ΤΑΡΩ ΚΑΙ ΚΑΜΠΑΛΑ – β μέρος

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13

AΡΚΑΝΟ ΝΟΥΜΕΡΟ 13

Η ΑΘΑΝΑΣΙΑ

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΚΑΡΤΑΣ

Σε αυτό το Αρκάνο τα κεφάλια του σιταριού αντιπροσωπεύουν την αναγέννηση, όπως και τα λουλούδια. Τα λουλούδια, η αρχή της ζωής, το σιτάρι, το τέλος.

Ο Ιεράρχης του Νόμου κόβει μερικά δεμάτια από σιτάρι τα οποία έχουν κόκκους από διάφορα μεγέθη και μεγάλους και μικρούς. Αυτοί είναι που ονομάζονται Βody-Caldenos και αντιπροσωπεύουν τις αξίες, το κεφάλαιο που φέρει κάθε άνθρωπος στους τρεις εγκεφάλους του (διανοητικό, κινητικό, συναισθηματικό).

Αυτός που φέρει μικρό κόκκο ζει μόνο για λίγο, πεθαίνει μέσα σε λίγες ημέρες, μήνες ή μέσα στα πρώτα χρόνια ζωής. Κάποιος ζει σε ένα τρίτο κομμάτι και πεθαίνει σε ένα τρίτο κομμάτι. Αυτός που σπαταλά το διανοητικό του κεφάλαιο βυθίζεται στην τρέλα, σχιζοφρένεια κλπ. Αυτός που κακομεταχειρίζεται το κινητικό ή μηχανικό του κέντρο καταλήγει παραλυμένος, παραμορφωμένος κλπ. Αυτός που χρησιμοποιεί λανθασμένα το συναισθηματικό του κέντρο υποφέρει από ασθένειες της καρδιάς.

Αυτό το Αρκάνο αντιπροσωπεύει ταυτόχρονα το εσωτερικό και το φυσικό. Είναι το Αρκάνο του Ιούδα του Ισκαριώτη το οποίο αντιπροσωπεύει τον θάνατο του ΕΓΩ.

Το δρεπάνι είναι το νεκρικό σύμβολο των Αγγέλων του Θανάτου.

ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΕΝΝΟΙΑ ΤOΥ AΡΚΑΝΟ

Ο Θάνατος στην πραγματικότητα είναι η επιστροφή στην μήτρα. Η ζωή και ο θάνατος είναι δύο φαινόμενα ενός και μόνο πράγματος.

Ο θάνατος είναι η αφαίρεση των κομματιών, όταν ο μαθηματικός υπολογισμός τελειώσει, ότι απομένει είναι οι αξίες της Συνείδησης. Οι αξίες της προσωπικότητας αφαιρούνται. Για την προσωπικότητα του θανόντος δεν υπάρχει αύριο, έχει μία αρχή κι ένα τέλος. Οι αξίες της Συνείδησης είναι παγιδευμένες μέσα στο ΕΓΩ. Βλέποντάς τις διορατικά μοιάζουν με λεγεώνες φαντασμάτων, αυτό είναι που συνεχίζει.

Η επιστροφή των αξιών είναι ένας μηχανισμός της φύσης. Στην πραγματικότητα η Ψυχή δεν επιστρέφει γιατί ο άνθρωπος δεν έχει ενσαρκώσει την Ψυχή του. Μόνο οι αξίες επιστρέφουν.

Όταν φτάνει η ώρα του θανάτου ο Άγγελος του Θανάτου παρακολουθεί το νεκρικό κρεβάτι αυτού που πεθαίνει, έχοντας το καθήκον να κόψει την χορδή της ύπαρξης. Στην συγκεκριμένη στιγμή της εκπνοής της τελευταίας ανάσας, ο Άγγελος του Θανάτου αφαιρεί το άτομο από το φυσικό του σώμα και με το δρεπάνι του κόβει την Ασημένια Χορδή. (Αυτή είναι μία μυστηριώδης ασημένια κλωστή που ενώνει τα εσωτερικά σώματα με το φυσικό σώμα). Αυτή η μαγνητική χορδή μπορεί να επεκτείνεται ή να ελαττώνεται στο άπειρο. Είναι εξαιτίας αυτής της χορδής που μπορούμε να ενσωματωθούμε μέσα στο φυσικό σώμα την στιγμή του ξυπνήματος μετά τον ύπνο.

Οι πεθαμένοι συνήθως βλέπουν τον Άγγελο του Θανάτου. Αυτοί, όταν εργάζονται, ντύνονται με νεκρικό ένδυμα και παίρνουν την μορφή φαντάσματος ή σκελετού, κρατώντας το δρεπάνι με το οποίο κόβουν την Ασημένια Χορδή. Παίρνουν αυτή την ζοφερή μορφή μόνο όταν εργάζονται, ξέχωρα από αυτό υιοθετούν πολύ όμορφες μορφές, κατά καιρούς παιδιών, κυριών ή σεβάσμιων υπερηλίκων. Οι Άγγελοι του Θανάτου δεν είναι ποτέ κακοί ή διεστραμμένοι, δουλεύουν πάντα σε συμφωνία με τον Μεγάλο Νόμο. Ο καθένας γεννιέται στην ώρα του και πεθαίνει ακριβώς στον χρόνο του.

Οι Άγγελοι του Θανάτου είναι πολύ σοφοί. Αναπτύσσονται και λειτουργούν κάτω από την Ακτίνα του Κρόνου. Δεν ξέρουν μόνο όλα αυτά τα οποία σχετίζονται με το σύνηθες επίπεδο και τον κανονικό θάνατο του φυσικού σώματος, αυτοί οι πρεσβευτές του θανάτου είναι επίσης βαθύτατα σοφοί σε όλα αυτά που σχετίζονται με τον θάνατο του πολυπληθούς ΕΓΩ.

Οι Άγγελοι του Θανάτου εργάζονται υπό την καθοδήγηση της Περσεφόνης, της Βασίλισσας των Κολάσεων, είναι επίσης η Εκάτη, η Ευλογημένη Θεά Μητέρα Θάνατος. Η Μητέρα Διάστημα μετατρέπεται σε Μητέρα Θάνατο που αγαπά στοργικά τα παιδιά της και για αυτόν τον λόγο τα παίρνει.

Η Ευλογημένη Θεά Μητέρα Θάνατος έχει την δύναμη να μας τιμωρήσει και την εξουσία να μας αφαιρέσει την ζωή όταν καταπατάμε τον Νόμο. Αυτή είναι, αναμφίβολα, μόνο μία μεγαλοπρεπής πλευρά της Απόκρυφής μας Δυάδας, μία υπέροχη μορφή του δικού μας Είναι. Χωρίς την συγκατάθεσή της κανένας Άγγελος του Θανάτου δεν θα τολμούσε να σπάσει το νήμα της ζωής, την Ασημένια Χορδή, την Antakarana.

Τρεις ανθρώπινες μορφές πηγαίνουν στον τάφο:

Α : το φυσικό σώμα

Β : το ζωτικό σώμα ή το Λίνγκαμ Σαρίρα.

Γ : η προσωπικότητα.

Το φυσικό σώμα με μία προοδευτική διαδικασία, αποσυντίθεται μέσα στον τάφο. Το ζωτικό σώμα πλανάται πάνω από τον τάφο, το φωσφορίζον του φάσμα γίνεται κατά περιόδους ορατό σε άτομα που είναι πολύ πνευματικά. Αποσυντίθεται αργά όπως αποσυντίθεται το φυσικό σώμα.

Η προσωπικότητα είναι ενεργητική, διαμορφώνεται κατά την διάρκεια των επτά πρώτων χρόνων της παιδικής ηλικίας και ενισχύεται με τον χρόνο και τις εμπειρίες. Η προσωπικότητα είναι παιδί του χρόνου της, γεννιέται στον χρόνο της. Δεν υπάρχει αύριο για την προσωπικότητα του μακαρίτη. Μετά τον θάνατο του φυσικού σώματος, η προσωπικότητα είναι επίσης μέσα στο τάφο, αλλά βγαίνει έξω όταν κάποιος φέρνει λουλούδια, όταν κάποιος που θρηνεί την επισκέπτεται. Τριγυρνά στο νεκροταφείο και επιστρέφει στον τάφο της. Αποσυντίθεται αργά μέσα στο νεκροταφείο.

Εκείνο που συνεχίζει, εκείνο που δεν πηγαίνει στον τάφο, είναι το ΕΓΩ, ο εαυτός, ο εαυτός μου, ο οποίος είναι ένα ιδιαίτερο σύνολο των ΕΓΩ-δαιμόνων που προσωποποιεί της ψυχολογικές μας ατέλειες.

Αυτό που συνεχίζει μετά τον θάνατο δεν είναι τότε πολύ όμορφο. Αυτό που δεν καταστρέφεται μαζί με το φυσικό σώμα δεν είναι τίποτε άλλο από ένα πλήθος δαιμόνων, από ψυχολογικά σύνολα των ατελειών. Το μόνο ευγενές πράγμα που υπάρχει μέσα σε όλες αυτές τις σπηλαιώδεις οντότητες που αποτελούν το ΕΓΩ είναι η Ουσία, η Ψυχή, το Buddhata.

Κανονικά, αυτά τα ψυχικά σύνολα λειτουργούν μέσα στους αστρικούς και διανοητικούς κόσμους. Σπάνιες είναι εκείνες οι Ουσίες που είναι ικανές να ελευθερωθούν για λίγο καιρό από αυτά τα υποκειμενικά στοιχεία προκειμένου να απολαύσουν διακοπές στον αιτιατό κόσμο πριν επιστρέψουν σε αυτή την κοιλάδα των δακρύων. Αυτό ωστόσο είναι δυνατό, με την διάλυση του ΕΓΩ.

Τα ΕΓΩ συνήθως καταδύονται μέσα στο ορυκτό βασίλειο στους σατανικούς κόσμους, ή επιστρέφουν αμέσως ή σύντομα έπειτα σε ένα νέο οργανισμό.

Το ΕΓΩ συνεχίζει στον σπόρο του απογόνου μας. Επιστρέφουμε διαρκώς προκειμένου να επαναλάβουμε πάντα τα ίδια δράματα, τις ίδιες τραγωδίες.

Πρέπει να τονίσουμε το γεγονός ότι δεν επιτυγχάνουν όλα τα ψυχολογικά σύνολα ανθρώπινη ενσάρκωση. Στην πραγματικότητα πολλά ΕΓΩ-Δαίμονες χάνονται γιατί καταδύονται στο ορυκτό βασίλειο ή συνεχίζουν να ενσωματώνονται σε ζωικούς οργανισμούς, ή προσκολλιούνται αποφασιστικά, επιμένοντας σε σταθερές θέσεις.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14

AΡΚΑΝΟ ΝΟΥΜΕΡΟ 14

Η ΕΓΚΡΑΤΕΙΑ

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΚΑΡΤΑΣ

Στα ύδατα της ζωής βρίσκουμε τρία λουλούδια, και στο κεντρικό λουλούδι, το Φίδι που ανυψώνεται. Αυτά τα τρία λουλούδια αντιπροσωπεύουν: το Σατ, τον Εσώτερο, τον Άτμαν, την Chit: Buddhi, Πνευματική Ψυχή. Ανάντα: Manas, Ανθρώπινη Ψυχή.

Επίσης τα τρία λουλούδια αντιπροσωπεύουν:

Την Ιερή Φωτιά

Την Πρώτη Ύλη

Το Μίγμα

Στην μέση, ένας Άγγελος μας δείχνει με την βοήθεια των αμφίων του, την Τριάδα και το Cuaternario (τα τέσσερα σώματα της αμαρτίας). Στο μέτωπό του λάμπει ένας Ήλιος με 14 ακτίνες, 7 ορατές και 7 αόρατες. Οι ορατές ακτίνες αντιπροσωπεύουν τους 7 πλανήτες και οι αόρατες τα 7 τσάκρας.

Ο Άγγελος έχει δύο αγγεία ή σαμοβάρια μέσα στα οποία αναμιγνύει τα δύο ελιξίρια. Το ένα δοχείο είναι από Χρυσάφι και περιέχει το Κόκκινο Ελιξίριο· το άλλο από Ασήμι που περιέχει το Άσπρο Ελιξίριο.

Μαζί, παράγουν το Ελιξίριο της Μακροχρόνιας Ζωής. Πολλοί Δάσκαλοι έχουν επιτύχει την αθανασία: Babaji, Sanat Kumara, Παράκελσος κλπ.

ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΕΝΝΟΙΑ ΤOΥ AΡΚΑΝΟ

Στο Αρκάνο νούμερο 14 υπάρχει ένας Άγγελος με έναν Ήλιο στο μέτωπό του και ένα δοχείο σε κάθε του χέρι, αναμιγνύοντας το Κόκκινο Ελιξίριο με το Άσπρο Ελιξίριο. Το Ελιξίριο της Μακροχρόνιας Ζωής προκύπτει από την μίξη αυτών των δύο. Είναι, αναμφίβολα, αυτό που οι μεσαιωνικοί Αλχημιστές ποθούσαν τόσο. Το Άσπρο Ελιξίριο είναι η γυναίκα και το Κόκκινο Ελιξίριο είναι ο άντρας, χωρίς αυτό είναι αδύνατο να παραχθεί το Ελιξίριο της Μακροχρόνιας Ζωής. Αυτό της γυναίκας προέρχεται από το Φεγγάρι και αυτό του άντρα προέρχεται από τον Ήλιο. Αυτό υποδεικνύεται από τα χρώματα.

Όταν ο Επταδικός Άντρας ενωθεί σεξουαλικά με την Επταδική Γυναίκα γίνεται μία πρόσθεση της οποίας το αποτέλεσμα είναι το Αρκάνο νούμερο 14 του Ταρώ. Είναι πολύτιμο να αναφέρουμε ότι εκείνος ο άντρας έχει 7 αρχές, όπως και η γυναίκα. Το σεξουαλικό κέντρο είναι το πιο σημαντικό και το γρηγορότερο στον άνθρωπο.

Η διαδικασία της δημιουργίας μίας νέας ύπαρξης πραγματοποιείται μέσα από τον νόμο των μουσικών οκτάβων. Οι 7 νότες της μουσικής κλίμακας σχηματίζουν την βάση όλης της δημιουργίας. Αν μετατρέπουμε την δημιουργική ενέργεια αρχίζουμε μία νέα οκτάβα στον Αιθερικό Κόσμο. Το αποτέλεσμα αυτού είναι ένα όχημα με το οποίο μπορούμε συνειδητά να διεισδύσουμε σε όλες τις περιοχές του Βασιλείου.

Μία τρίτη οκτάβα μας επιτρέπει να δημιουργήσουμε το Αληθινό Αστρικό, το Χριστικό Αστρικό. Φτάνοντας αυτά τα επίπεδα το παλιό αστρικό φάντασμα καταντά ένα άδειο κογχύλι το οποίο σιγά-σιγά αποσυντίθεται.

Μία τέταρτη οκτάβα μας επιτρέπει να δημιουργήσουμε τον Χριστικό Νου. Αυτό το μέσον μας δίνει αληθινή σοφία και αρμονική σκέψη. Μόνο αυτός που έχει δημιουργήσει τον Χριστικό Νου έχει το δικαίωμα να πει: έχω διανοητικό σώμα. Το τωρινό διανοητικό σώμα είναι μόνο ένα φάντασμα ενός προσωπείου. Αυτό γίνεται πραγματικά ένα κούφιο κογχύλι όταν γεννηθεί ο αληθινός νους. Αποσυντίθεται και γίνεται κοσμική σκόνη.

Η Πέμπτη μουσική οκτάβα δημιουργεί το Αληθινό Αιτιατό Σώμα. Φτάνοντας αυτά τα επίπεδα ενσαρκώνουμε την Ψυχή, τότε έχουμε πραγματική ύπαρξη. Δεν έχουμε πραγματική ύπαρξη πριν από αυτήν την στιγμή.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15

AΡΚΑΝΟ ΝΟΥΜΕΡΟ 15

ΤΟ ΠΑΘΟΣ

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΚΑΡΤΑΣ

Στα ύδατα της ζωής η εκπροσώπηση του Geburah (ο Νόμος). Στην μέση εμφανίζεται ο Τυφών Μπαφομέτ, κρατώντας στο αριστερό του χέρι την Ράβδο της Εξουσίας και στο δεξί του το ανυψωμένο φίδι. Το δεξί χέρι είναι αρσενικό και το αριστερό είναι θηλυκό. Τα στήθη υποδεικνύουν πως η φιγούρα είναι ανδρόγυνος. Η Σοφία καλύπτεται από την ποδιά και από αυτήν την ίδια ποδιά εμφανίζεται η ουρά.

Το πρόσωπο είναι παραμορφωμένο ως αποτέλεσμα του λάθους και της αμαρτίας. Ο Μπαφομέτ αντιπροσωπεύεται από τον ορείχαλκο, τον οποίο η ανθρωπότητα έχει αμαυρώσει εξαιτίας του εκφυλισμού της. Πρέπει να λευκάνουμε τον ορείχαλκο, τον Διάβολο, ο οποίος είναι ο ψυχολογικός εκπαιδευτής και ο φύλακας των θυρών του Ναού, έτσι ώστε μόνο οι εκλεκτοί μπορούν να μπουν, αυτοί που ήταν ικανοί να ξεπεράσουν όλες τις δοκιμασίες που έθεσε ο Διάβολος.

ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΕΝΝΟΙΑ ΤOΥ AΡΚΑΝΟ

Το Αρκάνο με το νούμερο 15 του Ταρώ αντιπροσωπεύει την αρσενική γίδα των Mendez, Λούσιφερ, Typhon, Μπαφομέτ, ο Διάβολος.

Ο Αλχημιστής πρέπει να κλέψει την Φωτιά από τον Διάβολο.

Όταν δουλεύουμε με το Aρκάνο A.Z.F. κλέβουμε την Φωτιά από τον διάβολο. Κατ’ αυτόν τον τρόπο γινόμαστε Θεοί, κατ’ αυτόν τον τρόπο το αστέρι με τις 5 άκρες λάμπει.

Τα κέρατα καταλήγουν σε 6 σημεία. Το Αρκάνο νούμερο 6 είναι το σεξ, που δείχνει ότι το σεξ είναι η ελευθέρωση με την βοήθεια της αγνότητας ή η υποδούλωση του ανθρώπου από το πάθος. Υπάρχει διαφορά από το Αρκάνο νούμερο 1, το δεξί χέρι είναι υψωμένο και το αριστερό δείχνει προς την Γη.

Το μυστήριο του Μπαφομέτ είναι η Σεξουαλική Αλχημεία η οποία βασίζεται στην κατανόηση και στην μετατροπή των δημιουργικών ενεργειών.

Ο Μπαφομέτ των Ναϊτών πρέπει να διαβάζεται αντίστροφα: ΤΕM-O-H-P-AB, που είναι αναγραμματισμός των λατινικών λέξεων: Templi Ommun Hominum Pacis Abbas. Αυτό σημαίνει: ο Πατέρας του Ναού, Παγκόσμια Ειρήνη των Ανθρώπων.

Το Αρκάνο με τον αριθμό 15 έρχεται μετά το Αρκάνο 13 το οποίο είναι ο θάνατος του ΕΓΩ και μετά το Αρκάνο νούμερο 14 που είναι η Εγκράτεια ή Μετριοπάθεια, η αγνότητα που είναι ένα αποτέλεσμα από τον θάνατο του ΕΓΩ. Το Αρκάνο νούμερο 15 είναι τότε ο Θεϊκός Ανδρόγυνος που γίνεται λαμπρός, είναι ο λευκασμένος Ορείχαλκος.

Γνωρίζουμε ότι οι εσωτερικοί Θεϊκοί Λόγοι είναι πέρα από το σώμα, τα συναισθήματα και τον νου. Αυτό, αναμφισβήτητα, είναι αυτό που είναι απερίγραπτο, είναι πραγματικό. Προβάλλει την αντανάκλασή του, την ιδιαίτερη του σκιά ανάμεσα μας, εδώ και τώρα. Προφανώς αυτή η σκιά, αυτή η αντανάκλαση είναι ο ψυχολογικός Εκπαιδευτής, ο πλάνος Λούσιφερ. Ο καθένας από εμάς έχει τον προσωπικό του Λούσιφερ.

Στην Αίγυπτο των Φαραώ, ο μεσημβρινός ήλιος, ο Ιερός Απόλυτος Ήλιος συμβολιζόταν πάντα από τον Οσίρις ενώ η σκιά του, η αντανάκλασή του, ο Λούσιφέρ του, συμβολιζόταν από τον Typhon.

Στους Ιερούς Ναούς της αρχαίας Αιγύπτου των Φαραώ, όταν ο νεόφυτός ήταν στο σημείο να υποβληθεί στις δοκιμασίες της Μύησης, ένας Δάσκαλος πλησίαζε κοντά του και του ψιθύριζε ήσυχα στο αυτί αυτή την μυστηριώδη φράση: Θυμήσου ότι ο Οσίρις είναι ένας Μαύρος Θεός.

Αυτό είναι ξεκάθαρα το συγκεκριμένο χρώμα του σκότους και της σκιάς του Διαβόλου στον οποίο πρόσφεραν πάντα μαύρα τριαντάφυλλα. Επίσης είναι το χρώμα του πρωτόγονού Χάους όπου όλα τα στοιχεία και οι σπόροι της ζωής είναι πλήρως αναμιγμένα και μπερδεμένα, το σύμβολο του γήινου στοιχείου και της νύχτας, του ολοκληρωτικού θανάτου όλων των ψυχολογικών στοιχείων τα οποία με την ένωσή τους συγκροτούν το «ο Εαυτός μου».

Χρειάζεται με κατεπείγουσα ανάγκη και με επιτακτικότητα που δεν μπορεί να αναβληθεί να λευκάνουμε τον διάβολο και αυτό είναι δυνατόν μόνο πολεμώντας ενάντια στους εαυτούς μας. Διαλύοντας ολόκληρο το σύμπλεγμα των ψυχολογικών συνόλων που αποτελούν το ΕΓΩ, τον εαυτό μου, τον εαυτό. Μόνο πεθαίνοντας μέσα στους εαυτούς μας μπορούμε να λευκάνουμε τον ορείχαλκο και να ατενίσουμε τον Ήλιο του Μεσονυκτίου (τον Πατέρα). Αυτό σημαίνει να υποτάξουμε τους πειρασμούς και να αποβάλουμε το καθένα και όλα τα απάνθρωπα στοιχεία που φέρουμε μέσα μας θυμό, φιλαργυρία, λαγνεία, φθόνο, υπερηφάνεια, οκνηρία, λαιμαργία κλπ, κλπ, κλπ.

Στο ψυχολογικό γυμναστήριο της ανθρώπινης ύπαρξης χρειάζεται πάντοτε ένας εκπαιδευτής. Ο Θεϊκός Δαίμονας, που αναφέρθηκε τόσες πολλές φορές από τον Σωκράτη, η ίδια η σκιά του ατομικού μας Πνεύματος, είναι ο πιο εξαιρετικός ψυχολογικός εκπαιδευτής που ο καθένας από εμάς φέρει μέσα του. Βάζει πειρασμούς στον δρόμο μας με σκοπό να μας εκπαιδεύσει, να μας διδάξει. Μόνο με αυτόν τον τρόπο είναι δυνατόν να εμφανιστούν μέσα στην ψυχή μας οι πολύτιμοι λίθοι της αρετής.

Τώρα ρωτάω τον εαυτό μου και ρωτάω κι εσάς: που είναι η κακία του Λούσιφερ; Είναι τα αποτελέσματα τα οποία μιλούν. Αν δεν υπάρχει πειρασμός, δεν υπάρχει αρετή. Όσο πιο ισχυροί είναι οι πειρασμοί, τόσο μεγαλύτερες οι αρετές. Το σημαντικό είναι να μην πέσουμε στον πειρασμό και γι’ αυτόν τον λόγο πρέπει να προσευχηθούμε στον Πατέρα λέγοντας: μην με αφήνεις να πέσω στον πειρασμό .

Μόνο μέσω του αγώνα, της σύγκρισης, του πειρασμού και της αυστηρής εσωτερικής πειθαρχίας μπορούν να ανθίσουν μέσα μας τα λουλούδια της αρετής.

Ο Λούσιφερ ως παιδαγωγός, εκπαιδευτής, σύμβουλος είναι βέβαια κάτι σπάνιο, ασυνήθιστο, εξαιρετικό. Εκεί στον Λουσιφερικό πειρασμό υπάρχει μία μοναδική διδακτική, μία εντυπωσιακή διδασκαλία, μία έλξη που είναι καταπληκτική, ένα σαφές κίνητρο, μία κρυφή παρότρυνση με μυστικό θεϊκό σκοπό, αποπλάνηση, γοητεία… Ο Λούσιφερ Προμηθέας είναι ένα με τον Πλατωνικό Λόγο, ο Υπουργός του Δημιουργού και λαμπρός Άρχοντας των Εφτά Αρχοντικών του Άδη (η Κόλαση), του Σαββάτου και του φανερού κόσμου. Σε αυτόν εμπιστεύτηκαν το Σπαθί και την Ζυγαριά της Κοσμικής Δικαιοσύνης. Αυτός είναι τότε, αναμφίβολα, ο κανόνας του βάρους, μέτρο και αριθμός (Ώρος, Βράχμα, Άχουρα-Μάσδα κλπ) πάντοτε άφατος.

Ο Lucifer (Luci = φως, Fer = φωτιά) είναι ο Φύλακας της Πόρτας και έχει τα κλειδιά του Λουμισιάλ, έτσι ώστε κανείς άλλος να μην μπορεί να εισέλθει εκτός των χρησμένων, αυτών που κατέχουν το μυστικό του Ερμή.

Αυτοί που απερίσκεπτα καταριούνται τον Λούσιφερ, συκοφαντούν την Κοσμική Αντανάκλαση του Λόγου. Αναθεματίζουν τον Ζωντανό Θεό που φανερώνεται υλικά και αποκηρύσσουν την πάντοτε ακατανόητη σοφία που αποκαλύπτεται στην αντίθεση του φωτός και του σκότους. Ομοιότητα: ήλιος και σκιά, μέρα και νύχτα. Ο Νόμος των αντιθέτων…

Ο Διάβολος, η αντανάκλαση του εσωτερικού μας Λόγου, ήταν το πιο υψηλό όν πριν κατέλθουμε στην ζωώδη γενιά. Λευκάνετε τον ορείχαλκο και κάψτε τα βιβλία σας, μας λένε οι Δάσκαλοι της Ερμητικής τέχνης ξανά μέσα στον χρόνο.

Όποιος λευκαίνει τον διάβολο, τον ξαναγυρνά στην λαμπρή και αρχέγονη κατάστασή του. Όποιος πεθαίνει μέσα του εδώ και τώρα, απελευθερώνει τον αλυσοδεμένο Προμηθέα και αυτός ανταμείβει πάρα πολύ, γιατί είναι ένας κολοσσός με δύναμη πάνω στους Ουρανούς, πέρα από την Γη και πέρα από τις κολάσεις. Ο Λούσιφερ-Προμηθέας είναι πλήρως ενσωματωμένος με όλα τα μέρη του Είναι μας, κάνοντάς μας κάτι διαφορετικό, ξεχωριστό, ένα εξωτικό πλάσμα, έναν Αρχάγγελο, μία φοβερά θεϊκή Δύναμη.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16

AΡΚΑΝΟ ΝΟΥΜΕΡΟ 16

Η ΕΥΘΡΑΥΣΤΟΤΗΤΑ

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΚΑΡΤΑΣ

Στα ύδατα της ζωής η Ράβδος της Δύναμης, η Ράβδος της Εξουσίας και ο Δάρτης (μαστίγιο), που αντιπροσωπεύει την Ευθραυστότητα. Την κάθε πλευρά αυτών των συμβόλων, τα δύο Φίδια, το θετικό και το αρνητικό.

Από ανώτερο μέρος κατεβαίνει η Ακτίνα της Κοσμικής Δικαιοσύνης, καταστρέφοντας τον πύργο που οι καβαλιστές αποκαλούν Πύργο της Βαβέλ. Δύο άτομα βυθίζονται στα βάθη της Αβύσσου, ένα στα αριστερά και το άλλο στα δεξιά. Πέφτουν και τα χέρια, κεφάλι δείχνουν προς τα κάτω, φτιάχνοντας το σημάδι του ανάστροφου Φλεγόμενου Αστεριού. Αυτό συμβολίζει την πτώση του Μποντισάτβα, μία πτώση λόγω του σεξ, λόγω της ανατροπής του Δοχείου του Ερμή.

Πρέπει να ξεχωρίσει κάποιος ανάμεσα στην πτώση και την κάθοδο. Ο Μυημένος κατεβαίνει στην Ένατη Σφαίρα κατά την διάρκεια της εργασίας στο σιδηρουργείο προκειμένου να καταστρέψει τα ελαττώματά του στις κατώτερες περιοχές και τότε να ανέβει στους Ουρανούς. Ένας Ουρανός κερδίζεται ακολουθώντας την εργασία σε κάθε κόλαση. Ο Μυημένος πέφτει όταν χύνει το σπέρμα του.

ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΕΝΝΟΙΑ ΤOΥ AΡΚΑΝΟ

Το Αρκάνο αριθμός 16 είναι αυτό του κεραυνοβολημένου πύργου, ο Πύργος της Βαβέλ.

Είναι πολλοί οι Μυημένοι που επιτρέπουν στον εαυτό τους να πέσει. Υπάρχουν πολλοί κεραυνοβολημένοι πύργοι. Κάθε Μυημένος που αδειάζει το Δοχείο του Ερμή αναπόφευκτα πέφτει. Ο μύθος των πεσμένων Αγγέλων έχει επαναληφθεί και θα επαναλαμβάνεται αιώνια.

Πολλοί πεσμένοι Θεοί ζουν τώρα στον κόσμο. Τώρα είναι μεταμφιεσμένοι με σώματα ανθρώπων. Είναι αναγκαίο να ξυπνήσουμε την συνείδηση έτσι ώστε να μη πέφτουμε στην άβυσσο του αιωνίου θανάτου. Υπάρχουν τώρα πολλοί ηγέτες εσωτερικών ομάδων με την συνείδηση πλήρως κοιμισμένη, ο τυφλός οδηγεί τον τυφλό, όλοι θα πέσουν στην άβυσσο.. Αυτός είναι ο Νόμος. Τα ανθρώπινα όντα ζουν εντελώς κοιμισμένα. Είναι απαραίτητο να ξυπνήσουμε την συνείδηση έτσι ώστε να μη περπατάμε στα τυφλά. Ο τυφλός μπορεί να πέσει μέσα στην άβυσσο. Το Αρκάνο 16 είναι πολύ επικίνδυνο.

Εκείνοι οι μαθητές που κάνουν εσωτερικές ασκήσεις και δεν εργάζονται στο Αρκάνο A.Z.F. είναι όμοιοι με τον άνθρωπο που χτίζει το σπίτι του πάνω στην άμμο. Το οικοδόμημά τους θα πέσει στην άβυσσο.

Πρέπει να χτίσουμε πάνω στην Ζωντανή Πέτρα. Η Πέτρα είναι το σεξ. Αυτός που αναπτύσσει τα τσάκρας ενώ έχει εσωτερικά σώματα τα οποία είναι σεληνιακά θα πέσει στην άβυσσο, ο Πύργος του θα γίνει κεραυνοβολημένος πύργος. Αυτός που δημιουργεί τα Χριστικά του σώματα με το Αρκάνο A.Z.F. και εργάζεται να αναπτύξει τα τσάκρας του μεταμορφώνεται σε ζωντανό Χριστό.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17

AΡΚΑΝΟ ΝΟΥΜΕΡΟ 17

Η ΕΛΠΙΔΑ

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΚΑΡΤΑΣ

Στα ύδατα της ζωής υπάρχουν δύο τρίγωνα, το θετικό και το αρνητικό. Στο μεσαίο τμήμα είναι μία γυναίκα που ποτίζει την γη με τα δύο ελιξίρια (αρσενικό και θηλυκό). Επάνω στο κεφάλι της είναι το λουλούδι λωτός που δείχνει τα ανεπτυγμένα της τσάκρας.

Στο ανώτερο μέρος λάμπει το οκτάκτινο άστρο της Αφροδίτης αποκαλύπτοντας ότι μετά τις Μυήσεις της Φωτιάς ακολουθούν αυτές του Φωτός.

ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΕΝΝΟΙΑ ΤOΥ AΡΚΑΝΟ

Το ιερογλυφικό του Αρκάνο νούμερο 17 είναι το ακτινοβόλο αστέρι και η αιώνια νεότητα. Σε αυτό το Αρκάνο εμφανίζεται μία γυμνή γυναίκα η οποία ραντίζει το ζωτικό υγρό της Παγκόσμιας Ζωής που έρχεται από δύο δοχεία, ένα χρυσό κι ένα ασημένιο.

Αν μελετήσουμε προσεχτικά την εσωτερική έννοια αυτού του Αρκάνο ανακαλύπτουμε τέλεια Αλχημεία.

Πρέπει να εργαστούμε με τον χρυσό και το ασήμι, με τον Ήλιο και το Φεγγάρι προκειμένου να ενσαρκώσουμε το αστέρι με τις οκτώ κορυφές, το Πρωινό Άστρο.

Στην πραγματικότητα το αστέρι με τις οκτώ κορυφές είναι η Αφροδίτη. Όποιος αποκτήσει την Μύση της Αφροδίτης έχει την χαρά να ενσαρκώσει το Δράκο της Σοφίας (τον Εσωτερικό Χριστό).

Κάποιος πρέπει να εργαστεί με την Φωτιά και το Νερό για να λάβει την Μύηση της Αφροδίτης.

Το σταυρωμένο αστέρι πάνω στον σταυρό είναι ο Χριστός του Αβραξάς, ο Υιός του Ανθρώπου, ο Λόγος ενσαρκωμένος.

Υπάρχει τεκμηρίωση για την Αφροδίτη, το Πρωινό Άστρο στην Αποκάλυψη του Αγίου Ιωάννη:

«Όποιος παραμείνει πιστός… θα του δώσω το Πρωινό Άστρο» Αποκάλυψη κεφάλαιο 2, παράγραφος 26-28.

«Εγώ ο Ιησούς έστειλα τον άγγελό μου να σας αναγγείλει αυτά στις εκκλησίες. Εγώ είμαι η ρίζα και ο απόγονος του Δαυίδ, ο Πρωινός Αστέρας ο φωτεινός» Αποκάλυψη κεφάλαιο 22, παράγραφος 16.

Ο Χριστός είναι το Αστέρι της Αυγής. Όταν κάποιος φτάσει την Μύηση της Αφροδίτης ο Χριστός μπαίνει στην Ψυχή. Όταν αποκεφαλίζουμε και διαλύουμε το ΕΓΩ, τον Εαυτό μου, τότε λαμβάνουμε την Μύηση της Αφροδίτης. Αυτός που την λαμβάνει ενσαρκώνει το Αστέρι του.

Το Αστέρι είναι ο Υιός του Ανθρώπου, η Αλήθεια. Κανείς δεν μπορεί να αναζητήσει την Αλήθεια. Η Αλήθεια δεν μπορεί να γνωρίζεται από το ΕΓΩ. Κανείς δεν μπορεί να ψάξει για εκείνο που δεν ξέρει. Ο Σατανάς, το ΕΓΩ το οποίο φέρουμε μέσα μας, είναι ανίκανο να γνωρίζει την Αλήθεια. Η Αλήθεια δεν μπορεί να μελετηθεί, να διαβαστεί ή να αναγνωριστεί από τον νου. Η Αλήθεια είναι τελείως διαφορετική από όλα όσα μπορούν να διαβαστούν, να μελετηθούν ή να αναγνωρισθούν από τον νου. Η Αλήθεια εμφανίζεται όταν έχουμε αποκεφαλίσει και διαλύσει το ΕΓΩ.

Οι διάφορες αλήθειες των ανθρώπων δεν είναι τίποτα άλλο από προβολές του νου. Αποκεφαλίστε το δικό σας ΕΓΩ, διαλύστε το με αυστηρό εξαγνισμό. Με αυτόν τον τρόπο επιτυγχάνετε την Μύηση της Αφροδίτης. Τότε θα ενσαρκώσετε την Αλήθεια. Το Είναι θα φτιάξει σάρκα μέσα σας. Θα ενσαρκώσετε τον Υιό του Ανθρώπου και θα λάβετε το Πρωινό Αστέρι.

Ο καθένας που θέλει να ενσαρκώσει το Αστέρι πρέπει να εργαστεί με τον Χυμό της Ζωής που περιέχεται στα δύο ιερά δοχεία τα οποία η γυμνή γυναίκα του Αρκάνο 17 έχει στα χέρια της.

Το Αστέρι που μας οδηγεί εσωτερικά είναι το Αστέρι Πατέρας. Το σημαντικό για εμάς είναι να ενσαρκώσουμε αυτό το Αστέρι Πατέρα. Εδώ έχουμε το μυστήριο του Αρκάνο 17. Ο Χυμός περιέχεται στα δοχεία από Χρυσό και Ασήμι. Όταν συνενωθούν και μετατραπούν σοφά, μας επιτρέπουν να επιτύχουμε την ενσάρκωση του Αστεριού. Το Αστέρι που σταυρώνεται πάνω στον Σταυρό είναι ο Χριστός.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18

AΡΚΑΝΟ ΝΟΥΜΕΡΟ 18

ΤΟ ΛΥΚΟΦΩΣ

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΚΑΡΤΑΣ

Στα ύδατα της ζωής ένας σκορπιός μέσα σε ένα αναποδογυρισμένο τρίγωνο, δηλώνει ότι με το άδειασμα του Δοχείου του Ερμή εμείς, όπως ένας σκορπιός, σκοτώνουμε την Θεϊκή Μητέρα.

Στο μέσο τμήμα είναι δύο πυραμίδες, μία μαύρη και μία άσπρη, συμβολίζοντας το θετικό και το αρνητικό. Δύο σκύλοι ή λύκοι, ένας μαύρος και ο άλλος άσπρος, ουρλιάζουν προς το φεγγάρι. Ο Άσπρος, συμβολίζοντας την φιλία είναι θετικός, ενώ ο μαύρος είναι αρνητικός και συμβολίζει το ψυχολογικό ΕΓΩ. Αντιπροσωπεύουν την φοβερή πάλη μεταξύ των σκοτεινών δυνάμεων. Το Φεγγάρι στην ουσία αντιπροσωπεύει το σεξ. Πρέπει να εργαστούμε με το Φεγγάρι και να το μετατρέψουμε σε Ήλιο. Ο σκύλος επίσης αντιπροσωπεύει το σεξουαλικό ένστικτο και οφείλεται σε αυτό το ότι ο σκύλος μας φέρνει ως τις ίδιες τις πόρτες του Απόλυτου.

ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΕΝΝΟΙΑ ΤOΥ AΡΚΑΝΟ

Είναι απαραίτητο να μελετήσουμε, να αναλύσουμε, και να συλλογιστούμε βαθιά πάνω στην εσωτερική έννοια αυτού του Αρκάνο.

Το Αρκάνο αριθμός 18 είναι φως και σκιά, λευκή μαγεία και μαύρη μαγεία. Αυτό αντιπροσωπεύεται από τον μαύρο σκύλο και τον άσπρο σκύλο, την μαύρη πυραμίδα και την λευκή.

Προσθέτοντας καβαλιστικά το Αρκάνο 18 βρίσκουμε ότι 1 + 8 = 9, η Ένατη Σφαίρα, το σεξ. Έχουμε ήδη πει ότι μέσα στον πλανητικό μας οργανισμό υπάρχουν 9 εσωτερικά στρώματα, αυτά είναι οι 9 υπόγειοι θάλαμοι του απόκρυφου Τεκτονισμού. Το ένατο αντιστοιχεί στον πυρήνα του πλανητικού οργανισμού, και εκεί υπάρχει το μνήμα του Χιράμ Αμπίφ ή του Χιράμ Όσιρι που είναι ο εσώτερος Χριστός του καθενός, του κάθε ατόμου που έρχεται σε αυτόν τον κόσμο.

Είναι εσφαλμένο να θεωρηθεί ή να πιστευτεί ότι ο Χριστός είναι μόνο ο Jeshua Ben Pandira, που είναι το όνομα του Ιησού Χριστού, ο οποίος αναντίρρητα είναι, η ζωντανή ενσάρκωση του Ρήματος, ο Λόγος.

Όλοι μας πρέπει να αναστήσουμε τον εσώτερο Χριστό και για να το επιτύχουμε αυτό είναι ολοφάνερο ότι πρέπει να κατέβουμε στην Ένατη Σφαίρα, στο σεξ. Για αυτόν τον λόγο λέγεται ότι ο Χιράμ Αμπίφ είναι στον ένατο κύκλο, στον ένατο υπόγειο θάλαμο.

Είμαστε όλοι γιοι του σεξ και για αυτόν τον λόγο στην Θεία Κωμωδία βλέπουμε τους καταδικασμένους με νερά ψηλά στα γεννητικά τους όργανα και να χύνουν δάκρυα που πήζουν στα μάτια τους. Αυτό είναι γιατί είναι μία κοιλάδα από δάκρυα και οδύνες. Το ότι τα νερά φτάνουν στα γεννητικά τους όργανα οφείλεται στο γεγονός ότι είναι σπερματικά υγρά. Όλοι γεννιόμαστε και πεθαίνουμε κλαίγοντας. Εάν προσθέσουμε 9 + 9 είναι ίσον με 18. Το 9 περιέχεται δύο φορές στο Αρκάνο 18. Υπάρχει ισορροπία μεταξύ των δύο 9. Το ένα 9 είναι η θετική όψη και το άλλο 9 είναι η αρνητική όψη. Το 18 είναι, εντούτοις, ουσιαστικά αρνητικό, καταστροφικό, είναι απόκρυφος εχθρός του Αρκάνο του Λυκόφωτος. Στην εργασία με την Ένατη Σφαίρα κάποιος πρέπει να παλέψει πολύ γιατί πρέπει να μάθει να μετατρέπει την σεξουαλική ενέργεια, αυτό είναι το κλειδί ή η βάση σε όλες τις αυτοκρατορίες.

Στο Αρκάνο 18 η Ένατη Σφαίρα επαναλαμβάνεται δύο φορές. Ήδη ξέρουμε ότι ο αριθμός 1 είναι θετικός και ότι ο αριθμός 2 αρνητικός. Με τον ίδιο τρόπο αν επαναλάβουμε την Ένατη Σφαίρα μία φορά, και ξανά άλλη μία φορά, θα έχουμε τις δύο όψεις του σεξ, θετική και αρνητική. Τώρα θα καταλάβετε γιατί το Αρκάνο 18 είναι φως και σκοτάδι, λευκή μαγεία και μαύρη μαγεία. Στο Αρκάνο 18 βρίσκουμε τους απόκρυφους εχθρούς της Μύησης.

Τώρα θα μελετήσουμε τον συμβολισμό του σκύλου. Ο σκύλος συμμετέχει στην μαγεία. Είναι ένα γενναιόδωρο ζώο το οποίο τα αρχαία χρόνια ήταν πάντα αφιερωμένο στον Θεό Ερμή. Ο σκύλος του Ερμή είναι αυστηρά συμβολικός καθώς σημαίνει ξεκάθαρα την σεξουαλική δύναμη. Οι υψηλές τιμές που οι μεγάλοι Ιεροφάντες της αρχαίας Αιγύπτου απένειμαν στον σκύλο είναι αρκετά σαφείς.

Η Σεξουαλική Φωτιά, ο σκύλος, το ερωτικό ένστικτο, είναι αυτός ο εξαιρετικός και θαυμάσιος παράγοντας που μπορεί να μας μεταμορφώσει ριζικά.

Ο σκύλος Κέρβερος είναι μέσα στους κόσμους της κόλασης και εμείς πρέπει να τον απελευθερώσουμε, να τον κλέψουμε από τις κολάσεις. Αυτό σημαίνει να ελευθερώσουμε την σεξουαλική δύναμη.

Είναι επείγον να πάρουμε τον Κέρβερο από την κατοικία του Πλούτωνα. Ο Κέρβερος, τέρας του τρόμου, με το γαύγισμά του, τα τρία τεράστια αμβλύστομα κεφάλια του και με το πλεγμένο με φίδια κολάρο του, ζει ευτυχισμένα εκεί, γαυγίζοντας στους πεθαμένους, γεμίζοντάς τους με τρόμο.

Ο σκύλος και ο κύκνος που πετάει πάνω από τα ύδατα της ζωής υποδηλώνουν το ίδιο με το περιστέρι, που είναι το ίδιο με την Αιγυπτιακή Ίβις, την δύναμη του Αγίου Πνεύματος, την σεξουαλική δύναμη. Όλο αυτό, είναι το Δοχείο του Ερμή, το οποίο πρέπει να σηκωθεί αρκετά ψηλά.

Στο αρχαϊκό δόγμα, στην απόκρυφη σοφία, μιλάνε για τον σκύλο-οδηγό που οδηγεί τον ιππότη στο Ιερό Βασίλειο. Υπάρχουν στιγμές που ο ιππότης ξεχνάει τον σκύλο και πιστεύει ότι μπορεί να συνεχίσει τον δρόμο χωρίς αυτόν, αλλά δεν είναι έτσι. Αργά ή γρήγορα όταν αισθανθεί στάσιμος, δεν απομένει καμία άλλη θεραπεία από το να πιάσει τον σκύλο.

Όταν είμαστε ακινητοποιημένοι, αυτός είναι που μας δείχνει τον δρόμο. Πρέπει να τον πάρουμε από την άβυσσο. Δεν πρέπει να ξεχνάει κάποιος ότι ο Τρικέφαλος Κέρβερος τραβά τον δρόμο του κυρίου του, παίρνοντάς τον με ασφάλεια στον δρόμο της διαφυγής που οδηγεί στην Τελική Απελευθέρωση.

Ο Ηρακλής τον πήρε από την άβυσσο να τον υπηρετεί σαν οδηγός του και κάνουμε το ίδιο όταν επιτύχουμε την αγνότητα. Τότε, εργαζόμενοι στο Σιδηρουργείο των Κυκλώπων, εξασκώντας την σεξουαλική μαγεία, μετατρέποντας τις δημιουργικές μας ενέργειες, προχωράμε πάνω από τον δρόμο της Κόψης του Ξυραφιού στην απελευθέρωση.

Θλίψη στον ιππότη που εγκαταλείπει τον σκύλο του. Θα χάσει τον δρόμο του και θα πέσει μέσα στην άβυσσο του ολέθρου.

Δυστυχώς το διανοητικό ζώο που λανθασμένα λέγεται άνθρωπος δεν έχει επιτύχει την αγνότητα. Δηλαδή δεν έχει πάρει τον Κέρβερο από την κυριαρχία των Κολάσεων.

Αυτό σας εξηγεί τώρα τον λόγο που ο πεθαμένος υποφέρει στις αβύσσους του Πλούτωνα όταν ακούει τον Κέρβερο, το λαγωνικό με τα τρία πεινασμένα σαγόνια, να γαυγίζει.

Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι ο Κέρβερος, ο φύλακας-σκύλος των Κολάσεων, ήταν τρυφερός σε αυτούς που εισέρχονταν και αμείλικτα καταβροχθιστικός με αυτούς που προσπαθούσαν να φύγουν.

Ο χαμένος προφανώς υπομένει την ακόρεστη δίψα της λαγνείας του τρομοκρατώντας τον Τάρταρο. Στο Αρκάνο 18 πρέπει να εξαπολύσουμε αιματηρές μάχες ενάντια στο σκοτάδι. Ο Ουρανός καταλαμβάνεται με έφοδο. Ο γενναίος τον έχει καταλάβει. Στους εσωτερικούς κόσμους το σκοτάδι του Αρκάνο 18 επιτίθεται βίαια στο μαθητή.

Αυτός ο δρόμος είναι γεμάτος με κινδύνους και στα δύο, εσωτερικά και εξωτερικά. Πολλοί είναι αυτοί που ξεκινούν, λίγοι αυτοί που φτάνουν. Η πλειοψηφία χάνει τον δρόμο της στο μαύρο μονοπάτι. Στο Αρκάνο 18 υπάρχουν πολύ ανεπαίσθητοι κίνδυνοι που ο μαθητής αγνοεί.

Το Νούμερο 9 είναι ταυτόχρονα θετικό και αρνητικό, αυτό είναι το μυστήριο του Αρκάνο 18. Σε αυτό το φοβερό Αρκάνο βρίσκουμε όλα τα φίλτρα και τις μαγικές ικανότητες της Θεσσαλίας. Τα βιβλία των Grimorios είναι γεμάτα από σκοτεινές συνταγές, ερωτικές μαγικές τελετές, τελετουργίες για να μας αγαπάνε, επικίνδυνα φίλτρα κλπ. Όλα αυτά ανήκουν στο Αρκάνο 18. Πρέπει να προειδοποιήσουμε τους μαθητές ότι το πιο επικίνδυνο φίλτρο που χρησιμοποιεί το σκοτάδι για να πάρει τον μαθητή από τον δρόμο της Κόψης του Ξυραφιού είναι αυτό της νόησης. Μας δελεάζει να εκτοξεύσουμε το σπερματικό υγρό, ή μας οδηγεί εκτός του ορθού δρόμου κάνοντάς μας να συλλογιζόμαστε σχολεία, θεωρίες, δόγματα κλπ, κλπ.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι αυτοί που παραπλανημένοι λατρεύουν το μεγάλο θηρίο λένε: «Δεν υπάρχει τίποτα μεγαλύτερο από το θηρίο. Ποιος είναι ανώτερος από το θηρίο;» Αποκάλυψη κεφάλαιο 13, παράγραφος 1-17.

«Εδώ είναι η σοφία. Όποιος έχει νου ας λογαριάσει τον αριθμό του θηρίου: και είναι αριθμός ανθρώπου, και ο αριθμός του είναι εξακόσια εξήντα έξι» Αποκάλυψη κεφάλαιο 13, παράγραφος 18.

Το σημάδι του θηρίου είναι τα δύο κέρατα στο μέτωπο. Εκατομμύρια και εκατομμύρια ανθρώπων έχουν ήδη το σημάδι του θηρίου πάνω στο μέτωπό τους και στα χέρια τους. Σχεδόν όλος ο ανθρώπινος πληθυσμός της κοιλάδας των δακρύων έχει ήδη το σημάδι του θηρίου πάνω στο μέτωπό του κι επάνω στα χέρια του. Όλες αυτές οι ψυχές χάθηκαν, και από το 1950 μπήκαν στην άβυσσο. Η ανθρώπινη εξέλιξη απέτυχε εντελώς.

Ο αριθμός του μεγάλου θηρίου είναι το 666. Αυτός είναι ο αριθμός του ανθρώπου γιατί αυτός ο αριθμός καβαλιστικά ανάγεται ως εξής: 6 + 6 + 6 = 18. Προσθέτοντας το αποτέλεσμα μαζί έχουμε το ακόλουθο: 1 + 8 = 9, αυτό είναι το σεξ. Το 9 είναι ο άνθρωπος γιατί ο άνθρωπος είναι ο γιος του σεξ.

Στο σύνολο, που περιλαμβάνεται μέσα στο 666 είναι τα Αρκάνο 18 και 9. Το Αρκάνο 18 είναι η άβυσσος, το σκότος, οι σεξουαλικοί πειρασμοί που ενάντιά τους πρέπει να πολεμήσει ο Μυημένος.

Το Αρκάνο 9 είναι η Ένατη Σφαίρα, η Μύηση.

Οι Θεοί καταδίκασαν την Μεγάλη Πόρνη της οποίας ο αριθμός είναι 666.

Η καταδίκη των Θεών ήταν: Στην άβυσσο! Στην άβυσσο! Στην άβυσσο!

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19

AΡΚΑΝΟ ΝΟΥΜΕΡΟ 19

Η ΕΜΠΝΕΥΣΗ

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΚΑΡΤΑΣ

Στα ύδατα της ζωής είναι τρία λουλούδια που αντιπροσωπεύουν τις τρεις βασικές δυνάμεις.

Στο μέσον είναι ένα ζευγάρι που κρατιέται από τα χέρια, σχηματίζοντας έτσι το κλειδί Ταο. Στο ανώτερο μέρος πάνω από τα κεφάλια τους είναι ένας αστραφτερός Ήλιος με 7 ακτίνες οι οποίες μας υπενθυμίζουν τους εφτά βαθμούς δύναμης της Φωτιάς.

Αυτό το Αρκάνο μας διδάσκει ότι μέσω της μετατροπής επιτυγχάνουμε την τελική ελευθερία.

ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΕΝΝΟΙΑ ΤOΥ AΡΚΑΝΟ

Το Αρκάνο νούμερο 19 είναι το Αρκάνο της Συμμαχίας. Αντιπροσωπεύει την Δημιουργό Φωτιά, την Φιλοσοφική Λίθο.

Προκειμένου να αντιληφθούμε την εργασία η οποία είναι η Μεγάλη Εργασία, πρέπει να δουλέψουμε με την Φιλοσοφική Λίθο.

Οι αρχαίοι προσκυνούσαν τον Ήλιο στην συμβολική μορφή μιας μαύρης πέτρας. Εκείνη ήταν η Heliogabalus Πέτρα. Αυτή είναι η Πέτρα με την οποία πρέπει να φτιάξουμε τα θεμέλια του Ναού. Η πέτρα είναι το σεξ, που αντιπροσωπεύεται από την Φιλοσοφική Λίθο, την Heliogabalus Πέτρα.

Χωρίς την πέτρα δεν μπορούμε να επιτύχουμε το Ελιξίριο της Μακροχρόνιας Ζωής. Οι δύο κολόνες του Ναού, Γιακίν και Μπόαθ, είναι ο άντρας και η γυναίκα ενωμένοι προκειμένου να εργαστούν με την Φιλοσοφική Λίθο. Αυτός που βρίσκει την Φιλοσοφική Λίθο γίνεται Θεός.

Αυτοί που χτίζουν πάνω στην ζωντανή Πέτρα θα ενσαρκώσουν το Είναι. Αυτοί που χτίζουν πάνω στην άμμο θα αποτύχουν, και τα οικοδόμηματά τους θα βυθιστούν στην άβυσσο. Η άμμος είναι οι θεωρίες, οι πεθαμένες θρησκείες κλπ, κλπ.

Το Αρκάνο αριθμός 19 είναι το Αρκάνο της Εργασίας του Ήλιου. Ο άντρας και η γυναίκα κρατώντας τα χέρια και ο ήλιος να λάμπει από επάνω τους μας υποδεικνύει ότι αυτό το Αρκάνο σχετίζεται με το μυστήριο της Φωτιάς.

Την σεξουαλική όψη αυτού του Αρκάνο την βρίσκουμε στην καβαλιστική πρόσθεση: 1 + 9 = 10. Αυτός είναι αριθμός ο οποίος είναι βαθιά σεξουαλικός. Έχουμε εδώ τον κύκλο και την γραμμή, τα μυστήρια των Λίνγκαμ-Γιόνι. Είναι δυνατόν να επιτύχουμε την Αυτοπραγμάτωση μόνο με την βοήθεια της σεξουαλικής μετατροπής. Αυτή είναι η Ιερή Συμμαχία μεταξύ άντρα και γυναίκας για το Μεγάλο Έργο.

Διαλογιζόμενος πάνω στους αγίους των μεσαιωνικών χρόνων, ήμουν σε θέση να ανακαλύψω ότι αν και αυτοί οι άγιοι ήταν άγαμοι, είχαν σε άλλες ζωές εργαστεί στην Ένατη Σφαίρα, έχοντας αναπτύξει την Ιερή Φωτιά με το Sahaja Maithuna.

Αν αναλύσουμε την ζωή του Αγίου Φιλλίπου, βρίσκουμε ότι αισθανόμενος αγάπη για το θεϊκό, έπεσε στο έδαφος, και όταν σηκωνόταν ένοιωσε με το χέρι του, μία προεξοχή στην θωρακική περιοχή. Την εξέτασε κα ανακάλυψε ότι είχε σχηματίσει μία προεξοχή πάνω στην καρδιά και αισθάνθηκε ότι η Ιερή Φωτιά του Αγίου Πνεύματος τον κατάκαιγε. Μετά τον θάνατό του ανακαλύφθηκε ότι η αρτηρία μεταξύ της καρδιάς και των πνευμόνων ήταν πολύ διογκωμένη. Έζησε εντούτοις μέχρι τα γηρατειά και ήταν σε θέση να πει ποια ώρα θα πεθάνει. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι είχε την Ιερή Φωτιά λόγω της πρακτικής της Maithuna σε προηγούμενες ζωές.

Η Αικατερίνη της Βουρβώνης ήταν μία εξαιρετική μυστικίστρια, όπως αποδείχθηκε στην ζωή της. Όταν πέθανε θάφτηκε χωρίς φέρετρο, αλλά περνώντας από τον τάφο της πολλοί άνθρωποι πρόσεξαν ότι μία δυνατή ευωδία αναδυόταν και πολλά άρρωστα άτομα θεραπεύτηκαν. Μετά από μερικούς μήνες οι ιερείς μετέφεραν το σώμα της προκειμένου να της κάνουν μία καλή ταφή. Δεν ήταν σε αποσύνθεση και ανέδυε ένα άρωμα. Τοποθετήθηκε για προσκύνημα. Το πτώμα είχε ρινική αιμορραγία, ίδρωνε, και ανέδυε άρωμα. Τοποθετήθηκε σε μία καρέκλα σε ένα παρεκκλήσι στην Ιταλία, με τα μάτια ανοιχτά, και παρέμεινε χωρίς να έχει αποσυντεθεί. Το Ταο λέει ότι ένα από τα σημάδια, όταν κάποιος έχει επιτύχει την Εσώτερη Αυτοπραγμάτωση του Είναι, είναι όταν το σώμα διατηρείται χωρίς αποσύνθεση και αναδύει άρωμα.

Όταν το Ακάσα, η «αιτία των αιτιών» του αιθέρα και βασική αρχή των tattwas είναι συγκεντρωμένο στα σεξουαλικά όργανα, είναι τότε η ψυχική βάση του αίματος, και το αγνό Ακάσα γίνεται η τροφή αυτών των μυστικιστών. Μεταφέρουν αυτό το υλικό στο αίμα και μπορούν να ζήσουν χωρίς φαγητό. Υπάρχουν Μυημένοι που μπορούν να ζήσουν χωρίς ρούχα στο χιόνι, χωρίς να τρώνε. Για να το επιτύχουν αυτό χρειάζεται εξαιρετική συγκέντρωση.

Η Αικατερίνη της Σιένα, είπε ότι άγγιξε τον Χριστό, τρεφόμενη από το αίμα του. Η σχέση του Ακάσα με το αίμα και του αίματος με το Ακάσα είναι καταπληκτική.

Οι Μυστικιστές συγκεντρώθηκαν στο αίμα του Χριστού και προσελκύουν μόνο αγνό Ακάσα. Για αυτό, χρειάζεται τρομερή συγκέντρωση και οι ενέργειες πρέπει να έχουν μετατραπεί.

Στην εποχή της ιπποσύνης, στην Αναγέννηση, στους χρόνους των περουκών, των κρινολίνων, των πορφυρών ράσων, των όμορφων χορών, της λεπτής συμπεριφοράς, ο άντρας ήξερε πώς να εκτιμήσει την γυναίκα και έκανε θυσίες για αυτήν. Ο άντρας ήταν σε θέση να κάνει οποιαδήποτε θυσία για μία κυρία, ήξερε πώς να την εκτιμήσει, δεν απέφευγε να δώσει ακόμη και την ίδια του την ζωή. Υπήρχαν αναμφίβολα και κακομεταχειρίσεις αλλά εκείνη την περίοδο ο άντρας ήξερε πώς να δει μέσα στην γυναίκα όλα τα ιδανικά του.

Στον εικοστό αιώνα ο άντρας έχει ξεχάσει τα σεξουαλικά μυστήρια, το αρσενικό έχει χάσει την αίσθηση της ηθικής ανδρείας, η ανθρωπότητα είναι σε παρακμή.

Η ψυχική ουσία είναι χωρισμένη από όλες τις οντότητες του ΕΓΩ. Όταν ωστόσο, κάποιος το διαλύσει, διαμορφώνει το Γονιμοποιό Μαργαριτάρι. Όταν το ΕΓΩ καταστρέφεται, σχηματίζεται το Χρυσό Έμβρυο και τότε οι αθάνατες αρχές εισέρχονται μέσα στον άνθρωπο. Αλλά αυτό είναι ένα σεξουαλικό θέμα. Σε άλλους καιρούς αυτό που είναι η δημιουργική ενέργεια ήταν κατανοητό πολύ διαισθητικά.

Το ανθρώπινο ον δεν είναι σήμερα τίποτα άλλο από μία λεγεώνα διαβόλων, γεμάτο ενδόμυχες αντιφάσεις.

Η μόνη αξία που έχουμε είναι η Ουσία, η οποία καταστρέφεται μέσα στο ΕΓΩ.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20

AΡΚΑΝΟ ΝΟΥΜΕΡΟ 20

Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΚΑΡΤΑΣ

Στα ύδατα της ζωής μία κολόνα, σύμβολο της οικοδόμησης. Η βάση της κολόνας είναι η κυβική πέτρα. Από τις δύο κολόνες, την άσπρη και την μαύρη, μόνο η άσπρη έχει παραμείνει και είναι ένα σύμβολο Εξαγνισμού.

Στο μεσαίο τμήμα είναι μία μούμια από την οποία δραπετεύει ένας κίρκος με ανθρώπινο κεφάλι. Πετάει προς τους κόσμους του Πνεύματος και αντιπροσωπεύει την Ψυχή. Είναι αναμφίβολο, ότι όταν αφυπνίζουμε την συνείδηση γινόμαστε κίρκοι, με ανθρώπινα κεφάλια, ικανοί να πετάμε ελεύθερα μέσα στο γεμάτο άστρα διάστημα. Στο κεφάλι του κίρκου και της μούμιας είναι ένα σύμβολο που είναι αντιπροσωπευτικό του αδένα της επίφυσης, ένα σημάδι της φώτισης. Η Ψυχή κάθε Αιγύπτιου Ιεροφάντη έχει τέσσερα σώματα:

1. Την Μούμια

2. Το Κα (αστρικό σώμα)

3. Το Βα (νοητικό σώμα)

4. Το Κου (αιτιατό σώμα)

Θλίψη σε εκείνους που συνεχίζουν να ζουν μετά την επιτυχία της δεύτερης γέννησης! Γίνονται στην πραγματικότητα, Hanasmussen (αποβολές της Θεϊκής Μητέρας Κουνταλίνι) με διπλό κέντρο βαρύτητας.

ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΕΝΝΟΙΑ ΤOΥ AΡΚΑΝΟ

Το Αρκάνο νούμερο 20 είναι η Ανάσταση. Για αυτό για να υπάρξει Ανάσταση, πρέπει να έχει πριν υπάρξει θάνατος, χωρίς αυτόν δεν υπάρχει Ανάσταση.

Πόσο όμορφα είναι να πεθαίνεις από στιγμή σε στιγμή…! Μόνο με τον θάνατο έρχεται το νέο!

Πρέπει να πεθαίνουμε από στιγμή σε στιγμή, αν αληθινά θέλουμε να ξεχωρίσουμε τους εαυτούς μας. Το πολυπληθές ΕΓΩ εμποδίζει την ατομικότητα. Δεν είναι δυνατόν, με κανέναν τρόπο, να έχουμε ατομικότητα εκεί που υπάρχουν πολλαπλές οντότητες (τα ΕΓΩ), που φιλονικούν μεταξύ τους και ανεβάζουν διάφορες ψυχολογικές υποχρεώσεις μέσα μας.

Όταν ο Σεθ (το ΕΓΩ) πεθάνει ολοκληρωτικά παραμένει μέσα μας μόνο το Είναι, το οποίο μας δίνει αυθεντική ατομικότητα.

Όταν ο Σεθ αποσυντίθενται ολοκληρωτικά τότε η Συνείδηση, η Ψυχή, είναι ελεύθερη, ξυπνάει τελείως. Τότε υπάρχει εσωτερική φώτιση. Αληθινά, η Ανάσταση της Ψυχής είναι δυνατή μόνο μέσω της κοσμικής Μύησης. Οι άνθρωποι είναι πεθαμένοι και είναι ικανοί να αναβιώσουν ξανά μόνο με την βοήθεια της Μύησης. Ας θυμηθούμε τα λόγια του Ιησού, του Μεγάλου Καβίρ:

«Αφήστε τους νεκρούς να θάψουν τους νεκρούς τους» Ματθαίος κεφάλαιο 8, παράγραφος 22.

«Ο Θεός δεν είναι Θεός των πεθαμένων, αλλά των ζωντανών» Ματθαίος κεφάλαιο 22, παράγραφος 23-32.

Ακριβώς όπως υπάρχουν τρεις βασικοί τύποι ενέργειας, αρσενική, θηλυκή και ουδέτερη, έτσι υπάρχουν επίσης τρεις τύποι Ανάστασης:

1. Πνευματική Ανάσταση.

2. Ανάσταση με το Σώμα της Ελευθερίας.

3. Ανάσταση με το Φυσικό Σώμα.

Κανείς δεν πρέπει να περάσει μέσω του δεύτερου και τρίτου τύπου Ανάστασης χωρίς να έχει περάσει μέσω της Πνευματικής Ανάστασης.

1. Πνευματική Ανάσταση

Επιτυγχάνεται με την Μύηση. Πρέπει να αναζωογονηθούμε πνευματικά πρώτα στην Φωτιά και μετά με το Φως. Δηλαδή, πρώτα ανεβάζουμε τα 7 Φίδια της Φωτιάς και μετά τα 7 Φίδια του Φωτός, επιτυγχάνοντας την Μύηση της Αφροδίτης και την Πνευματική Ανάσταση.

2. Ανάσταση με το Σώμα της Ελευθερίας.

Αυτή πραγματοποιείται στους Ανώτερους Κόσμους. Αυτό το σώμα δημιουργήθηκε από τα καλύτερα άτομα του φυσικού σώματος. Είναι ένα σώμα από σάρκα το οποίο δεν έρχεται από τον Αδάμ, ένα σώμα απερίγραπτης ομορφιάς. Με αυτό το σώμα του Παραδείσου, οι Μύστες μπορούν να μπουν στον φυσικό κόσμο και να εργαστούν σε αυτόν κάνοντας τον εαυτό τους αόρατο ή ορατό με την θέλησή τους.

3. Ανάσταση με το Φυσικό Σώμα.

Τη τρίτη μέρα, ο Μυημένος στο αστρικό σώμα έρχεται στον Άγιο Τάφο του συνοδευόμενος από τις Θεικές Ιεραρχίες. Ο Μυημένος επικαλείται το σώμα του και με την βοήθεια των Θεϊκών Ιεραρχιών αυτό ανυψώνεται εισχωρώντας στο υπερδιάστημα. Έτσι επιτυγχάνεται η διαφυγή από τον τάφο. Στους υπερευαίσθητους κόσμους του υπερδιαστήματος οι ιερές γυναίκες περιποιούνται το σώμα του Μυημένου με φάρμακα και αρωματικές αλοιφές. Υπακούοντας ανώτατες εντολές, το φυσικό σώμα εισχωρεί τότε στο αστρικό σώμα μέσω της κορυφής του κεφαλιού. Αυτό είναι πως ένας Δάσκαλος έρχεται να διατηρήσει την κατοχή του φυσικού σώματος. Αυτό είναι το Δώρο του Έρωτα. Μετά την Ανάσταση ο Δάσκαλος είναι αιώνιος, δεν θα πεθάνει. Με αυτό το Αθάνατο σώμα μπορούν να εμφανιστούν και να εξαφανιστούν στιγμιαία, κάνοντας τους εαυτούς τους ορατούς στο φυσικό κόσμο με την θέληση τους.

Ο Ιησούς Χριστός είναι Αναστημένος Δάσκαλος του οποίου το φυσικό σώμα ήταν στον Ιερό Τάφο για Τρεις Μέρες. Μετά την Ανάσταση ο Ιησούς εμφανίστηκε στους απόστολους στον δρόμο του Emmaus και αργότερα δείπνησε μαζί τους. Μετά εμφανίστηκε μπροστά στον Θωμά που αμφέβαλλε και πίστεψε μόνο όταν έβαλε το δάκτυλό του στην πληγή του Ιερού Σώματος του Μεγάλου Κυρίου.

Ερμής, Gagliostro, Παράκελσος, Νickolas Flammel, Quetzalcoatl, Άγιος Ζερμαίν, Babaji κλπ, συντηρούν τα φυσικά σώματα τους εδώ και χιλιάδες ή εκατομμύρια χρόνια χωρίς ο θάνατος να είναι ικανός να τους επηρεάσει. Είναι Αναστημένοι Δάσκαλοι.

Μόνο με το Αρκάνο A.Z.F. είναι δυνατόν να δημιουργηθεί το Ελιξίριο της Μακροχρόνιας Ζωής. Η Ανάσταση είναι αδύνατη χωρίς το Ελιξίριο της Μακροχρόνιας Ζωής.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21

AΡΚΑΝΟ ΝΟΥΜΕΡΟ 21

Η ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΚΑΡΤΑΣ

Στο ανώτερο μέρος βρίσκουμε το Μαύρο Φεγγάρι και το Άσπρο Φεγγάρι, τις αντιθέσεις.

Στο μεσαίο μέρος, ένας μάγος με την Ράβδο των Πατριαρχών στο ένα χέρι και με τον Σταυρό Ανκ ή τον Σταυρό Ταο στο άλλο χέρι. Βρίσκεται να στέκεται πάνω σε έναν κροκόδειλο ο οποίος περιμένει με τα σαγόνια ανοιχτά να τον καταβροχθίσει.

Ο κροκόδειλος είναι ο Σέθ, ο Σατανάς, το ψυχολογικό ΕΓΩ, ο εαυτός μου, που πάντοτε ψεύδεται περιμένοντας να καταβροχθίσει αυτόν που θα επιτρέψει στον εαυτό του να πέσει. Ο μάγος αρπάζει γενναία τον Σταυρό του Ταο (το Αρκάνο A.Z.F.) για να αμυνθεί.

Ο μάγος καλύπτεται με ένα δέρμα τίγρης. Αναμφίβολα, ο σκύλος και η τίγρη έχουν μία εσωτερική συνεργασία στην ίδια εργασία του μυστικού Θανάτου. Ο σκύλος είναι η Σεξουαλική Φωτιά, το ερωτικό ένστικτο το οποίο βρίσκεται στην ίδια την ρίζα του σπερματικού μας συστήματος. Η τίγρη είναι διαφορετική. Είναι γνωστή από τους Ιππότες της Τίγρης, εκείνα τα τζάγκουαρ που πολεμούν ενάντια στο ΕΓΩ, εκείνα τα αληθινά αιλουροειδή της επαναστατικής ψυχολογίας που τα έχουν βάλει ενάντια στους εαυτούς τους, ενάντια στα ίδια τους τα ψυχολογικά ελαττώματα.

Πραγματικά η οξυδέρκεια και η αγριότητα της τίγρης είναι απαραίτητη προκειμένου να σκοτωθεί η ανθρώπινη προσωπικότητα και να λάμψει ο Δράκος της Σοφίας των 7 Φιδιών (σύμβολα του Αποκεφαλισμένου) μέσα στον άνθρωπο.

ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΕΝΝΟΙΑ ΤOΥ AΡΚΑΝΟ

Το Αρκάνο νούμερο 21 συγχέεται με το Αρκάνο 22 που είναι το Στέμμα της ζωής.

Το Αρκάνο νούμερο 21 είναι ο Τρελός του Ταρώ, ή η Μετατροπή. Η καβαλιστική πρόσθεση μας δίνει 2 + 1 = 3. Σε αυτό το Αρκάνο 21 ο Μυημένος πρέπει να πολεμήσει εναντίον των τριών Προδοτών του Χιράμ Αβίφ, του δαίμονα του Πόθου, του δαίμονα του Νου και του δαίμονα της Κακής Θέλησης.

Δεν βρίσκεται κάποιος σε μεγαλύτερο κίνδυνο να γίνει δαίμονας από όταν είναι πιο κοντά στο να γίνει άγγελος. Κάθε Μυημένος που επιτρέπει στον εαυτό του να πέσει είναι πραγματικά το μάντραμ του Ταρώ. Όταν ο Αλχημιστής αδειάσει το Δοχείο του Ερμή, στην πραγματικότητα γίνεται ο Τρελός του Ταρώ, η Ανοησία.

Είναι απαραίτητο να εξαλείψουμε τον πόθο αν θέλουμε να αποφύγουμε τον κίνδυνο της πτώσης.

Αυτός που θέλει εξολοθρεύσει τον πόθο πρέπει να ανακαλύψει της αιτίες του. Οι αιτίες του πόθου θα βρεθούν στις αισθήσεις. Ζούμε σε ένα κόσμο αισθήσεων και πρέπει να τις κατανοήσουμε. Υπάρχουν πέντε τύποι:

1. Αισθήσεις Οπτικές.

2. Αισθήσεις Ακουστικές.

3. Αισθήσεις Οσφρητικές.

4. Αισθήσεις της Γεύσης.

5. Αισθήσεις της Αφής.

Οι πέντε ειδικοί τύποι των αισθήσεων μετατρέπονται σε πόθο. Δεν πρέπει να καταδικάζουμε τις αισθήσεις, δεν πρέπει να τις δικαιολογούμε, πρέπει να τις κατανοήσουμε βαθιά.

Μόνο κατανοώντας τις αισθήσεις σκοτώνουμε τον πόθο. Μόνο εξολοθρεύοντας τον πόθο μπορεί να ελευθερωθεί ο νους, όποιος κανονικά είναι παγιδευμένος μέσα στο μπουκάλι του πόθου.

Η απελευθέρωση του νου προκαλεί την Αφύπνιση της Συνείδησης. Αν θέλουμε να βάλουμε ένα τέλος στις αιτίες του πόθου πρέπει να ζήσουμε σε κατάσταση σταθερής επαγρύπνησης. Είναι επείγον να ζούμε σε κατάσταση επαγρύπνησης της αντίληψης, σε ετοιμότητα. Το ΕΓΩ είναι ένα μεγάλο βιβλίο, ένα βιβλίο με πολλούς τόμους. Μόνο με την βοήθεια της τεχνικής του εσωτερικού διαλογισμού μπορούμε να μελετήσουμε αυτό το βιβλίο.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22

AΡΚΑΝΟ ΝΟΥΜΕΡΟ 22

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΚΑΡΤΑΣ

Στα ύδατα της ζωής είναι ο σταυρός σβάστικα συμβολίζει το Muladhara τσάκρα των τεσσάρων πετάλων.

Μία γυναίκα που αντιπροσωπεύει την Αλήθεια παίζει άρπα, χτυπώντας την σεξουαλική λύρα των 9 χορδών προκειμένου να βρει την νότα κλειδί. Στο ανώτερο μέρος οι 4 Θεοί του θανάτου: ο Mestha, ο Άπις, Tuamutef και Qebhsenmuf, αντιπροσωπεύουν τα 4 στοιχεία, Γη, Νερό, Φωτιά και Αέρα, τα 4 μυστηριώδη ζώα της σεξουαλικής αλχημείας.

Πάνω από τους 4 Θεούς του θανάτου βρίσκουμε το Ιερό Φίδι το οποίο φωτίζει την σφαίρα του Ρα, η οποία απονέμεται στον μύστη του Όσιρι, του Υιού του Φωτός.

ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΕΝΝΟΙΑ ΤOΥ AΡΚΑΝΟ

Το Αρκάνο αριθμός 22 είναι το Στέμμα της Ζωής, η επιστροφή στο φως, η ενσάρκωση μέσα μας της αλήθειας.

Αγαπητοί μαθητές, πρέπει να αναπτύξετε κάθε ένα από τα 22 μεγάλα Αρκάνο του Ταρώ μέσα στους εαυτούς σας. Να είστε Μιμητές, δηλαδή, κάποιος που άλλοι έχουν τοποθετήσει πάνω στο μονοπάτι της Κόψης του Ξυραφιού. Μοχθήστε να επιτύχετε την κατάσταση του Μυημένου, αυτού που είναι ένα προϊόν της δικιάς του εργασίας, που κατακτά την Επιστήμη μόνος του, ο Υιός της δικιάς του εργασίας.

Πρέπει να επιτύχετε το βαθμό της Μύησης, αφήνοντας πίσω την ζωική κατάσταση, αποκτώντας συνείδηση.

Η Γνώση διδάσκει τα τρία στάδια μέσα από τα οποία όλοι δουλεύοντας στο Πύρινο Σιδηρουργείο του Ηφαίστου πρέπει να περάσουν.

Αυτά είναι:

1. Κάθαρση.

2. Φώτιση.

3. Τελειότητα.

Ο περίεργος που μπαίνει στις Γνωστικές μας σπουδές θέλει άμεση φώτιση, ανάπτυξη, διόραση, πρακτική της μαγείας κλπ, και όταν δεν το καταφέρνει φεύγει αμέσως.

Κανείς δεν μπορεί να φτάσει την φώτιση αν δεν έχει καθαρίσει πρώτα τον εαυτό του. Μόνο αυτοί που έχουν φτάσει στην Κάθαρση, την Αγιότητα, μπορούν να μπουν στην Κάμαρα της Φώτισης. Υπάρχουν επίσης πολλοί μαθητές που μπαίνουν στις σπουδές μας για λόγους απλής περιέργειας και θέλουν να γίνουν σοφοί αμέσως. Ο Παύλος της Ταρσού λέει: «Μεταξύ των τελειότερων μιλάμε σοφά». Μόνο αυτοί που έχουν φτάσει το τρίτο επίπεδο είναι τέλειοι, μόνο μεταξύ τους η Θεϊκή Σοφία πρέπει να μιλιέται.

Στην αρχαία Αίγυπτο των Φαραώ στον απόκρυφο Μασονισμό, υπήρχαν αυτά τα τρία στάδια:

1. Μαθητευόμενοι.

2. Συνάδελφοι

3. Δάσκαλοι.

Οι υποψήφιοι μένουν στο επίπεδο του Μαθητευόμενου για εφτά χρόνια ή ακόμα και περισσότερο. Μόνο όταν οι Ιεροφάντες είναι τελείως σίγουροι για την κάθαρση και την ιερότητα των Υποψηφίων τότε αυτοί μπορούν να περάσουν στο δεύτερο επίπεδο.

Πραγματικά μόνο έπειτα από εφτά χρόνια μαθητείας αρχίζει η φώτιση. Το Στέμμα της Ζωής είναι ο Υπέροχος Δράκος της Σοφίας μας, ο Εσωτερικός Χριστός.

Από το Άιν Σοφ, το Εσωτερικό Ατομικό Αστέρι το οποίο πάντοτε χαμογελά από πάνω μας, εκπορεύεται η Αγία Τριάδα.

1 (Μονάδα) + 3 (Τριάδα) = 4 (Τετραγράμματον).

Το Αρκάνο 22 Καβαλιστικά μας δίνει: 2 + 2 = 4 (Τετραγράμματον).

Το αποτέλεσμα είναι το Άγιο Τέσσερα, το μυστήριο Τετραγράμματον, ο lod He-Vau-He, Άντρας, Γυναίκα, Φωτιά και Νερό. Άντρας, Γυναίκα, Φαλλός, Μήτρα. Τώρα θα καταλάβετε γιατί το Αρκάνο 22 είναι το Στέμμα της Ζωής. Η Αποκάλυψη λέει: «Μην φοβάσαι αυτά που πρόκειται να υποφέρεις, ο Διάβολος θα ρίξει μερικούς από σας στην φυλακή, για να δοκιμαστείτε, η δυστυχία θα κρατήσει δέκα μέρες, κράτα την πίστη σου μέχρι τον θάνατο και εγώ θα σου δώσω το στέμμα της ζωής» Αποκάλυψη κεφάλαιο 2, παράγραφος 10.

Η φυλακή είναι η φυλακή της δυστυχίας και οι δέκα μέρες είναι οι δοκιμασίες ενώ είστε υποταγμένοι στον Τροχό της Επιστροφής του Κάρμα.

Αυτός που λαμβάνει το Στέμμα της Ζωής είναι ελεύθερος από τον Τροχό της επιστροφής, της υποτροπής και του κάρμα.

Το Στέμμα της Ζωής είναι τριαδικό, έχοντας τρεις όψεις:

1. Ο Αρχαίος των Ημερών.

2. Ο Λατρευτός Υιός.

3. Το πολύ σοφό Άγιο Πνεύμα.

Το Στέμμα της Ζωής είναι ο Άνθρωπος Ήλιος, ο Ήλιος Βασιλιάς τόσο δοξασμένο από τον αυτοκράτορα Ιουλιανό. Το Στέμμα της Ζωής είναι η διαρκής Εσωτερική μας Ανάσα, εντελώς άγνωστη στον εαυτό της, η ιδιαίτερη ακτίνα κάθε ανθρώπου, ο Χριστός. Το Στέμμα της Ζωής είναι το Κέθερ, το Χοκμάχ και το Μπινάχ (Πατέρας, Υιός και Άγιο Πνεύμα). Αυτός που είναι πιστός ως τον θάνατο λαμβάνει στο Στέμμα της Ζωής.

Στην γιορτή του Αρνιού, τα πρόσωπα όλων εκείνων των Αγίων που το έχουν ενσαρκώσει λάμπουν σαν ήλιοι της αγάπης. Το αμόλυντο άσπρο τραπεζομάντιλο είναι λεκιασμένο με το βασιλικό αίμα του Θυσιασμένου Αρνιού.

«Όποιος έχει αυτιά, ας ακούσει τι λέει το πνεύμα στις εκκλησίες. Τον νικητή δεν θα τον δεν θα τον βλάψει ο δεύτερος θάνατος» Αποκάλυψη κεφάλαιο 2, παράγραφος 11.

Αυτός που δεν υπερνικά θα χωρισθεί από τον Αγαπημένο και θα βυθιστεί στην άβυσσο. Αυτοί που θα μπουν στην άβυσσο θα περάσουν από τον δεύτερο θάνατο. Οι δαίμονες της αβύσσου αποσυντίθενται αργά, κατά την διάρκεια πολλών αιώνων. Αυτοί είναι χαμένες ψυχές. Αυτός που υπερνικά δεν θα βλαφθεί από τον δεύτερο θάνατο.

Όταν λάβουμε το Στέμμα της Ζωής, στον καθένα μέσα μας ο Λόγος γίνεται σάρκα.

Κάθε Άγιος που κατακτά την Μύηση της Αφροδίτης λαμβάνει το Στέμμα της Ζωής. Ο πολυαγαπημένος μας Σωτήρας Ιησούς Χριστός κατέκτησε την Μύηση της Αφροδίτης στον Ιορδάνη.

«Και ο Λόγος έφτιαξε σάρκα και κατοίκησε ανάμεσά μας, (και είδαμε την δόξα του, την δόξα που έχει ο μοναχογιός από το πατέρα), γεμάτος χάρη και αλήθεια» Ιωάννης κεφάλαιο 1, παράγραφος 14.

«Και το φως λάμπει μέσα στο σκοτάδι, και το σκοτάδι δεν το κατανόησε» Ιωάννης κεφάλαιο 1, παράγραφος 5.

Αυτός είναι ο Σωτήρας γιατί μας έφερε το Στέμμα της Ζωής κι έδωσε το αίμα του για μας.

Πρέπει να φτάσουμε στην ανώτερη εξόντωση του ΕΓΩ προκειμένου να λάβουμε το Στέμμα της Ζωής.

Πρέπει να αναστήσουμε το Αρνί μέσα στους εαυτούς μας. Χρειαζόμαστε το Πάσχα της Ανάστασης.

Η ΚΑΜΠΑΛΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΤΟΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ

Τώρα θα συνεχίσουμε με τα μαθηματικά, ολόκληρη η ζωή μας ξετυλίγεται με τα μαθηματικά.

Ο Νόμος του Κάρμα αναπτύσσεται με τους αριθμούς.

ΠΡΩΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ

Εντουάρδο Ντε Πορτίλλο: Ημερομηνία γέννησης 1932. Στο έτος γέννησης προστίθεται το ίδιο έτος γέννησης.

1932

1

9

3

+ 2__

1947 =1 + 9 + 4 + 7 = 21 (βλ. Αρκάνο νούμερο 21)

21 = 2 + 1 = 3 (βλ. Αρκάνο νούμερο 3)

1947

1

9

4___

1968= 1 + 9 + 6 + 8 = 24 (βλ. Αρκάνο νούμερο 24)

2 + 4 = 6 Ο Εραστής. Συνάντησε την αρραβωνιαστικιά του το 1968

1968

1

9

6

__ 8__

1992 = 1+ 9 + 9 + 2 = 21(βλ. Αρκάνο νούμερο 21)

21= 2 + 1 = 3 Σημάδι, ένας πνευματικός και οικονομικός θρίαμβος. Αυτό το έτος δεν θα ξεχαστεί.

2ο ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ

Αρθούρο Αγκουαιρ: Ημερομηνία Γέννησης:1937

1937

1

9

3

__7___

1957= 1 + 9 + 5 + 7 = 22 = 2 + 2 = 4 Επιτυχία στα υλικά πλάνα.

1957

1

9

5

7___

1979 = 1 + 9 + 7 + 9 = 26 = 2 + 6 = 8

8: Δοκιμασίες και βάσανα: να έχεις υπομονή σαν τον Ιώβ.

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ

Η Εσωτερική Επείγουσα Ανάγκη υπολογίζεται δημιουργώντας την καβαλιστική πρόσθεση της ημερομηνίας γέννησης, την ημέρα, τον μήνα, και το έτος.

1ο ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ

Βίκτωρ Μάνουελ Τσάβεζ: 17 Νοεμβρίου 1921

Ημέρα 17 = 1 + 7 = 8

Μήνας 11 = 1 + 1 = 2

Έτος 1921 = 1 + 9 + 2 + 1 = 13 = 1 + 3 = 4

Ημέρα 8

Μήνας 2

Έτος 4

14 = 1 + 4 = 5

Το Αρκάνο νούμερο 5 του Ταρώ είναι η ακαμψία, μελέτη, επιστήμη, ανάλυση, έρευνα, διάνοια.

Η Επείγουσα Εσωτερική του Ανάγκη τον κάνει άτομο με λογική.

2ο ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ

Κος Ροντρίγιεζ 5 Ιουνίου 1905

Ημέρα 5

Μήνας 6

Έτος 1905 = 15 = 1 + 5 = 6

Ημέρα 5

Μήνας 6

Έτος 6

17 = 1 + 7 = 8

Το 8 μας κάνει υπομονετικούς, παθητικούς, ενεργητικούς, ακριβείς, έντιμους. Το άτομο είχε βάσανα, αγώνες, μελέτη, έπρεπε να περάσει μέσω πολλών δοκιμασιών.

ΠΡΟΒΛΕΨΗ ΚΑΙ ΣΥΝΘΕΣΗ

ΑΡΚΑΝΟ 1

Ο Μάγος: Άνθρωπος, Ξίφος, Θέληση, Δύναμη.

ΑΡΚΑΝΟ 2

Η Ιέρεια: Η σύζυγος του Μάγου, Απόκρυφη Επιστήμη. Ευνοϊκός.

ΑΡΚΑΝΟ 3

Η Αυτοκράτειρα: Η Θεϊκή Μητέρα, Πνευματική και υλική παραγωγή.

ΑΡΚΑΝΟ 4

Ο Αυτοκράτορας: Εξουσία, Πρόοδος, Επιτυχία, Έλεος.

ΑΡΚΑΝΟ 5

Ο Ιεράρχης: Ακαμψία. Ο Νόμος, Κάρμα, Άρης, Πόλεμος.

ΑΡΚΑΝΟ 6

Η Αναποφασιστικότητα: Ο Εραστής Νίκη, Καλή Τύχη.

ΑΡΚΑΝΟ 7

Ο Θρίαμβος: Το πολεμικό Άρμα Πόλεμοι, Μάχες, Επανόρθωση, Πόνος, Πικρία.

ΑΡΚΑΝΟ 8

Η Δικαιοσύνη: Το Αρκάνο του Ιώβ, Βάσανα, Δοκιμασίες, Πόνος.

ΑΡΚΑΝΟ 9

Ο Ερημίτης: Μύηση Μοναξιά, Βάσανα.

ΑΡΚΑΝΟ 10

Η Ανταμοιβή: Ο Τροχός της Μοίρας Επιτυχημένα εμπόρια, Αλλαγές.

ΑΡΚΑΝΟ 11

Η Πειθώ: Το Εξημερωμένο Λιοντάρι Χάρη του Νόμου, Μην έχεις Φόβο. Άρης.

ΑΡΚΑΝΟ 12

Η Αποστολή: Θυσία Δοκιμασίες και Πόνος. Το Αρκάνο A.Z.F διώχνει μακριά τον πόνο.

ΑΡΚΑΝΟ 13

Η Αθανασία: Θάνατος και Ανάσταση Μετατροπές, Δείχνει Ολοκληρωτική Αλλαγή.

ΑΡΚΑΝΟ 14

Η Εγκράτεια: Συζυγική Σχέση Μακροχρόνια Ζωή. Σταθερότητα, Καμιά Αλλαγή.

ΑΡΚΑΝΟ 15

Το Πάθος: Τυφώνας Baphomet Αποτυχία στην Αγάπη. Αναγγέλλει τους Κινδύνους.

ΑΡΚΑΝΟ 16

Η Ευθραυστότητα: Ο Εκρηκτικός Πύργος Τιμωρία. Τρομερή Πτώση. Απόφυγε αυτήν την ημερομηνία.

ΑΡΚΑΝΟ 17

Η Ελπίδα: Το Αστέρι της Ελπίδας Δηλώνει Ελπίδα και Αναμονή.

ΑΡΚΑΝΟ 18

Το Λυκόφως: Κρυμμένοι Εχθροί Οι Κρυμμένοι Εχθροί εμφανίζονται σε κάθε στιγμή. .

Ασθένειες, Όχι Συναλλαγές.

ΑΡΚΑΝΟ 19

Η Έμπνευση: Ο Λαμπερός Ήλιος Επιτυχίες. Καλή Τύχη, Η Φιλοσοφική Πέτρα.

ΑΡΚΑΝΟ 20

Η Ανάσταση: Η Ανάσταση των Νεκρών Ευνοϊκές Αλλαγές, επωφελήσου από αυτές. Βάλε ένα τέλος στην αδυναμία.

ΑΡΚΑΝΟ 21

Η Μετατροπή: Ο Τρελός η Ανοησία Ολοκληρωτική Διαφθορά λόγω του κακού. Το Μαγικό Κλειδί. Ρούνα Ολίν, Η Αντίθεση, εχθροί του Χίραμ Αμπίφ.

ΑΡΚΑΝΟ 22

Η Επιστροφή: Η Αλήθεια, Το Στέμμα της Ζωής Θρίαμβος, Όλα καταλήγουν καλά. Εξουσία. Δύναμη. Καλή Τύχη.

ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΤΟΥ ΤΑΡΩ

1. Ανάψτε τα κεριά στον βωμό ή απλά χρησιμοποιήστε 3 κεριά.

2. Τοποθετήστε την Πεντάλφα.

3. Ξεχωρίστε τα 22 μεγάλα Αρκάνο από τα μικρά.

4. Κάντε τον Σταυρό σας και σφραγίστε τον εαυτό σας με το Κοσμικό Αστέρι. Επικαλεστείτε τον Πατέρα και ζητήστε την διαφώτιση του Άγιου Πνεύματος.

5. Ανακατέψτε τα 22 μεγάλα Αρκάνο, με το πρόσωπο των καρτών προς τα κάτω, βγάλτε έξω ένα μεγάλο Αρκάνο και τοποθετείστε το κατά μέρος χωρίς να το βλέπετε..

6. Ανακατέψτε τα 56 μικρά Αρκάνα και βγάλτε έξω μία κάρτα, ανακατέψτε ξανά και βγάλτε έξω άλλο ένα μικρό Αρκάνο. 3 κάρτες στο σύνολο.

7. Προσθέστε το μεγάλο Αρκάνο στο αποτέλεσμα του αθροίσματος των δύο ψηφίων της κάθε μίας από τις μικρές. Αν το αποτέλεσμα είναι μεγαλύτερο από 22, προσθέστε τα ψηφία άλλη μια φορά. Το τελικό αποτέλεσμα είναι η κάρτα της πρόβλεψης, το αποτέλεσμα. Αυτό διευκρινίζεται περαιτέρω με την πρόβλεψη των 2 μικρών Αρκάνο.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ:

11

26 42

11 + 8 + 6 = 25

25 = 2 + 5 = 7 (Απάντηση: Ο Θρίαμβος)

Το Εξημερωμένο Λιοντάρι: 11

Το Θαύμα: 26 = 2 + 6 = 8

Υπεροχή: 42 = 4 + 2 = 6

Αποτέλεσμα:

11

26 42

7(Απάντηση, ο Θρίαμβος)

Είναι απαραίτητο να γνωρίζεις τα 22 Αρκάνο. Μόλις γίνουν γνωστοί κάποιος θα είναι ικανός να χρησιμοποιήσει το πρακτικό μέρος της πρόβλεψης έξυπνα σε θέματα μεγάλης σπουδαιότητας.

Είναι απαραίτητο να γνωρίζεις την έννοια της πρόβλεψης. Οι κάρτες είναι ταξινομημένες από αστρική, μαθηματική άποψη. Κάποιος ζητά την βοήθεια του Αγίου Πνεύματος, χρησιμοποιούνται οι αριθμοί και τα μαθηματικά. Όλοι οι Νόμοι φτιάχτηκαν από Αριθμούς, Βάρος και Μέτρηση. Πολλοί άνθρωποι χρησιμοποιούν το Ταρώ με εμπειρικό τρόπο και έτσι το χρησιμοποιούν άσχημα. Το τελευταίο πράγμα που μαθεύτηκε στην καβαλιστική πρόβλεψη: προκειμένου να μπορούμε να χρησιμοποιούμε τους αριθμούς σοφά πρέπει να μελετάμε, πρέπει να κατανοούμε την έννοια της κάθε κάρτας.

Samael Aun Weor

Συνεντεύξεις σε τηλεοπτικό σταθμό

(Αρχείο 1)

Δημοσιογράφος: Δάσκαλε Σαμαέλ, ξέρουμε ότι υπάρχουν δύο κατηγορίες μούμιας, οι ζωντανές μούμιες και οι νεκρές. Σε τι διαφέρουν;

Α.Δ. ΣΑΜΑΕΛ: Βέβαια, υπάρχουν δύο κατηγορίες μούμιας. Οι ζωντανές και οι νεκρές. Στις νεκρές, βλέπουμε πάντοτε μέσα στις σαρκοφάγους ένα βάζο από αλάβαστρο που περιέχει τα εντόσθια του νεκρού. Οι ζωντανές μούμιες δεν έχουν μαζί τους αλαβάστρινο βάζο. Αναμφισβήτητα, οι Αιγύπτιοι γνώριζαν μία επιστήμη που οι σύγχρονοι άνθρωποι ούτε καν υποψιάζονται.

Εκείνοι, με εξωτικές και περίεργες μεθόδους, έβαζαν τα φυσικά τους σώματα σε κατάσταση καταληψίας. Αυτά τα καταληπτικά σώματα τοποθετημένα μέσα σε σαρκοφάγους και κρυμμένα σε συγκεκριμένα μέρη, μπόρεσαν να διατηρήσουν τις λειτουργίες τους μέχρι τις μέρες μας. Οι λειτουργίες τους είναι προφανώς σε μία λανθάνουσα κατάσταση.

Οι ζωντανές μούμιες είναι ένα θαύμα της αρχαίας επιστήμης. Ακόμα και αν δεν το πιστεύετε, υπάρχουν αυτήν την εποχή στον κόσμο Δάσκαλοι που έχουν βγει από τους χιλιετείς τάφους τους και ζουν ανάμεσα στην ανθρωπότητα σε όλο τον εικοστό αιώνα. Αυτή η κατηγορία αθάνατων Δασκάλων αδιαφορούν ειλικρινά για τον μοντέρνο μας πολιτισμό που τόσο πολύ υπερηφανεύεται.

(Αρχείο 2)

Δημοσιογράφος: Πείτε μας Δάσκαλε, η περίπτωση του Λόμπσανγκ Ράμπα είναι μία περίπτωση ατομικής ανταλλαγής μεταξύ μίας ζωντανής μούμιας και του σημερινού του σώματος;

Α.Δ. ΣΑΜΑΕΛ: Σίγουρα έτσι είναι. Ο «Τρίτη Λόμπσανγκ Ράμπα» πέθανε. Το φυσικό του σώμα μουμιοποιήθηκε. Βέβαια, όπως και ο ίδιος ο συγγραφέας λέει σωστά, μπήκε στο σώμα ενός Εγγλέζου. Θέλω να πω ότι η ψυχή του ή το πνεύμα του ή όπως θέλετε να το πείτε, μπήκε μέσα στο φυσικό σώμα αυτού του ατόμου.

Μεταγενέστερα, μέσω της ατομικής ανταλλαγές, ο «Τρίτη Λόμπσανγκ Ράμπα» επανήλθε για να περιβληθεί από το φυσικό θιβετιανό του σώμα, πράγμα που έγινε με τρόπο μετασχηματισμένο προφανώς. Η αφήγηση που έκανε ο Λόμπσανγκ Ράμπα είναι θαυμάσια.

Εν πάση περιπτώσει, εμείς πήραμε όλα αυτά πολύ στα σοβαρά και έτσι είναι. Αναμφισβήτητα, οι αιγυπτιακές μούμιες είναι κάτι εφάμιλλο, αλλά πολύ πιο εξελιγμένο.

(Αρχείο 3)

Δημοσιογράφος: Οι εκσκαφές που πραγματοποιήθηκαν από τους αρχαιολόγους και αιγυπτιολόγους των πυραμίδων της Αιγύπτου, μπορούν να θέσουν σε κίνδυνο την εξέλιξη ή για να το πούμε καλύτερα, την εμφάνιση των μουμιών;

Α.Δ. ΣΑΜΑΕΛ: Οι αρχαιολόγοι διαπράττουν πολλά παραπτώματα ιεροσυλίας. Γνωρίζουμε καλά την περίπτωση της μούμιας του Τουταγχαμών. Οι 22 αρχαιολόγοι που τόλμησαν να βεβηλώσουν αυτόν τον τάφο, πέθαναν.

Μα τι να ξέρουν οι σύγχρονοι άνθρωποι από την μεγάλη σοφία των αρχαίων Θα προσπαθήσουν άσκοπα να χλευάσουν τις απειλές που δόθηκαν από τους σοφούς της αρχαιότητας, γραμμένες πάνω στα αήττητα τείχη αυτών των ιερών τάφων.

Εν πάση περιπτώσει, το να ανοίγει κανείς τέτοιους τάφους, είναι ένας πραγματικός κίνδυνος. Ωστόσο, οι ζωντανές μούμιες δεν θα βρεθούν έτσι εύκολα. Αυτές δικαίως προστατεύονται μέσω μυστικών μεθόδων που δεν θα κοινοποιήσουμε ποτέ. Οι σύγχρονοι αρχαιολόγοι θα μπορέσουν να ανακαλύψουν νεκρές μούμιες, αλλά οι ζωντανές φυλάσσονται σε συγκεκριμένα μέρη για το καλό της ανθρωπότητας.

(Αρχείο 4)

Δημοσιογράφος: Οι Αιγύπτιοι ζούσαν στα περίχωρα του Νείλου και ξέρουμε σίγουρα ότι κατά μήκος της μεγάλης διαδρομής που κάνει αυτός ο ποταμός σε αυτήν την γη, δεν βρίσκουμε υπολείμματα χρυσού εκεί γύρω. Είναι η μεγάλη σοφία και η μαεστρία που οι Αιγύπτιοι πέτυχαν, που τους επέτρεψαν την μετατροπή των βαρέων μετάλλων σε χρυσό;

Α.Δ. ΣΑΜΑΕΛ: Σίγουρα, οι Αιγύπτιοι ήξεραν να μετατρέπουν τα βαριά μέταλλα σε χρυσό. Επίσης, οι πρόγονοί μας από το Μεξικό δούλεψαν τον χρυσό. Μπορούμε σχετικά με αυτό να πούμε τόσα για τους Ίνκας!

Έτσι λοιπόν, είναι αλήθεια ότι τα αρχαία χρόνια υπήρχαν γνήσιοι αλχημιστές, ικανοί να μετατρέψουν τον μόλυβδο σε χρυσό. Προφανώς, ο χρυσός από την φύση του είναι ένα πολύτιμο μέταλλο, όχι μόνο από την άποψη της οικονομικής του αξίας, αλλά επίσης λόγω της λάμψης των υπέρτατων αληθειών του πνεύματος. Οι αλχημιστές του Μεσαίωνα γνώριζαν την επιστήμη των μεταλλικών μετατροπών. Ο Παράκελσος, ο Νικόλαος Φλαμέλ, ο Ραϋμόνδος Λουλ και πολλοί άλλοι, κατάφεραν να μετατρέψουν τον μόλυβδο σε χρυσό. Αυτό έχει ήδη αποδειχθεί.

Δημοσιογράφος: Δάσκαλε, εάν οι Αιγύπτιοι είχαν μια τέτοια ικανότητα να μετατρέπουν τον μόλυβδο σε χρυσό, τι θα μπορούσε να κάνει μία γυναίκα για να πετύχει μια τέτοια εξουσία;

Α.Δ. ΣΑΜΑΕΛ: Αναμφισβήτητα, η γυναίκα έχει τα ίδια δικαιώματα με τον άντρα και φτάνει στα ίδια επίπεδα. Γνωρίζω γυναίκες αλχημίστριες που κατάφεραν να μετατρέψουν τον μόλυβδο σε χρυσό. Προφανώς, η γυναίκα πρέπει να μελετήσει την ερμητική επιστήμη, την ερμητική τέχνη.

Οι Άραβες έφεραν αυτήν την επιστήμη στην Ευρώπη. Κατά τον Μεσαίωνα, αυτή η τέχνη έκανε θραύση. Χιλιάδες σημαντικοί άνθρωποι αφιερώθηκαν στην μελέτη της Αλχημείας. Ας θυμηθούμε τον ηγούμενο Τριθέμιο, τον δάσκαλο του Παράκελσου και τον Κορνήλιο Αγρίππα, μεγάλο Αλχημιστή. Υπάρχουν και άλλοι επίσης πολύ διάσημοι όπως ο κύριος Λουί ντε Εστιζάγκ ή όπως ο πολύ αξιοσημείωτος κόμης Σαιν-Ζερμαίν.

(Αρχείο 6)

Δημοσιογράφος: Δάσκαλε, πώς είναι δυνατόν η σύγχρονη επιστήμη έτσι ισχυρή που είναι και πραγματοποιώντας ταξίδια μέχρι την Σελήνη, να μην είναι ικανή να ανακαλύψει το μυστικό της μετατροπής του μετάλλου σε χρυσό;

Α.Δ. ΣΑΜΑΕΛ: Η σύγχρονη επιστήμη έχει θαυμάσιες εφευρέσεις όπως η τηλεόραση, το ραδιόφωνο κτλ, κτλ, κτλ. Όμως έβαλε στην άκρη την αρχαία αλχημιστική επιστήμη, την υποτίμησε και νομίζω ότι εκεί βρίσκεται το λάθος. Αξίζει τον κόπο οι άνθρωποι της σύγχρονης επιστήμης να επανέρθουν για μία ακόμα φορά στην Αλχημεία.

Προφανώς, η επιστήμη του Ερμή περιέχει φοβερές εκπλήξεις. Έτσι, αξίζει τον κόπο όχι μόνο να μετατρέψουμε τον μόλυβδο σε χρυσό, αλλά να πετύχουμε το περίφημο ελιξίριο της μακροζωίας. Στις μέρες μας, υπάρχουν κάποιοι που ανακαλύπτουν ορούς για να επιμηκύνουν την ζωή αλλά παρόλα αυτά οι πιο διάσημοι άνθρωποι πεθαίνουν έχοντας γύρω τους διάσημους επιστήμονες.

(Αρχείο 7)

Δημοσιογράφος: Δάσκαλε, τελικά πείτε μας, τι είναι η μετατροπή;

Α.Δ. ΣΑΜΑΕΛ: Θα απαντήσω με την πιο μεγάλη ευχαρίστηση. Η μετατροπή είναι η περίφημη επιστήμη που μας επιτρέπει να αλλάξουμε μία ουσία σε μία άλλη. Για παράδειγμα, εάν μετατρέψουμε τον μόλυβδο σε χρυσό, εκεί υπάρχει μία μετατροπή. Μπορούμε να μετατρέψουμε για παράδειγμα τις θαυμάσιες δυνάμεις του σεξ σε θέληση, συνείδηση, σοφία, αγάπη, κτλ. Ο Σίγκμουντ Φρόιντ ήδη ενδιαφέρθηκε για την σεξουαλική μετατροπή στην ψυχανάλυση. Είναι επίσης δυνατό να μετατρέψουμε ένα μέταλλο σε ένα άλλο. Οι επιστήμονες στις μέρες μας το κάνουν μέσω της ατομικής επιστήμης. Βέβαια, το να κατασκευάσουμε χρυσό είναι σήμερα πιο δαπανηρό από ότι κερδοφόρο. Εντούτοις, οι αλχημιστές του Μεσαίωνα, μέσα από μυστικές γνώσεις που έχουν χαθεί στις μέρες μας, κατάφεραν να μετατρέψουν τον μόλυβδο σε χρυσό.

(Αρχείο 8)

Δημοσιογράφος: Έχουν περάσει πάνω από 700 χρόνια, τότε που ζούσε ένας πολύ ιδιαίτερος άνθρωπος: ο Ραϋμόνδος Λουλ. Τίποτα λιγότερο από ότι ένας δημιουργός μιας σκεπτόμενης μηχανής που πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με τις αρχές της καβαλιστικής θεωρίας των Γνωστικών και που στην πραγματικότητα δεν έχει τίποτα το διαφορετικό από έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή. Είναι αλήθεια Δάσκαλε ότι ο Ραϋμόνδος Λουλ, παρότι πέρασαν 700 χρόνια, εξακολουθεί να είναι ζωντανός και αν έτσι είναι, πώς συνέβη κάτι τέτοιο;

Α.Δ. ΣΑΜΑΕΛ: Καλά, ο Ραϋμόνδος Λουλ γνώριζε την επιστήμη των μεταλλικών μετατροπών. Αυτός μετέτρεψε τον μόλυβδο σε χρυσό. Είχε επίσης στην κατοχή του το ελιξίριο της μακροζωίας. Δυστυχώς ο Ραϋμόνδος Λουλ πέθανε πριν μπορέσει να χρησιμοποιήσει αυτό το ελιξίριο.

Αντίθετα, ο Νικόλαος Φλαμέλ, που ήταν σύγχρονος του, εξασφάλισε πραγματικά το ελιξίριο της μακροζωίας. Η γυναίκα του Περνέλ το εξασφάλισε επίσης. Έτσι, αυτό το ζευγάρι εξακολουθεί να ζει στο Ινδουστάν και χαίρει άκρας υγείας, όπως το δήλωσε πρόσφατα ένας Δερβίσης στην Τουρκία. Ένας αθάνατος Δερβίσης. Υπάρχουν λοιπόν αθάνατοι άνθρωποι.

Ο Ραϋμόνδος Λούλιο, αν και κατείχε το μυστικό, δεν το άγγιξε γιατί πέθανε πριν το χρησιμοποιήσει! Εμείς οι Γνωστικοί διατηρούμε αυτά τα μυστικά και είναι φανερό ότι τα διδάσκουμε σε οποιονδήποτε αποδεικνύει γνήσια αγάπη για την σοφία. Εντούτοις, τέτοιοι δόκιμοι πρέπει να υποβληθούν σε σκληρές μελέτες και φοβερές δοκιμασίες. Προσφέρουμε χωρίς να ζητάμε τίποτα. Δεν δεχόμαστε χρήματα αλλά απαιτούμε από τον υποψήφιο μια ορθή συμπεριφορά. Οπότε, αυτός που θέλει πραγματικά να αποκτήσει την αθανασία μπορεί να την αποκτήσει, όμως αυτό απαιτεί πολλές μελέτες και φοβερές εσωτερικές πειθαρχίες.

(Αρχείο 9)

Α.Δ. ΣΑΜΑΕΛ: Ο Τζιοβάνι Παπίνι επιβεβαιώνει με ακρίβεια για τον κόμη Σαιν-Ζερμαίν. Βρέθηκε λοιπόν μαζί του σε ένα πλοιάριο που ταξίδευε προς την Ινδία. Τον πλησίασε. Ο κόμης δεν είχε καμία αντίρρηση στο να κάνει συστάσεις στον αναφερόμενο συγγραφέα. Πλεύρισαν σε ένα λιμάνι της Ινδίας και μια ομάδα Θιβετιανών γερόντων τους υποδέχτηκε και τους συνόδεψε στο Θιβέτ. Αυτά τα γεγονότα συνέβησαν το 1939.

Προφανώς, ο κόμης πριν τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο επισκέφτηκε τους εξέχοντες πολιτικούς στην Ευρώπη. Τους συμβούλεψε, τους πρότεινε την ιδέα να ματαιώσουν τον πόλεμο… Ο κόμης ζει ακόμα παρότι πέρασαν αμέτρητοι αιώνες!

(Αρχείο 10)

Δημοσιογράφος: Ένας άλλος από τους εκκεντρικούς αλχημιστές της Αρχαιότητας για τον οποίο νομίζουμε ότι κατείχε την αιωνιότητα βρίσκοντας την φιλοσοφική πέτρα, ήταν ο Νικόλαος Φλαμέλ. Τι μπορείτε να μας πείτε σχετικά με αυτόν;

Α.Δ. ΣΑΜΑΕΛ: Καλά, ο Νικόλαος Φλαμέλ μέγας σοφός αλχημιστής χάραξε πάνω στα αήττητα τείχη του ναού της Παναγίας των Παρισίων, καταπληκτικά σύμβολα που συμβολίζουν τις διαφορετικές φάσεις της Αλχημείας. Πλούτισε την Ευρώπη με όλα όσα ίδρυσε και παρ’ όλα αυτά παρέμεινε φτωχός. Ο Νικόλαος Φλαμέλ ήταν λοιπόν ένας αινιγματικός άνθρωπος. Όπως ήδη ανέφερα, ζει τώρα στην Ινδία με την γυναίκα του Περνέλ. Κατέχει το ελιξίριο της μακροζωίας και την φιλοσοφική πέτρα.

Αυτό που μόλις τώρα είπαμε μπορεί ίσως να φανεί υπερβολικό σε κάποιους. Προφανώς τέτοιες δηλώσεις είναι πέρα από το όλο κλίμα που βρισκόμαστε. Όμως η Αλήθεια είναι η Αλήθεια και πρέπει να την πω οπωσδήποτε!

Δημοσιογράφος: Δάσκαλε, λένε επίσης ότι οι περιστρεφόμενοι Δερβίσηδες της Τουρκίας ήταν άλλοι σπουδαίοι αλχημιστές. Πείτε μας, πώς δουλεύουν και ποιος είναι ο σκοπός να δουλεύουμε στην Αλχημεία;

Α.Δ. ΣΑΜΑΕΛ: Υπάρχουν 30 αθάνατοι Δερβίσηδες στην Τουρκία. Συγκεντρώνονται κάθε 20 χρόνια σε αυτήν την χώρα. Μέσα από την επιστήμη της Αλχημείας αυτοί πέτυχαν να γίνουν αθάνατοι.

Κάθε αλχημιστής υπόκειται σε μεταβολές και το σώμα του πρέπει να περάσει από τρεις καθορισμένες φάσεις. Πρώτον: Επεξεεγασία. Δεύτερον: Αναζωογόνηση. Τρίτον: Μεταβολή-Μετασχηματισμό. Έτσι λοιπόν, οποιοσδήποτε αυθεντικός αλχημιστής είναι ένας Μετασχηματισμένος.

Εμείς οι αλχημιστές γνωρίζουμε την επιστήμη της ζωής και την διάγουμε. Η επίσημη επιστήμη δεν την γνωρίζει, εμείς την κατέχουμε και μπορούμε να ΓΙΝΟΥΜΕ ΑΘΑΝΑΤΟΙ!!!

(Αρχείο 11)

Δημοσιογράφος: Εμείς οι Μεξικάνοι είμαστε όλοι μεγάλοι ερασιτέχνες των ταυρομαχιών. Όμως ότι και να λένε οι κάτοικοι του Ποτοσίνο για την αγάπη που αισθανόμαστε για αυτή την τέχνη των ταύρων, δυστυχώς κανείς δεν γνώρισε ποια είναι η πραγματική προέλευση των μεγάλων άθλων με τους ταύρους. Είναι καλό μια και καλή να καταστεί σαφές ότι η ταυρική τέχνη δεν είναι κάτι μηχανικό αλλά κάτι έξοχο. Δάσκαλε Σαμαέλ Αούν Βεόρ, τι διευκρινίσεις μπορείτε να μας δώσετε πάνω σε αυτό το θέμα;

Α.Δ. ΣΑΜΑΕΛ: Στο όνομα της Αλήθειας, πρέπει να βεβαιώσουμε ότι αυτή η τέχνη είναι πολύ παλιά. Στον ναό του Ποσειδώνα της καταποντισμένης Ατλαντίδος επραγματοποιείτο η Ταυρομαχία. Τότε τα 12 σύμβολα του ζωδιακού κύκλου άστραφταν στην αρένα και το πλήθος παρακολουθούσε αυτήν την τέχνη.

Εδώ υπάρχει ένας καταπληκτικός συμβολισμός. Οι Μαθητευόμενοι είναι στην πραγματικότητα οι πικαδόρες οι Σύντροφοι αντιπροσωπεύονται από τους μπαντεριλιέρος και ο Δάσκαλος που πετυχαίνει να αφαιρεί από την ψυχολογική του φύση όλα τα ψυχολογικά ελαττώματα, δηλαδή το ζωικό εγώ, συμβολίζεται τέλεια από τον ταυρομάχο.

Έτσι λοιπόν, αυτή η τέχνη είναι εξαίσια. Πριν μπει στην αρένα ο ταυρομάχος με την θεσπέσια στολή του, γονατίζει ταπεινά μπροστά από την Παναγία του. Δεν είναι περιττό να θυμηθούμε ότι οι αρχαίοι ταυρομάχοι του θεού Ποσειδώνα λάτρευαν πάντοτε την Θεϊκή τους Μητέρα. Επομένως, ένα τέτοιο τυπικό διατηρήθηκε λόγω παράδοσης και κάτι τέτοιο καθιστά την ταυρομαχία ένα καταπληκτικό έργο.

(Αρχείο 12)

Δημοσιογράφος: Πόσο καταπληκτική και θαυμάσια είναι η σημασία που μόλις μας δώσατε για την ταυρική τέχνη, Δάσκαλε! Θα μας άρεσε αν προεκτείνατε λίγο την εξήγηση πάνω σε αυτό το θέμα.

Α.Δ. ΣΑΜΑΕΛ: Α! Ο ταυρικός εσωτερισμός είναι τεράστιος. Οι διάσημοι σοφοί των αρχαίων χρόνων έγραφαν πολύτιμα έργα για αυτόν. Αναμφισβήτητα, ο ταύρος συμβολίζει το ζωικό εγώ, δηλαδή το εγώ της πειραματικής ψυχολογίας που φέρουμε όλοι μέσα μας και που είναι μια χούφτα επιθυμίες, πάθη, μίση, κτλ, κτλ, κτλ. Τα ρούχα του ταυρομάχου είναι επίσης τελείως συμβολικά. Το σπαθί για παράδειγμα, αντιπροσωπεύει την θέληση, την θέληση που χρειαζόμαστε για να κυριαρχήσουμε στους εαυτούς μας, για να ελέγξουμε τα ζωώδη πάθη μας. Η κάπα συμβολίζει με εμφατικό τρόπο, την σοφία, την σωφροσύνη και γενικά ό,τι υπάρχει στην ταυρική τέχνη είναι βαθύτατα συμβολικό. Ο ταυρικός εσωτερισμός μας οδηγεί στην σοφία.

(Αρχείο 13)

Δημοσιογράφος: Πολλά έχουν γραφτεί σε περιοδικά όπως το Αμφιβολία ή το Ασυνήθιστες Μαρτυρίες κ.ά. που κυκλοφορούν στις μέρες μας, τα οποία δίνουν μεγάλη ποικιλία εξηγήσεων μέχρι και αντιφατικές επιβεβαιώσεις σχετικά με το αίνιγμα της Αιγυπτιακής Σφίγγας. Πείτε μας Δάσκαλε, ως γνώστης αυτής της ανθρωπολογικής επιστήμης, ποιο είναι το αίνιγμα που κρύβει η Σφίγγα;

Α.Δ. ΣΑΜΑΕΛ: Ενδιαφέρουσα ερώτηση… Η Σφίγγα βεβαίως και συμβολίζει τα Μεγάλα Εσωτερικά Μυστήρια της Αρχαιότητας. Τα νύχια του λιονταριού αντιπροσωπεύουν την ΦΩΤΙΑ τα φτερά τον ΑΕΡΑ το ανθρώπινο κεφάλι το ΝΕΡΟ τα πόδια (του ταύρου) την ΓΗ. Άλλοτε, η Σφίγγα ήταν εστεμμένη από μία κορώνα με εννέα άκρες, για να συμβολίζει την Ένατη Σφαίρα δηλαδή τα μυστήρια του σεξ. Κατά βάθος, η Σφίγγα απεικονίζει αυτά, τα ίδια τα Μυστήρια του σεξ.

Αναμφισβήτητα, αυτή μεταφέρθηκε από την Ατλαντίδα. Είναι το πανεπιστήμιο της Akaldan που την χρησιμοποιούσε. Βρισκόταν στην νότια Αφρική που άλλοτε ονομαζόταν Grabonci και μεταγενέστερα εγκαταστάθηκε στην Αίγυπτο. Το κολέγιο της Σφίγγας αφιερώθηκε στα Εσωτερικά Μυστήρια της φύσης και του κόσμου και για αυτόν τον λόγο αυτό είναι μεγαλοπρεπές. Λένε ότι ο Νοστράδαμος μελέτησε εκεί. Όλοι οι σοφοί της Αρχαιότητας γνώριζαν καλά αυτό το Κολέγιο.

Η Σφίγγα αναπαριστά τις στοιχειώδεις εξουσίες της φύσης. Μας είπαν με μεγάλη ευστοχία ότι το λεπτό ή πνευματικό αντιστάθμισμα αυτής της Σφίγγας που βλέπουμε εκεί πέρα στην Αίγυπτο, είναι ένας Deiduso πολύ ιδιαίτερος που περικλείει μέσα του τα μυστικά της ζωής και του θανάτου. Κάτω απ την Σφίγγα υπάρχει ένας μυστικός ναός μέσα στον οποίο βρίσκονται τα 22 Αρκάνο του Ταρώ. Πολύ λίγοι είναι αυτοί που γνωρίζουν την πόρτα εισόδου.

Αξίζει λοιπόν τον κόπο να μελετάει κανείς συνεχώς τα μυστήρια της Σφίγγας. Βρίσκεται εκεί πέρα, μέσα στην έρημο, περιμένοντας να αποκρυπτογραφηθεί. Κατά βάθος, αυτή είναι ο ίδιος ο άνθρωπος και αυτό είναι αρκετά ενδιαφέρον. Η Σφίγγα μας υποδεικνύει το μυστικό μονοπάτι που μας οδηγεί αναπόφευκτα έως την τελική Απελευθέρωση. Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να ανακαλύψουμε το μυστήριό της. Όμως πόσοι λίγοι είναι αυτοί που το αποκαλύπτουν! Αυτός που καταφέρνει να ξεδιπλώσει όλα τα μυστήρια, γίνεται ένας σοφός.

(Αρχείο 14)

Δημοσιογράφος: Δάσκαλε, είναι αλήθεια ότι οι Αιγύπτιοι ήταν απόγονοι των Ατλάντων και ότι έμαθαν από αυτούς τα μυστήρια όπως η Καβάλα, κτλ; Όταν ήρθε η πλημμύρα, δηλαδή ο κατακλυσμός, αυτοί μετέφεραν την Σφίγγα στην Αίγυπτο; Αν έγινε κάτι τέτοιο, πώς μπόρεσαν και το έκαναν αυτό;

Α.Δ. ΣΑΜΑΕΛ: Σίγουρα και στο όνομα της Αλήθειας οφείλουμε να πούμε ότι η Σφίγγα προέρχεται από την Ατλαντίδα. Η κοινότητα της Akaldan που ήταν μία κοινότητα σοφών, είχε πάντοτε μία Σφίγγα απέναντι από τα οικοδομήματά της. Μετά τον καταποντισμό της ηπείρου της Ατλαντίδος, μέσα στα μανιασμένα κύματα του ωκεανού που φέρει το όνομά της, η Σφίγγα μεταφέρθηκε στην Νότια Αφρική η οποία τότε, το επαναλαμβάνω, ονομαζόταν ήπειρος Grabonci. Έπειτα εναποτέθηκε στην Αίγυπτο.

Εντούτοις, πρέπει να βεβαιώσουμε με εμφατικό τρόπο ότι υπάρχουν επίσης πολλές Σφίγγες στην Αίγυπτο. Ας θυμηθούμε την οδό Σφίγγας που πρόσφατα ανακάλυψαν. Απέναντι από κάθε λευκή Σφίγγα βρίσκουμε και μία μαύρη.

Δημοσιογράφος: Δάσκαλε, ως ιδρυτής και διευθυντής του Γνωστικού Συλλόγου Ανθρωπολογικών και Επιστημονικών Μελετών, τι θα μπορούσατε να μας πείτε σε σχέση με τον Tlaloc και τον Tlalocan, ιδρυτές της Tenochtitlan;

Α.Δ. ΣΑΜΑΕΛ: Σίγουρα, εμείς οι Μεξικάνοι έχουμε εδώ στην χώρα μας αληθινά Θαύματα της Αρχαίας σοφίας. Αναμφισβήτητα, ο Tlaloc, ο θεός της βροχής, είναι ένας Deiduso που υπάρχει σίγουρα. Όμως αυτό μπορεί να επαληθευτεί μόνο από όντα που έχουν αναπτύξει τα Ανώτερα Μέρη του Είναι, δηλαδή την διόραση, την διαίσθηση, την διακοή, κτλ.

Ο Tlaloc για τους εσωτεριστές ζει κανονικά στον κόσμο των φυσικών αιτιών. Ο Tlalocan, είναι ακριβώς ένας μοριακός παράδεισος που υπάρχει στην πέμπτη συντεταγμένη. Οι αρχαίοι ήξεραν καλά αυτόν τον παράδεισο. Στο Tlalocan βρίσκονται τα πλάσματα του νερού που υπακούουν στον Tlaloc. Αναφέρομαι στα στοιχειώδη του νερού που αναφέρονται από τον Φίλιππο Θεόφραστο Μπομπάστ του Χοχενχαιμ, τον Παράκελσο.

Έτσι λοιπόν, όλοι αυτοί οι Deidusos της χώρας μας έχουν μια πραγματική ύπαρξη. Κατά βάθος, συμβολίζουν ακριβώς το ίδιο πράγμα με τις χριστιανικές Deidades. Ας θυμηθούμε ότι στο Χριστιανισμό έχουμε Αγγέλους, Αρχαγγέλους, Σεραφείμ, κτλ, κτλ, κτλ. Με τον ίδιο τρόπο, οι προγονοί μας είχαν τις αγγελικές τους ακολουθίες. Αναμφισβήτητα, όλοι οι Deidusos των προγόνων μας ήταν Άγγελοι. Είναι οι ίδιοι Άγγελοι με τον Χριστιανισμό.

Αξίζει λοιπόν τον κόπο να σκεφτούμε βαθιά πάνω σε όλα αυτά. Ο Κετζαλκοάτλ, για παράδειγμα, είναι ο Χριστός των Μεξικανών, ένας Άνθρωπος που ενσάρκωσε μέσα του τον Λόγο, μία ζωντανή αντιπροσώπευση του βαθύτερου Εσωτερικού Θεού. Κάποιοι αναφέρονται επίσης στην μεγάλη Tenochtitlan. Δίχως αμφιβολία, o Huitzilopochtli, ήταν ο εσωτερικός ιδρυτής της. O Huitzilopochtli είναι σαν ένας Αρχάγγελος για τους αρχαίους. Όσον αφορά εμάς, μέλη της Γνωστικής Κίνησης Ανθρωπολογικών και Επιστημονικών Μελετών κατά βάθος τους ακολουθούμε, ενθυμούμενοι αυτούς με μεγάλη αγάπη και λατρεύοντάς τους βαθιά μέσα μας.

(Αρχείο 16)

Δημοσιογράφος: Μία φράση πολύ κοινή και γνωστή σε όλους λέει: «Η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα;» Αυτή η φράση έχει σχέση με την ακόλουθη ερώτηση. Λένε λοιπόν ότι οι Μάγια και οι Αζτέκοι ήταν πρωτοπόροι του ελληνικού, κινέζικου, αιγυπτιακού όπως και επίσης θιβετιανού πολιτισμού. Αν έτσι είναι, αυτό αληθεύει ή ισχύει το αντίθετο ότι δηλαδή αυτοί οι πολιτισμοί ήρθαν να σταματήσουν τους δικούς μας;

Α.Δ. ΣΑΜΑΕΛ: Η ερώτηση είναι πολύ ενδιαφέρουσα. Έτσι όπως βλέπω και καταλαβαίνω τα πράγματα, οι Μάγια έχουν τις ρίζες τους στην καταποντισμένη ήπειρο της Ατλαντίδος. Πελώρια ήπειρος που άλλοτε βρισκόταν στον ωκεανό που φέρει το όνομά της. Οι Μάγια λοιπόν, είχαν έναν ισχυρό πολιτισμό.

Πριν τον καταποντισμό αυτής της γηραιάς ηπείρου με τον γνωστό παγκόσμιο κατακλυσμό όπως αναφέρεται σε πολλές θρησκευτικές γραφές, οι Μάγια μετανάστευσαν με προορισμό το Θιβέτ, την Ινδία, την Αίγυπτο, την Γουατεμάλα( στην κεντρική Αμερική) ή Γιουκατάν, κτλ. Επομένως οι Μάγια ήταν φορείς εκπολιτισμού. Δεν είναι περιττό να θυμηθούμε ότι ορισμένες πυραμίδες που υπάρχουν σήμερα στην Αίγυπτο είναι προέλευσής τους. Επίσης δεν είναι υπερβολικό να θυμηθούμε ότι τα επίσημα λόγια που ο μεγάλος Καβίρ Ιησούς Χριστός πρόφερε στο Γολγοθά «Heli, Heli, Lamah Zabac Tani» είναι γλώσσα Μάγια. Μεταφρασμένα ακριβώς από έναν Μάγια, αυτά σημαίνουν: «Αποκρύβομαι στην χαραυγή της παρουσίας Σου» . Ο Ιησούς, ο μεγάλος Καβίρ, έμαθε την γλώσσα των Μάγια στο Θιβέτ.

Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι ο Θιβετιανός Νάγκα-Μάγια έχει το ίδιο αλφάβητο. Στο Θιβέτ ξέρουμε τους Μάγια ως Νάγκα. Έτσι λοιπόν, οι Μάγια είχαν πάντοτε εκπολιτιστικό ρόλο και η προέλευσή τους είναι από την Ατλαντίδα. Αυτοί κατέχουν μια μοναδική σοφία. Στις μέρες μας, αυτή φυλάσσεται μυστική και καλλιεργείται στην σιωπή της νύχτας. Στο μέλλον, μια τέτοια σοφία θα παραδοθεί στην ανθρωπότητα.

Αναμφισβήτητα, η ήπειρος της Ατλαντίδος είχε ισχυρούς πολιτισμούς. Οι Μάγια αντιπροσωπεύουν κατά βάθος αυτήν την γηραιά ήπειρο. Η σοφία των Μάγια κρύβεται στα θιβετιανά μοναστήρια ή στις πυραμίδες της Αιγύπτου ή του Γιουκατάν και πολύ λίγα είναι τα ανθρώπινα όντα που μπόρεσαν να κατέχουν μια τέτοια σοφία όπως ότι γνώρισαν την ατομική ενέργεια, κτλ, κτλ, κτλ.

(Αρχείο 17)

Δημοσιογράφος: Υπάρχει άλλος Κοσμικός Νόμος ανώτερος από τον Νόμο του 3;

Α.Δ. ΣΑΜΑΕΛ: Στην πραγματικότητα, ο Νόμος του 3 είναι βασικός. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο Άγιος Triamazikamno, δηλαδή ο Νόμος του 3, εκφράζεται με 3 μορφές: την Θετική, την Αρνητική και την Ουδέτερη. Μέσα στο άτομο υπάρχει η Θετική δύναμη, η Αρνητική και επίσης η Ουδέτερη. Για να υπάρξει δημιουργία πρέπει οι 3 δυνάμεις να συμπέσουν σε ένα συγκεκριμένο σημείο. Στην αντίθετη περίπτωση, η δημιουργία θα ήταν αδύνατη. Έτσι λοιπόν, ο Νόμος του 3 μπορεί να δημιουργεί.

Για να υπάρξει όμως ένας κόσμος οργανωμένος, χρειάζεται ο Νόμος του Αιώνιου Heptaparaparshinock δηλαδή ο Νόμος του 7. Το 3 δημιουργεί και το 7 οργανώνει. Πέρα από τον Νόμο του 3 και του 7 βρίσκονται πολλοί άλλοι Νόμοι. Κατά βάθος, ο Νόμος του 3 προέρχεται από τον Έναν Μοναδικό Νόμο, εκείνον του δημιουργικού LOGOS, εκείνον του αιώνιου κοινού Κοσμικού Πατέρα. Λοιπόν, αξίζει πολύ τον κόπο να καταλάβουμε αυτό που είναι ο Νόμος του 3. Οι άνθρωποι υποτιμούν πολύ τον Τρίτο Νόμο, τον Άγιο συμβιβασμό ή την Ουδέτερη δύναμη. Και αυτή την δύναμη πρέπει να μάθουμε να την χειριζόμαστε εφόσον θέλουμε να εξουδετερώσουμε τις επικίνδυνες επιδράσεις.

Οι Θετικές και οι Αρνητικές δυνάμεις είναι θαυμάσιες, αυτές ενώνονται για να δημιουργούν, όμως ο Τρίτος Νόμος τις συμβιβάζει και έτσι πραγματοποιείται η δημιουργία. Ο άντρας αντιπροσωπεύει την Θετική δύναμη, η γυναίκα την Αρνητική και η Τρίτη δύναμη, αυτή του Αγίου Πνεύματος, συμβιβάζει και τις δύο∙ έτσι πραγματοποιείται μία δημιουργία. Όμως όλα πρέπει να αναπτυχθούν μέσα από τον Νόμο του 7, δηλαδή το 3 δημιουργεί και το 7 οργανώνει. Αναμφισβήτητα, η Ανθρωπότητα απέχει πολύ από το να γνωρίσει ποιο είναι το Modus Operandi (τρόπος λειτουργίας) του βασικού Νόμου του 3. Εν πάση περιπτώσει, ο Πατέρας είναι ο Πρώτος, ο Υιός ο Δεύτερος και το Άγιο Πνεύμα το Τρίτο. Είναι όπως το λένε οι Ιερές Γραφές: Τρία ξεχωριστά Πρόσωπα και Ένας Αληθινός Θεός. Ο Θεός, κατά βάθος, είναι ο Μοναδικός Νόμος. Όμως για να εκφραστεί χρειάζεται να εκδηλώνεται σε 3 μορφές που είναι δημιουργικές. Ο Άγιος Triamazikamno, δίχως αμφιβολία, δεν είναι ποτέ μποτιλιαρισμένος στους κόσμους, ποτέ. Εντούτοις, μπορεί να δημιουργεί και πάντοτε θα το κάνει.

(Αρχείο 18)

Δημοσιογράφος: Γνωρίζουμε σίγουρα ένα πράγμα και φαντάζομαι ότι το ίδιο ισχύει και για τους τηλεθεατές. Μιλήσατε πριν λίγο για το Νόμο του 7. Υπάρχουν λοιπόν 7 πλανήτες. Βασισμένοι στην φράση του Ερμή Τρισμέγιστου: «Όπως είναι επάνω είναι και κάτω» , πώς επιδρούν αυτοί οι 7 πλανήτες πάνω μας;

Α.Δ. ΣΑΜΑΕΛ: Ωραία, υπάρχουν προφανώς 7 πλανήτες αρκετά γνωστοί στην αστρονομία. Όμως στις εσωτερικές μας μελέτες ενδιαφερόμαστε περισσότερο για τους ψυχολογικούς μας πλανήτες. Όπως είναι επάνω είναι και κάτω. Ο Μικρόκοσμος είναι ανάλογος με τον Μακρόκοσμο. Και εμείς στο εσωτερικό μας, στον ψυχισμό μας, έχουμε την ζωντανή αναπαράσταση των επτά πλανητών.

Εντούτοις, υπάρχουν μεταλλικές μετατροπές μέσα στα πλαίσια της δουλειάς της Εσωτερικής Αυτοπραγμάτωσης του Είναι. Ο Γέροντας των εποχών, ο Κρόνος, θα πρέπει να μετατραπεί σε ένα μικρό παιδί. Ο βροντερός Δίας που φέρουμε μέσα μας, πρέπει να μετατραπεί πραγματικά στον Ερμή των σοφών, στην ευφυΐα, στην σοφία. Όσον αφορά το φιλοπόλεμο πολεμιστή Άρη, αυτός πρέπει να μετατραπεί στην Αφροδίτη της αγάπης. Στο κέντρο βρίσκεται πάντοτε ο Ήλιος ως δωρητής κάθε ζωής. Έτσι λοιπόν, μέσα μας πρέπει να πραγματοποιηθούν ορισμένες σημαντικές μεταλλικές μετατροπές με την Αλχημεία.

(Αρχείο 19)

Δημοσιογράφος: Ένας από τους πιο διάσημους εσωτεριστές συγγραφείς ήταν ο Λόμπσανγκ Ράμπα, ο οποίος έγραψε για το αστρικό ταξίδι. Όλοι οι νέοι σήμερα μιλούν πολύ για αυτά, όμως μιλούν μονάχα για την πρακτική και υπαρξιακή πλευρά. Δάσκαλε, θα θέλαμε να σας ρωτήσουμε ώστε να μας ξεκαθαρίσετε οριστικά εάν το αστρικό ταξίδι είναι κάτι διανοητικό ή είναι κάτι πρακτικό με άμεσο τρόπο;

Α.Δ. ΣΑΜΑΕΛ: Με μεγάλη ευχαρίστηση θα απαντήσω στην Αΐντα. Σίγουρα, το αστρικό ταξίδι είναι μια πραγματικότητα όπως το λέει ο Τρίτη Λόμπσανγκ Ράμπα. Ο αυθεντικός Άνθρωπος αναμφισβήτητα κατέχει ένα αστρικό σώμα. Αυτό το σώμα είναι θαυμάσιο, καταπληκτικό και ξέρει να το χρησιμοποιεί κατά βούληση.

Η πρακτική πλευρά αυτής της ερώτησης είναι πολύ εύκολη. Όταν βρισκόμαστε σε κατάσταση μετάβασης ανάμεσα στον ξύπνιο και στον ύπνο, μπορούμε απλά να σηκωθούμε an το κρεβάτι με μεγάλη φυσικότητα. Τότε θα δούμε με έκπληξη ότι το φυσικό σώμα παρέμεινε στο κρεβάτι κοιμισμένο. Τώρα, έξω από την συμπαγή μορφή, μπορεί κανείς να ταξιδέψει στο διάστημα, να κατευθυνθεί σε έναν άλλο πλανήτη, να ερευνήσει τα Μυστήρια της ζωής και του θανάτου, να έρθει σε επαφή με ανείπωτα Όντα, κτλ, κτλ, κτλ. Εν πάση περιπτώσει, το σημαντικό θα ήταν να επωφελούμαστε από την κατάσταση της μετάβασης που υπάρχει ανάμεσα στην εγρήγορση και στον ύπνο και να σηκωθούμε με μεγάλη φυσικότητα. Δεν πρόκειται να σηκωθούμε διανοητικά ή πνευματικά όπως λες, αλλά πραγματικά. Αυτό που λέω πρέπει να μεταφραστεί με γεγονότα.

Προφανώς, κατά την διάρκεια της μετάβασης, οι συνδέσεις που ενώνουν το αστρικό σώμα λύνονται και μόλις σηκωθεί, εκείνη την στιγμή θα γίνει η αποκόλληση του αστρικού σώματος. Αυτό, όντας ελεύθερο, μπορεί να ταξιδέψει στο διάστημα και μέσα του, αναμφισβήτητα θα βρεθεί η συνείδηση. Έτσι λοιπόν, συνειδητά μπορούμε να ταξιδέψουμε στο έναστρο διάστημα. Είναι πολύ εύκολο. Το μόνο που πρέπει να προσέξουμε είναι η κατάσταση που υπάρχει ανάμεσα στον ξύπνιο και στον ύπνο μας… και αυτό είναι όλο!

(Αρχείο 20)

Δημοσιογράφος: Υπάρχει και ένα άλλο ερώτημα σχετικό με όλα αυτά. Ξέρουμε απολύτως ότι το αστρικό ταξίδι πραγματοποιείται στον κόσμο των ονείρων. Το ξέρουμε καλά, όμως αναρωτιόμαστε επίσης για το πού πάνε ή προτιμότερο πού πήγαν αυτοί οι άνθρωποι που εξαφανίστηκαν στο Τρίγωνο των Βερμούδων ή αλλιώς «Τρίγωνο του διαβόλου» . Πηγαίνουν στο αστρικό πεδίο ή κόσμο των ονείρων ή κατευθύνονται ειδικά σε κάποιο άλλο μέρος;

Α.Δ. ΣΑΜΑΕΛ: Καλά, πάνω από όλα, πρέπει να γνωρίσουμε ότι υπάρχει η Τέταρτη κάθετος, η Τέταρτη διάσταση. Στο Τρίγωνο που αναφέρθηκε, μπορεί κανείς να χαθεί στην Τέταρτη κάθετο. Δηλαδή, σε αυτό το Τρίγωνο, κάποια αεροπλάνα διαπέρασαν την Τέταρτη διάσταση ή προτιμότερο θα λέγαμε ότι μπήκαν σε αυτήν. Εν πάση περιπτώσει, είναι μία πύλη για να μπούμε στην Τέταρτη διάσταση. Αυτός που διασχίζει αυτήν την πύλη επιδεικτικά, ξαναβρίσκεται ζωντανός στην Τέταρτη κάθετο. Δεν θα πρέπει να εκπλαγούμε καθόλου αν βεβαιώσουμε με εμφατικό τρόπο ότι εκεί υπάρχει μία ανθρωπότητα τελείως παραδεισιακή. Είναι εκεί! Είναι σίγουρο, ακόμα και αν οι σκεπτικιστές δεν πιστεύουν σε όλα αυτά, τι σημασία έχει στην επιστήμη και σε εμάς;

(Αρχείο 21)

Δημοσιογράφος: Παρατηρήσαμε ότι τόσο ο πολιτισμός των Μάγια όσο και των Αζτέκων, επιδεικνύουν διαρκώς τον συμβολισμό του φιδιού. Πώς βλέπει η Γνωστική Ανθρωπολογία αυτό το ιερό σύμβολο των Μεσοαμερικανικών πολιτισμών;

Α. Δ. ΣΑΜΑΕΛ: Σίγουρα, το σύμβολο του φιδιού είναι παγκόσμιο. Δεν είναι περιττό να θυμηθούμε ότι στο Θιβέτ υπάρχουν φίδια με φτερά. Προφανώς, το φίδι είναι ιερό, αντιπροσωπεύει την Θεϊκή Σοφία.

Αναμφισβήτητα, μέσα σε κάθε ανθρώπινο ον υπάρχει η δημιουργική ενέργεια. Αυτή πρέπει να ανέβει μέσω της σπονδυλικής στήλης έως τον εγκέφαλο. Μια τέτοια ενέργεια έχει καταπληκτικές εξουσίες και λαμβάνει στα μάτια ενός διορατικού μία μορφή τελείως φιδίσια. Εάν οι άνθρωποι μάθαιναν να μετατρέπουν την δημιουργική τους ενέργεια θα μετασχηματίζονταν ολοκληρωτικά.

Το ιερό Φίδι μας δίνει σοφία. Η σοφία του είναι ιερή. Λένε για τον Κετζαλκοάτλ ότι ήταν ένα «Φίδι Σοφίας» . Οι αρχαίοι ιεροφάντες της Xαλδαίας, της Περσίας αποκαλούνταν «Φίδια» . Ο Βοτάν βεβαίωσε με εμφατικό τρόπο ότι εισήλθε μέσω μιας ρωγμής στο εσωτερικό της Γης. Είπε ότι μπήκε από ένα μυστικό πέρασμα από όπου μόνο τα φίδια μπορούσαν να μπουν. Ο Βοτάν μάλιστα αναφώνησε λέγοντας: «Είμαι ένα Φίδι» ! Έτσι αναφωνούσαν επίσης οι Κέλτες και οι Δρυΐδες. Το Φίδι λοιπόν είναι η πυρογενής εξουσία η οποία είναι στενά συνδεδεμένη με το σεξ και την οποία οι Ινδουστανοί ονομάζουν Κουνταλίνι. Ανεβαίνει από το κανάλι του νωτιαίου μυελού του γνωστικού ασκητή έως τον εγκέφαλο. Όταν κανείς έχει περπατήσει στο μονοπάτι της πιο τέλειας αγνότητας, τότε αυτός αστράφτει θαυμάσια στην αύρα του σύμπαντος. Το Φίδι έχει την ικανότητα να μας δίνει την σοφία.

(Αρχείο 22)

Δημοσιογράφος: Σήμερα έχουμε μαζί μας τον επιστήμονα και σύγχρονο φιλόσοφο Σαμαέλ Αούν Βεόρ και θέλουμε να επωφεληθούμε από την παρουσία του για να του θέσουμε ερωτήσεις παγκοσμίου ενδιαφέροντος. Θα μπορούσατε να μας πείτε Δάσκαλε Σαμαέλ Αούν Βεόρ, τι είναι η εντροπία;

Α.Δ. ΣΑΜΑΕΛ: Σίγουρα η εντροπία είναι ένας ακατάστατος περιπλεκτικός μηχανισμός. Αναμφισβήτητα, αυτή υπάρχει στο εσωτερικό της ψυχολογικής μας ιδιοσυγκρασίας όταν δεν δουλεύουμε με τον εαυτό μας, όταν δεν αναζητάμε έναν ριζικό μετασχηματισμό, όταν αρκούμαστε να είμαστε όπως είμαστε.

Στις μέρες μας, όλα βαδίζουν με καθοδικό, άστατο και περιπλεκτικό τρόπο. Η εντροπία τείνει να ισοπεδώσει τα πάντα. Έτσι βλέπουμε ότι μετά από μία τέτοια μεγάλη διαδικασία έρχεται ο θάνατος. Δεν είναι λοιπόν περίεργο ότι όλα ισοπεδώνονται. Εάν τοποθετήσουμε μια χύτρα γεμάτη με ζεστό νερό δίπλα σε μια άλλη γεμάτη από παγωμένο, προφανώς θα δημιουργηθεί μια ορισμένη περιπλεκτική και παρακμάζουσα ακαταστασία, στις δυο χύτρες. Στο τέλος ύστερα από όλες τις διαδικασίες θα φτάσουν να εξισωθούν.

Με ανάλογο τρόπο θα πούμε ότι εάν δεν δουλεύουμε με τους εαυτούς μας, εάν δεν ψάχνουμε έναν ριζικό μετασχηματισμό όλης της ψυχολογικής μας ιδιοσυγκρασίας, με τον καιρό οι κάτοικοι αυτού του πλανήτη Γη θα γίνουν όλοι το ίδιο, θα γίνουν ο ίδιος ο θάνατος και αυτό θα ήταν αξιοθρήνητο.

(Αρχείο 23)

Δημοσιογράφος: Δάσκαλε, επομένως ο άνθρωπος του εικοστού αιώνα πρέπει να εξασκήσει την φιλοσοφία της θυσίας για να μπορεί να ζήσει πολύ;

Α.Δ. ΣΑΜΑΕΛ : Προφανώς δίχως θυσία δεν θα μπορούσε να υπάρξει μετατροπή. Χρειάζεται σε μας να θυσιαζόμαστε εάν αυτό που θέλουμε είναι να μετασχηματιστούμε. Συγκεκριμένα αυτό τον καιρό στην Γη όλα βαδίζουν με βάση τον νόμο της εντροπίας, αυτό είναι αδιάσειστο, αναμφίβολο. Είναι ξεκάθαρο ότι μια μεγάλη θυσία θα είναι απαραίτητη έτσι ώστε αυτή η Γη να μετασχηματιστεί και αυτή η θυσία θα είναι μια μεγάλη καταστροφή…

Η θυσία από μόνη της είναι μεγαλοπρεπής. Για παράδειγμα, το πετρέλαιο ας πούμε, θυσιάζεται στις μηχανές σε αντάλλαγμα της κινητήριας δύναμης και της ταχύτητας. Στη θυσία μια κατώτερη δύναμη μετατρέπεται σε μια ανώτερη. Εάν δεν θυσιάζουμε τις ζωικές μας επιθυμίες, τα βίαια πάθη μας, τα μίση μας, τους εγωισμούς μας, τις βιαιότητες μας, δεν θα μπορέσουμε να μεταμορφωθούμε. Έτσι λοιπόν, στην θυσία μπορούμε να δούμε ένα φαινόμενο μετασχηματισμού και μέσα από αυτήν μπορούμε να απελευθερωθούμε τελείως από το νόμο της εντροπίας. Διαφορετικά, θα πρέπει να προχωράμε με τρόπο καθοδικό, περιπλεκτικό και παρακμάζοντα αναπόφευκτα. Ήρθε η στιγμή λοιπόν να καταλάβουμε το μεγαλείο της θυσίας και αυτό είναι προφανές .

(Αρχαίο 24)

Δημοσιογράφος: Δάσκαλε Σαμαέλ Αούν Βεόρ, μιας που μιλάμε για καταστροφές, για προφητείες και ασυνήθιστα πράγματα που τρομάζουν την ανθρωπότητα, θα μπορούσατε να μας πείτε κάτι σχετικά με τον Μιχαήλ Νοστράδαμο;

Α.Δ. ΣΑΜΑΕΛ: Με μεγάλη ευχαρίστηση. Ο Μιχαήλ Νοστράδαμος υπήρξε ένας διάσημος ιατρός-αστρολόγος του Μεσαίωνα. Μορφώθηκε με την σοφία των Αιγυπτίων. Λέει ότι πέρναγε ατελείωτες νύχτες κοιτάζοντας επίμονα και μένοντας ατάραχος μπροστά από το νερό που περιείχε μια χάλκινη λεκάνη. Ορισμένοι βεβαίωσαν ότι μέσα σε αυτό το διαυγές νερό μπορούσε να δει με απόλυτη σαφήνεια τα γεγονότα του μέλλοντος. Έτσι λοιπόν, ο Νοστράδαμος ήταν ένας μεγάλος Μάντης. Αυτό κανείς δεν μπορεί να το αρνηθεί. Στις μέρες μας, όλες οι προφητείες που ο ίδιος έκανε εκπληρώθηκαν με μαθηματική ακρίβεια. Προφήτεψε επίσης το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, μέχρι που έδωσε και το όνομα του Χίτλερ, με εξαίρεση ένα λάθος γράμμα. Επ’ ευκαιρία, πιστεύω πιο πολύ ότι οι μεταφραστές έκαναν λάθος και δεν τίθεται αμφιβολία ότι η τρομερή προφητεία για το μέλλον θα εκπληρωθεί την φοβερή ημερομηνία 1999. Προέβλεψε επίσης τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο και πολλά άλλα γεγονότα παράξενου χαρακτήρα. Έτσι όπως βλέπω και αντιλαμβάνομαι τα πράγματα είμαστε στις εποχές του τέλους. Οι άνθρωποι νομίζουν ότι αυτές θα έρθουν μετά από πολλά εκατομμύρια χρόνια, όμως κάνουν λάθος!

Δημοσιογράφος: Δάσκαλε, μιας που αναφέρατε τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο, οι σύγχρονοι επιστήμονες μιλούν πολύ για αυτόν. Είναι αλήθεια ότι θα γίνει ένας τρομερός Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος;

Α.Δ. ΣΑΜΑΕΛ: Είναι αναμφίβολο! Ο Μιχαήλ Νοστράδαμος προφήτεψε τον Πρώτο, το Δεύτερο όπως επίσης και τον Τρίτο. Διάσημοι σοφοί του παρελθόντος είχαν ήδη προμαντεύσει τρεις Παγκόσμιους Πολέμους για αυτόν τον αιώνα. Πιστεύω ότι ο χειρότερος θα είναι αυτός που θα έρθει: ο Τρίτος.

Αυτός θα είναι ένα πραγματικό φρικτό ατομικό ολοκαύτωμα. Οι μεγαλύτερες πόλεις του κόσμου θα εξαφανιστούν με τις πυρηνικές εκρήξεις. Το πιο σοβαρό από όλα θα είναι η ραδιενεργή μόλυνση. Με τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο, η ατμόσφαιρα θα μολυνθεί τρομερά. Η ραδιενέργεια θα μολύνει τελείως τον αέρα, το νερό και γενικά όλα όσα υπάρχουν. Οι βροχές για παράδειγμα που θα έχουμε, θα είναι ραδιενεργές. Οι σοδειές θα χάνονται και θα χάνονται απλούστατα γιατί κανείς δεν θα μπορεί να τις χρησιμοποιήσει… αυτό είναι όλο! Το να έχει κανείς να φάει τρόφιμα μολυσμένα από την ραδιενέργεια είναι πολύ σοβαρό!

Όμως έτσι θα γίνει. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι αυτός ο Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος είναι προ των πυλών. Από μια άλλη άποψη, στις μέρες μας υπάρχει πείνα, δυστυχία, μια φοβερή φτώχεια, οικονομικές κρίσεις, κτλ. Όλα αυτά θα μας καταπνίγουν σιγά -σιγά μέχρι τον Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αναμφίβολα, ο καθένας από εμάς φέρει στο εσωτερικό του τις αιτίες που προκαλούν τους πολέμους: εγωισμό, μίσος, κτλ., κτλ., κτλ.

(Αρχείο 26)

Δημοσιογράφος: Θα μπορούσατε να μας πείτε Δάσκαλε Σαμαέλ Αούν Βεόρ, πώς θα επέμβουν τις στιγμές εκείνες των εθνικών συρράξεων οι εξωγήινοι μιας που μιλάμε τόσο για αυτούς; Θα επέμβουν δηλαδή προς όφελός μας ή αντιθέτως θα συμβάλλουν κυρίως στην καταστροφή μας;

Α.Δ. ΣΑΜΑΕΛ: Καλά, οι άνθρωποι έχουν τόσες πολλές αντιλήψεις πάνω σε αυτό το ζήτημα των εξωγήινων, που αξίζει πράγματι τον κόπο να το αναλύσουμε έστω και για λίγο. Στο όνομα της Αλήθειας, θα πούμε ότι αυτοί υπάρχουν ακόμα και αν οι σκεπτικιστές αμφιβάλλουν για κάτι τέτοιο. Το θέμα των εξωγήινων είναι τελείως αποδεδειγμένο.

Τώρα, όσο με αφορά, πρέπει να πω ότι έχω επαληθεύει την ύπαρξη τους γιατί ήμουν σε προσωπική επαφή στην ομοσπονδιακή περιφέρεια, εκεί στην έρημο των Λεόντων, με ένα διαγαλακτικό διαστημόπλοιο. Ποτέ δεν έχω διηγηθεί αυτά τα πράγματα γιατί δεν βρίσκω λόγους να το κάνω κάθε στιγμή.

Τώρα λοιπόν, αυτό που θέλω να σας πω με εμφατικό τρόπο είναι ότι θέλουν να μας βοηθήσουν. Και δεν υπάρχει τίποτα παράξενο στο γεγονός ότι θα πρέπει να επέμβουν την ώρα που θα ριχνόμαστε στο μεγάλο ατομικό ολοκαύτωμα. Αυτοί πάντοτε βοήθησαν την ανθρωπότητα. Διασχίζουν από παντού το διάστημα και δεν είναι η πρώτη φορά που μας επισκέπτονται Πάντοτε το έκαναν και θα συνεχίζουν να το κάνουν. Αναμφίβολα, δεν μπορούν να μας εγκαταλείψουν, θα πρέπει να παρέμβουν για να μας βοηθήσουν. Αυτοί είναι Άνθρωποι με την πιο ολοκληρωμένη έννοια της λέξης, ΓΝΗΣΙΟΙ Άνθρωποι. Δίνω μια κάποια έμφαση σε αυτήν την βεβαίωση γιατί αυτό που συμβαίνει είναι ότι εμείς οι γήινοι είμαστε πιο πολύ «διανοητικά ζώα» , τελεία και παύλα!

(Αρχείο 27)

Δημοσιογράφος: Δάσκαλε, κάποιοι μιλούν αρκετά για τον πλανήτη Ερκόλουμπους ή κόκκινο πλανήτη όπως ονομάστηκε έτσι από τους επιστήμονες. Είναι αλήθεια ότι αυτός ο πλανήτης θα χτυπήσει την Γη;

Α.Δ. ΣΑΜΑΕΛ: Καλά, αυτό που μόλις τώρα αναφέρατε έχει δεόντως επαληθευτεί σε όλα τα αστεροσκοπεία του κόσμου. Όμως θέλω να διευκρινίσω ότι το πλήγμα θα είναι ηλεκτρομαγνητικού τύπου. Δεν είναι μία φυσική σύγκρουση μαζών όμως είναι ξεκάθαρο ότι εάν ο πλανήτης Ερκόλουμπους περάσει πολύ κοντά από το δικό μας πλανήτη Γη θα προκαλέσει καταστροφή.

Αυτό που συμβαίνει είναι ότι ο Ερκόλουμπους είναι ένας γιγαντιαίος κόσμος. Θα μπορούσαμε να βεβαιώσουμε ότι είναι πολλές φορές μεγαλύτερος από τον Δία, τον τιτάνα του ηλιακού μας συστήματος και περνώντας κοντά από τον πλανήτη μας θα προκαλέσει περιστροφή των αξόνων της Γης. Τότε οι θάλασσες θα αλλάξουν κοίτες και οι σημερινές στεριές θα παρασυρθούν στο βάθος του ωκεανού. Όμως πριν γίνει αυτή η καταστροφή δηλαδή η περιστροφή των αξόνων της Γης, θα ενεργοποιηθεί η φωτιά. Δίχως αμφιβολία, σύμφωνα με το πώς ο Ερκόλουμπους πλησιάζει, η ρευστή φωτιά που υπάρχει στο εσωτερικό του πλανήτη μας, θα βγει στην επιφάνεια. Τότε θα γίνουν παντού εκρήξεις ηφαιστείων συνοδευόμενες από ισχυρούς σεισμούς και θα πέσουν όλες οι μεγάλες πόλεις του κόσμου: Νέα Υόρκη, Παρίσι, Λονδίνο, Μπουένος Άιρες, μέχρι και η αγαπημένη μας ομοσπονδιακή περιφέρεια του Μεξικού. Τίποτα δεν θα ξεφύγει από την εκατόμβη! Και αυτοί που δεν το πιστεύουν, ας μην το πιστέψουν. Τα γεγονότα είναι γεγονότα και μπροστά σε αυτά πρέπει να τα παραδεχόμαστε.

Έτσι, ο Ερκόλουμπους πλησιάζει και ήδη είναι ορατός από όλα τα αστεροσκοπεία του κόσμου. Υπάρχουν ήδη αστρικοί χάρτες όπου φαίνεται η τροχιά του. Ανήκει σε ένα ηλιακό σύστημα που λέγεται Tylo και είναι προφανές ότι θα πρέπει να περάσει πολύ κοντά από εμάς. Αυτός ο κόσμος είναι φοβερά γιγαντιαίος και θα προκαλέσει στην Γη μας τρομερές αναταραχές θα προκαλέσει την σύγκρουση της φωτιάς και του νερού του κόσμου μας και ότι υπάρχει σήμερα σε λίγο καιρό θα πάψει να υπάρχει.

Τι και αν οι άνθρωποι δεν πιστεύουν; Τι και αν γελούν; Δεν έχει σημασία ούτε στην επιστήμη ούτε και σε μας! Είναι γραμμένο ότι: αυτός που γελάει για αυτό που δεν γνωρίζει, βρίσκεται στο στάδιο τον να γίνει ηλίθιος! Αυτή είναι μια φοβερή διαβεβαίωση. Έτσι λοιπόν, στο όνομα της Αλήθειας, πρέπει να πω σε όλους εσάς ότι ο Ερκόλουμπους πλησιάζει!

Δημοσιογράφος: Θα μπορούσατε να μας πείτε Δάσκαλε Σαμαέλ Αούν Βεόρ στηριζόμενος στις πολύ ενδιαφέρουσες εμπειρίες σας, σε τι συνίσταται η Παγκόσμια Καταστροφή το έτος 1999;

Α.Δ. ΣΑΜΑΕΑ: Αξίζει τον κόπο να απαντήσω σ αυτή την ερώτηση. Αναμφισβήτητα, ο Μιχαήλ Νοστράδαμος, διάσημος αστρολόγος, είπε ότι όταν ο Ερκόλουμπους θα πλησιάσει θα δούμε στον ουρανό κάτι σαν δύο ήλιους και αυτό θα προκαλέσει ανησυχία στα πλήθη. Με την προσέγγιση του Ερκόλουμπους, οι άνθρωποι θα γίνουν υπερβολικά νευρικοί. Προφανώς, τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα ενός τέτοιου κόσμου είναι ισχυρά. Όταν αυτό θα γίνει, ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος θα έχει ήδη έρθει. Έτσι, ο πλανήτης μας τότε θα είναι πολύ φορτωμένος με ραδιενέργεια. Ο Μιχαήλ Νοστράδαμος είπε ότι με την άφιξη του Ερκόλουμπους ό,τι υπάρχει σήμερα θα πάψει να υπάρχει. Αυτός βεβαιώνει επίσης ξεκάθαρα ότι οι αστρολόγοι αυτής της εποχής ανίκανοι να καταλάβουν την παραμικρή σημασία που περικλείει αυτή η αστρική μεταβολή θα κάνουν όμορφα σχέδια για το μέλλον. Θα λένε ωραίες σοφιστείες για ψυχαγωγία και τότε οι άνθρωποι μπερδεμένοι από τους γήινους σοφούς δεν θα έχουν την παραμικρή ευκαιρία να υπερασπισθούν τους εαυτούς τους.

Τώρα, κάθε φορά που ο Ερκόλουμπους έφτανε στην Γη, γινόταν μία καταστροφή. Αυτό συνέβη και με το τέλος της Λεμούριας φυλής. Οι φωτιές εκείνης της ηπείρου προκάλεσαν εκρήξεις και γνωρίζουμε ήδη ότι η Λεμουρία βυθίστηκε μέσα από 10.000 έτη σεισμών. Αυτό συνέβη επίσης με το τέλος της εποχής των Ατλάντων και ξέρουμε ήδη ότι οι κάτοικοι της Ατλαντίδος χάθηκαν «καταβροχθισμένοι» από τα νερά, σύμφωνα με αυτό που σημαίνει ο Παγκόσμιος Κατακλυσμός, σύμφωνα με αυτό που αναφέρουν όλοι οι θρησκευτικοί ιστορικοί όλων των αιώνων και όλων των εποχών. Κάτι τέτοιο λοιπόν συμβαίνει τώρα, ακριβώς με το τέλος της Αρίας φυλής για να μπει ένα τέλος σε αυτόν τον τόσο εκφυλισμένο και παρηκμασμένο πολιτισμό. Η ανθρωπότητα είναι ήδη αρκετά ώριμη για να δεχτεί την τελική τιμωρία!

Είναι η ωμή πραγματικότητα όπως την συναντήσαμε και στις φοβερές προφητείες του Νοστράδαμου, έτσι όπως γράφτηκαν και στο περίφημο βιβλίο του με τίτλο: «Οι Αιώνες» . Και για αυτούς που μας ακούνε, να έχετε την καλοσύνη να μελετήσετε αυτό το έργο και θα δείτε τις διαβεβαιώσεις μου να επιβεβαιώνονται Έτσι λοιπόν, η θεμελιώδης βάση της μεγάλης καταστροφής θα είναι η έλευση του Ερκόλουμπους. Οι αστρονόμοι αυτή την στιγμή τον έχουν μέσα στο οπτικό πεδίο των τηλεσκοπίων τους και όλων των αστεροσκοπείων του κόσμου. Η καταστροφή έχει απεικονισθεί και έχει χαραχθεί σε διάφορους κοσμικούς χάρτες. Εάν στις μέρες μας δεν μιλούν πολύ για αυτό το ζήτημα, είναι για να αποφύγουν την συλλογική ψύχωση!

ΣΥΝΕΔΡΙΑ

(Αρχεία 35 -38)

Μακάρι οι γνωστικοί ιερείς να μη διαπράττουν το λάθος να μιλούν σε μια γλώσσα που ο φτωχός κοσμάκης δεν καταλαβαίνει. Εάν έχουν διάθεση να μιλούν για υψηλά θέματα, ας το πράξουν στον Εσωτερικό κύκλο, ας το κάνουν στην Τρίτη ή στην Δεύτερη Κάμαρα και όχι μπροστά στον κόσμο! Πιστεύω ότι ο κόσμος αξίζει την προσοχή μας. Πρέπει να μιλάμε χωρίς τεχνικούς όρους κανενός είδους γιατί ο κόσμος δεν τους καταλαβαίνει. Πρέπει να μιλάμε με ένα λεξιλόγιο δίχως τεχνάσματα για να είναι προσιτό σε όλους. Κανείς δεν πρέπει να χρησιμοποιήσει το βήμα για να βλάψει μέσα από τον λόγο τον οποιονδήποτε. Δεν πρέπει ποτέ και με κανένα τρόπο να προσπαθούμε να ειρωνευτούμε ή να σατιρίσουμε το ακροατήριο, τον κόσμο, τους πιστούς. Ο λόγος πρέπει να πηγάζει από την καρδιά και όχι από τα διαφορετικά ψυχικά επιπρόσθετα που φέρουμε μέσα μας. Με μεγάλη μου θλίψη, αντιλαμβάνομαι ότι όταν κάποιος μιλάει, δυστυχώς ο λόγος βγαίνει όχι από τα βάθη του Είναι, αλλά από τα βάθη κάποιων απάνθρωπων επιπρόσθετων. Εάν ο λόγος αναδυόταν μόνο από την Ουσία θα ήταν αγνός, τέλειος και δεν θα είχαμε κάτι να αντιπαραθέσουμε. Οι άνθρωποι όμως έχουν πολύ ανεπτυγμένα ψυχικά επιπρόσθετα.

Έτσι λοιπόν, πολλοί γνωστικοί ιερείς ή υπεύθυνοι ιερών γενικότερα, όταν απευθύνονται σε ομάδες το κάνουν σχεδόν πάντοτε με την κρυφή πρόθεση να εξαπολύσουν κάποια ειρωνεία σε κάποιον, να ταπεινώσουν κάποιον, να προσβάλλουν κάποιον, κτλ. Δηλαδή, ο λόγος της αγνής συνείδησης δεν γεννιέται, δεν αναδύεται από το Είναι, αλλά ξεπροβάλλει σαν από φιάλη, βγαίνει από τα βάθη οποιουδήποτε Εγώ και για αυτόν τον λόγο δεν είναι αυθόρμητη, δεν είναι αγνός και δεν παράγει ένα δημιουργικό αποτέλεσμα. Πώς θα εξαπλωθεί η Παγκόσμια Γνωστική Χριστιανική Κίνηση εφόσον συνεχίζουμε με αυτήν την συμπεριφορά; Αυτή η τάση αντίδρασης που έχουν ορισμένοι αδελφοί μου φαίνεται εξοργιστική, παράλογη. Εάν τους ζορίσεις δεν είναι κύριοι των ψυχολογικών διαδικασιών τους, αντιδρούν συνεχώς απέναντι σε όλα.

Μην ξεχνάτε ότι ζούμε σε αυτόν τον κόσμο και ότι υπάρχουν τρία είδη τροφής. Την πρώτη την γνωρίζετε όλοι: η κοινή τροφή. Είναι η λιγότερο σημαντική. Αυτό φαίνεται αδιανόητο, όμως έτσι είναι. Η απόδειξη, ότι είναι το λιγότερο σημαντικό, είναι ότι μπορεί να ζήσει κανείς δίχως να φάει πολύ καιρό έως και ένα μήνα. Ο Μαχάτμα Γκάντι παρέμεινε έως και τρεις μήνες δίχως φαγητό. Αυτή η τροφή μπαίνει από το στόμα και πάει στο στομάχι.

Ο δεύτερος τύπος είναι ο αέρας, η αναπνοή. Αυτή έχει σχέση με τις ρινικές κοιλότητες και με τα πνευμόνια. Δύσκολα θα μπορούσαμε να ζήσουμε χωρίς να αναπνέουμε, και μάλιστα έως τέσσερα ή τρία λεπτά. Φυσιολογικά, οι άνθρωποι αν μείνουν ένα λεπτό δίχως αναπνοή μετά παθαίνουν συγκοπή. Με εξάσκηση, για παράδειγμα, θα μπορούσαμε να φτάσουμε να αναπνέουμε δύο ή τρία λεπτά, ή το πολύ τέσσερα. Αυτό θα ήταν το μέγιστο του μεγίστου, όμως είναι λίγοι ή σπάνιοι αυτοί που κατορθώνουν να ζήσουν τέσσερα λεπτά δίχως να αναπνέουν. Αυτό μας δείχνει ότι η δεύτερη τροφή είναι ακόμα πιο σημαντική από την πρώτη.

Τέλος, έχουμε και την τρίτη τροφή που είναι ακόμα πιο σημαντική. Θα αναφερθώ, με εμφατικό τρόπο, στις εντυπώσεις. Εάν η τροφή δεν παρήγαγε εντυπώσεις στον ανθρώπινο οργανισμό, δεν θα τρεφόμασταν ποτέ, το εντερικό σύστημα, το στομάχι γενικότερα, δεν θα δούλευε και θα πεθαίναμε. Εάν ο αέρας δεν δημιουργούσε εντυπώσεις στα πνευμόνια και στο αίμα, ο αέρας δεν θα εξυπηρετούσε σε τίποτα. Έτσι λοιπόν, αγαπητοί μου αδελφοί, αυτή η τρίτη τροφή είναι πολύ σημαντική, διότι κανείς δεν θα μπορούσε να ζήσει ούτε καν ένα μονάχα δευτερόλεπτο, χωρίς την τροφή των εντυπώσεων.

Τώρα, κάθε τροφή πρέπει να περάσει από έναν μετασχηματισμό. Η τροφή σε σχέση με το στομάχι, δηλαδή η διατροφή, έχει ανάγκη να περάσει από μια μετατροπή. Αυτή η μετατροπή είναι δυνατή χάρη στο πεπτικό σύστημα. Η τροφή, σε σχέση με την αναπνοή, έχει τα πνευμόνια ως όχημα μετατροπής. Όμως για το τρίτο τύπο τροφής, δεν υπάρχει ειδικό όργανο, δεν υπάρχουν ούτε στομάχι ούτε πνευμόνια που δουλεύουν. Πρέπει να δημιουργήσουμε αυτό το τρίτο όργανο. Ό,τι φτάνει στο διανοητικό, μας έρχεται με την μορφή εντυπώσεων. Εσείς είστε τώρα εδώ και με ακούτε, βλέπετε έναν άντρα που σας μιλάει σε ένα μικρόφωνο και όλα αυτά καθιστούν ένα σύνολο εντυπώσεων που φτάνουν στο διανοητικό. Όλες οι περιπέτειες της ζωής, όλες οι συγκινήσεις και τα πάθη, όλα όσα μας περιβάλλουν, φτάνουν σε μας με την μορφή εντυπώσεων. Ο αέρας μετατρέπεται μέσω των πνευμόνων, η τροφή μετατρέπεται μέσω του στομαχιού. Και ο αέρας και η τροφή εισάγονται ως ζωτικές αρχές για τον οργανισμό. Δυστυχώς οι εντυπώσεις δεν μετατρέπονται παραμένουν στο διανοητικό χωρίς να τις έχουμε αφομοιώσει. Οι μη αφομοιωμένες εντυπώσεις μετατρέπονται σε καινούργια ψυχικά επιπρόσθετα, δηλαδή σε καινούργια Εγώ και κάτι τέτοιο είναι πολύ σοβαρό! Πρέπει να «χωνέψουμε» τις εντυπώσεις.

Πώς; Ας συλλογιστούμε λίγο… Μέσα από την Ανώτερη Συνείδηση του Είναι. Φυσιολογικά, οι εντυπώσεις φτάνουν στον νου και αυτός αντιδρά στις εντυπώσεις. Εάν κάποιος μας προσβάλλει, αντιδράμε με την επιθυμία να πάρουμε εκδίκηση. Εάν κάποιος μας προσφέρει ένα ποτήρι κρασί, αντιδράμε με την επιθυμία να πιούμε. Εάν ένα άτομο του αντίθετου φύλου μας βάλει σε πειρασμό, τότε εμείς αισθανόμαστε την επιθυμία να συνουσιαστούμε. Πάντοτε λοιπόν αντιδράμε απέναντι στις επιδράσεις του εξωτερικού κόσμου και αυτό είναι πολύ σοβαρό. Στις συνελεύσεις είδα πως αλληλοκατηγορούνται οι αδελφοί: κάποιος λέει μια κουβέντα και αυτός που αισθάνεται στόχος, αντιδρά βίαια λέγοντας μια ακόμα χειρότερη κουβέντα. Καμιά φορά, αυτό που λένε δεν είναι πολύ χονδροειδές, αυτό εκλεπτύνεται πολύ ευπρεπώς συνοδευόμενο από ένα χαμόγελο, όμως κατά βάθος ρίχνεται το απαίσιο φαρμάκι της βίαιης αντίδρασης. Δεν υπάρχει αγάπη ανάμεσα στους αδελφούς, αυτοί ξέχασαν το δικό τους Είναι και ζούνε στον κόσμο των Εγώ, στον κόσμο των αντιδράσεων. Όταν κάποιος ξεχνάει το δικό του Είναι, αντιδρά βίαια. Εάν ξεχάσουμε το Είναι μας και δούμε ένα μπουκάλι κρασί, θα βρεθούμε μεθυσμένοι. Εάν ξεχάσουμε το Είναι μας στην παρουσία ενός προσώπου του αντίθετου φύλου βρισκόμαστε κοντά στο να συνουσιαστούμε. Εάν ξεχνάμε το βαθύ εσωτερικό μας Είναι και η παρουσία ενός ατόμου που προσβάλλει βρισκόμαστε στην θέση του να προσβάλλουμε. Το πιο σοβαρό στην ζωή είναι να ξεχάσουμε τον εαυτό μας.

Είναι λοιπόν απαραίτητο να μετατρέψουμε τις εντυπώσεις και κάτι τέτοιο είναι δυνατό μονάχα βάζοντας ως μεσολαβητή την δική μας συνείδηση ανάμεσα στις διάφορες δονήσεις του εξωτερικού κόσμου και τον νου. Όταν παρεμβάλλουμε αυτό που λέμε «Συνείδηση» ανάμεσα στις εντυπώσεις και τον νου, είναι φανερό ότι οι εντυπώσεις μετατρέπονται σε δυνάμεις και εξουσίες ανώτερου τύπου. Φυσιολογικά, οι εντυπώσεις αποτελούνται από ένα Υδρογόνο πολύ βαρύ: το Υδρογόνο 48. Όταν βάζουμε την Συνείδηση ανάμεσα στις εντυπώσεις και το νου, το Υδρογόνο 48 μετατρέπεται σε 24 που χρησιμεύει ως τροφή στο Αστρικό σώμα με την σειρά του, το πλεόνασμα του 24 μετατρέπεται σε Υδρογόνο 12 που χρησιμεύει ως τροφή για το Διανοητικό σώμα και τέλος το πλεόνασμα του Υδρογόνου-12 μετατρέπεται σε Υδρογόνο 6 που χρησιμεύει ως τροφή για το Αιτιατό σώμα. Όμως εάν κάποιος δεν μετασχηματίζει τις εντυπώσεις, αυτές γίνονται καινούργια ψυχικά επιπρόσθετα, καινούρια Εγώ!

Είναι πολύ εύκολο να κάνετε να μεσολαβήσει η Συνείδηση ανάμεσα στον νου και τις εντυπώσεις, ανάμεσα στις εντυπώσεις και τον νου. Για να λαμβάνουμε τις εντυπώσεις με την Συνείδηση και όχι με τον νου, χρειάζεται μονάχα να μην ξεχνιόμαστε την δεδομένη στιγμή. Εάν κάποιος οποιαδήποτε στιγμή μας προσβάλλει με τα λόγια του, εμείς δεν πρέπει να ξεχάσουμε το δικό μας Είναι, δεν πρέπει να επιτρέψουμε στο διανοητικό να αντιδράσει, δεν πρέπει να επιτρέψουμε να παρέμβει ο εαυτός μου: η αυτοαγάπη, ο θυμός, η ματαιοδοξία, κτλ. Αυτές τις στιγμές, μόνο το Είναι πρέπει να λειτουργεί σε μας. Πρέπει να είμαστε συγκεντρωμένοι στο Είναι, για να υπάρχει το Είναι, η ανώτατη Συνείδηση του Είναι που λαμβάνει τις εντυπώσεις και τις αφομοιώνει σωστά. Έτσι, αποφεύγουμε αυτές τις εξοργιστικές αντιδράσεις που όλοι και ο καθένας μας έχουμε, απέναντι στις επιδράσεις που προέρχονται από τον εξωτερικό κόσμο. Έτσι οι εντυπώσεις μετατρέπονται ολοκληρωτικά και αυτές μετασχηματίζονται σε ανώτερες δυνάμεις που μας αναπτύσσουν με θαυμάσιο τρόπο.

Φίλοι μου, επαναλαμβάνω: οι ιερείς να μην διαπράξουν εκ νέου το λάθος να αντιδρούν βίαια απέναντι στον πλησίον τους. Οι υπεύθυνοι, οι Απεσταλμένοι να εξουδετερώσουν μια και καλή αυτή την εξοργιστική τάση του να αντιδρούν. Εάν κάποιος λέει κάτι, ας το πει∙ γιατί θα πρέπει ο διπλανός του να αντιδράσει; Ο καθένας είναι ελεύθερος να λέει ό,τι θέλει! Όσο με αφορά, βεβαιώνω αυτό που πρέπει να βεβαιώσω και εάν κάποιος με διαψεύδει, εάν λέει το αντίθετο σε μια οποιαδήποτε συζήτηση πάνω σε ένα πρόβλημα που έχουμε, εγώ θα περιοριστώ στο να σιωπήσω απάντησα ήδη και αυτό ήταν. Γιατί να ήθελα σε προσωπικά ζητήματα, να επιβάλλω μία αντίληψη αναγκαστικά; Είναι παράλογο. Να θέλουμε να επιβάλλουμε την άποψή μας «με το ζόρι» δεν είναι παρά το αποτέλεσμα των αντιδράσεων, είναι η ίδια η αντίδραση του Εγώ, του Διανοητικού. Αυτός ο τρόπος, του να πράττουμε τόσο απαίσια, προκάλεσε φοβερά προβλήματα σε όλη την Διεθνή Γνωστική Κίνηση. Είτε με αυτό είτε με εκείνο, χρησιμοποιούμε την «ομάδα» για να προσβάλλουμε, για να θίξουμε, για να επιτεθούμε στους άλλους με τα λόγια και όλα αυτά δημιουργούν σύγχυση στην Διεθνή Γνωστική Κίνηση.

(Αρχείο 39)

Μας έρχεται επίσης στην μνήμη o Huehueteotl, ο θεός της φωτιάς, ο θυσιασμένος Αμνός που εξαλείφει τις αμαρτίες του κόσμου. Ο Huehueteotl είναι η φωτιά, αυτός είναι INRI και η φωτιά καίει μέσα σε ό,τι υπάρχει, μέσα σε ό,τι υπήρξε και σε ό,τι θα υπάρξει. Επάνω στον σταυρό του κοσμικού Χριστού είναι γραμμένη η λέξη INRI: Ignis Natura Renovatur Integral (η φωτιά ανανεώνει αδιάκοπα την φύση). INRI είναι ο κοσμικός Χριστός, INRI είναι η Φωτιά. Οι χοροί της φωτιάς ήταν στ’ αλήθεια καταπληκτικοί στις μακρινές αρχαίες χώρες του Anahuac. Τώρα θα δείτε μια απόδειξη αυτού που είναι οι ιεροί χοροί.

Στην πραγματικότητα, κανείς δεν γνωρίζει την φωτιά. Εάν για παράδειγμα ανάβουμε ένα σπίρτο, η φωτιά ξεπετιέται. Πολλοί πιστεύουν ότι πρόκειται για μια διαδικασία χημικής καύσης, όμως κάνουν λάθος. Η φωτιά δεν είναι το αποτέλεσμα της καύσης. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι όταν ανάβουμε το σπίρτο, η υποβόσκουσα φωτιά που βρίσκεται εκεί κλεισμένη, βγαίνει στην επιφάνεια, εκφράζεται ελεύθερα. Όμως το χέρι που τρίβει, χρειάζεται την φωτιά για να κινηθεί και όταν το σπίρτο ανάψει, η φωτιά συνεχίζει.

Έτσι λοιπόν, η φωτιά είναι ό,τι είναι, ό,τι πάντοτε ήταν και ό,τι πάντοτε θα είναι. Μέσα στην φωτιά βρίσκεται η Αστρική Υπογραφή. Ενδιαφερόμαστε να γνωρίσουμε εκ βαθέων την Αστρική Υπογραφή της φωτιάς. Προφανώς μια τέτοια Υπογραφή είναι ο εσώτερος Χριστός, ο κοσμικός Χριστός, η φωτιά της φωτιάς, η φλόγα της φλόγας, είναι ο Χριστός, είναι ο Λόγος. Η φωτιά έχει σταυρωθεί στον πλανήτη Γη. Εάν χτυπήσουμε μια πέτρα με ένα αντικείμενο από ατσάλι, θα δούμε να ξεπετιέται η φωτιά. Η φωτιά αποτελεί την ζωή, η φωτιά αποτελεί την εξουσία των εξουσιών, η φωτιά είναι η ίδια η ζωή. Ήρθαμε στην ζωή από την φωτιά και παύουμε να υπάρχουμε εφόσον η φωτιά απομακρύνεται από την ζωή. Όλες οι διαδικασίες της ζωής και του θανάτου υπάρχουν χάρη στην φωτιά.

Τώρα θα καταλάβετε γιατί λατρεύουμε τόσο τον Huehueteotl, το θεό της φωτιάς τώρα θα καταλάβετε γιατί υπήρξαν οι τελετουργικοί χοροί της φωτιάς στα αρχαία μεξικάνικα μέρη. Είναι επειδή η φωτιά είναι πάντοτε άξια σεβασμού… Τώρα, θα καταλάβετε επίσης κατ’ αναλογία τον λόγο για τον οποίο οι Πέρσες λάτρευαν την φωτιά τώρα θα καταλάβετε γιατί οι Εστιάδες[1] άναβαν πάντοτε την φωτιά στην Αρχαία Ρώμη….

Αδελφοί μου, τώρα οφείλουμε μονάχα να επιστρέψουμε στις λατρείες της φωτιάς∙ τώρα πρέπει να ανάψουμε μονάχα την φωτιά της αγάπης στην καρδιά μας. Πρέπει να δυναμώσουμε την φλόγα του Πνεύματος με την θεσπέσια φωτιά της Αγάπης. Φίλοι μου, να θυμάστε ότι το σύνθημα μας είναι ΘΕΛΗΜΑ! Μόνο μέσω της ερωτικής επαφής του Αδάμ και της Εύας μπορεί η φλόγα να ξεπηδήσει στο εσωτερικό μας, εδώ και τώρα. Η Ειρήνη να είναι μαζί σας!

(Αρχείο 40)

Υπάρχουν τόσα πολλά για να μάθει κανείς σε τόσους πολλούς κώδικες. Τους αρχαίους καιρούς, η παράδοση μας λέει ότι: «Τα παιδιά που δεν λαμβάνουν το βάπτισμα ή που πεθαίνουν όντας αθώα (γιατί έτσι μιλούσαν επίσης στην γη του Anahuac) επιστρέφουν στον Ουρανό 13» . Πρέπει να το καταλάβουμε αυτό με ακρίβεια: αυτός που έχει διαλύσει το Εγώ αλλά δεν έχει κατασκευάσει τα Ανώτερα Υπαρξιακά Σώματα του Είναι, μπορεί να αποτραβηχτεί από την κοσμική σκηνή και να επιστρέψει στον ΑΕΟΝ 13. Για να μιλήσουμε τώρα με το λεξιλόγιο της Πίστης-Σοφίας «Αυτές οι ψυχές (έλεγαν στο Αρχαίο Μεξικό) θα μπορέσουν να ξαναέρθουν στο μέλλον μετά την μεγάλη καταστροφή που πλησιάζει» . Δεν είναι λοιπόν διόλου περίεργο που πολλά όντα της αρχαίας γης του Anahuac, αποτραβήχτηκαν από την κοσμική σκηνή και ανέβαλαν τον Μυητικό Δρόμο τους για την Χρυσή Εποχή της μελλοντικής μετατρεμμένης Γης.

Ευχαριστώ το Δρ. J.V.M. για τις ευγενικές του προθέσεις σε σχέση με το εκδοτικό ζήτημα, να μου πληρώσει δηλαδή τα συγγραφικά δικαιώματα. Αυτό μου φαίνεται μεγαλοπρεπές. Όμως στο όνομα της αλήθειας, ένα πράγμα σας λέω: δεν απαίτησα ποτέ αυτά τα δικαιώματα. Έχω γράψει πάνω από 70 έργα. Τα δάχτυλα των χεριών μου όπως μπορείτε να δείτε είναι όλα σχεδόν κατεστραμμένα. Θα συνεχίζω όμως να γράφω βιβλία και την ημέρα που αυτά τα δάχτυλα των χεριών μου δεν θα χρησιμεύουν πια τόσο για να χτυπάνε τα πλήκτρα στην γραφομηχανή, θα προσπαθήσω με τα δάχτυλα των ποδιών μου! Προς το παρόν αγαπητοί μου αδελφοί και για πάντοτε, παραιτούμαι, έχω παραιτηθεί και θα συνεχίσω να παραιτούμαι από τα συγγραφικά δικαιώματα. Το μόνο που θέλω είναι αυτά τα βιβλία να πωλούνται φτηνά, να είναι προσιτά στους φτωχούς και σε όλους αυτούς που υποφέρουν και κλαίνε. Μακάρι και ο πιο δυστυχισμένος πολίτης να μπορέσει να αποκτήσει ένα βιβλίο με τα λίγα πέσος που έχει στην τσέπη του. Τελεία και παύλα! Στην πραγματικότητα, δεν έχω κανένα εισόδημα, δεν απαιτώ τίποτα για τα έργα μου, έτσι ώστε αυτός που θέλει να τα εκδώσει ας το κάνει για το καλό όλης της ταλαιπωρημένης ανθρωπότητας!

Αδελφοί μου: δεν απαίτησα ούτε και σκέφτομαι να απαιτήσω κάποιον μισθό, ποτέ! Στη Δημοκρατία του Σαλβαδόρ διέθεσαν στο Δάσκαλο G.K. και στο ασήμαντο πρόσωπό μου που τίποτα δεν αξίζει -γιατί δεν δίνω ούτε ένα πέσο για το άτομο μου- έναν μισθό, όμως πράγματι, δεν θέλω αυτόν τον μισθό. Είμαι ένας ζητιάνος με σμόκιν και ζω από την ελεημοσύνη του κόσμου! Αυτό που με ενδιαφέρει είναι να προωθήσω την διδασκαλία σε όλες τις γωνιές του κόσμου χωρίς διάκριση φυλής, φύλου, πιστεύω, κάστας ή χρώματος, ώστε όλη η ανθρωπότητα να λάβει την Γνώση. Αυτό είναι όλο!

Ειρήνη Υμίν!

(Αρχείο 42)

(Έχουν χαρίσει στο Δάσκαλο ένα μεγάλο πίνακα με το πορτρέτο του)

Ένα χειροκρότημα για τον καλλιτέχνη… Αδιαμφισβήτητα, αισθάνομαι συγκινημένος για αυτό το περίφημο καλλιτεχνικό έργο. Προφανώς αυτός που το ζωγράφισε αποδεικνύει ότι είναι ένας αληθινός καλλιτέχνης, με όλη την έννοια της λέξης. Ωστόσο, ειλικρινά και στο όνομα της αλήθειας, παρότι αυτός ο αδελφός είναι ένας μεγάλος καλλιτέχνης και θαυμάζω τις καταπληκτικές πινελιές του και το πολύτιμο κάδρο που βλέπετε εδώ μπροστά σας, θα πω το εξής: δεδομένου ότι ένα ανθρώπινο πρόσωπο ή η μορφή ενός ανθρώπινου προσώπου όπως η δική μου δεν έχει στην πραγματικότητα καμιά σημασία. που να αξίζει τον κόπο, τότε το πρόσωπο είναι πρόσωπο και είναι κάτι εφήμερο. Δεδομένου ότι το μοναδικό σημαντικό είναι το Είναι, δεδομένου ότι (στο όνομα της Αλήθειας και όχι από αλαζονεία ή ταπεινότητα, αλλά απλούστατα γιατί έτσι είναι) με θεωρώ ένα άθλιο σκουλήκι της γης, λυπάμαι επειδή τα τόσο μεγαλοπρεπή καλλιτεχνικά χαρακτηριστικά αυτού του σπουδαίου αδελφού απασχολήθηκαν με το να ζωγραφίσουν κάτι που δεν άξιζε τον κόπο να ζωγραφίσουν! Προτιμώ απλούστατα, οι αδελφοί να αφιερωθούν απόλυτα στην δουλειά με τους εαυτούς τους, στην διάλυση του Εγώ. Έτσι και αλλιώς όμως αυτό που θαυμάζω είναι οι πινελιές του καλλιτέχνη, έτσι είναι! Κι αυτό δεν μπορούμε να το αρνηθούμε. Όμως, το επαναλαμβάνω, είναι αξιοθρήνητο που ένα τόσο περίφημο πινέλο έκατσε να ζωγραφίσει την άθλια φιγούρα μου. Τελεία και παύλα!

(Αρχείο 43)

Φίλοι μου, η Σοφία που άνθισε στο Αρχαίο Μεξικό είναι η ίδια με την Αίγυπτο είναι η ίδια με αυτή της χιλιετούς Ινδίας, την ιερή γη των Βεδών είναι η ίδια με αυτήν της Σαμοθράκης, της Τροίας, της Ρώμης, της Καρθαγένης. Ορισμένοι σκέφτονται εν αγνοία τους ότι οι πρόγονοι μας, του Anahuac, λάτρευαν είδωλα. Κάνουν τελείως λάθος, γιατί το Μεξικό έχει έναν καταπληκτικό και περίφημο πολιτισμό που πηγάζει από πολύ αρχαίες εποχές. Το Μεξικό θα μπορούσε κάλλιστα να κατακτήσει την Ευρώπη, για να τους διδάξει ένα Ηλιακό Δόγμα, για να τους οδηγήσει σε ένα πιο υψηλό επίπεδο πολιτισμού.

(Αρχείο 44)

Όταν ο Άνθρωπος ενσωματώνεται με την θεϊκότητα, γεννιέται ο Υπεράνθρωπος. Ο Υπεράνθρωπος αστράφτει μέσα στα σκοτάδια των αιώνων, λάμπει στις μεγαλοπρεπείς κορυφές του Γολγοθά, καταπλήσσει τους ανθρώπους του όρους Nebo. Οι πυραμίδες τρέμουν όταν ακούν τον λόγο του, που αντηχεί περίφημα στις διδασκαλίες του Πυθαγόρα. Δονείται με καταπληκτικό τρόπο στις πυραμίδες της Αιγύπτου και του Γιουκατάν. Όπως ένας ήλιος, αυτός κάνει να λάμπει το Alto Cuzco του Περού. Ο Υπεράνθρωπος σπινθηροβολεί για μια στιγμή για να εξαφανιστεί στην συνέχεια μέσα στο πλήθος.

Ο Υπεράνθρωπος είναι πέρα από το καλό και το κακό: γνωρίζει το καλό από το κακό και το κακό από το καλό.

Ο Υπεράνθρωπος σταυρώθηκε από τρεις προδότες: τον Ιούδα, τον Πιλάτο και τον Καϊάφα.

Ο Υπεράνθρωπος μισήθηκε από τρεις τύπους ανθρώπων: τους Γραμματείς, τους Φαρισαίους και τους Γέροντες του Ναού. Οι Γραμματείς, δηλαδή οι διανοούμενοι, τον μισούν γιατί δεν υπάγεται στα δόγματα και στις δοξασίες τους. Οι Φαρισαίοι τον αφορίζουν γιατί δεν εντάσσεται στις σέκτες τους. Και τέλος οι Γέροντες τον μισούν γιατί ξεφεύγει απ τα παλιά αντιδραστικά και συντηρητικά τους έθιμα.

Ο Υπεράνθρωπος είναι τρομερά Θεϊκός: αρπάζει το ξίφος της Δικαιοσύνης του Καλού και του Κακού. Ο Υπεράνθρωπος είναι ένας Πυθαγόρας ο Υπεράνθρωπος είναι ένας Ερμής Τρισμέγιστος, ο τρεις φορές μεγάλος θεός Ίβις Θωτ∙ ο Υπεράνθρωπος είναι ένας Κετζαλκοάτλ που κάνει τους Nahuas να τρέμουν∙ ο Υπεράνθρωπος είναι ένας Ιησούς από την Ναζαρέτ∙ ο Υπεράνθρωπος είναι ένας Manco Capac στην γη των Ίνκας ο οποίος απετέλεσε την πηγή για τον καταιγισμό όλων των ιδανικών και επίσης η δύναμη που παρασέρνει το μήνυμα του σε όλες τις χώρες του Νότου.

Ο Υπεράνθρωπος φυσικά, έχει εξουσία πάνω στα στοιχειώδη: στην φωτιά που καίει, στους ανέμους που ουρλιάζουν σαν λύκοι και επίσης στα νερά και την αρωματισμένη γη. Ο Υπεράνθρωπος πέρα από όλα τα δόγματα και τις αποκλειστικότητες τραβά από την θήκη το σπαθί του και πολεμάει ενάντια στον εαυτό του, ενάντια σε όλα και όλους…

Τώρα τίποτα και κανένας δεν μπορεί να μας σταματήσει μπροστά σε αυτήν την λαμπρή και θριαμβευτική πορεία!

Φίλοι μου, τώρα πρέπει όλοι μαζί, ενωμένοι, σχηματίζοντας δυνατές ομάδες μάχης, να απλωθούμε προς τον Καναδά, μέχρι και τις χώρες της Ευρώπης. Ας προβληματίσουμε τους τυράννους και ας ξεσκεπάσουμε τους προδότες που διατηρούν αυτόν τον κόσμο στα σκοτάδια μπροστά στην επίσημη ετυμηγορία της δημόσιας συνείδησης!

Ας δημιουργήσουμε έναν καλύτερο κόσμο, ας αγωνιστούμε για να λάμψει το φως πάνω στην Γη!

Ζήτω ο Χριστός! Ζήτω ο Χριστός! Ζήτω ο Χριστός!

ΛΕΞΙΛΟΓΙΟ

Anahuac: Η περιοχή που κατοίκησαν οι Αζτέκοι γύρω από την λίμνη Texcoco της κεντρικής κοιλάδας του Μεξικού.

Banderilleros: Πεζοί οι οποίοι χρησιμοποιούν κάπα και μπήγουν τις banderillas δηλ. μικρά ακόντια στους ταύρους (β’ φάση).

Compte de Saint-Germain: Αινιγματική προσωπικότητα του Μεσαίωνα. Έξοχος μουσικός, ζωγράφος, αλχημιστής που ήξερε άπταιστα όλες τις ευρωπαϊκές γλώσσες.

Cornelius Agrippa ή Agrippa de Nettesheim (1486 – 1535): Γερμανός φιλόσοφος, ιατρός και αλχημιστής μαθητής του Ηγούμενου Τριθέμιου.

Cuzco ή Cusco: πόλη νότιο-ανατολικά του Περού στο κέντρο των Ανδεων με υψόμετρο 3.400μ. Το όνομα του στην γλώσσα Quechua σημαίνει «ομφαλός του κόσμου» . Το Cuzco διετέλεσε πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας των Ίνκας.

Giovanni Papini (1881 -1956): Ιταλός δημοσιογράφος, πολεμικός κριτικός, ποιητής και μυθιστοριογράφος.

Johann Heidenberg ή Johannes Trithemius (1462 – 1541 ):Γερμανός ηγούμενος με πολλές ανακαλύψεις στην κρυπτολογία.

Krishnamurti (1895 – 1986): Ινδός φιλόσοφος και παγκόσμιος διδάσκαλος.

Manco Capac: Ιδρυτής της Αυτοκρατορίας των Ίνκας.

Όρος Nebo (Νέμπο): Εκεί ανέβηκε ο Μωυσής για να δει την Γη της Επαγγελίας.

Nicolas Flamel (1330?): Γάλλος συγγραφέας και αλχημιστής του 14ου αιώνα, γνωστός από τις έρευνες του πάνω στην Φιλοσοφική Πέτρα.

Phlippus Aureolus Theophrastus Bombast von Hohenheim επονομαζόμενος Παράκελσος(1493 – 1541): Ελβετός χημικός και ιατρός.

Picadores: Έφιπποι οι οποίοι χρησιμοποιούν ακόντια με μακριά λαβή για το κέντρισμα των ταύρων (α’ φάση).

Raymond Lulle ή Ramon Llull στα καταλανικά (Μαγιόρκα 1233-1316;): Φιλόσοφος και θεολόγος καταλανικής καταγωγής, γνωστός σαν ο «φωτισμένος δόκτωρ».

Tlaloc: Θεός του Αιτιατού επιπέδου.



[1] Οι ιέρειες της Εστίας.

Στην καρδιά του Δάσκαλου – α μέρος

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΔΑΣΚΑΛΟΥ

1. -Ξέρετε τι συμβολίζει ο κυνοκέφαλος πίθηκος;

-Όχι, Δάσκαλε!

-Αυτό το σύμβολο διδάσκει ότι πρέπει να μάθουμε, να μιμούμαστε και να υπακούμε την φύση.

Μ` αυτό τον τρόπο, σ` έναν διάλογο με τον Σαμαέλ Αουν Βεορ, ιδρυτή της Γνωστικής Ανθρωπολογίας, ήταν που γνώρισα το πλούσιο συμβολικό περιεχόμενο του έργου του Jofra, του συγγραφέα των μεταφυσικών έργων σχετικά με τα δώδεκα ζωδιακά σύμβολα. Η παράσταση του κυνοκέφαλου είναι αυτή ενός πίθηκου με κεφάλι σκύλου, που λατρευόταν από τους αρχαίους Αιγυπτίους, που κρατάει μια πυξίδα στο χέρι και κάθεται πάνω στην γήινη σφαίρα.

Από την ημέρα εκείνου του αξέχαστου μαθήματος του παγκόσμιου συμβολισμού έπεσαν πια πολλά φύλλα απ` το ημερολόγιο των ταξιδιών μου στον κόσμο, κατά την διάρκεια των οποίων ερεύνησα σχετικά με τα μυστικά των μυστηριωδών αρχαιολογικών μνημείων που έμειναν από τους διάφορους πολιτισμούς στην πορεία της ανθρώπινης ιστορίας. Και, περισσότερο από ποτέ, τα λόγια ενός Ινδού rishi που απευθύνονται στον James Churchward συνεχίζουν να παρουσιάζονται σαν αληθινά: «Διάτρεξε τον κόσμο, τελικά γιε μου, και μάθε με αυτό που έγραψε η φύση. Η φύση είναι η μεγάλη σχολή της ζωής… Η φύση είναι η αλήθεια προσωποποιημένη… Κάθε πέτρα έχει γραμμένη, από τα στοιχειώδη, στο ζαρωμένο και σκληρό της πρόσωπο μια πραγματική ιστορία… Κάθε κόκκος, κάθε φύλλο, κάθε θάμνος κάνει έναν ψίθυρο για τα αυτιά που είναι ανοιχτά για να ακούσουν…»

2. -Η διατροφή του Δασκάλου Σαμαέλ γινόταν σύμφωνα με τις υποδείξεις που του έδινε η Θεϊκή του Μητέρα, από τα Εσωτερικά Επίπεδα. Αν, για παράδειγμα, όπως συνέβη σε κάποια εποχή, έπρεπε να τρώει μόνο φρούτα για έναν μήνα, για να εξαγνίσει το σώμα του, αυτό και έκανε. Ο Σαμαέλ υπάκουγε πάντοτε αυστηρά όλους τους προσανατολισμούς που του έδινε η Θεϊκή του Μητέρα Κουνταλίνη.

3. -Ο Δάσκαλος Σαμαέλ δεν έκανε την παραμικρή διάκριση μεταξύ των ανθρώπων. Αγαπούσε όλα τα ανθρώπινα όντα το ίδιο. Σε κάποια περίπτωση στο Monterey, σε μια ανεπίσημη συνάντηση με μαθητές της Γνώσης, ένας απ’ αυτούς τον ρωτάει: Δάσκαλε, ο Φερνάντο είναι ο αγαπημένος σας μαθητής;

Ο Σαμαέλ χτυπάει το χέρι του με δύναμη στο τραπέζι για να τραβήξει την προσοχή όλων, και απαντά:

-Όταν το Είναι περνάει στην άλλη πλευρά του ποταμού, βρίσκεται πιο πέρα απ’ τις στοργές και απ’ τα συναισθήματα και η αγάπη του γίνεται παγκόσμια. Για μένα δεν υπάρχουν αγαπημένοι μαθητές. Εγώ αγαπάω την ανθρωπότητα περισσότερο και απ’ τα παιδιά μου. Για μένα όλοι είναι ίσοι, όπως τους βλέπουν τα μάτια του Θεού.

4. -Ο Σαμαέλ δεν ήταν άνθρωπος περίεργος. Πολύ συχνά, όταν δεχόταν δώρα, δεν τα άνοιγε αμέσως. Τόσο μεγάλη ήταν η υπομονή του που μερικές φορές τα δώρα παρέμεναν για μήνες χωρίς να ανοιχτούν. Μόνο όταν τα παιδιά του πέθαιναν από περιέργεια, τελικά, αποφάσιζε να τα ανοίξει. Ο Δάσκαλος ποτέ δεν έχασε την ικανότητα της έκπληξης. Γι’ αυτό, όταν άνοιγε τα δώρα, χαιρόταν σαν τα παιδιά. Κατά τον ίδιο, τρόπο ποτέ δεν προσκολλιόνταν σ’ αυτά. Ήταν συνηθισμένο να λαμβάνει ο Δάσκαλος σαν δώρο εκλεκτά στυλό, και επώνυμα ρολόγια. Αν κάποιος του ζητούσε το ρολόι του, το έδινε πολύ ευχαρίστως. Όταν τελείωνε το μελάνι από τα στυλό που του χάριζαν, όσο ακριβά και αν ήταν ή ακριβά κοσμήματα κι’ αν είχαν, δεν δίσταζε να τα πετάξει στα σκουπίδια.

5. -Κάποια μέρα, ο Δάσκαλος έπαιρνε το πρωινό του μαζί με την οικογένειά του όταν άκουσε κάποιον να χτυπάει την πόρτα του σπιτιού του. Πήγε ο ίδιος να ανοίξει και όταν γύρισε, η οικογένειά του έκπληκτη τον βλέπει χωρίς πουκάμισο. Μη καταλαβαίνοντας τι είχε συμβεί, ρωτάνε τι έγινε. Αυτός απαντά:

-Ένας ζητιάνος χρειαζόταν βοήθεια και εγώ του έδωσα το πουκάμισό μου, μια και ήταν το καλλίτερο που είχα πρόχειρο εκείνη την στιγμή.

6. -Κάποτε ο Σαμαέλ επισκέφθηκε έναν Βουδιστικό ναό, ο φύλακας όμως δεν ήθελε να τον αφήσει να μπει. Επεμβαίνοντας ο Δάσκαλος του ναού διέταξε τον φύλακα να του επιτρέψει την είσοδο. Πλην όμως, ο φύλακας επέμενε να μην τον αφήνει να μπει γιατί δεν ήταν Βουδιστής. Τότε ο ηγέτης του ναού διέταξε να τον πλησιάσει ο Σαμαέλ, ζητώντας ταυτόχρονα από έναν μοναχό να του βρει μια κλωστή. Στην συνέχεια, ο Βουδιστής Δάσκαλος έδεσε τον δεξιό αντίχειρα του Σαμαέλ με τον αριστερό. Όταν τελείωσε την συμβολική ένωση, ο Δάσκαλος του ναού σχολίασε:

-Η θρησκεία του μέλλοντος θα είναι το αποτέλεσμα της ένωσης του καλλίτερου του Χρηστικού εσωτερισμού με το καλλίτερο του Βουδισμού.

7. -Κάποια μέρα ήμασταν με τον Σαμαέλ στο νησί του Cozumel, στην Μεξικάνικη Καραϊβική. Καθώς ο Δάσκαλος αισθανόταν δυνατούς πόνους στην πλάτη του μου ζήτησε να του κάνω ένα μασάζ στο σημείο που πονούσε περισσότερο. Ποια ήταν η έκπληξή μου όταν πρόσεξα, ανάμεσα στις ωμοπλάτες, ένα εξόγκωμα παρόμοιο μ’ αυτά που έχουν τα πουλιά. Αντιλαμβανόμενος την εσωτερική μου αναστάτωση, ο Δάσκαλος μου λέει με κάθε φυσικότητα:

-Είναι τα φτερά μου που αρχίζουν να γεννιούνται.

8. -Τα χέρια του Σαμαέλ εμφάνιζαν πια τα σημάδια ή τα στίγματα της χρηστικοποίησης. Σε κάποια περίπτωση, ένας γνωστικός σπουδαστής, αντιλαμβανόμενος ότι ο Δάσκαλος άπλωνε τα χέρια του προς τον ήλιο, ρώτησε:

-Τι κάνετε, Δάσκαλε;

Με απλότητα απάντησε ο Σαμαέλ:

-Κάνω ένα μπάνιο με ήλιο στα στίγματά μου!

9. -Ο Σαμαέλ ζούσε πάντοτε σπαρτιάτικα. Ποτέ δεν είχε δικό του σπίτι ούτε αυτοκίνητο με μηδέν χιλιόμετρα. Η κληρονομιά του ήταν τα βιβλία που έγραψε σχετικά με την γνώση, τον χριστιανικό και βουδιστικό χριστιανισμό, για το καλό της ανθρωπότητας.

10. -Οι σοφοί όλων των εποχών άφηναν πάντα τα μηνύματά τους γραμμένα σε πέτρα για να μη σβηστούν. Σχετικά μ’ αυτό ο Δάσκαλος λέει:

-Εγώ θα περάσω, αλλά οι πέτρες θα μιλάνε για μένα.

11. -Ο Δάσκαλος, η σύζυγός του και εγώ, βρισκόμασταν στο San Blas, Nayarit, για λίγες μέρες διακοπών που ο Σαμαέλ συνήθιζε να κάνει μέσα στον χρόνο. Μια κάποια μέρα ήμασταν σε μια παραλία κοντά σε ένα έλος και είδα ότι ένα μεγάλο σύννεφο από τροπικά κουνούπια πετούσαν γύρω απ’ τον Δάσκαλο. Σε μια δεδομένη στιγμή ο Δάσκαλος μίλησε με δυνατή φωνή, απευθυνόμενος στα κουνούπια:

-Τσιμπήστε με κουνούπια, είμαι όλος δικός σας!

Κατάφερα να δω, ακριβώς εκείνη την στιγμή, ένα μεγάλο μαύρο σύννεφο από κουνούπια να σκεπάζει όλο το σώμα του Δάσκαλου. Εντυπωσιασμένος από την σκηνή, φοβήθηκα το χειρότερο:

-Τα κουνούπια θα φάνε ζωντανό τον Δάσκαλο!

Όμως αυτό που είδα στη συνέχεια ήταν εκπληκτικό: το σύννεφο των κουνουπιών απομακρύνθηκε προς την κατεύθυνση του έλους χωρίς να τσιμπήσουν τον Δάσκαλο ούτε μια φορά. Εκείνη την ημέρα ούτε εγώ ρώτησα ούτε ο Δάσκαλος είπε τίποτα σχετικά με το συμβάν. Όμως, την επόμενη μέρα, ο Σαμαέλ μου διηγήθηκε την αστρική του εμπειρία που συνέβη στον Στοιχειώδη Ναό των κουνουπιών, κατά την διάρκεια της οποίας του μεταδόθηκε όλη η σοφία σχετικά με την μυστική ζωή των κουνουπιών, την οποία δυστυχώς δεν μπορούσε να μου μεταδώσει.

12. -Τρεις υπήρξαν οι γραμματείς του Δασκάλου Σαμαέλ: Rafael Ruiz Ochoa, Antonio Maldonado και αυτός που διηγείται τα γεγονότα. Δίνω επίσης μαρτυρία ότι, για αρκετούς μήνες, η Ofelia Hickie δούλεψε στην μεταγραφή του βιβλίου Το Μυστήριο Της Χρυσής Άνθησης.

13. -Παρ’ όλο που είχε υποφέρει από τις καταδιώξεις της Καθολικής Εκκλησίας και που είχε πάει στη φυλακή στις αρχές του ’50, επειδή είχε γράψει τον Τέλειο Γάμο, ο Σαμαέλ ποτέ δεν κράτησε ή έθρεψε μνησικακία ή εκδίκηση στην καρδιά του. Απόδειξη γι’ αυτό είναι το γράμμα που έγραψε στον Πάπα Πίο τον ΧΙΙ, στα τέλη της δεκαετίας του 50. ( Pio XII, 1876-1958).

14. -Μέσα απ’ τις διηγήσεις του ίδιου του Δάσκαλου, πάντα ήξερα ότι την αποστολή του διηύθυνε ο Αρχάγγελος Μιχαήλ. Να εδώ κι’ άλλη απόδειξη της ταπεινότητας του Σαμαέλ. Και, είναι σημαντικό επίσης να υπογραμμίσουμε ότι ο Σαμαέλ έκανε πάντα και σύστηνε συνεχώς να κάνουν την θέληση του Πατέρα. Αυτό ήταν πάντα το κλειδί της επιτυχίας του Σαμαέλ. Ευτυχισμένος εκείνος που ξέρει να παραδίδεται στα χέρια του Πατέρα και να κάνει την θέλησή του, τόσο στη γη όσο και στον ουρανό. Τίποτα δεν θα είναι αδύνατον γι’ αυτόν! Τίποτα δεν θα του αρνηθούν!

15. -Σε κάποια περίπτωση ο Δάσκαλος μου έκανε το εξής σχόλιο: «Θάρθει μέρα που θα υπάρχει μια Γνωστική Εκκλησία που θα χτίσει μεγάλους καθεδρικούς ναούς όμως δεν θα έχει τίποτα από «Γνώση». Και, για να βάλω την θεϊκή Γνώση στο βάθρο που της αξίζει, αντιγράφω στη συνέχεια ένα απόσπασμα απ’ τις γνωστικές γραφές που ανακαλύφθηκαν στο Khenoboskion:

(…) «Κοίταξε, Πατέρα μου λέει ο Ιησούς. Κατατρεγμένη από την δυστυχία, η Ψυχή πλανάται πάνω στη Γη, μακριά απ’ το Πνεύμα. Προσπαθεί να ξεφύγει απ’ το μισητό χάος αλλά δεν ξέρει πώς να το διασχίσει. Γι’ αυτό, Πατέρα, στείλε με, Εγώ θα κατέβω φέρνοντας τις σφραγίδες. Εγώ θα περάσω όλους τους ωκεανούς, Εγώ θα αποκαλύψω όλα τα Μυστήρια, Εγώ θα εμφανίσω τις Μορφές του Θεού και με το όνομα της «Γνώσης», Εγώ θα μεταφέρω τα Μυστήρια του Άγιου Δρόμου» (…)

16. -Το 1975, δύο χρόνια πριν απ’ τον θάνατό του, ο Σαμαέλ εξουσιοδότησε την διαμόρφωση του Τάγματος του Άγιου Σκαραβαίου. Αρχικά, αυτό το Τάγμα αποτελείτο αποκλειστικά από γνωστικούς μαθητές που θυμούνταν πλήρως τις προηγούμενες ζωές τους. Λόγω των περιστάσεων της ζωής, αυτό το Τάγμα δεν είχε συνέχεια. Μετά τον θάνατο του Δάσκαλου, απ’ το Τάγμα του Άγιου Σκαραβαίου απέμειναν μόνο οι κανονισμοί με την σφραγίδα του Σαμαέλ. Όταν άφησα την θέση μου σαν Γραμματέας της Παγκόσμιας Έδρας των Γνωστικών Ιδρυμάτων στο Μεξικό, αυτά τα έγγραφα ήταν αρχειοθετημένα δεόντως για τους μεταγενέστερους. Σήμερα, δεν ξέρω τι έχουν γίνει!

17. -Μια μέρα, ο Δάσκαλος, ο Antonio Maldonado και εγώ γευματίζαμε στο εστιατόριο του Ξενοδοχείου Πανόραμα, στο San Luis Potosi. Σε κάποιο σημείο της συνομιλίας μας, ο Δάσκαλος απευθύνεται σ’ εμάς και ρωτάει:

-Θέλετε να αλλάξω πρόσωπο;

Απάντησα, με αμφιβολία:

-Δεν ξέρω, Δάσκαλε. Κάντε ότι αισθάνεστε ότι είναι σωστό.

Μόλις τελείωσα την απάντησή μου, ο Δάσκαλος άρχισε να περνάει τα χέρια του μπροστά απ’ το πρόσωπό του ενώ τραγουδούσε μια Βουδιστική Σούτρα. Όταν τράβηξε τα χέρια απ’ το πρόσωπό του, ο Αντώνιο και εγώ μείναμε έκπληκτοι βλέποντας ότι η φυσιογνωμία του είχε μεταμορφωθεί σ’ αυτήν ενός νέου 18 ετών. Μείναμε άναυδοι! Ο Δάσκαλος επανέλαβε τις κινήσεις και την Σούτρα και όταν αποκάλυψε πάλι το πρόσωπό του, είδαμε ότι είχε την εμφάνιση ενός άνδρα των 40 ετών. Επανέλαβε άλλη μια φορά την διαδικασία και, μετά, χτύπησε δυνατά τα χέρια του πάνω στο τραπέζι. Δεν μπορούσαμε να πιστέψουμε αυτό που βλέπαμε! Το πρόσωπό του έμοιαζε με το πέτρινο άγαλμα ενός αγγέλου, με αδρές γραμμές προσώπου και πολύ όμορφο. Ο Δάσκαλος επανέλαβε την ιεροτελεστία και, τελικά, το πρόσωπό του ξαναγύρισε στο φυσιολογικό.

Για μένα, αυτό το επεισόδιο ήταν το πιο εύγλωττο απ’ όλα, για την απίστευτη μεταλλακτική δύναμη που κατείχε ο Δάσκαλος.

18. -Ένα από τα παιχνίδια που άρεσαν στον Δάσκαλο ήταν να διαλύει σύννεφα. Πάντα όταν είμαστε μαζί, μου ζητούσε να διαλέξω το σύννεφο και να του πω τον χρόνο που χρειάστηκε για να διαλυθεί αυτό. Σε κάποια περίπτωση ο Δάσκαλος χρησιμοποίησε αυτό το μέσον για δύο απ’ τους καλλίτερους μαθητές του (τον Rabolu και τον Gargha Kuichines). Και οι δυό τους είχαν ταξιδέψει ως το Μεξικό από την Κολομβία, για να τους λύσει ο Σαμαέλ ένα πρόβλημα που υπήρχε μεταξύ τους. Μετά από αρκετές ώρες συζήτησης χωρίς κανένα από τα μέρη να νικηθεί, ο Σαμαέλ μας ανέβασε όλους στην ταράτσα του σπιτιού του, και είπε:

-Θέλετε να σας διαλύσω ένα σύννεφο;

Και οι δύο, χωρίς να καταλαβαίνουν πολύ καλά αυτό που συνέβαινε, δέχτηκαν την πρόταση. Αφού διαλύθηκε το σύννεφο, κατέβηκαν στο γραφείο και όταν κάθισαν, ο Σαμαέλ ρώτησε:

-Λοιπόν, ποιο είναι το πρόβλημα;

Αυτοί απάντησαν:

-Κανένα, Δάσκαλε!

Αυτό το επεισόδιο ήταν, για όλους μια μεγάλη διδασκαλία. Ο Δάσκαλος, μ’ αυτό, απέδειξε ότι τα προβλήματα, όταν οι άνθρωποι δεν ταυτίζονται μαζί τους, απλά εξαφανίζονται. Είναι γι’ αυτό που ο Δάσκαλος έλεγε πάντοτε ότι ο καλύτερος τρόπος σκέψης είναι η μη σκέψη.

19. -Ένας από τους μεγάλους στόχους του Δάσκαλου ήταν πάντα να έχουν τα βιβλία του μια καλή εμφάνιση, να ήταν αρκετά φθηνά και στη δυνατότητα οποιουδήποτε ανθρώπου.

20. -Ο Δάσκαλος Σαμαέλ ήταν ένας από τους πιο απλούς και στερημένους ανθρώπους που γνώρισα σ’ ολόκληρη την ζωή μου. Δεν χρησιμοποιούσε ρολόι, ατζέντα, τίποτα. Ακόμα και το πορτοφόλι του, αυτός που το κρατούσε, ήταν η γυναίκα του, η Dondita γνωστή ως η Αξιοσέβαστη Δασκάλα Λιτελάντες. Όταν ταξίδευε, ως συνήθως, είχε μαζί του έναν μεγεθυντικό φακό, έναν χάρακα, μια ηλεκτρική μηχανή ξυρίσματος, το Αιγυπτιακό Ταρώ, ένα τετράδιο σημειώσεων, έναν στυλό και το βιβλίο του προσκεφαλιού του: Οι Φιλοσοφικές Κατοικίες, του Φουλκανέλι.

21. -Το Σεπτέμβρη του 1977, ο Δάσκαλος, η σύζυγός του και εγώ έπρεπε να επισκεφθούμε την Roza Rica, μία πόλη που βρίσκεται στην περιοχή της Veracruz. Δύο ήταν οι λόγοι αυτού του ταξιδιού: να γίνει μια μελέτη στο αρχαιολογικό κέντρο του Tajin και να πραγματοποιηθούν μερικές δημόσιες διαλέξεις. Θυμάμαι ότι κάποιο πρωί καθώς παίρναμε το πρωινό μας, ο Δάσκαλος, διακριτικά, με πλησίασε και μου είπε:

-Πάρε και φύλαξε αυτήν την σφραγίδα που μου έδωσε ένας Δάσκαλος Μάγια σαν σύμβολο της ολοκλήρωσης του Μεγάλου Έργου.

Από τότε, εδώ και μερικά χρόνια, φύλαξα προσεκτικά την σφραγίδα σ’ ένα μικρό κουτί, μαζί με ένα δόντι τίγρης το οποίο αντιπροσωπεύει συμβολικά τον φύλακα αυτού του τόσο θαυμάσιου κοσμήματος. Αλλά, το πιο σημαντικό είναι, τι συμβολίζει αυτή η σφραγίδα;

-Για τους σύγχρονους γνωστικούς, είναι ένα πολύτιμο κόσμημα. Επιπλέον, κατέχει μια μεγάλη πνευματική δύναμη. Μιλώντας υλικά, πρόκειται για ένα απλό κομμάτι πυλού. Πνευματικά όμως, είναι από αγνό χρυσό. Γι’ αυτό και οι γνωστικοί σπουδαστές προσπαθούν να το αποτυπώσουν μόνιμα στον νου και στη συνείδησή τους, δεδομένου ότι αντιπροσωπεύει την δύναμη της θέλησης, της ισχύος και της γνώσης του Σαμαέλ. Αυτή η ιερή σφραγίδα, στον συμβολισμό της, θα θυμίζει για πάντα την δυνατή φωνή του Δάσκαλου, να προειδοποιεί: « Να είστε επάγρυπνοι και φρουροί όπως ο φρουρός σε εποχή πολέμου». Θυμίζει επίσης τον ίδιο τον Σαμαέλ σε συνεχή μάχη με τα Κόκκινα Δαιμόνια του Seth, κραδαίνοντας το σπαθί της θέλησης και διατηρώντας πάντα αναμμένο το ιδανικό του Είναι στην καρδιά του, μέχρι να έχει πετύχει την απόλυτη βουδιστική εκμηδένιση.

Προσωπικά πιστεύω ότι, η σφραγίδα των Μάγια είναι τόσο σημαντική στο εσωτερικό και πνευματικό σύμπαν της εποχής μας που έφτασε να με εμψυχώσει να γράψω ένα βιβλίο. Όχι μόνο σχετικά με την σφραγίδα την ίδια και την σημασία της, αλλά επίσης σχετικά με τα συμβάντα που την περιβάλουν, πριν και μετά την παράδοσή της στον Δάσκαλο Σαμαέλ.

22. -Κάποια νύχτα, στο δωμάτιο του Δάσκαλου, λίγες μέρες πριν εγκαταλείψει το σώμα του, ενώ ήταν μαζί με την Ίσιδα, την μεγάλη του κόρη, τον άκουσα να σχολιάζει ότι αυτή είχε λίγα ψυχολογικά ελαττώματα, Γι’ αυτόν τον λόγο την εκπαίδευαν στον κόσμο των ονείρων οι λάμας του Θιβέτ.

23. -Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ο Δάσκαλος είχε τρεις χιτώνες σαν ιππότης του Αγίου Γκριάλ: έναν λευκό με έναν χρυσαφένιο σταυρό στην καρδιά, έναν άλλο επίσης λευκό, με περιστέρια κεντημένα με ασημένια κλωστή, και έναν τρίτο με περιστέρια κεντημένα με χρυσή κλωστή. Πάντα όταν φορούσε αυτούς τους δύο χιτώνες, χρησιμοποιούσε επίσης και ένα κάλυμμα που του σκέπαζε και το κεφάλι. Πάνω στο κάλυμμα, στο μέσον του μετώπου ήταν στερεωμένο ένα μικρό δισκοπότηρο από χρυσό, με ένα μπριγιάν στο κέντρο. Όταν αποτεφρώθηκε το σώμα του Δάσκαλου, η σύζυγός του με όλη την αγάπη της, πήρε το δισκοπότηρο και το μπριγιάν από τα ρούχα του για να τα φυλάξει. Το σπαθί που χρησιμοποιούσε ο Δάσκαλος στις γνωστικές τελετουργίες, το δώρισαν μετέπειτα στο Sumum Supremum Sanctuarium. Πρόκειται για ένα σπαθί με χρυσαφένια λαβή στο σχήμα ενός λιονταριού, λεπίδα σε ρωμαϊκού στυλ, χρωμιωμένη και θήκη από λευκό δέρμα, με χαραγμένο τον Σαμαέλ Αουν Βεορ πάνω της.

24. -Ο Δάσκαλος όπως ο Γκάντι και ο Φραγκίσκος της Ασίζης δεν άφησε κληρονομιά. Ήταν τόσο μεγάλη η μη προσκόλληση του Σαμαέλ στα υλικά πράγματα και στα χρήματα που κατέληξε να υποδεχτεί την μεγάλη του φίλη την Μητέρα Θάνατο σ’ ένα μικρό και ταπεινό ράντζο, που μετατράπηκε στο ίδιο του το κρεβάτι του πόνου. Σχετικά με αυτό ο Σαμαέλ σκεφτόταν τα εξής:

«Το ανθρώπινο ον είναι υπερβολικά φτωχό πνευματικά, Γι’ αυτό, χρειάζεται χρήματα, κοινωνικές θέσεις και αποκτήματα για την προσωπική του ευχαρίστηση. Όταν κανείς είναι φτωχός εσωτερικά, ψάχνει έξω αυτό που του λείπει από μέσα. Γι’ αυτό είναι που τα υλικά πράγματα κατέληξαν να πάρουν γιγάντιες αναλογίες, και λόγω αυτών, το ανθρώπινο ον είναι διατεθειμένο να κλέψει, να εκμεταλλευτεί, να πει ψέματα, να σκοτώσει. Όλο αυτό οδηγεί στην σύγκρουση μεταξύ του κεφαλαίου και της εργασίας, των αφεντικών και των εργατών, των εκμεταλλευτών και των εκμεταλλευομένων. Οι πολιτικές αλλαγές είναι άχρηστες χωρίς προηγουμένως να κατανοήσουμε την ίδια μας την εσωτερική φτώχεια. Είναι αλήθεια ότι όλοι χρειαζόμαστε τα χρήματα. Όμως είναι απαραίτητο να καταλάβουμε βαθιά την σωστή σχέση μεταξύ του ανθρώπου και των χρημάτων. Ούτε ο μυστικιστής ούτε ο κερδοσκόπος θα καταλάβουν ποτέ ποια είναι η σωστή σχέση μεταξύ του ανθρώπινου όντος και του χρήματος. Δεν είναι απαρνούμενοι το χρήμα ούτε ζηλεύοντάς το που θα μπορέσουμε να καταλάβουμε αυτή την σχέση. Χρειάζεται να καταλάβουμε τις υλικές μας ανάγκες χωρίς να εξαρτόμαστε ολοκληρωτικά από το χρήμα. Όταν θα έχουμε καταλάβει αυτή την σχέση θα σταματήσει ο πόνος του αποχωρισμού και τα τρομερά βάσανα που δημιουργούνται από τον ανταγωνισμό. Πρέπει να μάθουμε να διακρίνουμε μεταξύ των άμεσων φυσικών μας αναγκών και της ψυχολογικής εξάρτησης από τα πράγματα. Αυτό δημιουργεί την εκμετάλλευση και την σκλαβιά.»

25. -Ο χιτώνας του Σαμαέλ που δεν κράτησε η Λιτελάντες ήταν ο λευκός, χωρίς κανένα σχέδιο πάνω του. Από προσωπική θέληση της Λιτελάντες, αυτός ο χιτώνας δόθηκε δώρο στον Κύριο Gonzalo Nunez, ο οποίος μεταξύ 1978-79, λειτουργούσε ακόμη σαν Εφημέριος της Παγκόσμιας Χριστιανικής Γνωστικής Εκκλησίας στην Νέα Υόρκη-Η.Π.Α. Ο Gonzalo Nunez έχει επίσης στην κατοχή του τέσσερα αυθεντικά βίντεο από τα τηλεοπτικά προγράμματα που πραγματοποιήσαμε με τον Δάσκαλο στο 13ο κανάλι του San Luis Potosi. Επιπλέον, έχει τα βίντεο με τις παρεμβάσεις του Δάσκαλου κατά την διάρκεια του Παγκοσμίου Συνεδρίου της Γνωστικής Ανθρωπολογίας και του Παγκόσμιου Συμβουλίου: Ίσις και Γνωστικοί Ιερείς, που πραγματοποιήθηκε στην Guadalajara από τις 27 ως τις 2 Νοεμβρίου του 1976. Δυστυχώς, ο Nunez δεν θέλησε ποτέ να μοιραστεί αυτό το υλικό με τα γνωστικά ιδρύματα.

26. -Σ τον Δάσκαλο άρεσε να εκμεταλλεύεται τον χρόνο του με διάφορους τρόπους. Ένας απ’ αυτούς ήταν να επισκέπτεται τον Alois Poppenreiter, έναν από τους πιο κοντινούς του μαθητές. Όταν ο Σαμαέλ με την σύζυγο του, έφταναν στο σπίτι του Alois, απολάμβαναν την υπέροχη δισκοθήκη κλασικής μουσικής που είχε ο Alois. Μία απ’ τις μουσικές που προτιμούσε ο Σαμαέλ σ’αυτά τα «σπιτικά κονσέρτα », ήταν ο Μαγικός Αυλός, του Μότσαρτ και ο Πάρσιφαλ, του Βάγκνερ. Οι ακροάσεις αυτών των θαυμάσιων μουσικών έργων συμπληρώνονταν πάντα με τις σοφές διηγήσεις του Δάσκαλου και με τα γευστικότατα γλυκά από μπανάνα, τα αγαπημένα του Δάσκαλου, φτιαγμένα με αγάπη από τα μαγικά χέρια της Μαρίας Ευγενίας, συζύγου του Alois.

27. -Ένας από τους πιο αγαπημένους τόπους του Δάσκαλου ήταν τα Σπήλαια της Cacahuamilpa. Εκεί, έφερνε ομάδες μαθητών και ξένους απεσταλμένους που τον επισκέπτονταν στο Μεξικό. Συνήθως το πρόγραμμα ακολουθούσε τα εξής βήματα: σύντομη διάλεξη στην υπόγεια αίθουσα διαλέξεων, διαλογισμό στο βάθος των σπηλαίων, σ’ ένα μέρος όπου λεγόταν ότι υπήρχε ένας διάδρομος με πρόσβαση σ’ έναν ναό σε κατάσταση Jinas, και μετά, ένας μεγάλος υπόγειος περίπατος, τον οποίο οι μαθητές εκμεταλλεύονταν για να μοιραστούν προβλήματα ή ανάγκες με τον Δάσκαλο. Σχεδόν πάντα, επιστρέφοντας στην επιφάνεια, οι περισσότεροι από τους ανθρώπους που έμπαιναν στα σπήλαια άρρωστοι, επέστρεφαν θεραπευμένοι.

28. -Ένας άλλος τόπος που επισκεπτόταν πολύ ο Δάσκαλος με ομάδες από μαθητές και ξένες αντιπροσωπείες, ήταν η Teotihuacan, η πόλη όπου οι άνθρωποι γίνονται Θεοί. Εκεί, ο Δάσκαλος έκανε την διαδρομή που άρχιζε από το παλάτι των Ιπποτών Τίγρεων και των Ιπποτών Αετών, συνεχίζοντας προς την Πυραμίδα της Σελήνης, την Λεωφόρο των Νεκρών, και ανεβαίνοντας την Πυραμίδα του Ήλιου, οδηγούσε μια πρακτική, και τελικά, κατέβαινε για να κατευθυνθεί προς τον Ναό του Φτερωτού Φιδιού. Ο πλούτος της σοφίας που παρέδιδε ο Δάσκαλος στους μαθητές του κατά την διάρκεια αυτής της διαδρομής ήταν εξαιρετικός.

29. -Αυτά είναι τα ονόματα των παιδιών που ο Σαμαέλ είχε σ’ αυτήν την ενσάρκωση: Isis, Hypatia, Horus, Osiris, Imperador και Salomon.

30. -Ο Σαμαέλ εκπλήρωνε πάντοτε παραδειγματικά τα καθήκοντά του σαν πατέρας και αρχηγός της οικογένειας. Έδωσε σε όλα του τα παιδιά την μόρφωση που τα ίδια ήθελαν χωρίς ποτέ να τους λείψει τίποτα στο σπίτι, παρ’ όλη την σπαρτιάτικη ζωή που έκανε. Δεν είχε ειδική προτίμηση σε κανένα απ’ τα παιδιά του. Σε κάποια περίπτωση, που έκλεψαν το αυτοκίνητο του γιού του Osiris, ο Δάσκαλος, με όλη του την πατρική αγάπη και χωρίς προσκολλήσεις είπε:

-Πάρε! Αυτά τα κλειδιά είναι για σένα. Από εδώ και μπρος το αυτοκίνητό μου είναι δικό σου!

31. -Πάντα όταν ο καιρός το επέτρεπε ο Δάσκαλος συνήθιζε να βγαίνει βόλτα στα πάρκα γύρω απ’ το σπίτι του και πριν επιστρέψει στην κατοικία του, έπαιρνε ένα παγωτό με σκωτσέζικο βούτυρο. Η μάρκα που προτιμούσε ήταν Danesa 33.

32. -Ο Σαμαέλ φερόταν σε όλους σαν ίσος προς ίσον, δεδομένου του ότι έβλεπε την εσωτερική Θεότητα κάθε πλάσματος. Για τον λόγο αυτό κέρδισε την συμπάθεια τεσσάρων ομοσπονδιακών πρακτόρων που είχαν επιλεγεί απ’ τις αρχές της Guadalajara για να συνοδεύουν τον Δάσκαλο κατά την διάρκεια που πραγματοποιήθηκε το 1ο Παγκόσμιο Συνέδριο της Γνωστικής Ανθρωπολογίας το 1976. Θυμάμαι την ευγνωμοσύνη των πρακτόρων προς τον Δάσκαλο διότι είχε θεραπεύσει τις γυναίκες τους και γιατί τους είχε καλέσει να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι που έτρωγε ο ίδιος όταν πήγαινε στα πολυτελή εστιατόρια. Σε όλο αυτό το διάστημα ο Σαμαέλ φερόταν στους ομοσπονδιακούς σαν να ήταν αδελφοί εξ αίματος.

33. -Πολλές ήταν οι περιπτώσεις που άκουσα τον Δάσκαλο να λέει ότι στο Μεξικό θα ανάβλυζε μια καινούρια κοινωνική επανάσταση, χειρότερη απ’ αυτήν του 1910.

Σήμερα στα τέλη του εικοστού αιώνα, συμπτωματικά είμαστε θεατές της γέννησης απ’ τις πρώτες σπίθες απ’ αυτό που θα μπορούσε να γίνει μια νέα μεξικάνικη επανάσταση. Πρόκειται για τις ένοπλες συγκρούσεις που συνέβησαν τον Ιανουάριο του 1994 μεταξύ του Στρατού των Ζαπατίστας της Εθνικής Απελευθέρωσης και του Ομοσπονδιακού Στρατού.

Ο ξεσηκωμός των ιθαγενών εναντίον της μεξικανικής κυβέρνησης, που σκότωσε εκατοντάδες ανθρώπους, είχε δραματικό αντίκτυπο στην παγκόσμια οικονομία, αφού ξύπνησε υποψίες στα πιστωτικά ιδρύματα, που άρχισαν να βλέπουν το Μεξικό σαν έναν τόπο μεγάλου ρίσκου.

Μέχρι την εμφάνιση του Στρατού των Ζαπατίστας, το Μεξικό προχωρούσε σ’ έναν φαινομενικό δρόμο κοινωνικής προόδου και δικαιοσύνης. Στο τέλος, η πολιτική των οικονομικών αναμορφώσεων και η Συμφωνία Ελεύθερου Εμπορίου που χρησιμοποιήθηκαν από τον πρόεδρο Κάρλος Σαλίνας του Gortari κόντευαν να προκαλέσουν το χειροκρότημα των οικονομικών κύκλων και της παγκόσμιας οικονομίας.

Όμως, όλα αυτά χρησίμευσαν για να ξυπνήσουν τον κόσμο της μεξικάνικης πραγματικότητας: το Μεξικό που χαρακτηρίζεται από κοινωνικές ανισότητες, από μια βιομηχανική βάση που τώρα ξεκινάει και ένα αγροτικό σύστημα που ιστορικά ήταν πάντα πηγή κοινωνικών προβλημάτων και συγκρούσεων.

Αυτό που συμβαίνει είναι ότι η εξέγερση των ιθαγενών ενάντια στην κυβέρνηση γίνεται στην περιοχή Chiapas, που κατοικείται από περισσότερες από τρία εκατομμύρια ψυχές. Οι περισσότεροι από τους κατοίκους είναι καταγωγής Μάγιας και μερικές εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι είναι πρόσφυγες απ’ την Γουατεμάλα. Όσον αφορά την πλειονότητα των 85.000.000 κατοίκων του Μεξικού το κατά κεφαλήν εισόδημα είναι περίπου 3.000 δολάρια τον χρόνο, στην Chiapas είναι μόλις 250 δολάρια. Η Chiapas τιμωρείται από την παγκόσμια πτώση των τιμών του καφέ και από την παραδοσιακή Αχίλλειο πτέρνα της Μεξικανικής οικονομίας: την γεωργία. Το Μεξικό είναι μια χώρα όπου η αγροτική ανάπλαση δεν λειτούργησε ποτέ. Η διανομή της γης στους αγρότες, από την επανάσταση που έγινε μεταξύ 1910 και 1930, έκανε τους μικρούς καλλιεργητές να ζουν σε αντιοικονομικά αγροτεμάχια των 5 με 10 τετραγωνικά χιλιόμετρα, χαρακτηρισμένα δημόσιοι χώροι.

Σαν αποτέλεσμα της αποτυχίας της γεωργίας να χρησιμεύσει σαν πηγή κεφαλαίου, οι προσπάθειες του Μεξικού στην οικονομική ανάπτυξη χαρακτηρίζονται από ακραία ανεβοκατεβάσματα, διακοπτόμενη ανάπτυξη που υπερ-επεκτείνεται και ακυρώνεται, όπως συνέβη στα 80, και που μετά, το τέλος της ευημερίας του πετρελαίου προκάλεσε την κρίση του μεξικάνικου χρέους.

Αλλά, η ανθρώπινη και η οικονομική πραγματικότητα του Μεξικού έχει αλλάξει. Αρκεί να λάβουμε υπ’ όψιν μας την επίσημη αντίδραση σ’ αυτόν τον ξεσηκωμό! Λέει ο Έντουαρτς, ο οικονομολόγος της παγκόσμιας τράπεζας.

Το Μεξικό έχει γνωρίσει τρομερή βιαιότητα κατά την διάρκεια της ιστορίας του, η επανάστασή του ήταν τόσο αιματηρή που οι αρχικές ομάδες κατέληξαν την δεκαετία του 30 σ’ ένα μοναδικό κόμμα το οποίο κυβερνά την χώρα μέχρι σήμερα. Το 1968, η κυβέρνηση του Gustavo Diaz Ordaz, κατέσφαξε χωρίς δισταγμό τους φοιτητές που διαδήλωναν στην πόλη του Μεξικού. Μακάρι, αυτήν την φορά, να είναι διαφορετικά…

Σχετικά με μια πιθανή καινούρια επανάσταση στο Μεξικό, είναι αναγκαίο να έχουμε υπ’ όψιν μας ότι μεγάλοι Μυημένοι, όπως ο Σαμαέλ, ποτέ δεν θα αποκάλυπταν όλα όσα ξέρουν σχετικά με το μέλλον μιας χώρας, από τον φόβο μήπως προκαλέσουν συλλογικό πανικό. Σε κάποια περίπτωση, ρώτησα:

-Δάσκαλε, δεν λέτε πάντοτε όλα όσα ξέρετε, έτσι;

-Θυμήσου ότι ο καλός διοικητής δεν δείχνει ποτέ τα όπλα του!

34. -Κατά την διάρκεια πολλών χρόνων ο Δάσκαλος Σαμαέλ ανέπτυξε τις Τρίτες Κάμαρες. Οι δραστηριότητες που πραγματοποιούνταν εκεί απευθύνονταν μόνο στους πιο παλιούς και πιο προχωρημένους μαθητές. Στη διάρκεια της δεκαετίας του 70 ο Δάσκαλος βράβευσε πολλούς ξένους μαθητές, αφήνοντας τους να συμμετάσχουν στις δραστηριότητες αυτής της ειδικής ομάδας. Στην Τρίτη Κάμαρα γίνονταν μεγαλειώδεις διαλέξεις, που μετέπειτα μεταμορφώνονταν σε βιβλία, όπως ήταν η συγκεκριμένη περίπτωση των Ταρώ και Καβάλα, Η Σεξουαλική Αλχημεία και Γνωστική Ανθρωπολογία. Σ’ άλλες περιπτώσεις, έχρισε Επισκόπους για την Γνωστική Εκκλησία.

Το πρόγραμμα που αναπτυσσόταν από τον Δάσκαλο στην Τρίτη Κάμαρα ακολουθούσε, απαρέκκλητα, την εξής σειρά :

* Διάλεξη πάνω σ’ ένα συγκεκριμένο θέμα.

* Προφορά Μάντραμ.

* Διαλογισμός όχι κατευθυνόμενος.

* Παράδοση του χρίσματος.

Για να ιερουργήσει στην Τρίτη Κάμαρα ο Δάσκαλος χρησιμοποιούσε έναν λευκό χιτώνα πολύ απλό, μ’ έναν χρυσό σταυρό κεντημένο στην περιοχή της καρδιάς. Σαν ένας μεγάλος Μυημένος των τωρινών καιρών, ο Δάσκαλος έδινε τις εσωτερικές διαλέξεις του μπροστά στον ιερό βωμό, με μια στάση που έδινε την εντύπωση, ότι εκεί, πάνω στον βωμό, βρισκόταν η πηγή της έμπνευσής του. Στο αριστερό του πλάι βρισκόταν η χορωδία της Ίσιδας, αποτελούμενη από γυναίκες διαφόρων ηλικιών, οι οποίες άκουγαν με μυστικιστική συγκίνηση τον Λόγο του Σαμαέλ.

Η σύζυγος του Σαμαέλ ήταν πάντοτε παρούσα. Με την χαρακτηριστική της απλότητα, φορούσε έναν λευκό χιτώνα, που έκανε θετική αντίθεση με το μελαχρινό της δέρμα. Πάντοτε με εντυπωσίαζε με την ταπεινότητά της, την σιωπή της και με την λάμψη των ματιών της, που σπιθοβολούσαν όπως τα άστρα την νύχτα.

Ντυμένος με τον λευκό του χιτώνα, ο Δάσκαλος ήταν επιβλητική μορφή. Η βαριά και σταθερή φωνή του αντηχούσε σ’ όλο τον χώρο και στις συνειδήσεις μας επίσης. πρόσωπό του με το λευκό, φιλντισένιο δέρμα και η γλυκιά αλλά διεισδυτική του ματιά, μας ενέπνεε όλους μας στις υψηλές πτήσεις του πνεύματος.

Τα τρία αναμμένα κεριά πάνω στον βωμό ακτινοβολούσαν ένα φως που φώτιζε το περίγραμμα του Δασκάλου, δίνοντας πάντα την εντύπωση ότι η φωτεινή του αύρα υλοποιούνταν κάνοντας ευτυχισμένους όλους τους μαθητές του.

Το λιβάνι που καιγόταν κατά την διάρκεια αυτών των δραστηριοτήτων ανακατευόταν με το άρωμα της αγάπης του Δασκάλου για τους μαθητές του, που ήταν πάντα ανοιχτοί για να λάβουν και να δεχτούν την αποκαλυμμένη επιστήμη.

Οι εσωτερικές του διαλέξεις χαρακτηρίζονταν από την απλότητα και την σύνθεση. Στ’ αλήθεια, όλοι μας, όσοι είχαμε την ευκαιρία να συμμετέχουμε σ’ αυτές τις στιγμές της αγνής γνώσης, μπορέσαμε να θρέψουμε τις ψυχές μας με τον τρίτο κανόνα της σκέψης. Οι γνωστικές διδασκαλίες που έδινε ο Δάσκαλος, πραγματικά, ήταν το πιο αυθεντικό νέκταρ σερβιρισμένο στο αμφιθέατρο της Κοσμικής Επιστήμης.

Τα μάντραμς που προφέραμε με τον Δάσκαλο και που μετά περνούσαν και δονούνταν στις πιο βαθιές περιοχές της συνείδησής μας έκαναν το σώμα μας και την ψυχή μας να δονούνται με υπερθετικές συγκινήσεις.

Αυτό που μου άρεσε περισσότερο από τον διαλογισμό στην Τρίτη Κάμαρα ήταν το γεγονός ότι ο Δάσκαλος δεν τον διεύθυνε. Μ’ αυτή την συμπεριφορά, μας δίδασκε να μετατραπούμε σε Ειδήμονες, δηλαδή, αυτός που δουλεύει για να μετατραπεί σε ιδιοκτήτη της ίδιας του της γνώσης. Πάντοτε θαύμαζα το γεγονός ότι ο Δάσκαλος ποτέ δε μας ενθάρρυνε να είμαστε Μιμητές, δηλαδή, να εφαρμόζουμε ή να ενθαρρύνουμε άλλους να επαναλαμβάνουν μηχανικά τις ίδιες του τις γνώσεις και τα ιδανικά.

Ποτέ δε θα μπορέσω να ξεχάσω εκείνες τις υψηλόφρονες στιγμές όταν ο Δάσκαλος ευλογούσε το ψωμί και το κρασί μέσα σε ένα ιερό δισκοπότηρο. Αυτό πάντα με μετέφερε στο παρελθόν των Ιπποτών του Grial. Ο Σαμαέλ, για μένα, ήταν ο ίδιος ο Αμφόρτας, ο βασιλιάς των Ιπποτών του Αγίου Grial, που ανέβαζε στους ουρανούς το θεϊκό σύμβολο της σάρκας και του αίματος του Κυρίου μας του Χριστού. Και εμείς, οι συμμετέχοντες σ’ αυτήν την άγια ιεροτελεστία, ήμασταν οι ίδιοι οι Ιππότες διψασμένοι για την Αλήθεια.

35. -Όλες οι τελετουργίες και οι λειτουργίες που πραγματοποιούσε ο Σαμαέλ τελείωναν μεταμορφωμένες σε αποθεωτικές διαλέξεις για το πνεύμα των συμμετεχόντων.

Οι εξορκισμοί του ήταν τόσο ισχυροί που άδειαζαν τους νόες μας από εγκόσμιες σκέψεις, μεταμορφώνοντάς τους στιγμιαία σε έναν καινούργιο ασκό για να λάβει το καινούργιο κρασί που ήταν το Άγιο Χρίσμα που Αυτός μας μοίραζε. Όταν λαμβάναμε την ιερή τροφή το Είναι μας γέμιζε δόξα.

Θυμάμαι καθαρά όταν κατά την πραγματοποίηση του 1ου Παγκοσμίου Συμβουλίου της Ίσιδος και των Γνωστικών Ιερέων, που γιορτάστηκε στην Γουαδαλαχάρα το 1976, περισσότεροι από 2500 συμμετέχοντες έλαβαν, ένας προς έναν, από τα χέρια του Δάσκαλου, το σώμα και το αίμα του Σωτήρα του Κόσμου.

Κατά την διάρκεια της πραγματοποίησης οποιασδήποτε ιεροτελεστίας που πραγματοποιούσε ο Δάσκαλος, η συνάθροιση που μαζευόταν υπερέβαινε το δόγμα της χωριστικότητας, διαπιστώνο-ντας, έστω κι αν ήταν για λίγες στιγμές, ότι όλοι είμαστε γιοι του Θεού και ότι όλοι διαμορφώνου-με μία μόνη ψυχή και ένα μόνο σώμα, προς τιμή και δόξα του Δημιουργού.

Όταν τελείωνε η τελετουργία βγαίναμε από τον ναό γεμάτοι με συνειδητή αγάπη και συμπόνια .

36. -Χιλιάδες ήταν οι άνθρωποι που έφτασαν στον Σαμαέλ με τον πόθο να γιατρευτούν. Πράγματι ο Σαμαέλ ήξερε να γιατρεύει το σώμα και την ψυχή πολλών ανθρώπων. Η αγάπη και η καλοσύνη του ήταν τόσο μεγάλες και βαθιές σαν τους ωκεανούς της γης. Θυμάμαι την περίπτωση κάποιας γυναίκας που λεγόταν ότι κατεχόταν από δαιμόνιο και που, την τελευταία στιγμή, ήρθε στον Δάσκαλο για να σωθεί.

Έγινε δεκτή στο δωμάτιο των επισκέψεων στο σπίτι του Δάσκαλου. Στις πρώτες συναντήσεις ο Δάσκαλος χρησιμοποίησε τους εξορκισμούς. Μετά, στις επόμενες συναντήσεις ο Δάσκαλος είπε ότι είχε θεραπευθεί πια, και ότι κανένα πνεύμα δεν την καταδίωκε. Όμως, εκείνη επέμενε να λέει ότι μια σκοτεινή οντότητα συνέχιζε να επεμβαίνει στον νου της.

Μπροστά σ’ αυτές τις διηγήσεις ο Δάσκαλος έλεγε ότι τώρα είχε μια εμμονή, και ότι απ’ αυτό το πρόβλημα έπρεπε να ελευθερωθεί η ίδια γιατί η θεραπεία της δεν εξαρτιόταν πια από Αυτόν. Αφού τελείωσε η επίσκεψη, ο Δάσκαλος μου είπε ότι δεν θα την δεχόμασταν πια στο σπίτι του.

Ο καιρός πέρασε και κάποια μέρα καθώς ο Σαμαέλ έφευγε από τον χώρο του Γνωστικού Συλλόγου στην πρωτεύουσα του Μεξικού εμφανίστηκε πάλι αυτή η γυναίκα. Υπακούοντας σ’ αυτό που μου είχε πει ο Δάσκαλος πριν, ετοιμάστηκα να την εμποδίσω να πλησιάσει τον Σαμαέλ. Όμως, Αυτός, με γαλήνιο τρόπο μου ζήτησε:

-Άσ’ την να έρθει! Σήμερα χρειάζεται αγάπη!

Αυτή τότε πλησίασε τον Δάσκαλο, εκείνος την αγκάλιασε και χάιδεψε τα μαλλιά της. Στη συνέχεια, του παράδωσε ένα μπουκέτο λουλούδια που είχε κρυμμένο στο πανωφόρι της.

Λίγους μήνες αργότερα, αυτή η κυρία, απελευθερωμένη από τις συμφορές της, δώρισε στον Δάσκαλο έναν πίνακα όπου είχε ζωγραφίσει το πραγματικό πρόσωπο του Ιησού. Ήταν αυτή η ίδια εικόνα που έλαμψε και μεταμορφώθηκε στη διάρκεια της διαδικασίας που έζησε ο Δάσκαλος κατά τις τελευταίες του ημέρες στο Μεξικό (κοιτάξτε το Κεφάλαιο 7}.

37. -Κάποια μέρα, που ήμουν απασχολημένος με τα τυπικά καθήκοντα ενός γραμματέα, χτύπησε το τηλέφωνο κοντά στην ώρα του πρωινού. Απ’ την άλλη άκρη της γραμμής, ένας απ’ τους πρώτους δημοσιογράφους της Ο Ήλιος του Μεξικού, φίλος του Δάσκαλου, τον πληροφορεί ότι ένα διαστημικό σκάφος είχε πέσει στα περίχωρα του συνοικισμού Τρεις Σταυροί, στα όρια των πολιτειών Puebla, και Veracruz. Η πηγή της είδησης ήταν ο αδελφός του ίδιου του δημοσιογράφου που, επειδή ήταν γιατρός, τον είχαν φωνάξει για να περιποιηθεί δυο παράξενα όντα, πολύ ψηλά και λεπτά, ντυμένα με μακριούς μανδύες, τα οποία, με την σειρά τους, κουβαλούσαν έναν σύντροφο τραυματισμένο.

Όταν τελείωσε την διήγησή του ο δημοσιογράφος, ρώτησε τον Δάσκαλο αν ήθελε να πάει στο σημείο των γεγονότων. Ο Δάσκαλος ζήτησε λίγο χρόνο για να μπει σε διαλογισμό και να συμβουλευτεί τον ίδιο του τον Εσωτερικό Πατέρα, για δει αν Αυτός του έδινε την άδεια.

Εν όσο ο Δάσκαλος βρισκόταν σε διαλογισμό, το τηλέφωνο χτύπησε ξανά. Ήταν πάλι ο δημοσιογράφος, μας πληροφόρησε ότι οι στρατιωτικοί είχαν φτάσει στο σημείο κιόλας, όμως παρ’ όλα αυτά, αν ο Σαμαέλ το ήθελε, αυτός θα εύρισκε τον τρόπο να φτάσει μέχρι εκεί.

Συμπτωματικά, εκείνη την ίδια μέρα ο Δάσκαλος δέχτηκε την επίσκεψη του αντισυνταγματάρχη Moises Rodriguez Tapias, ο οποίος εκτός από στρατιωτικός, ήταν, επίσης, ο Εθνικός Πρόεδρος του Γνωστικού Συλλόγου στο Μεξικό.

Όταν τελείωσε τον διαλογισμό, ο Σαμαέλ ήρθε να χαιρετήσει τον Moises, με την ευκαιρία συζήτησαν το θέμα του ατυχήματος του διαστημοπλοίου Τρεις Σταυροί.

Ο αντισυνταγματάρχης προσφέρθηκε να συνοδεύσει τον Δάσκαλο μέχρι το σημείο, αν το επιθυμούσε, προσφέροντάς του μαζί την πρέπουσα κάλυψη λόγω της στρατιωτικής του ιδιότητας.

Ο Δάσκαλος ευχαρίστησε με όλη του την καρδιά, αλλά διηγήθηκε ότι ο Εσωτερικός του Πατέρας δεν του είχε δώσει την άδεια να πάει στο σημείο των γεγονότων…

Ο δημοσιογράφος ξανατηλεφωνεί για να ειδοποιήσει ότι είχαν εμφανιστεί πράκτορες της Ομοσπονδιακής Δικαστικής Αστυνομίας στο σπίτι του αδελφού του, απειλώντας τον με θάνατο για να μην αποκαλύψει ούτε να διηγηθεί τίποτα από τα συμβάντα.

Σε κάθε περίπτωση, ο αδελφός του δημοσιογράφου μπόρεσε να τον ενημερώσει ότι ένα από τα εξωγήινα όντα είχε πεθάνει, αλλά τα άλλα δυο κατάφεραν να ξεφύγουν προς το παρόν.

Το βράδυ, στη συνάντηση της Τρίτης Κάμαρας, το θέμα ήταν το επεισόδιο με το διαστημόπλοιο. Στο τέλος, ο Δάσκαλος ζήτησε απ’ όλους μας να γονατίσουμε και να προσευχηθούμε στον Θεό για την προστασία των εξωγήινων που είχαν ξεφύγει.

Ένιωσα βαθιά συγκινημένος, βλέποντας εκείνον τον μεγάλο, σωματώδη άνδρα γονατισμένο μπροστά στον γνωστικό βωμό να προσεύχεται για τους αδελφούς του απ’ το σύμπαν.

38. -Ο Δάσκαλος ήταν πάντα ένας άνθρωπος αποφασισμένος να επωφεληθεί πλήρως τον χρόνο του. Κάθε περίπατος που κάναμε ήταν μια ευκαιρία για να διδάξει κάποιο θέμα απ’ τον χώρο του εσωτερισμού ή της ανθρωπολογίας.

Μαχόμενοι πάντα ενάντια στην αρρώστια του αύριο, σ’ ένα ταξίδι στο San Luis Potosi, πήγαμε σ’ ένα μέρος γνωστό σαν η Κοιλάδα των Φαντασμάτων.

Αυτή η κοιλάδα ήταν ένας τόπος διαφορετικός, παράξενος. Είχε πάντα ομίχλη, που σκέπαζε τις πέτρες με γραφικές μορφές σαν να ήταν ένα πέπλο μυστηρίου. Σ’ εκείνη την περίπτωση έγινα μάρτυρας μιας εξαιρετικής εμπειρίας. Ο Δάσκαλος έκλεισε τα μάτια του σε μορφή συγκέντρωσης, έβαλε τα χέρια του πάνω σε μια παράξενη πέτρα και μέσω της οξείας του αίσθησης της υπεραισθητικής αντίληψης, περιέγραψε όλα όσα είχε δει σ’ εκείνη την Κοιλάδα.

Μετά, κατά το μέτρο που διατρέχαμε εκείνο τον παράξενο τόπο επαλήθευσα προσωπικά την πραγματικότητα της περιγραφής που έκανε ο Δάσκαλος πριν από λίγο. Εκεί ήταν που έμαθα την σπουδαιότητα της απ’ ευθείας έρευνας.

39. -Ο Σαμαέλ ήταν πάντα εναντίον κάθε είδους θαυμασμού ή λατρείας προς το πρόσωπό του. Το 1977 ο γαμπρός του Raulito του ζήτησε άδεια για να ζητήσει να σχεδιάσουν μια προτομή με το πρόσωπό του. Κατ’ εξαίρεση, ο Δάσκαλος έδωσε την άδειά του. Από εκείνη την ημέρα ξεκίνησε μια μακριά σειρά επισκέψεων στο σπίτι ενός γλύπτη. Ήταν δύσκολο για τον καλλιτέχνη να χαράξει το πρόσωπο του Δάσκαλου, σε τέτοιο σημείο που έλεγε:

-Αυτός ο κύριος αλλάζει πρόσωπο κάθε μέρα !

Ο ίδιος ο Δάσκαλος όταν είδε το έργο τελειωμένο είπε :

Δεν μου μοιάζει !

Και άρχισε να γελάει.

40. -Πάντα όταν ο κόσμος διάβαζε ή άκουγε να μιλάνε για την Παγκόσμια Έδρα των Γνωστικών Ιδρυμάτων στο Μεξικό σε γενικές γραμμές φανταζόταν διάφορα πράγματα, όπως ένα επιβλητικό οικοδόμημα, με αναρίθμητα γραφεία, υπαλλήλους, αίθουσες συναντήσεων, γραφομηχανές, κλπ.

Η διάσημη Παγκόσμια Έδρα των γνωστικών του 20ου αιώνα ποτέ δεν ήταν τίποτα περισσότερο από ένα μικρό γραφείο στον δεύτερο όροφο του σπιτιού του Σαμαέλ. Στο σαλόνι, είχε μόνο ένα γραφείο μεταλλικού χρώματος, μια ηλεκτρική γραφομηχανή ΙΒΜ, που την αγόρασε και την δώρισε το γκρούπ της Νέας Υόρκης και μια ανακλινόμενη πολυθρόνα, όπου ο Δάσκαλος πραγματοποιούσε τους διαλογισμούς του, έδινε προσανατολισμούς και δακτυλογραφούσε γράμματα.

Ούτε καν έναν μεταλλικό φοριαμό δεν κατάφερε να αποκτήσει ο Δάσκαλος. Αυτός δεν φύλαγε τίποτα, και όλα τα γράμματα καίγονταν λίγο καιρό μετά την παραλαβή τους.

Η βιβλιοθήκη του Δάσκαλου είχε περίπου 20 τόμους μεταξύ των οποίων ένα έργο γραμμένο στα σανσκριτικά από τον Σιβανάντα, με τον οποίο ο Δάσκαλος είχε αλληλογραφία ( κοιτάξτε το 61).

Στο γραφείο του, δυο ήταν τα αγαπημένα αντικείμενα του Δασκάλου: ένας παγκόσμιος χάρτης και ένα άγαλμα του Βούδα. Στους γυμνούς τοίχους υπήρχε μόλις ένα κάδρο: του ζωδίου των Διδύμων, σχεδιασμένο από τον Joffra.

Ανακεφαλαιώνοντας: το γραφείο του Σαμαέλ ήταν πραγματικά Σπαρτιάτικο.

41. -Σχετικά με τα τροχαία ατυχήματα, πολύ συνηθισμένα στην πρωτεύουσα του Μεξικού, ο Σαμαέλ πάντα έλεγε:

Οι ξύπνιοι είναι πάντα θύματα των κοιμισμένων !

42. -Αναρίθμητες φορές ο Δάσκαλος εκφραζόταν μέσα από συμβολικά παιχνίδια των λέξεων. Για παράδειγμα, αναφερόμενος στην διάδοση της Γνώσης στην Ασία, έλεγε: Εγώ θα μπω σαν κινέζος στην Κίνα !

43. -Μετά την πραγματοποίηση ενός μεγάλου συμποσίου, που οργάνωσε η Μεγάλη Παγκόσμια Αδελφότητα στην Guadalajara, το ίδρυμα αυτό τύπωσε ένα φυλλάδιο με βαριά κριτική για την Γνώση, το οποίο μοιράστηκε στους δημόσιους δρόμους. Για τον Λόγο αυτό, δυο αντιπρόσωποι του Γνωστικού Συλλόγου ταξίδεψαν μέχρι την πόλη του Μεξικού με το σκοπό να συμβουλευτούν τον Δάσκαλο σχετικά με το τι μέτρα έπρεπε να πάρουν μπροστά σε αυτήν την δημόσια επίθεση. Ο Σαμαέλ απάντησε:

-Δεν είναι απαραίτητο να υπερασπιστούμε γιατί οι κριτική χωρίς βάση είναι η καλύτερη διαφήμιση. Γι’ αυτό, να μην κάνετε τίποτα, να μην αντιδράσετε και να επωφεληθείτε την ευκαιρία για να εφαρμόσετε την A-Himsa ( την διδασκαλία της μη-βίας ).

44. -Ήταν συνηθισμένο για τον Δάσκαλο να απαντάει σε γράμματα χωρίς να τα ανοίγει. Καθόταν στην ανακλινόμενη πολυθρόνα του σε στάση διαλογισμού, έφερνε το φάκελο στην περιοχή της καρδιάς του και μετά δακτυλογραφούσε την απάντηση που έπρεπε να δοθεί. Πρόσεξα επίσης ότι, σε αναρίθμητες περιπτώσεις, μου ζητούσε να πετάξω κάποια γράμματα στο καλάθι των σκουπιδιών. Μη μπορώντας να αντέξω απ’ την περιέργεια, μια μέρα ρώτησα :

-Δάσκαλε, γιατί μου ζητάτε να πετάω αυτά τα γράμματα στα σκουπίδια ;

-Γιατί αυτά τα γράμματα έχουν μόνο κριτική και αρνητικές λέξεις. Δεν αξίζουν τίποτα άλλο από το καλάθι των σκουπιδιών.

Υπήρχαν επίσης περιπτώσεις που αντιλαμβανόμουν ότι ο Δάσκαλος έμενε θλιμμένος μόλις λάμβανε ένα γράμμα. Αυτά τα γράμματα ζητούσαν μόνο δύναμη και πλούτη. Λίγα ήταν αυτά που ζητούσαν προσανατολισμούς σχετικά με τον μυστικιστικό θάνατο ή την πνευματική γέννηση, εξηγούσε.

45. -Ο τόπος που προτιμούσε ο Σαμαέλ να διαλογίζεται ήταν το ίδιο του το γραφείο. Εκεί, στη απλή του ανακλινόμενη πολυθρόνα βυθιζόταν σε μακριούς διαλογισμούς που διαρκούσαν για ώρες, κατά την διάρκεια των οποίων συνομιλούσε απευθείας με το Θεό και πειραματιζόταν την ανώτατη έκσταση. Ο βαθμός συγκέντρωσης του Δασκάλου ήταν τόσο μεγάλος που μπορούσε να διαλογίζεται σε ηρεμία ακόμα κι’ όταν εγώ δακτυλογραφούσα στη γραφομηχανή. Μια άλλη λεπτομέρεια που θαύμαζα πάντα στον Δάσκαλο ήταν ο σεβασμός του για την ελεύθερη βούλησή μου. Ποτέ δεν μου είπε ούτε που ούτε πότε θα’ πρεπε να πραγματοποιώ τους διαλογισμούς μου. Κατά τον ίδιο τρόπο ποτέ δεν μου έδειξε κάποιο ελάττωμα.

46. -Κατά την γνώμη μου ο Σαμαέλ ήταν ένας μεγάλος Θεουργός. Ήξερε να επικαλείται τους αγγέλους και να εξορκίζει τους δαίμονες. Αυτό που με εντυπωσίαζε περισσότερο ήταν ότι ο Δάσκαλος πραγματοποιούσε αυτές τις δουλειές της Υψηλής Μαγείας χωρίς να χρησιμοποιεί ειδικά εφέ, συσκευές, στάσεις ή εξωτερικές επιδεικτικές κινήσεις δύναμης και εξουσίας. Θυμάμαι ότι μια φορά ήρθαν να του ζητήσουν να απελευθερώσει ένα μαγεμένο σπίτι, στην Guadalajara. Ο Σαμαέλ έφτασε στην ενδεδειγμένη διεύθυνση χωρίς να κρατάει τίποτα στα χέρια του, ντυμένος απλά με κοστούμι και γραβάτα σαν ένας απλός άνθρωπος. Μπήκε στο σπίτι και χρησιμοποιώντας την δύναμη της συνειδητής του αγάπης, απελευθέρωσε τον χώρο απ’ το κακό που βασίλευε εκεί. Δεν χρησιμοποίησε εξορκισμούς, κεριά, λιβάνια, τίποτα. Έκανε απλώς την δουλειά με την πιο απόλυτη σιωπή και απλότητα. Πολύ σωστά έλεγε ο Απολλώνιος «Η πραγματική μαγεία εξασκείται μέσω της αγάπης και του μίσους. Είναι δια μέσου αυτών των δυο πόλων που λειτουργούν οι μάγοι με τα φίλτρα τους και τις γητειές τους».

47. -Για να μείνει καταχωρημένο στην ιστορία: ο Σαμαέλ ήταν πάντα αντίθετος σε οποιοδήποτε είδος βίαιου σπορ, όπως το μποξ, ελευθέρα πάλη, ταυρομαχία, κλπ. Όμως δεν ήταν με κανένα τρόπο καθιστικός τύπος, εντελώς το αντίθετο, συμβούλευε πάντα τους μαθητές του να εξασκούν κάποιον τύπο φυσικής άσκησης, σεβόμενος πάντοτε την ατομική φύση καθενός και κυρίως την ακεραιότητα του συνανθρώπου.

48. -Δεν μπορώ επίσης να παραλείψω να δώσω δημόσια μαρτυρία της αναγνώρισης και του θαυμασμού μου προς τον κύριο Rafael Ruiz Ochoa, που θεωρώ ότι ήταν ο πιο πιστός φίλος και μαθητής του Σαμαέλ σ’ όλη του την ζωή. Κάθε εβδομάδα συναντιόταν με τον Δάσκαλό του στην Alameda Central της πόλης του Μεξικού για να λάβει προσωπικά ,απ’ το στόμα στο αυτί, γνώσεις που ποτέ δεν έγραψε ούτε δημοσίευσε ο Δάσκαλος. Ήταν τόσο μεγάλη η πίστη και η ευτυχία του Rafael που ακόμα και μετά την αποσάρκωση του Δάσκαλου, πήγαινε κάθε εβδομάδα στο ίδιο ευχάριστο μέρος επιθυμώντας να ξανασυναντήσει τον αγαπημένο του Δάσκαλο.

49. -Πέρασα αξέχαστες μέρες με τον Σαμαέλ ακούγοντας μουσική. Συνηθίζαμε να συναντιόμαστε στο σαλόνι του σπιτιού του για να ακούσουμε κλασική μουσική. Ο Δάσκαλος συνήθιζε να βολεύεται σε μια ατομική καρέκλα Λουδοβίκου XV φοδραρισμένη με κόκκινο βελούδο, εγώ καθόμουν σ’ ένα μαξιλάρι χρυσού χρώματος στα πόδια του Δάσκαλου. Μετά την κλασική, μπαρόκ και ρομαντική μουσική, στον Σαμαέλ άρεσε η αραβική μουσική και η λαϊκή μεξικάνικη μουσική. Σχετικά με τα βαλς έλεγε πάντα :

-Τα βαλς είναι θριαμβευτική μουσική !

50. -Ο Σαμαέλ χρειάστηκε να κάνει πολλές οικονομικές και προσωπικές θυσίες για να ιδρύσει την Γνωστική Κίνηση. Ζούσε την οικογένειά του πουλώντας βιβλία φυσικής ιατρικής και φαρμακευτικά φυτά, που η σύζυγός του, η Dondita, έφτιαχνε στο σπίτι. Μια άλλη πηγή εσόδων ήταν η ανάγνωση των Ταρώ και η χειρομαντεία, αυτές τις δουλειές τις έκανε χωρίς να παίρνει χρήματα, δεχόμενος μόνο τις αυθόρμητες δωρεές.

Πλην όμως τα τελευταία χρόνια ο Σαμαέλ άφησε προσανατολισμούς να απορρίπτεται οποιαδήποτε πρόταση για ανάγνωση των Ταρώ η χειρομαντείας εκ μέρους των ανθρώπων. Σ’ εκείνο το σημείο της ζωής του ο Σαμαέλ είχε αφιερωθεί πλήρως στα παγκόσμια θέματα της Γνώσης. Ο Σαμαέλ ποτέ στη ζωή του δεν φιλοδόξησε πλούτη. Πολλοί έγιναν πλούσιοι με τις πνευματικές του διδασκαλίες, όμως εκείνος επέλεξε την φτώχεια σε σχέση με τα πράγματα του κόσμου, διαλέγοντας την εναρμόνιση με τους Θησαυρούς του Θεού. Ο Σαμαέλ όριζε ο ίδιος τον εαυτό του ως εξής:

-Εγώ είμαι ένας επαίτης με σμόκιν !

51. -Κάποια μαθήτρια από την Βενεζουέλα, που έδινε για να μπει στο Πανεπιστήμιο, σε μια επίσκεψη στο Μεξικό, ρώτησε τον Δάσκαλο τι γνώμη είχε Γι’ αυτό. Κι’ αυτός απάντησε :

-Αγαπητή αδελφή, το τρέχον ακαδημαϊκό σύστημα αλλοιώνει τις αξίες του Είναι

52. -Σε μια άλλη περίπτωση, μπροστά σε μια ομάδα μαθητών, από την Βενεζουέλα επίσης, μια από τις μαθήτριες ρώτησε τον Δάσκαλο σχετικά με τους κινδύνους που πιθανόν να υπάρχουν στον κόσμο των ονείρων. Είπε:

-Και αν συναντήσω ένα δαιμόνιο;

-Και γιατί ένας διάβολος να έπρεπε να φοβάται έναν άλλο διάβολο; ρώτησε ο Δάσκαλος.

53. -Κατά τα τέλη του 1976 οργανώσαμε μια σειρά διαλέξεων σχετικά με την εσωτερική αρχαιολογία. Για να τις πραγματοποιήσουμε καλέσαμε διάφορους εκπαιδευτές. Ένα απ’ τα θέματα ήταν και η Ατλαντίδα. Ακριβώς εκείνη την ημέρα, ο Δάσκαλος δεν μπόρεσε να παρευρεθεί, έπεσε λοιπόν σε εμένα το καθήκον να τον εκπροσωπήσω μπροστά στο κοινό. Όλα προχωρούσαν κανονικά, μέχρι την ώρα των ερωτήσεων, στο τέλος της διάλεξης. Συνέβη ότι ήταν παρών ένας αρχαιολόγος του Εθνικού Ιδρύματος Ανθρωπολογίας και Ιστορίας, ο οποίος, με επιστημονικά επιχειρήματα, απλά αχρήστεψε ολόκληρη την διάλεξη του υπεύθυνου για το θέμα εκπαιδευτή. Επέστρεψα πολύ θλιμμένος στο σπίτι του Δάσκαλου, και του διηγήθηκα τα συμβάντα. Τότε ο Δάσκαλος αποφάσισε:

-Δεν θα επιτρέψω πια να καταστρέφουν τους εκπαιδευτές μου…

Ήταν τότε που ο Δάσκαλος ετοίμασε επτά καταπληκτικές διαλέξεις σχετικά με την Γνωστική Ανθρωπολογία, στις οποίες παρουσίασε στέρεα επιχειρήματα για να αντικρούσει τις επιθέσεις της υλιστικής επιστήμης.

Μετά απ’ αυτό, με έβαλε να κατασκοπεύσω τις συναντήσεις των καθηγητών της ανθρωπολογίας και της αρχαιολογίας του Μεξικού. Το αποτέλεσμα όλης αυτής της εργασίας περιέχεται στο βιβλίο Γνωστική Ανθρωπολογία.

54. -Κάποια ημέρα ρώτησα τον Δάσκαλο:

-Έχετε ποτέ προβλήματα;

-Όχι, γιατί δεν τους επιτρέπω να διαμορφώνονται στον νου μου.

Θυμάμαι επίσης μια μέρα που έπρεπε να ταξιδέψω από την Guadalajara μέχρι την πόλη του Μεξικού λόγω κάποιων προβλημάτων που υπήρχαν σχετικά με την οργάνωση του Παγκόσμιου Συνεδρίου. Ποτέ δεν ήμουν άνθρωπος συνηθισμένος να φορτώνω τα προβλήματά μου σε άλλους, όμως σ’ αυτή την περίπτωση, ήταν αναπόφευκτο. Όταν τελείωσε η συνάντηση, θέλησα να μάθω αυτό που σκεπτόταν ο Δάσκαλος για την συμπεριφορά μου να μεταφέρω σ’ αυτόν τα προβλήματα στην συγκεκριμένη περίπτωση. Ποτέ δεν ξέχασα την απάντησή του:

-Αν είχα ένα διαστημικό σκάφος θα σε πήγαινα μέχρι το εξελιγμένο εργαστήριο του σύμπαντος για να κάνεις μια πλήρη ανάλυση και να ανακαλύψεις πώς κατόρθωσε το εγώ να μπει στον νου σου και σε έκανε να αισθανθείς ότι είχες προβλήματα.

55. -Ένα από τα πιστεύω του Δάσκαλου ήταν η εξυπηρέτηση και η ανιδιοτελής εργασία για χάρη της ανθρωπότητας. Σχετικά με αυτά έλεγε πάντοτε: «Το βραβείο για αυτόν που δουλεύει είναι περισσότερη δουλειά !».

Ο Δάσκαλος ποτέ δεν έθεσε την δουλειά προς την ανθρωπότητα σαν ένα βάρος, ένα φορτίο, αλλά σαν μια λαμπρή ευκαιρία που μας προσφέρει ο Θεός για να εκπέμψει την αγάπη του μέσα από εμάς.

56. -Σε κάποια από τις τόσες συναντήσεις που συνηθίζαμε να πραγματοποιούμε στο σπίτι του Alois Poppenreiter, κάποια μέρα, στην ώρα του γεύματος, ο Δάσκαλος σχολίασε, αναφερόμενος σ’ εμένα και στην Dondita, την γυναίκα του:

-Εσείς οι δύο έχετε τον Δαίμονα πολύ μαύρο! Χρειάζεστε να ασπρίσετε τον μπρούτζο και να κάψετε τα βιβλία!.

Μόνο μετά από πολλά χρόνια κατάλαβα την βαθιά σημασία αυτών των λόγων. Επωφελούμαι της παρούσης, για να τα διηγηθώ στους αναγνώστες μου. Ο Θεϊκός Δαίμονας είναι ο εσωτερικός μας Λούσιφερ, η σκιά του εσωτερικού μας Θεού μέσα σε μας τους ίδιους. Σ’ εκείνη την εποχή, ήμασταν, σίγουρα, πολύ μαυρισμένοι από τα πράγματα της ζωής. Αργότερα, έπρεπε να εξαγνιστούμε εσωτερικά με πιο βαθύ και ευρύ τρόπο, ψάχνοντας έτσι την μεγαλύτερη ανάπτυξη των αρετών της ψυχής μας. Το να κάψουμε τα βιβλία σημαίνει ότι ακόμα ήμασταν πολύ φυλακισμένοι στις πνευματικές θεωρίες, Γι’ αυτό, χρειαζόμασταν περισσότερη εφαρμογή, περισσότερες εμπειρίες.

57. -Παρ’ όλο που ήταν γνωστός σαν ο Δάσκαλος της Επαναστατικής Ψυχολογίας ο Σαμαέλ ποτέ δεν έδειχνε τα ελαττώματα των ανθρώπων. Ποτέ δεν έδειξε ο Δάσκαλος ούτε ένα ελάττωμά μου, παρ’ όλο που είχα πολλά.

58. -Μια άλλη φράση που συνήθιζε να επαναλαμβάνει ο Σαμαέλ ήταν: «Υπάρχουν άνθρωποι που αναπνέουν φως και άλλοι που αναπνέουν οξυγόνο».

59. -Ο Σαμαέλ ήταν πιστός της εφαρμογής της φιλοσοφίας του «όλα περνούν». Σχετικά με αυτήν την εφαρμογή, υπάρχει ένα σημαντικό γεγονός στη ζωή του. Όταν ήταν παιδί, οι γονείς του χώρισαν και τα παιδιά έπρεπε να πάνε να ζήσουν με τον πατέρα τους. Αυτός τους είχε απαγορεύσει οριστικά να επισκέπτονται την μητέρα τους, απειλώντας με ποινή μέχρι και φυσικών τιμωριών. Πράγμα που συνέβαινε πάντα όταν επισκέπτονταν κρυφά την μητέρα τους. Μετά την τιμωρία, ο Δάσκαλος και ο αδελφός του πήγαιναν στο δωμάτιό του για να κλάψουν. Τότε ο Σαμαέλ έλεγε στον αδελφό του:

«Παρατήρησε, μας έδειραν πάλι, κλαίμε, όμως, όλα περνούν!

Κάποια μέρα, συνέβη ότι ο πατέρας τους άκουσε αυτό που έλεγε ο Σαμαέλ στον αδελφό του. Θυμωμένος του έδωσε κι’ άλλο τρομερό ξύλο. Ο Σαμαέλ, πριν σχολιάσει το συμβάν με τον αδελφό του, πήγε να κατασκοπεύσει στην πόρτα, και επανέλαβε:

-Είδες; Μας έπιασαν στα πράσα πάλι! Τώρα πονάμε δύο φορές περισσότερο! Όμως μην ξεχνάς: όλα περνούν!

Εξ’ αιτίας αυτής της πονεμένης εφηβείας ήταν που ο Δάσκαλος έμαθε ότι όλα περνούν και όλα τελειώνουν στη ζωή. Περνούν οι αυτοκρατορίες, περνούν οι δόξες, περνούν οι πολιτισμοί, μέχρι και η ζωή περνάει επίσης…

-Από την ζωή το μόνο πράγμα που αξίζει τον κόπο είναι η συνείδηση των εμπειριών μας, συνήθιζε να επαναλαμβάνει ο Δάσκαλος.

60. -Για μένα, μια από τις πιο σημαντικές διδασκαλίες που άφησε ο Δάσκαλος είναι αυτή του ξυπνήματος της συνείδησης. Η συνείδηση αρχίζει να ξυπνάει μέσα μας όταν μαθαίνουμε να διαιρούμε την προσοχή σε υποκείμενο, αντικείμενο και τόπο. Οι μεγάλες ευκαιρίες της ζωής χαραμίζονται γιατί δεν είμαστε προσεκτικοί στο φαινόμενο το ίδιο, σ’ αυτό που συμβαίνει μέσα μας και στη σκηνή, στο περιβάλλον, στις περιστάσεις.

Η ανάμνηση του εαυτού είναι μια άσκηση για να εφαρμόζεται σε συνεχή μορφή: Ποιος είμαι; Τι κάνω; Που βρίσκομαι; Η εφαρμογή αυτής της άσκησης μπλοκάρει την μηχανικότητα του νου. Μπλοκάροντας την μηχανικότητα του νου, καταλήγουμε μπλοκάροντας και την μηχανικότητα της ζωής επίσης. Ακυρώνοντας την μηχανικότητα της ζωής μπορούμε να φτάσουμε στις μεγάλες ανακαλύψεις του πνεύματος, της υπερθετικής συνείδησης του Είναι μας.

Έτσι, κάθε καινούργια ημέρα πρέπει να κάνουμε περισσότερα από ένα βήματα στον δρόμο της ανακάλυψης του ίδιου μας του Εσωτερικού Είναι ( Ποιος είμαι ), του λόγου της ύπαρξής μας ( Τι κάνω ) και του γιατί περνάμε από αυτή ή εκείνη την περίσταση ( Που βρίσκομαι ).

Ο εσώτερος διαλογισμός, ο υπερβατικός διαλογισμός είναι μια από τις πιο δυνατές ασκήσεις για το ξύπνημα της συνείδησης. Γι’ αυτό, πρέπει να εφαρμόζεται καθημερινά.

Σχετικά με όλα αυτά, ο Δάσκαλος έλεγε:

-Πάντα όποτε μας είναι δυνατόν, πρέπει να στέλνουμε τον κόσμο στον διάβολο!

61. -Η συμπεριφορά του Σαμαέλ και της σύγχρονης Γνώσης του δεν είναι αιρετική, αυτό μπορεί να διαπιστωθεί δια μέσω του ισχυρού γεγονότος του ότι διατηρούσε πολύ καλές σχέσεις με τους μεγάλους δασκάλους, έτσι όπως το αποδεικνύει το πιο κάτω κομμάτι από το γράμμα που ο Swami Sivananda έστειλε στον Δάσκαλο, στις 15 του Σεπτέμβρη του 1958:

(…) «Αθάνατο και Ευλογημένο Είναι. Χαιρετίσματα και Σεβασμός.

Ευχαριστήθηκα με το περιεχόμενο του ευγενικού σου γράμματος…

Είμαι γεμάτος με απέραντη ευχαρίστηση που βλέπω την μεγάλη υπηρεσία που προσφέρετε δια μέσω της Aryabarta Ashram προς τους ανθρώπους σας. Αυτό το ίδρυμα μπορεί να προοδεύσει δοξασμένα και να φέρει την ειρήνη στον κόσμο. Θα ήταν μεγάλη ευτυχία για μένα αν μπορούσα να σας βοηθήσω στην Θεϊκή σας Αποστολή…

Σας εύχομαι την μεγαλύτερη επιτυχία. Με τις καλύτερες ευχές μου.( Υπογραφή ).

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.

ΤΑΞΙΔΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

1. -Πάντοτε όταν ο Δάσκαλος πραγματοποιούσε τα αποστολικά ταξίδια του, για να διαδώσει τις διδασκαλίες του παγκόσμιου γνωστικισμού, συνήθιζε να ντύνεται κομψά τόσο για τις συνεντεύξεις τύπου όσο και για να υπαγορεύσει τις δημόσιες διαλέξεις. Σε κάποια περίπτωση, στο Hermosillo της Sonora, με θερμοκρασία 40 βαθμούς, ο Δάσκαλος φορούσε μαύρο κοστούμι, λευκό πουκάμισο και μπορντό γραβάτα. Σε κάποια συνέντευξη τον ρωτάει ένας δημοσιογράφος:

-Πέστε μου, Δάσκαλε Σαμαέλ, γιατί ντύνεστε έτσι;

Ο Σαμαέλ απάντησε:

-Ντύνομαι έτσι από σεβασμό προς εσάς !

Η απάντηση εντυπωσίασε με τέτοιο τρόπο τον δημοσιογράφο που κατέληξε να γράψει ένα από τα καλύτερα άρθρα που δημοσιεύθηκαν για τον Δάσκαλο.

2. -Δύο απεσταλμένοι στάλθηκαν για να βοηθήσουν στις εργασίες του Γνωστικού Συλλόγου στο Monterrey. Αφού πέρασε κάμποσος χρόνος, ο Δάσκαλος ήταν σε επίσκεψη στη συγκεκριμένη πόλη, άκουσε τα παράπονα του διευθυντή του Συλλόγου που παραπονιόταν ότι και οι δύο ήταν πολύ τεμπέληδες, ότι ξυπνούσαν πολύ αργά. Με πολύ λεπτότητα και έντονο πνεύμα συνεργασίας, λέει στον διευθυντή:

-Αύριο νωρίς νωρίς αφήστε μου μισάνοιχτη την πόρτα του Συλλόγου.

Την επόμενη μέρα μόλις πρόβαλε η αυγή, φτάσαμε μαζί με τον Δάσκαλο στον Σύλλογο. Η πόρτα ήταν μισάνοιχτη, μπήκαμε σιωπηλά και κατευθυνθήκαμε προς το δωμάτιο όπου κοιμόντουσαν βαθιά οι απεσταλμένοι. Ο Δάσκαλος μπήκε στο δωμάτιο, άνοιξε τις κουρτίνες και είπε με δυνατή φωνή:

-Οι απεσταλμένοι σηκώνονται με το πρώτο φως του ήλιου!

Έκανε μεταβολή και έφυγε, αφήνοντας και τους δυο σαστισμένους απ’ την αιφνιδιαστική εμφάνιση.

3. -Η διόραση του Δάσκαλου ήταν πολύ δυνατή. Θυμάμαι τα πρώτα ταξίδια που έκανα με τον Δάσκαλο στο San Luis Potosi και μετά στο Monterrey. Κατά την διάρκεια της διαδρομής προς αυτές τις πόλεις, ο Δάσκαλος αποκάλυπτε την μορφή κάθε στοιχειώδους των φυτών που εμφανίζονταν στον δρόμο. Με τον ίδιο τρόπο, ο Δάσκαλος χαιρετούσε τα Πνεύματα Φύλακες των Βουνών. Η αγάπη και ο σεβασμός που αισθανόταν ο Δάσκαλος προς την φύση μου θύμιζε τον Φραγκίσκο της Ασίζης.

4. -Σε κάποια περίπτωση φτάσαμε με τον Δάσκαλο στην πόλη του Saltillo, για μια δημόσια διάλεξη. Ποια ήταν η έκπληξή μας όταν βρήκαμε μόνο δέκα άτομα στο ακροατήριο. Εγώ, καθώς ήμουν συνηθισμένος να βλέπω τον Δάσκαλο σε μεγάλα ακροατήρια και πλατείες, ρώτησα τον Δάσκαλο:

-Δάσκαλε, αν θέλετε, μπορώ να ακυρώσω την διάλεξη, γιατί οι άνθρωποι είναι πολύ λίγοι…!

Ο Σαμαέλ, με πολύ αγάπη, είπε:

-Σε έναν, δέκα, εκατό ή χίλιους ανθρώπους είναι αναγκαίο να δοθεί το μήνυμα!

5. -Ο Δάσκαλος έφτασε στην Guadalajara με ένα τζετ και αποβιβάστηκε στην επίσημη αποβάθρα. Όταν τελείωσε το πρωτόκολλο αποβίβασης, μετά την ανάκρουση του Ύμνου των Γνωστικών Ιδρυμάτων και μπροστά σε περισσότερους από 2500 συμμετέχοντες στο Κογκρέσο του 1976 που πήγαν στο αεροδρόμιο για να υποδεχτούν τον Δάσκαλο, ο Αρχηγός του Τελωνείου, που βρισκόταν δίπλα μου, μου είπε:

-Είμαι συνηθισμένος να υποδέχομαι κάθε είδους προσωπικότητες του πολιτικού κόσμου, αλλά δεν ξέρω τι έχει αυτός ο κύριος, αισθάνομαι ότι έχει μια μεγάλη εσωτερική δύναμη και έναν πολύ δυνατό μαγνητισμό… Αυτό δεν μου έχει ξανασυμβεί.

Κράτησα την πιο απόλυτη σιωπή…

6. -Πρέπει να ομολογήσω ότι έχασα το λογαριασμό της ποσότητας των διαλέξεων που πραγματοποίησε ο Δάσκαλος και στις οποίες παραβρέθηκα. Ανασύρω τώρα από την μνήμη μου τους τρόπους που χρησιμοποιούσε ο Δάσκαλος στα διάφορα ακροατήρια μέσω των οποίων κήρυττε το μήνυμα του Πέμπτου Ευαγγελίου ή Ευαγγελίου της Σύνθεσης.

Πάντοτε θαύμαζα την ειλικρίνεια με την οποία έδινε ο Δάσκαλος το μήνυμα. Επίσης πάντοτε μου τραβούσε την προσοχή ότι σε όλες τις διαλέξεις ή τις δραστηριότητές του ποτέ δεν έπαψε να αναφέρει τον Χριστό και την Παρθένο, την οποία ονόμαζε Αιώνιο Θηλυκό του Θεού.

Μια άλλη άποψη που πρέπει να αναφερθεί είναι ότι ο Σαμαέλ ποτέ δεν εισέπραξε ή άφησε να εισπράξουν μια δεκάρα για να συμμετάσχουν στις διαλέξεις του. Ο κανόνας του, που φαινόταν από το ίδιο του το παράδειγμα, ήταν ότι δεν γίνεται να εισπράξεις απ’ την γνωστική διδασκαλία, έλεγε: «Έξω το εμπόριο από την Γνώση».

Ο Λόγος του αντηχούσε πάντα σαν βροντή, κάνοντας να τρέμουν τα βάθη της διάνοιας των συμμετεχόντων. Σε αναρίθμητες περιπτώσεις ο Δάσκαλος απέδειξε την τόλμη του, όταν με την διαλεκτική του, αψηφούσε τους ποντίφικες της σύγχρονης επιστήμης. Μόνο ένας άνθρωπος που κατέχει κάτι το θεϊκό μέσα του είναι ικανός να αψηφήσει τον Αντίχριστο της επιστήμης, χωρίς αυτό να χαρακτηριστεί σαν προσβολή ή πρόκληση και χωρίς να χάσει την ηρεμία και την αυτοκυριαρχία του.

7. -Ο Σαμαέλ με την απλότητά του και την ανθρώπινη ζεστασιά του, ήξερε πάντα να κερδίζει την συμπάθεια όλων, φτωχών και πλούσιων, απλών και μορφωμένων. Γι’ αυτό, ήταν πάντα καλοδεχούμενος σε όλα τα μέρη, και τον καλούσαν οι πρόεδροι των δήμων και οι κυβερνήτες να δώσει διαλέξεις στις πόλεις και τις πολιτείες τους, όπως συνέβη σε κάποια περίπτωση στο Nogales της Sonora.

Όταν φτάσαμε στην είσοδο της πόλης είδαμε να μας περιμένει αστυνομική συνοδεία μαζί με το αυτοκίνητο των διευθυντών του τοπικού Γνωστικού Συλλόγου. Για να φτάσουμε μέχρι το Ξενοδοχείο Fray Junipero Serra, όπου θα φιλοξενούμασταν, έπρεπε να περάσουμε από την κεντρική λεωφόρο της πόλης. Από κάθε πλευρά της λεωφόρου άρχισε να εμφανίζεται κόσμος για να χαιρετήσει στο πέρασμα του αυτοκινήτου μας. Αυτοί που έρχονταν από την αντίθετη κατεύθυνση της λεωφόρου άναβαν τα φώτα των αυτοκινήτων, κορνάριζαν, τελικά, αργότερα προσέξαμε ότι πίσω από εμάς είχε σχηματιστεί ένα καραβάνι από αυτοκίνητα.

Σε κάποιο σημείο της διαδρομής ένας πολύ ταπεινός αγρότης, σε ένδειξη θαυμασμού, έβγαλε το καπέλο απ’ το κεφάλι του, πράγμα που ο Δάσκαλος αντάμειψε με έναν χαιρετισμό. Στη συνέχεια πρόσεξα ότι ο Δάσκαλος, ενώνοντας τα δάκτυλα δείκτη, μέσο και αντίχειρα, τα έφερε στο μεσόφρυδο και έκλεισε τα μάτια.

Καθώς ήταν σ’ αυτήν την στάση περισυλλογής, τον ρώτησα:

-Τι κάνετε, Δάσκαλε;

-Προσφέρω στον Εσώτερο Πατέρα μου όλες αυτές τις τιμές και τους χαιρετισμούς γιατί η ανθρώπινη προσωπικότητά μου δεν αξίζει τίποτα, το μόνο που αξίζει τα πάντα είναι η θεϊκή σπίθα που κατοικεί μέσα μου.

8. -Σε κάποιο ταξίδι στο Nogales, ήμασταν καλεσμένοι του Oscar Uzcategui, ενός από τους πιο άξιους μαθητές του Σαμαέλ, και συνέβη κάτι που αξίζει τον κόπο να αναφερθεί. Ζούσε σ’ αυτήν την πόλη ένας πιστολέρο γνωστός σαν Guadalupe. Αυτός λοιπόν έλεγε όταν έμαθε για τον ερχομό του Δάσκαλου:

Όταν έρθει αυτός ο τάδε Δάσκαλος Σαμαέλ εγώ ο ίδιος θα εξακριβώσω αν πρόκειται για ένα ον του Φωτός. Θα καρφώσω την ματιά μου στα μάτια του και αν δεν κατεβάσει το βλέμμα του θα αποδείξω ότι δεν υπάρχει τίποτα το θεϊκό μέσα του, και γι’ αυτό θα τον σκοτώσω αμέσως…

Αφού τελείωσε μια διάλεξη, ο Guadalupe στάθηκε στον δρόμο του Δάσκαλου, καρφώνοντας την ματιά του στη δική του. Ήταν μια εντυπωσιακή σκηνή. Ο Guadalupe, κοντούλης και δυνατός. Ο Σαμαέλ, ένας γίγαντας με βλέμμα γεμάτο αγάπη. Οι ματιές τους διασταυρώθηκαν και κοιτάχτηκαν για λίγα λεπτά, μέχρι που ο Σαμαέλ, με την χαρακτηριστική του ταπεινότητα, κατέβασε την δική του. Αμέσως μετά, ο Guadalupe, εκπλήσσοντας όλον τον κόσμο, πήδηξε στα μπράτσα του Δάσκαλου, φωνάζοντας:

-Είστε ένα ον του Φωτός! Είστε ένα ον του Φωτός!

Από εκείνη την ημέρα γεννήθηκε στον Guadalupe μια πίστη πολύ μεγάλη προς τον Σαμαέλ. Και έλαβε απ’ αυτόν πολύ βοήθεια, δηλαδή, έσωσε την ζωή του και της οικογένειάς του σε διάφορες απόπειρες.

9. -Όπως και τόσοι άλλοι απεσταλμένοι του φωτός, ο Σαμαέλ είχε κι αυτός τους μυστικούς του εχθρούς. Σ’ ένα από τα ταξίδια του στην Guadalajara, όταν έφτασε στην πόλη, έλαβε ένα ανώνυμο τηλεφώνημα, που τον απειλούσε με θάνατο, στην περίπτωση που θα πραγματοποιούσε την προγραμματισμένη διάλεξη στο πανεπιστήμιο της Guadalajara. Ένας από τους συμμετέχοντες στην ομάδα του Δάσκαλου, υπέδειξε ότι θα ήταν καλύτερα να ακυρώσουν το γεγονός. Ένας άλλος, να διαμορφώσουν μια ομάδα ασφαλείας. Ο αντισυνταγματάρχης Moises Rodriguez Tapias, παρών επίσης, πρότεινε να πάει με στολή, για να επιβάλλει σεβασμό. Όμως, ο Σαμαέλ φάνηκε αμετακίνητος:

-Ούτε το ένα ούτε το άλλο. Τώρα, περισσότερο από ποτέ, θα δώσω αυτή την διάλεξη στο Πανεπιστήμιο.

Το είπε και το έκανε, ο Δάσκαλος κατευθύνθηκε προς το Πανεπιστήμιο, στου οποίου το ακροατήριο βρίσκονταν μαζεμένοι 2500 φοιτητές. Το θέμα της διάλεξης ήταν σκόπιμα προκλητικό: Οι καιροί του τέλους και τα ραδιενεργά δακτυλίδια της Αλκυόνης.

Προς τέρψιν όλων μας, όσων ήμασταν παρόντες, δεν συνέβη καμία απόπειρα γιατί η αγάπη είναι πιο δυνατή απ’ το μίσος και τον φόβο.

10. -Κάποια φορά, κατά την διάρκεια μιας συνάντησης που πραγματοποιήθηκε στο Queretaro, ένας από τους συμμετέχοντες πλησίασε τον Δάσκαλο με ένα χαρτί στο χέρι, και είπε:

-Κοίταξε, Δάσκαλε! Διάβασε τι λένε σ’ αυτήν την πόλη σχετικά με τους Γνωστικούς!

Έμεινα να παρατηρώ την αντίδραση του Σαμαέλ που, όπως συνήθως ήταν ήρεμος. Όμως, ο άνθρωπος επέμεινε:

-Αλλά, Δάσκαλε! Δεν σας ενδιαφέρει να ξέρετε το τι λένε σχετικά με το ίδρυμά σας;

Ο Δάσκαλος, τότε, μαλακά, αλλά σταθερά, απάντησε:

-Αδελφέ, δεν με ενδιαφέρει να γεμίζω το κεφάλι μου με σκουπίδια! Οι κριτικές ή τα εγκώμια δεν πρέπει να μεταβάλλουν την συγκινησιακή μας ισορροπία. Είναι λυπηρό να γεμίζουμε την σκέψη με προσβλητικές λέξεις χωρίς αξία. Είναι άθλια κατάσταση αυτή του ανθρώπου που είναι πάντα διατεθειμένος να ανοίξει τα αυτιά του στο κακό που λένε για τους άλλους και ζει σαν το κύμα του μαύρου βούρκου.

11. -Το 1975, στα περίχωρα της Guadalajara, σ’ έναν πολύ όμορφο τόπο, με το όνομα Δάσος της Άνοιξης, μαζί με αρκετές δωδεκάδες άλλους ανθρώπους έγινα μάρτυρας της δύναμης στις θαυματουργές θεραπείες που πραγματοποιούσε ο Σαμαέλ σε πολύ ειδικές περιπτώσεις. Ήταν ένα από εκείνα τα ήσυχα πρωινά όταν είδα έναν τυφλό να ανακτά την όρασή του και έναν παράλυτο το περπάτημά του. Και σε άλλους ανθρώπους επίσης αποκαταστάθηκε η υγεία.

Ο Σαμαέλ, εκ των πραγμάτων, είχε κυριαρχία στην απόκρυφη ιατρική, που πάντοτε εφαρμοζόταν από έναν μικρό αριθμό Μυημένων και Αγίων, προ αλλά και μετά Χριστόν. Η επίσημη ιατρική πολεμάει τα κακά του σώματος. Ένας Μυημένος, όπως ο Σαμαέλ, δρα κατευθείαν πάνω στην ψυχή του αρρώστου, μέσω του αστρικού σώματος και του φυσικού σώματος. Το ίδιο συμβαίνει και με τις μαγνητικές θεραπείες. Ο Σαμαέλ λειτουργούσε μέσα από τις δυνάμεις που υπάρχουν σε όλους τους ανθρώπους, χρησιμοποιώντας πολύ ανεβασμένες δυνατές και συγκεντρωμένες δόσεις.

Ο Σαμαέλ δεν έκανε αυτές τις θεραπείες για επίδειξη! Όπως κι άλλοι Άγιοι ή Μεγάλοι Μυημένοι, παρουσίασε μπροστά στους γραμματείς και τους φαρισαίους των μοντέρνων καιρών την ικανότητά του να γιατρεύει τα σώματα σαν απόδειξη της δύναμής του να συγχωρεί ή να γιατρεύει τις ψυχές. Έτσι, η θεραπεία του σώματος καταλήγει να είναι πάντοτε μια επαλήθευση της ηθικής θεραπείας, δίνοντάς του την ευκολία να πει: Άνθρωπε, σήκω και περιπάτει!

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3

Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΚΑΙ Ο ΜΑΘΗΤΗΣ

1. -Στο φως κάποιων συγκεκριμένων μυστικιστικών εμπειριών που είχα πειραματιστεί στον κόσμο των ονείρων, μου ανέβλυσαν κάποιες αμφιβολίες, τις οποίες παρουσίασα στον Δάσκαλο. Αφού έκανα την παρουσίασή μου, ο Σαμαέλ μου απάντησε:

-Οι αμφιβολίες προκαλούν σοβαρά προβλήματα στο διανοητικό σώμα! Δεν πρέπει να αμφιβάλεις ποτέ για αυτό που «βλέπεις», γιατί, αν το κάνεις, θα εμφανιστούν εντάσεις που ανοίγουν, ανεπαίσθητα, κάποια διανοητικά ανοίγματα απ’ τα οποία, μπορούν να μπουν ορισμένες αρνητικές οντότητες οι οποίες μπορούν να σε πάνε μέχρι την τρέλα, όπως συνέβη με τον Salas, θυμάσαι;

2. -Στο Hermosillo, καθώς ήμασταν με τον Σαμαέλ στο εστιατόριο του Ξενοδοχείου Continental όπου είχαμε καταλύσει, μου λέει ο Δάσκαλος:

-Όλοι όσοι αποφασίζουν να ακολουθήσουν το δρόμο για το Απόλυτο δεν πρέπει να καπνίζουν ούτε να πίνουν κανένα είδος αλκοολούχου ποτού.

Τον ρώτησα τότε:

-Εκείνοι που θα ήθελαν να ακολουθήσουν κάποια μέρα το δρόμο για το Απόλυτο, όπως εσείς, μπορούν να αρχίσουν αυτήν την πειθαρχία από τώρα;

-Έτσι είναι, μου απάντησε ο Δάσκαλος.

-Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορούμε να κάνουμε ούτε μια πρόποση, όπως εσείς συστήνετε, για να μπορούμε να συμβιώνουμε κοινωνικά;

-Στ’ αλήθεια, ούτε ένα ποτήρι, επιβεβαίωσε ο Δάσκαλος.

Αποφάσισα, τότε, να αρχίσω να προπονούμαι από εκείνη την στιγμή, παίρνοντας την απόφαση να μην ξαναπιώ ποτέ ούτε καν μία σταγόνα κρασί. Πέρασε ο καιρός… Κάποια μέρα, σ’ ένα άλλο ταξίδι, που κάναμε στο Torreon, ο Δάσκαλος ήταν προσκεκλημένος σε ένα δείπνο καλωσορίσματος, που είχαν οργανώσει οι μαθητές της γνώσης εκείνης της πόλης. Όταν είχαμε καθίσει στο τραπέζι πια, πρόσεξα ότι μπροστά στον Σαμαέλ είχαν βάλει ένα μπουκάλι κρασί. Αφού πέρασαν μερικά λεπτά είδα τον Δάσκαλο να ανοίγει το μπουκάλι και να σερβίρει το ποτό σε όλους όσους βρίσκονταν κοντά του, και να γεμίζει και το δικό του ποτήρι επίσης. Στη συνέχεια κάναμε μια πρόποση, και όλοι μας, μαζί και ο Δάσκαλος, ήπιαμε από τα ποτήρια. Πιο μετά, όπως ήταν η συνήθειά μου, πλησίασα τον Σαμαέλ για να πάρω τις διδασκαλίες του. Μου λέει ο Δάσκαλος:

-Έκανες πολύ άσχημα…

-Γιατί, Δάσκαλε;

Με μαλακό και καλοσυνάτο τόνο, απάντησε:

-Αφού είχες αποφασίσει να μην ξαναπιείς ποτέ αλκοόλ, γιατί σήμερα, για να με μιμηθείς, ξέχασες τις προθέσεις σου; Αυτό σημαίνει ότι αν εγώ κάνω το αντίθετο απ’ αυτό που σε δίδαξα, θα με ακολουθήσεις; Δεν δέχομαι να με μιμούνται οι άνθρωποι, ούτε καν στα καλά παραδείγματα. Καθένας πρέπει να είναι ελεύθερος και να μην μιμείται ούτε να ακολουθεί ποτέ κανέναν, εκτός από το ίδιο του το Είναι.

Μετά από μερικές ημέρες κατάλαβα ότι όλα όσα έκανε ο Δάσκαλος εκείνη την νύχτα ήταν για να με βάλει σε δοκιμασία.

3. -Σ’ ένα από τα τόσα αποστολικά ταξίδια που έκανα με τον Δάσκαλο στα Νότια του Μεξικού, για την ακρίβεια στην πόλη της Chihuahua, κατά την ώρα του δείπνου, κατευθυνθήκαμε προς ένα εστιατόριο κοντά στην κεντρική πλατεία. Εκείνη η νύχτα μου έμεινε αξέχαστη γιατί πραγματοποίησα μια τολμηρή αντιπαράθεση με τον Δάσκαλο όσον αφορά την ποσότητα του φαγητού. Ο Σαμαέλ παράγγελνε το ένα πιάτο μετά το άλλο και εγώ έκανα το ίδιο. Τέτοια ήταν η ποσότητα του φαγητού που παραγγέλναμε που, σε κάποια στιγμή, ο μάγειρας εμφανίστηκε διακριτικά στην πόρτα της κουζίνας για να δει ποιοι ήταν οι πελάτες που είχαν τόση πείνα.

Αφού φάγαμε την πιο μεγάλη ποικιλία φαγητών βγήκαμε από το εστιατόριο και κατευθυνθήκαμε προς το ξενοδοχείο όπου είχαμε καταλύσει. Όπως πάντα, παρέμεινα με τον Δάσκαλο μέχρι αργά για να ακούσω τις διδασκαλίες της ημέρας.

-Μήπως δεν αντιλήφθηκες την συμπεριφορά κοπαδιού σου, με ρώτησε ο Δάσκαλος;

-Όχι, απάντησα! Γιατί ρωτάτε;

-Στο δείπνο ζητούσα κάθε φορά και περισσότερο φαγητό μόνο και μόνο για να παρατηρήσω την αντίδρασή σου, για να δω αν με μιμείσαι. Όμως εγώ σου λέω ότι δεν πρέπει να μιμείσαι ποτέ κανέναν. Να θυμάσαι πάντα ότι όταν προσπαθούμε τον μετασχηματισμό του ίδιου μας του εαυτού πρέπει να γινόμαστε κάθε φορά και πιο ατομικοί.

Ο καιρός πέρασε, όμως αυτό το μάθημα, της μη μίμησης, έμεινε γραμμένο στο βάθος του Είναι μου. Σήμερα μπορώ να καταλάβω ότι δεν μπορούμε να χτίσουμε τίποτα πάνω στη μορφή του Δάσκαλου αλλά μπορούμε πάνω στην διδασκαλία του, που τόσο υπερασπίστηκε και που η άγνοια της οποίας είναι η αιτία τόσων ασυμφωνιών μεταξύ των μαθητών και των γνωστικών οδηγών.

Γι’ αυτό, στο μέλλον, έχει μεγάλη σημασία να μην χτίζουμε τίποτα πάνω στη μορφή αυτού που δεν γίνεται να μιμηθούμε. Προηγουμένως, πρέπει να χτίσουμε πάνω στο να πεθαίνουμε, να γεννιόμαστε, και να χρησιμεύουμε στην ανθρωπότητα.

Μου έρχεται στη μνήμη μια φράση του ευαγγελίου του Αγίου Ιωάννη, που ο Ιησούς λέει: «Αν επιμείνετε στην διδασκαλία μου θα είστε πραγματικοί μαθητές μου, θα γνωρίσετε την αλήθεια και η αλήθεια θα σας λυτρώσει» (Ιωάννης 8, 30-32).

4. -Μερικές ημέρες πριν πεθάνει, απ’ το κρεβάτι του πόνου, ο Σαμαέλ με ρώτησε:

-Αδελφέ, θα με περιμένεις;

Δεν ήξερα τι να απαντήσω. Ο Δάσκαλος με ξαναρώτησε:

-Θα με περιμένεις;

Τότε η Νόρμα, που ήταν παντρεμένη με έναν απ’ τους γιούς του Σαμαέλ, παρούσα στο δωμάτιο, απευθύνεται σε μένα:

-Άντε αδελφέ, απάντησε στον παππού.

Τότε, απάντησα αμέσως:

-Ναι, Δάσκαλε, θα σας περιμένω.

Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, καταλαβαίνω ότι «περιμένω» σημαίνει να ενσαρκώνουμε τις γνωστικές διδασκαλίες στις καρδιές μας.

5. -Πολλές ήταν οι δοκιμασίες στις οποίες με υπέβαλε ο Σαμαέλ στον φυσικό κόσμο. Μία απ’ αυτές ήταν η εξής. Συμφωνήσαμε να βρεθούμε υπολογίζοντας μόνο στις εσωτερικές μου ικανότητες. Άρχισα τότε να ταξιδεύω σε διάφορες πόλεις και χωριά του Μεξικού, όπου υπέθετα ότι θα μπορούσε να βρίσκεται ο Δάσκαλος. Πέρασα από το San Louis Potosi, την Guadalajara και το Tepic. Όταν έφτασα στη στάση των λεωφορείων του Tepic, άκουσα, απ’ το μεγάφωνο, την αναχώρηση ενός λεωφορείου για το San Blas. Ανέβηκα στο λεωφορείο και κατευθύνθηκα προς το εξωτικό χωριό της πολιτείας του Nayarit. Όταν έφτασα στην πόλη, άρχισα να περιφέρομαι σε όλα τα ξενοδοχεία και η απάντηση, ήταν πάντοτε αρνητική. Τελικά, καθώς ήμουν έτοιμος να τα παρατήσω, μου επιβεβαίωσαν ότι, πράγματι, ο Σαμαέλ βρισκόταν σε εκείνο το ξενοδοχείο. Ευγενικά, μου έδωσαν τον αριθμό του δωματίου όπου είχε καταλύσει ο Δάσκαλος. Όταν χτύπησα το κουδούνι, μια γέρικη φωνή που μου ήταν οικεία, ρώτησε:

-Ποιος είναι;

Όλο αμφιβολίες και με κάποια ανησυχία μήπως έχω κάνει λάθος στο δωμάτιο, απάντησα:

-Ο Salazar Banol !

Η πόρτα ανοίγει, βγάζει το κεφάλι του ένας γέρος, και μου λέει με γέρικη φωνή:

-Μπες, μπες!

Μπαίνω διστακτικά. Ξανά, ο γέρος κύριος, λέει:

-Κάθισε, κάθισε !

Αισθανόμουν άβολα πια λόγω της κατάστασης, κάθισα χωρίς να χάνω απ’ τα μάτια μου τον γέρο κύριο που, παρόλα αυτά, μου φαινόταν γνωστός, αν και σε τίποτα δεν έμοιαζε με τον Σαμαέλ. Στη συνέχεια, ο γέρος κατευθύνεται προς τον καθρέπτη, κοιτάζεται, και όταν γυρίζει, μεταμορφώνεται τελείως, αποκτώντας την μορφή του Δάσκαλου Σαμαέλ. Με την μεγαλύτερη φυσικότητα, λέει:

-Αδελφέ, τελικά με βρήκες!

Απάντησα:

-Έτσι είναι, Δάσκαλε!

6. -Σε ένα ταξίδι, κατά την διαδρομή μεταξύ Hermosillo και Ciudad Obregon, ο Δάσκαλος μου ζήτησε να κλείσω τα μάτια και να συγκεντρωθώ στην καρδιά του. Πόσο μεγάλη ήταν η έκπληξή μου όταν είδα ότι η καρδιά του είχε δύο λευκά φτερά και στο κέντρο έλαμπε ένα αστραφτερό γαλάζιο μάτι !

7. -Στις αρχές του Φεβρουαρίου του 1977, καθώς οδηγούσα το αυτοκίνητο του Δάσκαλου στο κέντρο της πόλης του Μεξικού, μου διηγήθηκε το εξής :

-Να ξέρεις αδελφέ! Εχθές το βράδυ είδα στο αστρικό ότι ο Κρισναμούρτι ήταν νεκρός και ότι εσύ ήσουν επικεφαλής της νεκρικής πομπής.

-Τι σημαίνει αυτό, Δάσκαλε;

-Όλα όσα συμβαίνουν συμβολικά στον κόσμο των ονείρων με τον Κρισναμούρτι, συμβαίνουν με μένα στο φυσικό.

-Μην το λέτε αυτό, Δάσκαλε!

-Και γιατί να φοβόμαστε; Εγώ δεν φοβάμαι τον θάνατο. Ο θάνατος ήταν πάντοτε ο καλύτερός μου φίλος κατά μήκος των αιώνων.

Το περίεργο σ’ αυτόν τον διάλογο με τον Δάσκαλο είναι ότι, λίγους μήνες μετά, στις 28 Δεκεμβρίου του 1977 ακριβώς, ήμουν ο οργανωτής της νεκρικής πομπής που θα συνόδευε το σώμα του Δάσκαλου. Ήμουν επίσης ο πρώτος που έφτασα στο νεκροταφείο και υποδέχτηκα την νεκροφόρα.

Το όραμα του Δασκάλου είχε εκπληρωθεί κατά γράμμα !

8. -Ήταν ένας Σαμάνος στην Guadalajara αυτός που προέβλεψε ότι σε λίγο χρόνο θα έφτανα μέχρι τα πόδια του Δάσκαλου. Εξομολογούμαι ότι αμφέβαλα για αυτή την προφητεία, ξέροντας ότι ο Σαμαέλ δεν συνήθιζε να δέχεται επισκέψεις. Αλλά, κατά τους νόμους της ζωής, μια μέρα αιφνιδιάστηκα από ένα γράμμα στο οποίο ο Δάσκαλος με επέλεγε για μια αποστολή σε όλη την Κεντρική Αμερική. Έπρεπε να παραδώσω την Γνώση από την Κόστα Ρίκα μέχρι την Γουατεμάλα. Ήταν με αυτό τον τρόπο που οι περιστάσεις με ευνόησαν να πραγματοποιήσω αυτό το αποστολικό ταξίδι. Μετά από ενάμιση χρόνο αποστολής στην Κεντρική Αμερική, έλαβα ένα άλλο γράμμα του Σαμαέλ όπου έλεγε ότι, αφού ολοκληρώσω την αποστολή μου εκεί, έπρεπε να πάω στην πόλη του Μεξικού, για μια προσωπική συνέντευξη. Έπρεπε να διαβάσω το γράμμα πολλές φορές γιατί δεν μπορούσα να πιστέψω ότι θα βρισκόμουν πρόσωπο με πρόσωπο με τον Δάσκαλο.

Όταν τελείωσα την αποστολή στην Γουατεμάλα, πήρα ένα αεροπλάνο της Air Guatemala, που με έφερε μέχρι την Μεξικανική πρωτεύουσα. Αφού πέρασαν μερικές ημέρες, έφτασε επιτέλους η ημερομηνία που είχαμε κανονίσει για την συνάντηση. Η έδρα του Γνωστικού Συλλόγου, που βρισκόταν στην οδό Colima 265, στην Colonia Roma, ήταν ο τόπος που διαλέχτηκε για αυτήν την τόσο ποθητή συνάντηση. Ήταν το βράδυ μιας Πέμπτης όταν βρέθηκα στην υποδοχή του Συλλόγου. Κάποια στιγμή αντιλαμβάνομαι μια αναταραχή που ερχόταν απ’ την είσοδο του σπιτιού, προαισθανόμουν ότι ήταν ο Δάσκαλος που ερχόταν, περιτριγυρισμένος από έναν αριθμό μαθητών που τον προϋπαντούσαν. Στη διάρκεια των στιγμών που περίμενα για να τον δω πρόσωπο με πρόσωπο, αισθανόμουν ότι η καρδιά μου χτυπούσε κάθε φορά πιο γρήγορα, και δεν ήξερα τι να σκεφτώ… Σε μια συγκεκριμένη στιγμή αντιλαμβάνομαι ένα δερμάτινο καπέλο που μου θύμισε τον Γκουρτζίεφ. Μετά, μια ομάδα ανοίγει δρόμο και ανακαλύπτω την μορφή ενός εύσωμου ανθρώπου σαν τον Marpa, ντυμένο με κοστούμι χρώματος μπεζ. την στιγμή ακριβώς που τα μάτια μου έπεσαν στην απύθμενη ματιά του, με συντάραξε ένα συναίσθημα απερίγραπτης ευτυχίας, χάνοντας εντελώς την συνείδηση του περιβάλλοντος που με τριγύριζε. Όταν συνήλθα από αυτή την κατάσταση, είπα:

-Λοιπόν, εσείς είστε ο μεγάλος Δάσκαλος Σαμαέλ ;

Μου απάντησε :

-Και εσείς είστε ο Salasar Banol, έτσι ;

-Ναι, εγώ είμαι !

-Έχω ακούσει να λένε πολλά για εσάς. Είστε προσκεκλημένος να περάσετε στην Τρίτη Κάμαρα.

Πέρασαν κάμποσα λεπτά που στη διάρκειά τους αναρωτιόμουν αν θα άντεχα τόση συγκίνηση. Λίγα λεπτά αργότερα, καθώς πια βρισκόμουν μέσα στον ναό για να συμμετάσχω στις δραστηριότητες της Τρίτης Κάμαρας, που διηύθυνε ο Δάσκαλος, ήμουν πολύ νευρικός. Νομίζω ότι ποτέ στη ζωή μου δεν έλεγχα τόσο τις σκέψεις μου γιατί αισθανόμουν ότι ο Σαμαέλ διάβαζε τον νου μου… Όλα προχωρούσαν φυσιολογικά για μένα μέχρι που ο Δάσκαλος μου ζήτησε να πω λίγα λόγια στους παρευρισκόμενους. Από μέσα μου είπα :

-Αυτό μου έλειπε τώρα! Να πρέπει να μιλήσω παρουσία του Δασκάλου !

Ειλικρινά, δεν ξέρω από πού βγήκαν αυτές οι λέξεις :

-Δάσκαλε Σαμαέλ, εγώ δεν σε εκτιμώ ούτε σε αγαπώ… (δεν θα ξεχάσω ποτέ τα έκπληκτα πρόσωπα των παρόντων, όταν πρόφερα αυτά τα λόγια). Και συνέχισα:

-Μόνο την ημέρα που θα ενσαρκώσω τον Χριστό στην καρδιά μου θα μπορέσω να σας πω ότι σας αγαπώ ειλικρινά.

Όταν τελείωσαν τα λόγια μου, ο Δάσκαλος ζήτησε ένα χειροκρότημα, και πριν αποσυρθώ απ’ τον ναό, μου είπε :

-Η αποστολή σου θα είναι τώρα στην Guadalajara, και αν θέλεις να έχεις επιτυχία στη δουλειά σου, πρέπει να αφοσιωθείς να παραδίδεις την Γνώση σε μορφή σειράς μαθημάτων.

9. -Από την στιγμή που είχα επιλεγεί για να αναλάβω στον Γνωστικό Σύλλογο της Guadalajara τα αποστολικά ταξίδια του Σαμαέλ έγιναν πολύ συχνά. Πολλές ήταν επίσης, οι δημόσιες διαλέξεις που έπρεπε να οργανώσω για τον Δάσκαλο. Φτάνει να υπογραμμίσω ότι, με αιφνίδιο τρόπο, όλα τα μέσα επικοινωνίας άνοιξαν τις πόρτες τους για να διαδώσουν τις διαλέξεις του Δασκάλου. Παράλληλα με τις δημόσιες δραστηριότητές του, ο Σαμαέλ έδωσε αξέχαστες διαλέξεις για τους προχωρημένους μαθητές του Συλλόγου. Το 1975, με απόφαση του Δασκάλου, πραγματοποιήσαμε την 1η Παγκόσμια Συνάντηση της Ερμητικής Κουλτούρας, στο ξενοδοχείο Guadalajara Marriot.

10. -Όταν υπήρχε ελεύθερος χρόνος, τον εκμεταλλευόταν ο Δάσκαλος για να πάει μέχρι την Λίμνη de Chapala, στα περίχωρα της Guadalajara. Εκεί, πάντα του άρεσε να γευματίζει σ’ ένα εστιατόριο που υπήρχε στο Νησί de los Alarcanes. Καθώς πλέαμε στη Λίμνη, κάτω απ’ τον ήλιο και την ζεστή αύρα, ο Δάσκαλος μας έδινε την γνώση του. Έρχεται στη μνήμη μου η ημέρα που ο Δάσκαλος μου συνέστησε να μελετήσω το βιβλίο της Αλχημείας. Μιας και ποτέ δεν αψήφησα καμιά σύσταση του Δάσκαλου, άρχισα να ψάχνω αυτό το βιβλίο. Το αγόρασα, το μελέτησα, αλλά βρέθηκα μπροστά στο εμπόδιο των συμβόλων που δεν καταλάβαινα. Περίμενα με αγωνία την επόμενη επίσκεψη του Δασκάλου για να λύσω τις απορίες μου. Η απάντησή του, όπως πάντα, ήταν απλή και άμεση: «Πρέπει να ζητήσεις να σου δοθεί το Donum Dei.». Αμέσως ρώτησα:

-Τι είναι αυτό, Δάσκαλε;

Αυτός μου απάντησε:

-Τίποτα λιγότερο από το Θείο Χάρισμα που θα σου επιτρέψει να καταλάβεις κάθε συμβολισμό που υπάρχει πάνω στο πρόσωπο της γης.

11. -Σε μία από τις επισκέψεις του Σαμαέλ στον σύλλογο της Guadalajara, υπό την επήρεια της πραγματοποίησης του πρώτου αρραβώνα που είχα μέσα στη γνώση, ρώτησα τον Δάσκαλο:

-Δάσκαλε, τι λέτε σχετικά με τα φιλιά και τις αγκαλιές σ’ έναν γνωστικό αρραβώνα;

Η απάντηση του Δασκάλου με άφησε παγωμένο:

-Είναι καθαρή λαγνεία !

12. -Είχαν περάσει πέντε μήνες που ο Efrain Villegas Quintero βρισκόταν μόνος του σε αποστολή στην Guadalajara. Σε μια του επίσκεψη στην πόλη ο Σαμαέλ, σχολίασε:

-Αδελφέ, ένας μυημένος σαν εσάς δεν πρέπει να αφήνει μόνη την σύζυγό του, ούτε να διακόπτει για τόσο χρόνο την πρακτική της αλχημείας.

13. -Θέλω να αφήσω καταχωρημένο για τους μεταγενέστερους ότι σε καμία στιγμή της ζωής του δεν παρέδωσε ο Σαμαέλ σεξουαλικές πρακτικές η τελετουργίες με vestales (παρθένες ιέρειες της θεάς Εστίας). Όποιος χρησιμοποιεί τυχαία το όνομα του Δασκάλου για να υποστηρίξει τέτοιου τύπου ιδέες ψεύδεται ξεδιάντροπα, και γι’ αυτούς, θυμίζω αυτήν την φράση: Όποιος προσθέτει σοφία, προσθέτει επίσης και πόνο.

14. -Ο Σαμαέλ συνήθιζε πάντα να λέει:

-Πολλοί είναι οι μαθητές μου, αλλά λίγοι είναι οι φίλοι μου.

15. -Ο Δάσκαλος Σαμαέλ ζούσε σε μια κατάσταση συνεχούς ευτυχίας, παρόλα τα ξένα προβλή-ματα που κουβαλούσε μαζί του. Φέρνω στη μνήμη μου τα αναρίθμητα αποστολικά ταξίδια που κάναμε με τον Δάσκαλο, και θυμάμαι ότι, μέχρι την στιγμή που βγαίναμε από την πόλη, ο Σαμαέλ δεν έπαυε να εγκωμιάζει και να απαγγέλει ποιήματα σε κάθε μορφή ζωής που παρατηρούσε στη φύση.

16. -Θυμάμαι ότι ο Κινηματογράφος Polanco, στην πρωτεύουσα του Μεξικού, έπαιζε την ταινία «Μωϋσης». Αποφασίσαμε, ο Tony Maldonado και εγώ, να καλέσουμε τον Δάσκαλο για να πάμε στον κινηματογράφο. Αλλά, όσο κι αν προσπαθούσαμε και όσα επιχειρήματα κι αν χρησιμοποιούσαμε, αυτός αρνούνταν. Μια μέρα, καθώς επιμέναμε άλλη μια φορά, αυτός έλεγε με επιθετικό τρόπο :

-Εσείς είστε οι πειρακτικοί μου διάβολοι! Όμως, δεν πρόκειται να χάσω την μύησή μου για μια ταινία. (Εκείνη την εποχή, είχαν περάσει πια 25 χρόνια που ο Δάσκαλος δεν πήγαινε στον κινηματογράφο).

17. -Πολλές ήταν οι περιπτώσεις που ο Δάσκαλος μου έκανε επιδείξεις διάλυσης σύννεφων. Και πολλές φορές με παρακινούσε να κάνω και εγώ το ίδιο. Όμως, μόνο τώρα, αφού έχουν περάσει 20 χρόνια αρχίζω να καταλαβαίνω την κρυφή διδασκαλία αυτής της ερώτησης που πάντα μου έκανε ο Δάσκαλος:

-Αδελφέ, θέλεις να σου διαλύσω ένα σύννεφο;

Η κατανόηση μου ήρθε διαβάζοντας το κεφάλαιο 10 του βιβλίου Ψευδαισθήσεις, του Ρίτσαρντ Μπαχ, που περιληπτικά λέει:

-Ανεξαρτήτως της πραγματικότητας κάθε ψευδαίσθησης, κατάλαβα ακόμα περισσότερο πόσο δυσοίωνη είναι η προσκόλληση, και όταν οι άνθρωποι θέλουμε να εξαλείψουμε ένα σύννεφο απ’ την ζωή μας, δεν πρέπει να δρούμε με τόσο μπερδεμένο τρόπο, αλλά, απλά, να μη βάζουμε καμιά αντίσταση, ώστε να εξαλείφεται μόνο του απ’ τον νου μας.

Με αυτήν την σκέψη και αυτήν την θετική δράση μπροστά στην ζωή πρέπει να παραδοθούμε στην θέληση του ουράνιου Πατέρα-Μητέρας μας, που θα μας οδηγεί με θριαμβευτικό τρόπο στο ρεύμα της ζωής, ελεύθερους από κάθε προσκόλληση η αντίσταση. Γι’ αυτό επαναλάμβανε πάντοτε ο Σαμαέλ :

-Όποιος απαρνείται την δύναμη αποκτά διπλή δύναμη, πάντα και όταν δεν φιλοδοξεί αυτήν την ίδια δύναμη.

-18. -Κατά την διάρκεια που έζησα στη Guadalajara είχα την θεϊκή χάρη να δέχομαι μια η δυο φορές το μήνα την επίσκεψη του Δασκάλου. Οι δραστηριότητες που ανέπτυσσε ο Σαμαέλ ήταν δημόσιες διαλέξεις, μαθήματα για τους προχωρημένους μαθητές και περίπατοι στους παραδοσιακούς τόπους της περιοχής, κατά την διάρκεια των οποίων παρέδιδε πολύτιμες διδασκαλίες.

Ποτέ δεν παρέλειπε ο Δάσκαλος να επισκέπτεται το σπίτι του Alois Poppenreiter, έναν απ’ τους κυριότερους μαθητές του γεννημένο στην Αυστρία.

Κάποια από τις ημέρες της πραγματοποίησης του Συνεδρίου του 1976, την ώρα του γεύματος, ο Δάσκαλος μας ξάφνιασε με αυτήν την ερώτηση :

-Θέλετε να μάθετε γιατί έχω τόση φιλία και οικειότητα με τον Alois και τον Salazar Banol;

-Ναι, απάντησαν οι περισσότεροι απ’ τους παρόντες.

-Αυτή η φιλία και αυτή η οικειότητα οφείλεται στο γεγονός ότι, κατά τον περασμένο αιώνα, ο Alois και ο Salazar Banol υπήρξαν οι σύντροφοί μου της ατυχίας στις ταβέρνες της Αυστρίας. Ήταν επίσης σ’ εκείνη την ζωή που είχα την ευχαρίστηση να γνωρίσω τον Κόμη Καλιόστρο, απ’ τον οποίο έλαβα μυστικές διδασκαλίες που ποτέ δεν θα μπορέσω να αποκαλύψω.

19. -Κάποια μέρα είχαμε πάει βόλτα ο Δάσκαλος, ο Rafael Ruiz Ochoa, και εγώ. Περπατώντας στην οδό 1ης Μαΐου με κατεύθυνση προς την Alameda Central, ο Rafael ρώτησε τον Δάσκαλο :

-Δάσκαλε, γιατί ο Fernando είναι πάλι μαζί μας σ’ αυτήν την τωρινή ύπαρξη εδώ στο Μεξικό;

Μήπως συμμετείχε κι αυτός μαζί με εμάς στην Μεξικάνικη Επανάσταση;

-Ο Salazar Banol, στις αρχές αυτού του αιώνα, είχε σώμα σαν ευρωπαίος τυχοδιώκτης, ήρθε με ένα πλοίο στο Μεξικό και κατέληξε να ενωθεί μαζί μας για να μας βοηθήσει στην Επανάσταση. Γι’ αυτόν τον λόγο και λόγω του νόμου του αποτελέσματος είναι που ξαναβρεθήκαμε μ’ αυτά τα καινούρια σώματα, όμως, τώρα, για να μοιραστούμε καινούριες εμπειρίες σε μια ανώτερη οκτάβα συνείδησης.

Θέλω να αφήσω ξεκάθαρο ότι ο Δάσκαλος μετέδιδε τις ψυχικές του αντιλήψεις σχετικά με τις περασμένες ζωές των ανθρώπων βασιζόμενος στην πολυόρασή του ή σαν αποτέλεσμα ερευνών που πραγματοποιούσε στις μνήμες της φύσης. Θέλω να καταγράψω επίσης ότι είμαι ολοκληρωτικά ευγνώμων στον Δάσκαλο γιατί ήταν λίγες οι φορές που μου μίλησε για τις περασμένες μου ζωές, κι αυτός ήταν ο λόγος που όξυνα τα δικά μου μέσα για να ανακαλύψω το παρελθόν μου. Με λίγα λόγια: Ο Δάσκαλος ποτέ δεν μου έδωσε ψάρι, αλλά, με δίδαξε να ψαρεύω.

Αυτή η αρχή είναι η βάση της Γνώσης, που δεν δίνει τίποτα δωρεάν, αλλά προσφέρει όλα τα μέσα ώστε κάθε ένας να ψάξει και να βρει όλα όσα θέλει ή χρειάζεται. Η Γνώση είναι το αντίθετο της πληροφόρησης. Η πληροφόρηση δεν αλλάζει τον ανθρώπινο νου, όμως η απευθείας εμπειρία , ναι!

20. -Ο Σαμαέλ δούλεψε επίπονα δυο χρόνια για να αποκαλύψει την Πίστη Σοφία. Κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Δάσκαλος εφάρμοζε επτά ώρες διαλογισμό, ψάχνοντας να ανακαλύψει το κρυφό νόημα των λέξεων και των διδασκαλιών του Ιησού. Η Πίστη Σοφία ήταν το τελευταίο βιβλίο που έγραψε/μετάφρασε ο Δάσκαλος. Χάρη σ’ αυτό, οι μυστικές διδασκαλίες που ο Σωτήρας του κόσμου παρέδωσε στους μαθητές του στο Όρος των Ελαιών έγιναν πιο προσιτές. Επίσης, αυτό το βιβλίο συνεχίζει να απευθύνεται μόνο στους μυημένους. Όλοι εκείνοι που θα φτάσουν να διαβάσουν αυτό το έργο θα πρέπει να έχουν υπ’ όψιν τους ότι ο Σαμαέλ έζησε όλη του την πραγματικότητα. Θυμάμαι πολύ καλά ότι ο Δάσκαλος μου σχολίαζε ότι, όπως είναι γραμμένο στην Πίστη Σοφία, έπρεπε να αντιμετωπίσει τις δυνάμεις του Καλού και του Κακού ξεθηκαρώνοντας το σπαθί της γνώσης για να απελευθερώσει την εσωτερική του Πίστη Σοφία. Θυμάμαι επίσης κάποια περίπτωση που βρισκόμασταν στο Puerto Vallarta. Στο μπαλκόνι του δωματίου μας, την στιγμή που ατένιζα ένα όμορφο σούρουπο, ο Δάσκαλος μου έδωσε να διαβάσω κάμποσες σελίδες γραμμένες απ’ το ίδιο του το χέρι που περιείχαν την αποκάλυψη ενός μέρους της Πίστης Σοφίας. Όταν τελείωσα την ανάγνωση λέει ο Δάσκαλος :

-Salazar Banol, μπες σε διαλογισμό και μετά πες μου τι κατάλαβες.

Αφού είχα διαλογιστεί σχετικά με το περιεχόμενο εκείνων των σελίδων ο Δάσκαλος με ρώτησε:

-Λοιπόν, τι είναι αυτό που κατάλαβες;

Άρχισα να σκαρφίζομαι διάφορα σχετικά με το περιεχόμενο του αναγνώσματος όταν ο Δάσκαλος με διέκοψε λέγοντας να ξαναδιαλογιστώ γιατί δεν είχα συλλάβει το πραγματικό νόημα της αποκάλυψης.

Όταν τελείωσα τον δεύτερο διαλογισμό του εξέθεσα αυτά που είχα συλλάβει και ο Σαμαέλ είπε:

-Ποτέ μη διαβάζεις στα ιερά βιβλία το νεκρό γράμμα. Είναι αναγκαίο να διαλογίζεσαι πάντα γιατί μόνο δια μέσου του διαλογισμού μπορείς να μιλάς με τον Θεό, Αυτός θα σου δώσει την γνώση για να τα καταλάβεις.

21. -Στις 31 Δεκεμβρίου του 1976, κατά ασυνήθιστο τρόπο, αποφάσισα να ντυθώ με ένα μαύρο κοστούμι για να τιμήσω το πέρασμα του χρόνου συντροφιά με τον Δάσκαλο, την οικογένειά του και μερικούς μαθητές που συνήθιζαν να είναι παρόντες σε ιδιαίτερες ημερομηνίες σαν αυτήν. Όταν έφτασαν τα μεσάνυκτα, η Candita (η γιαγιά) και μερικοί άλλοι άρχισαν να σερβίρουν το τραπέζι για το δείπνο του νέου έτους. Κάποια συγκεκριμένη στιγμή, η Υπατία λέει:

-Fernando, έχεις καταλάβει ότι είμαστε 13 άνθρωποι στο τραπέζι;… Όταν υπάρχουν 13 άνθρωποι σε τέτοιες περιπτώσεις, κάποιος πεθαίνει!

Απάντησα ότι από μέρους μου δεν θα μου ήταν δύσκολο να πάω να φάω στην κουζίνα για να ακυρώσουμε τον τρομερό αριθμό. Πραγματικά, έτσι έκανα και πήγα να φάω με την Candita. Τότε της είπα:

-Candita, γιατί λένε ότι όταν υπάρχουν 13 άνθρωποι σ’ ένα τραπέζι κάποιος πεθαίνει;

Αυτή απάντησε:

-Αλήθεια είναι! Θυμάμαι ότι πριν από μερικά χρόνια καθόμασταν 13 άτομα στο τραπέζι του δείπνου των Χριστουγέννων, ανάμεσα σ’ αυτά και ο γιος μου, που πέθανε την επόμενη χρονιά σ’ ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα.

Τίποτα άλλο δεν ειπώθηκε ούτε ρωτήθηκε στην υπόλοιπη διάρκεια του δείπνου του νέου έτους.

Πιο αργά πήγα μέχρι την τραπεζαρία, όπου βρισκόταν ο Δάσκαλος στην κεφαλή του τραπεζιού, μόνος του. Ρώτησα:

-Δάσκαλε, γιατί λέγεται ότι όταν υπάρχουν 13 άτομα σ’ ένα τραπέζι κάποιος πεθαίνει;

-Έτσι είναι, αδελφέ! Αυτό που συμβαίνει είναι ότι ο νόμος του δεκατρία δρα πολύ ιδιαίτερα κατά τις ημέρες 24 και 31 του Δεκεμβρίου κάθε χρόνου.

-Δάσκαλε, παρατηρήσατε ότι σήμερα υπήρχαν 13 άτομα καθισμένα σ’ αυτό το τραπέζι; Γι’ αυτό αποσύρθηκα και πήγα να φάω στην κουζίνα.

-Αντέδρασες σωστά! Έσωσες μια ζωή!

-Αλήθεια; Ποιανού;

-Την δική σου!!! Ήταν σημειωμένο ότι ο θάνατός σου θα συνέβαινε σ’ αυτή την χρονιά του 1977. Όμως, μια και έφτασες να δουλεύεις έντονα για χάρη της ανθρωπότητας σου έδωσαν περισσότερο χρόνο ζωής!

Έμεινα άναυδος με αυτά που μου είπε ο Δάσκαλος και ο νους μου άδειασε τελείως. Μετά, όταν επέστρεψα απ’ την εμβρόντητη κατάσταση, ανέβηκα μέχρι το γραφείο του Δάσκαλου, κάθισα στην ανακλινόμενη πολυθρόνα του και μπαίνοντας σε διαλογισμό, ευχαρίστησα τον Θεό για την παραχώρηση περισσότερων χρόνων ζωής.

22. -Η πρωταρχική αρετή όλων όσων φιλοδοξούν να φτάσουν κάποια μέρα στα πόδια του Θεού είναι η υπομονή. Για κάποιο λόγο έλεγε ο Ιησούς: «Στην υπομονή θα κατέχετε τις ψυχές σας». Σχετικά με αυτό πέρασα μια πολύ ιδιαίτερη κατάσταση, την εποχή που ζούσα στην Guadalajara, και διεύθυνα τον Γνωστικό Σύλλογο. Υπήρχαν διάφοροι εκπαιδευτές οι οποίοι εναλλάσσονταν μεταξύ τους με το έργο να διαδίδουν την γνωστική διδασκαλία. Σε κάποια περίπτωση έπρεπε να επαναφέρω στην τάξη μερικούς απ’ αυτούς γιατί θίγονταν θέματα που διέφευγαν απ’ την Γνώση. Η αντίδραση ήταν άμεση και πρόωρη και περιλάμβανε απειλές για καταστροφή του Συλλόγου μέσω δυσφημήσεων που θα διοχετεύονταν στα μέσα επικοινωνίας. Δεν είχα άλλη επιλογή από το να καλέσω τον Δάσκαλο και να του ζητήσω προσανατολισμό σχετικά με το πώς να δράσω κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες. Ο Δάσκαλος μου είπε σ’ αυτήν την περίπτωση:

-Θα πρέπει να έχεις την υπομονή του αγίου Ιώβ!

Έτσι συνέχισα! Αφού πέρασε κάποιο διάστημα χωρίς να κουνήσω ούτε ένα δάκτυλο, η ομάδα με τους δυσαρεστημένους εκπαιδευτές αποσύρθηκε ειρηνικά από τον Σύλλογο.

23. -Σ’ ένα από τα ταξίδια διακοπών που πραγματοποιούσε κάθε χρόνο ο Δάσκαλος μαζί με την οικογένειά του, βρεθήκαμε στο Puerto Vallarta, στην πολιτεία Jalisco. Κάποιο ηλιόλουστο πρωινό, στρέφοντας τα μάτια μου προς τα νερά του Ειρηνικού Ωκεανού, τράβηξε την προσοχή μου ο τρόπος που ένας τουρίστας ανέβαινε στον αέρα με ένα είδος αλεξίπτωτου που τραβούσε μία βάρκα. Βλέποντας το σώμα του τουρίστα όλο και πιο μικρό κάθε φορά, συγκινημένος φώναξα:

-Δάσκαλε, κοίταξε εκείνον τον τουρίστα…!

Ο Σαμαέλ χωρίς να διστάσει είπε:

-Κοίτα, αδελφέ, πως παίζει το εγώ με εκείνο το σώμα!

24. -Κάποια νύκτα που βρισκόμουν στο δωμάτιο του Σαμαέλ, η σύζυγός του είπε:

-Fernando, θα πρέπει να επισκεφθείτε τους γονείς σας γιατί έχει περάσει πολύς καιρός που δεν σας έχουν δει.

Σ’ αυτό ο Δάσκαλος διόρθωσε:

-Άφησε τον Salazar Banol ήσυχο. Να θυμάσαι ότι το ποτάμι ποτέ δεν γυρίζει πίσω.

Κατάλαβα ότι μ’ αυτό το αξίωμα ο Δάσκαλος δίδασκε την ανάγκη να δουλεύουμε πάνω στις συγκινησιακές προσκολλήσεις.

25. -Σε κάποιο ταξίδι που κάναμε στο Culiacan, στη Sinaloa, στα νότια του Μεξικού, βγαίνοντας από ένα εστιατόριο με κατεύθυνση προς το ξενοδοχείο Ejecutivo όπου είχαμε καταλύσει, ρώτησα τον Δάσκαλο:

-Τι πρέπει να κάνω για να υλοποιήσω τον Εσωτερικό μου Δαίμονα και να τον νικήσω μια για πάντα;

-Για να το κάνετε αυτό χρειάζεται να πάτε σ’ ένα σταυροδρόμι με τέσσερις δρόμους, τα μεσάνυκτα μιας Μεγάλης Παρασκευής. Χάραξε έναν κύκλο προστασίας στο χώμα και μη βγεις από αυτόν για τίποτα σ’ αυτόν τον κόσμο. Στη συνέχεια, απήγγειλε το Κλειδοκόκκαλο του Σολομώντα. Θα αρχίσετε να ακούτε γρυλίσματα, βρυχηθμούς, και κάθε είδος παράξενων θορύβων. Είναι απαραίτητο να ελέγξετε τον φόβο. Στην συνέχεια θα δείτε να φτάνει μια μπάλα φωτιάς, απ’ την οποία θα βγει και θα υλοποιηθεί ο Δαίμονάς σου. Είναι απαραίτητο να είστε πολύ προσεκτικός, γιατί αυτός είναι πολύ πονηρός. Θα χρησιμοποιήσει κάθε είδους τέχνασμα για να σας βγάλει απ’ τον κύκλο προστασίας και να σας νικήσει. Όμως, σας συμβουλεύω πριν να υλοποιήσετε τον Λούσιφερ σας, να εξασκηθείτε προσπαθώντας να κάνετε ορατό τον Άγγελο Αδωναΐ. Την ημέρα που θα εμφανιστεί αυτός, θα είστε έτοιμος για να αντιμετωπίσετε τον ίδιο σας τον Δαίμονα.

26. -Σε μια παρόμοια περίπτωση, ζήτησα επίσης απ’ τον Δάσκαλο να μου διδάξει κάποια μυστικά κλειδιά για να κάνω ορατά τα φαντάσματα των φόβων μου διότι ήμουν διατεθειμένος να απελευθερωθώ απ’ αυτά. Η απάντηση του Δάσκαλου ήταν πολύ απλή.

-Περίμενε λίγο και θα δεις…!

Εκείνη την εποχή το επίπεδο της κατανόησής μου ήταν πολύ περιορισμένο, λόγος για τον οποίο αφιερώθηκα στο να εφαρμόσω προσωπικές εμπειρίες για να αντιμετωπίσω τους φόβους μου. Άρχισα να πηγαίνω στα νεκροταφεία τα μεσάνυκτα, να επισκέπτομαι τις εγκαταλελειμμένες εκκλησίες και άλλες ακόμα περιπέτειες. Αλλά ποτέ δεν φαντάστηκα ότι θα μπορούσα να συναντήσω φόβους και τρόμους, στα απλά πράγματα της ζωής. Ανακάλυψα, για παράδειγμα, ότι είχα πολύ φόβο για την φτώχεια, για τις αρρώστιες, για τα γηρατειά, να χάσω ένα αγαπημένο πρόσωπο, να χάσω την ελευθερία μου, κλπ. Μόνο έτσι κατάλαβα το νόημα της έκφρασης του Δασκάλου «Περίμενε λίγο και θα δεις…».

27. -Σ’ ένα άλλο ταξίδι που κάναμε με τον Δάσκαλο και την Dondita στο Torreon, συνέβη το εξής: Αφού τελείωσε η διάλεξη που πραγματοποίησε ο Δάσκαλος στην πόλη, όπως συνήθιζα, πήγα μέχρι το διαμέρισμα για να αξιολογήσω τα συμβάντα της ημέρας. Μπαίνοντας, τράβηξε την προσοχή μου ένα χοντρό βιβλίο που βρισκόταν στο εσωτερικό του χαρτοφύλακα του Δασκάλου. Ο Σαμαέλ, κατάλαβε ότι η προσοχή μου είχε κατευθυνθεί προς το βιβλίο, για τον Λόγο αυτό το πήρε και μου το έδωσε, λέγοντας:

-Πάρε,! Αυτό είναι το βιβλίο του προσκεφαλιού μου!

Επιθεώρησα το βιβλίο ενώ ταυτόχρονα ο Δάσκαλος έλεγε ότι πρόκειται για το έργο Οι Φιλοσοφικές Κατοικίες, που είχε γράψει ένας μεγάλος σύγχρονος αλχημιστής. Είδα επίσης ότι στα περιθώρια υπήρχαν κωδικοποιημένες σημειώσεις καμωμένες ιδιοχείρως απ’ τον Δάσκαλο. Μετά από έναν χρόνο, καθώς βρισκόμασταν ο Δάσκαλος, η Dondita και εγώ σ’ ένα Σούπερ Μάρκετ, είδα ένα καλάθι με βιβλία σε προσφορά. Ένα απ’ αυτά, ήταν το έργο του Φουλκανέλλι. Συζήτησα με τον Δάσκαλο αυτό που είχα δει, και εκείνος πλησίασε στο καλάθι, πήρε ένα βιβλίο και μου το έδωσε, λέγοντας:

-Πάρε! Θα καταλάβεις αυτό το βιβλίο όταν παντρευτείς και αρχίσεις να πειραματίζεσαι την σεξουαλική αλχημεία.

-28. -Σε μια άλλη περίπτωση στο Hermosillo, πολιτεία της Σονόρα, καθώς άνοιγα με ευγένεια την πόρτα του δωματίου του ξενοδοχείου που είχαμε καταλύσει, ο Δάσκαλος κοίταζε έντονα το κεφάλι μου. Μετά είπε:

-Βλέπω στο στεφανιαίο τσάκρα σου ένα φως χρώματος ροζ, που συμβολίζει την μεγάλη αγάπη που αισθάνεσαι για την ανθρωπότητα.

29. -Κάποια φορά βρεθήκαμε ο Δάσκαλος, η σύζυγός του και εγώ, στην Chihuahua. Ήταν ένα πολύ φωτεινό σούρουπο και τα δέντρα της κεντρικής πλατείας έλαμπαν με μια μαγική λαμπρότητα, εκμεταλλεύτηκα την περίπτωση για να ρωτήσω τον Δάσκαλο:

-Δάσκαλε, θα μπορούσατε να μου πείτε ξανά ποιο είναι το Πρώτο Κόσμημα του Κίτρινου Δράκου;

-Ξέρεις πολύ καλά ότι δεν έχω την συνήθεια να επαναλαμβάνω τα κλειδιά δυό φορές. Εσείς, όπως και πολλοί άλλοι μαθητές της Γνώσης, δεν πρόσεχαν όταν αποκάλυψα αυτό το Κόσμημα, και, Γι’ αυτό, χάσατε αυτή την μυστική γνώση.

-Τότε, Δάσκαλε, διδάξτε μου ποια είναι τα άλλα Κοσμήματα του Δράκου!

-Θα αποκαλύψω τα άλλα Κοσμήματα μόνο σε όσους θα έχουν ξύπνια συνείδηση. Προς το παρόν, εδώ στην Αμερική, δεν υπάρχει κανένας που να τα αξίζει. Όμως, έχω την ελπίδα, να βρω κάποιον στην Ευρώπη…

Στο όνομα της αλήθειας θα πω ότι ο Σαμαέλ ήταν μυημένος στο Τάγμα του Κίτρινου Δράκου, κατά την δυναστεία των Chou και, το όνομά του, ήταν Chou Li. Προφανώς για τον λόγο αυτό ο Σαμαέλ γνώρισε τέλεια τα Επτά Κοσμήματα του Κίτρινου Δράκου, όμως, μέχρι την στιγμή του θανάτου του δεν βρήκε ανθρώπους αρκετά προετοιμασμένους για να τους παραδώσει τα «κλειδιά», αυτός ήταν ένας λόγος περισσότερο από αρκετός για να έχει κρατήσει απόλυτη σιωπή για όλη αυτή την μεγαλειώδη σοφία.

Ξέρουμε ότι πολλοί θα ρωτήσουν:

-Ποιες είναι οι απαραίτητες προϋποθέσεις για να μετατραπούμε σε άξιους να πάρουμε αυτές τις μυστικές διδασκαλίες;

Φαίνεται απλό, Γι’ αυτό είναι απαραίτητο: να έχεις την συνείδηση ξύπνια…

30. -Με σκοπό να μαζέψουμε χρήματα για το έργο του Δασκάλου, κάποια συγκεκριμένη στιγμή της ζωής μου οργάνωσα έναν εκδοτικό οίκο στο San Luis Potosi. Έτσι ήταν που φτάσαμε να δημιουργήσουμε ένα τηλεοπτικό πρόγραμμα που ονομαζόταν Acuarius 1999, σ’ αυτό συμμετείχε και μια γνωστή και λαμπερή δημοσιογράφος της πόλης. Η επαγγελματική μας σχέση ήταν τόσο θετική που φτάσαμε να συμπεριφερόμαστε σαν αδέλφια. Τουλάχιστον μέχρι την ημέρα που έγινε εχθρός μου, έτσι χωρίς πολλά-πολλά, λόγω ενός κρυφού πάθους που έτρεφε για μένα χωρίς να το καταλάβω εγώ. Μη έχοντας επιλογή για να βγω απ’ αυτήν την κατάσταση, πήγα να συμβουλευτώ τον καλύτερο φίλο μου: τον Δάσκαλο. Ο προσανατολισμός του ήταν μια πραγματική διδασκαλία ζωής:

-Δεν υπάρχει χειρότερος εχθρός στην επιφάνεια της γης από μια γυναίκα πληγωμένη στην αυτοαγάπη της. Γι’ αυτό, πρέπει να μπεις σε διαλογισμό. Συγκεντρώσου στην καρδιά σου και άρχισε να ακτινοβολείς την γαλάζια φλόγα της αγάπης προς την κατεύθυνση του ατόμου που βρίσκεται σε διαμάχη μαζί σου. Ταυτόχρονα, να προφέρεις την ιερή συλλαβή ΟΜ.

Στο όνομα της αλήθειας, πρέπει να πω ότι αυτή η άσκηση ήταν το καλύτερο όπλο μου για να νικήσω τους εχθρούς μου κατά την διάρκεια της ύπαρξής μου. Με τον Δάσκαλο έμαθα να ακτινοβολώ αγάπη πάνω σε όλους εκείνους που είχαν σκοπό να με βλάψουν.

31. -Κάποια ημέρα ήμουν νευρικός και ανήσυχος και περπατούσα συνεχώς πάνω-κάτω στο σαλόνι του σπιτιού του Δασκάλου. Σε κάποια στιγμή κατεβαίνει από το δωμάτιό του και απευθυνόμενος κατευθείαν σε μένα, ρωτάει:

-Τι συνέβη, αδελφέ;

-Κάποιος με συκοφαντεί. Ανησυχώ ότι το όνομά μου έχει ατιμαστεί και η εικόνα μου σαν απεσταλμένου χάνει αξία. Και εσείς ξέρετε πολύ καλά ότι ποτέ δεν θα μπορούσε να είναι αλήθεια αυτά που λένε για μένα.

-Salazar Banol, γράψε καλά στο μυαλό σου αυτό που θα σου πω. Κάθε φορά που κάποια κριτική η κατηγορία προκαλεί κάποια αντίδραση μέσα σε σένα είναι γιατί το εγώ σου της αυτοαγάπης είναι πολύ ζωντανό και ζωντανό, και αυτό είναι ένα μεγάλο πρόβλημα για την πνευματική σου ανάπτυξη.

32. -Μια από τις πιο απαιτητικές δοκιμασίες, που απαιτούνται από όλους όσους ρίχνονται στον πνευματικό δρόμο, είναι αυτή της μη προσκόλλησης και της απάρνησης οποιουδήποτε είδους δύναμης. Ας φανταστούμε για μια στιγμή πόσο υποφέραμε όταν χάσαμε ένα έγγραφο ή ένα αντικείμενο της εκτίμησής μας. Ας φανταστούμε τώρα βασιλιάδες και πρίγκιπες των αστεριών με προσκολλήσεις και δίψα για δύναμη. Απλά, θα είχαμε πολέμους των κόσμων. Ο Δάσκαλος μου διηγούνταν ότι το Βασιλικό του Είναι, ο ίδιος ο Λόγος του Άρη, δεν ήθελε να συνεχίσει να είναι υπεύθυνος για αυτή την δουλειά. Λόγω του απλού γεγονότος του να συνεχίζει να είναι Λόγος, έδειχνε πια μια λεπτή προσκόλληση στη δύναμη, που θα τον έφερνε να παραμένει περικυκλωμένος από τους νόμους της δράσης και αντίδρασης των κόσμων, για μια ολόκληρη αιωνιότητα. Ο Σαμαέλ, ο Θεός του Άρη, παραιτήθηκε από την διακυβέρνηση αυτού του πλανήτη, δεδομένου ότι επιθυμούσε να βυθιστεί οριστικά στο Απόλυτο.

33. -Πάντα με προσέλκυαν οι ταινίες με ιππότες του μεσαίωνα και με προσωπικότητες του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, μέχρι που έφτασα να πιστέψω ότι σε προηγούμενες ζωές είχα περάσει από τέτοια συμβάντα και τόπους, ταυτιζόμενος με μερικές από αυτές τις προσωπικότητες που τόσο θαυμασμό μου προξενούσαν. Για να βγάλω τις αμφιβολίες μου οριστικά πήγα να ρωτήσω τον Δάσκαλο. Η απάντησή του ήταν για μένα ανατρεπτική:

-Όχι, ποτέ δεν ήσουν ενσαρκωμένος σ’ εκείνες τις εποχές. Αυτή η έλξη προέρχεται από τα άτομα της βίας που υπάρχουν στην αύρα σου. Η ανάμνηση των περασμένων ζωών είναι κάτι πολύ σοβαρό. Είναι αναγκαίο να πας πιο πέρα από την γενετική μνήμη των πατέρων και των παππούδων. Μόνο μετά απ’ αυτά τα φράγματα, με κάποια δουλειά, είναι δυνατόν απελευθερώσεις την ανάμνηση των περασμένων ζωών. Και ο σημαντικότερος λόγος αυτού του είδους της αναδρομικής άσκησης είναι για να βρούμε την κατανόηση σχετικά με τα διαπραγμένα σφάλματα για να μην τα ξαναδιαπράξουμε ούτε στο παρόν ούτε και στο μέλλον, ακυρώνοντας έτσι τον νόμο της υποτροπής.

34. -Κατ’ επανάληψη, στη δεκαετία του 70, ο Δάσκαλος προφήτεψε τον μεγάλο σεισμό του Μεξικού. Και όποτε μιλούσε σχετικά με αυτό το μελλοντικό συμβάν ποτέ δεν ανέφερε την ημερομηνία. Τους ανθρώπους τους εξέπληττε αυτή η στάση του Δάσκαλου, και πάντα ρωτούσαν γιατί δρούσε μ’ αυτόν τον τρόπο. Αμετάβλητα, απαντούσε:

-Θα έρθει σαν κλέφτης την νύχτα…

Σε κάποια επίσκεψη στον Alois Poppenreiter, που είχε καταλύσει στο ξενοδοχείο Regis, στο κέντρο του Μεξικού αυτός τον ρώτησε:

-Δάσκαλε, γιατί δεν λέτε την ημερομηνία αυτού του σεισμού;

-Την ημέρα και την ώρα μόνο ο Εσωτερικός Πατέρας την ξέρει. Αν το αποκάλυπτα εγώ, θα δημιουργούσα πανικό και υστερία που θα κατέληγαν να σκοτώσουν περισσότερο κόσμο από τον σεισμό.

Τελειώνοντας το σχόλιο, εκεί ακριβώς στο δωμάτιο του ξενοδοχείου, ο Δάσκαλος ζήτησε να διαμορφώσουμε μια αλυσίδα για να επικαλεστούμε τους Άρχοντες του Νόμου. Με ζωντανή φωνή, σ’ εκείνη την περίπτωση ο Δάσκαλος ζήτησε απ’ το Δικαστήριο του Κάρμα να μην πειραχτούν τα καλά και δίκαια άτομα κατά την διάρκεια του σεισμού.

Όταν τελείωσε η θεουργική εργασία, φύγαμε από το δωμάτιο του Alois, και στον διάδρομο, μπροστά από ένα παράθυρο απ’όπου μπορούσαμε να δούμε το μεγαλύτερο μέρος των εγκαταστάσεων του ξενοδοχείου, ο Δάσκαλος σχολίασε:

-Από όλα αυτά που βλέπεις δεν θα μείνει πέτρα πάνω στην πέτρα…

Μεγάλη ήταν η έκπληξή μου όταν, πολλά χρόνια μετά, το 1985, ζώντας πια στην Βαρκελώνη της Ισπανίας, την στιγμή ακριβώς που άνοιξα την τηλεόραση, μια ομάδα δημοσιογράφων μετέδιδαν τις πρώτες εικόνες του σεισμού που γκρέμισε την πόλη του Μεξικού.

Κάτω από ένα βουνό από συντρίμμια, η Ισπανική Ραδιοτηλεόραση έδειχνε την επιγραφή «Hotel Regis».

35. -Πολύ πριν τα βιβλία του Saint Germain γίνουν μόδα ή διαδοθούν μαζικά, ο Σαμαέλ μιλούσε ήδη θετικά σχετικά με τον μεγάλο Κόμη, πράγμα που δημιούργησε πολύ ειδικό θαυμασμό για αυτόν τον Δάσκαλο της Λευκής Αδελφότητας. Και Γι’ αυτόν επίσης, έλαβα πολλές διδασκαλίες, τις οποίες με την βοήθεια των Θεών και των φίλων, προσπαθώ να μεταδώσω πριν να τελειώσει η ζωή μου. Σχετικά με τον Saint Germain έλεγε ο Σαμαέλ ότι επρόκειτο για τον Δάσκαλο που ήταν υπεύθυνος για την Ακτίνα της Πολιτικής της ανθρωπότητας.

36. -Μέσα απ’ την άπειρη αγάπη του και το πνεύμα της παγκόσμιας ευσπλαχνίας ο Δάσκαλος Σαμαέλ δέχτηκε πολλούς ανθρώπους που θα τον πρόδιδαν. Πάντοτε είχε την ελπίδα να μπορέσει να τους διορθώσει. Ανήσυχος μ’αυτήν την κατάσταση μια ημέρα του είπα:

-Δάσκαλε, λόγω της λυπηρής εσωτερικής μου κατάστασης, φοβάμαι μήπως μια μέρα σε προδώσω…

-Όχι, εσύ ποτέ δεν θα με προδώσεις, αδελφέ!

37. -Σε κάποια περίπτωση βρισκόμασταν με τον Δάσκαλο στο Puerto Vallarta. Καθώς εγώ διάβαζα το βιβλίο « Η προετοιμασία μου για Γανυμήδης», επωφελήθηκα της ευκαιρίας για να διαβάσω στον Δάσκαλο το κεφάλαιο που σχετίζεται με το θέμα της Shamballah. Μετά την ανάγνωση, με την έκπληξη ενός παιδιού και με συγκινημένη φωνή, είπε:

-Αδελφέ, αντιλαμβάνεσαι ότι δεν είμαι ο μοναδικός που μιλάει σχετικά με την Shamballah…! Η Shamballah υπάρχει, είναι μια πραγματικότητα και όχι μια οποιαδήποτε φαντασία…!

38. -Σ’ ένα από τα τόσα ταξίδια που πραγματοποιήσαμε με τον Δάσκαλο στην Cancun, και με αφορμή κάποιες απορίες που μου δημιουργήθηκαν από την ανάγνωση μερικών κεφαλαίων του βιβλίου «Η Κοίλη Γη», ρώτησα τον Σαμαέλ:

-Δάσκαλε, είναι αλήθεια ότι οι κάτοικοι των υπόγειων είναι ασεξουαλικοί;

-Αυτό δεν είναι αλήθεια. Να θυμάσαι: για να υπάρχει η συνέχεια ενός είδους είναι αναγκαία η πολοποίηση των δύο φύλων.

-Δάσκαλε, λέει επίσης το βιβλίο ότι οι ενδογήινοι είναι φυτοφάγοι, ποια είναι η γνώμη σας;

-Αδελφέ, πρέπει να είμαστε προσεκτικοί με τους φανατισμούς, δεν πρέπει να φτιάξουμε μια θρησκεία από την κουζίνα.

39. -Σ’ ένα ταπεινό χωριουδάκι, στην πολιτεία της Nayarit, ο Δάσκαλος είπε:

-Μόνο ένα άτομο γνωρίζει το πραγματικό πρόσωπο του Σαμαέλ…!

Στο όνομα της αλήθειας πρέπει να πω ότι εκείνη την στιγμή βρισκόταν παρών μαζί μας η ενσάρκωση του αγγέλου Φιλαδέλφεια.

40. -Κάποια ημέρα, καθώς οδηγούσα το αυτοκίνητο του Δασκάλου, στον αυτοκινητόδρομο Μεξικού-Queretaro, ο Σαμαέλ μου λέει:

-Αν συνεχίσεις να φέρεσαι καλά, θα σε ορίσω διπλωματικό απεσταλμένο…

41. -Σε μια από τις τόσες επισκέψεις που ο Δάσκαλος Σαμαέλ έκανε στον Σύλλογο της Guadala-ara, και καθώς μελετούσε τις γραμμές των χεριών του μαζί με τις δικές μου λέει:

-Κοίτα, δείχνοντάς μου στο δεξί του χέρι μια χαρακιά που ξεκινούσε από την βάση του μέσου δακτύλου του. Αυτή η χαρακιά συμβολίζει την γραμμή της επιτυχίας, Γι’ αυτό, το Είναι μου είναι ένας θριαμβευτής. Κι’ από ότι βλέπω, κι’ εσύ επίσης είσαι ένας θριαμβευτής.

42. -Εξ’ αφορμής μιας λάθους πληροφόρησης, δημοσιεύτηκε ένα άρθρο στο περιοδικό «Ο Ήλιος του San Luis» στο οποίο αναφερόταν το όνομά μου, αλλά, παραθέτοντάς του τον τίτλο του «δόκτορα». Στην πραγματικότητα εκείνη η πληροφορία ήταν εντελώς αντιφατική, γιατί εκείνη την εποχή εγώ ήμουν μόνο 21 ετών. Έτσι λοιπόν εκείνη η είδηση έκανε έναν γιατρό να σχεδιάσει μια διεκδίκηση για ιδιοποίηση τίτλου. Δόξα τω Θεώ, με αρκετή αργοπορία ενημερώθηκα γι’ αυτήν την ιδέα. Αμέσως, διηγήθηκα το συμβάν και ζήτησα προσανατολισμούς απ’ τον αγαπημένο μου Δάσκαλο.

-Δάσκαλε, τι πρέπει να κάνω;

-Είσαι ικανός να μιλήσεις μέσω του τηλεοπτικού σου προγράμματος Acuarius 1999 και να πεις ότι εσύ δεν είσαι «δόκτορας»;

Τότε, απάντησα:

-Σαφώς ναι, απάντησα στον Δάσκαλο.

-Τότε, κάνε το αμέσως!

Ειπωμένο και καμωμένο. Με πολύ χαρά και χωρίς φόβο για το τι θα πουν, έκανα την αντίστοιχη αποσαφήνιση μπροστά σ’ ένα ακροατήριο 800 χιλιάδων τηλεθεατών του Καναλιού 13, στο San Luis Potosi.

43. -Αφού είχαμε τελειώσει με τις αντίστοιχες ασχολίες μας στο κέντρο της πόλης του Μεξικού, και καθώς βρισκόμασταν λίγα τετράγωνα από το σπίτι του Δάσκαλου, μου είπε:

-Salazar Banol, δεν αρκεί να εκπληρώνεις την πνευματική απαίτηση του να μη χάνουμε την δημιουργική μας ενέργεια, γιατί το υπερβατικό στην Σεξουαλική Αλχημεία είναι: «Να εξευγενίσουμε το Μυστήριο της Ρώμης».

Πολλές σελίδες του ημερολογίου της ζωής μου έχουν περάσει από εκείνη την στιγμή κατά την οποία ο Δάσκαλος μου έδωσε εκείνη την μεγαλειώδη διδασκαλία. Και το πανεπιστήμιο της ζωής μου επέτρεψε να διευρύνω την ικανότητά μου της κατανόησης. Γι’ αυτόν και για πολλούς άλλους λόγους θέλω να μοιραστώ τα αντίστοιχα συμπεράσματά μου σχετικά με εκείνη την διάλεξη του Σαμαέλ:

Πριν απ’ όλα έχω καταλάβει ότι η Σεξουαλική Μαγεία δεν είναι μια μηχανική ή φυσιολογική εξάσκηση, σ’ αυτήν πρέπει να είναι παρόν το συναίσθημα της Αγάπης.

Δεύτερον, ότι δεν είναι ο άνδρας με τον ανδρισμό του αυτός που πρέπει να διδάξει την γυναίκα, αλλά εντελώς το αντίθετο, η γυναίκα σαν παγκόσμιο αρχέτυπο της σοφίας και της εξυπνάδας, πρέπει να είναι η εκπαιδεύτρια του άνδρα, θυμάμαι αυτήν την στιγμή τον Κίτρινο Αυτοκράτορα, ο οποίος ακολουθούσε τους προσανατολισμούς τριών γυναικών, γνωστών σαν οι Συμβουλάτορες του Τάο της Αγάπης.

Και τρίτον, ότι αν η σεξουαλική ένωση του άνδρα και της γυναίκας δεν έχει σαν κυριότερο σκοπό την συγχώνευση με τον Θεό, θα περιοριστεί μόνο στην απόλαυση χάνοντας την ευκαιρία να πειραματιστεί την έκσταση και την θεϊκή φιληδονία του Μυστηρίου της Ρώμης.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4

ΑΡΙΣΤΟΤΕΧΝΙΚΕΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ

1. -Σε μία συνάντηση της Τρίτης Κάμαρας ο Δάσκαλος Gargha Kuichines λέει:

-Δάσκαλε, μια γυναίκα προσπάθησε να με αποπλανήσει σεξουαλικά, όμως εγώ την απέρριψα.

Του λέει ο Σαμαέλ:

-Έδρασες πολύ άσχημα.

Ο Gargha Kuichines επέμεινε:

-Αλλά, Δάσκαλε, εγώ δεν έκανα τίποτα με εκείνη. Γιατί έδρασα άσχημα;

-Γιατί αν δεν είχες εκείνη την γυναίκα στον νου σου, δεν θα είχε φτάσει μέχρι εσένα.

2. -Ο Arquimedes Conde ήταν ένας απ’ τους πιο διακεκριμένους ηγέτες της Γνώσης στην Βενεζουέλα, λόγος για τον οποίο ο Δάσκαλος δέχτηκε να τον φιλοξενήσει στο σπίτι του. Κάποια νύχτα, ο ύπνος του Arquimedes διακόπηκε απ’ τον Δάσκαλο, με τα εξής λόγια:

-Arquimedes, ξύπνα! Αντιλήφθηκα ότι έχετε σκοπό να βγείτε στο αστρικό με την βοήθεια του στοιχειώδους του γάτου. Συμβαίνει ότι προηγουμένως πρέπει να γίνεις φίλος του γάτου! Σε αντίθετη περίπτωση, αυτό θα μπορούσε να είναι πολύ επικίνδυνο για σας.

Ο Arquimedes έμεινε έκπληκτος για την διόραση που κατείχε ο Σαμαέλ στο αστρικό επίπεδο, αφού μπόρεσε να δει ότι είχε σκοπό ένα ξεδίπλωμα με την βοήθεια του στοιχειώδους του γάτου.

3. - Ο Σαμαέλ είχε πάντοτε μια ιδιαίτερη προσοχή όσον αφορά τις λάγνες εικόνες που θα μπορούσαν να φτάσουν τυχαία στον νου του. Κάποια φορά, καθώς βρισκόταν σε ένα υποδηματοποιείο, στην πόλη του Μεξικού, ένας φίλος που τον συνόδευε, έδειξε την φωτογραφία μιας ποδοσφαιριστίνας που είχε δημοσιευτεί να εκθέτει προκλητικά τα πόδια της, λέγοντας:

-Κοίταξε, Δάσκαλε, πως παραμορφώνουν τα πόδια τους οι σημερινές γυναίκες…

Ο Δάσκαλος, χωρίς να δώσει την παραμικρή προσοχή στην φωτογραφία, απάντησε:

-Εγώ δεν δίνω τροφή στην λαγνεία, και πολύ λιγότερο με τέτοια μικροπράγματα.

4. -Σε κάποια περίπτωση, μια ομάδα ανθρώπων βγήκε με τον Δάσκαλο για πικ-νικ στα περίχωρα της πόλης του Μεξικού.

Έκαναν μια στάση σ’ ένα εστιατόριο, και μια από τις γυναίκες της ομάδας αντιλήφθηκε ότι είχε ξεχάσει το αλάτι. Πολύ διακριτικά, άρπαξε μια αλατιέρα, και την πήρε μαζί της στην βόλτα. Όταν έφτασαν στον προορισμό τους και κάθισαν όλοι πια για να κολατσίσουν, προσέφεραν βραστά αβγά και αλάτι στον Δάσκαλο, και τότε αυτός τους είπε:

-Εγώ δεν πρόκειται να φάω από αυτό το κλεμμένο αλάτι. Εκείνος που έκλεψε το αλάτι πρέπει να το επιστρέψει και, σαν μετάνοια, να κάνει μια ώρα την ημέρα Viparita για να πληρώσει το λάθος του, γιατί ούτε το μεγάλο ούτε το μικρό επιτρέπεται να κλαπούν.

5. -Κάποια φορά δέχτηκα μια τηλεφωνική κλήση για τον Δάσκαλο. Στην άλλη άκρη της γραμμής βρισκόταν ένας απ’ τους διευθυντές της Γνωστικής Εκκλησίας της Βενεζουέλας. Έδωσα το τηλέφωνο στον Δάσκαλο και συνέχισα την δουλειά μου. Μετά από λίγα λεπτά μου λέει ο Δάσκαλος:

-Παρατήρησε, αδελφέ! Μου τηλεφώνησαν από το San Cristobal για να με ρωτήσουν αν θα έδινα την άδεια να φτιάξουν ένα μνημείο με την προτομή μου στη μέση της πλατείας του Μοναστηριού Lumen de Lumine.

-Και εσείς τι είπατε, Δάσκαλε;

-Ότι δεν την δίνω, εμείς πρέπει να φτιάχνουμε μνημεία μόνο στον Κύριό μας, τον Χριστό.

Αφού πέρασαν μερικά λεπτά, ο Δάσκαλος μου λέει:

-Ήταν πολύ λεπτή αυτή η δοκιμασία για την περηφάνια μου, έτσι δεν είναι, Salazar Banol;

6. -Καθώς είχαμε επισκεφθεί την κόρη του Ίσις στο San Luis Potosi, ο Δάσκαλος μου είπε ότι για πολλά χρόνια, καθώς δούλευε στην διάλυση της λαγνείας, έπαψε να αγκαλιάζει τα παιδιά, γιατί είχε ανακαλύψει ότι στα φιλιά που δίνουν οι μεγάλοι στα παιδιά βρίσκεται κρυμμένη με λεπτό τρόπο η λαγνεία.

-«Ευτυχώς, εδώ και μερικά χρόνια, μπορώ πια να φιλάω τα παιδιά με όλη την αγνότητα της ψυχής μου», σημείωσε.

7. -Σε κάποια περίπτωση στην Τρίτη Κάμαρα, ο Δάσκαλος Σαμαέλ διεύθυνε μια μαζική πρακτική αστρικού διαχωρισμού με 25 συμμετέχοντες. Συγκεντρωθήκαμε όλοι και μπήκαμε σε βαθιά χαλάρωση. Στην συνέχεια εισήλθαμε σε μια κατάσταση συνειδητού ονείρου μέχρι να συμβεί το ξεδίπλωμα. Συνειδητοί πια στον αστρικό κόσμο φτιάξαμε μια ουρά πίσω απ’ τον Σαμαέλ. Επιπλέοντας στο διάστημα-χρόνο φτάσαμε στις πυραμίδες της Αιγύπτου. Όταν φτάσαμε στην ιερή γη των Φαραώ, ο Σαμαέλ μας οδήγησε μέχρι το εσωτερικό της Μεγάλης Πυραμίδας.

Όταν βρεθήκαμε στο εσωτερικό της, ο Δάσκαλος πλησίαζε κάθε έναν από εμάς για του δείξει μια από τις περασμένες μας ζωές στην αρχαία Αίγυπτο. Όταν έφτασε η ευκαιρία μου, ο Δάσκαλος δεν μου λέει τίποτα. Χωρίς να καταλαβαίνω το γιατί αυτής της συμπεριφοράς, ρώτησα. Ο Δάσκαλος μου αποκρίθηκε:

-Απλά γιατί δεν ήσουν ποτέ επανενσαρκωμένος στην Αίγυπτο.

Όταν τελείωσε η εμπειρία, γυρίσαμε στο φυσικό σώμα, ανταλλάσσοντας διηγήσεις σχετικά με την εμπειρία. Η χαρά μου ήταν μεγάλη για την αυθόρμητη ειλικρίνεια του Δασκάλου.

8. -Σε κάποια ευκαιρία, μπαίνοντας στο γραφείο του Δασκάλου, εξεπλάγην βλέποντάς τον να διαβάζει τον Τέλειο Γάμο, που είχε γράψει αυτός ο ίδιος. Περίεργος, θέλησα να μάθω το γιατί. Μου απάντησε:

-Μελετάω τις διδασκαλίες που έγραψε το Είναι μου.

9. -Στις 25 Ιανουαρίου του 1977 βρέθηκα μάρτυρας στην πόλη του Μεξικού ενός υπερβατικού οράματος, που το έζησα μαζί με τον Δάσκαλο Σαμαέλ. Είδα τον Δάσκαλο να γονατίζει μπροστά στο Εσωτερικό του Είναι για να μου στείλει μια ιέρεια-σύζυγο. Συγκινημένος από αυτήν την ταπεινή δράση του Δασκάλου, του είπα:

-Όχι, Δάσκαλε! Μην το κάνετε αυτό!

Όμως ο Δάσκαλος συνέχιζε να μένει γονατισμένος σε βαθιά προσευχή. Και καθώς πραγματοποιούσε την ικεσία, είδα πως στο κούτελό του διαμορφωνόταν μια γυναικεία μορφή, της οποίας το δεξί μάτι ήταν άρρωστο…

Ξαφνικά η σκηνή μεταμορφώνεται. Εμφανίζονται τρία σύμβολα του άπειρου: το ένα διαμορφωμένο από σύννεφα, το άλλο από αστέρια και το τελευταίο από τα χρώματα του ουράνιου τόξου. Εκείνα τα τρία σύμβολα συγχωνεύονταν ενώνοντας το Σύμπαν και την Γη, διαμορφώνοντας ένα άπειρο διάστημα, όπου αντηχούσαν δυνατές φωνές λέγοντας:

-Ο Σαμαέλ είναι νεκρός! Ο Σαμαέλ είναι νεκρός! Ο Σαμαέλ είναι νεκρός!

Ταυτόχρονα με τις φωνές που έκαναν να τρέμει το σύμπαν ολόκληρο, είδα, να κρέμεται στο κενό ένα λευκό φέρετρο, στο οποίο βρισκόταν το σώμα του Δασκάλου ντυμένο σαν Ιππότης του Αγίου Graal.

Το λευκό φέρετρο επέπλεε στο διάστημα και ακούγονταν οι πιο μεγαλοπρεπείς μελωδίες που τις ερμήνευαν ουράνιες τρομπέτες που έκαναν να δονούνται μέχρι και τα πιο κρυμμένα άστρα του σύμπαντος.

Ξανά η εικόνα άλλαξε. Είδα τότε τους τρεις μάγους βασιλιάδες πάνω σε δυνατά άλογα. Πίσω απ’ αυτούς ερχόταν ο Σαμαέλ, ντυμένος με χιτώνα, μανδύα και τουρμπάνι άσπρα όπως το χιόνι. Το τουρμπάνι του είχε έναν δίσκο τόσο λαμπερό σαν χιλιάδες ήλιους. Από το πάνω μέρος φύτρωναν λεπτά άσπρα φτερά. Το άλογο του Σαμαέλ ήταν κι’ αυτό άσπρο. Πίσω απ’ τον Δάσκαλο, με τα πόδια ακολουθούσε η Λιτελάντες. Πρόσεξα ότι το συμβολικό καραβάνι είχε βγει από ένα τζαμί.

Μετά μια καινούρια σκηνή διαμορφώθηκε. Είδα τους μάγους βασιλιάδες μπροστά από την είσοδο μιας σπηλιάς, κουβαλώντας στα χέρια τους ασημένιους δίσκους, στους οποίους βρίσκονταν οι τέσσερις αλχημιστικές ζελατίνες: μαύρη, κίτρινη, λευκή και κόκκινη. Είδα τον Σαμαέλ να κατεβαίνει από το άλογό του και να αρχίζει το κατέβασμα από μια μακριά περιστρεφόμενη σκάλα. Σε μια από τις στροφές βρισκόταν ο έβδομος άγγελος της Αποκάλυψης παίζοντας το κέρας της αφθονίας. Όσο η μουσική του εκστασίαζε το περιβάλλον, ο Σαμαέλ συνέχιζε να κατεβαίνει μέχρι να φτάσει στην επόμενη στροφή, όπου υπήρχε μια πόρτα μισάνοιχτη, από την οποία προσπαθούσαν να μπουν, μάταια, πολλοί άνθρωποι. Ο Σαμαέλ συνέχισε να κατεβαίνει στο βάθος της σπηλιάς, όπου βρισκόταν ένα γιγάντιο φίδι, ζωντανό σύμβολο της Ίσιδας. Είδα τον Σαμαέλ να καταβροχθίζεται από το τεράστιο ζώο, και να μεταμορφώνεται σε ένα Φτερωτό Φίδι.

Στο όνομα της αλήθειας πρέπει να πω ότι η συμμετοχή μου σ’ εκείνη την Αποκάλυψη υπερέβη την ικανότητά μου έκπληξης, και έφτασα να νιώθω την καρδιά μου έτοιμη να εκραγεί, δεδομένου του ότι ήταν πολύ μεγάλη η συγκίνησή μου. Δάκρυα ασυγκράτητης ευτυχίας ανάβλυζαν από τα μάτια μου…

Ώρες μετά από εκείνο το όραμα, στο γραφείο του Δάσκαλου, είχα την ευκαιρία να μιλήσω μαζί του σχετικά με τις λεπτομέρειες αυτής της εμπειρίας. Ο Σαμαέλ είπε:

-Είδες τα πάντα με την πιο τέλεια καθαρότητα πνεύματος.

Στην συνέχεια ο Σαμαέλ φώναξε την Λιτελάντες, και είπε:

-Donda, κι ο Salazar Banol ήταν επίσης παρών στην αποκάλυψη.

Στην συνέχεια, ο Δάσκαλος μου ζήτησε να διηγηθώ στην Λιτελάντες όλα όσα είχαν συμβεί. Όταν τελείωσε η διήγηση, η Λιτελάντες επιβεβαίωσε τα λόγια μου και έδειξε την ευχαρίστησή της για το γεγονός του ότι ήμουν παρόν σ’ αυτήν την απίστευτη αποκάλυψη.

10. -Ήταν το 1977 όταν ο Δάσκαλος με επέλεξε για να εγκαταστήσω τις βάσεις της Γνωστικής Κίνησης στο Μόντρεαλ του Καναδά. Ο συνεργάτης μου ήταν ο Miguel Angel Neri και η σύζυγός του Mitsiko. Μετά από αρκετούς μήνες αποστολής στον Καναδά, πληροφορήθηκα ότι ο Δάσκαλος ζητούσε να επιστρέψω στο Μεξικό. Όταν έμαθα την απόφαση του Δασκάλου, εξομολογούμαι ότι με δυσαρέστησε το νέο, γιατί ήθελα να συνεχίσω στον Καναδά και μετά, να συνεχίσω μέχρι την Αλάσκα και, από εκεί, να συνεχίσω στην Ευρώπη.

Αντίθετα από τις επιθυμίες μου, τηλεφώνησα στον Δάσκαλο, στο Μεξικό. Εξήγησα τα σχέδιά μου και ότι, γι’ αυτό, αντιλέγοντας στις διαταγές του, ήθελα να συνεχίσω στον Καναδά. Ο Δάσκαλος άκουσε όλες τις αντιρρήσεις μου και, μετά, είπε:

-Αν θέλεις, μπορείς να συνεχίσεις στον Καναδά, αλλά η ευθύνη είναι ολόκληρη δική σου!

Μετά από αυτόν τον διάλογο, άρχισα να διαλογίζομαι και να συλλογίζομαι βαθιά στο Πάρκο La Fountaine. Συμπέρανα ότι ήταν η περηφάνια μου που με εμπόδιζε να υπακούσω στις διαταγές του Δασκάλου. Αντιλήφθηκα ότι, στην πραγματικότητα, ο Δάσκαλος σεβόταν το δικαίωμά μου να διαλέξω, την ελεύθερη απόφασή μου. Θα μπορούσε απλά να μου είχε πει να επιστρέψω αμέσως, χωρίς να μου δώσει το δικαίωμα να αποφασίσω. Αλλά πόσο μακριά ήμουνα απ’ το να καταλάβω όλα τα συμβάντα που θα λάμβαναν χώρα εκείνη την χρονιά του 1977.

Όταν τελείωσαν όλες οι εσωτερικές μου μάχες, πήρα την απόφαση να επιστρέψω στο Μεξικό χωρίς να με νοιάζει αν ο Δάσκαλος αποφάσιζε να με στείλει σ’ ένα οποιοδήποτε χωριουδάκι να διαδώσω την Γνώση. Καταλάβαινα, στο τέλος, ότι το πιο σημαντικό για τον Θεό είναι, απλά, να διαδίδεται το μήνυμα, χωρίς να πειράζει που, γιατί, όπως έλεγε ο Ιησούς, «θα είναι μάρτυρές μου αν αναγγέλλουν το ευαγγέλιο σε όλους τους ανθρώπους».

Τελικά, κατέληξα επιστρέφοντας στο Μεξικό, ξαναέπιασα το ίδιο δωμάτιο στο σπίτι του Δάσκαλου. Όταν εγκαταστάθηκα, περίμενα τρεις ημέρες την επιστροφή του Δάσκαλου, που ταξίδευε στο San Luis Potosi. Όταν έφτασε η ώρα αυτού του τόσο επιθυμητού ξανανταμώματος, ο Δάσκαλος, όπως πάντα, με κάλεσε να καθίσω στο τραπέζι, μαζί με την σύζυγό του και τα παιδιά του. Μετά από τις συζητήσεις ρουτίνας, ο Δάσκαλος απευθύνθηκε σε εμένα, και είπε:

-Ωραία, Salazar Banol, θα μείνεις εδώ στο σπίτι μου και θα προετοιμάζεσαι για πέντε χρόνια για να πας στην Ευρώπη.

Μπροστά σ’ ένα τόσο απρόσμενο σχόλιο, έμεινα χωρίς να ξέρω τι να πω, δεδομένου ότι τα περίμενα όλα, εκτός απ’ αυτό. Κατάφερα μόνο να ψελλίσω ένα «ναι, Δάσκαλε!»

Οι ημέρες περνούσαν, με έντονη καθημερινή δραστηριότητα στο πλευρό του Δάσκαλου. Μετά από λίγο καιρό κατάλαβα τους λόγους για τους οποίους ο Δάσκαλος με είχε φωνάξει στο Μεξικό. Αν δεν είχα επιστρέψει δεν θα είχα μπορέσει να βρίσκομαι μαζί του κατά την διάρκεια όλης της μακράς διαδικασίας που κορυφώθηκε με την αποσάρκωσή του. Βεβαίως, ποτέ δεν θα με είχα συγχωρήσει Γι’ αυτό.

11. -Έναν μήνα πριν από τον θάνατο του Δασκάλου, βρισκόμασταν η Ίσις και εγώ καθισμένοι στην άκρη του κρεβατιού του Σαμαέλ. Κάποια συγκεκριμένη στιγμή ο Δάσκαλος λέει:

-Ένας δάσκαλος είχε τρεις μαθητές, τους οποίους αποφάσισε να δοκιμάσει στην υπακοή. Τους έφερε στην άκρη ενός γκρεμού και διέταξε να πηδήξουν, δίνοντάς τους εγγύηση ότι θα τους έσωζε από την πτώση. Ήρθε ο πρώτος, πήρε φόρα για να πηδήξει, όμως όταν έφτασε στην άκρη, πισωπάτησε. Ήρθε ο δεύτερος, αλλά ούτε που προσπάθησε να πηδήξει λέγοντας ότι δεν είχε τόση πίστη στην δύναμη του Δασκάλου. Έφτασε η σειρά του τρίτου μαθητή, όταν αυτός ήταν στο σημείο να πηδήξει, ο δάσκαλος φώναξε: Μην πηδήξεις! Εσύ είσαι ο πραγματικός μου μαθητής!

12. -Έσβησα απ’ το λεξικό μου την λέξη φόβος, το ίδιο πρέπει να κάνετε και εσείς!

Αυτή ήταν μία από τις φράσεις που ο Δάσκαλος χρησιμοποιούσε συχνά. Εμπνευσμένος από αυτές τις λέξεις έκανα βαθιούς διαλογισμούς και συλλογισμούς. Παραθέτω τώρα ένα απόσπασμα του σοφού Ινδού Chantanya Mahaprabu, το οποίο νομίζω ότι θα βοηθήσει να καταλάβουμε καλύτερα αυτό που πάντα έλεγε ο Δάσκαλος:

«Η ελευθερία και η απουσία φόβου είναι η κληρονομιά κάθε ανθρώπινου όντος. Πως μπορείς να νιώθεις φόβο αφού η ελευθερία είναι η πραγματική σου φύση; Πρέπει να αναγνωρίσεις ότι η Ατμική δύναμη είναι πίσω από όλες τις σκέψεις και να ξεχάσεις όλους τους φόβους. Ο Θεός ποτέ δεν προίκισε τον άνθρωπο με φόβους. Είναι η δική μας αδυναμία που επιθέτει τον φόβο, λόγω των ατελειών της ίδιας μας της ύπαρξης. Εκείνος που ποτέ δεν διέπραξε κακία δεν έχει τίποτα να φοβάται και, για αυτό, δεν θα χρειαστεί ούτε προστασία ούτε σιγουριά. Η απουσία φόβου είναι ένα σημάδι της θεότητας. Μπορεί να μείνει κανείς ελεύθερος από φόβους μέσω της απάρνησης και της θυσίας.

Αγαπημένα μου παιδιά, καταλάβετε ότι η πραγματική μας φύση είναι αυτή μίας απόλυτης απουσίας φόβων, οποιεσδήποτε κι αν είναι οι περιστάσεις. Παραμείνετε πιστοί στην πραγματική σας φύση».

Στην καρδιά του Δάσκαλου – β μέρος

13. -Το Νοέμβρη του 1977 βρισκόμασταν μαζεμένοι μαζί με τον Oskar Uzcategui και με άλλους στο σαλόνι του σπιτιού του Δάσκαλου. Ο Δάσκαλος, σε πείσμα της αινιγματικής του αρρώστιας, ξεκίνησε να υπαγορεύει σ’ εκείνη την συνάντηση ένα θεατρικό έργο, που το ονόμασε, αυτός ο ίδιος, «Λούσιφερ». Σε εμένα ανατέθηκε το καθήκον να γράψω το χειρόγραφο της έμπνευσης του Δάσκαλου. Όταν τελείωσε η υπαγόρευση, η Dondita εμφανίστηκε στο σαλόνι και μας είπε ότι το φαγητό ήταν έτοιμο. Καθώς κατευθυνόμασταν προς το τραπέζι, είπα στον Δάσκαλο:

-Θα φάμε μαζί και μετά θα πάμε μέχρι το γραφείο για να καθαρογράψουμε το έργο που μας υπαγορεύσατε.

Ο Δάσκαλος απάντησε:

-Όχι! Ανεβείτε τώρα αμέσως στο γραφείο και κάντε την μεταγραφή. Είναι πολύ σημαντικό να δράμε αμέσως για να αποφεύγουμε οι δυνάμεις του μυστικού εχθρού (ο νους) να εκτρέπουν την πρόθεσή μας.

Από εκείνο το συμβάν κατάλαβα ότι ο Θεός είναι η δύναμη που μας φέρνει στην δράση και, Γι’ αυτό, δεν πρέπει να χαραμίζουμε την ενέργειά μας σε άχρηστα πράγματα.

14. -Μετά από αίτηση του Δάσκαλου Σαμαέλ κατά τον μήνα Αύγουστο του 1977, για πολλές ημέρες και με πολύ επιμελή τρόπο, δούλεψα στην πραγματοποίηση μιάς σύνθεσης του βιβλίου Quetzalcoatl, του Lic. Jose Lopez Portillo, Προέδρου του Μεξικού. Ο σκοπός εκείνης της εργασίας, ήταν να συνθέσω το λογοτεχνικό έργο για να χρησιμεύσει σαν διδακτική βάση σε μια διάλεξη που θα πραγματοποιούσε ο Δάσκαλος στις 9 του Σεπτέμβρη του ίδιου έτους.

Εξομολογούμαι, χωρίς κανενός είδους περιστροφές, ότι είχα επιμεληθεί την δουλειά εκείνη, γιατί, εσωτερικά, ήθελα να εισπράξω ένα καλό εγκώμιο από τον Δάσκαλο. Όταν πήγα να παραδώσω την εργασία καλά συνταγμένη, ευπαρουσίαστη και με μια όμορφη βιβλιοδεσία, γεμάτος από ενθουσιασμό την παρέδωσα στον Δάσκαλο. Ο Δάσκαλος την πήρε, την κοίταξε γρήγορα, την πέταξε στο γραφείο, έκανε μεταβολή και βγήκε από το δωμάτιο χωρίς να κάνει το παραμικρό σχόλιο. Σ’ εκείνη την στιγμή έμεινα άφωνος, μπερδεμένος και με την περηφάνια μου πληγωμένη απ’ την απρόσμενη δράση του Δάσκαλου. Μερικά λεπτά αργότερα επιστρέφει ο Δάσκαλος, με κοιτάζει στα μάτια και, με ήπιες λέξεις μου λέει:

-Είναι αναγκαίο να απαρνηθούμε τους καρπούς της δράσης και να τα δώσουμε όλα χωρίς να περιμένουμε τίποτα σε αντάλλαγμα!

Σύμφωνα με το σχέδιο, στις 9 του Σεπτεμβρίου, ο Δάσκαλος πραγματοποίησε την διάλεξή του στο Σαλόνι των Έργων της Αντιπροσωπείας Chauhtemoc, παρουσία διπλωματών, πολιτικών και δημοσιογράφων. Ήταν παρόντες επίσης ποιητές και συγγραφείς, δεδομένου του ότι, εκείνη την ημέρα, πραγματοποιούνταν επίσης μια δημόσια εκδήλωση προς τιμήν του Lic. Homero Busta-mante Carmelo, προέδρου του Μεξικάνικου Συλλόγου των Ανταποκριτών και Διευθυντών του Τύπου.

Η διάλεξη που έδωσε ο Δάσκαλος Σαμαέλ στο επιφανές κοινό είχε τίτλο: ακριβή Σχόλια σχετικά με το έργο Quetzalcoatl, του Lic. Jose Lopez Portillo, προέδρου της Δημοκρατίας του Μεξικού. Και το ακόλουθο είναι το περιεχόμενο της διάλεξης:

Κυρίες και κύριοι, κύριε Cuauhtemoc Santana, κύριε Homero Bustamante Carmelo πρόκειται να κάνουμε σύντομα σχόλια σχετικά με το εξαιρετικό έργο του κυρίου προέδρου της Δημοκρατίας, Lic. Jose Lopez Portillo.

Χωρίς αμφιβολία το θέμα αυτού του έργου είναι υπερβατικό. Ο Quetzalcoatl αξίζει έναν βαθύ στοχασμό. Πριν απ’ όλα είναι αναγκαίο να πούμε, με έμφαση και με απόλυτη σαφήνεια, ότι ο Quetzalcoatl δεν είναι ένας μύθος. Αναμφισβήτητα ο Quetzalcoatl είναι ο Λόγος, η Μεγάλη Λέξη, ο πλατωνικός Λόγος, ο Αρχιτέκτων Δημιουργός του Σύμπαντος, ο Δημιουργός.

Όταν μελετάμε τον Quetzalcoatl ανακαλύπτουμε σ’ αυτόν το ίδιο το Κοσμικό Δράμα του Jesua Ben Pandira, του Ιησού του Χριστού. Ο Quetzalcoatl, που κουβαλάει τον σταυρό μας θυμίζει τον μάρτυρα του Γολγοθά. Γι’ αυτό, στην πραγματικότητα, ο Quetzalcoatl είναι ο Λόγος, είναι αυτό που είναι, είναι αυτό που πάντα ήταν και αυτό που πάντα θα είναι. Είναι η ζωή που πάλλεται σε κάθε άτομο όπως πάλλεται σε κάθε ήλιο. Πριν να υπάρξει το σύμπαν, ο Quetzalcoatl ήδη υπήρχε!

Δεν θα ήταν δυνατόν να δεχτούμε, με κανέναν τρόπο, έναν μηχανισμό χωρίς μηχανικό, όπως πιστεύει η υλιστική ανθρωπολογία. Εμείς πρέπει να καταλάβουμε ότι πίσω από τον μηχανισμό πρέπει να υπάρχουν ευφυείς αρχές. Ο Quetzalcoatl είναι η Πολύπλευρη Τέλεια Ενότητα, είναι ο Χριστός.

Όταν μελετάμε τον Quetzalcoatl δεν μπορούμε να το κάνουμε από την οπτική γωνία της λογοτεχνίας. Πρέπει να τον αναλύσουμε προσεκτικά κάτω απ’ το φως των πιο διαφορετικών θεογονιών. Ο Quetzalcoatl, που φανερώνεται σε όλα όσα έχουν υπάρξει, είναι και θα υπάρξουν, είναι η φωτιά που βρίσκεται φυτεμένη σε όλα τα παγκόσμια άτομα.

Χωρίς αμφιβολία, το έργο του Lic. Jose Lopez Portillo είναι φανταστικό και αξιόλογο, όπως επίσης η θαυμάσια και εξαιρετική εργασία αυτού του μεγαλειώδους συγγραφέα, Lic. Homero Bustamante Carmelo, προς τιμήν του οποίου παρουσιάζουμε αυτήν την εκδήλωση την νύχτα αυτή.

Δεν θα μπορούσαν να είναι κατανοητοί οι Quetzalcoatls, οι Δευκαλίωνες, οι Ερμήδες Τρισμέγι-στοι, οι Βούδες χωρίς να είναι γνωστά προηγουμένως τα Χριστικά Μυστήρια. Ο Quetzalcoatl, στην πραγματικότητα, είναι ο σπόρος μακρινών τόπων… Είναι η σπορά άγνωστων κατευθύνσεων για την τωρινή ανθρωπότητα, είναι ο ζωντανός σπόρος του Υπερανθρώπου.

Ο Quetzalcoatl, σαν ευφυής αρχή, μπορεί να ενώσει τον μακρόκοσμο με τον μικρόκοσμο μέσα στην ανθρώπινη καρδιά. Το δέντρο του σύμπαντος, χωρίς αμφιβολία, είναι υψηλά συμβολικό. Ας θυμηθούμε τον Ελληνικό ερωτισμό. Χωρίς αμφιβολία το επιβλητικό cteis, το θηλυκό utero συνδεδεμένο κατάλληλα με τον κάθετο phallus, ή αρσενικό φαλλό, διαμορφώνει έναν σταυρό. Οι τέσσερις άκρες του σταυρού είναι η επιστήμη, η φιλοσοφία, η τέχνη, και ο μυστικισμός. Μόνο μέσω των Μυστηρίων του Lingam-Yoni είναι δυνατόν να συνδέσουμε την ψυχή με το πνεύμα, το μακροκοσμικό με το μικροκοσμικό. Όσο αγνοούμε τα Μυστήρια των Αζτέκων, Θαποτέκων, Τολτέκων, κλπ., θα είναι αδύνατον να πραγματοποιήσουμε μέσα σε μας τους ίδιους την πλήρη συγχώνευση του πνεύματος με την ψυχή. Τα μυστήρια του σεξ είναι υπερβατικά και βρίσκονται στον σταυρό. Επαναλαμβάνω: η εισαγωγή του κάθετου Lingham, του αρσενικού φαλλού στο επιβλητικό cteis, το θηλυκό utero, διαμορφώνει τον σταυρό. Τα Σεξουαλικά Μυστήρια διδάσκονταν από τον ενσαρκωμένο Κύριό μας τον Quetzalcoatl, που μετατράπηκε πραγματικά σε ζωντανό άνθρωπο και όχι σε μία απλή ιστορική προσωπικότητα. Ο Κοσμικός Χριστός, ο πλατωνικός Λόγος, ο ελληνικός Δημιουργός, είναι η Πολύπλευρη Τέλεια Ενότητα. Αναμφισβήτητα, ο Quetzalcoatl είναι ο Χριστός, είναι το INRI, που αν το αναλύσουμε σημαίνει: Ignis Natura Renovatur Integram. Είναι η φωτιά που ανανεώνει ασταμάτητα την φύση. Η φωτιά του Quetzalcoatl υπάρχει στο βάθος κάθε κοσμικής ενότητας, που γεννιέται, στο βάθος κάθε αστερισμού, όλων των πλανητών, όλων των ήλιων. Γι’ αυτό είναι που ο Quetzalcoatl δεν χάθηκε και δεν θα χαθεί ποτέ, Γι’ αυτό είναι που υπάρχει πολύ πριν υπάρξει το σύμπαν και θα συνεχίσει να υπάρχει για όλη την αιωνιότητα.

Το Μυστήριο των Δίδυμων Ψυχών είναι κάτι το εξαιρετικό, και αυτό αποκαλύπτει τον δίδυμο αδελφό του Quetzalcoatl. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η αγνή ουσία της ψυχής μας μπορεί να εμφανιστεί σε οποιονδήποτε άλλο οργανισμό πέρα απ’ τον δικό της. Να εδώ το μυστήριο των δίδυμων ψυχών, ένα απ’ τα μεγαλύτερα και πιο μεγαλοπρεπή Μυστήρια της Αγάπης. Όταν ένας άντρας συναντά την δίδυμη συντρόφισσά του θα έχει βρει την ευτυχία. Ευτυχής ο άντρας που βρίσκει την αγαπημένη γυναίκα. Ας θυμηθούμε ότι η αγάπη αρχίζει με μια σπίθα συμπάθειας, ουσιαστικοποιείται με την δύναμη της στοργής και συντίθεται σε λατρεία.

Ένας τέλειος γάμος είναι η ένωση δύο όντων: ενός που αγαπάει περισσότερο και ενός άλλου που αγαπάει καλύτερα. Η αγάπη είναι η καλύτερα προσιτή θρησκεία στον άνθρωπο. Δεν είναι τα άστρα που, στην πραγματικότητα, ανησυχούν τόσο τον Quetzalcoatl, αλλά οι άνθρωποι. Προφανώς, τα ανθρώπινα όντα είμαστε υποταγμένα στον Νόμο του Εκκρεμούς: σήμερα θέλουμε ένα πράγμα, αύριο το περιφρονούμε. Ο νους μας, η καρδιά μας είναι υποταγμένα στον Νόμο του Εκκρεμούς. Μέχρι και τα κράτη του κόσμου κινούνται σύμφωνα με αυτόν τον νόμο. Κράτη που πριν ήταν βαθιά θρησκευόμενα, με την αλλαγή του εκκρεμούς, μεταμορφώνονται στο αντίθετο, γίνονται υλιστικά. Όταν το εκκρεμές επιστρέφει στην αρχική του θέση, αυτά τα κράτη θα ξαναγίνουν θρησκευόμενα.

Αυτή είναι η τωρινή περίπτωση της Ρωσίας. Οι μεγαλύτερες παραψυχολογικές κατακτήσεις του κόσμου, σύμφωνα με δημοσιευμένες εκτιμήσεις, προέρχονται από την Ρωσία. Αυτό σημαίνει ότι η πνευματικότητα αρχίζει να αναβλύζει ξανά στην Ρωσία. Το ίδιο θα συμβεί κάποια ημέρα με την Κίνα. Θα εκπληρωθούν τα λόγια του Quetzalcoatl όταν το εκκρεμές θα επιστρέψει στο σημείο εκκίνησής του, και μια καινούρια πνευματικότητα θα λάβει χώρα ανάμεσα στους Κινέζους, αλλάζοντας την ιστορία τους.

Ο Quetzalcoatl την παραμονή της δίκης και της καταδίκης του σε θάνατο, λέει ο Πρόεδρος στο μαγικό του έργο, έπεσε στον πειρασμό να γίνει αθάνατος. Αυτό αξίζει έναν βαθύ συλλογισμό. Είναι δια μέσου της αγάπης, δια μέσου της γυναίκας, δια μέσου του σεξ που μπορούμε να μεταμορφωθούμε πραγματικά, να μετατραπούμε σε αθάνατα και παντοδύναμα όντα.

Όταν δικάζεται ο Quetzalcoatl, όταν κρίνεται άδικα, λέγοντας ότι δεν αγαπάει την Θούλη, ότι δεν αγαπάει τους Τολτέκους, διαπράττεται συκοφαντία. Όταν βεβαιώνεται έντονα ότι ο Quetzalcoatl αγαπάει τους ανθρώπους, όμως οι άνθρωποι δεν υπάρχουν ακόμα, είναι κάτι που πρέπει να μελετηθεί. Προφανώς, χρειάζεται να δημιουργήσουμε τον άνθρωπο μέσα σε εμάς τους ίδιους. Χωρίς αμφιβολία, έχουμε στους ίδιους μας τους ενδοκρινολογικούς αδένες τους σπόρους του ανθρώπου.

Έχει φτάσει η ώρα να γνωρίσουμε τα Μυστήρια του Quetzalcoatl, να γνωρίσουμε τα Μυστήρια του Δέντρου του Σύμπαντος, να γνωρίσουμε τα Μυστήρια του Σεξ, να τα μελετήσουμε βαθιά για να μεταμορφωθούμε ριζικά και να μετατραπούμε σε ανθρώπους και, πιο αργά, σε Υπερανθρώπους.

Η Θούλη έπεσε, λένε οι Τολτέκοι, Quetzalcoatl, η Θούλη έπεσε! Ναι, έπεσε! Τελείωσε η χαμένη Εδέμ! Η αρχαία Θούλη έγινε στάχτες! Ο Εδεμικός Κήπος μετατράπηκε σε κοσμική σκόνη! Ο άνθρωπος έχασε τις υπερβατικές του δυνάμεις και, εκ των πραγμάτων, έγινε ένας ζητιάνος, εγκατέλειψε την αρχαία σοφία, εκφυλίστηκε τελείως και, τώρα μόνο η δόξα του Quetzalcoatl σ’ αυτό το σύμπαν μπορεί να μας μεταμορφώσει ριζικά και να μας μετατρέψει σε Υπερανθρώπους.

Οι Θεοί μετατράπηκαν σε Δαιμόνια! Ποιος μπορεί να αρνηθεί αυτό το γεγονός; Τι απέμεινε από τους μεγάλους ιεροφάντες του παρελθόντος; Που βρίσκονται οι Μωυσήδες, οι Τρισμέγιστοι, εκείνοι που κυβέρνησαν την φύση;

Οι Θεοί έπεσαν λέει ο Quetzalcoatl, μετατράπηκαν σε Δαιμόνια. Οι βασιλείς έγιναν υποτελείς και οι σκλάβοι, ένα τίποτα.

Βρισκόμαστε σε μια τρομερή μαύρη εποχή. Χρειάζεται να αναγεννηθούμε. Χρειάζεται να μελετήσουμε βαθιά τα Μυστήρια του Quetzalcoatl και να μεταφέρουμε αυτό το μήνυμα του Κυρίου μας Quetzalcoatl σε όλη την Αμερική, ώστε όλη η Αμερική να φουντώσει.

Έκλεισε ένας κύκλος, το φίδι δάγκωσε την ουρά του. Οι παράδεισοι των αρχαίων καιρών χάθηκαν και, τώρα υποφέροντας, σκυφτός, ο άνθρωπος προχωράει σ’ αυτόν τον πονεμένο δρόμο, μακριά, πολύ μακριά από την σοφία του Quetzalcoatl. Χρειάζεται να επιστρέψουμε στην αρχαία σοφία και να κάνουμε να λάμψουν τα Μυστήρια του Anahuac πάνω στην επιφάνεια της γης.

Ο Quetzalcoatl έφυγε στον σταυρό του, γιατί στον σταυρό βρίσκονται τα Μυστήρια του Lingham-Yoni, γιατί ο σταυρός είναι ένα εργαλείο απολύτρωσης και μεταμόρφωσης. Ο Quetzalcoatl έφυγε αλλά πρέπει να συνεχίσει να ζει μέσα στην καρδιά μας, πρέπει να γεννηθεί μέσα σε κάθε έναν από μας. Ναι, έφυγε όπως έφευγαν οι ψυχές των νεκρών στην παλιά Αίγυπτο, ταξιδεύοντας στην Βάρκα του Ρα προς τον Άφατο Ήλιο. Ο Quetzalcoatl έφυγε όμως πρέπει να τον φωνάξουμε με όλη μας την καρδιά, πρέπει να τον επικαλεστούμε, πρέπει να εξαλείψουμε από τον εαυτό μας αυτά τα ελαττώματα που έχουμε μέσα μας και που μας απομακρύνουν από τον Κύριο Quetzalcoatl.

Το θαυμάσιο έργο του προέδρου μας Jose Lopez Portillo πρέπει να σμιλευτεί με χρυσό, πάνω σε θεϊκό μάρμαρο. Το εξαιρετικό έργο του Homero Bustamante Carmelo λάμπει τώρα πάνω στην επιφάνεια της Γης, όπως ο καυτός ήλιος όταν βγαίνει από την Ανατολή.

Φίλοι, έφτασε η ώρα που μπορούμε να επαναστατήσουμε ενάντια σ’ εμάς τους ίδιους, έφτασε η ώρα που πρέπει να μεταμορφωθούμε, έφτασε η στιγμή που πρέπει να ανοίξουμε τους παλιούς κώδικες του Anahuac και να γνωρίσουμε την φιδίσια σοφία του Κυρίου μας Quetzalcoatl».

Αυτά ήταν τα λόγια του Σαμαέλ Αουν Βεόρ, Παγκόσμιου Προέδρου των Γνωστικών Ιδρυμάτων, και τελείωσαν με τρία ζήτω για το Μεξικό, που φώναξαν όλοι οι παρόντες. Στην συνέχεια σηκώνονται όλοι και χειροκροτούν ενθουσιασμένοι τα σχόλια του Δάσκαλου.

Πρέπει να αποσαφηνίσουμε επίσης ότι προς μεγάλη μας έκπληξη πολλοί άνθρωποι έμειναν έκθαμβοι με την διάλεξη, χωρίς καν να ξέρουν την Γνώση. Άνθρωποι των πολιτικών κύκλων είπαν ότι ήταν μία εξαιρετική διάλεξη. Εμείς, που γνωρίζουμε την διδασκαλία, ξέραμε ότι επρόκειτο για έναν απόλυτο θρίαμβο που είχε μπει στους πολιτικούς κύκλους και, κυρίως, που ξέραμε ότι αυτός που μίλησε δεν ήταν μια ανθρώπινη προσωπικότητα, αλλά, το πραγματικό Είναι, ο Σαμαέλ Αουν Βεόρ.

Στο τέλος της διάλεξης διάφοροι πολιτικοί ρωτούσαν τον Σαμαέλ σε ποιο πανεπιστήμιο είχε σπουδάσει, σ’ αυτό απάντησε:

-Κύριοι, δεν σπούδασα σε κανένα άλλο μέρος παρά στο πανεπιστήμιο της ζωής.

Στην επιστροφή στο σπίτι του Δασκάλου μας έλεγε ότι είχε δεχτεί την πρόσκληση να αναπτύξει αυτήν την διάλεξη επειδή επρόκειτο για ένα έργο του Jose Lopez Portillo, που ήταν ένας Bodhisatwa πεσμένος ο οποίος κατείχε εσωτερικές γνώσεις.

15. -Στις 8 Νοεμβρίου του 1977, όπως ήταν συνήθεια, έπρεπε να συνοδεύσω τον Δάσκαλο στην τελευταία διάλεξη της ζωής του, που θα δινόταν στην αίθουσα ακροάσεων Ομοσπονδιακή Επιτροπή Ηλεκτρισμού στην πόλη του Μεξικού. Εκείνη την ημέρα περισσότερο από ποτέ μπόρεσα να συνοδεύσω τον Δάσκαλο και να διαπιστώσω την τρομερή προσπάθεια που έκανε για να ανέβει τα σκαλιά μέχρι το θεωρείο και την απερίγραπτη ταλαιπωρία που πέρασε στα 14 λεπτά που κράτησε η διάλεξή του για τον Quetzalcoatl. Εν τω μεταξύ, εγώ περίμενα πίσω από τις πλαϊνές κουρτίνες της σκηνής, έτοιμος για να τον βοηθήσω, στην περίπτωση που θα συνέβαινε κάτι το απρόοπτο.

Στην συνέχεια παραθέτω την τελευταία διάλεξη που παραδόθηκε εν ζωή από τον Δάσκαλο, πεπεισμένος ότι ήταν ένα ιστορικό συμβάν μεγάλης σπουδαιότητας:

-Φίλοι μου, παρευρισκόμαστε σε ένα εξαιρετικό συμβάν. Το Δράμα του Quetzalcoatl λάμπει στην νύχτα των καιρών. Πρόκειται για το ίδιο Δράμα που παρουσιαζόταν μέσα στα Μυστήρια της Ελευσίνας, από τους μύστες, από τους Μυημένους. Είναι το ίδιο Δράμα που παρουσιάστηκε δημόσια από τον Ιησού στους δρόμους της αρχαίας Ιερουσαλήμ.

Δεν θα μπορούσε να λείπει από το Μεξικό, από την ιερή γη των αρχαίων καιρών, το ίδιο Κοσμικό Δράμα σκιαγραφείται πια εδώ με εξαιρετικό τρόπο. Προφανώς, ο Quetzalcoatl λάμπει στον Άφατο Κόσμο, στον Λόγο, την Πολύπλευρη Τέλεια Ενότητα. Ο Quetzalcoatl είναι επίσης ο Μίθρα, ο Ερμής ο τρεις φορές μεγάλος Θεός Ίβις του Θωτ, είναι, στην πραγματικότητα, ο Πνευματικός Ήλιος.

Ο Quetzalcoatl είναι το Φτερωτό Φίδι, το Μυστικιστικό Φίδι των Μυστηρίων του Ορφέα, των Αιγυπτιακών Μυστηρίων, των Καβειρικών Μυστηρίων και των Μυστηρίων του δοξασμένου αρχαίου και αρχαϊκού Μεξικού.

Ο Quetzalcoatl δεν είναι μια προσωπικότητα απλά μυθολογική, όπως νομίζουν οι αγνοούντες μορφωμένοι. Όχι, ο Quetzalcoatl είναι η ίδια κοσμική αρχή που έφερε το σύμπαν στην ύπαρξη. Είναι η λέξη, είναι ο Λόγος του Ιωάννη. Δικαίως ο Ιωάννης λέει: «Στην αρχή ήταν ο Λόγος και ο Λόγος ήταν με τον Θεό και ο Λόγος ήταν ο Θεός, από Αυτόν έγιναν όλα τα πράγματα και χωρίς Αυτόν τίποτα από αυτά που έγιναν δεν θα υπήρχε».

Ο Quetzalcoatl είναι ο ίδιος ο Λόγος, η Λέξη που έγινε σάρκα. Πριν να υπάρξει το σύμπαν ο Quetzalcoatl ήδη υπήρχε. Ο Quetzalcoatl είναι το Φτερωτό Φίδι που κυματίζει εν μέσω της κοσμικής σκόνης. Ο Quetzalcoatl είναι ο Omeyocan της εκκίνησης της ζωής αυτού του ηλιακού συστήματος. Ο Quetzalcoatl στον ίδιο του τον εαυτό είναι ο Λόγος του Πλάτωνα, ο Χριστός των Εβραίων, ο Βισνού των Ινδών.

Εκείνοι που δεν γνωρίζουν την ερμητική επιστήμη, εκείνοι που ποτέ δεν μελέτησαν πραγματικά την κοσμογέννεση, εκείνοι που ποτέ δεν μελέτησαν γνωστική ανθρωπολογία, εκείνοι που νομίζουν ότι ξέρουν πολλά ( όταν, στ’ αλήθεια, αγνοούν την θρησκεία-σοφία των αρχαίων χρόνων), νομίζουν ότι ο Quetzalcoatl είναι ένας μύθος, ένα είδωλο, και φτάνουν να τον κοιτάζουν μέχρι και με περιφρόνηση.

Κύριοι, έφτασε η στιγμή να περάσουμε από μια επανεκτίμηση αρχών. Έχει φτάσει η στιγμή να καταλάβουμε με σαφήνεια ότι ο Quetzalcoatl μας δείχνει αυτό που πρέπει να κάνουμε. Αν πραγματικά θέλουμε να μεταμορφωθούμε έχουμε εδώ ένα τέλειο πρωτότυπο: τον Quetzalcoatl!

Ο Quetzalcoatl σαν Λόγος είναι αυτό που είναι, αυτό που πάντα ήταν και αυτό που πάντα θα είναι. Είναι η ζωή που πάλλεται σε κάθε άτομο, και σε κάθε ήλιο. Ο Quetzalcoatl είναι η Λέξη!

Στ’ αλήθεια, η Λέξη είναι βαθιά σημασιολογική. Ο Lopez Portillo, πρόεδρος του Μεξικού, στο βιβλίο του «Quetzalcoatl», για παράδειγμα λέει ότι η Λέξη έχει τρεις βασικές απόψεις: ήχο, αντιπροσώπευση και νόημα. Γι’ αυτό, όταν κάποιος φτάνει να γνωρίσει την αξία της Λέξης και μαθαίνει να την χρησιμοποιεί, ακολουθεί το δρόμο του Quetzalcoatl.

Εσείς είδατε την αντιπροσώπευση αυτού του εξαιρετικού δράματος, αυτού του θαυμάσιου δράματος. Χωρίς αμφιβολία, ο Quetzalcoatl είναι ο Μεξικανικός Χριστός, είναι το κέντρο αυτού του δράματος.

Στ’ αλήθεια, ακριβοί μου φίλοι, έφτασε μέχρι εμάς μια μεγαλειώδης στιγμή. Άνοιξε στην εξυπνάδα μας η πρώτη φλόγα της κατανόησης, αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε ότι ο Λόγος μπορεί να ιδωθεί με διάφορους τρόπους: από την Εβραϊκή άποψη ή από την Αιγυπτιακή άποψη, όπως επίσης, είναι δυνατόν να τον μελετήσουμε στο φως του αρχαίου Μεξικού.

Ο Quetzalcoatl όπως και ο Vishnu, σαν Λόγος είναι το Ρήμα. Ήταν η Λέξη που έδωσε ζωή σ’ αυτό το σύμπαν. Και η Λέξη στηρίζει αυτό το σύμπαν.

Ο Λόγος αντηχεί, ο Λόγος είναι μουσική. Και η μουσική επίσης είναι σφαιρική και ρέει σε όλο το σύμπαν. Μέσα σε κάθε έναν από εμάς βρίσκεται εν δυνάμει ο Quetzalcoatl. Μέσα σε κάθε έναν από εμάς υπάρχει η δυνατότητα να τον ενσαρκώσουμε.

Μεγαλειώδες Δράμα! Ο άνθρωπος που βρίσκεται στην μακρινή Θούλη, ο άνθρωπος που πέφτει σε πειρασμό, ο άνθρωπος που μεθάει, που εκσπερματώνει και χάνει τις δυνάμεις του, ο άνθρωπος που κατευθύνεται προς την κόκκινη γη, την γη των προγόνων του. Ο άνθρωπος που κοιτάζεται στον καθρέπτη και λέει: «είμαι πολύ γέρος». Ο άνθρωπος που υποφέρει, που κλαίει και που προχωράει στους δρόμους του κόσμου φορτωμένος τον σταυρό στην πλάτη του. Εκείνος είναι ο Quetzalcoatl!

Τελικά, είδατε πια όλοι την πολύτιμη αντιπροσώπευση. Ανασταίνεται ανάμεσα στους νεκρούς, λάμπει δοξασμένα στο απροσμέτρητο άπειρο διάστημα. Είναι δόξα! Είναι φως! Είναι σοφία!

Κι’ εμείς επίσης, όπως ο Quetzalcoatl, κάποια ημέρα χάσαμε τον Παράδεισο για τον οποίο μας μιλάει η Βίβλος. Φύγαμε από τον κήπο των Εσπερίδων, εγκαταλείψαμε τα Ηλύσια Πεδία την ημέρα που πέσαμε στην εκσπερμάτωση. Όμως, μπροστά στα μάτια μας, υπάρχει ένας θαυμάσιος οδηγός που μας δείχνει τον δρόμο της απελευθέρωσης. Αυτός ο οδηγός είναι ο Quetzalcoatl!

Φίλοι μου, ο σταυρός που ο Quetzalcoatl κουβαλάει είναι φανταστικός! Εκείνο το δέντρο του Σύμπαντος περιέχει το ίδιο το μυστικό της διδασκαλίας του Quetzalcoatl. Ας σκεφτούμε για ένα λεπτό το κάθετο Lingham και το οριζόντιο Yoni. Χωρίς αμφιβολία, η εισχώρηση του κάθετου φαλλού μέσα στο σταθερό Cteis κάνει σταυρό, τον σταυρό που ο Quetzalcoatl κουβαλάει στους ώμους του, τον σταυρό που και ο μεγάλος Καβίρ Ιησούς κουβάλησε επίσης μέχρι τον Γολγοθά, είναι ο ίδιος πολύτιμος σταυρός όλων των εποχών.

Αδελφοί μου, αν ο σταυρός είναι εργαλείο μαρτυρίου και βασάνων, είναι επίσης, ταυτόχρονα, ένα εργαλείο απελευθέρωσης. Στους καιρούς της αρχαίας Λεμουρίας ήταν γνωστό το κλειδί της Κιβωτού της Επιστήμης. Οι άντρες και οι γυναίκες δεν είχαν χάσει ακόμα την Εδεμική αθωότητα. Μαζεύονταν στους Ναούς των Μυστηρίων για την τελετουργία της αναπαραγωγής. Δεν ενώνονταν όπως τα ζώα, δεν αναπαράγονταν όπως αναπαράγονται σήμερα τα διανοούμενα ζώα. Όχι! Αναπαράγονταν όπως αναπαράγονται οι πραγματικοί άνθρωποι, αναπαράγονταν όπως οι Υπεράνθρωποι.

Εκείνον τον καιρό γινόταν αποδεκτό σαφώς το χάρισμα της krya-shakti. Άντρες και γυναίκες ενώνονταν για να δημιουργήσουν και να ξαναδημιουργήσουν. Ποτέ δεν ξεχείλιζαν το Ποτήρι του Ερμή. Το αποτέλεσμα από αυτό ήταν η άνοδος του Ιερού Φιδιού στην σπονδυλική στήλη εκείνων των ιερών όντων. Εκείνα τα πλάσματα κατείχαν δυνάμεις πάνω στη φωτιά, τον αέρα, το νερό και την γη.

Μόνο πιο αργά είναι που τα ανθρώπινα όντα έπεσαν σε ζωικό εκφυλισμό και σαν συνέπεια απ’ αυτό, έχυσαν το Ποτήρι του Ερμή και έχασαν όλες τις δυνάμεις τους.

Έπεσε ο Quetzalcoatl! Ναι, έπεσε! Όμως, τώρα όλοι εμείς μπορούμε να κατευθυνθούμε προς την κόκκινη γη, προς την γη των προγόνων μας για να αποκτήσουμε ξανά το φως της λαμπρότητας. Μόνο φτάνοντας σ’ αυτήν την ευλογημένη γη θα αποκτήσουμε την ανάσταση και τότε θα εμφανιστεί η μορφή του Quetzalcoatl μέσα σε μας τους ίδιους, εδώ και τώρα. Και θα καλυφθούμε από λαμπρότητες και θα έχουμε δυνάμεις για να κυριαρχούμε τον αέρα, την φωτιά, την γη και όλα τα στοιχεία της φύσης γενικώς.

Θα έρθει η ημέρα που εκείνοι που ακολουθούν την γνωστική διδασκαλία θα φτάσουν στην ανάσταση του Quetzalcoatl μέσα σε μας τους ίδιους, εδώ και τώρα.

Εμείς, οι γνωστικοί, έχουμε το κλειδί όλων των αυτοκρατοριών, το κλειδί όλων των δυνάμεων, μπορούμε να κάνουμε την γη να τρέμει και να κινήσουμε τυφώνες γιατί γνωρίζουμε το μυστικό του Quetzalcoatl. Αυτό το μυστικό δεν είναι γνωστό από τα γουρούνια του υλισμού. Αυτό το μυστικό είναι το Μεγάλο Αρκάνο.

Φίλοι, σας αποχωρίζομαι αυτήν την νύχτα και συγχαίρω πολύ ειλικρινά όλους αυτούς τους ευγενείς καλλιτέχνες που εμφανίστηκαν στην σκηνή. Μέσα σ’ αυτούς, βλέπω την σπίθα της μεγαλοφυΐας. Μέσω της διαμαντένιας τέχνης, γεμάτης με σοφία, θα φτάσουμε σε όλα τα μέρη του κόσμου. Θα φτάσουμε την Γνώση στα πιο μακρινά μέρη της γης. Η Ειρήνη να είναι μαζί σας!».

Ακολούθησαν τα συνηθισμένα χειροκροτήματα και τα συγχαρητήρια. Όμως, βλέποντας την κατάσταση που βρισκόταν ο Δάσκαλος, μαζί με τους συγγενείς του τον απομακρύναμε από το θεωρείο όσο πιο γρήγορα γινόταν. Σχολιάσαμε ότι μας φαινόταν ότι ήταν σε πολύ άσχημη κατάσταση και μας απάντησε ότι, πραγματικά, αισθανόταν πολύ αδύναμος.

16. -Ακόμη και αν ήταν ένας άνθρωπος τόσο σωματώδης και κάτοχος μιάς επιβλητικής μορφής, ο Σαμαέλ ήταν ένα ταπεινό ον, αρετή που είχε δοκιμαστεί με φωτιά και σίδερο κατά την διάρκεια της ζωής του. Θυμάμαι σε μια περίπτωση όταν ο Δάσκαλος είχε δεχτεί λεκτική επίθεση με βιαιότητα από κάποιον άνθρωπο που δεν ήταν σύμφωνος με την διδασκαλία του. Μπροστά σε μια τόσο βίαιη επίθεση ο Δάσκαλος απλά κατέβασε το κεφάλι και κράτησε την πιο απόλυτη σιωπή, χωρίς να χάσει τον έλεγχο. Όταν τελείωσε η επίθεση, ο Δάσκαλος σηκώθηκε και βγήκε από τον χώρο.

Λίγο καιρό αργότερα, σε μια άλλη περίπτωση, κατά την οποία ο Δάσκαλος διεύθυνε μια αλυσίδα με τους γνωστικούς σπουδαστές στα ερείπια της Teotihuacán, απρόσμενα άρχισε να βρέχει έντονα. Περιέργως, από σχέδιο του ίδιου του Δάσκαλου, η βροχή έπεφτε μόνο γύρω από την αλυσίδα, και οι συμμετέχοντες παρέμεναν χωρίς να βραχούν.

Όταν τελείωσε η τελετουργία, ακούστηκαν σχόλια έκπληξης και θαυμασμού για το συμβάν. Ο πιο έκπληκτος από όλους ήταν εκείνος ο κύριος που μια μέρα είχε επιτεθεί στον Σαμαέλ με σκληρό και βίαιο τρόπο. Ντροπιασμένος και μετανιωμένος, απευθύνθηκε στον Δάσκαλο, ζητώντας να τον συγχωρέσει «γιατί τώρα ξέρω ότι ο κύριος είναι ένας Μεγάλος Δάσκαλος».

17. -Σε κάθε ευκαιρία ο Δάσκαλος έδινε πάντα έμφαση στο ότι η πιο δύσκολη δύναμη στο χειρισμό είναι η ουδέτερη δύναμη. Ο Σαμαέλ έλεγε ότι όποιος θα ελέγξει αυτήν την δύναμη θα έχει όλα τα είδη των δυνάμεων.

18. -Σε ένα αποστολικό ταξίδι που κάναμε μαζί με τον Δάσκαλο και με την Λιτελάντες ταξιδεύαμε με ένα αυτοκίνητο Fairlaine 500, το οποίο ο Σαμαέλ ονόμαζε στοργικά «το καναρίνι». Δεν μπορούμε να αρνηθούμε ότι ήταν ένα όχημα αρχαίο, όμως πρόσφερε ακόμα καλές υπηρεσίες. Σε ένα κομμάτι της διαδρομής προς την Guadalajara, μερικά χιλιόμετρα πριν φτάσουμε στο Atotonilco, και ενώ βράδιαζε πια εξαπολύθηκε μια καταρρακτώδης βροχή που δυσκόλευε την ορατότητα. Όπως πάντα, εγώ οδηγούσα το όχημα. Ξαφνικά οι υαλοκαθαριστήρες έπαψαν να λειτουργούν. Πληροφόρησα τον Δάσκαλο. Αυτός μου είπε να συνεχίσω εμπρός. Λίγα λεπτά αργότερα τα φώτα έπαψαν κι αυτά να λειτουργούν. Πληροφόρησα τον Δάσκαλο, κι αυτός με προσανατόλισε να πλησιάσω ένα φορτηγό, και να το ακολουθώ από μια φρόνιμη απόσταση. Όμως, εμφανίστηκαν περισσότερα προβλήματα. Μετά πρόσεξα ότι ούτε το τιμόνι και τα φρένα αντιδρούσαν. Ρώτησα τον Δάσκαλο μήπως ήταν καλύτερα να σταματούσαμε. Αφού αξιολόγησε την κατάσταση είπε ότι ήταν καλύτερα να συνεχίσουμε μπροστά γιατί βρισκόμασταν σε έναν αυτοκινητόδρομο γεμάτο με στροφές, έβρεχε και ήταν πολύ σκοτεινά, και αν σταματούσαμε στην άκρη του δρόμου θα μπορούσαμε να προκαλέσουμε κάποιο ατύχημα. Γι’ αυτό, με πολλές περιπέτειες, συνεχίσαμε το ταξίδι προς το Atotonilco. Δεν ξέρω πως, όμως ήταν ένα πραγματικό θαύμα το να συνεχίσουμε το ταξίδι σε τόσο αντίξοες συνθήκες χωρίς να υπομείνουμε συνέπειες. Κατά την διάρκεια εκείνης της διαδρομής, ενώ εγώ έβλεπα μόνο σκοτάδια και τίποτα άλλο, ο Δάσκαλος μου τραβούσε την προσοχή λέγοντας:

-Μην ταυτίζεσαι! Μην ταυτίζεσαι! Μην ταυτίζεσαι! Μην ξεχνάς ότι στα χέρια σου βρίσκεται η ζωή του Αβατάρα του Υδροχόου και της Δασκάλας Λιτελάντες.

Την επόμενη ημέρα, αφού είχαμε επισκευάσει το αυτοκίνητο, συνεχίσαμε το ταξίδι μέχρι την Guadalajara. Στο δρόμο σχολίασα:

-Πως τα έβγαλε πέρα τόσο καλά το καναρίνι, Δάσκαλε!

-Σιωπή! Σιωπή! Λέει ο Δάσκαλος, αν δεν σωπάσεις το καναρίνι θα γίνει υπερήφανο και θα ξανααποτύχει!

-Μη μου πείτε ότι τα αυτοκίνητα μπορούν να ακούσουν;

-Αυτό είναι αλήθεια! Όλα στο σύμπαν, μέχρι και το ελάχιστο άτομο, αποτελείται από ύλη, ενέργεια και συνείδηση!

19. -Είμαι απόλυτα πεπεισμένος ότι ο Σαμαέλ Αούν Βεόρ θα μείνει γνωστός στην Ιστορία σαν το Είναι που τόλμησε να σκίσει το πέπλο του Μυστηρίου της υπερσεξουαλικότητας, αποκαλύπτοντας όλα τα μυστικά της δημόσια. Έχοντας παραδώσει τα κλειδιά όλων των αυτοκρατοριών και όλων των δυνάμεων του κόσμου, κάποια φορά σχολίασε μαζί μου:

Είναι αλήθεια ότι παρέδωσα το μυστικό κλειδί του Μεγάλου Αρκάνο, όμως είμαι υποχρεωμένος να πω ότι αυτό είναι μόνο η αρχή των Μυστηρίων του Σεξ. Κάθε ένας πρέπει να ανακαλύψει στο ίδιο του το εσωτερικό το υπόλοιπο μέρος που δεν αποκαλύφτηκε.

20. -«Είναι αναγκαίο να γνωρίσουμε το μυστικό της γυναίκας», μου είπε σε κάποια περίπτωση ο Δάσκαλος. Εμπνευσμένος από αυτό το σχόλιο πρέπει να υπογραμμίσω ότι σε όλο του το έργο ο Δάσκαλος πάντα προσπαθούσε να εξυψώσει την γυναίκα στην τωρινή κοινωνία. «Χωρίς την γυναίκα δεν υπάρχουν οι Θεοί», τόνιζε. Ο Σαμαέλ δεν ήταν πάντοτε κατανοητός όταν έλεγε ότι ο Ιησούς έφτασε να αγαπήσει μία γυναίκα, έτσι όπως το αναφέρει στην Πίστη Σοφία. Αναρωτιέμαι:

-Μήπως υπάρχει κάτι το λανθασμένο στην αγάπη που δημιουργήθηκε από τον ίδιο τον Θεό;

Στους τωρινούς καιρούς, με τις ανακαλύψεις των χειρογράφων του Qumran και του Nag Hammadi αποδείχτηκε ότι ο Χριστός ήταν αναστηλωτής και απελευθερωτής της γυναίκας, ανεξαρτήτως του τι έλεγε ο Άγιος Παύλος και οι πρώτοι Πατέρες της Εκκλησίας της Ρώμης που, υποβιβάζοντας την γυναίκα στην απλή λειτουργία της υπηρέτριας του άντρα, κατέληξαν πλαστογραφώντας την πραγματική σκέψη του Ιησού.

Στους Βεδικούς καιρούς η γυναίκα ήταν δοξασμένη. Ο Ιησούς την ανεβάζει επιστρέφοντάς της την αποστολή της αγάπης. Κάθε μυημένη γυναίκα αντιπροσωπεύει την ψυχή στην ανθρωπότητα, την Aisha όπως έλεγε ο Μωυσής, ή η Δύναμη της Διαίσθησης και η ικανότητα της αγάπης και της διόρασης. Η ορμητική Μαρία Μαγδαληνή, από την οποία ο Ιησούς θα διώξει επτά δαιμόνια, κατάληξε να μετατραπεί στην πιο φλογερή μαθήτριά του. Και αυτή ήταν εκείνη που είδε τον Ιησού αναστημένο πρώτη. Οι παραδόσεις ήθελαν πάντα να παρουσιάσουν την παθιασμένη και πιστή γυναίκα σαν την μεγαλύτερη ευσεβή του Ιησού, και δεν εξαπατήθηκαν, γιατί η ιστορία της Μαρίας της Μαγδαληνής αντιπροσωπεύει όλο το δράμα της γυναίκας, σύμφωνα με τον Χριστό και σύμφωνα με τον Σαμαέλ.

21. -Ο Σαμαέλ είναι ένας αυθεντικός ηλιακός άνθρωπος, ένας πραγματικός θεϊκός αγγελιοφόρος ή Αβατάρας. Σ’ αυτόν δεν υπάρχει τίποτα το ψεύτικο. Δεν απαιτεί από τους οπαδούς του όρκους ή ομολογία πίστης, παρά μόνο να τον δεχτούν ή να πιστεύουν σ’ αυτόν. Πραγματικά, ο Σαμαέλ αναπτύσσει την θαυμάσια δύναμη της ταπεινότητας, της συμπόνιας για την ξένη δυστυχία, της εσωτερικής καλοσύνης της καρδιάς και της δίψας και της πείνας για δικαιοσύνη. Ο Σαμαέλ ακτινοβολεί τις ζωντανές και θριαμβευτικές αρετές της συμπόνιας, της αγνότητας της ψυχής και της καλοσύνης. Γι’αυτούς και άλλους λόγους, σχολίασε μαζί μου σε κάποια περίπτωση ότι το Είναι του ήταν η «Συμπόνια της Συμπόνιας» και ότι μια από τις μυστικές του αποστολές ήταν να εξαγοράσει ψυχές από την κόλαση. Τώρα το πνεύμα του Σαμαέλ κατεβαίνει στους κατώτερους κόσμους για να βρει ψυχές που να έχουν ακόμα κάποια πιθανότητα σωτηρίας. Και όταν βλέπει ένα από αυτά τα δυστυχισμένα πλάσματα στην αύρα του οποίου υπάρχει λίγη αγάπη, αρχίζει την διαδικασία της απολύτρωσης. Ο Σαμαέλ, ο Δάσκαλος της Σύνθεσης, ψάχνει σε όλα τα πράγματα την θεϊκή τάξη στην οποία η δικαιοσύνη βασιλεύει πάνω στην ζωή, η επιστήμη πάνω στην δικαιοσύνη και η αγάπη και η σοφία πάνω και στις τρεις.

22. -Κάποια φορά, σε ένα από τα σαλόνια του Γνωστικού Συλλόγου του San Luis Potosi, ο Σαμαέλ έδινε μία διάλεξη. Ξαφνικά, μπροστά σε όλο τον κόσμο, ο Δάσκαλος απευθύνεται σε μένα με αυστηρό τόνο:

-Γιατί αμφιβάλεις γι’ αυτά που λέω;

-Μα, Δάσκαλε!…

-Αμφιβάλεις γι’ αυτά που λέω μόνο και μόνο γιατί δεν τα διάβασες σε κάποιο βιβλίο ή γιατί κανείς δεν τα είπε πριν από εμένα;

-Συγγνώμη, Δάσκαλε! Όμως, ειλικρινά, δεν αισθάνομαι καμία αμφιβολία με συνειδητό τρόπο. Μπορεί πράγματι να αμφιβάλω σε ασυνείδητα επίπεδα.

Τότε, κοιτάζοντάς με έντονα ο Δάσκαλος σχολίασε:

-Τώρα βλέπω ότι το πράσινο χρώμα της αμφιβολίας εξαφανίζεται από την αύρα σου.

Εξομολογούμαι ειλικρινά ότι εκείνο το επεισόδιο με αποσυντόνισε τελείως. Έγινα άσπρος και κόκκινος, με έλουσε κρύος ιδρώτας, ταυτόχρονα. Όμως η διδασκαλία που έδωσε ο Δάσκαλος εκείνη την ημέρα ποτέ δεν σβήστηκε από την μνήμη μου, Γι’ αυτόν τον Λόγο την μεταδίδω:

Διηγείται ο Δάσκαλος ότι κατά την διάρκεια της δυναστείας του Φαραώ Χεφρέν, αυτός και άλλοι τρεις Αιγύπτιοι Ιεροφάντες συνήθιζαν να δίνουν στον λαό κάποιο είδος ανώτερης διδασκαλίας. Οι αναζητητές ελάμβαναν εκείνες τις διδασκαλίες στα περίχωρα των πυραμίδων του Χεφρέν και του Χέοπα. Μεταξύ των ακροατών εκείνων αντιλήφθηκαν ότι υπήρχε κάποιο πρόσωπο που δεν ενδιαφερόταν για αυτά που έλεγαν. Κάποια ημέρα τον φώναξαν για να τον ρωτήσουν γιατί συνέχιζε να παρίσταται στις διδασκαλίες αφού δεν τον ενδιέφεραν. Η απάντηση τους ξάφνιασε:

-Το μόνο πράγμα που με ενδιαφέρει είναι να μην ξαναποκτήσω φυσικό σώμα σε κανένα από τα τέσσερα κατώτερα βασίλεια της φύσης.

Τότε, οι Ιεροφάντες σχολίασαν ότι αν ξυπνούσε την συνείδηση θα τον βοηθούσαν να μην ενσαρκωθεί ξανά σε αυτόν τον κόσμο.

Πέρασαν πέντε χρόνια. Όταν εκείνο το παράξενο πρόσωπο ξανασυναντήθηκε με τους Ιεροφάντες, τους είπε:

-Ξύπνησα πια την συνείδησή μου! Τώρα, εκπληρώστε την υπόσχεσή σας!

Σε εκπλήρωση της υπόσχεσης, οι τέσσερις Ιεροφάντες έφεραν τον παράξενο άνθρωπο σε μία από τις μυστικές κάμαρες των πυραμίδων όπου τον δίδαξαν το μάντραμ με την νότα κλειδί που θα προκαλούσε την αποσάρκωσή του. Οι Ιεροφάντες προειδοποίησαν τον παράξενο άνθρωπο ότι θα περνούσε από διαφορετικές και εκπληκτικές καταστάσεις στην άλλη πλευρά, και ότι γι’ αυτό, σε καμία περίπτωση δεν θα έπρεπε να ταυτιστεί.

Εκείνος ο παράξενος Αιγύπτιος, με πολύ πίστη και ελπίδα, πρόφερε το μυστικό του μάντραμ και, σαν συνέπεια, αποσαρκώθηκε. Στην άλλη πλευρά πια, εντελώς συνειδητός, σε κάποια συγκεκριμένη στιγμή αισθάνθηκε τρομαγμένος από το τρομερό σκοτάδι. Αμέσως θυμήθηκε τον προσανατολισμό που του έδωσαν οι Ιεροφάντες: Να μην ταυτιστείς ποτέ!

Συνεχίζοντας τον δρόμο του στην άγνωστη διάσταση, παρατήρησε μία ομάδα από τέρατα. Αισθάνθηκε μια ώθηση να κρυφτεί ή να οπισθοχωρήσει, όμως πρόσεξε ότι γύρω του υπήρχαν πολλοί βαθιοί λάκκοι. Πάλι θυμήθηκε την διδασκαλία των Δασκάλων του: Ποτέ να μην ταυτιστείς! Και προχώρησε.

Συνέχισε τον δρόμο του και συνάντησε έναν μεγάλο αριθμό από ζευγάρια που έκαναν έρωτα. Από τον έντονο ερωτικό-σεξουαλικό μαγνητισμό του σκηνικού ένιωσε να έλκεται από μια γυναίκα που τον καλούσε να κάνουν έρωτα. Πλην όμως, θυμήθηκε πάλι το κλειδί: Μην ταυτίζεσαι με κανένα πράγμα!

Συνεχίζοντας την μοναδική του διαδρομή προς το άγνωστο, ένιωσε να έλκεται από μία καταιγίδα. Σκέφτηκε να βρει καταφύγιο σε μία σπηλιά, για να αποφύγει την μανία της καταιγίδας. Και, θυμήθηκε άλλη μία φορά τα λόγια των Δασκάλων: Μην ταυτίζεσαι με τίποτα!

Όταν η καταιγίδα πέρασε, ο Αιγύπτιος παρατήρησε ότι μέσα από αυτήν εμφανίστηκαν οι τέσσερις Ιεροφάντες, και πλησιάζοντας τον συγχάρηκαν που είχε περάσει με επιτυχία όλες τις δοκιμασίες:

-Αν είχες ταυτιστεί με το σκοτάδι της άλλης πλευράς, θα είχες επιστρέψει στον φυσικό κόσμο, γιατί εκείνο το σκοτάδι ήταν το σκοτάδι μιάς μητρικής κοιλιάς. Αν είχες ταυτιστεί με τα τέρατα και είχες οπισθοχωρήσει και πέσει σε οποιονδήποτε από τους λάκκους, θα είχες επιστρέψει πάλι, γιατί εκείνοι οι λάκκοι ήταν μητρικές κοιλιές στην γη. Αν είχες ταυτιστεί με τα ζευγάρια που έκαναν έρωτα θα είχες επιστρέψει επίσης στην κοιλιά μιάς από αυτές. Και αν είχες ταυτιστεί με την καταιγίδα και είχες ψάξει για καταφύγιο στην σπηλιά, θα είχες επίσης αποκτήσει σώμα γιατί εκείνη η σπηλιά ήταν κι αυτή μια μητρική κοιλιά στην γη. Όμως, καθώς πέρασες από όλες τις δοκιμασίες, κατέκτησες το δικαίωμα να μην ξαναποκτήσεις σώμα στον φυσικό κόσμο. Από εδώ και μπρος η κατοικία σου θα είναι ο Μοριακός Κόσμος του Maitreya, όπου βρίσκονται οι πνευματικοί πλανήτες του Χριστού.

23. -Ερχόμασταν από το Ακαπούλκο ο Δάσκαλος, η Dondita, o Dr. Jose Vicente Marquez και εγώ. Στην διάρκεια του ταξιδιού μέχρι την πόλη του Μεξικού, ο Δάσκαλος αποκάλυψε πολύ ενδιαφέρουσες απόψεις σχετικά με to πολιτικό σύμπαν.

Μίλησε σχετικά με την Γεωπολιτική, την Ψυχοπολιτική και την Μαγικοπολιτική. Η Γεωπολιτι-κή είναι «όπου πηγαίνεις, κάνε αυτό που βλέπεις». Η Ψυχοπολιτική αποτελείται από την αυτοκυριαρχία, για να μην πέσεις ποτέ στην διαφθορά. Η Μαγικοπολιτική είναι ένα είδος σκακιού της ζωής, στου οποίου την σκακιέρα οι Αδελφότητες Λευκή και Μαύρη ζουν σε συνεχή φιλονικία για τις ψυχές του κόσμου.

24. -Ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια που περιβάλλει τον αρχαίο γνωστικισμό είναι η επιστήμη των Ζωντανών Μούμιων. Ο Δάσκαλος Σαμαέλ, για παράδειγμα, ζούσε στο Μεξικό, όπως οποιοσδήποτε Μεξικανός πολίτης. Αλλά, ταυτόχρονα, κατείχε κι άλλο σώμα, στην Αίγυπτο, σε κατάσταση καταληψίας (ζωντανή μούμια), εδώ και κάπου 5 χιλιάδες χρόνια περίπου. Περιστασιακά, ο Σαμαέλ μπορούσε να ξαναζωντανέψει το άλλο του σώμα, για να πραγματοποιήσει κάποια συγκεκριμένη εργασία. Είναι λυπηρό το ότι η τωρινή επιστήμη και οι θρησκείες δεν γνωρίζουν τίποτα σχετικά με τις ζωντανές μούμιες, γνωρίζουν και μελετούν μόνο τις νεκρές μούμιες. Εσωτερικά, αισθάνομαι ότι οι επιστήμονες σκέπτονται ότι υπάρχει κάτι το διαφορετικό στην παράξενη διαδικασία της μουμιοποίησης των αρχαίων Αιγυπτίων. Στο τέλος-τέλος, γιατί ήθελαν να διατηρήσουν το σώμα; Το σίγουρο είναι ότι εκείνο τον καιρό υπήρχαν δυό διαδικασίες: μία γνωστή από τους ιερείς και τους Υψηλούς Μυημένους, και μία άλλη άξεστη μίμηση από τον λαό.

Γι’ αυτό, κανείς δεν μπορεί να μας μιλήσει καλύτερα από τον Σαμαέλ σχετικά με εκείνο το αρχαίο μυστήριο που ανήκει στην Απόκρυφη Χημεία ή την Αλχημική Επιστήμη. Μας λέει σχετικά:

-Η επανενσάρκωση ή νόμος της αιώνιας επιστροφής είναι μία απλή θεωρία για τους περισσότερους από τους ανθρώπους. Υπάρχουν μερικοί που λένε ότι είναι μία απλή υπόθεση. Δεν λείπουν επίσης κι αυτοί που αποδίδουν σε όλα αυτά την ιδέα της απλής πρόληψης, για αγνοούντες. Όμως, η επανενσάρκωση είναι ένα συγκεκριμένο και αναντίρρητο γεγονός για αυτούς που θυμούνται τις περασμένες τους ζωές. Στο όνομα της αλήθειας πρέπει να πω ότι εγώ θυμάμαι με απόλυτη σιγουριά όλες τις προηγούμενες ζωές μου, τις θυμάμαι γιατί είμαι ένας άνθρωπος με ξύπνια συνείδηση. Οποιοσδήποτε από εσάς που θα ξυπνήσει την συνείδηση θα θυμηθεί επίσης τις περασμένες του ζωές.

Θέλω να μιλήσω τώρα για μία πολύ ιδιαίτερη επανενσάρκωση που είχα στην αρχαία Αίγυπτο, την εποχή του Φαραώ Χεφρέν. Νομίζω ότι ποτέ δεν θα ξεχάσω τις λεπτομέρειες εκείνης της ύπαρξης στην ηλιόλουστη χώρα του Khem. Ήμουν πολύ νέος όταν, περπατώντας στην άμμο της ερήμου, βρισκόμουν μπροστά σε μια λεωφόρο με άσπρες και μαύρες σφίγγες. Θυμάμαι επίσης ότι από μακριά μπορούσα να δω έναν Δάσκαλο ντυμένο με λευκό χιτώνα, σανδάλια και ένα πανωφόρι για να προστατεύεται από τον ήλιο. Συνεχίζοντας, έφτασα στην βάση μιάς από τις τρεις μεγάλες πυραμίδες που ακόμη και σήμερα υπάρχει ( αυτήν του Χεφρέν ). Κάθισα στην σκιά της μεγάλης πυραμίδας για να βολέψω τα σανδάλια μου. Μετά, έψαξα την είσοδο του ναού που υπήρχε στην πυραμίδα. Με εμπόδιζε ένας φύλακας, με σπαθί στο χέρι και ντυμένος μόνο με ένα κομμάτι σκληρό δέρμα (ποδιά) που σκέπαζε την περιοχή των γεννητικών οργάνων. Ενώπιος ενωπίω, ρώτησε:

-Τι θέλετε;

-Είμαι ένας τυφλός που ψάχνει το φως, απάντησα!

-Τι επιθυμείς;

-Φως…!

Τότε, ο φύλακας αρπάζοντάς με απότομα από το αριστερό μπράτσο, με τράβηξε προς το εσωτερικό του ναού της πυραμίδας. Ποτέ δεν μπόρεσα να ξεχάσω εκείνη την στιγμή που είδα μια μεγάλη πέτρα και που, καθώς άνοιγε, δονούνταν με τέτοιο τρόπο ώστε παρήγαγε τις επτά νότες της μουσικής σκάλας. Μέσα στον ναό πια, ξεγυμνωμένος από τα ρούχα μου και από όλα μου τα υπάρχοντα (χρήματα, κοσμήματα, πολύτιμα πετράδια,) έπρεπε να περάσω από τρομερές δοκιμασίες, με τον σκοπό να αξιολογηθεί η εσωτερική μου διάθεση και ο χαρακτήρας μου.

Στην Δοκιμασία της Φωτιάς έπρεπε να διασχίσω ένα σαλόνι με φωτιά, γεμάτο με μακριές σιδερόβεργες, κατακόκκινες από φωτιά, που προκαλούσαν ανυπόφορη ζέστη. Ανάμεσά τους, υπήρχε ένα διάστημα που μόλις και χωρούσε τα πόδια. Κάτω, υπήρχε μια άβυσσος. Όποιος δίσταζε, οπισθοχωρούσε ή τον κυριαρχούσε ο φόβος, συνήθως έπεφτε, και τον κατέτρωγαν οι φλόγες.

Στην Δοκιμασία του Αέρα, με κρέμασαν από έναν γκρεμό. Δυνατά ρεύματα αέρα μαστίγωναν και πάγωναν το σώμα μου. Όμως συνέχισα σταθερός και ήσυχος.

Μετά, υποτάχτηκα στην Δοκιμασία του Νερού. Εκείνη η δοκιμασία πραγματοποιούνταν σε μια τάφρο ή λίμνη, γεμάτη με κροκοδείλους. Σώθηκα γιατί γνώριζα κάποιους μαγικούς εξορκισμούς μεγάλης δύναμης. Πολύ πριν και μετά από εμένα πολλοί κατέληξαν κομματιασμένοι από τα σαγόνια εκείνων των ερπετών.

Τελικά, υποτάχτηκα στην Δοκιμασία της Γης. Έπρεπε να παραμείνω γαλήνιος και ήσυχος μπροστά σε δύο ογκώδεις πέτρες που απειλούσαν να με κομματιάσουν.

Θέλω να υπογραμμίσω ότι όλες αυτές οι δοκιμασίες πραγματοποιήθηκαν με σάρκα και οστά. Οι κίνδυνοι ήταν πραγματικοί. Όμως, καθώς βγήκα νικητής από τις τέσσερις καθαγιασμένες μυητικές δοκιμασίες, στην συνέχεια έγινα δεκτός στο Ιερό Κολέγιο των Μυημένων της Μεγάλης Πυραμίδας.

Ακολουθώντας τις κανονικές διαδικασίες του Μυητικού Μονοπατιού, λογικά έπρεπε να περάσω από περισσότερες δοκιμασίες. Με κάθε τρόπο, μετά από μερικά χρόνια, κατάφερα να φτάσω στην κορυφή του Πρώτου Βουνού των Μεγαλύτερων Μυήσεων, ανακεφαλαιώνοντας όλες τις ερμητικές διαδικασίες που αντιστοιχούν Σ’ εκείνον τον μυητικό βαθμό.

Αφού είχα τελειώσει την ανώτερη αλχημική δουλειά μου, τόσο η Λευκή Αδελφότητα όσο και το βασιλικό εσωτερικό μου Είναι με διέταξαν να βάλω το σώμα μου σε κατάσταση καταληψίας. Πραγματικά έτσι και έγινε, σύμφωνα με τις διαδικασίες της Απόκρυφης Χημείας. Μετά οι ιερείς με έβαλαν σε μία σαρκοφάγο. Σημαντικό: αυτοί (οι ιερείς) δεν χρειάστηκε να μου αφαιρέσουν την ζωή. Επαναλαμβάνω: το σώμα μου έμεινε σε κατάσταση καταληψίας, μετά, τάφηκε σε έναν μυστικό τόπο τον οποίο δεν θα αποκαλύψω ποτέ.

Δια μέσου των αιώνων το Είναι μου συνέχισε να αποκτάει σώμα σε διάφορες εποχές και τόπους. Περιοδικώς μου επέτρεπαν να χρησιμοποιώ το Αιγυπτιακό σώμα. Για παράδειγμα, στην προηγούμενη ενσάρκωσή μου ήμουν ο Καπετάν Daniel Coronado, και κατέληξα να γίνω ένας από τους ήρωες της Μεξικανικής Επανάστασης. Όταν πέθανα (1914), και ενώ περίμενα μια καινούρια ενσάρκωση, μου επετράπη να χρησιμοποιήσω εκείνο το Αιγυπτιακό σώμα. Όμως έπειτα έπρεπε να το επιστρέψω στον τάφο γιατί μια νέα ύπαρξη είχε προγραμματιστεί για μένα (1917).

Την σήμερον ημέρα συνεχίζω να είμαι συνδεδεμένος με εκείνο το σώμα και πάντα το χρησιμο-ποιώ όποτε είναι αναγκαίο. Αυτό είναι δυνατόν διότι είναι ένα σώμα που ακόμα συνεχίζει να είναι ζωντανό! Περιοδικώς το αποσύρω από τον τάφο, μεταφέροντάς το μέσω της Τέταρτης Διάστασης, και υλοποιώντας το όπου το χρειάζομαι. Συνεχίζω να δίνω τροφή και ποτό σε εκείνο το σώμα, για να συνεχίζει να ζει. Αλλιώς θα πεθάνει. Και γιατί συνεχίζω να το διατηρώ ζωντανό; Απλά, για να μπορέσω να το χρησιμοποιήσω στον κατάλληλο χρόνο του!

Όλες εκείνες οι διαδικασίες, όλη εκείνη η επιστήμη των ζωντανών μούμιων συνιστούν μέρος των Μυστηρίων του Θανάτου, του Άμωνος-Ρα. Κανείς στον σημερινό κόσμο, δεν έχει ιδέα ότι όλα αυτά είναι δυνατά. Μιλάω με λεπτομέρειες για κάτι που η τωρινή επιστήμη δεν γνωρίζει και ούτε έχει την παραμικρή ιδέα.

Επιπλέον: δεν είμαι ο μοναδικός που έχει φυσικό σώμα σε κατάσταση καταληψίας. Στην Αιγυπτιακή γη υπάρχουν πολλοί ακόμα. Υψηλοί Μυημένοι που κατέχουν κι αυτοί σώματα σε παρόμοια κατάσταση συντήρησης. Για παράδειγμα, κάποια ημέρα έπρεπε να επισκεφτώ μια κυρία για να την πληροφορήσω σχετικά με ένα πολύ σημαντικό γεγονός. Αυτό συνέβη εδώ και πολλά χρόνια. Χωρίς αμφιβολία, είχα πολύ ενδιαφέρουσες συζητήσεις με εκείνη την κυρία. Κάποια συγκεκριμένη στιγμή, σχολίασα:

-Είμαι πια κουρασμένος από αυτήν την ζωή! Θα μου άρεσε να πεθάνω…

Και εκείνη απάντησε αμέσως:

-Θα ήταν καλό αν μπορούσατε να πεθάνετε! Αλλά, ούτε εσείς ούτε εγώ μπορούμε να πεθάνουμε!

Πέρασαν τα χρόνια και κάποτε επαλήθευσα ότι εκείνη η κυρία, στην πραγματικότητα, ήταν μια Υψηλή Μυημένη που διατηρούσε επίσης ένα φυσικό σώμα στην Αίγυπτο εδώ και πολλούς αιώνες. Γι’ αυτό, ούτε εκείνη ούτε εγώ δεν μπορούσαμε να πεθάνουμε. Από καιρό σε καιρό αποκτούμε καρμικά σώματα, επανενσαρκωνόμενοι.

Ακόμα αναφορικά με τις ζωντανές μούμιες, πρέπει να ξεκαθαρίσω ότι, προφανώς, μπορούμε να εγκαταλείψουμε εκείνα τα σώματα όποτε θέλουμε, συνεχίζοντας να είμαστε ενωμένοι μαζί τους μόνο με το ασημένιο κορδόνι. Και αυτό ήταν που συνέβη όταν αποσαρκώθηκα σαν Καπετάν Daniel Coronado. Όταν επανενσαρκώθηκα, στις 6 Μαρτίου του 1917, έπρεπε να επιστρέψω το Αιγυπτιακό μου σώμα στον τάφο του. Ακόμα, σήμερα, συνεχίζω να χρησιμοποιώ την Αιγυπτιακή μου μούμια.

«Βλέπετε ότι υπάρχουν μυστήρια σχετικά με τα οποία δεν έχετε την παραμικρή ιδέα. Μιλάω γι’ αυτά τα πράγματα γιατί ξέρω ότι θέλετε να μελετήσετε αυτό το είδος της επιστήμης. Και αυτά που λέω μπορεί να σας εκπλήξουν! Και δεν απορώ που εκπλήσσεστε με αυτές τις αποκαλύψεις. Όμως, μιλάω ακριβώς για τα μεγάλα μυστήρια της αρχαίας Αιγύπτου. Ξυπνήστε για να φτάσετε να είστε και εσείς γνώστες των μυστηρίων της ζωής και του θανάτου!».

Από μέρους μου, σαν ζωντανός μάρτυρας όλων των γεγονότων που περιέβαλαν την αποσάρκωση του Δασκάλου Σαμαέλ την νύχτα της 24 Δεκεμβρίου του 1977, στην πόλη του Μεξικού, πρέπει να διασαφηνίσω ότι κατά τους τελευταίους μήνες, ο Δάσκαλος είχε ξεκινήσει μια διαδικασία ανταλλαγής των ατόμων της Αιγυπτιακής μούμιας προς το σώμα στο οποίο βρισκόταν ενσαρκωμένος. Ακριβώς, την ημέρα της αποσάρκωσής του, όλα τα άτομα του κεφαλιού είχαν ήδη αλλάξει. Και για να ολοκληρωθεί πλήρως η διαδικασία χωρίς κανενός είδους βλάβη, ο Δάσκαλος έμεινε τρεις ημέρες στον νεκροθάλαμο… Αυτός ο ίδιος, πριν την τελευταία του στιγμή, με πλήρη συνείδηση, έδωσε σαφέστατους προσανατολισμούς στον Dr. Jacinto Juarez γιατρό και έναν από τους πιο πιστούς μαθητές του να αναλάβει την δέσμευση να διατηρήσει το σώμα του ανέπαφο για τρεις ημέρες. Χάρη σε όλες αυτές τις φροντίδες, τους προσανατολισμούς που έδωσε ο Δάσκαλος και την εμπιστοσύνη και την πίστη του γιατρού που τον περιποιήθηκε και τον συνόδευσε στις τελευταίες του στιγμές, μπόρεσε ο Δάσκαλος να πραγματοποιήσει την αλλαγή των ατόμων στο Αιγυπτιακό σώμα με πλήρη και επιτυχή τρόπο.

Θυμάμαι, επίσης, ότι ο Δάσκαλος μου είχε πει:

-Δεν ξέρω ποια θα είναι η θέληση του Πατέρα μου: αν θα συνεχίσω με αυτό το σώμα ή αν θα συνεχίσω με το Αιγυπτιακό μου σώμα.

Γι’ αυτό, τίποτα από όσα συνέβησαν με τον Δάσκαλο στο Μεξικό, το 1977, δεν ήταν συμπτωματικό, όλη η διαδικασία συνοδευόταν από τις Ανώτερες Ιεραρχίες. Πολύ πριν να συμβούν όλα αυτά, ο Σαμαέλ ήδη ήξερε το τι έπρεπε να περάσει, με τον ίδιο τρόπο που ο Ιησούς ήξερε επίσης από πριν όλο το Δράμα των παθών που του επιφυλασσόταν.

Είναι σημαντικό να υπογραμμίσω ότι όλα αυτά τα φαινόμενα είναι γνωστά μεταξύ των πραγματικών Μυημένων. Και αυτό που συνέβη με τον Σαμαέλ, με τον Ιησού, με τον Φραγκίσκο της Ασίζης ή με τον Βούδα, συμβαίνει επίσης με όλους εκείνους που φτάνουν στις υψηλές σφαίρες της Ανώτερης Μύησης.

Αυτήν ακριβώς την στιγμή που γράφω αυτό το βιβλίο, δεκάδες από υποψήφιους γνωστικούς υποτάσσονται στις δοκιμασίες της εφαρμογής, γιατί αποφάσισαν να περπατήσουν το Μονοπάτι της Μύησης. Πρέπει να ξεκαθαρίσω ότι η Μύηση δεν είναι προνόμιο καμιάς σχολής , θρησκείας ή αίρεσης. Η Λευκή Μύηση ανήκει στον Κοσμικό Χριστό και, σε όλες τις αυθεντικές θρησκείες.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5

Η ΓΝΩΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

1. -Καθώς περνούσε ο χρόνος ο Δάσκαλος αντιλήφθηκε την ανάγκη να εγκαταστήσει ένα γνωστικό οχυρό στην Guadalajara. Έτσι έγιναν τα πρώτα βήματα για την δημιουργία ενός μοναστηριού, του οποίου ο πρώτος αβάς ήταν ο Fernando Moya. Πολλοί υπήρξαν οι γνωστικοί απεσταλμένοι που διαμορφώθηκαν σ’ εκείνο το μοναστήρι. Σε δυό χρόνια εργασίας, ο Δάσκαλος, με τους απεσταλμένους του, οργάνωσε 40 συλλόγους σε όλο το Μεξικό. Μαζί με αυτούς ο Σαμαέλ δούλεψε πλάι πλάι, μοιραζόμενος τους θριάμβους και τις δυσαρέσκειες τους, έχοντας μετατραπεί στο πρωτότυπο του ανθρώπου που μάχεται και θυσιάζεται για τους άλλους.

2. -Τον τελευταίο χρόνο της ζωής του ο Σαμαέλ παρέδωσε, σε έναν μικρό αριθμό από μαθητές, την Θιβετανική Αλυσίδα. Ο Δάσκαλος εξουσιοδότησε, εκείνη την εποχή, την πρακτική αυτής της αλυσίδας σε επιλεγμένες ομάδες. Αυτά ήταν τα εξουσιοδοτημένα άτομα για να κάνουν την αλυσίδα: Alois Poppenreiter, Ernesto Baron, Fernando Moya και αυτός που γράφει αυτό το έργο. Διευκρινίζω ότι η Θιβετανική Αλυσίδα πρέπει να παραμείνει στον ερμητικό κύκλο στον οποίο παραδόθηκε και δεν πρέπει να βγει από αυτόν.

3. -Στα τέλη του Σεπτεμβρίου του 1977, ο Δάσκαλος οργάνωσε ένα νυχτερινό περπάτημα κατά μήκος του μόλου του λιμανιού της Veracruz. Ήμασταν ο Δάσκαλος, η Dondita, o Luis Casale,η γυναίκα του Karina, και εγώ. Σε κάποια στιγμή της συζήτησης ο Δάσκαλος είπε:

-Είναι αναγκαίο να πραγματοποιούμε μεγάλα γεγονότα για να δημιουργούμε σύγκρουση στην κοιμισμένη συνείδηση του πλήθους. Έτσι ήταν λοιπόν που σχεδιάστηκε η Περιπέτεια του Τριγώνου των Βερμούδων, το Σαφάρι στην Πόλη του Χαμένου Χρυσού, το 2ο Παγκόσμιο Συνέδριο της Γνωστικής Ανθρωπολογίας (που πραγματοποιήθηκε στο Καράκας, της Βενεζουέλας το 1978), το Παγκόσμιο Γνωστικό Συνέδριο Μάγιας (που πραγματοποιήθηκε στην Μέριδα, στο Γιουκατάν το 1983) και το Μεγάλο Βαλς (που πραγματοποιήθηκε στην Βιέννη, το 1990).

4. -Το υπόδειγμα με τις γαλάζιες στολές στην Δεύτερη Κάμαρα δόθηκε στον Δάσκαλο σε μια εσωτερική αποκάλυψη. Σε κάποια περίπτωση ο Δάσκαλος μου σχολίασε ότι όταν του έδειξαν το υπόδειγμα της στολής του Στρατού της Παγκόσμιας Σωτηρίας δεν υποδείχτηκε κανένα σανδάλι. Ο Δάσκαλος με πληροφόρησε ότι η χρήση τους εξουσιοδοτήθηκε από αυτόν από σεβασμό στους μαθητές. Αξίζει να αναφέρουμε ότι το χρώμα του χιτώνα των Κοπτών, προγόνων των Εσσαίων, ήταν επίσης γαλάζιο.

5. -«Από όλα υπάρχουν στην άμπελο του Κυρίου»… Κατά την διάρκεια της πραγματοποίησης του Συμβουλίου των Γνωστικών Ιερέων, που έγινε στην Guadalajara το 1976, ο Δάσκαλος ανακάλυψε μια συνωμοσία για να τον καθαιρέσουν από το αξίωμά του σαν Πατριάρχης της Παγκόσμιας Γνωστικής Χριστιανικής Εκκλησίας. Θυμάμαι ότι στο τέλος των εργασιών, την νύχτα, ο Δάσκαλος μου διηγούνταν:

-Βλέπω τον εαυτό μου στους εσωτερικούς κόσμους διευθύνοντας ένα πλοίο που περνάει επικίνδυνα κοντά σε κάποια απόκρημνη ακτή.

Μια άλλη νύχτα, ο Σαμαέλ σχολίασε εκ νέου:

-Το πλοίο απομακρύνθηκε από την επικίνδυνη περιοχή. Τώρα πια όλα βρίσκονται υπό έλεγχο!

Μπροστά σε αυτά τα εσωτερικά οράματα, ο Δάσκαλος αποφάσισε να συναντηθεί με την αντιπροσωπεία της Κολομβίας, και κλήθηκαν οι Δάσκαλοι Ραβολού και Gargha Kuichines. Με τρόπο που εκπλήσσει, ο Σαμαέλ διατάζει τους δυό Δασκάλους να έρθουν μπροστά από την αντιπροσωπεία, ζητώντας τους να καθίσουν πρόσωπο με πρόσωπο. Όταν κάθισαν με τον τρόπο που τους ζητήθηκε, ο Σαμαέλ είπε:

-Υπάρχουν Δάσκαλοι και Δάσκαλοι, επίπεδα και επίπεδα, και εσείς οι δυό δεν εξαλείψατε ακόμα το εγώ.

6. -Η εργασία που πραγματοποιήθηκε στο Μεξικό για να τοποθετήσει τις βάσεις της Γνωστικής Κίνησης μπορεί να ειπωθεί ότι ήταν ηράκλεια και πολύ λεπτή στον χειρισμό ταυτόχρονα. Εκείνη την εποχή, για παράδειγμα, ο Δάσκαλος κατάκτησε τον σεβασμό και την αφοσίωση των ηγετών του παγκόσμιου τομέα της νεολαίας του PRI (το Επαναστατικό Θεσμικό Κόμμα, που έμεινε στην εξουσία από την Μεξικάνικη Επανάσταση, στις αρχές αυτού του αιώνα). Όλη η νέα γενιά των Μεξικάνων Πολιτικών ήταν μεγάλοι θαυμαστές του ρητορικού και διαλεκτικού ύφους του Δάσκαλου. Στις συναντήσεις και στις διαλέξεις που συμμετείχε ο Δάσκαλος εκμεταλλευόταν πάντα την ευκαιρία για να μεταδίδει ιδέες σχετικά με την σπουδαιότητα μιάς βασικής εκπαίδευσης ελεύθερης από φόβους και μιμήσεις, ψάχνοντας πάντοτε την ψυχολογική απελευθέρωση. Ο Δάσκαλος, σε λαμπρές πραγματείες, υπογράμμιζε πάντα την σπουδαιότητα του να έχεις τον Θεό παρόντα σε όλα και σε κάθε ένα από τα πράγματα. Ο Δάσκαλος προσπάθησε επίσης να ξυπνήσει το ενδιαφέρον για τα πνευματικά θέματα και για την σπουδαιότητα μιάς ευθείας δράσης, ευθείας σκέψης και έναν ευθύ τρόπο να κερδίζουμε την ζωή, αλλά πάνω από όλα, να υπάρχει πάντα σ’ αυτούς η αγνή αίσθηση της αγάπης και της κατανόησης για τους συμπολίτες και μια δυνατή θέληση για να βοηθούν τους λιγότερο ευνοημένους. Πολλές φορές ανέφερε ο Δάσκαλος την ανάγκη που υπάρχει για να μεταφυτέψουμε στην πολιτική τις εντολές του Κοινωνικού Χριστού.

7. -Ο Δάσκαλος Σαμαέλ περιτριγυριζόταν από ανθρώπους του πολιτικού και καλλιτεχνικού κόσμου του Μεξικού, όπως ο Dr. Homero Bustamante Carmelo, πρόεδρος του Εθνικού Συλλόγου Ανταποκριτών και Διευθυντών Τύπου, και η Nina Legrand, πρόεδρος του Εθνικού Συλλόγου Ποιητών του Μεξικού.

Αρκεί να υπογραμμίσω εδώ την ισορροπία και το ανθρώπινο επίπεδο που κατείχε ο Δάσκαλος, δεδομένου του ότι χρειάστηκε να τον συνοδεύσω τόσο στις ανώτερες πολιτικές σφαίρες όσο και να καθίσω επίσης μαζί του στο πάτωμα για να φάω φασόλια και τορτίγιας με τους αγρότες, που πάντοτε θαύμαζαν τον Δάσκαλο Σαμαέλ για την ταπεινότητα και την σοφία του.

Σχετικά με τους πολιτικούς κύκλους, ο Δάσκαλος μου έλεγε:

-Εγώ μπορώ να συμμετέχω στον πολιτικό κόσμο χωρίς να διαφθαρώ. Αν προσπαθήσουν να κυριαρχήσουν πάνω μου μέσω της φιλοδοξίας, θα χάσουν τον χρόνο τους γιατί εγώ δεν έχω φιλοδοξίες. Αν προσπαθήσουν να με χειραγωγήσουν μέσω της λαγνείας και τις κοσμικές απολαύσεις, δεν θα μπορέσουν να καταφέρουν τίποτα γιατί εγώ δεν έχω λαγνεία. Και αν προσπαθήσουν με τον φόβο, ξέρεις καλά ότι εγώ έσβησα πια αυτήν την λέξη από το λεξιλόγιό μου. Αυτό θα έπρεπε να κάνουν όλοι οι πολιτικοί: να κυριαρχήσουν τους εαυτούς τους γιατί εκείνος που κυριαρχεί τον εαυτό του θα μπορεί να κυριαρχεί τον κόσμο και να τον βάλει στην υπηρεσία του.

8. -Το 1977, μπροστά σε μία ομάδα Γνωστικών διευθυντών του Μεξικού, ο Σαμαέλ αποκάλυψε:

-Μέσα σε καμμιά 20ριά χρόνια η Γνωστική Εκκλησία θα γίνει δημόσια εδώ στο Μεξικό.

Μέχρι αυτή την χρονιά του 1997, που ολοκληρώνω την διόρθωση της έκδοσης στα Πορτογαλικά και στα Ισπανικά αυτού του βιβλίου, η Γνωστική Εκκλησία δεν έχει γίνει ακόμα δημόσια στο Μεξικό, όμως είναι πια μια πραγματικότητα σε πολλές χώρες, περιλαμβάνοντας την Βραζιλία, της οποίας η έδρα βρίσκεται στην Curitiba.

9. -Σε σχέση με την Γνωστική Εκκλησία, για να εγκαταστήσει στέρεες βάσεις για τον Γνωστικισμό σε παγκόσμιο επίπεδο, ο Δάσκαλος χρειάστηκε να πάρει μια σημαντική απόφαση το 1975. Συνέβη ότι είχε εμφανιστεί στις ΗΠΑ μια «Γνωστική Εκκλησία» διαβολική, και αυτό το γεγονός, στο μέλλον, θα μπορούσε να βάλει σε κίνδυνο την ίδια την συνέχεια του πραγματικού και αληθινού Γνωστικισμού. Αποφάσισε τότε ο Σαμαέλ να δημιουργηθεί και να καταχωρηθεί νόμιμα η Παγκόσμια Γνωστική Χριστιανική Εκκλησία σε όλες τις χώρες όπου η Γνώση του Σαμαέλ βρισκόταν παρούσα πια. Στο φως αυτής της απόφασης ήταν που γεννήθηκε τότε η ΠΓΧΕ. Η γρήγορη δράση του Δασκάλου ακύρωσε, για να το πούμε έτσι, την κίνηση της άλλης πλευράς, περιορίζοντας την δράση εκείνης της διαβολικής γνωστικής εκκλησίας στις βορειοαμερικάνικες περιοχές.

10. -Σχετικά με τις διαφορετικές γνώμες και τα κριτήρια μεταξύ Δασκάλων, διευθυντών και μαθητών της Γνώσης στον κόσμο, ο Δάσκαλος πάντοτε έλεγε:

-Στην διαδικασία της ζωής υπάρχουν δυό μαθηματικές πράξεις που δεν μου αρέσουν: η αφαίρεση και η διαίρεση. Όμως λατρεύω την πρόσθεση και τον πολλαπλασιασμό.

11. -Ο Δάσκαλος ήταν πάντα ένας άνθρωπος που εκτιμούσε τις μεγάλες μετατροπές, αλλά ήταν αντίθετος στις άχρηστες αλλαγές. Έτσι σκεπτόταν και έτσι δρούσε. Γι’ αυτό ακριβώς, απαιτούσε επίσης από τους δυό μεγαλύτερους μαθητές του, Gargha Kuichines και Rabolu, να δρουν με τον ίδιο τρόπο.

Ο Σαμαέλ ήταν αντίθετος με τους εκπαιδευτές που έμεναν να επαναλαμβάνουν πάντα τους ίδιους παλιούς τρόπους για να δίνουν την Γνώση. Θυμάμαι πολύ καλά ότι κάποια ημέρα, του 1975, κατ’ απαίτηση του Σαμαέλ, ο Rabolu και εγώ έπρεπε να μελετάμε καθημερινά ένα κεφάλαιο του βιβλίου Επαναστατική Ψυχολογία.

Επίσης θυμάμαι ότι σε κάποια περίπτωση, στο San Luis Potosi, o Σαμαέλ λέει στον Gargha Kuichines ότι ήταν αναγκαίο να μελετήσει τα τελευταία βιβλία που είχε γράψει : Γνωστική Ανθρωπολογία και Επανάσταση της Διαλεκτικής.

12. -Μια ημέρα φτάσαμε χωρίς προειδοποίηση στην έδρα του Γνωστικού Συλλόγου στο San Luis Potosi. Μεγάλη ήταν η έκπληξή μας όταν επαληθεύσαμε ότι βρισκόταν τοποθετημένη σε μια κακόφημη συνοικία, και κοντά σε μία καντίνα. Και οι εγκαταστάσεις της ήταν πολύ φτωχικές. Βλέποντας ένα τέτοιο λυπηρό θέαμα, ο Δάσκαλος με έστειλε να βγάλω την επιγραφή που βρισκόταν πάνω στην πόρτα, και το έβαλα στο πόρτ μπαγκάζ του αυτοκινήτου. Στην συνέχεια, φύγαμε ψάχνοντας ένα άλλο σπίτι, που να είναι πιο κατάλληλο για τον Σύλλογο. Μου σχολίασε ο Δάσκαλος σ’ εκείνη την ευκαιρία:

-Όμως, πώς είναι δυνατόν εμείς, όντας κάτοχοι της πιο δυνατής Γνώσης του κόσμου, να την διαδίδουμε σε ένα τόσο φρικτό σπίτι όπως αυτό.

13. -Ο Σαμαέλ Αουν Βεόρ είναι και θα είναι παγκόσμια γνωστός σαν ο Δάσκαλος της Σύνθεσης, γιατί σε όλα του τα έργα συναντάμε την αποκάλυψη των θρησκευτικών και φιλοσοφικών μυστικών του κόσμου. Από το 1954 η αίσθηση του Δάσκαλου σχετικά με τις θρησκείες ήταν αυτή:

«Λένε ότι υπάρχουν επτά μεγάλες θρησκείες και πέντε χιλιάδες αιρέσεις, εμείς οι Γνωστικοί βεβαιώνουμε ότι υπάρχει μόνο μία μεγάλη θρησκεία: η Αλήθεια. Πιστεύουμε σταθερά ότι μόνο εκείνος που βιώνει την Αλήθεια είναι βαθιά θρησκευόμενος.

Η αλήθεια θέλει να γνωρίσει τον εαυτό της σε κάθε άνθρωπο. Ο Ιησούς της Ναζαρέτ είναι ένα ζωντανό σώμα της Αλήθειας. Ο Ιησούς ενσάρκωσε την Αλήθεια. Όποιος ενσαρκώνει την αλήθεια απελευθερώνεται. Εκείνοι που ενσάρκωσαν την Αλήθεια ίδρυσαν τις Μεγάλες Θρησκείες και τις μεγάλες Σχολές Μυστηρίων.

Ο Βούδας, Ο Ερμής, Ο Κρίσνα, Ο Κετσαλκόατλ, ενσάρκωσαν την Αλήθεια, και όλοι εκείνοι που διαλύουν το εγώ και σηκώνουν τις κολόνες του Ναού πάνω στην ζωντανή πέτρα, ενσαρκώνουν την Αλήθεια.

Δεν υπάρχει πιο εξυψωμένη θρησκεία από την Αλήθεια. Πρέπει να διακρίνουμε μεταξύ των μορφών και των θρησκευτικών αρχών. Είναι αναγκαίο να ξέρουμε ότι οι Αρχές είναι ζωντανές κοσμικές φόρμουλες. Οι θρησκευτικές μορφές είναι τα διάφορα συστήματα για να διδάσκονται αυτές οι αρχές.

Η Άπειρη Παγκόσμια Μεγάλη Κοσμική Θρησκεία παίρνει διάφορες μορφές, σύμφωνα με τις ανάγκες κάθε ράτσας και κάθε εποχής. Έτσι οι θρησκευτικές μορφές έχουν εμφανιστεί η μία μετά την άλλη στη διάρκεια χιλιάδων χρόνων, η διαδοχική ταινία όλων των θρησκειών που έχουν υπάρξει στον κόσμο αποκαλύπτει πάντοτε τις ίδιες αμετάβλητες αρχές της Αλήθειας.

Θα μπορούσε κάποιος άνθρωπος να μην ανήκει σε καμία θρησκεία και παρόλα αυτά να είναι βαθιά θρησκευόμενος… Όλοι όσοι είναι ικανοί να βιώσουν την Αλήθεια είναι βαθιά θρησκευόμενοι ακόμα κι αν δεν ανήκουν σε καμία θρησκεία. Η εσώτερη σχέση του νου με την Αλήθεια είναι θρησκεία! Μόνο ο θρησκευόμενος άνθρωπος είναι πραγματικά επαναστατικός.

Κάποιοι φιλόσοφοι λένε ότι οι θρησκείες έχουν αποτύχει, εμείς βεβαιώνουμε ότι όλες οι θρησκείες έχουν εκπληρώσει την ιστορική αποστολή τους. Με έναν μόνο ζωντανό Βούδα που να έχει γεννηθεί ανάμεσα στις τάξεις του βουδισμού, ο βουδισμός έχει εκπληρώσει πια την αποστολή του, με έναν μόνο Χριστό ανάμεσα στις τάξεις του χριστιανισμού, έχει δικαιωθεί πια η ύπαρξη του χριστιανισμού, με έναν μόνο Ιμάμη ανάμεσα στις τάξεις του ισλαμισμού, είναι δικαιωμένη η ύπαρξη της μωαμεθανικής θρησκείας.

Όλες οι θρησκείες του κόσμου έχουν πετύχει τον σκοπό τους με ανθρώπους που κατάφεραν το «religarse», δηλαδή, που ενσάρκωσαν την Αλήθεια. Πραγματικά πολλοί είναι οι καλεσμένοι και λίγοι οι εκλεκτοί. Αυτός ο νόμος έχει εκπληρωθεί πια σε όλες τις θρησκείες.

Δεν υπάρχει λόγος να βεβαιώνουμε ότι οι θρησκείες απέτυχαν στην αποστολή τους να «religar» τον άνθρωπο με την Αλήθεια. Σε όλες τις θρησκείες υπάρχουν τελειοποιημένοι άνθρωποι που κατάφεραν να «religarse».

Δεν υπάρχει λόγος που να δικαιολογεί τους θρησκευτικούς πολέμους γιατί όλες οι θρησκείες διδάσκουν τις ίδιες αρχές. Ο μάγος της κεντρικής Αφρικής και ο Επίσκοπος του Μητροπολιτικού Καθεδρικού της Ρώμης ή του Λονδίνου στηρίζονται στην ίδια θαυμάσια δύναμη της Κοσμικής Θρησκείας, οι αρχές είναι οι ίδιες, το μόνο που διαφέρει είναι οι θρησκευτικές μορφές. Καταλήγει λοιπόν ανόητη η αδελφοκτόνος μάχη ανάμεσα στις διάφορες θρησκείες».

Δεν θέλω να αφήσω να περάσουν απαρατήρητα τα σχόλια που έχουν γίνει σχετικά με τις θρησκείες από τον Δάσκαλο στο βιβλίο του Ο Τέλειος Γάμος:

«Όλες οι θρησκείες και οι Πνευματικές Σχολές που υπάρχουν στον κόσμο είναι αναγκαίες και χρησιμεύουν σαν κατώφλι για να μπούμε στον Προθάλαμο της Σοφίας. Εμείς ποτέ δεν πρέπει να εκφραζόμαστε ενάντια σε αυτές τις Σχολές και τις Θρησκείες γιατί όλες είναι αναγκαίες στον κόσμο. Σε αυτές τις Σχολές και τις Θρησκείες λαμβάνουμε τα πρώτα φώτα της πνευματικότητας. Το σοβαρό θα ήταν ένας λαός χωρίς θρησκεία, ένας λαός όπου θα καταδιώκονταν οι άνθρωποι που θα ήταν αφιερωμένοι στις πνευματικές σπουδές. Πραγματικά ένας λαός χωρίς θρησκεία είναι τερατώδης. Κάθε ανθρώπινη ομάδα χρειάζεται την Σχολή της, την Θρησκεία της, την Αίρεση και τους Εκπαιδευτές της. Κάθε ανθρώπινη ομάδα είναι διαφορετική, και Γι’ αυτό χρειάζονται οι διάφορες Σχολές και Θρησκείες. Όποιος διατρέχει το Μονοπάτι της Μύησης πρέπει να σέβεται τις ξένες πίστεις.

Ποτέ δεν έχει αποτύχει σε καμία θρησκεία η αρχή Χριστός. Όλες οι θρησκείες είναι μόνο μία. Η θρησκεία είναι έμφυτη στην ζωή όπως η υγρασία στο νερό…

Δεν υπάρχει βασική διαφορά ανάμεσα στον Μωαμεθανό ιερέα και τον Ιουδαίο ή ανάμεσα στον Παγανιστή ιερέα και τον νόμιμο Χριστιανό. Η θρησκεία είναι μία. Μοναδική και απόλυτα παγκόσμια. Η τελετή του Σιντοϊστή ιερέα της Ιαπωνίας ή των Μογγόλων Λάμας είναι παρεμφερείς με των Μάγων Γητευτών της Αφρικής και της Ωκεανίας.

Όταν εξαφανίζεται μία θρησκευτική μορφή, παραδίδει τις παγκόσμιες οικουμενικές αρχές της στην θρησκευτική μορφή που την διαδέχεται, αυτός είναι ο νόμος της ζωής.

Εμείς, οι Γνωστικοί, δεν είμαστε αντίθετοι με καμία Θρησκεία γιατί αυτό θα ήταν παράλογο.

Η Γνώση είναι η φλόγα από όπου προέρχονται όλες οι θρησκείες, σχολές και πίστεις. Η Γνώση είναι σοφία και αγάπη».

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6

ΤΟ ΓΡΑΠΤΟ ΕΡΓΟ

1. -Αιφνιδιαστική ήταν η γνώμη που είχε ο Σαμαέλ σχετικά με τα πρώτα του βιβλία:

-Αν μπορούσα, θα τα έκαιγα όλα!

Γι’ αυτό, είναι σημαντικό να γνωρίζουμε την χρονολογία του έργου του Σαμαέλ. Σαν ένα παιδί, ο Εσωτερικός Δάσκαλος ενός Μυημένου γεννιέται και μεγαλώνει λίγο-λίγο σε χάρη και σοφία.

Υπάρχει μια μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο Μυστικές Σημειώσεις ενός Γκουρού και το Η Πίστις Σοφία Αποκαλυμμένη.

2. -Το να αποκαλύψει κανείς και να παραδώσει στο μεγάλο κοινό το μεγαλειώδες έργο των Γνωστικών, την Πίστη Σοφία, ήταν μια μεγάλη περιπέτεια. Ανάμεσα στα τόσα επεισόδια που περικύκλωσαν εκείνη την γιγάντια δουλειά, θυμάμαι ένα. Ο άνθρωπος που ταξίδεψε στις ΗΠΑ, και από τον οποίο ο Δάσκαλος είχε ζητήσει να του φέρει ένα υπόδειγμα του αυθεντικού βιβλίου στα αγγλικά, στην επιστροφή έπαθε ένα σοβαρό αυτοκινητιστικό ατύχημα. Το αυτοκίνητο πήρε φωτιά, κάηκαν τα πάντα, εκτός από το βιβλίο Πίστη Σοφία. Σε μια άλλη περίπτωση, αυτό το υπόδειγμα σχεδόν κάηκε, όταν μια παράξενη πυρκαγιά συνέβη στο γραφείο του Tony Maldonado, από τον οποίο ο Δάσκαλος είχε ζητήσει να κάνει την μετάφραση. Ήταν νύχτα, όταν παρακινημένος από μια μυστηριώδη δύναμη, ο Maldonado σηκώθηκε από το κρεβάτι και πήγε μέχρι το γραφείο, όπου είδε την φωτιά να φουντώνει προς την κατεύθυνση των δακτυλογραφημένων σελίδων. Παρ’ όλη την γρήγορη αντίδραση του Maldonado, οι τελευταίες σελίδες κάηκαν και τις ξαναέγραψε.

Ποιες μυστηριώδεις δυνάμεις μηχανορράφησαν για να μην γνωρίσει ο κόσμος την αποκάλυψη του μεγαλύτερου έργου των Γνωστικών: της Πίστης Σοφίας.

3. -Σήμερα υπάρχουν δημοσιευμένα σε διάφορες χώρες του κόσμου αναρίθμητα έργα που αποδίδονται στον Σαμαέλ. Πολλά από αυτά τα επεξεργάστηκαν από μεταγραφές διαλέξεων και παραδόσεων του Δασκάλου σε διαφορετικές εποχές και τόπους. Δεν έχω τίποτα εναντίον αυτού του είδους της διάδοσης. Όμως, επιθυμώ να αποκατασταθεί η αλήθεια και για να μείνει γραμμένο στην ιστορία, το γραπτό έργο του Σαμαέλ, συνοψίζεται στους εξής αυθεντικούς τίτλους, που δημοσιεύτηκαν στα Ισπανικά στην δεκαετία του 50:

1. -Ο Τέλειος Γάμος – 1950 (Σημείωση: αυτό το έργο έγινε γνωστό σαν Ο Τέλειος Γάμος του Νηπιαγωγείου. Σύμφωνα με τα λόγια της έβδομης έκδοσης του Ο Τέλειος Γάμος, που εκδόθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου του 1974, ο Α. Δ. Σαμαέλ διηγείται ότι αυτό το έργο τελείωσε τον μήνα Ιούλιο του 1961).

2. -Η Επανάσταση του Βελ -1950- Πραγματεία της Απόκρυφης Ιατρικής και Μαγείας.

3. -Ζωδιακό Μάθημα – 1950-51

4. -Μονοπάτι της Οικογενειακής Εστίας – 1951-52

5. -Πραγματεία της Απόκρυφης Ιατρικής και Μαγείας.

6. -Μυστικές Σημειώσεις ενός Γκουρού – 1952

7. -Λόγος Μάντραμ και Θεουργία -1959

8. -Το Βουνό της Juratena – 1959-60

9. -Ιπτάμενοι Δίσκοι

10. -Θέληση Χριστός

11. -Το Βιβλίο της Παρθένου του Carmen

12. -Ο Ηλιακός Λόγος

13. -Πνευματισμός, Γητειά και Θεουργία

14. -Μεγαλύτερα Μυστήρια

15. -Μυστήρια της Ζωής και του Θανάτου

16. -Τα Κοσμικά Σκάφη

ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ 60

1. -Το Μήνυμα του Υδροχόου – 1960

2. -Μήνυμα των Χριστουγέννων 1964 : Η Διάλυση του Εγώ

3. -Μήνυμα των Χριστουγέννων 1965

4. -Εσωτερική Πραγματεία Θεουργίας – 1966

5. -Μήνυμα των Χριστουγέννων – 1966: Το Περιδέραιο του Βούδα (Βραζιλιάνικη Έκδοση)

6. -Η Πλατφόρμα του Λατινοαμερικάνικου Σοσιαλιστικού Χριστιανικού Κόμματος – 1967

7. -Εσωτερική Πραγματεία Ερμητικής Αστρολογίας – 1967

8. -Μήνυμα των Χριστουγέννων 1967: Τα Ηλιακά Σώματα (Βραζιλιάνικη Έκδοση)

9. -Μήνυμα των Χριστουγέννων 1968: Η Μαγεία των Ερειπίων

10. -Εσωτερική Σειρά Μαθημάτων της Καβάλας – 1969

11. -Χειρόγραφο Πρακτικής Μαγείας – 1969

12. -Μήνυμα των Χριστουγέννων 1969: Η Επιστροφή μου στο Θιβέτ (Βραζιλιάνικη Έκδοση)

13. -Το Πυρογενές Ρόδο

14. -Οι Επτά Λέξεις

15. -Εισαγωγή στη Γνώση

16. -Η Παγκόσμια Ευσπλαχνία

17. -Γνωστική Κατήχηση

18. -Γάμος, Διαζύγιο και Ταντρισμός

19. -Το Μεγάλο Έργο

20. -Πιο πέρα από τον Θάνατο

21. -Συνείδηση Χριστός

ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ 70

1. -Βασικές Έννοιες Ενδοκρινολογίας και Εγκληματολογίας – 1970

2. -Μήνυμα των Χριστουγέννων 1970: Ο Πάρσιφαλ Αποκαλυμμένος

3. -Βασική Εκπαίδευση – 1970

4. -Οι Μεταλλικοί Πλανήτες της Αλχημείας – 1971

5.-Το Κίτρινο Βιβλίο – 1971

6. -Τα Μυστήρια της Φωτιάς – 1971

7. -Πραγματεία της Σεξουαλικής Αλχημείας – 1971

8. -Μήνυμα των Χριστουγέννων 1972: Τα Τρία Βουνά

9. -Κοιτάζοντας το Μυστήριο – 1972

10. -Το Βιβλίο της Λειτουργίας (1η Έκδοση) – 1973

11. -Μήνυμα των Χριστουγέννων 1973: Ναι, υπάρχει Κόλαση, Ναι, υπάρχει Διάβολος, Ναι, υπάρχει Κάρμα

12. -Μήνυμα των Χριστουγέννων 1974: Η Μυστική Διδασκαλία του Ανάχουακ

13. -Ο Κοινωνικός Χριστός – 1975

14. -Κοινωνική Μεταμόρφωση της Ανθρωπότητας – 1975

15. -Το Βιβλίο της Λειτουργίας (2η Έκδοση) – 1975

16. -Μήνυμα των Χριστουγέννων 1975: Πραγματεία της Επαναστατικής Ψυχολογίας

17. -Το Βιβλίο της Λειτουργίας (3η Έκδοση) – 1976

18. -Μήνυμα των Χριστουγέννων 1976: Η Μεγάλη Ανταρσία

19. -Τα Μυστήρια των Μάγιας – 1977

20. -Γνωστική Ανθρωπολογία – 1977

21. -Η Πίστη Σοφία Αποκαλυμμένη – 1977

22. -Χριστική Μαγεία των Αζτέκων

23. -Το Μήνυμα του Υδροχόου

ΕΡΓΑ ΚΑΘ’ ΥΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΟΥ ΔΑΣΚΑΛΟΥ

1. -Η Γνώση στον 20ο Αιώνα – 1972 (Δημοσιεύτηκε το 1972, συγκεντρώνοντας τα Μήνυμα των Χριστουγέννων που μεταδόθηκαν από τον Σαμαέλ Αουν Βεορ στις δραστηριότητες της Δεύτερης Κάμαρας μεταξύ 1952 και 1963)

2. -Το Μυητικό Μονοπάτι δια μέσου των Ταρώ και της Καβάλας (Δημοσιεύτηκε το 1979 από τις διαλέξεις που υπαγορεύτηκαν το 1972 στην Τρίτη Κάμαρα)

3. -Η Επανάσταση της Διαλεκτικής, 1977 (Δημοσιεύτηκε το 1983 από τα υπαγορευμένα κείμενα του 1977)

4. -Για τους Λίγους

5. -Γνωστικό Γλωσσάριο

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7

Η ΕΥΛΟΓΗΜΈΝΗ ΜΗΤΕΡΑ ΘΑΝΑΤΟΣ

1. -Ο προσωπικός Γιατρός του Δάσκαλου Σαμαέλ ήταν ο Dr. Pascual Legaspi, ένας διαπρεπής αλλοπαθητικός και ομοιοπαθητικός της πόλης του Μεξικού. Γι’ αυτόν έλεγε ο Δάσκαλος:

-Ο Θεός στον ουρανό και ο Legaspi στην Γη!

Συμπωματικά, κατά την διάρκεια ολόκληρης της διαδικασίας που τελείωσε με την αποσάρκωσή του το 1977, ο Legaspi ήταν κι αυτός στο κρεβάτι, άρρωστος, λόγος για τον οποίο δεν μπόρεσε να περιποιηθεί τον Δάσκαλο. Περιέργως, λίγο καιρό μετά τον θάνατο του Σαμαέλ, ο Legaspi πέθανε κι αυτός.

2. -Ακριβώς 12 ήταν οι γιατροί, διαφόρων ειδικοτήτων, που περιποιήθηκαν τον Δάσκαλο κατά την διάρκεια όλης της διαδικασίας του, χωρίς να ανακαλύψουν ή να καταλάβουν την αιτία του κακού. Γι’ αυτό, 12 ήταν οι διαγνώσεις, και Γι’ αυτό ούτε κατάφεραν να αποτρέψουν την συνάντηση του σώματος του Σαμαέλ με την Parca Soberana (Ο Θάνατος).

3. -Ένα από τα πιο εκπληκτικά επεισόδια του οποίου ήμουν μάρτυρας κατά την διαδικασία της αποσάρκωσης του Δασκάλου ήταν η επίσκεψη ενός βουδιστή γιατρού, ειδικού στην ηλεκτρονική ιατρική και της πέμπτης διάστασης. Είχε μαζί του έναν μεταφραστή γιατί μιλούσε μόνο Γιαπωνέζικα. Όσο εξέταζε τον Δάσκαλο, ο Σαμαέλ ήταν βυθισμένος σε βαθιά ξεκούραση. Όταν ο γιατρός βγήκε από το δωμάτιο για να μιλήσει με την οικογένεια έμεινα μόνος μου με τον Δάσκαλο. Όταν άνοιξε τα μάτια του ανέφερα ότι τον εξέτασε ένας βουδιστής γιατρός. Αμέσως, ο Σαμαέλ ζήτησε να τον φωνάξουν γιατί ήθελε πολύ να μιλήσει μαζί του. Πριν να μπει ο γιατρός στο δωμάτιο βοήθησα τον Δάσκαλο να κατέβει από το κρεβάτι και να βολευτεί σε μία πολυθρόνα. Ζήτησα, τότε, από τον μεταφραστή να πει στον γιατρό να έρθει γιατί ο Σαμαέλ επιθυμούσε να μιλήσει μαζί του. Αφού μπήκε στο δωμάτιο, περιέργως γονάτισε μπροστά στον Δάσκαλο, και βάζοντας το χέρι του πάνω στην κοιλιά του Δασκάλου άρχισαν να μιλάνε με ευφράδεια στα γιαπωνέζικα (χωρίς να επεμβαίνει ο μεταφραστής). Έμεινα απόλυτα κατάπληκτος γιατί δεν καταλάβαινα ούτε πότε ούτε πως είχε μάθει ο Δάσκαλος να μιλάει στα γιαπωνέζικα.

4. -Λόγω αυτών των παράξενων συμπτώσεων της ζωής, αξίζει τον κόπο να σχολιάσουμε ότι οι αριθμοί του δωματίου όπου φιλοξενήθηκε ο Σαμαέλ, όπως επίσης η πινακίδα του αυτοκινήτου που μετέφερε το σώμα του μέχρι το κρεματόριο άθροιζαν μεταξύ τους το συμβολικό αριθμό 12. Το δωμάτιο ήταν το 345 που αθροίζοντας τους αριθμούς μεταξύ τους, το αποτέλεσμα είναι 12. Η πινακίδα του αυτοκινήτου ήταν 426, που επίσης συγκεντρώνει 12. Τόσο στην Καβάλα όσο και στο Αιγυπτιακό Ταρώ το 12 σημαίνει «αποστολή» ή «συνειδητή θυσία για την ανθρωπότητα».

5. -Ο Δάσκαλος είχε συνεχώς δυνατούς πόνους και δεν μπορούσε να κοιμηθεί τα βράδια.

Έπρεπε να ξεκουράζεται καθισμένος σε μία πολυθρόνα και για λίγα λεπτά, στο πάτωμα, βογκώντας από τους πόνους. Πόσο πόνο νιώθαμε εμείς που παρευρισκόμαστε σε όλη την διαδικασία του χωρίς να μπορούμε να κάνουμε τίποτα για να ελαττώσουμε τον πόνο του. Του λέγαμε να προσπαθήσει να κοιμηθεί λίγο, όμως, αυτός πάντα μας απαντούσε, με άπειρη υπομονή:

-Μην ανησυχείτε. Αφήστε με να παραπονιέμαι, επειδή κάνοντας αυτό, καταφέρνω να ησυχάζω λίγο.

Και απευθυνόμενος στα εγγόνια του, μας έλεγε:

-Αφήστε τα να έρθουν σε μένα. Τα παιδιά αντιπροσωπεύουν το φως της αθωότητας και, ακόμη περισσότερο, με κάνουν να αισθάνομαι καλύτερα!

Μετά έπεφτε στο πάτωμα, και έλεγε:

-Αφήστε με στο πάτωμα! Θέλω να κοιμηθώ σαν σκύλος και να συνηθίσω έτσι!

Καμία στιγμή δεν εγκατέλειπε το καλό του χιούμορ, επαναλαμβάνοντας πάντα:

-Μετά από μένα, ας καεί η Ρώμη!

Σχεδόν πάντα τις νύχτες ξάπλωνε στο πάτωμα, με τα πόδια στηριγμένα στο κρεβάτι. Γελώντας, μας έλεγε:

-Είναι ένας παράξενος τρόπος να ξεκουράζεσαι, όμως αισθάνομαι πολύ καλά.

6. -Στις 10 Δεκεμβρίου, στις 18:00 η ώρα ο Δάσκαλος ξύπνησε παραπονούμενος και λέγοντας:

-Φτωχή ανθρωπότητα!

Στις 18:15 η ώρα μπαίνει η νοσοκόμα της βάρδιας για να του κάνει μία ένεση. Οι παρευρισκόμενοι οικείοι ηρεμούν και καθένας πηγαίνει να ξεκουραστεί και να προσευχηθεί. Οργανώνουμε τις βάρδιες για να προσέχουμε τον Δάσκαλο. Η Dondita, η Υπατία και ο Ραούλ επιμένουν να μείνω. Εκείνη την νύχτα συζητήσαμε με τους συγγενείς του Δάσκαλου ότι, κατά την διάρκεια της εγχείρησης συνέβη κάτι απίστευτο στο σπίτι του Σαμαέλ. Ένα μυστηριώδες, έντονο γαλάζιο φως, είχε εμφανιστεί και φώτιζε ολόκληρο το σπίτι. Στη διαδρομή από το σπίτι του Δάσκαλου στο νοσοκομείο, εμφανίστηκε ένα μεγάλο και φωτεινό αστέρι, ενωμένο με διάφορα άλλα, μικρότερα, με ένα φως γύρω τους. Ολόκληρος ο αστερισμός κινούνταν έντονα.

7. -Μία από τις ημέρες πριν την αποσάρκωση του Δάσκαλου, πήγα να τον επισκεφθώ στο Αγγλικό Νοσοκομείο, όπου είχε εισαχθεί. Όταν έφτασα στο δωμάτιο και αφού είχα χαιρετίσει την οικογένεια του Δασκάλου, η σύζυγός του Dondita εμπιστεύθηκε σε εμένα να φυλάω τον Δάσκαλο, όσο εκείνη θα εκτελούσε άλλα καθήκοντα, προσφορά που δέχτηκα αμέσως.

Αφού αποσύρθηκε η Dondita έμεινα μόνος με τον Δάσκαλο. Κάποια συγκεκριμένη ώρα μου ζήτησε ο Δάσκαλος να τον βοηθήσω να κατέβει από το κρεβάτι γιατί αισθανόταν κουρασμένος να είναι ξαπλωμένος τόση ώρα. Με κάθε προσοχή τον βοήθησα να βολευτεί στην μοναδική πολυ-θρόνα του δωματίου. Εγώ ήμουν όρθιος, και είδα ότι ο Δάσκαλος αποκοιμιόταν αφήνοντας το κεφάλι του να πέσει προς τα μπρος. Σιωπηλά, κάθισα στο μπράτσο της πολυθρόνας και στήριξα το κεφάλι του στο αριστερό πλευρό του στήθους μου.

Από εκείνη την στιγμή άρχισα να ζω μία από τις πιο μυστηριώδεις εμπειρίες της ζωής μου. Τα μάτια μου έκλεισαν αργά. Έπαψα να αισθάνομαι το σώμα μου. Ο νους μου άρχισε να γαληνεύει μέχρι που μπήκε σε κατάσταση πλήρους εσωτερικής ειρήνης. Στην συνέχεια παρασύρθηκα σε έκσταση. Δεν ξέρω πόσο χρόνο διάρκεσε αυτή η απερίγραπτη εμπειρία. Θυμάμαι μόνο ότι, ξαφνικά, επέστρεψα στην άγρυπνη κατάσταση όταν άκουσα την νοσοκόμα να απευθύνεται στον Δάσκαλο:

-Κύριε, είναι η ώρα για την ένεση για να κοιμηθείτε.

Επενέβην, λέγοντας:

-Όμως, νοσοκόμα, δεν χρειάζεται την ένεση για να κοιμηθεί. Δεν βλέπεις ότι ήδη κοιμάται;

-Δεν έχει σημασία! Ο γιατρός διέταξε να κάνουμε την ένεση και εγώ περιορίζομαι να εκπληρώνω τις ιατρικές εντολές.

8. -Στις 23 Δεκεμβρίου του 1977 άρχισε η ανησυχία σε όλους μας. Ο Δάσκαλος δεν ήθελε να φάει ούτε να πάρει τα φάρμακα. Με πολύ τακτ και υπομονή, η Dondita κατάφερε να δεχτεί ο Δάσκαλος μια κοτόσουπα. Όταν έφτασα στο δωμάτιο όπου βρισκόταν ο Δάσκαλος, μου είπε:

-Μην ξεχνάς ότι έχεις μια μεγάλη αποστολή να εκπληρώσεις. Μέχρι τώρα πηγαίνεις πολύ καλά.

Παραδέχομαι ότι χάρηκα πολύ με αυτά τα λόγια του Δάσκαλου, και τον ευχαρίστησα που με είχε προσανατολίσει σχετικά με την πρόοδό μου στον πνευματικό δρόμο. Συνέχισα τις δραστηριότητές μου σαν προσωπικός γραμματέας δεχόμενος στο σπίτι του Δάσκαλου τις τηλεφωνικές κλήσεις, απαντώντας σε γράμματα και υποδεχόμενος τους ανθρώπους που έφταναν από διάφορα μέρη του κόσμου για να πληροφορηθούν σχετικά με την υγεία του Σαμαέλ.

9. -Κατά την διάρκεια όλης της διαδικασίας της αρρώστιας και του θανάτου του Δασκάλου, είχα το καθήκον, όταν δεν ήμουν φύλακας στο σπίτι της Υπατίας, όπου ο Σαμαέλ έζησε τις τελευταίες του ημέρες, να δέχομαι εθνικές και παγκόσμιες τηλεφωνικές κλήσεις, μέσω των οποίων οι απεσταλμένοι και οι διευθυντές ήθελαν να μάθουν την κατάσταση της υγείας του Δάσκαλου και εύχονταν μια γρήγορη ανάκαμψη. Κάποιο πρωί, καθώς βρισκόμουν με τον Σαμαέλ, με ρώτησε:

-Τι λένε οι μαθητές σχετικά με την διαδικασία που ζω;

Απάντησα:

-Σε κάποιο από τα τηλεφωνήματα που δέχτηκα, μου σχολίασαν ότι αν εσείς μπορείτε να γιατρέψετε τόσο κόσμο, γιατί τώρα δεν μπορείτε να γιατρέψετε τον εαυτό σας;

Σχολίασε ο Δάσκαλος:

-Αυτό μου θυμίζει αυτό που έλεγαν στον Ιησού: «Αν είσαι γιος του Θεού, κατέβα από αυτόν τον σταυρό και σώσου»!

-Αυτή είναι μια τρομερή δοκιμασία για την υπερηφάνεια των Μυημένων. Κάποιοι μαθητές θέλουν να βάλουν σε δοκιμασία την υπερηφάνεια μου. Είναι αλήθεια ότι γιάτρεψα πολύ κόσμο, όμως τώρα μόνο ο Πατέρας μπορεί να με γιατρέψει.

10. -Στις 24 Δεκεμβρίου του1977, περίπου στις 23:00 η ώρα, με ρητή υπόδειξη της Δασκάλας Λιτελάντες, είχα καθήκον να διευθύνω την Τελετουργία της Ανάστασης, κατά την διάρκεια της οποίας η σύζυγος του Δάσκαλου περίμενε να λάβει ένα σημάδι που να δείχνει αν θα ανασταινόταν με το σώμα που είχε στο Μεξικό ή θα συνέχιζε το έργο του με το Αιγυπτιακό σώμα. Αφού είχαν περάσει οι διάφορες φάσεις της τελετουργίας, ξαφνικά άκουσα την φωνή της Υπατίας, σε πολύ νευρικό τόνο, να φωνάζει:

-Θεέ μου, Σαμαέλ!

Ανοίξαμε τα μάτια… Εγώ ο ίδιος δεν μπορούσα να πιστέψω σ’ αυτό που βλέπαμε. Τα βλέφαρα του Δάσκαλου άνοιξαν αργά, στην συνέχεια έκλεισαν, και στην συνέχεια για τελευταία φορά ξανάνοιξαν και ξαναέκλεισαν.

Όταν τα βλέφαρα έκλεισαν οριστικά, ένα δάκρυ από αίμα άρχισε να τρέχει από το δεξί μάτι του Δάσκαλου, γλιστρώντας στο πρόσωπό του. Η Λιτελάντες έτρεξε μέχρι ένα μικρό τραπέζι που υπήρχε στο δωμάτιο, πήρε ένα κομμάτι από βαμβάκι και σκούπισε το τελευταίο δάκρυ, από αίμα, του αγαπημένου συζύγου της.

Εκείνο το κομμάτι από βαμβάκι, το βουτηγμένο στο αίμα του Σαμαέλ, φυλάσσεται μέχρι σήμερα ανάμεσα στα προσωπικά αντικείμενα της Λιτελάντες στο Μεξικό.

Περισσότερο από ποτέ σήμερα καταλαβαίνω εκείνη την ευλογημένη φράση του Δάσκαλου, που έλεγε: «Είναι αναγκαίο να δώσουμε τα πάντα για την ανθρωπότητα, μέχρι και το τελευταίο δάκρυ από αίμα».

11. -Μετά από την μεταφορά του σώματος του Δασκάλου στο παρεκκλήσι του San Fernando, στην πόλη του Μεξικού, μία απεσταλμένη από τις ΗΠΑ, με το πρόσωπο γεμάτο δάκρυα από το χαμό του αγαπημένου της Δασκάλου, αναφώνησε με δυνατή φωνή, μπροστά στο κρεβάτι όπου είχε αποσαρκωθεί ο Δάσκαλος:

-Σαμαέλ, αν βρίσκεσαι εδώ παρόν, εμφανίσου!

Αφού ειπώθηκαν αυτές οι λέξεις, άρχισαν να εκρήγνυνται όλα τα αντικείμενα από γυαλί που βρίσκονταν στο δωμάτιο όπου ο Σαμαέλ είχε ζήσει το κοσμικό του δράμα. Λίγα λεπτά μετά, η απεσταλμένη αισθάνθηκε να αρπάζεται από μία βαθιά αίσθηση ουράνιας ειρήνης.

12. -Στις 28 Δεκεμβρίου του1977, σχεδόν τα μεσάνυχτα, η Dondita με συνάντησε στο δωμάτιο που χρησίμευε σαν γραφείο του Δασκάλου, όπου ξεκουραζόμουν, και κάθισε πλάι μου. Άνοιξε ένα καφέ δοχείο και σχολίασε:

-Κοίταξε τι απέμεινε από τον παππού.

Ανοίγοντας το μικρό δοχείο, είδα ένα σακουλάκι από βελούδο λιλά. Βάζοντας το χέρι μου στην σακουλίτσα, αισθάνθηκα κάτι χλιαρό και μαλακό: είχα αγγίξει τις στάχτες του σώματος του Δασκάλου. Μετά, πήγα να διαλογιστώ πάνω στην σημασία της στάχτης. Στο τέλος της γραφής, από εκείνον τον μεγάλο άνδρα που ήταν ο Σαμαέλ, στην πραγματικότητα δεν έμεινε τίποτα. Θυμήθηκα, τότε, τις διδασκαλίες του: Όλα είναι ψευδαισθήσεις!

13. -Στη διάρκεια των τριών ημερών κατά τις οποίες ήταν σκεπασμένο το σώμα του Δασκάλου ανατέθηκε σ’ αυτόν τον φτωχό θνητό που διηγείται αυτά τα γεγονότα να λειτουργεί καθημερινά την Γνωστική Τελετουργία. Σαν βωμό χρησιμοποιούσαμε, συμβολικά, το φέρετρο όπου βρισκό-ταν το σώμα του Σαμαέλ. Και στις τρεις τελετές χρησιμοποιήσαμε το ιερό δισκοπότηρο που ανήκε και που το χρησιμοποιούσε ο ίδιος ο Δάσκαλος στα λειτουργικά του καθήκοντα. Από εκείνο το δισκοπότηρο ήπιαν κρασί, γνωστικοί μαθητές και διευθυντές που έφτασαν εκείνες τις ημέρες από διάφορα μέρη του κόσμου για να συνοδεύσουν στις τελευταίες στιγμές το Γνωστικό Δράμα του Χριστού του Υδροχόου.

14. -Κάποια ημέρα, δύο μήνες μετά τον θάνατο του Δάσκαλου, καθώς τακτοποιούσα τα προσωπικά αντικείμενα του Σαμαέλ για να τα φυλάξουν στο δωμάτιο της συζύγου του, βρήκα μία ατζέντα του 1955, όπου ήταν καταγραμμένες διάφορες σημειώσεις, μάντραμ και, ιδιαίτερα, αυτό που μου τράβηξε περισσότερο την προσοχή, ήταν μία σημείωση (από το ίδιο το χέρι του Δασκάλου), που έλεγε το εξής: «Σήμερα μου ειπώθηκε ότι στην ηλικία των 60 χρόνων θα πρέπει να αποσαρκωθώ…».

Συμπέρασμα: ο Σαμαέλ ήξερε εδώ και 22 χρόνια την ημερομηνία του θανάτου του, η οποία εκπληρώθηκε με ακρίβεια.

15. -Περνούσε ο καιρός και περιμέναμε την ημέρα που θα σκορπίζαμε τις στάχτες του Δάσκαλου στην θάλασσα, η μικρή τεφροδόχος όπου βρίσκονταν αποθηκευμένες, φυλασσόταν στο δωμάτιο της Λιτελάντες, παραμένοντας εκεί για αρκετούς μήνες. Σε εκείνο το διάστημα υπήρχε πάντα ένα αναμμένο κερί πλάι στην τεφροδόχο. Κάθε ημέρα εγώ πήγαινα μέχρι εκείνο το σημείο για να βρω λίγα λεπτά απομόνωσης, επικαλούμενος την παρουσία του Δασκάλου. Αυτό που περισσότερο μου τράβηξε την προσοχή σε όλο αυτό τον καιρό, ήταν το γεγονός ότι οι στάχτες διατηρούνταν πάντα χλιαρές, ακόμα και στη διάρκεια του χειμώνα, και η φλόγα του κεριού, τρεμόπαιζε, αν και δεν υπήρχε ρεύμα από αέρα μέσα στο δωμάτιο.

16. -Εν ζωή, ο Δάσκαλος πάντα φανέρωνε την επιθυμία του ότι όταν θα πέθαινε, το σώμα του θα έπρεπε να καεί και οι στάχτες να σκορπιστούν στην Καραϊβική Θάλασσα. Έτσι λοιπόν στις αρχές του 1978, η Λιτελάντες, μερικοί συγγενείς και αυτός που γράφει αυτές τις γραμμές ταξιδέψαμε μέχρι την Κολομβία. Αφού περάσαμε την Μπογκοτά, πήγαμε στην Σιέναγα, αναγκαστικό πέρασμα για να φτάσουμε στο SSS στην Σιέρα Νεβάδα της Σάντα Μάρτα. Μαζί με τους πιο παλιούς μαθητές του Δάσκαλου, πραγματοποιήσαμε μία λειτουργία σε ανάμνηση του Σαμαέλ. Αφού τελείωσε η λειτουργία, μου ανατέθηκε, εξ’ονόματος της Λιτελάντες, να παραδώσω το σπαθί που χρησιμοποιούσε ο Δάσκαλος στους ιερείς του ναού. Έμαθα ότι μερικούς μήνες μετά που παρέδωσα το σπαθί στους αδελφούς του SSS, αυτό εξαφανίστηκε μυστηριωδώς από τον Ναό.

Την επομένη της τελετής στο SSS, επιστρέψαμε στην Σάντα Μάρτα, πόλη με ωραίες παραλίες που βρέχονται από τα κρυστάλλινα νερά της Καραϊβικής. Μαζί με μερικούς γνωστικούς διευθυντές εκείνης της πόλης, πήγαμε να βρούμε ένα πλοίο που θα μπορούσε να μεταφέρει κάπου 60 ανθρώπους που θα μας συνόδευαν στην τελετή της διασκόρπισης των σταχτών του σώματος του Δασκάλου στην Καραϊβική Θάλασσα.

Η οικογένεια του Δασκάλου είχε αποφασίσει ότι οι στάχτες του σώματος του Σαμαέλ θα ρίχνονταν στην ανοιχτή θάλασσα. Γι’ αυτό το ταξίδι είχε σχεδιαστεί με μία μικρή στάση σε ένα νησί, για ξεκούραση, και μετά να μπούμε στην ανοιχτή θάλασσα.

Καθώς ξεκουραζόμασταν στο νησί, η γη άρχισε να τρέμει, αναγκάζοντάς μας να αναχωρήσουμε αμέσως. Μετά από αυτό το ασυνήθιστο επεισόδιο, πλεύσαμε για λίγο διάστημα σε γαλήνια θάλασσα. Αντιλήφθηκα τότε ότι καθώς πλέαμε η φύση άλλαζε ταχύτατα. Ο ουρανός γέμισε σύννεφα, ο αέρας άρχισε να φυσά δυνατά και τα νερά κυμάτιζαν δυνατά. Εκείνη την στιγμή, η Λιτελάντες έβγαλε την τεφροδόχο με τις στάχτες, σκορπίζοντάς τις στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα. Σε κάποια στιγμή, δεν ξέρω γιατί, ο άνεμος έβαλε λίγο από τις στάχτες στο στόμα μου.

Αφού σκόρπησαν οι στάχτες, απρόσμενα η φύση ησύχασε, ο άνεμος έπαψε να φυσάει, η θάλασσα ησύχασε και ο ήλιος ξαναέλαμψε έντονα.

17. -Μία περίεργη λεπτομέρεια περιβάλει με μυστήριο το φέρετρο που κάλυψε το σώμα του Δασκάλου Σαμαέλ… Αρχικά, ας θυμηθούμε την αποκάλυψη της 25ης Ιανουαρίου του 1977, όπου ο Σαμαέλ βλέπει τον εαυτό του σε ένα λευκό φέρετρο. Σ’ εκείνο το σημαντικό συμβάν πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι οι υπάλληλοι του γραφείου κηδειών του ISSTE δεν γνώριζαν τίνος ήταν το νεκρό σώμα και, πολύ λιγότερα, θα μπορούσαν να ξέρουν για την αποκάλυψη που έκανε ο Δάσκαλος τον Ιανουάριο. Αλλά, το εκπληκτικό ήταν ότι, φτάνοντας στο παρεκκλήσι του San Fernando, το σώμα του Δασκάλου πραγματικά βρισκόταν ξαπλωμένο σε ένα λευκό φέρετρο. Και αυτό γίνεται ακόμα πιο ενδιαφέρον λόγω της φυσικής δομής του Δασκάλου, ήταν ένας γίγαντας για τα μεξικάνικα μητρώα, και ξέροντας ότι, κυρίως στο Μεξικό, φτιάχνονται λευκά φέρετρα μόνο για παιδιά.

Πάντα αναρωτιόμουν: Από πού έβγαλαν την ιδέα του λευκού φέρετρου οι υπάλληλοι του ISSTE; Που θα μπορούσε να βρεθεί ένα λευκό φέρετρο τα χαράματα μιάς Χριστουγεννιάτικης ημέρας, ακριβώς στο μέγεθος του Δασκάλου; Ποιος ή γιατί διάλεξε αυτό το χρώμα, αφού κανείς δεν το ζήτησε;

Τελικά, θέλω να υπογραμμίσω ότι αφού αποτεφρώθηκε το σώμα του Δασκάλου στο Panteon de Dolores, στην πόλη του Μεξικού, η Δασκάλα αποφάσισε να αφήσει το λευκό φέρετρο σαν ένα ιερό λείψανο στις εγκαταστάσεις του Γνωστικού Συλλόγου, που βρίσκεται στην οδό Colima 265 στην παροικία της Ρώμης, όπου ο Δάσκαλος πραγματοποιούσε, κάθε Τετάρτη, τις συναντήσεις του της Τρίτης Κάμαρας.

Σήμερα, εκείνο το φέρετρο βρίσκεται υπό την προστασία του AGEAC του Μεξικού, που διευθύνει ο γνωστικός αδελφός μας Oscar Uzcategui.

18. -Νομίζω πως ο Dr. Jacinto Juarez, ειδικός της Νευροφυσιολογίας, ήταν ένας από τους πιο εξελιγμένους μαθητές που διαμορφώθηκαν κατευθείαν από τον Δάσκαλο. Παρόλο που ήταν λίγο γνωστός στο παγκόσμιο γνωστικό κοινό, πρέπει να επωφελήθηκε πολύ καλά από τις διδασκαλίες που του παρέδωσε απευθείας ο Δάσκαλος. Νομίζω επίσης ότι γι’ αυτούς και γι’ άλλους λόγους, ο Dr. Juarez εκπλήρωσε την αποστολή της κλινικής ευθύνης για τον Δάσκαλο στο Αγγλικό Νοσοκομείο. Ήταν επίσης υπεύθυνος για όλη την μεταθανάτια διαδικασία του Σαμαέλ, εξασφαλίζοντας ότι το φυσικό του σώμα δεν θα βαλσαμωνόταν, και ότι θα μπορούσε να μείνει έτσι καλυμμένο για τρεις συνεχόμενες ημέρες.

19. -Αφού κοινοποιήθηκε ο θάνατος του Σαμαέλ, ανέλαβα να συνοδεύσω την σύζυγό του Dondita στο σπίτι της Υπατίας και στην κατοικία του Δασκάλου, στην οδό Macuiltepec 207 στην παροικία Campestre Churubusco. Εκεί, πήραμε τον χιτώνα του Ιππότη του Αγίου Graal, το τελετουργικό σπαθί και τα σανδάλια, που χρησιμοποιούσε εν ζωή ο Δάσκαλος. Επιστρέφοντας στο σπίτι της Υπατίας, προσέξαμε ότι στον ουρανό είχε σχηματιστεί ένας κύκλος από σύννεφα, με ομάδες από αστέρια στο κέντρο, ακριβώς πάνω από το σπίτι της. Όταν μπήκαμε, ανεβήκαμε στο δεύτερο πάτωμα, όταν άρχισα να παρατηρώ την στάση και τις λεπτομέρειες του σώματος του Δασκάλου, μπόρεσα να δω τότε ότι οι αρθρώσεις των δακτύλων των χεριών του διατηρούνταν εύκαμπτες και το πρόσωπό του δεν είχε καμία εμφάνιση πτώματος, αντιθέτως, αντανακλούσε την απαλότητα και την χάρη των αγίων.

Στη συνέχεια, η Dondita και οι κόρες της προσπάθησαν να ντύσουν τον Δάσκαλο με τον χιτώνα του Ιππότη του Αγίου Graal. Λεπτομέρεια: ο Δάσκαλος είχε τρεις χιτώνες: έναν με περιστέρια κεντημένα με χρυσή κλωστή και έναν άλλο, με ασημένια κλωστή. Ο τρίτος, είχε έναν χρυσό σταυρό στην καρδιά. Η σύζυγός του προτίμησε να τον ντύσει με τον χιτώνα με τα περιστέρια τα κεντημένα με την ασημένια κλωστή, αφήνοντας τους άλλους για μεταγενέστερα.

20. -Τη νύχτα της 25 Δεκεμβρίου ήμουν πολύ λυπημένος. Θυμάμαι ότι οι δύο υπάλληλοι του ISSTE, χωρίς να έχουν την παραμικρή ιδέα τίνος ήταν το νεκρό σώμα, το έβαλαν πρώτα πάνω σε ένα λευκό σεντόνι και, μετά, κρατώντας τις τέσσερις άκρες, κατέβηκαν τις σκάλες του σπιτιού της Υπατίας. Διατηρώ ακόμα την εικόνα του σώματος του Δάσκαλου να χτυπάει στους τοίχους καθώς οι δύο υπάλληλοι κατέβαιναν τα σκαλιά. Τελικά, από το παράθυρο του πάνω ορόφου, είδα που σήκωσαν το σώμα για να το τοποθετήσουν μέσα στο νεκρικό αυτοκίνητο.

21. -Καθώς ήμουν άρρωστος, λόγω μιάς νηστείας που έκανα σαν θυσία για την υγεία του Σαμαέλ, έπρεπε να ξεκουραστώ για ένα διάστημα στο σπίτι όπου έμενε ο Δάσκαλος, κατά την διάρκεια των τριών ημερών που το σώμα του ήταν καλυμμένο. Συνέβη τότε, ακριβώς την Τρίτη ημέρα, όταν έφτασα στο νεκρικό παρεκκλήσι, να δω ότι όλοι βρίσκονταν έξω και η πόρτα ήταν κλειστή. Ρώτησα τους ανθρώπους τι συνέβαινε και μου εξήγησαν ότι οι συγγενείς είχαν ζητήσει να βγουν όλοι από τον χώρο. Ακόμα και τότε προσπάθησα να μπω στο παρεκκλήσι, χτυπώντας το κουδούνι πολλές φορές. Κανείς δεν ήρθε να ανοίξει. Ξαφνικά, ένιωσα ότι μια μεγάλη δύναμη με έσερνε, φέρνοντάς με σε ένα διάδρομο. Αφέθηκα να παρασυρθώ από την παράξενη δύναμη, πέρασα μέρη που δεν είχα δει ποτέ, μέχρι που τελικά έφτασα σε έναν μακρύ διάδρομο. Συνέχισα μπροστά. Τελικά, βρέθηκα σε μια πόρτα μισάνοιχτη. Πέρασα το κεφάλι μέσα και μπόρεσα να δω τότε την οικογένεια του Δάσκαλου μαζεμένη γύρω από το φέρετρο, του οποίου το σκέπασμα ήταν τραβηγμένο. Η Υπατία αντιλήφθηκε την απρόσμενη παρουσία μου και απευθυνόμενη σ’ εμένα, ρώτησε:

-Δεν θέλεις να αποχαιρετήσεις τον παππούλη;

Χωρίς να το ξανασκεφτώ, κατευθύνθηκα συγκινημένος προς το φέρετρο. Πήρα το δεξί χέρι του Δασκάλου και άρχισα να τρέμω καθώς αισθάνθηκα ότι το σώμα ήταν νεκρό. Συγκινήθηκα ακόμη περισσότερο όταν πρόσεξα ότι οι αρθρώσεις των δακτύλων του, ήταν ακόμα εύκαμπτες. Ποτέ δεν θα ξεχάσω την στιγμή που φίλησα το μέτωπό του. Ένιωσα να δονείται έντονα όλο μου το είναι και τα χείλη μου αντιλήφθηκαν μια αίσθηση από ροδοπέταλα.

22. -Στις 28 του μήνα παρουσιάστηκαν 4 αστυνομικοί ντυμένοι επίσημα, για να αποδώσουν τιμές σαν τιμητική συνοδεία κατά τις πρώτες πρωινές ώρες γύρω από το φέρετρο του Δασκάλου. Μερικές ώρες πριν από την μεταφορά προς το Panteon de Dolores παρουσιάστηκαν οι ρεπόρτερς της 24 Ώρες, του καλύτερου ειδησεογραφικού δελτίου της Μεξικάνικης τηλεόρασης.

23. -Ταιριάζει να υπογραμμίσουμε ένα γεγονός πολύ σημαντικό. Η νεκροφόρα είχε το ίδιο γαλάζιο χρώμα με τις τελετουργικές στολές της Δεύτερης Κάμαρας. Η στολή των 5 μοτοσικλετιστών της αστυνομίας ήταν επίσης του ιδίου χρώματος. Τυχαία οι αστυνομικοί διαμόρφωναν το σχήμα του πυρογενούς αστεριού με τις πέντε αιχμές, με το αυτοκίνητο στο κέντρο, ανοίγοντας δρόμο για την συνοδεία στις κεντρικές λεωφόρους της πρωτεύουσας του Μεξικού. Επιπλέον, το πιο ασυνήθιστο δεδομένο ήταν η πινακίδα του αυτοκινήτου: 426 – AUM, η ίδια η ιερή συλλαβή.

24. -Η 28η Δεκεμβρίου του 1977 είναι μια αξιομνημόνευτη ημερομηνία για όλους τους μαθητές της διδασκαλίας του Δασκάλου Σαμαέλ. Εκείνη την ημέρα το σώμα του Δασκάλου μεταφέρθηκε από το παρεκκλήσι του San Fernando στο κρεματόριο του Panteon de Dolores. Η υγεία μου πήγαινε από το κακό στο χειρότερο. Γι’ αυτό, αφού ήμουν ο πρώτος που υποδέχτηκε το σώμα του Δάσκαλου στην είσοδο του κρεματορίου, και αφού άκουσα το Παίξιμο της Σιωπής, που πραγματοποίησε ένας πράκτορας της Αστυνομίας της πόλης του Μεξικού, πήγα να ξαπλώσω πάνω σε κάποιον τάφο, προσπαθώντας να παραμείνω ξύπνιος. Εκείνη την στιγμή, το σώμα του Δασκάλου κατέβαινε στον κατώτερο όροφο του κρεματορίου, όπου ο επιφορτισμένος του φούρνου πιστοποίησε ότι δεν βρισκόταν σε κατάσταση καταληψίας. Πιο αργά, έχοντας καταρρεύσει ακόμα στον τάφο, κατεύθυνα τα μάτια μου προς την καμινάδα του κρεματορίου. Μπόρεσα να δω τότε έναν λεπτό άσπρο καπνό που κέρδιζε ύψος με μια απαλή φιδίσια μορφή. Ήταν ένα κομμάτι του Δάσκαλου που υψωνόταν, σαν νικηφόρος αετός… Καθώς παρατηρούσα εκείνη την σκηνή, θυμήθηκα την αποτέφρωση του Μιλαρέπα. Ο Μιλαρέπα έφτασε στο σημείο να αναζωογονήσει το ίδιο του το π0τώμα για να μπορέσει ο Μάρπα να είναι παρών και να δει την τελευταία διαδικασία του Δασκάλου του. Ευχαριστώ τον θεό που μου έδωσε την ευτυχία να συμμετάσχω σ’ αυτές τις στιγμές, για να δώσω σήμερα μαρτυρία για τις τελευταίες στιγμές που έζησε ο Δάσκαλος στην πόλη του Μεξικού.

25. -Με αινιγματικό τρόπο, κανένα ηρεμιστικό δεν μπόρεσε να ελαττώσει τους τρομερούς πόνους που αισθανόταν ο Σαμαέλ στο σώμα του. Προς τιμήν της αλήθειας πρέπει να πω μπροστά στην ιστορία ότι ο μόνος τρόπος να καλμάρουν οι έντονοι πόνοι που αισθανόταν ο Δάσκαλος, ήταν μέσω της καθημερινής ανάγνωσης που εγώ ο ίδιος έκανα του Η Θιβετανική Βίβλος των Νεκρών.

26. -Για να μείνει ξεκάθαρο στην ιστορία, ο Δάσκαλος Σαμαέλ ποτέ δεν ζήτησε και ούτε συμφώνησε να πάει στο νοσοκομείο όταν ξεκίνησε το Δράμα του Πάθους. Η προσωπική του επιθυμία ήταν να πάει στο Θιβέτ. Για συναισθηματικούς και οικογενειακούς λόγους, η σύζυγός του και τα παιδιά του αποφάσισαν να τον πάνε στο νοσοκομείο και εξουσιοδότησαν τους γιατρούς να τον χειρουργήσουν στο στομάχι, γιατί αυτοί, ακόμα, δεν είχαν μπορέσει να ξεπεράσουν τις συναισθηματικές και οικογενειακές υλιστικές προσκολλήσεις. Όλα αυτά είναι απόλυτα κατανοητά, όμως δεν ήταν αυτά που ο Δάσκαλος ήθελε για τον εαυτό του.

Το κείμενο που παρουσιάζω στην συνέχεια χρησιμεύει σαν βάση για να καταλάβουμε καλύτερα γιατί ο Σαμαέλ έπρεπε να υποφέρει την αρρώστια αυτή ώστε, μετά, να τον πάρει η Θεϊκή Μητέρα Θάνατος. Πρόκειται για ένα μήνυμα του Jets,n Μιλαρέπα, που έδωσε στους λαϊκούς μαθητές του στο χωριό Brin, στην Ινδία, σε ένα ερημητήριο χτισμένο πάνω σε έναν βράχο, γνωστό σαν Δηλητηριώδης στην Επαφή.

«Σε γενικές γραμμές είναι κανόνας ότι η αρρώστια που πέφτει πάνω στον Γιόγκι (Μυημένο) πρέπει να χαρακτηριστεί σαν μια προτροπή για επιμονή στην ευσέβεια, και δεν πρέπει να γίνουν ειδικές ικεσίες κανενός είδους για την αποκατάσταση της υγείας. Αυτός πρέπει να χρησιμοποιήσει την αρρώστια σαν βοήθεια για να προχωρήσει στο Μονοπάτι, όντας πάντα διατεθειμένος να συναντήσει τις ταλαιπωρίες και επί πλέον το θάνατο. Όσον αφορά σε μένα, τον Μιλαρέπα, από χάρη του χαρισματικού Gura, Μάρπα, ολοκλήρωσα όλες τις ειδικές τελετουργίες για να νικήσω την αρρώστια, σύμφωνα με την ιδιαίτερη μέθοδό του, και τώρα δεν χρειάζομαι ούτε δυνάμεις ούτε μεσολαβητές. Μετέτρεψα τους εχθρούς μου (κακοτυχίες της ζωής) σε ομογάλακτους αδελφούς, έτσι ώστε δεν χρειάζομαι να πραγματοποιηθούν ικεσίες ούτε εξιλεωτικούς φόρους τιμής. Ούτε επίσης χρειάζομαι εξορκισμούς, ούτε τελετουργίες ευμένειας προς τα δαιμόνια, επειδή έχω μετατρέψει όλους τους κακούς οιωνούς και τα κάκιστα προαισθήματα σε Θεότητες Φύλακες της Πίστης που θα εκπληρώσουν τα τέσσερα είδη ιεροτελεστιών. Τις αρρώστιες που γεννιούνται από τα Πέντε Δηλητήρια τις άλλαξα με την Καλοτυχία των Πέντε Θεϊκών Σοφιών, γιαυτό δεν χρειάζομαι τα φάρμακα που έχουν συντεθεί από τα έξη αρχικά είδη.

Έχει φτάσει ο καιρός που το ορατό, απατηλό και φυσικό σώμα, στο οποίο η διανοητικά εξελισσόμενη μορφή του Θεϊκού Σώματος (Dharma- Kaya) πρέπει να βυθιστεί για να καθαγιαστεί. Τα κοσμικά άτομα που συσσώρευσαν κακό κάρμα στη διάρκεια της ζωής τους, και που επισπεύδουν την συγκομιδή, σαν αποτέλεσμα, των θλίψεων της γέννησης, των γηρατειών, της αρρώστιας και του θανάτου, σ’ αυτόν τον κόσμο, προσπαθούν μάταια να ξεφύγουν ή να καλυτερέψουν την ένταση και την θλίψη του μέσω εξευμενιστικών τελετών και ιατρικών συνταγών. Ούτε με την δύναμη ή την εξουσία των βασιλιάδων, ούτε με την ανδρεία του ήρωα, ούτε με την γοητευτική μορφή των ωραίων, ούτε με την περιουσία των πλουσίων, ούτε με την υπεκφυγή του δειλού, ούτε με την ρητορική ενός ικανού διαπραγματευτή, δεν μπορεί να συγκρατηθεί ή να καθυστερήσει, ούτε για ένα λεπτό η Προσταγή του Χρόνου. Δεν υπάρχουν μέσα ούτε μέθοδοι, που να είναι ειρηνικά, ευγενή, σαγηνευτικά ή αυστηρά, που να μπορούν να αγοράσουν ή να σταματήσουν την εφαρμογή αυτού του αμετάβλητου διατάγματος. Αν υπάρχουν κάποιοι που φοβούνται πραγματικά εκείνα τα βάσανα, και θέλουν ειλικρινά να εμποδίσουν την επανάληψή τους, και ανησυχούν πραγματικά να φτάσουν σε ένα επίπεδο Μακαριότητας, εγώ κατέχω την μυστική τελετουργία για να το καταφέρουν.

Στην πραγματικότητα δεν υπήρχε λόγος για να προσβληθώ από αυτήν την αρρώστια, αλλά σε αυτό το θέμα δεν έχω επιλογή όπως ίσως εσύ το ξέρεις πολύ καλά. Μιλώντας γενικά, η αρρώστια ενός Γιόγκι και αυτή ενός κοινού ανθρώπου δεν είναι του ίδιου χαρακτήρα, αυτή του πρώτου μπορεί να φανεί τυχαία. Αλλά σε αυτήν την ιδιαίτερη περίπτωση η αρρώστια μου είναι για μένα ένα στολίδι».

Έχοντας μιλήσει με αυτόν τον τρόπο, ο Jets,n τραγούδησε αυτόν τον ύμνο:

«Οι αρρώστιες, τα κακά πνεύματα, οι αμαρτίες και τα σκοτεινιάσματα δεν έχουν παρά να με ομορφύνουν μεγαλειωδώς, βρίσκονται μέσα μου, διαμορφωμένα σαν νεύρα, διαθέσεις και σπόρος.

Τα χαρίσματα τα χρησιμοποιώ σαν όπλα των σημείων της τελειοποίησής μου, για να επανορθώνονται τα αμαρτήματα των κακών σκέψεων.

Αυτήν την αρρώστια, που αισθάνομαι τόσο καλά, θα μπορούσα να την μεταθέσω, αλλά δεν είναι αναγκαίο να γίνει αυτό».

ΠΡΟΣΑΡΤΗΜΑ 1. Ο ΣΑΜΑΕΛ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ

Πολλοί νομίζουν ότι το Σαμαέλ Αούν Βεόρ είναι μόνο ένα ψευδώνυμο. Νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικό να μεταγράψω τώρα αυτό που ο ίδιος ο Σαμαέλ έλεγε για τον εαυτό του. Το κείμενο στη συνέχεια είναι μεταγραφή μιάς διάλεξης που έδωσε ο Δάσκαλος στην Αστική Αίθουσα Ακροάσεων της Πολιτείας, στην Guadalajara, το 1975.

«Πολύς κόσμος νομίζει ότι το Σαμαέλ είναι μόνο ένα ψευδώνυμο. Όχι! Πραγματικά, εγώ είμαι ο Σαμαέλ! Κι εσείς οι ίδιοι πρέπει να έχετε ακούσει να λένε ότι η Καβάλα μιλάει για τον Σαμαέλ, χαρακτηρίζοντάς τον σαν τον αντιβασιλέα άγγελο του Άρη. Στη Βίβλο, ο Σαμαέλ χαρακτηρίζεται σαν δαίμονας. Δεν πειράζει! Το γεγονός είναι ότι εγώ είμαι ο Σαμαέλ! Και δηλώνω με κάθε ειλικρίνεια και εντιμότητα ότι αυτό είναι αλήθεια και, ακόμα κι αν με έστηναν στον τοίχο των εκτελέσεων, δεν θα άλλαζα γνώμη. Εγώ δεν έχω ψευδώνυμο! Επιμένω: Εγώ είμαι ο Σαμαέλ!

Όμως, γιατί μερικοί λένε ότι είμαι ένας άγγελος και άλλοι λένε ότι είμαι ένας δαίμονας; Απλά γιατί έπεσα, σε ένα πολύ μακρινό παρελθόν, όταν ζούσα στην Κεντρική Ασία, στα Ιμαλάϊα, στο ξεκίνημα της Άριας Φυλής. Διέπραξα το ίδιο λάθος του Κόντε Ζανόνι. Σε εκείνη την εποχή, είχα ένα αθάνατο λεμουριακό σώμα. Ήμουν αυτόπτης μάρτυρας της βύθισης όλης της ηπείρου της Λεμουρίας κατά την διάρκεια περισσοτέρων από δέκα χιλιάδων χρόνων. Είδα να δημιουργείται η Ατλαντίδα. Γνώρισα όλη την Ατλαντίδα, όπου συνέχισα να ζω με το ίδιο λεμουριακό σώμα. Είδα επίσης, ύστερα, την Ατλαντίδα να βυθίζεται στον ωκεανό. Συνόδευσα τον Manu Vaisvavata στην έξοδό του από εκείνη την ήπειρο, πριν από την βύθισή της.

Όμως, δυστυχώς, διέπραξα ένα μεγάλο λάθος. Συνέβη ότι, μετά την έξοδο, κατέληξα να ζω σε ένα από τα τόσα βασίλεια που υπήρχαν στην περιοχή εκείνη την εποχή. Μου απαγορευόταν να πάρω σύζυγο ξανά, λόγω του αθάνατου βαθμού μου. Αν δεν γνωρίζετε, διευκρινίζω ότι οι γιοί των Θεών δεν μπορούν να παντρευτούν γυναίκες. Όμως, κατέληξα ερωτευτώ παράφορα με μια ομορφότατη γυναίκα και κατέληξα να παντρευτώ. Μεγάλο λάθος! Η Θεϊκή Μητέρα μου, κάποια ημέρα, με φώναξε σε μια βαθιά σπηλιά. Και εκεί μου έδειξε το μέλλον που μου επιφυλασσόταν, στην περίπτωση που θα συνέχιζα εκείνη την κατάσταση. Είδα δάκρυα, βροχές, αρρώστιες, αθλιότητες. Με είδα σαν έναν αυθεντικό Ιουδαίο να περιπλανιέμαι στον κόσμο. Ζήτησα συγγνώμη για το διαπραγμένο λάθος, όμως, ήταν πια αργά. Εκείνη ήταν η πτώση μου. Έχασα το αθάνατο σώμα και κατέληξα να υποταχτώ στην ρόδα των γεννήσεων και των θανάτων.

Γι’ αυτό σας λέω: το Βασιλικό Εσωτερικό μου Είναι είναι η Μονάδα Αντιβασιλέας του Πλανήτη Άρη. Όσο για μένα, μπροστά σας, κατέληξα να μετατραπώ σε έναν πεσμένο άγγελο. Ξαναανάβλυσαν τα εγώ στον νου μου και έγινα πραγματικός διάβολος. Τώρα, σε αυτήν την τωρινή ύπαρξη, κατάλαβα την ανάγκη να εξαλείψω τα εγώ, να πραγματοποιήσω το Μεγάλο Έργο και να επιστρέψω στον Πατέρα. Έτσι είναι, με αυτόν τον τρόπο, που βρίσκομαι εδώ, σήμερα, μιλώντας σας, με το χέρι στην καρδιά! Σαμαέλ Αούν Βεόρ είναι το πραγματικό μου όνομα σαν bodhisattva. Σαμαέλ είναι το όνομα της Μονάδας μου.

Είμαι απόλυτα συνειδητός του ξημερώματος της ζωής σε αυτό το ηλιακό σύστημα! Είδα να αναβλύζει αυτή η Δημιουργία! Βρίσκομαι εδώ με αυτήν την ανθρωπότητα, από την πρώτη στιγμή! Από τότε που η καρδιά του συστήματος άρχισε να χτυπάει μετά από μια μακριά Κοσμική Νύχτα! Ήρθα εδώ γιατί εδώ με έστειλε ο Εσωτερικός μου Θεός, ο Πατέρας μου που βρίσκεται μέσα μου! Ο σκοπός μου είναι να εξυπηρετήσω και να βοηθήσω αυτήν την ανθρωπότητα! Εγώ πιστεύω ότι υπηρετώ τους ομοίους μου, πιστεύω ότι δουλεύω προς όφελος της ανθρωπότητας! Στην διάρκεια πολλών αιώνων ήμουν πεσμένος, είναι αλήθεια, όμως, τώρα, όχι! Σηκώθηκα πια από την λάσπη της γης. Ολοκληρώνω πια το Έργο του Πατέρα!

Γι’ αυτό, μιλάω γι’ αυτό που έχω ζήσει και πειραματιστεί! Βρίσκομαι μέσα σε αυτό το σώμα για να μπορέσω να βοηθήσω την ανθρωπότητα. Όμως, στο όνομα της αλήθειας, λέω ότι εγώ είμαι ο αρχάγγελος Σαμαέλ! Αν οι αγνοούντες θέλουν να γελάνε γι’ αυτό που λέω ή αν δεν δέχονται αυτό το γεγονός, δεν πειράζει! Δεν είναι δικό μου πρόβλημα! Εμένα με ενδιαφέρει μόνο να πω ποιος είμαι όταν με ρωτάνε! Ο μόνος σκοπός μου είναι να διδάξω την διδασκαλία του Πατέρα, του Πατέρα μου που βρίσκεται μέσα μου!

Τώρα θα διηγηθώ κάτι το ασυνήθιστο, σχετικά με την τωρινή μου ύπαρξη. Όταν ξανακατάκτησα (πρέπει να πω ότι ήταν ανακατάκτηση, γιατί είχε χαθεί και τώρα ανακτήθηκε) τον βαθμό του Πιστοποιημένου Μυημένου, μου απέδωσαν τιμές φυσικά στον Αιτιατό Κόσμο. Σε αυτό το Επίπεδο της Κοσμικής Συνείδησης είναι που βρίσκεται ο ναός της Μεγάλης Λευκής Αδελφότητας. Οι Δάσκαλοι της Λευκής Αδελφότητας με δέχτηκαν με στρατιωτικές παρελάσεις, και όλοι με χαιρέτησαν σαν να ήταν οι γνωστικοί. Η σοβαρότητα της υποδοχής, που πραγματοποιήθηκε στον ναό, ήταν στρατιωτικής μορφής. Οι μυημένοι παρέλασαν μπροστά στο ασήμαντο πρόσωπό μου όπως κάνουν οι στρατιωτικοί τις επίσημες ημέρες μόνο για να με καλωσορίσουν, με τον ίδιο τρόπο που το κάνουν με οποιονδήποτε άλλον Μυημένο που φτάνει αυτόν τον βαθμό ή θέση μέσα στην Θεϊκή Ιεραρχία.

Η μετάδοση του βαθμού έγινε τηλεπαθητικά. Δεν θυμάμαι να είδα κανένα χαμόγελο στο πρόσωπο των παρόντων. Και υπήρχαν εκεί Μυημένοι Κινέζοι, Γερμανοί, Άγγλοι, Γάλλοι, από όλα τα μέρη του κόσμου, τελικά, που δουλεύουν στο Μεγάλο Έργο του Πατέρα. Κανείς δεν χαμογελούσε. Αντιθέτως: υπήρχε σε όλους μια μεγάλη σοβαρότητα. Σε εκείνη την ευκαιρία, με πληροφόρησαν τηλεπαθητικά για όλα όσα θα συμβούν στην ανθρωπότητα σύντομα. Εκατομμύρια ανθρώπινα όντα θα χαθούν από την φωτιά, από το νερό, από τους κυκλώνες, από τους σεισμούς, από τις αρρώστιες, από την πείνα και από τους πολέμους που θα συμβούν πριν από αυτές τις καταστροφές. Γι’ αυτό, κανείς δεν χαμογελούσε, δεν υπήρχε λόγος για να γελάσουν. Αντιθέτως: υπήρχε μια τρομερή αυστηρότητα σε όλα εκείνα τα πρόσωπα. Μου δόθηκε επίσης να καταλάβω η μεγάλη υπευθυνότητα που αναλάμβανα, γιατί, πάνω στους ώμους μου, έπεφτε το καθήκον να οδηγήσω τον Στρατό της Παγκόσμιας Σωτηρίας αυτών των δύσκολων καιρών του τέλους.

Μου ειπώθηκε επίσης ότι την εποχή που τα γνωστικά ιδρύματα θα πέσουν σε αμέλεια ή που θα αδυνατίσουν την δουλειά τους, θα κοπούν. Δηλαδή: θα αποσυνδεθούν από την κοσμική δύναμη, αυτήν την φανταστική ενέργεια που όλα τα κάνει να μεγαλώσουν και να προοδεύσουν. Προφανώς, άνθρωποι και ομάδες στερημένοι από αυτήν την ενέργεια θα κατέληγαν να μπερδευτούν και να αποτύχουν στην ατομική και συλλογική δουλειά.

Γι’ αυτό, είναι αναγκαίο να δημιουργήσουμε έναν στρατό ανθρώπων καλής θέλησης πριν έρθει η καταστροφή και να τους μεταφέρουμε σε έναν σίγουρο τόπο. Εγώ ξέρω ποιος είναι αυτός ο τόπος, όμως αν τον αποκάλυπτα, θα κατέληγε να εμποδιστεί το Μεγάλο Έργο του Πατέρα. Σ’ εκείνον τον τόπο δεν θα συμβεί τίποτα. Σ’ εκείνον τον τόπο θα μεταφερθούν όλοι εκείνοι που θα αποδειχτούν άξιοι, εκείνοι που πραγματικά δούλεψαν πάνω στους εαυτούς τους. Την ακριβή ημέρα, ώρα, και χρόνο αυτά τα πρόσωπα θα ειδοποιηθούν για το που πρέπει να κατευθυνθούν. Και εκεί, όλοι μαζεμένοι, θα παρακολουθήσουμε την μάχη μεταξύ φωτιάς και νερού, όπως συνέβη στην Λεμουρία και στην Ατλαντίδα, στη διάρκεια δύο αιώνων.

Όταν περάσουν τα διακόσια χρόνια, όταν από το βυθό της θάλασσας θα αναδυθούν πια νέες γαίες, θα οδηγηθεί προς τα εκεί εκείνη η ομάδα, μετατρεπόμενη σε βασικό πυρήνα διαμόρφωσης της Έκτης Μεγάλης Φυλής.

Είναι φανερό ότι, σε αυτό το διάστημα, η γη θα σκεπαστεί από φωτιά, καπνό και ατμούς. Και στη διάρκεια αυτών των δύο αιώνων εκείνα τα πρόσωπα θα πρέπει να εξαλείψουν από τον νου τους το ψυχολογικό εγώ. Στη νέα Εποχή του Χρυσού δεν θα δοθεί φυσικό σώμα σε κανέναν που θα έχει εγώ. Ένα μόνο άτομο με εγώ θα ήταν αρκετό για να διαφθείρει όλους τους υπόλοιπους και να βάλει σε κίνδυνο την ίδια την Εποχή του Χρυσού. Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα!

Κατά την διάρκεια της Εποχής του Χρυσού δεν θα υπάρχουν σύνορα, η Γη θα μεταμορφωθεί, και θα αναβλύσει μια καινούργια Γη , αναγεννημένη! Όλα αυτά που διηγούμαι συμβολίζονται από τον Φτερωτό Ταύρο! Ο Φτερωτός Ταύρος είναι το σύμβολο της αναγεννημένης Γης! Είναι το σύμβολο της μελλοντικής Εποχής του Χρυσού. Η Εποχή του Χρυσού δεν είναι για μετά από μερικά εκατομμύρια χρόνια! Όχι! Είναι για τώρα, για την Εποχή του Υδροχόου! Ο Νοστράδαμος λέει ότι πάνω στον Υδροχόο θα αναβλύσει η Εποχή του Χρυσού, και ο Νοστράδαμος ποτέ δεν έκανε λάθος! Εκτός από αυτό, τα γεγονότα είναι γεγονότα! Ο Ερκόλουμπους βρίσκεται πια στο βεληνεκές των τηλεσκοπίων. Δεν βλέπει όποιος δεν θέλει.

Γι’ αυτό, ο σκοπός των σπουδών μας είναι, ακριβώς, να διαμορφώσουμε μια ομάδα ανθρώπων που να χρησιμεύσουν σαν βάση για την μελλοντική Έκτη Μεγάλη Φυλή. Αν εσείς συνεργαστείτε με τον ήλιο, με τον Ηλιακό Λόγο, αν δουλέψετε πάνω στους εαυτούς σας, θα μπορέσετε να λάβετε μέρος σε αυτόν τον βασικό πυρήνα. Θα ήταν φανταστικό να φτάνατε να λάβετε μέρος σε αυτή την αρχική ομάδα… Οι καιροί του τέλους βρίσκονται μπροστά στις πόρτες μας. Όμως, οι άνθρωποι, βλέποντας, δεν βλέπουν, και, ακούγοντας, δεν ακούνε!

Πάνε πολλά χρόνια, όταν ήμουν ακόμα πολύ νέος, μου αποκάλυψαν στους ανώτερους κόσμους όλα αυτά που σήμερα διηγούμαι εδώ μαζί σας. Ήξερα τότε σε μένα έπεφτε να εκπληρώσω αυτήν την αποστολή. Έβλεπα τον εαυτό μου ακριβώς έτσι, μπροστά σας, ανάμεσα στις ομάδες, να λέω όλα αυτά που λέω σήμερα εδώ. Μέσω της αίσθησης της πολυόρασης έβλεπα τον Ερκόλουμπους, έβλεπα τον εαυτό μου στους δρόμους και στις αίθουσες ακροάσεων, έβλεπα ανθρώπους να γελάνε για αυτά που έλεγα, έβλεπα εκείνους που γελούσαν με τα λόγια μου, εν τέλει, εκείνη την εποχή μπορούσα ήδη να προβλέπω όλα όσα συμβαίνουν σήμερα. Όλα όσα λέω θα εκπληρωθούν, όλα θα συμβούν, μην έχετε αμφιβολία! Στην Ατλαντίδα, όταν έκανα την ίδια δουλειά που κάνω σήμερα, οι άνθρωποι γελούσαν επίσης, κορόιδευαν, με φώναζαν τρελό, κλπ. Καλά, πριν εκείνα τα άτομα να ξυπνήσουν στην πραγματικότητα που πλησίαζε, έπρεπε να βγούμε προς καινούργιες γαίες για να αποφύγουμε την καταστροφή. Όλοι εκείνοι που αψήφησαν τις προειδοποιήσεις μας πέθαναν πνιγμένοι ή καταβροχθισμένοι από τους σεισμούς. Το ίδιο πράγμα θα συμβεί τώρα, στην εποχή μας…».

ΠΡΟΣΑΡΤΗΜΑ 2 ΕΠΙΚΛΗΣΗ ΣΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΔΑΣΚΑΛΟ

Κατά την διάρκεια πολλών χρόνων ο Δάσκαλος ποτέ δεν επέτρεπε να έρθουν να τον επισκεφτούν στο Μεξικό. Ο σκοπός εκείνης της στάσης ήταν να εμποδίσει την καλλιέργεια της προσωπικότητας. Με την χαρακτηριστική του ταπεινότητα, ο Δάσκαλος έλεγε πάντα: «Το μόνο που αξίζει να αναγνωριστεί και να αξιολογηθεί είναι ο Κύριός μας, ο Χριστός», τον οποίο ο Δάσκαλος αναγνώριζε και χαρακτήριζε σαν ο «Βασιλεύς των Βασιλέων, Κύριος των Κυρίων και Δάσκαλος των Δασκάλων».

Υπήρξαν μερικές εξαιρέσεις σ’ αυτόν τον κανόνα, κατά τις οποίες ο Δάσκαλος συμφώνησε να υποδεχτεί μερικούς μαθητές από το εξωτερικό. Μία από αυτές ήταν ο Efrain Villegas Quintero, ο οποίος εκείνη την εποχή ήταν ένας Παγκόσμιος Απεσταλμένος. Ο Efrain περίμενε υπομονετικά για 9 χρόνια για να γίνει δεκτός από τον Δάσκαλος στο Μεξικό. Όταν, τελικά, έφτασε στο σπίτι του Δασκάλου, ο Σαμαέλ του λέει:

-Πως άλλαξαν τα πράγματα!… Στο παρελθόν, σαν Ιούλιος Καίσαρας, εγώ ήμουν πεσμένος και εσύ ήσουν όρθιος, τώρα, εσύ είσαι πεσμένος και εγώ είμαι όρθιος!

Εκείνη την στιγμή, απάντησε ο Efrain στον Δάσκαλο:

-Αυτή είναι η πιο αγνή πραγματικότητα!

Σε ένα ταξίδι που έκανε ο Efrain στο Μεξικό, ήμασταν μαζεμένοι ο Δάσκαλος, ο Efrain και εγώ σε μια πλατεία της Guadalajara, ο Σαμαέλ ζήτησε από τον Efrain να μου κάνει γνωστό το όνομα του Εσωτερικού του Δασκάλου. Λίγο έκπληκτος με την απαίτηση του Σαμαέλ, ο Efrain με πληροφόρησε ότι το όνομα του Εσωτερικού του Είναι ήταν Desoto. Μετά, ο Σαμαέλ διηγήθηκε ότι το Είναι του Efrain ανήκε στην Ακτίνα της ελληνικής σοφίας, και ότι, από τότε και πέρα, ο Efrain έπρεπε να αρχίσει να υπογράφει τα βιβλία του με το όνομα του Εσωτερικού του Δασκάλου.

Ο Efrain πολύ συγκινημένος, ρώτησε:

-Με τόσους εχθρούς που έχω, όταν θα δουν το όνομα του Εσωτερικού μου Είναι, πως θα αντιδράσουν;

Μπροστά σε αυτά τα λόγια, ο Σαμαέλ κράτησε την πιο βαθιά σιωπή…

Με το πέρασμα του χρόνου, ο Efrain μετατράπηκε σε έναν από τους πιο ξεχωριστούς μαθητές του Δασκάλου Σαμαέλ. Ο Efrain ήταν αυτός που έφερε την Γνώση του Σαμαέλ στην Ισπανία και σε άλλες χώρες. Έγραψε πολλά βιβλία της γνωστικής σοφίας. Στο έργο του Ριζική Μεταμόρφωση έδωσε στον κόσμο να γνωρίσει τις ασκήσεις της λαμασερίας (γιόγκα της ανανέωσης), που του παραδόθηκαν κατευθείαν από τον Δάσκαλο. Ο Efrain έλαβε επίσης, από εσωτερική αποκάλυψη, τον ύμνο του Αβατάρα του Υδροχόου. Επιφορτίστηκε επίσης να επιβλέψει την έκδοση του Ιερού Βιβλίου της Γνωστικής Λειτουργίας, καρπό της 1ης Παγκόσμιας Συνόδου των Γνωστικών Ιερέων, που πραγματοποιήθηκε στην Guadalajara, τον Οκτώβρη του 1976, την οποία επίσης βοήθησε να οργανωθεί.

Ο Efrain ήταν ένας από τους λίγους μαθητές που ήταν παρών κατά τις τελευταίες ημέρες του θανάτου του Σαμαέλ. Παρέμεινε επίσης κατά τις τρεις ημέρες κατά τις οποίες ξαγρυπνήσαμε το σώμα του Δασκάλου. Όταν οι στάχτες του σώματος του Αβατάρα του Υδροχόου ρίχτηκαν στα γαλάζια νερά της Καραϊβικής θάλασσας, αυτός βρισκόταν εκεί. Ο Efrain, πραγματικά, αγαπούσε πολύ τον Δάσκαλο Σαμαέλ. Απόδειξη Γι’ αυτό είναι αυτή η Επίκληση, που ανάβλυσε από τα μεγαλύτερα βάθη της διαμαντένιας ψυχής του:

ΕΠΙΚΛΗΣΗ ΣΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΔΑΣΚΑΛΟ ΣΑΜΑΕΛ

Από ένα μακρινό σύνορο του Άπειρου κατέβηκες σε αυτόν τον κόσμο από τον Άρη σαν νικηφόρος απεσταλμένος του Ευλογημένου Θεού με την διδασκαλία του, τον κόσμο φώτισες.

Τις χάρες της Αγάπης μας δίδαξες με τις ηλιακές λάμψεις σου να ακτινοβολούν σε έθνη και λαούς δίδαξες το Μονοπάτι προς έναν μεγαλοπρεπή Θεό.

Τις άρρωστες ψυχές ενθάρρυνες στους θλιμμένους, έδωσες επίσης παρηγοριά πολλούς νόες περαστικά φώτισες και το να υπηρετείς τον άνθρωπο ήταν ο πόθος σου.

Μας φαίνεται ότι ακούμε από την δόξα σου, το χρυσό σου και μυστηριώδη λόγο Επικαλώντας σήμερα όλοι την μνήμη σου Κάνοντας από το έργο σου μια μεγάλη αυτοκρατορία.

Θυμόμαστε τα μεγαλειώδη πεζογραφήματά σου Μπροστά στην πέννα σου, έτρεμαν οι τύραννοι Το μεγάλο δειλό και έντρομο κτήνος Ένιωσε τρόμο από αυτά που έκαναν τα χέρια σου.

Με το φλογερό και τρομερό σπαθί σου Πάλεψες τα σκοτάδια της Γης Ήταν ο λόγος σου ακριβής και αλάνθαστος Υπήρξες με τον Θεό, ετοιμοπόλεμος.

Και αν κάποια ημέρα εμφανιζόταν μια καταιγίδα Ενάντια στο σωτήριο έργο σου Δεν θα χρησιμοποιούσαμε την βίαιη τακτική Μόνο την Αγάπη και την σαρωτική σου δύναμη.

Η ευγενική καρδιά σου, σαν τρυφερό άνθος Είναι βάλσαμο και ουράνια αρώματα Ω μεγάλε Δάσκαλε Σαμαέλ Αούν Βεόρ οι αναμνήσεις από σένα είναι γλυκές και αθάνατες.

Σήμερα η σημαία σου κυματίζει νικηφόρα Σε όλα τα όρια του πλανήτη Και με την τρομερή και ισχυρή δύναμή σου Έχεις παίξει νικηφόρα την τρομπέτα σου.

Αλλά μια μέρα είπες με την πέννα σου Θα πάω στην Αιωνιότητα με την Βάρκα του Ρα, Σαν τον αέρα, σαν σύννεφο, σαν αφρός Έφυγες για το υπερπέραν.

Τις χάρες του παραδείγματός σου μας άφησες Την ανάμνησή σου για πάντα διατηρούμε Στον θρόνο του Πατέρα σου κάθισες Και στις στιγμές της οδύνης σε επικαλούμαστε.

Όταν θα επιστρέψεις για να μαζέψεις τους ανθρώπους σου, Δεν θα είμαστε πια εδώ για να σφίξουμε το χέρι σου Αλλά θα είσαι για πάντα στον νου μας Και θα είμαστε μαζί σου σε οποιοδήποτε επίπεδο.

Μην ξεχνάς Δοξασμένε Στρατηγέ Ότι εδώ βρίσκεται ο στρατός σου πολεμώντας για να συνεχίσει το έργο σου, εμπρός Και, όπως πάντα, ενθυμούμενοι το όνομά σου.

ΠΡΟΣΑΡΤΗΜΑ 3 ΠΡΟΤΡΟΠΗ

Να ξέρετε ότι εγώ είμαι ο Σαμαέλ Αούν Βεόρ, είμαι ο Αβατάρας σας, είμαι ο Βούδας Μαϊτρέγια σας και, έχω κατέβει από τους Ανώτερους Κόσμους για να σας διδάξω, για να σας βοηθήσω.

Είμαι μαζί σας. Επικαλεστείτε με όταν με χρειαστείτε, δεν θα κουραστείτε αν συγκεντρωθείτε σε μένα και με επικαλεστείτε. Μπορείτε να με επικαλεστείτε νοητικά και εγώ θα προστρέξω στην επίκλησή σας για να σας βοηθήσω εντατικά. Είμαι διατεθειμένος να σας βοηθήσω, θέλω να σας ξυπνήσω, θέλω να σας φωτίσω.

Να ξέρετε ότι δεν έχω κατέβει από τους Ανώτερους Κόσμους για να χάσω τον χρόνο μου. Κατέβηκα για να σας βοηθήσω. Κατέβηκα από τους Ανώτερους Κόσμους για να δουλέψω μαζί σας, για να σας εξυπηρετήσω.

Είμαι φίλος σας, πραγματικός αδελφός σας που σας εκτιμά με όλη του την καρδιά. Είναι αναγκαίο να έχετε πίστη σε μένα. Αυτές οι διδασκαλίες που λαμβάνετε εσείς, θα διαδοθούν σε όλη την επιφάνεια της Γης.

Αδέλφια: έχει φτάσει η ώρα που πρέπει να ριχτούμε στην μάχη με αυτήν την διδασκαλία, έχει φτάσει η ώρα που πρέπει να νοιαστούμε για να γνωρίσουμε τον εαυτό μας βαθιά…Κατανοητό;

Είναι αναγκαίο να είστε πρακτικοί, ακριβοί μου αδελφοί. Θεωρίες; Όχι! Αυτό είναι άχρηστο χάσιμο χρόνου. Να είστε πρακτικοί, να έχετε πολύ πίστη. Να μην κουράζεστε… Συνεχίστε μπροστά με θάρρος, με θέληση, με επιμονή!

Εγώ είμαι πραγματικός σας φίλος, ένας φίλος που βρίσκεται μαζί σας, που σας εκτιμά πραγματικά. Δεν είστε μόνοι, σας επαναλαμβάνω, είμαι εγώ μαζί σας στο Πνεύμα και στην Αλήθεια. Να το ακούσουν οι αιώνες, να το αφουγκραστούν οι ηλικίες: είμαι μαζί σας στο Πνεύμα και στην Αλήθεια. Είμαι πολύ κοντά σας! Κάθε φορά που με σκέπτεστε, εγώ είμαι μαζί σας. Και θα είμαι μαζί σας, αδελφοί μου, μέχρι το τέλος των αιώνων.

Σαμαέλ Αούν Βεόρ

ΠΡΟΣΑΡΤΗΜΑ 4 ΤΟ ΙΔΡΥΜΑ ΣΑΜΑΕΛ ΑΟΥΝ ΒΕΟΡ

Σήμερα υπάρχουν στην Βραζιλία και σε όλον τον κόσμο εκατοντάδες γνωστικά ιδρύματα όπου η διδασκαλία του Σαμαέλ Αούν Βεόρ μελετάται και διδάσκεται. Η Νέα Γνώσις του Σαμαέλ είναι σήμερα μια παγκόσμια πραγματικότητα, δεδομένου του ότι τα βιβλία του δημοσιεύτηκαν πια μέχρι και σε ανατολικές γλώσσες, όπως τα Γιαπωνέζικα. Έχει επίσης δημοσιευτεί πια το έργο του Σαμαέλ στο Νεπάλ, την τωρινή γη του Δαλάϊ Λάμα.

Στην Βραζιλία, στην Curitiba, μία ομάδα μαθητών και εκπαιδευτών δημιούργησαν το Ίδρυμα Σαμαέλ Αούν Βεόρ, με σκοπό να στηρίξουν αδιακρίτως όλα τα γνωστικά ιδρύματα της χώρας και του κόσμου. Μεταξύ άλλων σκοπών, το FUNDSAW προτίθεται να είναι πιστός θεματοφύλακας ολόκληρου του έργου του Δασκάλου, έτσι γίνεται ένα ουδέτερο ίδρυμα, δια μέσου του οποίου όλα τα υπόλοιπα ιδρύματα μπορούν να ζητούν συμβουλές, προσανατολισμό και διδακτική βοήθεια.

Για επαφές και αλληλογραφία, τόσο με το FUNDSAW όσο και με τον Fernando Salazar Banol, γράψτε στο: Fundacion Samael Aun Weor Caixa Postal 8057 Curitiba – Panama – Brasil 80011- 970 Τηλέφωνο: (55-41) 323.1882 E-Mail: fundasaw@fundasaw.org.br Sitio Internet: http://www.fundasaw.org.br

ΠΡΟΣΑΡΤΗΜΑ 5 ΟΙ ΨΕΥΔΟΠΡΟΦΗΤΕΣ

Προσέξτε τους ψευδοπροφήτες. Να μην δέχεστε εξωτερικούς Δασκάλους, από το φυσικό πεδίο. Να μάθετε να βγαίνετε με αστρικό σώμα και όταν θα είστε πια πρακτικοί στο αστρικό, διαλέξτε έναν αυθεντικό Δάσκαλο των Μεγαλύτερων Μυστηρίων της Λευκής Αδελφότητας, και αφιερώστε του την πιο απόλυτη αφοσίωση και τον πιο απόλυτο σεβασμό.

Στον φυσικό κόσμο πρέπει να προχωράτε με πολύ προσοχή, γιατί υπάρχουν ψευδοπροφήτες σε αφθονία. Ποτέ να μην δεχτείτε εξωτερικές διαταγές από κανέναν, θα πρέπει να υπακούτε μόνο στις διαταγές που θα δίνουμε εμείς στο αστρικό επίπεδο.

Στον φυσικό κόσμο υπάρχουν αναρίθμητοι Μυημένοι των Μικρότερων Μυστηρίων, καλοί και ειλικρινείς, αλλά, καθώς ακόμα δεν έχουν ενωθεί με τον Εσωτερικό τους Δάσκαλο είναι κι αυτοί «ζωντανοί νεκροί». Σαν συνέπεια έχουν διαπράξει σοβαρά λάθη, τα οποία μπορούν να αποπροσανατολίσουν τον μαθητή και να τον κάνουν να πέσει στην άβυσσο.

Όταν θα θελήσουμε να αναγνωριστούμε από κάποιον μαθητή στο φυσικό επίπεδο, προηγουμένως θα δώσουμε αποδείξεις και θα κάνουμε σημάδια στο αστρικό επίπεδο, αλλά, πολύ προσοχή, να ζείτε επάγρυπνοι και προσεκτικοί όπως ο φρουρός σε καιρό πολέμου, γιατί σε αυτούς τους καιρούς ο αντίχριστος κάνει σημάδια και θαύματα απατηλά.

Να είστε απλοί όπως το περιστέρι και σώφρονες όπως το φίδι. Να είστε ήρεμοι και ταπεινοί, αλλά, όταν πρόκειται για την Αλήθεια, να είστε δυνατοί στην σκέψη, τον λόγο και τα έργα.

Όσο πιο ψηλά βρίσκεστε, τόσο πιο τρομερή θα είναι μια πτώση. Προσέξτε λοιπόν να μην πέσετε γιατί ο μαθητής που αφήνεται να πέσει πρέπει να παλέψει πολύ για να ξανασηκωθεί.

Σαμαέλ Αούν Βεόρ

Το Πύρινο Ρόδο – α μέρος

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Εγώ ο ΑΟΥΝ BΕΟΡ, ο Μεγάλος Αβατάρας της Νέας Υδροχοϊκής Εποχής, γράφω αυτό το βιβλίο μέσα στην αδηφάγο φωτιά.

Θα εισχωρήσουμε τώρα στα πύρινα σπλάχνα της Κοσμικής Θεϊκής Μητέρας.

AGNI! AGNI! AGNI! Θεέ της Φωτιάς, βοήθησέ μας, ενέπνευσέ μας και οδήγησέ μας μέσω των πύρινων λαβύρινθων της μεγάλης Φύσης.

Θα μελετήσουμε τώρα τα ευαίσθητα πέταλα αυ­τού του ΠΥΡΙΝΟΥ ΡΟΔΟΥ του σύμπαντος.

Θα διεισδύσουμε στα πιο βαθιά σπήλαια της γης, για να ξεριζώσουμε τα πιο φοβερά της μυστικά…

Ένα γλυκό και ήρεμο σύριγμα εξυμνεί τις καυ­τές φλόγες των πιο αγνών αισθημάτων μας.

Μέσα στα αναμμένα κάρβουνα του Σύμπαντος, τρίζει η δίνη των Υιών της Φωτιάς…

Nιώθουμε το τρίξιμο των φλογών… και η αύρα της Κοσμικής Θεϊκής Μητέρας μάς περιτυλίγει στην πιο αγνή προσπάθεια…

Το δικό μας Δισκοπότηρο, είναι από χρυσό… είναι από ασήμι… και είναι αναμμένο σαν την μεγα­λειώδη φωτιά του Σύμπαντος…

ΥΙΟΙ ΤΗΣ ΓΗΣ! ακούστε τους δασκάλους σας, τους Υιούς της Φωτιάς…

Βασιλιάδες και βασίλισσες της φωτιάς, πλάσμα­τα των δασών… τι μαγεία!

Δεν υπάρχει δάσος που να μην έχει το Τζίνι του. Δεν υπάρχει δένδρο που να μην έχει το πλάσμα του, τις δυνάμεις του και την ευφυΐα του…

Δεν υπάρχει δένδρο χωρίς ψυχή… Όλα τα φυτά είναι το φυσικό σώμα ενός στοιχειώδους πλάσματος, της φύσης…

Τα φυτά έχουν ψυχή, και οι ψυχές των φυτών εγκλείουν όλες τις δυνάμεις της Κοσμικής Θεϊκής Μητέρας…

Οι ψυχές των φυτών, είναι τα στοιχειώδη της Φύσης. Αυτά τα αθώα πλάσματα ακόμα δεν έχουν βγει από την Εδέμ, και γι’ αυτόν τον λόγο ακόμη δεν έχουν χάσει τις πύρινες δυνάμεις τους…

Τα στοιχειώδη των φυτών, παίζουν σαν τα αθώα παιδιά ανάμεσα στις άφατες μελωδίες αυτής της με­γάλης Εδέμ της Κοσμικής Θεϊκής Μητέρας…

Τα αρώματα της φωτιάς μας μεθούν και μας γεμίζουν έκσταση, μας υψώνουν στην άφατη ευτυχία του Νιρβάνα…

Δεν υπάρχει τίποτα που να μην έχει ψυχή σ’ αυτήν την φλογερή πλάση…

Αν παρατηρήσουμε με τα μάτια του Πνεύματος σε βάθος ένα φλογερό χιλιοχρονίτικο βράχο, βλέπου­με ότι κάθε άτομο είναι το φυσικό σώμα ενός στοιχειώδους πλάσματος της φύσης, το οποίο παλεύει, αγαπά και εργάζεται ανάμεσα στο φλογερό τρίξιμο της παγκόσμιας φλόγας, επιθυμώντας έντονα να ανε­βάσει τις βαθμίδες καύσης του κάρβουνου και του διαμαντιού, για να έχει την ευτυχία να εισχωρήσει στο υπέροχο φυτικό βασίλειο…

Αυτό το βιβλίο μυρίζει δάσος, αυτό το βιβλίο μυρίζει βουνό… αυτό το βιβλίο το εξάγουμε από τις φλόγες του σύμπαντος, και η κάθε μια λέξη του είναι γραμμένη με αναμμένα κάρβουνα…

Τώρα θέλουμε να το αποσπάσουμε από τα γιγάντια δάση και από τα αθώα παιδιά των υδάτων, των ανέμων, των βράχων και από τις καυτές φλόγες, όλα τα μυστικά της αρχαίας γνώσης, για να ανοικοδομήσουμε την εσωτερική γνώση πάνω στο πρόσωπο της γης, και να μυήσουμε την Εποχή του ΜΑΪΤΡΕΓΙΑ μέσα στο τρίξιμο των δικών μας δυνάμεων που λάμπουν.

Όλη η στοιχειώδης μαγεία των αρχαίων Ιεροφάντων, σπινθηροβολεί μέσα στο Ιερό Δισκοπότηρο των λουλουδιών, και μέσα στα σπλάχνα των μεγαλοπρεπών δένδρων της μεγάλης φύσης.

Πρέπει να ψάξουμε την παλαιά γνώση των Ιεροφάντων της Αιγύπτου και της Ελλάδας, μέσα στους χιλιοχρονίτικους βράχους που αντιμετωπίζουν τον χρόνο, και μέσα στα υπόγεια σπήλαια στα έγκατα της γης, όπου η φωτιά σπινθηροβολεί, καίγοντας με τις φλόγες της την σκουριά…

Θα ξεχωρίσουμε τον καπνό από τις φλόγες, θα επεξεργαστούμε, με το διεγερτικό και φλογερό άρωμα του, το σώμα της ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ, φτιαγμένο από την πιο αγνή ανάμιξη.

Χρειαζόμαστε μια ζωηρή διάνοια. χρειαζόμαστε σκέψεις που απαστράπτουν… χρειαζόμαστε την Διά­νοια-Χριστός του ΑRHΑΤ, για να εισχωρήσουμε στην τρομακτική πυρκαγιά αυτών των συμπαντικών φλογών, όπου τρίζουν τα φοβερά μυστικά του ΠΥΡΙΝΟΥ ΡΟΔΟΥ της φύσης.

Ας υψώσουμε το διάπυρο δισκοπότηρο μας, μέσα στην σπινθηροβόλο φωτιά της Κοσμικής Θεϊκής Μητέρας. ΑGNI, φώτισέ μας, για σένα σηκώνω το δισκοπό­τηρό μου.

Ας ανάψουμε μια φωτιά, και ας ψάλλουμε τους καυτούς ύμνους της ΦΩΤΙΑΣ μέσα στο ΠΥΡΙΝΟ ΡΟΔΟ του σύμπαντος. Ας υψώσουμε το μεγαλόπρεπές μας δισκοπότηρο, και να κάνουμε πρόποση για τις ιεραρχίες των φλογών… ΑGNI! ΑGNI! ΑGNI!

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1

ΜΙΑ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ

Εισερχόμαστε τώρα σ’ έναν παλαιό μεσαιωνικό πύργο. Ένα παιδί παίζει σ’ αυτόν τον παλαιό πύργο.

Το παιδί ανεβαίνει μια σκάλα: εμείς οφείλουμε να ξαναγίνουμε παιδιά για να ανέβουμε την σκάλα της γνώσης.

Σ’ αυτόν τον παλιό πύργο ζει μια βασίλισσα της φωτιάς. Είναι η στοιχειώδης βασίλισσα του Αγριοκυπαρισιού, ενσαρκωμένη με ένα φυσικό σώμα, σε μια παλιά μεσαιωνική αυλή.

Είναι μια νηφάλια μάγισσα, είναι μια μάγισ­σα αυστηρή, ντυμένη με μεσαιωνικό τρόπο. Αυτή η στοιχειώδης Βασίλισσα, έχει μια ωραία νεανική εμφάνι­ση, ζει μια ζωή παραδειγματική σ’ αυτόν τον αρχαίο φεουδαρχικό πύργο.

Βυθιζόμαστε σε βαθύ εσωτερικό διαλογισμό, εισερχόμαστε σ’ ένα υπόγειο σαλόνι, αυτής της παλιάς κατοικίας, και παρουσιάζεται στα πνευματικά μας μάτια ένα ταπεινό κρεβάτι, μια υπέροχη κυρία και κάποιοι άγιοι Δάσκαλοι οι οποίοι βοηθούν αυτήν την στοιχειώδη μάγισσα του Αγριοκυπαρισιού την ενσαρκωμένη σε Μεσαιωνικό φυσικό σώμα.

Αυτό το παράξενο δωμάτιο φαίνεται να φωτί­ζεται από έναν παλιό γυάλινο πολυέλαιο, όπου αναπνέει κανείς την σκόνη των αιώνων.

Μπροστά σε κείνο το κρεβάτι, σ’ ένα σιδερέ­νιο αγγείο που καπνίζει απελευθερώνεται ένας παλλόμενος και υπέροχος καπνός.

Η Φωτιά καίει έντονα κάτω από αυτό το αγ­γείο.

Βράζει ένα υγρό, και μέσα στο υγρό το φυτό τoυ Αγριοκυπάρισσου.

Το υγρό εκείνου του αγγείoυ είναι το αγνό νερό της ζωής, μέσα στο οποίο εμφανίζεται το δέντρο του Αγριοκυπάρισσου.

Αυτό είναι το φυτό των Θεϊκών βασιλέων. Τρεις Zipas Chibchas της Μποκοτά, άσκησαν την λατρεία του Αγριοκυπάρισσου.

Όλοι οι θεϊκοί βασιλείς της αρχαιότητας άσκησαν την βασιλική τέχνη του Αγριοκυπάρισσου.

Το μάντραμ τoυ στοιχειώδους του Αγριοκυπάρισσου, είναι KEM-LEM.

Το στοιχειώδες του Αγριοκυπάρισσου παρου­σιάζεται σαν ένα ωραίο κοριτσάκι. Κάθε δέντρο έχει το στοιχειώδες του.

Όλα τα στοιχειώδη του Αγριοκυπάρισσου, υπακούν σ’ αυτήν την στοιχειώδη βασίλισσα την ενσαρκωμένη σ’ αυτόν τον παλιό μεσαιωνικό πύργο.

Η βασίλισσα ικετεύει τον ΑGNI να την βοη­θήσει, και αυτό το παιδί της Φωτιάς επιπλέει σ’ εκείνο το παράξενο υπνοδωμάτιο.

Το στοιχειώδες τoυ Αγριοκυπάρισσου υπακούει, και μέσα στον καπνό του αγγείoυ εμφανίζονται κάποιοι Δάσκαλοι της Γνώσης.

Στον καπνό του Αγριοκυπάρισσου σχηματί­ζεται ένα αιθέριο σώμα, ώστε ο επικαλούμενος άγγελος να μπορέσει να ντυθεί με αυτό, και να γίνει ορατός και απτός στον φυσικό κόσμο.

Όλοι οι θεϊκοί βασιλείς της αρχαιότητας ασκούσαν την βασιλική τέχνη του Αγριοκυπάρισσου για να συνομιλούν με τoυς αγγέλους.

Ο επικαλούμενος, οφείλει να πιει ένα ποτήρι από το Aγριοκυπάρισσο κατά την διάρκεια της ιεροτελεστίας.

Τα τσάκρας μπαίνουν σε δραστηριότητα, με την ιεροτελεστία τoυ Αγριοκυπάρισσου.

Κάθε δέντρο έχει το στοιχειώδες τoυ και τα στοιχειώδη των Αγριοκυπάρισσων υπακoύνε σ’ αυτήν την βασίλισσα της Φωτιάς, η οποία ήταν ενσαρκωμένη κατά τον Μεσαίωνα σε μια μεγαλοπρεπή αυλή.

Τώρα η βασίλισσα τoυ Αγριοκυπάρισσου, καλλιεργεί τα μυστήριά της σένα υπόγειο ναό της Γης.

Οι σπόροι του Αγριοκυπάρισσου χρησιμοποι­ούνται σαν θυμιάματα που καθαρίζoυν το αστρικό σώμα από κάθε είδους λάρβες.

Ο ΜΥΣΤΗΣ οφείλει να ντυθεί με το ιερατικό τoυ ένδυμα, για να ιερουργεί στον ναό με το στοι­χειώδες τoυ Αγριοκυπάρισσου.

Κατά την διάρκεια που στον ναό τελείται η ιερή εργασία του Αγριοκυπάρισσου το δέντρο από το οποίο συλλέγονται τα κλαδιά και οι σπόροι θα παραμείνει σκεπασμένο με μαύρα πανιά και θα κρεμα­στούν σ’ αυτό μερικές πέτρες.

Κατά την διάρκεια της αγίας επίκλησης του στοιχειώδους του Αγριοκυπάρισσου, ο ΜΥΣΤΗΣ θα σαλπίσει μια τρομπέτα από κέρατο προβάτου.

Το στοιχειώδες του Αγριοκυπάρισσου δια­μορφώνει με τον καπνό ένα αιθέριο σώμα που χρησι­μεύει σαν εργαλείο του επικαλούμενου αγγέλου.

Αν η επίκληση είναι άξια απάντησης, ο επικαλούμενος άγγελος θα παραστεί στο κάλεσμα και θα γίνει ορατός και απτός στον φυσικό κόσμο για να συνομιλήσει μ’ αυτόν που τον κάλεσε.

Χίλιες φορές θα μπορούμε να καλέσει ο ανάξιος, και να μην εισακουστεί, διότι για τον ανάξιο όλες οι πόρτες είναι κλειστές, εκτός από την πόρτα της μετάνοιας.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2

ΤΑ ΕΠΤΑ ΚΗΡΟΠΗΓΙΑ ΤΟΥ ΑRΗΑΤ

Ακούστε με, αδελφοί της Τρίτης Μύησης των Μεγάλων Μυστηρίων, σε σας απευθύνομαι.

Έχει φθάσει η ώρα να ανάψετε τα επτά κηροπήγια τoυ διανοητικού σώματος.

Προτού ανάψει η χρυσή φλόγα με το γαλήνιο Φως, η λυχνία πρέπει να προφυλάσσεται καλά, σε ένα μέρος ανεξάρτητη από κάθε άνεμο. (Μπαγκαβάτ Γκιτά)

Οι γήινες σκέψεις οφείλουν να πέσουν νεκρές προ των πυλών του ναού.

Το μυαλό που είναι σκλάβος των αισθήσεων κάνει την ψυχή τόσο ανήμπορη, όπως την βάρκα που ο αέρας την μεταφέρει πάνω στα νερά. Έτσι μας λένε τα διδάγματα της ανατολικής σοφίας. (Μπαγκαβάτ Γκιτά)

Ακούστε με, Ω Δάσκαλοι της Τρίτης Μύησης των Μεγάλων Μυστηρίων, σε σας απευθύνομαι.

Τώρα έχετε ανάγκη από το πιο αγνό πύρινο σφρίγος.

Οφείλετε να σηκώσετε τώρα το φλογερό φίδι του διανοητικού σώματος.

Το Αστέρι των πέντε αιχμών λάμπει πάνω στα κηροπήγια του ναού του Διανοητικού.

Μέσα από το τρίξιμο των φλογών, εισέρχεστε τώρα στον φλογερό ναό της κοσμικής νοημοσύνης.

Οι σκέψεις σας σπινθηροβολούν μέσα στην δίνη των φλογών.

Αυτός είναι ο πύρινος ναός του ARHAΤ.

Ο νους σας οφείλει να ξαναγίνει εντελώς διάπυρος στο τρίξιμο της φωτιάς.

Πρέπει να διαχωρίσετε επιμελώς τον καπνό από τις φλόγες.

Ο καπνός είναι σκοτάδι, οι φλόγες είναι Φως.

Πρέπει να ασκείτε εντατικά την Σεξουαλι­κή Μαγεία, μέσα στην φωτιά που σπινθηροβολεί.

Πρέπει να μετατρέψετε την Υλιστική-Διά­νοια σε Διάνοια-Χριστός.

Πρέπει να κλέψετε τώρα την φωτιά από τα δαιμόνια τoυ διανοητικού κόσμου.

Επέμενε και μην λιποψυχείς, αδελφέ μου.

Τα υπόβαθρα των θρόνων των Δασκάλων εί­ναι φτιαγμένα από τέρατα.

Έχε πίστη γιε μου, και συντόμευε το πέρασμα με το σπαθί.

Οι καταχθόνιοι σου κλείνουν το πέρασμα.

Ρίξου ενάντια στους καταχθόνιους με την φλογερή κόψη του σπαθιού σου. Νίκησέ τους και θα μπεις στις Αίθουσες του αγίου ναού του ARHAΤ.

Ο ήλιος λάμπει και τώρα το κηρο­πήγιο του ηλιακού σου πλέγματος ανάβει. Δέξου, αδελφέ μου, την ανταμοιβή σου.

Tο ηλιακό διαμάντι και το πύρινο δακτυλίδι σπινθηροβολεί στο δάχτυλο του διανοητικού σου σώματος.

Στο ηλιακό σου πλέγμα, καίει τώρα ένα καινούργιο ΠΥΡΙΝΟ ΡΟΔΟ.

Τα δαιμόνια της νοημοσύνης σε προσεγγί­ζουν απ’ όλες τις πλευρές, Ω ARHAΤ!

Το φίδι του διανοητικού σώματος, θα ανέ­βει τώρα από την φίνα κόψη του μεδουλιού του δια­νοητικού σώματος.

Πρέπει να κυριαρχήσουμε τον νου μέσω της θέλησης.

Ο νους είναι το καταφύγιο της επιθυμίας.

Πρέπει να αποκλείσουμε τα διανοητικά δαιμόνια από τον δικό μας ναό, με το φοβερό μαστί­γιο της θέλησης.

Πρέπει να απελευθερώνουμε τον νου από τις διαδικασίες του συλλογισμού.

Πρέπει να απελευθερώσουμε τον νου απ’ όλες τις τάξεις των σχολών, θρησκειών, αιρέσεων, πολι­τικών κομμάτων, πατριωτικών ιδεών και της σημαίας, προκαταλήψεων, ορέξεων και φόβων.

Πρέπει να αλλάξουμε την διαδικασία του συλλογισμού με την αντίληψη.

Μην ταυτίζεσαι με τον νου, Ω! ARHAΤ!

Εσύ δεν είσαι ο νους. Εσύ είσαι το Είναι, εσύ είσαι ο Εσώτερος.

Ο νους είναι ένας λόφος μαρτυρίων, κυριάρχησέ τον με το μαστίγιο της θέλησης, ώστε να μην ρίξει το κάρο σου στην άβυσσο.

Αλίμονο! στον αμαξά που χάνει το κάρο τoυ, θα πρέπει να ξαναρχίσει το δρόμο του.

Το ΠΥΡΙΝΟ ΡΟΔΟ της καρδιάς σου, είναι ο ήλιος της δικαιοσύνης σου.

Μάθε Ω! ARHAΤ! να χειρίζεσαι το ξίφος σου. Μάθε να διαχωρίζεις τον καπνό από τις φλόγες.

Μέσα σε καθετί καλό, υπάρχει κάτι κακό. Μέσα σε καθετί κακό, υπάρχει κάτι καλό.

Τώρα έχεις περάσει πιο πέρα από το καλό και το κακό. Τώρα αναγνωρίζεις το κακό του καλού και το καλό του κακού,

Μέσα στην κολακεία του λόγου κρύβεται η ενοχή.

Επέμενε, γιε μου, το φίδι του διανοητι­κού σου θα ανέβει λίγο-λίγο από το μεδούλι του διανοητικού σου σώματος. Ανοίγονται τα πύρινα φτε­ρά σου, τα αιώνια φτερά σου.

Απαστράπτει ο νους σου με την ιερή Φωτιά.

Επέμενε και μην λιποψυχείς, και άναψε τα επτά αιώνια κηροπήγιά σου.

Απόκτησε την όψη του αετού και την διάπυρη ακοή.

Οι σκέψεις σου καίνε κυματίζοντας, μέσα στην διάπυρη αύρα του Σύμπαντος.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3

Η ΚΟΛΟΚΥΘΙΑ (CUCURBIΤΑ ΡΕΡΟ)

Εισερχόμαστε τώρα Ω! ARHAΤ! για να ιερουρ­γήσουμε στον ναό με την κολοκυθιά.

Ντύσου με τον χιτώνα σου και τον λευκό σου μανδύα, και πλησίασε προ του βωμού Ω! ARHAΤ !

Με τις δυνάμεις των στοιxειωδών της κολο­κυθιάς μπορούμε να εργαζόμαστε με τα πλήθη.

Το στοιχειώδες της κολοκυθιάς κατέχει φοβερές δυνάμεις πάνω στα πλήθη.

Μέσω της στοιχειώδους μαγείας της κολοκυθιάς, ο Ιωνάς είχε μετανοήσει στην Νινευή για όλες του τις αμαρτίες.

Το στοιχειώδες της κολοκυθιάς, πάνω στον Κωνοειδή αδένα του, έχει ένα μικροσκοπικό στέμμα που τoυ δίνει μια τρομερή δύναμη πάνω στις ανθρώ­πινες μάζες.

Μάθε Ω! ARHAΤ! να αγωνίζεσαι ενάντια στην απέχθεια των ανθρώπων μέσω της κολοκυθιάς. Έτσι θα βοηθάς τα ανθρώπινα πλήθη και βοηθώντας τους ανθρώπους, θα βοηθάς τον εαυτό σου. Εσύ το ξέρεις.

Συμφώνησε ότι το στοιχειώδες της κολοκυ­θιάς, είναι ο ρόδινος χιτώνας, σαν την ανιδιοτελή αγάπη. Μοιάζει με μια ωραία κοπέλα ντυμένη μ’ αυτόν τον χιτώνα της αγάπης.

Ο Ιωνάς ήταν τρεις μέρες στην κοιλιά ενός ψαριού και την τρίτη μέρα το ψάρι τον ξέρασε στις πλατείες της Νινευή.

Και ο Ιωνάς έκατσε πάνω σε μια κολοκυ­θιά και μετανόησαν οι κάτοικοι της Νινευή και έσχιζαν τα ρούχα τους και νήστεψαν και φόρεσαν τρί­χινους σάκους στο σώμα τους.

Θέλω να καταλάβεις τώρα Ω! ARHAΤ! την εσωτερική σχέση που υπάρχει μεταξύ των ψαριών της θάλασσας και της κολοκυθιάς.

Υπάρχει ένας ισχυρός άγγελος που κυβερνά τα ψάρια της θάλασσας και τα στοιχειώδη της κολο­κυθιάς.

Η ροή της ζωής των ψαριών της θάλασσας είναι η ίδια όπως και στην φυτική οικογένεια της κολοκυθιάς.

Ο πύρινος άγγελος που κυβερνά την κολο­κυθιά, είναι η ίδια φλόγα που κυβερνά όλα τα ψάρια της απέραντης θάλασσας.

Ο ιερουργός θα ρίξει την κολοκύθα μέσα σ’ ένα δοχείο με νερό, η οποία θα βράσει μέσα στις φλόγες του φούρνου.

Ο καρπός θα πρέπει να είναι τεμαχισμένος σε φέτες πριν ριχτεί στο δοχείο με νερό.

Εκείνο το δοχείο θα πρέπει να βράσει μπροστά στον βωμό.

Ο ιερουργός θα ευλογήσει το καπνισμένο δοχείο και θα διατάξει το στοιχειώδες της κολοκυ­θιάς να εργάζεται πάνω στα πλήθη, για να τους κάνει να μετανοήσουν από τις αμαρτίες τους.

Η μεγάλη Λευκή Ιεραρχία θα σου συμπαρα­σταθεί κατά την διάρκεια της τελετουργίας.

Το κολέγιο των Μυημένων θα συνεργαστεί μαζί σου σ’ αυτό το μεγάλο έργο του ΠΑΤΕΡΑ.

Οι πύρινες δυνάμεις αυτού του στοιχειώ­δες πλάσματος, καίνε έντονα μέσα στις σπινθηροβό­λες φλόγες του σύμπαντος.

Κατά την διάρκεια αυτής της τελετής της στοιχειώδους μαγείας, το λευκό περιστέρι του Αγίου Πνεύματος θα εισέλθει σε σένα Ω! ARHAΤ!

Τώρα, βυθιζόμενος σε βαθύ διαλογισμό, θα μπορέσεις ν’ ακούσεις τα λόγια του Ιεχωβά Ω! ARHAΤ!

Μην ξεχνάς αδελφέ μου, μην ξεχνάς Ω! ARHAΤ! ότι ο κάθε ένας από τους σπόνδυλους του διανοητι­κού σώματος ισοδυναμεί σε μια ιερή σπηλιά, κρυμμέ­νη στα σπλάχνα της γης.

Καθώς η πύρινη κόμπρα σου θα ανεβαίνει από το πυρακτωμένο μεδούλι του διανοητικού σου σώματος, θα διεισδύει σε κάθε μια από τις σπηλιές που ισοδυναμεί σε κάθε σπόνδυλο.

Εκείνες οι σπηλιές Φωτισμένες από την Φωτιά του κηροπήγιου σου ακτινοβολούν φλεγόμενες.

Εκείνες οι σπηλιές στις οποίες μέχρι τώρα δεν είχε ανάψει ο φλογερός πυρσός σου, είναι γεμάτες από σκοτάδια, από καπνό, και μόνο εσύ Ω! ARHAΤ! μπορείς να διαλύσεις αυτά τα σκοτάδια με την ιερή Φωτιά του κηροπήγιού σου.

Σε κάθε μία από τις τριάντα τρεις σπηλιές του ARHAΤ σπινθηροβολεί η καυτή Φωτιά του κοσμικού νου της Φύσης.

Σε κάθε μία από τις τριάντα τρεις σπηλιές του ARHAΤ, ευρισκόμενες μέσα στα σπλάχνα της γης, καλλιεργούνται τα ιερά μυστήρια της Φωτιάς.

Ο κόσμος δεν καταλαβαίνει το σύμβολο του Ιωνά, ότι δηλαδή ο Χριστός αναστήθηκε μετά από τρεις μέρες.

Ο κόσμος ζήτησε σημάδια από τον Χριστό, αλλά Αυτός είπε μόνο το σημείο του Ιωνά.

Καθώς ο ARHAΤ θα Φωτίζει τις σπηλιές του με τον πυρσό του κηροπήγιου του, το φως και η Φωτιά θα μετατρέπουν τον υλικό νου σε Χριστικό νου.

Αφού ο Ιωνάς εξεμέθηκε από το κήτος, κήρυξε στην Νινευή και κάθισε πάνω σε μια κολοκυ­θιά για να εργαστεί με τις δυνάμεις του νου, που καίνε μέσα στα αναμμένα κάρβουνα του Κοσμικού Νου.

Γδύσου από τα ελεεινά σου ενδύματα, διό­τι είναι γεμάτα από ευτελή σκουλήκια. Το ευτελές σκουλήκι ξεραίνεται και πεθαί­νει στην κολοκυθιά.

Με την τελετουργία της κολοκυθιάς μόνο ο ARHAΤ μπορεί να ιερουργεί.

Όλο το ιερό κολέγιο θα ντυθεί με τους λευκούς χιτώνες στον ναό της αγίας τελετουργίας. Μόνο κάποιοι βοηθοί θα φορούν χιτώνα και γαλάζια ρόμπα κατά την διάρκεια της τελετουργίας.

Κατά την διάρκεια μερικών λεπτών, τα φώτα σβήνουν και ο ναός μένει σκοτεινός. Τώρα θα καταλάβεις ότι το φυτό της κολοκυθιάς ανήκει στο επίπεδο του νου. Τώρα θα κατανοείς όλο το σύμβολο του προφήτη Ιωνά, που κάθισε πάνω σε μια κολοκυθιά.

Το στιγμιαίο σβήσιμο των φώτων κατά την διάρκεια της λειτουργίας συμβολίζει το πέρασμα από τα σκοτάδια στο Φως.

Οφείλουμε να πετάξουμε όλες τις ζωώδεις ποταπότητές μας.

Το μάντραμ του στοιχειώδους της κολοκυθιάς είναι. το ΚΑ.

Οφείλει να ηχεί το γκογκ της ανατολής κατά την διάρκεια αυτής της τελετουργίας.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4

Ο ΤΡΙΤΟΣ ΦΥΛΑΚΑΣ

Ο νους ζει αντιδρώντας ενάντια στις συγ­κρούσεις που προέρχονται από τον εξωτερικό κόσμο. Εσύ οφείλεις να ελέγχεις τις αντιδράσεις του δια­νοητικού σου δια μέσoυ της θέλησης.

Αν ρίξεις μια πέτρα σε μια λίμνη, θα δεις να εξέρχονται κρυστάλλινα κύματα που πηγαίνουν από το κέντρο μέχρι την περιφέρεια, αυτά τα κύματα προέρχονται από την αντίδραση του νερού ενάντια στην πέτρα.

Αν κάποιος μας βρίζει, αισθανόμαστε θυμό. Αυτός ο θυμός προέρχεται από την αντίδραση της διάνοιάς μας ενάντια στα σκληρά λόγια αυτού που μας βρίζει.

Μια πορνογραφική εικόνα αναστατώνει τις εσωτερικές αισθήσεις και πηγαίνει στον νου. Τότε ο νους αντιδρά όπως η λίμνη του παραδείγματος μας, με παθιασμένα ζωώδη κύματα που πηγαίνουν από το κέντρο στην περιφέρεια.

Οφείλουμε να χαλιναγωγήσουμε τα αισθήματα και να κυριαρχήσουμε τον νου με το φοβερό μαστίγιο της θέλησης.

Η δική μας διάνοια ζει αντιδρώντας ενάντια στις συγκρούσεις του εξωτερικού κόσμου.

Οι ακατάπαυστες αντιδράσεις του νου μας μεταφέρουν ευχαρίστηση και πόνο.

Η ευαρέσκεια και η δυσαρέσκεια, δεν προκύπτουν παρά μόνο από τις αντιδράσεις της νοημοσύνης.

Πρέπει να ελέγχουμε τις αντιδράσεις της νοημοσύνης για να περάσουμε πιο πέρα από την ευχα­ρίστηση και τον πόνο.

Οφείλουμε να ξαναγίνουμε ήρεμοι, αδιάφο­ροι μπροστά σε έπαινο και σε επίκριση, μπροστά στον θρίαμβο και την ήττα.

Όλες οι θύελλες της ύπαρξής μας δεν προκύπτουν παρά μόνο από τις αντιδράσεις της νοημο­σύνης, ενώπιον των συγκρούσεων που προέρχονται από τον εξωτερικό κόσμο.

Μια οξυδερκής εξέταση μας επιτρέπει να καταλάβουμε ότι οι αντιδράσεις του νου προέρχονται από ένα πυρηνικό κέντρο.

Αυτό το πυρηνικό κέντρο της νοημοσύνης είναι ο Φύλακας του Κατωφλιού του νου.

Ο Φύλακας του Κατωφλιού του νου, είναι όπως ο καπνός από την φλόγα.

Ο Φύλακας του κατωφλιού του νου, είναι ένα πλάσμα φοβερά δαιμονικό που ζει αντιδρώντας έως τον εξωτερικό κόσμο με κύματα ευχαρίστησης και πόνου, με κύματα ευαρέσκειας και δυσαρέσκειας, με κύματα θυμού, φθόνου, απληστίας, συκοφαντίας, εγωισμού κτλ.

Εμείς οι ίδιοι δημιουργούμε αυτόν τον Φύλακα, με όλες τις κακίες της δικής μας νοημοσύνης.

Είναι αναγκαίο να διαχωρίζουμε προσεκτικά τον καπνό από τις φλόγες.

Είναι επείγον να απογυμνωθούμε από τον Φύλακα του κατωφλιού του νου, για να απελευθερωθού­με από το ζωώδες παρελθόν μας.

Τώρα ο ARHAΤ, αφού έχει ανοίξει τα πύρινα φτερά του, θα πρέπει να περάσει την δοκιμασία του Φύλακα του κατωφλιού του διανοητικού κόσμου.

Έχε κουράγιο, Ω μαχητή! Ω αγωνιστή! Αυτή είναι η υπέρτατη στιγμή.

Τράβηξε το πύρινο σπαθί σου και εκτόξευ­σέ το άφοβα μέχρι τον Φύλακα του Κατωφλιού του διανοητικού.

Τώρα θα είσαι ελεύθερος, τώρα θα είσαι πάνω από το μυαλό σου, στον πλήρη έλεγχο του Εσώτερου.

Όταν εισπνέατε το CHELADO, περάσατε από την δοκιμασία του Φύλακα του κατωφλιού και από την δοκιμασία του Μεγάλου Κοσμικού Φύλακα τoυ κα­τωφλιού.

Τώρα ήδη Δάσκαλος, εσείς πηγαίνετε να συναντήσετε τον τρίτο Φύλακα. Νίκησε τον, και η διάνοιά σου θα ελευθερωθεί από τις εξωτερικές αι­σθήσεις.

Ανοίγονται τα αιώνια φτερά σου μέσα στην σπινθηροβόλο φωτιά της διάνοιάς σου. Μέσα στις τσιτσιριστές φλόγες, τα σκοτάδια του διανοητικού κόσμου επιτίθενται. Νίκησέ τα Ω! ARHAΤ!

Κυριάρχησε το μυαλό σου με το μαστίγιο της θέλησης.

Όταν το μυαλό σε παρενοχλεί με διεστραμ­μένες παραστάσεις, με μίσος ή με πάθος, με φθόνο ή με εγωισμό κτλ, μίλα του κατ’ αυτόν τον τρόπο:

Διανοητικό σώμα, δεν δέχομαι αυτήν την παράσταση, απόσυρέ την, δεν σου το επιτρέπω, οφείλεις να με υπακούσεις διότι εγώ είμαι ο κύριός σου.

Μόνο μέσω της θέλησης μπορεί ο Εσώτερος να ελέγχει τον Νου, δεν υπάρχει άλλος δρόμος.

Επιβεβαιώνουμε το Είναι μας.

Δεν είμαι το σώμα. Δεν είμαι η επιθυμία. Δεν είμαι ο νους. Δεν είμαι η θέληση. Δεν είμαι η συνείδηση. Δεν είμαι η λογική. Είμαι ο Εσώτερος. Θα κόψω όλες τις αλυσίδες του κόσμου. Είμαι ο ζωντανός Θεός. Είμαι το Είναι. Είμαι η Ζωή. Είμαι ο άρτος της ζωής. Είμαι το Κρασί.

Μέσα στην σπίθα της παγκόσμιας Φωτιάς, τα πύρινα ρόδα της δικής μας νοημοσύνης απαστράπ­τουν φλεγόμενα όταν επιβεβαιώνουμε την μεγαλειότη­τα του ΕΙΝΑΙ.

Όταν ο Φύλακας του κατωφλιού του Νου θα έχει νικηθεί σπάζουν τα τρία αινίγματα του και­ρού, και τότε ο δικός μας νους σπινθηροβολεί καιγόμενος μέσα στους μεγάλους ρυθμούς της Φωτιάς.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5

ΤΟ ΔΙΣΚΟΠΟΤΗΡΟ

Θυμήσου αδελφέ μου ότι το δισκοπότηρο αντιπροσωπεύει τον νου του ανθρώπου.

Το Άγιο Γκριάλ, που υπάρχει στον ναό του Μονσεράτ είναι γεμάτο με το αίμα του Λυτρωτή του κόσμου.

Το δισκοπότηρο σου είναι ο εγκέφαλός σου, και ο εγκέφαλος είναι το όργανο του διανοητικού σώματος.

Γέμισε το δισκοπότηρό σου, αδελφέ μου με το αίμα του Μάρτυρα του Γολγοθά, για να χριστι­κοποιηθεί ο νους σου μέσα στην ακτινοβόλα σπίθα των παγκόσμιων φλογών.

Το αίμα του Αμνού είναι το κρασί του Φω­τός του αλχημιστή. Το αίμα του Αμνού είναι το σπέρ­μα σου.

Το σπέρμα σου είναι το λάδι του αγνού χρυσού που ανεβαίνει από τις δύο ελιές σου μέχρι το ιερό δισκοπότηρο του εγκεφάλου σου, για να χρι­στικοποιηθεί ο νους σου μέσα στην ακτινοβόλο Φωτιά του σύμπαντος.

Όταν το δισκοπότηρο είναι άδειο, είναι το μαύρο Γκριάλ, είναι το Γκριάλ της σκιάς, είναι το Γκριάλ των σκοταδιών.

Γέμισε το δισκοπότηρό σου αδελφέ μου, με το αίμα του Αμνού, για να μετατραπεί στο Άγιο Γκριάλ και ο νους σου να χριστικοποιηθεί.

Κανένας πόρνος, κανένας μοιχός, δεν θα μπορέσει ποτέ να μετατρέψει τον υλιστικό νου τoυ σε Χριστικό νου.

Οι Δάσκαλοι που είναι παντρεμένοι, θα χριστικοποιήσουν τον νου τους μέσω της σεξουα­λικής μαγείας.

Οι Δάσκαλοι που είναι ανύπαντροι, θα χριστικοποιήσουν τον νου τους μέσω του διανοη­τικού μετασχηματισμού και με την θυσία της σεξουαλικής αποχής.

Έτσι θα ανέβει την τέταρτη βαθμίδα δύνα­μης της Φωτιάς από το μεδούλι του διανοητικού σώ­ματος, μετατρέποντας τον υλιστικό νου σε Χριστικό νου.

Πρέπει να είστε αγνοί, αγνοί, αγνοί. Μην αφήνετε ουδέποτε να χυθεί ούτε καν μια σταγόνα από το ιερό σας κρασί.

Εάν θέλεις να χριστικοποιηθεί ο νους σου, μαθητή του πέτρινου μονοπατιού, θα πρέπει να ορκιστείς αιώνια αγνότητα. Θα πρέπει να γεμίζεις το ιερό σου δισκο­πότηρο με το κρασί του Φωτός, για να απαστράπτει με την Φωτιά ο κοσμικός σου νους μέσα στην μεγαλο­πρεπή βροντή της σκέψης.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6

Η ΜΗΛΙΑ (ΡΙRUS ΜΑLUS)

Το δέντρο της μηλιάς συμβολίζει την σεξουαλική δύναμη της Εδέμ. Όταν η ανθρωπότητα έφαγε τον απαγορευμένο καρπό, διώχτηκε από τον παράδεισο.

Ο άγγελος που κυβερνά όλα τα στοιχειώδη αυτού του δέντρου, έχει την δύναμη να κλείνει τις κάμαρες της σπονδυλικής μας στήλης, όταν τρώμε τον απαγορευμένο καρπό.

Όταν ο άνθρωπος παραβίασε τους νόμους του κυρίου Ιεχωβά, ο στοιχειώδης άγγελος αυτού του δέντρου έκλεισε τις ιερές κάμαρες της σπονδυ­λικής μας στήλης και μας έδιωξε από την Εδέμ, όπου στα αγνά νερά των ποταμών της ζωής έρεαν γάλα και μέλι.

Το φλογερό σπαθί του στοιχειώδους αγγέλου της μηλιάς περιστρέφεται φλεγόμενο μέσα στις φλόγες που φυλάγουν την πόρτα του Παραδείσου.

Η πόρτα της Εδέμ, είναι το σεξ και η Εδέμ είναι το ίδιο το σεξ.

Για τον ανάξιο όλες οι πόρτες είναι κλει­στές, εκτός από αυτήν της μετάνοιας.

Παρ’ όλο που ο άνθρωπος έκανε μετάνοιες και νήστευε και φόραγε σάκο τρίχινο στο σώμα του, μ’ όλα ταύτα δεν θα έμπαινε στην Εδέμ. Παρ’ όλο που ο άνθρωπος μελετούσε όλη την σοφία των ουρανών και της γης, μ’ όλα ταύτα δεν θα έμπαινε στην Εδέμ. Στην Εδέμ δεν μπορεί να μπει παρά μόνο από μια πόρτα, από την πόρτα την οποία βγήκε. Ο άνθρωπος βγήκε από τον παράδεισο από την πόρτα του σεξ και μόνο από αυτήν την πόρτα μπο­ρεί να μπει ο άνθρωπος στον Παράδεισο.

Όλο το μυστικό βρίσκεται στο Λίγκαμ-Γιόνι των ελληνικών μυστηρίων.

Στην ένωση του Φαλλού και της Μήτρας περικλείονται τα μεγάλα μυστικά της παγκόσμιας Φωτιάς της ζωής.

Μπορεί να έχει σεξουαλική επαφή, αλλά δεν μπορεί να εξωθεί το σπέρμα. Η επιθυμία για συγκράτηση θα μετατρέψει το σπέρμα σε Φως και Φωτιά. Η επιθυμία για συγκράτηση θα γεμίσει το ιερό δισκοπότηρο μας με το ιερό κρασί του Φωτός.

Έτσι ανοίγονται οι ιερές κάμαρες, έτσι ξυπνά η Φωτιά, έτσι ανοίγουμε τις πόρτες της Εδέμ, έτσι χριστικοποιούμε τον νου μέσα στο παγκόσμιο πύρινο ρόδο.

Οι ανύπαντροι Δάσκαλοι θα ανοίξουν τις πύρινες κάμαρες τους με την τρομερή δύναμη της θυσίας. Η σεξουαλική αποχή είναι μια τρομερή θυσία.

Στους εσωτερικούς κόσμους υπάρχει ένας ιερός ναός όπου ιερουργεί ο στοιχειώδης άγγελος που κυβερνά αυτό το θαυμάσιο δέντρο. Αυτός ο ναός Φωτίζεται από τρεις αιώνιες λάμπες. Η πρώτη λάμπα είναι κατακόκκινο ρόδο, σαν την πύρινη δύναμη των άστρων της αυγής. Η δεύ­τερη λάμπα είναι σαν την γαλάζια Φωτιά του Πατέρα και η τρίτη λάμπα ακτινοβολεί σαν άσπιλη λευκότη­τα της τέλειας αγνότητας.

Οι μεγάλες μελωδίες, της παγκόσμιας Φω­τιάς συνθέτουν τις άφατες περιοχές του ναού της Εδέμ.

Το στοιχειώδες αυτού του θαυμάσιου δέ­ντρου κατέχει φοβερές πύρινες δυνάμεις.

Κάθε φυτό, κάθε δέντρο, έχει σώμα, ψυχή και πνεύμα όπως οι άνθρωποι. Κάθε φυτό, κάθε δέντρο, έχει την δική του ψυχή και το δικό του πνεύμα. Οι ψυχές των φυτών είναι τα στοιχειώδη που παίζουν μέσα στο παγκόσμιο πύρινο ρόδο.

Το στοιχειώδες της μηλιάς, έχει πύρινες δυνάμεις που σπινθηροβολούν μέσα στην παγκόσμια αύρα.

Όλοι οι αδελφοί που προχωρούν από το πέτρινο μονοπάτι των καιόμενων φλογών, οφείλουν να μάθουν την στοιχειώδη μαγεία αυτού του ιερού δέντρου, για να βοηθούν την πάσχουσα ανθρωπότητα.

Με τις στοιχειώδεις δυνάμεις αυτού του δέντρου, μπορούμε να σπείρουμε αρμονία στα σπιτικά. Με τις στοιχειώδεις δυνάμεις αυτού του δέντρου, μπορούμε να δώσουμε δικαιοσύνη σε πολλούς δυστυχισμένους.

Μια γυναίκα εγκαταλελειμμένη από έναν κακό άντρα, μια αμαρτωλή, μια δύστυχη βασανισμένη από έναν κακόβουλο κτλ είναι περιπτώσεις που μπορούμε να βοηθήσουμε με τις στοιχειώδεις δυνάμεις αυτού του θαυματουργού δέντρου, εφόσον ο νόμος του κάρμα το επιτρέπει.

Εκείνοι που νομίζουν ότι μόνο με την δύνα­μη του νου μπορούν να πραγματοποιήσουν θαύματα, είναι απόλυτα λανθασμένοι, διότι τα πάντα στην φύση είναι διπλά.

Νομίζουν πως μόνο με την δύναμη του νου μπορούν να πραγματοποιούν όλες τις διαδικασίες της πρακτικής μαγείας, είναι σαν να νομίζουν πως ένας άνδρας μπορεί να αναπαράγει ένα παιδί χωρίς ν’ αγγίξει γυναίκα.

Νομίζουν πως μόνο με την δύναμη του νου μπορούν να πραγματοποιήσουν κάθε είδους μυστικιστι­κές εργασίες, είναι σαν να πιστεύουν πως μόνο με το στυλό μπορούμε να γράψουμε ένα γράμμα χωρίς να έχουμε χαρτί, ή μόνο με τον ηλεκτρισμό να μπο­ρούμε να φωτιζόμαστε χωρίς να χρησιμοποιούμε φωτι­στικά.

Τα πάντα είναι διπλά σ’ αυτήν την φλογερή δημιουργία, σε κάθε ιδέα αντιστοιχεί ένα φυτό.

Το στοιχειώδες της μηλιάς είναι μια εξαιρετική καλλονή, μοιάζει με μια λευκοφορεμένη νύφη.

Με το στοιχειώδες της μηλιάς μπορούμε να σωθούμε από πολλούς κινδύνους και να ρυθμίζουμε πολλά σπιτικά.

Θα τοποθετήσει ένα σκέπασμα στο έδαφος κοντά στο δέντρο για να τελετoυργήσει με το στοι­χειώδες της μηλιάς.

ΕΒΝΙCO ΑΒΝΙCAR ΟΝ. Αυτά είναι τα μά­ντραμς του στοιχειώδους της μηλιάς, έτσι όπως μου τα δίδαξε ο κύριος Ιεχωβά.

Θα διατάζεις το στοιχειώδες με την επιτακτικότητα της θέλησης σου και με την λεπίδα του σπαθιού, μέχρι το άτομο ή τα άτομα πάνω στα οποία χρειάζεται να εξασκήσεις επιρροή.

Και ο κύριος Ιεχωβά μου έδειξε τον εσωτε­ρισμό της μηλιάς.

Η μηλιά είναι ο κατακόκκινος ανθός που καταβροχθίζει το θηρίο. Η μηλιά είναι ο αμνός και ο χοίρος τoυ ζωώδες πάθους.

Και ο κύριος μου έδειξε την μηλιά και στις ρίζες του το δηλητήριο του σκορπιού. Και ο κύριος Ιεχωβά μου έδειξε μια κολώ­να καθαρότητας και άσπιλου λευκού φωτός, που υψώ­νεται μέχρι τον ουρανό πάνω σ’ ένα πιάτο με αναμμέ­να κάρβουνα.

Η μηλιά είναι ΔΟΞΑΣΜΕΝΗ και γύρω της σπινθηροβολούν οι επτά βαθμίδες δύναμης της φωτιάς.

Και ο κύριος Ιεχωβά μου έδειξε ένα μεγά­λο βουνό και πολλοί Δάσκαλοι της ΛΕΥΚΗΣ ΑΔΕΛΦΟΤΗ­ΤΑΣ, κάθε δάσκαλος στα πόδια της μηλιάς τoυ.

Και ο κύριος Ιεχωβά μου είπε: Μόνο εσύ ξέρεις αυτό πoυ μπορεί να ολοκληρώσει τoυς δάσκα­λους.

Και ο κύριος Ιεχωβά μου έδειξε ένα αθώο παιδί, γυμνό γεμάτο κάλλος και μου είπε: Έτσι επιστρέφουμε στο Είναι, όταν φθάνoυμε στην τέταρτη βαθμίδα δύναμης της φωτιάς.

Τότε εγώ κατάλαβα τις διδασκαλίες τoυ κυρίoυ Ιεχωβά, γεμάτες από φως και σοφία. Αυτές είναι οι άγιες διδασκαλίες τoυ Σωτήρα του κόσμου. Αυτές είναι οι άγιες διδασκαλίες του Ιεχωβά και του διαδόχoυ Μεσσία, τις οποίες αγαπά­με εμείς οι Γνωστικοί.

Ο ARHAT μετατρέπεται σ’ ένα παιδί, έτσι όπως έχω μάθει από τον κύριο Ιεχωβά.

Ω Ιεχωβά! Θεέ μου! Ενίσχυσέ με, με τα μήλα.

Κάποια μέρα, όντας εγώ ο ΑΟΥΝ ΒΕΟΡ βυθισμένος σε βαθύ διαλογισμό, είπα στον κύριο Ιεχωβά: Ω Ιεχωβά! Βοήθησέ με και ο κύριος Ιεχωβά απάντησε:

-Εγώ πάντα σε βοηθάω, εγώ πάντα θα βοηθάω εκείνους που ήδη πέρασαν από τις σχολές των Βααλείμ.

Και είχε ο κύριος Ιεχωβά μια τριγωνική κορώνα στο κεφάλι του. Και το πρόσωπο τoυ ήταν σαν μια αστραπή και τα μάτια του σαν αναμμένοι πυρσοί και τα μπράτσα τoυ και τα πόδια του σαν πυρακτωμένο μέταλλο.

Εγκαταλείψτε όλες αυτές τις σχολές των Βααλείμ και καθίστε πάνω στην δική σας μηλιά.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7

ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ

Υπάρχουν δύο είδη σάρκας, μια που προέρχε­ται από τον Αδάμ και η άλλη που δεν προέρχεται από τον Αδάμ. Η σάρκα που προέρχεται από τον Αδάμ είναι χονδροειδής και φθαρτή και η σάρκα που δεν προέρχεται από τον Αδάμ είναι αιώνια και άφθαρτη.

Όταν το πύρινο φίδι του διανοητικού σώμα­τος φθάνει σε κάποια κάνη της σπονδυλικής μας στήλης, τότε ο Δάσκαλος πεθαίνει και γεννιέται στην ζωή.

Ο Θεϊκός Ραβί της Γαλιλαίας καβαλώντας το πουλάρι, μπαίνει στην ουράνια Ιερουσαλήμ με ελεύθερο νου. Και ο ελεύθερος νους βεβαίως μπαίνει καβαλώντας τον γάιδαρο θριαμβευτής και νικητής στην πόλη, όπου τον υποδέχονται με τους φοίνικες και ύμνους.

Ο Δάσκαλος στοχάζεται γύρο από το τεμαχισμένο πήλινο σώμα του και ο θεϊκός Ραβί της Γαλι­λαίας λέει στον μόλις απελευθερωμένο: Εσύ αυτό δεν το χρειάζεσαι πια.

Από αυτές τις στιγμές ο Δάσκαλος είναι απελευθερωμένος από τον τροχό της γέννησης και του θανάτου. Με τα καλύτερα άτομα του φυσικού του σώματος έχει διαμορφώσει ένα νέο υπερευαίσθητο φυ­σικό σώμα, γεμάτο κάλλος και χιλιάδες τελειότητες. Έχει το μεγαλειώδες σχεδιάγραμμα του κοσμικού χριστού και είναι αιώνιο και άφθαρτο. Αυτό το όχημα που έρχεται να αντικαταστή­σει το πήλινο φυσικό σώμα, έχει διαμορφωθεί μέσα στο εξωτικό βάθος του δικού μας πήλινου σώματος, με τον ίδιο τρόπο που το κλωσσόπουλο σχηματίζεται μέσα στο αυγό.

Όταν ο Φρανς Χάρτμαν επισκέφτηκε τον ναό της Βοημίας συναντήθηκε με τον Παράκελσο, την Ζαν Ντ’ Αρκ και πολλούς άλλους μύστες, να ζουν με σάρκα και οστά σ’ αυτό το ιερό μοναστήρι. Έφαγε με τους Σεβάσμιους Αδελφούς στην τραπεζαρία των Αδελφών και ο Παράκελσος του δίδαξε να μετατρέψει τον μόλυβδο σε χρυσό ενώπιον του. Το βιβλίο με τίτλο Μια περιπέτεια στο αρχοντικό των ροδόσταυρων μυστών από τον Φράνς Χάρτμαν, μας αφηγείται όλα αυτά τα πράγματα.

Όταν η Ζαν Ντ’ Αρκ απενσαρκώθηκε στην πυρά όπου την έκαψαν ζωντανή, βρέθηκε περιτριγυρισμένη από Δασκάλους οι οποίοι την μετέφεραν στον ναό της Βοημίας. Από τότε αυτή ζει σ’ αυτόν τον ναό με το υπέρλεπτο φυσικό της σώμα, σε παρουσία όλων των άλλων Σεβάσμιων Αδελφών. Αυτό το νέο φυσικό σώμα έχει την δύναμη να γίνεται ορατό και απτό σε οποιοδήποτέ μέρος και τρέφεται με φρούτα και αγνό νερό. Το μέλι των μελισσών είναι η τροφή των δασκάλων της Παγκόσμιας Λευκής Αδελφότητας

Έξω από το πήλινο σώμα, «Εμείς» τα μέλη του Ιερού Κολεγίου των Μυημένων, λειτουργούμε μ’ αυτό το σώμα της απελευθέρωσης, φτιαγμένο από το πιο αγνό άρωμα.

Ωστόσο όταν είμαστε ενσαρκωμένοι για να εκτελούμε αποστολή για το καλό της πάσχουσας ανθρωπότητας, περνάμε απαρατήρητοι απ’ όλα τα μέρη σαν τον οποιοδήποτε περαστικό του δρόμου, ντυμένοι σαν χωρικοί, ζώντας και δουλεύοντας για να κερδί­σουμε το καθημερινό ψωμί, σαν τον οποιοδήποτε πο­λίτη.

Το σώμα της απελευθέρωσης μας μετατρέπει σε πολίτες της Εδέμ. Έτσι είναι πως ο Χριστός εισέρχεται σε μας από τις πόρτες της πόλης θριαμβευτής και νικη­της.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8

Η ΘΕΪΚΗ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Το αστέρι των πέντε αιχμών και ο αστερο­ειδής σταυρός, απαστράπτουν τώρα στον γαλάζιο ου­ρανό του ARHAΤ.

Μέσα στις σπινθηροβόλες φλόγες του σύμπα­ντος θα τελέσουμε τώρα την γιορτή της Παρθένου, της ευλογημένης Θεϊκής Μητέρας του κόσμου. Η Μητέρα μου ακτινοβολεί στον άφατο ναό της και τώρα οφείλουμε να ντυθούμε με το δικό μας ένδυμα του ARHAΤ για να τελέσουμε την γιορτή.

Ο κόσμος πιστεύει ότι η φύση είναι κάτι ασυνείδητο, αλλά κάνουν λάθος. Κακόμοιροι άνθρωποι!

Όταν εισερχόμαστε στους εσωτερικούς μας κόσμους συναντάμε στην Μητέρα, όλους τους ζωντανούς οργανισμούς, να ιερουργούν στον ναό της.

Όλη η απέραντη φύση, δεν είναι παρά, το μεγαλειώδες σώμα της βασίλισσας του ουρανού.

Η Θεϊκή Μητέρα του Κόσμου είναι μια Γκου­ρού-Ντέβα, της αιώνιας τελειότητας. Στον ναό της αγίας Θεϊκής Μητέρας του κό­σμου βλέπουμε δύο βωμούς και ενδιάμεσα τους το Λιοντάρι του Νόμου.

Αυτή η θεά της Φωτιάς προσωποποιεί τις παρθένους όλων των θρησκειών: Ίσις, Μαρία, Αδωνία, Αστάρτη, Ισομπέρτα κτλ. Αυτή είναι η Μητέρα όλων των ζώντων.

Ας γιορτάσουμε την γιορτή της Παρθένου Μητέρας του Κόσμου, Ω! ARHAΤ !

To αστέρι των πέντε αιχμών και ο αστερο­ειδής σταυρός απαστράπτουν στους αιώνιους ουρανούς του ARHAΤ.

Τι όμορφη που είναι η Μητέρα του κόσμου! Κοίταξε την εκεί στον άφατο ναό της, κυβερνώντας την αιώνια φύση. Στο κεφάλι της φέρει μια χρυσή κορώνα που ακτινοβολεί και ο άσπιλος χιτώνας της λάμπει ανάμεσα στις σπίθες των παγκόσμιων φλογών.

Ας γιορτάσουμε την γιορτή της Παρθένου Μητέρας του Κόσμου Ω! ARHAΤ !

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9

Ο ΚΕΔΡΟΣ (CΕDRUS LΙBΑNΙ)

Το στοιχειώδες αυτού του δέντρου, έχει τρομερές πύρινες δυνάμεις που φλέγονται.

Οι πόρτες των κοσμικών ναών κατασκευάζο­νται με το ξύλο του κέδρου. Ο κέδρος εσωτερικά είναι συνδεδεμένος με τις καυτές φλόγες της σπονδυλικής μας στήλης.

Οι Ντέβας που κυβερνούν τα στοιχειώδη των κέδρων των δασών, έχουν την δύναμη να μας ανοί­γουν την πυρακτωμένη πόρτα του καναλιού Σουσούμνα. Αυτό το κανάλι είναι σαν ένας υπόγειος διάδρομος με τις τριάντα τρεις φλογερές της κάμα­ρες στο ιερό μας μεδούλι, όπου σπινθηροβολούν οι φλόγες μέσα στον σπινθήρα αυτής της μεγάλης παγκόσμιας πυρκαγιάς. Η είσοδος αυτού του πυρακτωμένου διάδρο­μου είναι εσωτερικά συνδεδεμένη με την ζωή των κέδρων του δάσους.

Εμείς συμβουλεύουμε τους μαθητές μας, να ξαπλώνουν πάνω σε σανίδες του κέδρου. Η σπονδυλική μας στήλη κατ’ αυτόν τον τρό­πο μπορεί να έρθει σε επαφή απευθείας με την σανί­δα του κέδρου.

Το στοιχειώδες αυτού του δέντρου είναι τυλιγμένο σε λευκό χιτώνα και λευκό μανδύα. Το στοιχειώδες του κέδρου έχει την δύνα­μη να μας κάνει αόρατους ενώπιον των εχθρών μας. Το στοιχειώδες αυτού του δέντρου μας επιτρέπει να προφητεύουμε γεγονότα για το μέλλον. Οι κέδροι του Λιβάνου εξυπηρετούν για την κατασκευή πόρτων του ναού της Ιερουσαλήμ. Την Μεγάλη Πέμπτη και Παρασκευή, οι κέ­δροι των δασών επικοινωνούν μεταξύ τους με τους πένθιμους ήχους που καταλήγουν στις ερημικές περιο­χές των βουνών.

Οι πατριαρχικοί ράβδοι γίνονται από κέδρο.

Μέσω του κέδρου, ανoρθώνεται απέναντι στην εσωτερική μας όραση όλη η θέα των μελλοντικών μας θεμάτων και τότε μπορούμε να προφητεύουμε.

Ικετεύοντας το στοιχειώδες του κέδρου που μας κάνει αόρατους, αυτό δέχεται την αίτηση μας και έτσι γινόμαστε αόρατοι ενώπιον των εχθρών μας.

Το κατώτερο στόμιο του νωτιαίου μυελού μας, είναι η πόρτα του αναμμένου καμινιού μας.

Ο φύλακας αυτής της πόρτας, είναι ο άγγε­λος που κυβερνά όλα τα στοιχειώδη των κέδρων.

Όλες οι πόρτες των ναών είναι φτιαγμένες από το ξύλο του κέδρου. Ω Λίβανε, άνοιξε τις πόρ­τες σου και ας καταφάει το πυρ τους κέδρους σου. (Ζαχαρίας κεφ. 11, παρ. 1)

Γι’ αυτό η πόρτα της εισόδου για το κανάλι Σουσούμνα, κυβερνάται από τον διευθύνο­ντα άγγελο των στοιxειωδών των κέδρων των δασών.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10

ΤΟ ΚΑΛΑΜΙ ΤΟΥ ΜΠΑΜΠΟΥ

Και το θραέλ του οίκου ήταν ψηλά, κυκλικό και το διάστημα των πλευρών ήταν ίσο με το καλάμι, που είχε μήκος έξι πήχες (Ιεζεκιήλ κεφ. 41, παρ. 8)

Και ο λαλών μετ’ εμού είχε μέτρον κάλαμον χρυσούν, ίνα μετρήση την πόλιν και τούς πυλώνας αυτής και το τείχος αυτής. (Αποκάλυψη κεφ. 21 παρ. 15)