτι στο χαρτί και μετά το έβαλε μέσα στον φάκελο. Μετά κρέμασε τον κλειστό φάκελο με το χαρτί μέσα του από ένα γάντζο μπροστά στους δύο επισκέπτες και κάθισε στο πιάνο.

Διηγείται η παράδοση, πως ο γέρος έπαιζε πάλι μια μονότονη μελωδία, αλλά τώρα δύο ήχοι της χαμηλότερης οκτάβας του πιάνου επαναλαμβάνονταν μαζί και συνεχώς στην μελωδία.

Μετά από μερικές στιγμές ο επισκέπτης Δερβίσης δεν μπορούσε να παραμένει ακίνητος και στριφογύριζε κουνώντας το αριστερό πόδι στο οποίο αισθανόταν έναν τρομερό και τρομακτικό πόνο.

Ο Ερημίτης έπαψε να παίζει μετά από λίγο την μονότονη μελωδία και απευθυνόμενος στον Σοφό επισκέπτη είπε:

«Φίλε του φίλου μου, έχετε την καλοσύνη να σηκωθείτε και να βγάλετε τον φάκελο από τον γάντζο και να διαβάσετε αυτό που είναι γραμμένο μέσα;».

Ο σοφός έκανε αυτό που του είπε και όταν διάβα­σε το χαρτί που ήταν μέσα στον φάκελο είδε ότι έλεγε:

«Σε κάθε έναν από εσάς, εξαιτίας των δονήσεων που προέρχονται από το πιάνο με ουρά, θα δημιουργηθεί ένα εξόγκωμα στο αριστερό πόδι, μία ίντσα κάτω από το γόνατο και μισή ίντσα προς τα αριστερά από το μέσον του ποδιού».

Ο γέρος τους είπε να αποκαλύψουν το αριστερό του πόδι και για έκπληξή τους αποκάλυψαν στο αριστερό πόδι του επισκέπτη Δερβίση το αναφερόμενο εξόγκωμα! Εκεί ήταν δεν υπήρχε καμία αμφιβολία, όμως έλειπε από το αριστερό πόδι του σοφού επισκέπτη.

Αυτός ο τελευταίος είχε μία διαφορετική δόνηση διότι ήταν ένας Δάσκαλος που ήρθε στην γη από άλλον πλανήτη και είναι φανερό πως η δόνηση αυτού του είδους είχε άλλη διαφορετική συχνότητα από αυτήν που ο σοφός είχε στο σώμα του.

Όταν ο Ερημίτης πείστηκε ότι έλειπε το εξόγκωμα από το αριστερό πόδι του σοφού, πήδηξε αμέσως από το κάθισμά του λέγοντας: ΔΕΝ Είναι ΔΥΝΑΤΟΝ! και κοιτούσε έκπληκτος με μάτια σαν τρελού. Τότε ήταν απαραίτητο για τον σοφό που είχε έρθει από άλλον πλανήτη να τον κάνει να καταλάβει πως σε τίποτα δεν είχε σφάλλει και μετά όταν θα ήταν μόνοι τους θα του έλεγε το μυστικό του.

Σε πολλούς αναγνώστες θα τους φαίνεται απίστευτο να περπατάνε στη γη μας κάτοικοι άλλων Πλανητών και το πιο πιθανό είναι να γελάνε τώρα σκεπτικιστικά, όμως έτσι είναι. Σε όλες τις εποχές, έχουν επισκεφθεί την γη μας κάτοικοι άλλων πλανητών.

Παλιές παραδόσεις λένε πως ο Δάσκαλος SΑNΑT ΚUΜΜΑRΑ, ιδρυτής του Μεγάλου Κολεγίου Μυημένων της Μεγάλης Λευκής Αδελφότητας, ήρθε από την Αφροδίτη με το φυσικό του σώμα.

Ο σοφός της ιστορίας μας ήταν ένας Δάσκαλος που ήρθε από άλλον πλανήτη αλλά κρατούσε το μυστικό του.

Σε άλλους καιρούς υπήρχαν καταπληκτικά μουσικά όργανα με τα οποία έγιναν καταπληκτικά πειράματα.

Ξέροντας να χειριζόμαστε τα δονητικά κύματα του ήχου μπορούμε να δράμε πάνω στην κάθε ουσία, πάνω σε όλη την ζωή.

Στην αρχή ήταν ο Λόγος, λέει ο Ιωάννης, και ο Λόγος ήταν με τον Θεό, και ο Λόγος ήταν ο Θεός.

Πραγματικά χωρίς τον ήχο, χωρίς τον Λόγο, το η­λιακό σύστημα στο οποίο ζούμε, κινούμαστε και έχουμε το δικό μας Είναι, δεν θα υπήρχε.

Στην αυγή της Ζωής οι Κοσμοκράτορες δούλεψαν στους ναούς τους με την Σεξουαλική Μαγεία του Λόγου.

Οι δύο θεμελιώδεις δυνάμεις από μόνες τους δεν μπορούν να δημιουργούν· χρειάζεται μία τρίτη δύναμη σύμφωνα με την Σεξουαλική Μαγεία του Λόγου.

Οποιοσδήποτε Δάσκαλος, δυνατός στον Διαλογισμό, μπορεί να μελετήσει την Κοσμογέννεση στα Ακασικά αρχεία και να βεβαιώσει από μόνος του την λειτουργική εργασία των Κοσμοκρατόρων στην αυγή της ζωής.

Μπροστά στον κάθε Φωτισμένο παρουσιάζονται στα Ακασικά αρχεία οι ναοί των Κοσμοκρατόρων και η εργασία τους με τις Δονήσεις.

Μέσα σε κάθε Ναό εμφανίζονται καθισμένοι στους Θρόνους της Εσωτερικής Δύσης ένας Ιερέας και μία Ιέρεια.

Σε κάθε Ναό υπάρχει ένα ισόγειο στο οποίο βρίσκονται όλες οι επίσημες έδρες και όλες οι κολόνες του Ναού.

Οι αναφερόμενοι στις ιερές γραφές Ελοΐμ καταλαμ­βάνουν το ισόγειο.

Αυτή είναι η Πρωτόγονη Μασονία, αυτά είναι τα Εργαστήρια των Κοσμοκρατόρων.

Τραγουδάει ο Ιερέας και τραγουδάει η Ιέρεια και τραγουδάνε όλοι οι Ελοΐμ του ναού και οι φωνές τους αντηχούν στο Χάος.

Έτσι πραγματοποιούνται οι Τελετουργίες της Φωτιάς στην αυγή της ζωής και οι τρεις δυνάμεις ονομαζόμενες, Αρσενική, Θηλυκή και Ουδέτερη, δονούν επιστημονικά προκαλώντας πολλαπλά φαινόμενα στην Αρχέγονη Ύλη.

Γονιμοποιείται η Μεγάλη Μητέρα, η Πρωταρχική Ύλη του Μεγάλου Έργου και αναβλύζουν τα σπέρματα της κάθε δημιουργίας. Έτσι είναι το πως γεννιέται το σύμπαν του PLΕRΟΜΑ (ΠΛΗΡΩΜΑΤΟΣ), έτσι γεννιέται το κάθε ηλιακό σύστημα.

Η Σεξουαλική Μαγεία του Λόγου δημιούργησε αυτό το σύμπαν στο οποίο ζούμε, κινούμαστε και έχουμε το δικό μας Είναι.

Το δικό μας ηλιακό σύστημα στην αρχή ήταν ρευστό και μετά γινόταν κάθε φορά όλο και πιο πυκνό μέχρι που πήρε την τωρινή φυσική σύσταση.

Τότε αυτό το Σύμπαν είναι ένα προϊόν των Δονήσεων, του Λόγου, της Μουσικής.

Κεφάλαιο 3

Ο νόμος του τρία

Αγαπητοί: Είναι αναγκαίο, αυτά τα Χριστούγεννα του 1965, να γνωρίσουμε σε βάθος τον Νόμο του Τρία.

Είναι επείγον να ξέρουμε ποια είναι η θέση που έχουμε σε αυτήν την καταπληκτική ακτίνα της Δημιουργίας.

Ο Υιός ήρθε στον κόσμο για να μας σώσει και είναι αναγκαίο να ξέρουμε τι είναι ο ΠΑΤΗΡ, τι είναι. ο ΥΙΟΣ και το τι είναι το ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ.

Όλες οι ιερές TRIΜURTIS όλων των θρησκειών αντιστοιχούν στις τρεις πρωταρχικές δυνάμεις του σύμπαντος.

Ο ΠΑΤΗΡ, Ο ΥΙΟΣ και. το ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ συνιστούν μία τριάδα μέσα στην ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ.

Η ΙΣΙΣ, ο ΟΣΙΡΙΣ, ο ΩΡΟΣ· ο ΒRΑHΑTΜΑ, ο ΝISHNU και ο SHIVΑ κλπ είναι οι Ιερές TRIΜURTIS που πάντα αντιπροσωπεύουν τις τρεις πρωταρχικές δυνάμεις.

Όλα τα κοσμικά φαινόμενα, όλες οι δημιουργίες, έχουν την βάση τους στις τρεις πρωταρχικές δυνάμεις.

Οι σύγχρονοι επιστήμονες αναγνωρίζουν την δύναμη και την αντίσταση, την θετική και την αρνητική δύναμη, τα θετικά και αρνητικά κύτταρα, δηλαδή τα αρσενικά και θηλυκά κύτταρα κλπ, αλλά αγνοούν ότι χωρίς μια τρίτη ουδέτερη δύναμη είναι αδύνατον να γίνει κάθε φαινόμενο, κάθε δημιουργία.

Είναι αλήθεια και χωρίς καμιά αμφιβολία ότι μία ή δύο δυνάμεις δεν μπορούν να προκαλούν κανένα φαινόμενο, όμως οι επιστήμονες πιστεύουν πως οι θετικές και αρνητικές δυνάμεις μπορούν να προκαλούν όλα τα φαινόμενα.

Εάν μελετήσουμε σε βάθος τον ίδιο τον εαυτό μας, θα μπορέσουμε να ανακαλύψουμε τις τρεις δυνάμεις σε δράση.

Ο ηλεκτρισμός δεν είναι μόνο αρνητικό ή θετικό. Υπάρχει ο ηλεκτρισμός στην ΟΥΔΕΤΕΡΗ μορφή του.

Μία ή δύο δυνάμεις δεν μπορούν ποτέ να προκαλούν κανένα φαινόμενο και κάθε φορά που παρατηρούμε ένα σταμάτημα στην ανάπτυξη οποιουδήποτε πράγματος, μπορούμε να πούμε με απόλυτη σιγουριά πως εκεί λείπει η τρίτη δύναμη.

Οι τρεις πρωταρχικές δυνάμεις χωρίζονται και ενώνονται ξανά, διαιρούνται και πολλαπλασιάζονται κοσμικά.

Στο Ανεκδήλωτο Απόλυτο οι τρεις Πρωταρχικές δυνάμεις συνιστούν με ακέραιο τρόπο μια ΑΔΙΑΙΡΕΤΗ και ΑΥΤΟΣΥΝΕΙΔΗΤΗ ΕΝΟΤΗΤΑ.

Κατά την διάρκεια της ΚΟΣΜΙΚΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ οι τρεις πρωταρχικές δυνάμεις χωρίζονται και ενώνονται και στα σημεία όπου συναντιούνται, δημιουργούνται φαινόμενα, Κόσμοι, Σύμπαντα κλπ, κλπ, κλπ.

Στην Ακτίνα της Δημιουργίας αυτές οι τρεις δυνάμεις φαίνονται σαν τρεις θελήσεις, τρεις συνειδήσεις, τρεις ενότητες. Κάθε μία από αυτές τις τρεις δυνάμεις περιέχει στον εαυτό της όλες τις πιθανότητες των τριών. Αλλά στο σημείο που συνδέονται, η κάθε μία από αυτές εκδηλώνει μόνο μία αρχή: την θετική, την αρνητική ή την ουδέτερη.,

Είναι πολύ ενδιαφέρον να δούμε τις τρεις δυνά­μεις σε δράση. Αυτές χωρίζονται, απομακρύνονται και με­τά συναντιούνται ξανά για να σχηματίσουν καινούργιες διαφορετικές τριάδες οι οποίες δημιουργούν καινούργιους κόσμους, καινούργιες κοσμικές δημιουργίες.

Στο Απόλυτο οι Τρεις Δυνάμεις είναι ο Μοναδικός ΛΟΓΟΣ, η Ποικιλία μέσα στην Ολική Ενότητα. Ο ΠΑΤΗΡ, ο ΥΙΟΣ και το ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ συνιστούν ένα ΟΛΟΝ, Παντογνώστη και Πανεύσπλαχνο.

Ο δάσκαλος G έλεγε στους μαθητές του σχετικά με τον νόμο του τρία: «Ας φανταστούμε το Απόλυτο σαν ένα κύκλο στον οποίο υπάρχει ένας αριθμός άλλων κύκλων, δηλαδή κόσμοι δευτέρας τάξεως. Ας πάρουμε έναν από αυτούς. Ας ορίσουμε το Απόλυτο με τον αριθμό 1, διότι οι τρεις δυνάμεις συνιστούν σε αυτόν ένα όλον. Ας ορίσουμε τους μικρούς κύκλους με τον αριθμό 3, διότι σε έναν κόσμο δευτέρας τάξεως οι τρεις δυνάμεις είναι διαιρεμένες.

Οι τρεις δυνάμεις διαιρεμένες σε κόσμους δευτέρας τάξεως δημιουργούν (κατασκευάζουν) καινούριους Κόσμους, κόσμους τρίτης τάξεως όταν μαζεύονται σε κάθε έναν από αυτούς.

Ας πάρουμε έναν από αυτούς τους κόσμους. Οι κόσμοι τρίτης τάξεως, δημιουργημένοι (κατασκευασμένοι) από τρεις δυνάμεις που ήδη δρουν ημι-μηχανικά, παύουν να εξαρτώνται από την μοναδική θέληση του Απόλυτου και εξαρτώνται από τους τρεις μηχανικούς νόμους.

Αυτοί οι κόσμοι δημιουργηθήκαν από τις τρεις δυνάμεις και αφού δημιουργηθήκανε εκδηλώνουν τρεις καινούργιες και δικές τους δυνάμεις. Έτσι έχουμε ότι ο αριθμός δυνάμεων που δρουν στους κόσμους τρίτης τάξεως είναι συνολικά έξι. Στο διάγραμμα ορίζεται ο κύκλος της τρίτης τάξεως με τον αριθμό 6 (3+3).

Αυτοί οι κόσμοι με την σειρά τους δημιουργούν καινούργιους κόσμους, κόσμους τετάρτης τάξεως. Στους κόσμους τετάρτης τάξεως δρουν τρεις δυνάμεις του κόσμου την δεύτερης τάξης, έξι δυνάμεις του κόσμου της τρίτης τάξεως και τρεις δικές τους δυνάμεις, συνολικά 12 δυνάμεις.

Ας πάρουμε έναν από αυτούς τους κόσμους και ας τον ορίσουμε με τον αριθμό 12 (3+6+3). Εφ’ όσον είναι υποταγμένοι σε μεγαλύτερο αριθμό νόμων αυτοί οι κόσμοι βρίσκονται ακόμα πιο απομακρυσμένοι από την θέληση του Απόλυτου και είναι ακόμα πιο μηχανικοί.

Οι κόσμοι που δημιουργηθήκανε μέσα από αυτούς τους τελευταίους θα βρίσκονται κάτω από την διακυβέρνηση των 24 δυνάμεων (3+6+12+3).

Οι κόσμοι που δημιουργηθήκανε μέσα από αυτούς, θα κυβερνιούνται με την σειρά τους από 48 δυνάμεις και αυτό το σύνολο των 48 βγαίνει από το εξής: 3 δυνάμεις αποτέλεσμα του κόσμου του αμέσως μετά το Απόλυτο, 6 από τον επόμενο, 12 από αυτόν που έρχεται μετά, 24 από τον επόμενο και 3 δικές τους (3+6+12+24+3), δηλ. συνολικά 48 δυνάμεις.

Οι κόσμοι οι δημιουργημένοι μέσα από τους κό­σμους των 48, θα είναι κάτω από την κυβέρνηση των 96 δυνάμεων (3+6+12+24+48+3). Οι κόσμοι της επόμενης τάξης θα είναι κάτω από την κυβέρνηση των 192 δυνάμεων και έτσι διαδοχικά.

Αν αναλύσουμε σε βάθος αυτούς τους μαθηματικούς υπολογισμούς του δασκάλου G, θα καταλάβουμε ότι ο κόσμος των 96 Νόμων είναι το πρώτο βυθισμένο επίπεδο της αβύσ­σου και ο κόσμος των 192 νόμων αντιστοιχεί στο δεύτερο βυθισμένο επίπεδο της αβύσσου.

Η άβυσσος είναι το ορυκτό βασίλειο και είναι­ τοποθετημένη κάτω από την επιφάνεια της γης.

Η άβυσσος είναι τα Ελληνικά ΤΑΡΤΑΡΑ, το ινδοστανικό ΑΝITCHI, το ρωμαϊκό ΑVΕRNΟ, η χριστιανική Κόλαση κλπ, κλπ, κλπ.

Στην άβυσσο υπάρχουν απτά βυθισμένες ατομικές περιοχές, αυτές είναι οι Ατομικές Κολάσεις της Φύσης.

Ο Νόμος του Τρία μας επιτρέπει να ξέρουμε πόσοι νόμοι κυβερνούν την κάθε βυθισμένη περιοχή της ΚόλασηΣ.

Στον Κόσμο των 48 νόμων, που είναι ο Κυτταρι­κός Κόσμος όπου ζούμε, ήδη όλα είναι μηχανικά και ούτε καν γίνεται η Θέληση του Απόλυτου, τι θα λέγαμε τότε για το Ορυκτό Βασίλειο;

Στο Ορυκτό Βασίλειο ζουν οι χαμένοι. Η ζωή στο Ορυκτό Βασίλειο είναι πολύ μακριά από την Θέληση του Απόλυτου.

Στο βυθισμένο Ορυκτό Βασίλειο ούτε καν θυμούνται­ την Θέληση του Απόλυτου.

Η ακτίνα της ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ αρχίζει στο Απόλυτο κα