Ο λαθρομετανάστης

Ένα πολύ παλιό ανέκδοτο που ταιριάζει απόλυτα σήμερα και με την λαθρομετανάστευση και με τους διακινητές που την διευκολύνουν:

Στην ζούγκλα έπεσε πείνα και τα ζώα μεταναστεύουν. Στο τελωνείο ένα μυρμήγκι βλέπει τον ελέφαντα να κάθεται στεναχωρημένος γιατί δεν έχει διαβατήριο. Του υπόσχεται ότι θα τον βοηθήσει και του κολλάει μία φέτα ψωμί στο κούτελο και μία στον πισινό. Μετά τον παίρνει και πάνε μαζί στον έλεγχο.
-Αυτός δεν περνάει, λέει ο τελωνειακός.
-Τι λες ρε φίλε; διαμαρτύρεται το μυρμήγκι, ούτε ένα σάντουιτς δεν μπορούμε να πάρουμε μαζί μας

Advertisements

Το πρόβλημα

-Ψυχίατρος: Ποιο είναι το πρόβλημά σας, κύριε;
-Ασθενής: Νομίζω πώς είμαι κοτόπουλο!
-Ψυχίατρος: Μάλιστα! Και πόσο καιρό νομίζετε ότι είστε κοτόπουλο;
-Ασθενής: Μα… από τότε που βγήκα από το αυγό!

Περί Ζωνιανών

Αφού όλα τα προβλήματα του τόπου λύθηκαν, το μόνο που έμεινε ήταν να ξεφύγουμε από την αντίδραση, τον σκοταδισμό και την συντήρηση που δέρνει τον οπισθοδρομικό ελληνικό λαό. Έτσι ήρθε το νομοσχέδιο για τους GAY και το νομοσχέδιο για τα ναρκωτικά. Και με την ευκαιρία του δεύτερου ορίστε μερικά ανέκδοτα που είχαν κυκλοφορήσει πριν κάτι χρόνια, όταν γινόταν η γνωστή ναρκω-φασαρία στα Ζωνιανά της Κρήτης.

Ε: Πώς λέγονται τα Ζωνιανά στα Ισπανικά;
Α: Βίλα Μπάφο.

Ε: Γιατί στα Ζωνιανά έχουν την καλύτερη ομάδα πόλο;
Α: Γιατί παίζουν όλοι φουνταριστοί.

Ε: Πώς λέγονται οι λύκοι που ζουν στα βουνά των Ζωνιανών;
Α: Τσιγαριλύκοι.

Ε: Πώς λέγεται το γήπεδο μπάσκετ των Ζωνιανών;
Α: Στάδιο Ειρήνης Και Φυτείας.

Ε: Γιατί στα Ζωνιανά είναι όλοι φίλαθλοι του Παναθηναϊκού;
Α: Γιατί έχουν ως έμβλημα το τρίφυλλο.

Ε: Γιατί το γήπεδο των Ζωνιανών είναι ακατάλληλο για αγώνες;
Α: Γιατί κάπνισαν όλο το χόρτο και ρούφηξαν τις γραμμές.

Ε: Τι στολίζουν στα Ζωνιανά τα Χριστούγεννα;
Α: Χασισόδεντρο.

Ε: Ποιό είναι το αγαπημένο τραγούδι στα Ζωνιανά;
Α: Το «Πίνω μπάφους και παίζω Προ» των Λοκομόντο.

Ε: Τι κοινό έχουν τα Ζωνιανά και μια εκκλησία;
Α: Και στα δύο όταν μπαίνεις κάνεις τον σταυρό σου.

Ε: Σε ένα αμάξι είναι ένας από τα Ζωνιανά, ένας από τα Ανώγεια και ένας από τα Λιβάδια Μυλοποτάμου. Ποιός οδηγεί;
Α: Η ασφάλεια.

Ε: Ποιό είναι το αγαπημένο άθλημα των Ζωνιανών;
Α: Το μπάφκετ.

Ε: Γιατί στα Ζωνιανά έχουν τα πιο γρήγορα γαϊδούρια;
Α: Γιατί με το χόρτο που βόσκουν γίνονται καθαρόαιμα κούρσας.

Ε: Πώς φαίνεται ότι έχει εξαπλωθεί η παγκοσμιοποίηση;
Α: Μπαίνουν τα ΕΚΑΜ στα Ζωνιανά και παραλύει η οικονομία της Ολλανδίας.

Ε: Πως περνάει ο χρόνος στα Ζωνιανά;
Α: Μπαμ Μπαμ…

Ε: Έλληνας Κροίσος με 10 γράμματα.
Α: ΖΩΝΙΑΝΑΚΗΣ.

Η τριχόπτωση του λαγού

Ο βασιλιάς των ζώων, το λιοντάρι περιπολώντας στην ζούγκλα -για να επιτηρεί την τάξη- πατάει συνέχεια ακαθαρσίες, για να μην αναφέρουμε και την μυρωδιά. Βγάζει λοιπόν διαταγή να φτιαχτούν τουαλέτες, ορίζοντας σε ποια τουαλέτα θα πηγαίνει το κάθε ζώο, ώστε να υπάρχει τάξη. Είπε επίσης ότι θα τρώει όποιο ζώο βρίσκει να τα κάνει έξω. Σε μια περιπολία λοιπόν πιάνει τον λαγό να ανακουφίζεται μέσα σε κάτι θάμνους.
-Παραβαίνεις την διαταγή μου; του λέει θυμωμένο. Ετοιμάσου να πεθάνεις.
Και ο λαγός:
-Μη αφεντικό δεν φταίω εγώ. Να σου εξηγήσω τι συμβαίνει. Με έχεις βάλει δίπλα στην αρκούδα και εχτές μου λέει: «Λαγέ μαδάς» ; Απαντάω όχι και αυτή με πήρε και σκουπίστηκε…

Πασχαλιάτικο μήνυμα σε κινητό

Να προσέχετε τις προσκλήσεις για την ημέρα του Πάσχα τώρα που έχει πέσει και η σχετική πείνα!

Την Κυριακή είσαι καλεσμένος σε ένα πάρτυ. Θα είσαι το επικεντρο του ενδιαφέροντος και θα κάνεις και πολλές βόλτες. Μόνο πέσμου το ύψος σου ώστε να κανονίσω για σούβλα!

Για να καταλάβει ο σύζυγος

Κάποια κυρία περπατοῦσε στόν δρόμο ὅταν τήν πλησίασε μία ἰδιαίτερα βρώμικη καί ἄσκημη ἄστεγη γυναίκα πού ζήτησε μερικά δολάρια γιά φαγητό. Ἔβγαλε δέκα δολάρια καί τήν ρώτησε:
-Ἐάν σου δώσω αὐτά τά χρήματα, θά ἀγοράσεις κρασί ἀντί γιά φαγητό;
-Ὄχι, τό ἔχω κόψει ἐδῶ καί χρόνια, εἶπε ἡ ἄστεγη γυναίκα.
-Θά τά χρησιμοποιήσεις γιά ροῦχα ἀντί γιά τρόφιμα; ξαναρώτησε.
-Ὄχι, δέν σπαταλῶ τόν χρόνο μου ψωνίζοντας, εἶπε ἡ ἄστεγη γυναίκα. Χρησιμοποιῶ ὅλο τόν χρόνο μου στήν προσπάθεια νά μείνω ζωντανή.
-Θά ξόδεψεις μήπως τά χρήματα σέ ἰνστιτοῦτο καλλονῆς; ἐπέμεινε.
-Εἶσαι τρελή; ἀπάντησε ἡ ἄστεγη. Δέν ἔχω κάν χτενιστεῖ ἐδῶ καί εἴκοσι χρόνια.
-Καλά, τῆς εἶπε, δέν πρόκειται νά σοῦ δώσω χρήματα, ἀλλά θά σοῦ κάνω τό τραπέζι μαζί μέ τόν σύζυγό μου ἀπόψε.
Ἡ ἄστεγη γυναίκα ἦταν συγκλονισμένη.
-Ὁ σύζυγός σας δέν θά θυμώσει γιά αὐτό; Ξέρω ὅτι εἶμαι βρώμικη καί μυρίζω ἄσχημα.
-Δέν πειράζει. Εἶναι σημαντικό γιά αὐτόν νά δεῖ μέ τί μοιάζει μία γυναίκα ὅταν σταματήσει τίς ἀγορές, τά κομμωτήρια καί τό ἀκριβό κρασί!

Σκληρός άντρας να ‘ούμε

Λέω στην γυναίκα μου με άγριο ύφος:
-Σήμερα δεν θα ανεχτώ τίποτε λιγότερο από ψητό φασιανό, με σάλτσα από φρούτα του δάσους και καραμελωμένα κρεμμύδια.
-Άντε χέσου, μου λέει αυτή.
Και μου βγάζει τα προχθεσινά ρεβίθια από το ψυγείο…