Το θέατρο των Παθών

Για άλλη μια φορά, αυτές τις μέρες, βλέπουμε στην τηλεόραση τα έργα που έχουν γυριστεί σχετικά με το θέμα των ημερών: την προδοσία του Ιούδα και την σταύρωση του Χριστού. Έργα δεκαετιών αναπαριστούν το πολυπαιγμένο παραμύθι «ο καλός Χριστούλης που τον προδίδει ο κακός Ιούδας» ενώ εμείς οι αθώοι παρακολουθούμε ανήμποροι..
Απορώ για το γεγονός ότι ελάχιστοι έως κανείς δεν καταλαβαίνει ότι όλο αυτό το δράμα το οποίο εκτυλίσσεται στις οθόνες δεν μπορεί παρά να είναι ένα θέατρο. Ο Ιησούς ήρθε να «παίξει» ένα θεατρικό έργο. Για να μπορέσει να μεταδώσει εκείνο που δεν μεταδίδεται, το (από αιώνες) κρυφό και ανείπωτο μυστικό της ανθρώπινης αυτογνωσίας. Σκηνή η αρχαία Ιερουσαλήμ. Μέλη του θιάσου οι μαθητές και οι λοιποί ήρωες της ιστορίας του ευαγγελίου. Ο ίδιος ο Χριστός λέει για την δράση του:
«διά τούτο εν παραβολαίς αυτοίς λαλώ, ίνα βλέποντες μή βλέπωσι καί ακούοντες μή ακούωσι μηδέ συνώσι»
«Για αυτό τους μιλάω με παραβολές, ώστε ενώ βλέπουν να μην βλέπουν και ενώ ακούνε να μην ακούν και να μην καταλαβαίνουν».
Θα αναφέρω μερικά βασικά σημεία για να σας δώσω να καταλάβετε τι εννοώ:
Κατ’ αρχήν δεν είναι δυνατόν να μιλάμε για προδοσία του Ιούδα. Είναι αδύνατον να προδώσεις κάποιον ο οποίος γνωρίζει εκ των προτέρων τί θα συμβεί. Για να μην μείνει καμιά αμφιβολία ο ίδιος ο Ιησούς δηλώνει στους μαθητές του: Εγώ δεν σαν διάλεξα και ένας από εσάς είναι διάβολος;
Η «προδοσία» είναι απαραίτητη γιατί διαφορετικά δεν θα μπορούσε να υπάρξει το Δράμα. Ο Ιησούς λοιπόν έχει διαλέξει προσεκτικά τους μαθητές του. Ο καθένας παίζει τον ρόλο του. Και έρχεται η στιγμή που θα φανερώσει εκείνον που θα τον προδώσει. Οι μαθητές τον ρωτούν με αγωνία:
Μήπως είμαι εγώ Κύριε; Και όταν ο Ιούδας τον ρωτάει το ίδιο πράγμα ο Ιησούς απαντάει: Εσύ το είπες.
Αργότερα στο δείπνο ο Ιησούς λέει ότι θα τον προδώσει εκείνος που θα βουτήξουν μαζί το ψωμί στο πιάτο. Και έπειτα λέει στον Ιούδα: Εκείνο που θα κάνεις κάνε το γρήγορα.
Πρόκειται για ξεκάθαρη και άμεση διαταγή.
Ο Ιησούς μάλιστα κάνει πολύ κόπο για να δείξει ότι όλο αυτό είναι ένα Θέατρο, ένα Δράμα που θα διδάξει εκείνους που «έχουν μάτια για να δουν και αυτιά για να ακούσουν» γιατί όπως λέει και σε ένα σημείο:
«Υμών δέ μακάριοι οι οφθαλμοί, ότι βλέπουσι, καί τά ώτα υμών, ότι ακούουσιν».
«Μακάρια είναι τα μάτια σας γιατί βλέπουν και τα αυτιά σας γιατί ακούνε».
Αυτό δεν σημαίνει ότι οι απόστολοι είναι απλά μερικοί τυχεροί που βρέθηκαν εκεί από τύχη. Σημαίνει ότι βρέθηκαν εκεί επειδή ΗΔΗ είχαν την ικανότητα να ακούνε και να βλέπουν. Γιατί νομίζετε ότι είπε ο Ιησούς στους ψαράδες Πέτρο και Ανδρέα το αποκαλυπτικότατο “θα σας κάνω ψαράδες ανθρώπων”;
Έτσι κάνει την τελική δήλωση η οποία δεν αφήνει πλέον καμία αμφιβολία για τα γεγονότα που «παίζονται». Στην Γεσθημανή λέει στους στρατιώτες οι οποίοι πάνε να τον πιάσουν: Κάθε μέρα ήμουν στον Ναό και δεν με συλλάβατε.
Έκανε θαύματα και έλεγε πράγματα που ενοχλούσαν το θρησκευτικό κατεστημένο της εποχής. Ήταν πασίγνωστο πρόσωπο. ΑΡΑ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΤΑΝ ΠΡΟΔΟΤΗΣ για να τον βρουν οι διώκτες του. Και παρακαλώ μην ακούσω την παιδαριώδη δικαιολογία ότι αυτό έγινε για να τον πιάσουν κρυφά, επειδή τον αγαπούσε ο λαός. Αυτό θα ίσχυε αν τον δίκαζαν κρυφά και τον σκότωναν και κρυφά. Και βασικά σε τέτοιες περιπτώσεις δεν χρειάζεται καμία δίκη. Απλά ο ένοχος που ενοχλεί το καθεστώς ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΤΑΙ.
Και ερχόμαστε σε αυτό που είναι η βάση όλου αυτού του «θεατρικού έργου».
Ποιοι νομίζετε ότι είναι ο Ιούδας, ο Πιλάτος και ο Καϊάφας;
ΕΜΕΙΣ ΟΛΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ.
Ο Ιούδας (ο δαίμονας της επιθυμίας), ο Καϊάφας (ο δαίμονας του νου) και ο Πιλάτος (ο δαίμονας της κακής θέλησης) ζούνε μέσα μας. Εμείς προδίδουμε κάθε μέρα τον Χριστό (ο Ιούδας). Εμείς βρίσκουμε μία καλή δικαιολογία για να αποφύγουμε την ευθύνη μας (ο Πιλάτος). Εμείς καταδικάζουμε τον Χριστό προτιμώντας τα γήινα αγαθά (ο Καϊάφας).
Το θείο δράμα παίζεται καθημερινά μέσα σε εμάς. Καθημερινά προδίδουμε και σταυρώνουμε τον Χριστό στα βάθη του ψυχισμού μας. Εκεί βρίσκεται ο Ναός που τον έχουν καταλάβει τα πλήθη των εμπόρων-ελαττωμάτων μας, τα οποία δεν θέλουν να έρθει ο Χριστός και να τον καθαρίσει. Εκεί στον εσωτερικό Ναό μαστιγώνουμε και βασανίζουμε τον Κύριο που θέλει να μας σώσει.
Νομίζω ότι αυτά είναι αρκετά για όσους έχουν λίγο ανοιχτό μυαλό για να ξεφύγουν από την παιδαριώδη αντίληψη, την οποία τόσα χρόνια καλλιεργούν οι εχθροί του Λόγου, ότι το Δράμα έγινε κάπου βαθιά στο παρελθόν και εμείς δεν έχουμε κανέναν ρόλο σε αυτό.
Γιατί και για αυτό είπε κάτι ο Ιησούς:
«καί τότε πληρωθήσεται αυτοίς η προφητεία Ησαΐου η λέγουσα· ακοή ακούσετε καί ου μή συνήτε, καί βλέποντες βλέψετε καί ου μή ίδητε· 15 επαχύνθη γάρ η καρδία τού λαού τούτου, καί τοίς ωσί βαρέως ήκουσαν, καί τούς οφθαλμούς αυτών εκάμμυσαν, μήποτε ίδωσι τοίς οφθαλμοίς καί τοίς ωσίν ακούσωσι καί τή καρδία συνώσι καί επιστρέψωσι, καί ιάσομαι αυτούς».
«Και τότε θα εκπληρωθεί η προφητεία του Ησαΐα που λέει: θα ακούσετε και δεν θα καταλάβετε, θα δείτε αλλά δεν θα δείτε. Διότι πάχυνε η ψυχή του λαού αυτού, και (το έφεραν) βαρέως (που) άκουσαν με τα αυτιά, και έκλεισαν τα μάτια τους μήπως δουν με τα μάτια και ακούσουν με τα αυτιά τους και καταλάβουν με την καρδιά τους και επιστρέψουν (δηλαδή μεταμεληθούν) και εγώ (αναγκαστώ) να τους γιατρέψω».
Το ξέρω ότι όλα αυτά ΔΕΝ ΣΑΣ ΑΡΕΣΟΥΝ. Εϊναι προφανές ότι δεν μπορεί να ισχύουν. Εσείς δεν είσαστε κακοί άνθρωποι που κάνουν τέτοια πράγματα. Εσείς ΔΕΝ ΕΙΣΑΣΤΕ ΣΑΝ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ….
Σας καταλαβαίνω απόλυτα, γιατί και εγώ το ίδιο είμαι!

16 ἀπαντήσεις στὸ “Το θέατρο των Παθών

  1. Στην Ορθοδοξία δεν κανουμε και τιποτα άλλο….
    Γενικως σκεφτομαστε και σχολιαζουμε και ειναι και ιδιωμα των Ελληνων απο αρχαιοτατων χρόνων να κριτικαρουν τα παντα με το ανησυχο πνευμα τους και γι αυτο και οτι ενστερνιζομαστε λαμβανει ειδικη αξια για ολοκληρη την ανθρωποτητα….
    Κι αυτο ειναι που μας κανει να ξεχωριζουμε απο τους υπολοιπους λαους…

    Τωρα οσον αφορα τα υπολοιπα νομιζω επαφίεται η εξηγησή τους στην παραβολη του καλου σπορεως…

    Μοῦ ἀρέσει

    • Αυτό τελικά το έχουμε μετατρέψει σε επικίνδυνο ελάττωμα. Σκεφτόμαστε πολύ, πράττουμε λίγο και συνεχώς τσακωνόμαστε μεταξύ μας. Επιπλέον υιοθετούμε οτιδήποτε μας έρχεται απ’ έξω χωρίς πολλά πολλά. Και αυτό μας βλάπτει με πολλούς τρόπους.

      Μοῦ ἀρέσει

      • Συμφωνώ απόλυτα. Θα συμπληρωσω το σχολιο σου λεγοντας:
        Μιλαμε παρα πολυ, σκεφτόμαστε πολυ, πραττουμε ελάχιστα και τσακωνόμαστε συνεχως..
        Επίσης υιοθετουμε οτιδηποτε έρχεται απεξω και ξεχναμε όσα εχουμε απο πολυ παλιοτερα απο τους δικους μας…
        Υιοθετουμε το ψευδος των απεξω και απορριπτουμε την αληθεια που μας κληρονομησαν…
        Αυτό είναι η εισβολή της Νέας Τάξης καλε μου φιλε Μιχαλη.

        Ο κυρ Φωτης ο Κοντογλου ειχε “δει” πριν απο δεκαετίες αυτο που ζουμε σήμερα:
        Ελεγε λοιπον:
        “Κατά δυστυχία, πολλοί απ’ αυτούς τους ελαφρό­μυαλους, αλαφρόκαρδους και κούφιους «νεωτεριστάς» (όπως θέλουν να λέγουνται), έχουνε πιάσει τα πόστα, στα Υπουργεία, στις Ακαδημίες, στα Πανεπιστήμια και στ’ άλλα εκπαιδευτήρια, στα Ωδεία, στα Θέατρα, στις εφημερίδες, στις εκκλησιές, στο ραδιοφωνικό σταθμό, κι από κει κάνουνε το κακό που κάνουνε ταμπουρωμένοι, με κάθε ευκολία, ενώ εμείς οι δυστυχείς πολεμάμε στ’ ανοιχτά, μοναχοί, χωρίς καμμιά υπο­στήριξη, χωρίς τα άρματα και τις τάμπιες που έχουνε αυτοί. Κοντά σ’ αυτό, εκείνοι έχουνε κάποια λαοπλάνα συνθήματα που τραβάνε τον κόσμο, όπως είναι: «ο πολιτισμός, η πρόοδος, η εξέλιξις, ο μοντερνισμός», και τα μασάνε μέρα-νύχτα στο στόμα τους σαν μαστίχι, ενώ εμείς είμαστε γι’ αυτούς «καθυστερημένοι», «έξω από το ρεύμα της εποχής», δηλαδή ό,τι δεν τρα­βά τη συμπάθεια του πολλού κόσμου. Ενώ, λοιπόν, οι «μοντερνιστές» είναι, κούφιοι κι ανόητοι, χωρίς κανένα βαθύ αίσθημα ή σοβαρόν στοχασμό, ωστόσο μ’ αυτά τα εύκολα εργαλεία της δημαγωγίας πλανούν τον κό­σμο, προ πάντων όσοι απ’ αυτούς έχουνε κάποιο δημό­σιο αξίωμα.”

        Κι άλλος μεγαλος ο Παπαδιαμάντης λέει:
        Έως πότε θα είμεθα αχαρακτήριστοι Γραικύ­λοι; Ο Γραικύλος της σήμερον, όστις θέλει να κάμη δημοσία τον άθεον ή τον κοσμοπολίτην, ομοιάζει με νάνον ανορθούμενον επ’ άκρων ονύχων και τανυόμενον να φθάση, εις το ύψος και να φανή και αυτός γίγας…

        Μοῦ ἀρέσει

  2. Απαγορεύονται οι σκέψεις φίλτατε , ναι και οι καλοπροαίρετες… Αυτό που σου λέω εγώ! Δεν θα προβληματίζεσαι , όλα τα προβλήματα τα λύσαμε εμείς για σένα… Τι θα έλεγαν οι «πατερες μας » που τολμάς και σκέφτεσαι; κάποιοι ίσως θυμούνταν και το επιτίμιο;

    Μοῦ ἀρέσει

  3. Μιχάλη φιλε μου θα σου μιλησω ως 30 χρονια κατηχητης στην Εκκλησία, μια ιδιοτητα που μου χαρισε στοιχειωδεις θρησκευτικες γνωσεις, αλλα πολλες και σημαντικες πνευματικες γνωσεις μεσα απο την επαφη μου με τα παιδια μας ολων των ηλικιων και κυριως των μεγαλυτερων μεχρι και φοιτητων για πολλα χρονια, αλλα και με αρκετους αξιους κληρικους και πνευματικους ανθρωπους σε προσωπικες επαφες ή και μεσα απο τα συγγραμματά τους…

    Σε γενικες γραμμες συμφωνω με το σκεπτικο αλλα και με το περιεχομενο του σχολίου σου στα της ζωης του Χριστου και περισσοτερο στον αντικατοπτρισμό στην δικη μας ζωη σημερα…
    Εχεις κανει ομως δυο σημαντικοτατα λαθη, που ομως δεν αποτελουν λαθη που δεν θα τα εκανε ο οποιοσδηποτε λογικα σκεπτομενος ανθρωπος με περιορισμενες ομως γνωσεις επι του θεματος (κι αυτα στα λεω χωρις να με παρεξηγησεις απλα τυγχανει εγω ενας άλλος περιορισμενων γνωσεων να γνωριζω δυο τρια πραγματα παραπανω επι του θεματος οπως κι εσυ προφανεστατα θα εισαι γνωστης πολλων άλλων περισσοτερο ίσως απο ολους μας – το βλεπουμε αλλωστε και στα βιντεο σου με τις συμβουλες)…

    Το πρωτο ειναι η θεατρικη ζωη του Χριστού….
    Σιγουρα αυτός που παίζει θέατρο στην ζωη Του φροντίζει να μην ταλαιπωρηθεί πρωτιστως, όσο κι αν το έργο είναι με βασανισμούς….
    Θέατρο παίζει ο ηθοποιος ακομα κι αυτός που παριστάνει σε εργο τον Χριστό διότι τα αίματα πανω του καθως και τα “βασανα” που περναει ειναι ψευτικα…
    Γενικως το θεατρο συνηθως παραπλανα τους ανθρωπους οχι παντα λεγοντας ψεματα, αλλά σιγουρα οταν περιγραφει την ζωη ενός τρίτου προσωπου εννοείται οτι ολο αυτό είναι απλά υποκριτικο γι αυτό και οι ηθοποιοι ασκούν οπως λεμε την υποκριτικη…
    Ολα οσα ειπα λοιπον παραπανω για το θέατρο δεν εχουν καμια σχεση με τον Χριστό και την ζωή Του καθως αυτή αποτελει μια τυπικη ζωη ενός ανθρώπου που ηρθε με θαυματουργικο τρόπο, έζησε για 33 χρονια μαζι μας διδαξε, εκανε θαύματα, ενόχλησε βασανιστηκε σταυρωθηκε και εντελλει με μια και μονη κινηση Του την Ανάσταση Του, ένα πρωτογνωρο γεγονός για την ανθρωπινη ιστορία, ονομαστηκε Θεάνθρωπος και απεδειξε οτι ηταν οντως ο Υιός και Λόγος Του Θεού.
    Κι όλο αυτό σε διαβεβαιώνω ότι δεν περιείχε τον παραμικρό κοκκο θεάτρου, ήταν περα για περα αληθινο, διοτι περαν των ιστορικων στοιχειων η ιδια η σημερινη ζωη μας το αποδεικνυει καθημερινα με οσα συμβαίνουν…
    Διοτι η πιστη μας ειναι ζωντανη και οσα μας συμβαίνουν με την χαρη του Θεου πραγματικά…
    Κάποτε ένας άθεος είχε πει κατι παρομοιο για την Θ. Λειτουργια… οτι ειναι ενα θέατρο ολο αυτό…
    Κι ομως ειναι ενα “θεατρο” που παιζεται εδω και 2000 χρονια και οι “θεατες” δεν λενε να το εγκαταλείψουν…. γιατι άραγε; Μηπως γιατι τελικως ΔΕΝ ειναι θέατρο αλλα αποτελει την ιδια μας την ζωή;

    Το δευτερο κομματι…
    Ας ερθουμε λιγο λοιπον στο κομματι που προφανως πασχει το άρθρο σου που ειναι η ερμηνεια των γραφων…
    Λες οτι ο Χριστός είπε: διά τούτο εν παραβολαίς αυτοίς λαλώ, ίνα βλέποντες μή βλέπωσι καί ακούοντες μή ακούωσι μηδέ συνώσι…
    Αυτο μου θυμιζει πρακτική των Ιεχωβάδων φιλε μου… που αποσπουν ένα κομματι απο το Ευαγγέλιο κι αρχιζουν τις ερμηνείες, οπως τους βολεύει κατα το σκεπτικο τους…

    Το κομματι λοιπον παει έτσι…
    Ο Χριστός είπε (στους μαθητες και οσους άλλους τον ακουγαν) την παραβολή του Καλού Σπορέως.
    Και κατοπιν οι μαθητες τον ρωτησαν:
    Ἐπηρώτων δὲ αὐτὸν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ λέγοντες· τίς εἴη ἡ παραβολὴ αὕτη;
    (Τον ερωτούσαν δε οι μαθηταί του λέγοντες· “ποιό είναι το νόημα αυτής της παραβολής;”)

    ὁ δὲ εἶπεν· ὑμῖν δέδοται γνῶναι τὰ μυστήρια τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ, τοῖς δὲ λοιποῖς ἐν παραβολαῖς, ἵνα βλέποντες μὴ βλέπωσι καὶ ἀκούοντες μὴ συνιῶσιν.
    (Αυτός δε είπεν· “εις σας που έχετε αγαθήν διάθεσιν, εδόθη από τον Θεόν το προνόμιον και η χάρις να γνωρίζετε τας μυστηριώδεις αληθείας της βασιλείας του Θεού. Τους άλλους δε (επειδή δεν έχουν αγαθήν διάθεσιν και ενδιαφέρον να ακούσουν και δεχθούν την αλήθειαν και δια να τους προφυλάξω από την μεγάλη ευθύνην, που θα είχαν ενώπιον του Θεού, αν εκαταλάβαιναν και περιφρονούσαν τας θείας αληθείας) τους διδάσκω με παραβολάς, ώστε, ενώ βλέπουν να μη ημπορούν να εισχωρήσουν στο βαθύτερον νόημα, και ενώ ακούουν να μη ημπορούν να ενοήσουν την αλήθειαν.)

    Από αυτα λοιπον καταλαβαίνουμε οτι δεν το ειπε σε ολους τους ανθρωπους αυτό, αλλα ξεχωρισε τους μαθητες Του και κατ επεκτασιν ΟΛΟΥΣ τους ενσυνείδητους Χριστιανούς…. κι άφησε εξω δηλαδη στο να μην καταλαβαίνουν, τους υπολοίπους που δεν εχουν καλη προαίρεση και φυσικα τους κατ ονομα χριστιανους (της ταυτοτητας) οπως λεγαμε παλια…

    Τωρα οσον αφορα το άλλο επιχειρημα του οτι γνωριζε οτι ο Ιουδας θα τον προδωσει, αυτο εχει απαντηθει πληρως και εμπεριστατωμενα απο τους Πατερες της Εκκλησίας μας…
    Ο Χριστός ως ο Θεός εφοσον ειναι ενα και το Αυτο με τον Πατερα γνωριζει ΤΑ ΠΑΝΤΑ. Προγνωριζει τα παντα… Προγνωριζει το αν θα παμε ΟΛΟΙ ΜΑΣ τελικως μετα την τελικη κριση στον Παραδεισο ή στην κολαση…. Αν δεν τα γνωριζε ΔΕΝ ΘΑ ΗΤΑΝ ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΟΣ ΘΕΟΣ… αλλα κάτι άλλο…. Στην Παντοδυναμια Του λοιπον υπαρχει και αυτη η απολυτότητα…

    Προγνωριζει λοιπον αλλά ΔΕΝ ΠΡΟΟΡΙΖΕΙ…
    Ο Ιουδας και ολοι μας έπραξε συμφωνα με την απολυτως ελευθερη βουληση του…
    Η ελευθερη βουληση μας ειναι ένα θεοδοτο δωρο και ισως το δυνατότερο θείκο χαρακτηριστικό της ζωής μας…
    Κανουμε στην κυριολεξία ΟΤΙ μας γουσταρει κοινως, και ευθυνομαστε 100% για το αποτελεσμα….
    Καποτε μιλωντας σε μια κοπελλα στα κατηχητικα που με ειχε ρωτησει πανω στο θεμα της ελευθεριας μας εφερα ενα απολυτο παραδειγμα…
    Ενας δολοφονος στεκεται διπλα μας και κρατωντας ενα περιστροφο μας στο κεφαλι μας και μας λεει να σκοτωσουμε εναν άλλον ανθρωπο που εχουμε εμπρός μας δεμενο τι πρεπει να κανουμε; Αυτο αραγε περιοριζει την ελευθερία μας;
    Ναι απαντησαν τα παιδια…
    Ειμαστε υπο απειλη θανατου και δεν εχουμε άλλη επιλογη… ΠΡΕΠΕΙ να τον σκοτωσουμε για να ζησουμε….
    Κι ομως ακομα και σε αυτην την ακραια κατασταση ο ανθρωπος κατεχει το υψιστο δικαίωμα της ελευθερης επιλογης…
    Θα αρνηθει να σκοτωσει τον συνανθρωπο του και θα εκτελεστει απο τον δολοφονο… ασκωντας το υπερτατο δικαίωμα του.
    Ο Θεός λοιπον γνωριζε ολο αυτο το περιστατικο αλλά δεν το προόρισε…
    Ολοι ενήργησαν συμφωνα με την ελεύθερη βούληση τους ακομα κι ο δολοφονος που σκοτωσε τον ανθρωπο και θα μπορουσε να τον λυπηθει και να μην τον σκοτωσει…
    Επισης θα μπορουσε να πει καποιος οτι ο δεμενος μπροστα δεν εχει δικη του ελέυθερη θεληση αφου ειναι δεμενος….
    Κι αν αυτός ασκωντας την δικη του ελεύθερη βουληση ψελισσε στον υπο απειλη “σκοτωσε με να σωθείς”; μηπως κι αυτός άσκησε το δικαίωμα του;

    Φιλε μου Μιχαλη αν ο Θεός περαν του ότι προγνωρίζει, προόριζε τις ζωές μας και δεν μας έδινε το δικαίωμα ΠΑΝΤΑ της ελεύθερης βουλησης και επιλογης, τοτε θα προσεκρουε σε μια άλλη θεική του ιδιοτητα ολο αυτό… Στην Θεικη Δικαιοσυνη…. Στην απολυτη Δικαιοσυνη…
    Διοτι πως γινεται αφου εσυ προοριζεις την ζωη μου στο τελος να με οδηγεις στην αιωνια κολαση;
    Αυτο θα ηταν μεγιστη αδικια….
    Ο Ιουδας ενηργησε με απολυτη ελευθερία και συμφωνα με οσα γουσταρε ως φιλαργυρος και μετα που αυτοκτονησε απο τυψεις παλι με την ελευθερη βουληση του το εκανε… και τα οσα του ειπε ο Χριστός μας είχαν σαν αιτία την προσπαθεια του να τον κανει να δει, να τον κανει να αλλαξει ακομα και ξεροντας ότι στο τελος θα τον προδωσει.,…
    Ο ανθρωπος χανει σιγα σιγα τα ελαφρυντικα του οσο ο Θεός προσπαθεί να του αλλαξει τον λογισμό…
    Γιατι μην ξεχναμε οτι εδω εχουμε να κανουμε με τρια θεληματα…
    Το ελευθερο θελημα του ανθρωπου, το θελημα του Θεου που παντα θελει το καλο του αγαπημενου του δημιουργηματος αλλα και το θελημα του σατανα που παντα θελει το κακο του ανθρωπου…
    Και αυτα τα τρια θεληματα επικρατουν σε ολοκληρο το συμπαν…
    Και ναι μεν ο ανθρωπος εχει ελευθερο θελημα και λαμβανει τις αποφάσεις ελευθερα αλλα και ο Θεός και ο διαβολος με λογισμους (και οχι μονο) προσπαθουν να τον φερουν κοντα στο δικο τους θελημα…

    Μηπως άλλωστε και καποιος άλλος δεν τον προδωσε εκεινο το βραδυ;
    Μηπως ξενχαμε οτι ο Πετρος του ειπε στον Μυστικο Δειπνο ότι εγω Κυριε ποτε δεν θα σε αρνηθω; Κι ομως του ειπε ο Χριστός οτι “πριν ο αλεκτωρ λαλησει, τρις θα με αρνηθείς”…
    Το γνωριζε ακριβως…
    Και οντως ο Πετρος τον αρνηθηκε φοβουμενος για την ζωη του τρεις φορες στους υπηρετες που τον γνωριζαν, πριν ακουσει το λαλημα του πετεινου και κλαψει πικρα ζητωντας συγχωρεση…
    Θα μπορουσε η απαρνηση του αυτη να τον οδηγησει σε απελπισια και αυτοκτονία, ομως δεν το επελεξε… Επελεξε την συγχωρεση αφου γνωριζε οτι ο Κυριος γι αυτο ηρθε στον κοσμο για την συγχωρεση. Και εγινε ο Αποστολος Πετρος ο κορυφαίος ίσως των Αποστολων….

    Ας σκεφτουμε λοιπον ολοι μας πως θα χρησιμοποιησουμε το δικο μας ελευθερο θελημα και την δικη μας ελευθερη βουληση…
    Αν θα γινουμε Ιουδες ή Πέτροι…
    Καλο Πασχα ευχομαι σε ολη την παρεα.

    Μοῦ ἀρέσει

    • Το πρώτο δεν είναι λάθος γιατί δεν μιλάω για θέατρο με την σημερινή έννοια. Πρόκειται για Δράμα, όπως το λέει και η εκκλησία, με την αρχαία ελληνική έννοια. Για αυτό [όπως και εσύ] βάζω ομοιωματικά όταν γράφω ότι ήρθε να «παίξει» θέατρο. Πρόκειται για μία Δράση που έχει συγκεκριμένα διδάγματα, αποτελέσματα και επιπτώσεις. Τελικά, εκείνος που θα ακολουθήσει το παράδειγμα του Χριστού και θα βάλει σε εφαρμογή τις διδαχές «θα νοιώσει στο πετσί του» και την σταύρωση και την ανάσταση.
      Το δεύτερο πάλι δεν είναι λάθος. Για τους Ιεχωβάδες και τις ανόητες ερμηνείες τους δεν συζητάμε καν. Τα κείμενα είναι πολύ συγκεκριμένα. Δημιουργούνται ερωτήσεις/απορίες που δεν εξηγούνται ικανοποιητικά από την επίσημη εκκλησιαστική ερμηνεία, αλλά εδώ μπλέκουμε στις λεπτομέρειες και δεν ξεμπλέκουμε «στον αιώνα τον άπαντα».

      Μοῦ ἀρέσει

      • Η επεξηγηση σου για το θέατρο ειναι ικανοποιητικη και διευκρινιστική, ας παραμεινει το σχολιο μου για οσους δεν επιααν τουλαχιστον τα ομοιωματικα και την εννοια που φανηκε εκ πρωτοις…
        Για τους Ιεχωβαδες απλα ειπα οτι μου θυμιζει την πρακτικη τους κι χοι φυσικα τις διδασκαλιες τους…
        Καταλαβαίνω την δυσκολία του “προγνωριζει αλλά δεν προορίζει” και ίσως να φταίω που ακομα πιο ξεκαθαρα δεν μπορεσα να το δωσω…
        Ας ελπισουμε οτι οποιος θέλεις καλοπροαίρετα μπορει να ψαξει και να βρει πνευματικά αποστάγματα των μεγαλων Πατερων μας πολυ πιο εμπεριστατωμενα και ολοκληρωμενα.
        Παντως γενικα τα της πιστης μας εχουν περισσοτερο το νοημα της βιωματικής εμπειρίας και λιγοτερο της εξηγησης με λογικα επιχειρηματα… (γι αυτο αλλωστε και τα μυστηρια)
        Οπως ελεγε κι ενα παπουλης: “Εγω παιδάκι μου δεν ξερω πως λειτουργει αυτο το μαραφετι ο φουρνος μικροκυματων ξέρω όμως οτι βάζω το φαγητο και μου το βγαζει ζεστο.. Ετσι λοιπον ενω δεν μπορω να εξηγησω ενα σωρο πραγματα στην πιστη μας ξερω οτι ειναι αληθινα απο τα αποτελεσματα και οσα πραγματικα βιωνω….”

        Μοῦ ἀρέσει

  4. Πετρος Καλογεροπουλος

    Το Δράμα παίζεται ΚΑΙ μέσα ΚΑΙ γύρω μας. Βρισκόμαστε μπροστά σε μια άνευ προηγουμένου Προδοσία,όπου την θέση του θεικού πεπρωμένου έχουν αναλάβει οι προστάτες μας : ΕΕ,ΕΚΤ,ΔΝΤ και την διεκπεραίωση οι ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ και λοιποί κολαούζοι του πιο σάπιου πολιτικού συστήματος που μπορεί να αναδείξει ,σε διεθνές επίπεδο, μια χώρα. Θυμάστε,φίλοι,την κλασική παιδιόθεν σύνδεση της εθνικής αναγέννησης(παλιγγενεσίας) με την αναγέννηση της φύσης και την Ανάσταση του Κυρίου,στο σχολείο;
    ΠΟΙΟΣ θα επαναφέρει την διαταραχθείσα ισορροπία; ΕΜΕΙΣ ,που μεγαλώσαμε μ αυτήν

    Μοῦ ἀρέσει

  5. θεατρο η ζωη Του; Αστοχος ο χαρακτηρισμος σου θα ελεγα.Παραυτα αυτος ακριβως ειναι ο λογος που το Πασχα γιορταζεται καθε χρονο. Για να θυμομαστε ολοι εμεις πως η θυσια πρεπει να γινεται για το κοινο καλο και πως ο μοχθος και οι κακουχιες ειναι εκεινες που μπορουν να εξασφαλισουν το αποτελεσμα με την βοηθεια της Θειας Χαρης.Δεν υπαρχει θεατρο, μοναχα σκληρη πραγματικοτητα.

    Μοῦ ἀρέσει

  6. Το θείο δράμα παίζεται καθημερινά μέσα σε εμάς. Καθημερινά προδίδουμε και σταυρώνουμε τον Χριστό στα βάθη του ψυχισμού μας. Εκεί βρίσκεται ο Ναός που τον έχουν καταλάβει τα πλήθη των εμπόρων-ελαττωμάτων μας, τα οποία δεν θέλουν να έρθει ο Χριστός και να τον καθαρίσει. Εκεί στον εσωτερικό Ναό μαστιγώνουμε και βασανίζουμε τον Κύριο που θέλει να μας σώσει.κι είν’εύκολος ο δρόμος… να ρίχνουμε (προβάλλουμε) το κακό στον άλλο… και να μένουμε με την ψευδαίσθηση.. του "καλού καγαθού" ανθρωπάκουκαι να έχουμε ανάγκη τον φόβο… για να διατηρήσουμε μια μέτρια συμπεριφοράκαι να μη τιμωρηθούμε… σαν ραγιάδες…

    Μοῦ ἀρέσει

  7. Mιχάλη μου μόλις τελείωσαν τα Πάθη του Χριστού που τα έβλεπα… Και μετά από αυτό, έρχεται η καταχώρησή σου να κάνει συνειδητή την αιτία που κάθε Πάσχα νιώθω ένοχη μπροστά στην εικόνα της Σταύρωσης… Όλα ήταν ένα Σχέδιο Θεϊκό για να αφυπνιστούμε, μα εμείς ακόμα κοιμόμαστε… Ο Θεός βρίσκεται μέσα μας όταν τον καλούμε… και μας εγκαταλείπει μόνο όταν τον διώχνουμε… όταν κλείνουμε τα μάτια μας και τα αυτιά μας… όταν κλείνουμε την καρδιά μας… Ο Ναός είμαστε εμείς… η ψυχή μας…Ας ανοίξουμε την ψυχή μας και να την διατηρήσουμε ανοιχτή από δω και πέρα.Σ’ευχαριστώ γι’αυτό που διάβασα σήμερα… Καλή Ανάσταση σε όλους μας… Ανάσταση ψυχής…Να είσαι καλά Μιχάλη!

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

  8. Το θείο δράμα παίζεται καθημερινά μέσα σε εμάς..εχεις δικιο μιχαλη..και οι μερες αυτες μας γινονται καθρεφτης τελικα…αλλα δεν προλαβαινουμε να το ψαξουμε…παει 12 και ενα ..λεμε ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ..και φτιαχνουμε τα καρβουνα γιατην επομενη..

    Μοῦ ἀρέσει

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

Αὐτὸς ὁ ἱστότοπος χρησιμοποιεῖ τὸ Akismet γιὰ νὰ μειώσει τὰ ἀνεπιθύμητα μηνύματα. Μάθετε τί συμβαίνει μὲ τὰ δεδομένα τῶν σχολίων σας.